Huis of woonplaats

07-06-2020 16:23 47 berichten
Ik ga binnenkort met mijn vriend samenwonen. Nu heeft hij zelf ooit al eens een huis gekocht. Ik vind het huis helemaal leuk. Echt niks op aan te merken en zou daar prima in kunnen wonen. Het huis bied eigenlijk alles wat ik te wensen heb. Ik heb alleen helemaal niks met de woonplaats. Het is vrij klein, en echt ons-kent-ons. Ik ben bang dat iedereen op elkaar let en ze een bepaalde mening over mij hebben. Nu ben je wel binnen 20/25 min in de grote steden en ven ik binnen een half uur op mn werk. Ik vind het lastig om te beslissen of ik daar nu wel of niet wil wonen, het voelt heel dubbel. Enerzijds ben ik blij met het huis, helemaal in deze gekke tijd rondom de woningmarkt. Ander zijds heb ik een naar gevoel over de woonplaats. Wat zouden jullie doen?
Alle reacties Link kopieren
Gewoon proberen, geef het een paar jaar. Kan je niet wennen kan je altijd nog verhuizen.
Alle reacties Link kopieren
Onze makelaar zei: “Er zijn driedingen belangrijk bij het kopen van een huis. Locatie, locatie, locatie”. En ik ben het met hem eens. Een huis kun je aanpassen aan je wensen, de omgeving waarin een huis staat niet.
Ik zou nooit in een woonplaats gaan wonen waar ik me niet thuis zou voelen. Aan een huis kun je van alles veranderen, behalve waar het staat.
En als jullie ook kinderen willen, verhuis je ook niet meer zo makkelijk ergens anders heen, als je dat zou willen.
Alle reacties Link kopieren
Is dat nare gevoel ergens op gebaseerd, of alleen op een verwachting?
Ik zou het eerst gewoon proberen. Maak contact met de mensen die er wonen en kijk hoe het is.
Als het naar blijft, kun je samen verder kijken.
Je noemt genoeg voordelen om het wel te proberen.
Alle reacties Link kopieren
Goed met je vriend praten. Je zou het kunnen proberen, met als voorwaarde dat jullie gaan verhuizen als je er echt niet aardt. Spreek een duidelijke periode af, en hoe je weet of het wel of niet een geslaagd experiment is. Als je echt al weet dat je er niet wil wonen, dan is dat natuurlijk ok, maar dan zou het handiger zijn om dat nu aan te geven. Er zijn natuurlijk ook nog verschillende variaties van 'ons kent ons', en het kan ook zijn dat het allemaal wel meevalt.
Waarom ben je bang dat ze een bepaalde mening over je hebben? Stel je gewoon open en vriendelijk op, dat werkt meestal het beste.
De huizen liggen momenteel niet voor het oprapen, dus ik zou het gewoon een kans geven. Blijk je niet te kunnen wennen, dan zijn jullie klaar voor de volgende stap.
Alle reacties Link kopieren
Poeh, moeilijke! Als ik naar mezelf kijk, vind ik mijn huis heel belangrijk maar als dit huis in de 'velden' stond zou ik het overslaan.
Ik zou afspreken dat ik het een kans zou geven en het gesprek open houden.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
Alle reacties Link kopieren
Begin in elk geval niet aan kinderen voor je 1000 % zeker bent over die plaats.

En ik zou duidelijk maken aan je partner dat je eventueel wel wil verhuizen maar dat er eerst een proeftijd van 2 jaar aan vasthangt.
Dat ie er dus niet voetstoots vanuit moet gaan dat dit jouw woonplaats forever and ever wordt.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Alle reacties Link kopieren
Jullie hebben nog nooit samengewoond en je ‘bent bang’ dat men wat van je gaat vinden.

Waarom niet gewoon beiden uitproberen?
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
Alle reacties Link kopieren
Als je gaat samenwonen dan heb je vast al een tijd een relatie. Dan ben je ook weleens in zijn huis toch? Dan weet je toch wel hoe de mensen daar zijn?
Wat is nu je indruk (behalve dat je bang bent dat mensen mogelijk iets gaan vinden/zeggen/doen)?
Alle reacties Link kopieren
Wat zegt hij overigens over samenwonen?

Gaat hij er maar voetstoots vanuit dat jij bij hem intrekt?
Of denkt hij mee na over alternatieven?
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Alle reacties Link kopieren
Ligt ook aan je mobiliteit denk ik .
Voor mij persoonlijk zeker locatie (afhankelijk van ov), tegen beter weten in op afstand gaan wonen en nu in deze tijd zie ik dus niemand meer en voel ik me vastzitten in een woonplaats waar ik niemand heb :)
don't worry about getting older... you'll still do enough stupid things... only slower...
Je opent topics en vervolgens reageer je niet meer, chique :nope:
Alle reacties Link kopieren
Ga het eerst eens proberen en kijken of het samenwonen bevalt. Samen iets, ergens anders, kopen kan altijd nog.

