Puin ruimen!
zaterdag 12 oktober 2019 om 19:07
Voor mijn vraag even wat achtergrond.
Ik woon nu een paar jaar samen met mijn man. We wonen in zijn ouderlijk huis. Mijn man heeft ASS en voor hem betekend dit onder andere dat hij moeite heeft met veranderingen en afstand doen van spullen.
Ik heb wel wat veranderingen doorgedrukt in en om het huis. Wat lichtere meubelstukken bijvoorbeeld want alles was nog donker eiken en bv een nieuwe bank.
Echter door omstandigheden hebben de veranderingen wel bijna 2 jaar stil gestaan.
Ik heb aangegeven dat ik weer dingen wil gaan veranderen en een kastje en de salontafel zijn vervangen.
Er staan wat dingen op de planning namelijk:
- behang gang beneden, boven en trappen gat vervangen voor structuurverf omdat 1 van de katten het behang kapot heeft gemaakt
- een extra kastje in de keuken
- folie over de kastjes in keuken
- nieuw zeil in de keuken
- zonnepanelen (die zijn gisteren gelegd)
- fornuis veranderen naar inductie koken
- snoeien van een zeer grote boom in de voortuin
- evt. een hordeur bij de keuken zodat we kunnen luchten zonder dat de katten naar buiten kunnen.
Dat is fijn, vrijwel alles laten we doen want we hebben beide geen verstand van klussen en alles wat erbij komt kijken.
We zijn beide nogal van spullen kopen en als we iets leuk/lekker en/of goedkoop vinden kunnen we groots in slaan. We wonen ook vrij groot. Een ruime (rommel)zolder, een knutselkamer, een slaapkamer (overigens is die volledig veranderd toen ik hier kwam wonen daar hoeft niks aan gedaan te worden), een logeerkamer, een badkamer en een kantoor ruimte (vrij klein)
Werkelijk overal liggen spullen. De afgelopen weken/maanden heb ik al behoorlijk veel van mijzelf weggedaan. Veel naar kringloop gebracht, dingen gratis op laten halen, in de container gemikt/naar het milieupark gebracht en wat dingen verkocht. Ik heb alleen al een kleine 250 allerhandes/boodschappen/jumbo magazines van jaren en jaren uitgezocht. Uitgescheurd wat ik wil maken en receptenboekjes gekocht om het heel handzaam in over te schrijven.
Mijn man haalt soms dingen uit de container en bij vrijwel alles wat ik weg doe zegt hij: "vind je dat niet zonde?" "weet je dat wel zeker?" "Wat als je er spijt van krijgt?" "Kan je dat niet verkopen ipv weggeven?"
Inmiddels heb ik aangegeven dat ik dat gewoon niet meer wil. Hij moet vertrouwen in mij hebben en bovendien wellicht krijg ik van 3% wel spijt dan ben ik toch maar mooi 97% kwijt waar ik geen spijt van heb.
Inmiddels kan ik dus wel mijn eigen spullen opruimen maar alles wat van hem is wil hij bewaren. En dan bedoel ik ook echt alles. Tot aan een interessant krantenstukje toe van bijna 20 jaar geleden. (niks bijzonders verder) Boeken, cd's, enz.
Hij heeft ook een kooptik voor bv kaarsjes, lucifers, afwasmiddel, lampen en pennen. Als ik dan juist lekker veel kaarsjes ga branden vind hij dat zonde maar ik heb lucht nodig, ruimte! Wat ik doe is een druppel op de gloeiende plaat.
Ik word inmiddels wanhopig want ik kan niet tot mijn man doordringen. Als ik laat vallen dat ik graag iig kasten wil om meer overzicht te krijgen zie ik paniek in zijn ogen. Weer veranderingen, weer "gedoe", weer kosten (hoewel die kosten niet bijzonder van belang zijn want ik koop vaak via marktplaats zeer mooie meubels voor een prikkie)
Ik word onrustig van de rommel en ben erg ongelukkig als mijn man juist gaat zuchten als ik zeg: blijf jij lekker zitten maar ik ga verder op zolder met opruimen.
Goed heel verhaal maar ik zoek eigenlijk tips. Zelfs de kleinste dingen wegdoen is een gevecht. Wat we al gedaan hebben:
- ipv woonkamer dingen verplaatsen naar zolder en dat hij dan gaat kijken of hij het mist
- een foto maken van hetgeen wat er weg gaat
- benoemen wat dit voor mij betekend. Zijn begeleidster heeft ook aangegeven dat zij denkt dat het zijn gemoed goed zou doen als er meer structuur was in het huishouden.
