niemand werkt mee

17-02-2011 12:23 35 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo Forummers!



Ik moet toch echt even stoom afblazen hoor

Waar het nou omgaat...heel stom..maar het huishouden!!

Waar zal ik is beginnen,



Ik woon nog thuis (20j) net als m'n broer. + 4 poezen en 1 hond.

Hond is van mij en daar heeft m'n moeder geen omkijken naar..Begonnen met 2 poezen en binnen 2 jaar zijn dat er 4 geworden.."aah wat zielig die neem ik wel in huis" zegt me moeder dan.

MAAR ZE DOET ER NIKS VOOR! Eten geven lijkt soms al moeite te kosten! ik snap heus wel dat ze moe is van het werken maar als er dan een poes gaat miauwen, kun je toch gewoon een knuffeltje geven inplaats van: Hou je mond! Doe stil etc.

Verder plassen ze overal in huis en ruikt het huis soms naar een grote kattenbak die nodig verschoond moet worden..

Ze plassen op de bank, ze poepen op de vensterbank.

Nu komt het probleem: ZE DOET ER NIKS AAN!

Ik ben de enige die heel het huis sopt,zuigt,schrobt, en de luchtjes probeert te verwijderen. als het huis netjes is kan ik weer gaan koken..als ik het niet doet dan eten we minimaal pas om 9uur in de avond, want broerlief vind het natuurlijk veels te veel moeite om te koken.

En afentoe koken en het huishouden vind ik absoluut niet erg, maar om het elke keer in me eentje te doen om dan de volgende dag weer te ontdekken dat het teveel moeite is om zelf even aftewassen, de jassen op te hangen.lege blikjes en ander rotzooi op de aanrecht te slingeren inplaats van in de prullenbak...Jaa dan word ik wel even heel erg nijdig. zo ook dus nu

Ik vroeg gewoon heel normaal aan m'n moeder of ze die blikjes en plasticjes niet gewoon in de prullenbak kan gooien in plaats van de aanrecht..wat zegt ze dan tegen me. "ja ik heb toch wel afgewassen zeur"



Ja en dan!?! ik maak verdomme het hele huis schoon en ik kook 5 van de 7 dagen zelfs als ik een drukke werkweek heb doe ik vanalles om het leefbaar te maken.

Ik ben geen huishoudster hoor!maar zo voel ik me wel.



Heb vaak genoeg de tactiek als-ik-het-maar-lang-genoeg-laat-liggen-ruimen-ze-het-vanzelf-op uitgevoerd. maar dat werkt jammer genoeg niet.

Ik voel me verdomme net een moeder die voor 2 kinderen moet zorgen

IS HET DAN ZO MOEILIJK!!!!!



ben al ingeschreven voor een huurhuisje om samen te gaan wonen maar de wachtijden zijn zo lekker lang..



Zo nu weer door met het leven

Wat zal ik doen

Totaal aantal stemmen: 26

Gewoon doorgaan (8%)
Als ze me toch als huishoudster zien dan maar betalen (38%)
Stoppen (54%)
Alle reacties Link kopieren
Op kamers gaan is ook nog een optie.
Alle reacties Link kopieren
Een eigen huis... een plek onder de zon! En nooit meer iemand in de buurt die rommel maken kon! Dan denk ik dat je net iets vaker, iets vaker simpelweg gelukkig was, Whoohooo...



Oftewel, ga uit huis. Het is niet normaal dat je in een huis meot wonen met op de vensterbank poepende (!) katten. Het is niet normaal dat je de moederrol voor je moeder (!) en broer moet overnemen. Het is niet normaal dat je de huishoudster moet spelen. Ga uit huis, en maak voortaan lekker je eigen huisje aan kant.
Alle reacties Link kopieren
inderdaad, kijk of je (tijdelijk totdat je een huurhuisje hebt) ergens anders terecht kan? Op kamers of inwonen bij je vriendje thuis?
Life is a fairytale told by an idiot
alleen je eigen kamer schoonhouden en zorgen dat dat ongedierte daar niet op kan komen



moeder voorstellen de katten op te ruimen? als ze er zelf niets aan doet en jij ruimt de pis niet meer op, dan zal ze zich er toch ook wel aan gaan ergeren?
Alle reacties Link kopieren
Mijn eerste reactie is inderdaad: Inpakken en wegwezen. Laat moeder en broer maar lekker in hun eigen sop gaarkoken.
Alle reacties Link kopieren
Lastig hoor maar ik zou een gesprek aan gaan met je moeder.

