Puin ruimen!

Voor mijn vraag even wat achtergrond.
Ik woon nu een paar jaar samen met mijn man. We wonen in zijn ouderlijk huis. Mijn man heeft ASS en voor hem betekend dit onder andere dat hij moeite heeft met veranderingen en afstand doen van spullen.

Ik heb wel wat veranderingen doorgedrukt in en om het huis. Wat lichtere meubelstukken bijvoorbeeld want alles was nog donker eiken en bv een nieuwe bank.
Echter door omstandigheden hebben de veranderingen wel bijna 2 jaar stil gestaan.
Ik heb aangegeven dat ik weer dingen wil gaan veranderen en een kastje en de salontafel zijn vervangen.
Er staan wat dingen op de planning namelijk:
- behang gang beneden, boven en trappen gat vervangen voor structuurverf omdat 1 van de katten het behang kapot heeft gemaakt
- een extra kastje in de keuken
- folie over de kastjes in keuken
- nieuw zeil in de keuken
- zonnepanelen (die zijn gisteren gelegd)
- fornuis veranderen naar inductie koken
- snoeien van een zeer grote boom in de voortuin
- evt. een hordeur bij de keuken zodat we kunnen luchten zonder dat de katten naar buiten kunnen.

Dat is fijn, vrijwel alles laten we doen want we hebben beide geen verstand van klussen en alles wat erbij komt kijken.

We zijn beide nogal van spullen kopen en als we iets leuk/lekker en/of goedkoop vinden kunnen we groots in slaan. We wonen ook vrij groot. Een ruime (rommel)zolder, een knutselkamer, een slaapkamer (overigens is die volledig veranderd toen ik hier kwam wonen daar hoeft niks aan gedaan te worden), een logeerkamer, een badkamer en een kantoor ruimte (vrij klein)
Werkelijk overal liggen spullen. De afgelopen weken/maanden heb ik al behoorlijk veel van mijzelf weggedaan. Veel naar kringloop gebracht, dingen gratis op laten halen, in de container gemikt/naar het milieupark gebracht en wat dingen verkocht. Ik heb alleen al een kleine 250 allerhandes/boodschappen/jumbo magazines van jaren en jaren uitgezocht. Uitgescheurd wat ik wil maken en receptenboekjes gekocht om het heel handzaam in over te schrijven.
Mijn man haalt soms dingen uit de container en bij vrijwel alles wat ik weg doe zegt hij: "vind je dat niet zonde?" "weet je dat wel zeker?" "Wat als je er spijt van krijgt?" "Kan je dat niet verkopen ipv weggeven?"
Inmiddels heb ik aangegeven dat ik dat gewoon niet meer wil. Hij moet vertrouwen in mij hebben en bovendien wellicht krijg ik van 3% wel spijt dan ben ik toch maar mooi 97% kwijt waar ik geen spijt van heb.

Inmiddels kan ik dus wel mijn eigen spullen opruimen maar alles wat van hem is wil hij bewaren. En dan bedoel ik ook echt alles. Tot aan een interessant krantenstukje toe van bijna 20 jaar geleden. (niks bijzonders verder) Boeken, cd's, enz.
Hij heeft ook een kooptik voor bv kaarsjes, lucifers, afwasmiddel, lampen en pennen. Als ik dan juist lekker veel kaarsjes ga branden vind hij dat zonde maar ik heb lucht nodig, ruimte! Wat ik doe is een druppel op de gloeiende plaat.
Ik word inmiddels wanhopig want ik kan niet tot mijn man doordringen. Als ik laat vallen dat ik graag iig kasten wil om meer overzicht te krijgen zie ik paniek in zijn ogen. Weer veranderingen, weer "gedoe", weer kosten (hoewel die kosten niet bijzonder van belang zijn want ik koop vaak via marktplaats zeer mooie meubels voor een prikkie)
Ik word onrustig van de rommel en ben erg ongelukkig als mijn man juist gaat zuchten als ik zeg: blijf jij lekker zitten maar ik ga verder op zolder met opruimen.