- weken van tevoren al aankondigen dat ik iets specifieks aan wil pakken
(de tafel zelfs al jaren van tevoren)
- dingen te koop zetten maar als het niet verkocht is gaat het niet alsnog naar de kringloop maar wil hij het "later" nog eens proberen te verkopen.
Ik loop op mijn tanden en kan soms wel huilen van al die spullen en drukte om mij heen. Ik snap hem deels echt wel hoor in de afgelopen jaren is er zoveel veranderd in zijn leven maar ik ben echt de moeilijkste niet ik denk persoonlijk dat hij het slechter had kunnen treffen wat dit betreft. Maar ik zit aan mijn tax.
Wie heeft er een idee om het huis wat leefbaarder te maken zonder dat ik bij elk ding bijna moet smeken om het weg te gooien?
Ik woon nu een paar jaar samen met mijn man. We wonen in zijn ouderlijk huis. Mijn man heeft ASS en voor hem betekend dit onder andere dat hij moeite heeft met veranderingen en afstand doen van spullen.
Ik heb wel wat veranderingen doorgedrukt in en om het huis. Wat lichtere meubelstukken bijvoorbeeld want alles was nog donker eiken en bv een nieuwe bank.
Echter door omstandigheden hebben de veranderingen wel bijna 2 jaar stil gestaan.
Ik heb aangegeven dat ik weer dingen wil gaan veranderen en een kastje en de salontafel zijn vervangen.
Er staan wat dingen op de planning namelijk:
- behang gang beneden, boven en trappen gat vervangen voor structuurverf omdat 1 van de katten het behang kapot heeft gemaakt
- een extra kastje in de keuken
- folie over de kastjes in keuken
- nieuw zeil in de keuken
- zonnepanelen (die zijn gisteren gelegd)
- fornuis veranderen naar inductie koken
- snoeien van een zeer grote boom in de voortuin
- evt. een hordeur bij de keuken zodat we kunnen luchten zonder dat de katten naar buiten kunnen.
Dat is fijn, vrijwel alles laten we doen want we hebben beide geen verstand van klussen en alles wat erbij komt kijken.
We zijn beide nogal van spullen kopen en als we iets leuk/lekker en/of goedkoop vinden kunnen we groots in slaan. We wonen ook vrij groot. Een ruime (rommel)zolder, een knutselkamer, een slaapkamer (overigens is die volledig veranderd toen ik hier kwam wonen daar hoeft niks aan gedaan te worden), een logeerkamer, een badkamer en een kantoor ruimte (vrij klein)
Werkelijk overal liggen spullen. De afgelopen weken/maanden heb ik al behoorlijk veel van mijzelf weggedaan. Veel naar kringloop gebracht, dingen gratis op laten halen, in de container gemikt/naar het milieupark gebracht en wat dingen verkocht. Ik heb alleen al een kleine 250 allerhandes/boodschappen/jumbo magazines van jaren en jaren uitgezocht. Uitgescheurd wat ik wil maken en receptenboekjes gekocht om het heel handzaam in over te schrijven.
Mijn man haalt soms dingen uit de container en bij vrijwel alles wat ik weg doe zegt hij: "vind je dat niet zonde?" "weet je dat wel zeker?" "Wat als je er spijt van krijgt?" "Kan je dat niet verkopen ipv weggeven?"
Inmiddels heb ik aangegeven dat ik dat gewoon niet meer wil. Hij moet vertrouwen in mij hebben en bovendien wellicht krijg ik van 3% wel spijt dan ben ik toch maar mooi 97% kwijt waar ik geen spijt van heb.
Inmiddels kan ik dus wel mijn eigen spullen opruimen maar alles wat van hem is wil hij bewaren. En dan bedoel ik ook echt alles. Tot aan een interessant krantenstukje toe van bijna 20 jaar geleden. (niks bijzonders verder) Boeken, cd's, enz.
Hij heeft ook een kooptik voor bv kaarsjes, lucifers, afwasmiddel, lampen en pennen. Als ik dan juist lekker veel kaarsjes ga branden vind hij dat zonde maar ik heb lucht nodig, ruimte! Wat ik doe is een druppel op de gloeiende plaat.
Ik word inmiddels wanhopig want ik kan niet tot mijn man doordringen. Als ik laat vallen dat ik graag iig kasten wil om meer overzicht te krijgen zie ik paniek in zijn ogen. Weer veranderingen, weer "gedoe", weer kosten (hoewel die kosten niet bijzonder van belang zijn want ik koop vaak via marktplaats zeer mooie meubels voor een prikkie)
Ik word onrustig van de rommel en ben erg ongelukkig als mijn man juist gaat zuchten als ik zeg: blijf jij lekker zitten maar ik ga verder op zolder met opruimen.
Goed heel verhaal maar ik zoek eigenlijk tips. Zelfs de kleinste dingen wegdoen is een gevecht. Wat we al gedaan hebben:
- ipv woonkamer dingen verplaatsen naar zolder en dat hij dan gaat kijken of hij het mist
- een foto maken van hetgeen wat er weg gaat
- benoemen wat dit voor mij betekend. Zijn begeleidster heeft ook aangegeven dat zij denkt dat het zijn gemoed goed zou doen als er meer structuur was in het huishouden.
- weken van tevoren al aankondigen dat ik iets specifieks aan wil pakken
(de tafel zelfs al jaren van tevoren)
- dingen te koop zetten maar als het niet verkocht is gaat het niet alsnog naar de kringloop maar wil hij het "later" nog eens proberen te verkopen.
Ik loop op mijn tanden en kan soms wel huilen van al die spullen en drukte om mij heen. Ik snap hem deels echt wel hoor in de afgelopen jaren is er zoveel veranderd in zijn leven maar ik ben echt de moeilijkste niet ik denk persoonlijk dat hij het slechter had kunnen treffen wat dit betreft. Maar ik zit aan mijn tax.
Wie heeft er een idee om het huis wat leefbaarder te maken zonder dat ik bij elk ding bijna moet smeken om het weg te gooien?
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
is meer
lief
dan hebben
zaterdag 12 oktober 2019 om 19:10
Ouderlijk huis.IBIopviva schreef: ↑12-10-2019 19:07Voor mijn vraag even wat achtergrond.
Ik woon nu een paar jaar samen met mijn man. We wonen in zijn ouderlijk huis. Mijn man heeft ASS en voor hem betekend dit onder andere dat hij moeite heeft met veranderingen en afstand doen van spullen.
Wie heeft er een idee om het huis wat leefbaarder te maken zonder dat ik bij elk ding bijna moet smeken om het weg te gooien?
Dus zijn vader en moeder wonen ook in het huis?
zaterdag 12 oktober 2019 om 19:13
Het klinkt als hoarding.IBIopviva schreef: ↑12-10-2019 19:07Inmiddels kan ik dus wel mijn eigen spullen opruimen maar alles wat van hem is wil hij bewaren. En dan bedoel ik ook echt alles. Tot aan een interessant krantenstukje toe van bijna 20 jaar geleden. (niks bijzonders verder) Boeken, cd's, enz.
Hij heeft ook een kooptik voor bv kaarsjes, lucifers, afwasmiddel, lampen en pennen. Als ik dan juist lekker veel kaarsjes ga branden vind hij dat zonde maar ik heb lucht nodig, ruimte! Wat ik doe is een druppel op de gloeiende plaat.
Ik word inmiddels wanhopig want ik kan niet tot mijn man doordringen. Als ik laat vallen dat ik graag iig kasten wil om meer overzicht te krijgen zie ik paniek in zijn ogen. Weer veranderingen, weer "gedoe", weer kosten (hoewel die kosten niet bijzonder van belang zijn want ik koop vaak via marktplaats zeer mooie meubels voor een prikkie)
Ik word onrustig van de rommel en ben erg ongelukkig als mijn man juist gaat zuchten als ik zeg: blijf jij lekker zitten maar ik ga verder op zolder met opruimen.
Heb je wel eens over hoarding gelezen?
zaterdag 12 oktober 2019 om 19:15
Kun je e.a. bespreken waarbij je aangeeft dat jij onrustig wordt van de wir-war aan spullen. Is het niet mogelijk om de zolder of een kamer aan te wijzen waar hij alles mag bewaren van vroeger maar dat in de gezamenlijke ruimten zoals de woonkamer, keuken en slaapkamer wat meer rust wordt gecreerd?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 12 oktober 2019 om 19:15
Maak een dozenkast op zolder.
Daar een hoop rommel in, liefs met lijstje/plaatje op de voorkant van de doos.
Dan is het niet weg, maar wel uit zicht weg.
Dat is voor de grote zooi uit huis.
Maak voor de kaarsjes, lucifers, lampen, afwasmiddel en pennen ook een eigen plek. Een ladekastje ofzo. Daar kan vol=vol z’n werk doen.
Succes!
Daar een hoop rommel in, liefs met lijstje/plaatje op de voorkant van de doos.
Dan is het niet weg, maar wel uit zicht weg.
Dat is voor de grote zooi uit huis.
Maak voor de kaarsjes, lucifers, lampen, afwasmiddel en pennen ook een eigen plek. Een ladekastje ofzo. Daar kan vol=vol z’n werk doen.
Succes!