Dat je het gevoel hebt dat je een poetsvrouw ben inplaats van een dochter. Dat je het erg vind dat de katten overal hun behoeftes doen en dat je graag zou willen dat je broer en je moeder wat meer helpen.



Anders zou ik als het mogelijk is een eigen woonruimte zoeken
Het gras aan de overkant is niet groen.
Alle reacties Link kopieren
Geen tips of zo maar petje af, dus voor jou:



Ze gaan het nog wel inzien, later, als je op jezelf bent (pas wel op dat als je eenmaal op jezelf bent dat je dan niet iedere keer terug gaat om ook daar nog schoon te maken). Het klinkt eerder dat je moeder wel wat hulp (lees: coaching of zo) kan gebruiken.
Alle reacties Link kopieren
Mijn eerste reactie was ook dan ga je toch op kamers. Het is nog geen eigen huisje, maar ja je moet ergens mee beginnen toch? Enige probleem is natuurlijk wel dat TO voor de hond moet zorgen.
Alle reacties Link kopieren
Het klinkt alsof je de moederrol helemaal hebt overgenomen in huis. Eerlijk gezegd zou ik erover nadenken of je vanuit deze situatie meteen wilt gaan samenwonen of niet beter eerst een tijdje op jezelf kan gaan wonen. Dit kan heel goed een grote valkuil voor je worden in een relatie (en dat kan twee kanten op gaan).
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
Hoi bedankt voor jullie reactie's.



Op kamers wil ik ook wel graag alleen zit ik dan met mijn hond.

hier in de buurt zijn er verschilllende kamers maar daar zijn huisdieren niet toegestaan.

Wil hem niet alleen thuis laten tot ik zelf een huisje heb dan word hij niet eens uitgelaten.



En om hem weg te doen omdat ik tijdelijk op kamers ga vind ik best wel zonde.



Bij mijn vriend kan ik niet inwonen omdat het daar al erg druk is met broers en zussen. En z'n ouder me daar liever niet zien haha.
Alle reacties Link kopieren
quote:borderwalk schreef op 17 februari 2011 @ 12:34:

Enige probleem is natuurlijk wel dat TO voor de hond moet zorgen.

Dat doet ze nu ook al...

Vind het alleen zielig voor de katten; het zit er natuurlijk in dat die straks helemaal geen eten meer krijgen.



En inderdaad: TO, áls je uit huis gaat, niet alsnog gaan lopen poetsen daar, hoor!
Alle reacties Link kopieren
Wat doe je, werk je, ga je naar school, studeer je? Reken eens uit hoeveel tijd je kwijt bent met thuis werken nu en hoeveel je daarmee buitenshuis zou kunnen verdienen. Al is het maar met kantoren schoonmaken oid. Misschien kun je je dan iets veroorloven waarbij je je hond kan houden?



Stel je eens voor hoe heerlijk het is om na je werk thuis te komen, zelf je éigen potje te koken en dat ene bordje op te ruimen. En dan is het gewoon klaar en opgeruimd
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
quote:Lariba schreef op 17 februari 2011 @ 12:40:

[...]



Dat doet ze nu ook al...

Ik bedoelde natuurlijk dat honden vaak niet worden toegestaan door de huisbaas. En aangezien de katten al niet verzorgd worden, kan TO moeilijk haar hond achterlaten.
Alle reacties Link kopieren
Zo zeg, ik kan me voorstellen dat dit enorm frustrerend is. En de lange termijnoplossing is natuurlijk uit huis gaan, maar in de tussentijd zit je ermee... Mag ik vragen waar je vader is in het verhaal, of leven jullie met z'n drieën + dieren?



Alleen je eigen kamer schoonhouden werkt natuurlijk niet, je wilt toch ook douchen, en een beetje hygiënisch koken, en die dieren moeten eten hebben.

Ik zou wel gaan minimaliseren wat je doet. Eigen spullen schoonhouden, voor jezelf koken, en tja, oogkleppen opzetten en uitzitten. Je moeder heeft zo te lezen hulp nodig, maar het is niet jouw taak om dat op je te nemen.



Zou het een idee zijn een gesprek met haar aan te gaan over, in ieder geval, de dieren? Ze kan er duidelijk niet voor zorgen, en jij bent binnenkort weg. Hoe wil ze dat aanpakken? Ziet ze in hoe ongezond de situatie is? Zou het niet beter zijn die beesten te herplaatsen?