Goed heel verhaal maar ik zoek eigenlijk tips. Zelfs de kleinste dingen wegdoen is een gevecht. Wat we al gedaan hebben:
- ipv woonkamer dingen verplaatsen naar zolder en dat hij dan gaat kijken of hij het mist
- een foto maken van hetgeen wat er weg gaat
- benoemen wat dit voor mij betekend. Zijn begeleidster heeft ook aangegeven dat zij denkt dat het zijn gemoed goed zou doen als er meer structuur was in het huishouden.
- weken van tevoren al aankondigen dat ik iets specifieks aan wil pakken
(de tafel zelfs al jaren van tevoren)
- dingen te koop zetten maar als het niet verkocht is gaat het niet alsnog naar de kringloop maar wil hij het "later" nog eens proberen te verkopen.

Ik loop op mijn tanden en kan soms wel huilen van al die spullen en drukte om mij heen. Ik snap hem deels echt wel hoor in de afgelopen jaren is er zoveel veranderd in zijn leven maar ik ben echt de moeilijkste niet ik denk persoonlijk dat hij het slechter had kunnen treffen wat dit betreft. Maar ik zit aan mijn tax.

Wie heeft er een idee om het huis wat leefbaarder te maken zonder dat ik bij elk ding bijna moet smeken om het weg te gooien?

redbulletje schreef: ↑

12-10-2019 19:45

Als het zijn ouderlijk huis is dan zijn het spullen met emotionele waarde voor hem. Wat voor jou van geen betekenis is, is voor hem een herinnering.

Sommige dingen wel uiteraard en daar is heel veel ruimte voor letterlijk en figuurlijk. Maar eerlijk is eerlijk hij wilde graag dat ik bij hem ging wonen. Ik heb daarom heel veel spullen weg moeten doen van mijn overleden ouders en van mijn overleden echtgenoot omdat het anders niet paste dus ik heb ook mijn steentje bijgedragen wat dat betreft.

Marnamai schreef: ↑

12-10-2019 19:48

Alleen al dat je zijn spullen omschrijft als "puin" zou ik als partner overigens razend om zijn.

Dan is het gewoon 3 dagen beeld zonder klank.
(Al is het maar om ervoor te zorgen dat ik niet gewoon totaal explodeer.)

Dat kan, hij noemt het zelf ook vaak zo. Rommel, puin, troep enz. Ik heb er geen enkel probleem als iemand dat over mijn (potentieel) overbodige spullen zegt. En ik omschrijf zeker niet alleen zijn spullen zo maar ook de mijne.

Heel "officieel" heb ik ook mijn eigen kamer maar in verloop van tijd is dat toch ook veel een (gezamenlijke) opslag geworden.
Misschien ligt een groot deel van de oplossing inderdaad in meer bergruimte. Dan pak je toch alles weer even in je handen en kan je per ding kijken of het nog wel nodig is.

redbulletje schreef: ↑

12-10-2019 20:02

Dat is jammer dat jij spullen hebt moeten wegdoen. Zelf had ik daar aan vast gehouden (maar ja, ook autist ) Zou die spullen dan maar op zolder/logeerkamer zetten zodat de woonkamer gewoon fris en hip kan worden ingericht.

Denk dat het daar ook wringt. Ik heb een aantal dierbare spullen die ik nooit weg zou doen maar hang minder aan spullen met betrekking tot het verleden dan hij. Ook met het zeer korte verleden hoor want hij vind gezamenlijk aangeschafte spulletjes ook al snel een emotionele waarde hebben die ik dan oprecht niet zie.

Bedankt weer voor de reacties!

Fijn, ik heb er veel aan. En inderdaad ik heb zeker mijn zwaktes! Ik zat net op de fiets en dacht ieb, jij bent na 2 jaar stilstand niet gewoon weer rustig op gang aan het komen maar gaat gelijk standje 100 km per uur. Die omslag heeft mijn man (uiteraard) niet zo plotseling gemaakt.

Ik ga sowieso eens voorstellen van iets nieuws erin en 1 of 2 dingen eruit. Denk dat dit wel goed zal voelen voor ons beide.

Heb tussendoor ook een stapel jassen die in de schuur lagen doorzocht, handig om te doen want er lag maar 1 jas van mijn man bij en die heb ik apart gelegd voor hem, kan hij zelf kijken wat hij ermee wil.
Een deel naar de kringloop en een deel nog goed bruikbaar en wat dingen in de container gemikt.

Vaste plekken zou idd ook voor ons beide heel goed zijn. Het ligt nu ook overal verdeeld dus hebben we soms het idee: dat hadden we nog nodig en dan later komen we in overvloed tegen. Eigenlijk nooit dingen met een houdbaarheidsdatum dat gaat altijd wel goed. Maar bv 90 douchegel is gewoon overdreven veel. En nogmaals daar heb ik aan bijgedragen en ik verander wellicht plotseling van visie dat is goed om mij daarvan bewust te zijn.

Celaena_Aelin schreef: ↑

12-10-2019 20:05

Ik heb ass. Ik merk dat bij mij opruimen en dingen wegdoen makkelijker gaat als ik bepaalde voorbereidingen heb getroffen. Denk bijvoorbeeld aan het kopen van een fles schoonmaakmiddel en schoonmaakdoekjes als ik een grote schoonmaakklys moet doen of het kopen van opbergdozen als ik papieren moet uitzoeken. Het kan zijn dat het voor je man ook zo werkt, dat er als het ware een drempel ligt (‘ik kan niet schoonmaken want ik heb er geen spullen voor’ —> onzin, weet ik ook, maar ik weet inmiddels dat mezelf ervan overtuigen dat het onzin is en het zonder proberen te doen 100 keer ingewikkelder is dan gewoon toegeven aan deze gedachte, want dan maak ik tenminste schoon of ruim ik iig op). Taak voor hem en de begeleidster om uit te zoeken of dit het geval is en zo ja, hoe hij toch die drempel over kan.

Ook herkenbaar: niet weten waar je moet beginnen. Daar zit die drempel, maar ook een gebrek aan overzicht. De klus is te groot. Als dat vooral het probleem is: hak de klus in stukjes. Dus niet: ‘kast uitzoeken’, maar ‘bovenste plank opruimen’. Op die manier wordt het behapbaar.

Moeite met dingen wegdoen herken ik ook, zeker als het niet goed met me gaat. Mijn oplossing hiervoor is om in fases te werken: eerst opruimen en per item bedenken of het terug de kast/ruimte in gaat of niet. Zo niet, dan gaat het de berging in. Later bedenk ik dan of ik het item wil weggeven, weggooien of verkopen. Verder plan ik de momenten waarop ik opruim/schoon maak, en ik help mezelf dus die drempel over.

Wat me soms ook helpt is om idd foto’s te maken of dingen te digitaliseren. Dan kan ik makkelijker bedenken: het is niet echt weg, ik heb nog een back-up. Risico is dan dat je een giga verzameling USB-sticks krijgt, maar die nemen minder ruimte in dan al die cd’s/dvd’s/kranten.

Als het dan nog niet lukt, spreek dan af om (tijdelijk) een opslagbox te huren. Daar gaan alle spullen in waar hij geen afstand van kan nemen. Op die manier kan hij zn spullen bewaren en hebben jullie toch een rustig huis.

Wat betreft jullie koopneigingen: maak afspraken die voor jullie beiden gelden. Jij hebt ongetwijfeld ook je zwakke plekken als het om koopgedrag gaat . Spreek af wat een normale hoeveelheid is van jullie beider zwakke plekken, en hou je daar aan. En spreek af wat de ‘boete’ is als je over de grens gaat (dit mag iets grappigs/liefs/ludieks zijn, bijvoorbeeld de ander masseren of de favoriete film of serie van de ander kijken). Op die manier blijft de ‘terechtwijzing’ liefdevol.

Ook een zeer nuttige reactie, sommige dingen kan ik echt wat mee. Bedankt.
Zeker het plannen is er de laatste tijd bijeen geschoten deels ook wel omdat ikzelf wat aan het opkrabbelen ben en soms plotseling ineens weer wat energie heb om wat aan te pakken. Vaak kan dat prima terwijl hij beneden zit maar ik snap idd wel dat dat onrust voor hem met zich mee brengt.
Zal het eens met hem bespreken hoe hij het graag voor zich ziet. Hij geeft zelf ook echt aan dat hij er last van heeft van al die spullen. Alleen echt ermee bezig gaan er is gewoon een blokkade. Idd het overweldigde gevoel.

COtweepuntnul schreef: ↑

12-10-2019 20:19

90 douchegel! Mijn hemel

Uh ja heb wel altijd wat te kiezen Maar iets minder keuze is ook wel ok.