Ik heb een jaar bij mijn vriend gewoond. Hij woont echt in een buitengebied. Het dichtstbijzijnde dorpje is ook heel erg 'ons kent ons'. Ik had daar geen last van. Ik groette iedereen en iedereen groette terug. Wat ze er verder van vonden maakte me echt niet uit. Waarom maak jij je daar zo druk over? Men vindt altijd wel 'iets' van je, maakt niet uit waar je woont.
Alle reacties Link kopieren
Het ons-kent-ons heeft ook voordelen. Buren die voor elkaar klaar staan en hulp bieden als er iets aan de hand is. Een oogje op de kids houden en ze opvangen als dat nodig is. Altijd wel iemand waar je een lange ladder of iets dergelijks van kan lenen.
valentijn101 wijzigde dit bericht op 07-06-2020 19:22
0.60% gewijzigd
Hoe klein is vrij klein? 100 Inwoners, 1000, 10.000? Ik vind zelf mijn woonplaats vrij klein met ruim 20.000 inwoners. En als ik door de winkelstraat loop zwaait de kapper naar me en die kent mijn schoonmoeder, schoonzus en zwager ook. De bakker en slager idem. Ik kom regelmatig ouders van school tegen of vrienden/familie. En de mensen in mijn wijk kennen elkaar ook grotendeels wel via via. Maar ik heb totaal niet het idee dat ik in de gaten wordt gehouden. Dus wie weet valt het wel mee. Ik zou het eerst eens voor een bepaalde periode proberen en mocht het dan echt niet bevallen kan je verder kijken :)
Alle reacties Link kopieren
De nadelen die je noemt zijn allemaal gebaseerd op ‘ik denk...’.
Voordelen (en dat zijn er veel meer) zijn gebaseerd op feiten.

Ik zou afspreken dat je daar 2 jaar gaat kijken of je er je draai kunt vinden. Na die 2 jaar evalueren en beslissen: blijven of elders iets zoeken.
Alle reacties Link kopieren
Lizzy75 schreef:
07-06-2020 16:27
Onze makelaar zei: “Er zijn drie dingen belangrijk bij het kopen van een huis. Locatie, locatie, locatie”. En ik ben het met hem eens. Een huis kun je aanpassen aan je wensen, de omgeving waarin een huis staat niet.

Dit dus.
Ik probeer het al 7 jaar, het huis en tuin helemaal naar wens, maar aan de weg die erachter loopt (met doorgaand verkeerd) ben ik nooit gewend. "Probeer het gewoon, het went", "Geef het een kans, voor zo een leuk huisje", "Dat hoor je na een tijdje toch niet meer"
Ik geloofde de mensen omdat ik dat ook wilde geloven vanwege het leuke huis. Helaas is dat niet gelukt, ik slik het nu als compromis...

Luister naar je eigen gevoel en laat je niet ompraten met 'wennen', het 'een kans geven' en meer van dat soort lege zinnen. Jij moet er namelijk mee dealen en niet die andere mensen.
"I love not Man the less, but Nature more..."
Alle reacties Link kopieren
Vriendin van mij stond voor hetzelfde. Is wel daar in dat dorpje gaan samenwonen. Maar naar enkele jaren was ze zeker dat ze er niet wilde blijven wonen. En verhuisd wilde zijn voordat kids naar school gaan. Ze is nu met een maand verhuisd naar ander huis in andere plaats.

Oftewel je kan het proberen en afspreken dat als je het niet fijn vindt jullie altijd nog samen verhuizen?
Alle reacties Link kopieren
Ik woon in een dorp waar heel veel geoordeeld en gepraat wordt. Het roddel circuit weet meer over je dan dat je zelf weet. Laat je er niet in meeslepen, dan zie je dat er ook leuke mensen wonen. De locatie van het dorp is namelijk wel perfect. Dicht bij steden, alle voorzieningen etc.

Ik zou het gewoon proberen met de duidelijke afspraak dat jij dit momenteel niet als jouw woonplaats ziet en dat het de bedoeling is dat jullie op niet al te lange termijn samen een huis kopen. Als je al samen woont en dat gaat goed kun je ook samen op het gemak een fijne woning op een fijne locatie zoeken.
Het is aan je vriend. Als hij blij is met zijn huis zou ik als ik hem was dat huis niet opgeven voor een relatie. Je kunt dus proberen of jij daar kan aarden en/of jullie uberhaupt samenwoonmateriaal zijn.
Alle reacties Link kopieren
Gewoon proberen! Als jij en je vriend qua prive dingen gesloten zijn naar anderen toe (kan je afspreken) is er toch niets aan de hand? Mijn moeder vertelde altijd álles aan iedereen in het dorp (2000 pers.), ook persoonlijke dingen van haar kinderen. Helpt dan ook niet dat mijn (vrij grote) familie ook bijna allemaal in het dorp woont.

Als je geen slechte dingen deelt, en ook niet schreeuwend op straat ruzie maakt, hebben ze ook niets slechts te roddelen.

Andersom vond ik het dan wel weer heerlijk om de roddels uit het dorp te horen. :-D
Alle reacties Link kopieren
Maar jij hebt toch niks met de buren te maken?? Gewoon gedag zeggen en doorlopen, jij hoeft echt niet deel te nemen aan de buurt bbq.
En tja of ze een mening over je hebben, ja dat mag toch, nogmaals je hebt met je buren niks te schaften.
Uiteindelijk kiest iedereen voor zichzelf
Alle reacties Link kopieren
PimPom schreef:
07-06-2020 17:30
Dit dus.
Ik probeer het al 7 jaar, het huis en tuin helemaal naar wens, maar aan de weg die erachter loopt (met doorgaand verkeerd) ben ik nooit gewend. "Probeer het gewoon, het went", "Geef het een kans, voor zo een leuk huisje", "Dat hoor je na een tijdje toch niet meer"
Ik geloofde de mensen omdat ik dat ook wilde geloven vanwege het leuke huis. Helaas is dat niet gelukt, ik slik het nu als compromis...

Luister naar je eigen gevoel en laat je niet ompraten met 'wennen', het 'een kans geven' en meer van dat soort lege zinnen. Jij moet er namelijk mee dealen en niet die andere mensen.

Maar ben jij ook bij je partner ingetrokken die daar al zijn eigen huis had, of hebben jullie samen daar een huis gekocht en hoopte je dat het zou wennen?
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven