Puin ruimen!

Voor mijn vraag even wat achtergrond.
Ik woon nu een paar jaar samen met mijn man. We wonen in zijn ouderlijk huis. Mijn man heeft ASS en voor hem betekend dit onder andere dat hij moeite heeft met veranderingen en afstand doen van spullen.

Ik heb wel wat veranderingen doorgedrukt in en om het huis. Wat lichtere meubelstukken bijvoorbeeld want alles was nog donker eiken en bv een nieuwe bank.
Echter door omstandigheden hebben de veranderingen wel bijna 2 jaar stil gestaan.
Ik heb aangegeven dat ik weer dingen wil gaan veranderen en een kastje en de salontafel zijn vervangen.
Er staan wat dingen op de planning namelijk:
- behang gang beneden, boven en trappen gat vervangen voor structuurverf omdat 1 van de katten het behang kapot heeft gemaakt
- een extra kastje in de keuken
- folie over de kastjes in keuken
- nieuw zeil in de keuken
- zonnepanelen (die zijn gisteren gelegd)
- fornuis veranderen naar inductie koken
- snoeien van een zeer grote boom in de voortuin
- evt. een hordeur bij de keuken zodat we kunnen luchten zonder dat de katten naar buiten kunnen.

Dat is fijn, vrijwel alles laten we doen want we hebben beide geen verstand van klussen en alles wat erbij komt kijken.

We zijn beide nogal van spullen kopen en als we iets leuk/lekker en/of goedkoop vinden kunnen we groots in slaan. We wonen ook vrij groot. Een ruime (rommel)zolder, een knutselkamer, een slaapkamer (overigens is die volledig veranderd toen ik hier kwam wonen daar hoeft niks aan gedaan te worden), een logeerkamer, een badkamer en een kantoor ruimte (vrij klein)
Werkelijk overal liggen spullen. De afgelopen weken/maanden heb ik al behoorlijk veel van mijzelf weggedaan. Veel naar kringloop gebracht, dingen gratis op laten halen, in de container gemikt/naar het milieupark gebracht en wat dingen verkocht. Ik heb alleen al een kleine 250 allerhandes/boodschappen/jumbo magazines van jaren en jaren uitgezocht. Uitgescheurd wat ik wil maken en receptenboekjes gekocht om het heel handzaam in over te schrijven.
Mijn man haalt soms dingen uit de container en bij vrijwel alles wat ik weg doe zegt hij: "vind je dat niet zonde?" "weet je dat wel zeker?" "Wat als je er spijt van krijgt?" "Kan je dat niet verkopen ipv weggeven?"
Inmiddels heb ik aangegeven dat ik dat gewoon niet meer wil. Hij moet vertrouwen in mij hebben en bovendien wellicht krijg ik van 3% wel spijt dan ben ik toch maar mooi 97% kwijt waar ik geen spijt van heb.

Inmiddels kan ik dus wel mijn eigen spullen opruimen maar alles wat van hem is wil hij bewaren. En dan bedoel ik ook echt alles. Tot aan een interessant krantenstukje toe van bijna 20 jaar geleden. (niks bijzonders verder) Boeken, cd's, enz.
Hij heeft ook een kooptik voor bv kaarsjes, lucifers, afwasmiddel, lampen en pennen. Als ik dan juist lekker veel kaarsjes ga branden vind hij dat zonde maar ik heb lucht nodig, ruimte! Wat ik doe is een druppel op de gloeiende plaat.
Ik word inmiddels wanhopig want ik kan niet tot mijn man doordringen. Als ik laat vallen dat ik graag iig kasten wil om meer overzicht te krijgen zie ik paniek in zijn ogen. Weer veranderingen, weer "gedoe", weer kosten (hoewel die kosten niet bijzonder van belang zijn want ik koop vaak via marktplaats zeer mooie meubels voor een prikkie)
Ik word onrustig van de rommel en ben erg ongelukkig als mijn man juist gaat zuchten als ik zeg: blijf jij lekker zitten maar ik ga verder op zolder met opruimen.