En voor jezelf: een kamertje zoeken is ook geen slecht idee. Niet alleen om snel weg te kunnen, maar ook wat dubiootje zegt: om ruimte alleen voor jezelf te hebben. Ik denk dat dat je erg goed zou doen.

Woont je vriend ook nog thuis? Hebben jullie overlegd over de verdeling van het huishouden?



Succes!
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
Alle reacties Link kopieren
Sorry, niet gelezen (en dus ook geen zinnige bijdrage), maar je topic titel in combinatie met je nickname is wel heel lollig!
Alle reacties Link kopieren
Mijn ouders zijn uitelkaar. Mijn vader heeft (ook toen ze uitelkaar waren) ook heel vaak hulp aangeboden. maar ze snapt het gewoon niet.Ook heeft er zelf iemand van buiten af hulp aangeboden, maar dat heeft ze volgens haar niet nodig.



Of ze inziet dat het niet gezond is weet ik bijna wel zeker..haar werk bestaat uit mens,dier en gezondheid..

Het is gewoon luiheid ofzo.



Mijn eigen kamer schoonhouden heb ik ook lange tijd gedaan maar het is inderdaad wel lekker om in een schone badkamer te douchen, op een schone bank te zitten en vooral bij het thuiskomen de geur van kattenpis over te kunnen slaan.

Vandaar dat ik het steeds weer probeer.



Heb al 2x proberen met haar te praten over dat ze ook mee kunnen helpen en dat beaamt ze dan..maar verder doet ze niks.
Alle reacties Link kopieren
Op jezelf wonen, zo snel mogelijk.

Je moeder verander je hoogstwaarschijnlijk toch niet meer.
Ja, dat vind ik echt.
Alle reacties Link kopieren
Kan je vader niet met haar praten? Als mijn kinderen in zo'n zwijnenstal zouden leven, zou ik het daar toch even over willen hebben.



Of is er misschien een collega van je moeder in de mens, dier en gezondheidsector (...) die je in vertrouwen kan nemen? Misschien schudt dat haar wakker?



Als jij uit huis gaat, blijft je broertje nog in die zooi zitten. Om niet te spreken van je moeder, die de boel dan waarschijnlijk nog meer laat vervuilen.



Misschien eens met maatschappelijk werk gaan praten?
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
Danniet

Ik hoop dat je snel een eigen plekje kunt vinden. Wat rot voor je dat je zo moet moederen over je moeder. Zo zou het niet moeten zijn. Gelukkig blijkt uit je berichten dat je een verstandige en zelfstandige meid bent met voldoende daadkracht om het e.e.a. aan te pakken.

Probeer nu vooral even voor jezelf te zorgen, en dan moet op de 1e plaats: weg daar. Sterkte en succes!
Alle reacties Link kopieren
quote:danniet schreef op 17 februari 2011 @ 13:00:

Heb al 2x proberen met haar te praten over dat ze ook mee kunnen helpen en dat beaamt ze dan..maar verder doet ze niks.HELPEN?!? Sorry hoor, maar het is toch háár huishouden? Dat jij als 20-jarige dochter ook een (flinke) bijdrage levert vind ik niet meer dan normaal, maar imo blijft het in de eerste plaats haar verantwoordelijkheid.
Alle reacties Link kopieren
kun je niet een tijdje bij je vader wonen dan? en dan wel inschrijven voor een klein huisje.
Alle reacties Link kopieren
Die katten lijken mij op dit moment het meest urgente (lees stinkende) probleem. Als je moeder een echte dierenvriend is kun je haar dan niet overtuigen dat ze ergens anders een beter thuis zullen hebben en op zoek gaan naar een nieuwe eigenaar.
Alle reacties Link kopieren
Kan je niet bij je vader wonen?

Misschien met je moeder overleggen dat de katten beter weg kunnen en dat regelen?



Lastige situatie wel; maar ik zou toch vertrekken als ik jou was.
Heb je geen vrienden, familie, kennissen of buren die je hond (tijdelijk) over kunnen nemen zolang je nog geen eigen woning hebt?



Als jij er weg bent en er niet meer gepoetst wordt zal je moeder dan geen eieren voor haar geld kiezen en de katten opruimen? Of denk je dat ze dan helemaal gaat zitten vervuilen?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven