Thuis
alle pijlers
Verslaafde moeder
woensdag 27 februari 2013 om 16:53
Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen. Ik ben een jonge meid en woon nog bij mijn ouders. De band met mijn moeder is altijd goed geweest, doen regelmatig leuke dingen samen etc. Sinds zij het welbekende spelletje 'wordfeud' speelt heeft dit invloed op de sfeer thuis. Wanneer zij dit spelletje niet kan spelen, of een geen woord kan maken (?) raakt zij gefrustreerdt en reageert dit af op mij. Gewone gesprekken als voorheen zitten er ook niet in omdat ze volledig opgaat in het spelletje en maar half luistert noch reageert. Ze is hier namelijk ieder vrij moment mee bezig. Hoe kan ik dit oplossen? Want het is nogal een vervelende situatie.
woensdag 27 februari 2013 om 17:59
quote:Zusenzoo schreef op 27 februari 2013 @ 17:51:
Nogal.
Heroïne verslaving of wordfeud.
Moet je dat serieus vragen?Ja. Oke, met wordfeud gaat het lichamlijk beter met je dan als je aan drugs of alcohol verslaafd bent. Maar feit blijft dat je verslaafd bent en daardoor dingen laat. Alleen maar bezig bent met je verslaving.
Nogal.
Heroïne verslaving of wordfeud.
Moet je dat serieus vragen?Ja. Oke, met wordfeud gaat het lichamlijk beter met je dan als je aan drugs of alcohol verslaafd bent. Maar feit blijft dat je verslaafd bent en daardoor dingen laat. Alleen maar bezig bent met je verslaving.
woensdag 27 februari 2013 om 18:48
O haha dit verwijt mijn oudste mij ook! Alleen niet met wordfeud maar met andere vergelijkbare spellen. En ik snap het ook wel. Ik heb jaren gezorgd, en gewerkt. Kinderen beginnen zich wat los van mij te maken. Dat is niet altijd makkelijk. Ze gaan hun eigen gang en hebben hun eigen ideeën. En nu hebben ze mij minder nodig. Maar guess what: mijn leven gaat ook door! En ik ontwikkel activiteiten en interesses zonder hen en heb niet altijd meer tijd voor ze. En tsja, dat was nou ook weer niet de bedoeling hè? Zij gaan hun Ieren leven leiden maar ik moet blijkbaar toch nog fulltime tot hun beschikking staan. Haha, het is allemaal zo logisch en ook heel vertederend vind ik.
Laat je moeder lekker, wordfeud is voor haar blijkbaar ontspannend en ze vindt het leuk.
Laat je moeder lekker, wordfeud is voor haar blijkbaar ontspannend en ze vindt het leuk.
woensdag 27 februari 2013 om 20:56
Dankjewel voor jullie reacties. Het is inderdaad zo dat ze er andere 'taken' voor laat liggen zoals het avond eten omdat ze eerst per se haar 'potje' wilt afspelen. Verder zit wordfeuden met mij er niet in, mijn zusje is anders wel een fanatieke tegenstander van haar. Mijn vader komt laat thuis van het werk en doet vervolgens zijn eigen ding of gaat wat doen met vrienden. Ik denk dat hij de ernst van deze situatie niet eens inziet. Natuurlijk vind ik het niet erg dat zij ook een soort hobby heeft. In eerste instantie dacht ik dat het een hype zou zijn die wel over waaide, maar dit valt vies tegen. Het is namelijk al ongeveer een jaar aan de gang en beinvloed erg de sfeer thuis. Met haar praten heb ik geprobeerd maar toegeven ho maar.
woensdag 27 februari 2013 om 21:00
nou ja, zoals Esra het beschrijft klinkt het ook wel als een verslaving, en hoewel er natuurlijk ergere verslavingen zijn is ook een gameverslaving niet leuk. Dus ik snap het punt wel.
Geen tips, of nou ja, uitleggen dat jij haar aandacht mist. En geef ook eens aan je vader aan dat je moeders wordfeudactiveiten de spuigaten uit lopen.
Geen tips, of nou ja, uitleggen dat jij haar aandacht mist. En geef ook eens aan je vader aan dat je moeders wordfeudactiveiten de spuigaten uit lopen.
donderdag 28 februari 2013 om 09:11
quote:esra18 schreef op 27 februari 2013 @ 20:56:
Met haar praten heb ik geprobeerd maar toegeven ho maar.Als jouw doel van het gesprek is dat jij vertelt hoe het voor jou voelt en wat het met jou doet, dan hoeft ze toch nergens aan toe te geven?
Ga geen welles/nietes-gesprek aan, maar een open gesprek, waarin jij aangeeft waarom het voor jou een probleem is.
Tip: gebruik een ik-boodschap (zinnen die beginnen met "ik" en die aangeven hoe het voor jou is, zonder verwijt).
Met haar praten heb ik geprobeerd maar toegeven ho maar.Als jouw doel van het gesprek is dat jij vertelt hoe het voor jou voelt en wat het met jou doet, dan hoeft ze toch nergens aan toe te geven?
Ga geen welles/nietes-gesprek aan, maar een open gesprek, waarin jij aangeeft waarom het voor jou een probleem is.
Tip: gebruik een ik-boodschap (zinnen die beginnen met "ik" en die aangeven hoe het voor jou is, zonder verwijt).
Je hoeft niet altijd te geloven wat je denkt.