Goed heel verhaal maar ik zoek eigenlijk tips. Zelfs de kleinste dingen wegdoen is een gevecht. Wat we al gedaan hebben:
- ipv woonkamer dingen verplaatsen naar zolder en dat hij dan gaat kijken of hij het mist
- een foto maken van hetgeen wat er weg gaat
- benoemen wat dit voor mij betekend. Zijn begeleidster heeft ook aangegeven dat zij denkt dat het zijn gemoed goed zou doen als er meer structuur was in het huishouden.
- weken van tevoren al aankondigen dat ik iets specifieks aan wil pakken
(de tafel zelfs al jaren van tevoren)
- dingen te koop zetten maar als het niet verkocht is gaat het niet alsnog naar de kringloop maar wil hij het "later" nog eens proberen te verkopen.

Ik loop op mijn tanden en kan soms wel huilen van al die spullen en drukte om mij heen. Ik snap hem deels echt wel hoor in de afgelopen jaren is er zoveel veranderd in zijn leven maar ik ben echt de moeilijkste niet ik denk persoonlijk dat hij het slechter had kunnen treffen wat dit betreft. Maar ik zit aan mijn tax.

Wie heeft er een idee om het huis wat leefbaarder te maken zonder dat ik bij elk ding bijna moet smeken om het weg te gooien?

zilverelfje schreef: ↑

13-10-2019 10:42

Het topic gaat nu vooral over spullen maar ik lees in je OP dat je ook graag wat aan de inrichting zou willen veranderen. Mijn ervaring met ASS is dat kleine, subtiele veranderingen vaak lastiger zijn dan grote veranderingen. Thuis iets veranderen in de structuur geeft grotere moeilijkheden dan de structuur compleet overhoop gooien bv. Overleg het eens met zijn begeleiding, maar ik zou bv het herinrichten van de woonkamer rigoureus aanpakken, ander behang/ verf, andere meubels en andere inrichting. Zal niet voor iedereen werken maar merk dat het meestal (zowel thuis als op het werk) beter te behappen is als het compleet anders is/ gaat.

En soms is het, zeker qua opruimen, beter om keuzestress voor hem te vermijden en door te pakken. Samen afspreken hoeveel items van iets mogen blijven, wat de vaste plek is, en dat jij dan beslist welke 100 kaarsen de kast ingaan en welke weggaan.

Bedankt voor je reactie. We gaan het komende week samen met begeleiding bespreken hebben we afgesproken. Soms vraag ik me ook wel af hoe het zou zijn om eens door elkaars spullen heen te gaan en dan objectief te bekijken wat er wel en niet bewaard hoeft te worden maar ja dan laat je het hele stuk emotie los natuurlijk.

Suðri schreef: ↑

13-10-2019 10:19

Ik weet niet. Een boekje kopen om recepten over te gaan schrijven uit de 250 allerhandes die je hebt ipv alles weg doen en gewoon online een recept te zoeken (alle allerhandes staan online) is best een behoorlijke omweg.

Het valt mij op dat dit al de derde keer is dat je dat benoemt en inmiddels begin ik het irritant te vinden.
Ik wil normaliseren. Koken/recepten zijn een hobby van mij. Ik heb nu dus ongeveer 98% van mijn materiaal voor deze hobby weggedaan.
Ik zie geen reden om gelijk 100% weg te doen om eerlijk te zijn. Als we beide van alles 98% weg zouden doen nou dan zijn we er ook wel.
Ik wil juist geen alles of niets meer maar een, normale, tussenweg.
Gewoon klakkeloos alles weggooien is niet de oplossing voor ons, we hebben vrienden en familie genoeg en dat zou heel rap gebeurd zijn als we dat zouden willen.

Nogmaals bedankt voor alle tips iedereen, We gaan ze samen bespreken en kijken wat goed voor ons beide is!