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
zaterdag 12 oktober 2019 om 19:16
Ik herken je verhaal wel, heb ook een partner gehad met ASS. Of je blijft hier tegen vechten zolang de relatie nog duurt of je legt je erbij neer of stopt met de relatie. Hij zal nooit enthousiast zijn wat betreft veranderingen en zal dat niet aanleren. Wat jij zou willen zal hij je nooit kunnen geven.
zaterdag 12 oktober 2019 om 19:17
Maak van de zolder zijn mancave, waar hij alles uit kan stallen waar hij aan gehecht is. Zie wat rekken op de kop te tikken met van die planken, weet je wel, daar kan dan alles op, een comfortabele stoel ertussen en hij kan genieten van alle zooi.
Kan me voorstellen hoor, dat je er benauwd van wordt.
Kan me voorstellen hoor, dat je er benauwd van wordt.
zaterdag 12 oktober 2019 om 19:18
Ik trek hem nog wel alleen al die spullen niet. En dat is juist toegenomen afgelopen jaren ipv afgenomen.
En ja dit hebben we ook besproken toen we samen gingen wonen en toen had hijzelf ook de indruk dat hij er minder moeite mee zou hebben.
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
is meer
lief
dan hebben
zaterdag 12 oktober 2019 om 19:21
Mijn partner had ook eerst last van spullen wegdoen. Gelukkig is mijn partner nu ook gaan inzien dat je niet alles kan bewaren. Zien opruimen doet opruimen. Bewuster ervan zijn dat als je spullen binnenhaalt er ook iets uit moet gaan. Al neemt partner nog vaak veel pruttel mee voor de kinderen kat etc
Voor iedereen een groene tuin
zaterdag 12 oktober 2019 om 19:24
Nee nee hoor! Als ik moet kiezen tussen samenleven met mijn man inclusief spullen of helemaal niet met mijn man samen zijn dan verkies ik nog altijd hem inclusief zijn spullen!
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
is meer
lief
dan hebben
zaterdag 12 oktober 2019 om 19:27
1 spullenkamer helemaal voor hem, in zijn beheer, waarbij “vol is vol” van toepassing is, en in de rest van het huis gesloten strakke kasten (rustgevend voor het oog) en de afspraak dat alle horizontale oppervlakken spullenvrij blijven?
Ziet hij iets in een logisch principe als “iets nieuws erin iets ouds eruit”?
Succes met het vinden van een gezamenlijke oplossing
Ziet hij iets in een logisch principe als “iets nieuws erin iets ouds eruit”?
Succes met het vinden van een gezamenlijke oplossing
zaterdag 12 oktober 2019 om 19:27
Bedankt voor de berichten!
Momenteel heeft mijn vooral het kantoortje voor "hem alleen" ik zou zeker met hem kunnen bespreken om daar ook de logeerkamer bij te betrekken en daar meer zijn spullen neer te leggen zodat het elders in huis wat rustiger is.
Het geeft hem zelf ook meer rust als het opgeruimder is dat geeft hij zelf ook toe. En meer rust gun ik ons beide.
Hij weet soms ook niet waar te beginnen en vind het ook moeilijk als ik zonder hem begin. Dan voelt hij zich nutteloos maar zo zie ik dat helemaal niet.
Momenteel heeft mijn vooral het kantoortje voor "hem alleen" ik zou zeker met hem kunnen bespreken om daar ook de logeerkamer bij te betrekken en daar meer zijn spullen neer te leggen zodat het elders in huis wat rustiger is.
Het geeft hem zelf ook meer rust als het opgeruimder is dat geeft hij zelf ook toe. En meer rust gun ik ons beide.
Hij weet soms ook niet waar te beginnen en vind het ook moeilijk als ik zonder hem begin. Dan voelt hij zich nutteloos maar zo zie ik dat helemaal niet.
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
is meer
lief
dan hebben
zaterdag 12 oktober 2019 om 19:32
zaterdag 12 oktober 2019 om 19:33
zaterdag 12 oktober 2019 om 19:35
Wat ik me een beetje afvraag... wat doet híj hieraan? Het is zijn probleem en nu wordt het dus het jouwe.
Ik krijg het gevoel dat je je veel te lief opstelt eigenlijk. Je houdt al zo rekening met hem, maar wat ik lees is eigenlijk gewoon wel héél veel vragen van een ander die geen probleem heeft maar er nu één krijgt.
Ik krijg het gevoel dat je je veel te lief opstelt eigenlijk. Je houdt al zo rekening met hem, maar wat ik lees is eigenlijk gewoon wel héél veel vragen van een ander die geen probleem heeft maar er nu één krijgt.
zaterdag 12 oktober 2019 om 19:55
Overdrijven is ook een vak.
Lastig IBI! Ik vind wel dat je erg meegaand bent. Zou zelf wat meer grenzen gaan stellen.
zaterdag 12 oktober 2019 om 19:59