Wanstaltig keukentje
zondag 5 januari 2014 om 13:50
Als meelezer vond ik meestal wel een topic dat mijn vragen links of rechts beantwoordt, maar mijn huidige 'probleem' wil ik toch graag even voorleggen, dus nu ben ik een actief viva-lid!
Sorry als dit een lang verhaal wordt, ik moet even denken waar te beginnen.
Als kind had ik een keukentje, waar ik dol op was. Het was een mooi houten keukentje, dat een familielid voor me gemaakt had. Het is al heel lang geleden weg gedaan, maar even voor de beeldvorming. Mijn dochter heeft helemaal niets met keukentjes, onze buurkindjes hebben er een en dochter vindt het totaal niet interessant, geef haar maar poppen en knuffels. Mijn moeder blijft echter maar kirren dat het zo leuk zou zijn om dochter een keukentje te geven, "Jij was er ook altijd zo dol op en er uren zoet mee", zegt ze dan. Ik heb haar al uitgelegd dat dochter er niet naar taalt, maar dat wuift ze een beetje weg.
Nu het probleem: Een van de moeders van school had een wanstaltig roze plastic keukentje in de aanbieding, waar haar dochter niet meer mee speelde. Echt heel heel lelijk. Ze had op het schoolplein rondgevraagd of iemand er interesse in had, en uiteindelijk had ze het via marktplaats heel goed kunnen verkopen.
Deze moeder kwam ik gisteren in het winkelcentrum tegen, terwijl ik samen met mijn moeder aan het winkelen was. Het verraste me al dat ze elkaar leken te kennen, maar je voelt hem al aan komen, mijn moeder is degene die het roze keukentje heeft gekocht. Dochter is over een paar weken jarig, en daar is het dus voor.
Los van het feit dat mijn dochter keukentjes niet interessant vindt en ik het een wanstaltig ding vind, hebben we er ook nog eens niet echt plek voor. Ik weet zeker dat mijn moeder het goed bedoelt, maar ik wil dat ding echt niet in huis hebben waar er vervolgens niet naar omgekeken gaat worden. Hoe kan ik dit netjes ter sprake brengen?
Sorry als dit een lang verhaal wordt, ik moet even denken waar te beginnen.
Als kind had ik een keukentje, waar ik dol op was. Het was een mooi houten keukentje, dat een familielid voor me gemaakt had. Het is al heel lang geleden weg gedaan, maar even voor de beeldvorming. Mijn dochter heeft helemaal niets met keukentjes, onze buurkindjes hebben er een en dochter vindt het totaal niet interessant, geef haar maar poppen en knuffels. Mijn moeder blijft echter maar kirren dat het zo leuk zou zijn om dochter een keukentje te geven, "Jij was er ook altijd zo dol op en er uren zoet mee", zegt ze dan. Ik heb haar al uitgelegd dat dochter er niet naar taalt, maar dat wuift ze een beetje weg.
Nu het probleem: Een van de moeders van school had een wanstaltig roze plastic keukentje in de aanbieding, waar haar dochter niet meer mee speelde. Echt heel heel lelijk. Ze had op het schoolplein rondgevraagd of iemand er interesse in had, en uiteindelijk had ze het via marktplaats heel goed kunnen verkopen.
Deze moeder kwam ik gisteren in het winkelcentrum tegen, terwijl ik samen met mijn moeder aan het winkelen was. Het verraste me al dat ze elkaar leken te kennen, maar je voelt hem al aan komen, mijn moeder is degene die het roze keukentje heeft gekocht. Dochter is over een paar weken jarig, en daar is het dus voor.
Los van het feit dat mijn dochter keukentjes niet interessant vindt en ik het een wanstaltig ding vind, hebben we er ook nog eens niet echt plek voor. Ik weet zeker dat mijn moeder het goed bedoelt, maar ik wil dat ding echt niet in huis hebben waar er vervolgens niet naar omgekeken gaat worden. Hoe kan ik dit netjes ter sprake brengen?
zondag 5 januari 2014 om 13:53
Je kunt het altijd netjes ter sprake brengen dat dochter echt niet geïnteresseerd is in speelkeukentjes. Misschien dat oma het keukentje bij haar kan zetten ivm plaatsgebrek? Ziet ze vanzelf dat dochter er niet naar taalt.
Lijkt mij wel bijzonder moeilijk, immers gekocht met de beste intenties en warme herinneringen.
Lijkt mij wel bijzonder moeilijk, immers gekocht met de beste intenties en warme herinneringen.
zondag 5 januari 2014 om 13:55
Weet je moeder dat jij het weet?
Anders zou ik zelf een mooi keukentje kopen of lenen en die in huis zetten. Desnoods voor een paar weken tot blijkt dat dochter het echt niks vindt.
Dan staat er in elk geval tijdelijk iets wat je leuk vindt en kun je gelijk laten zien dat ze het niks vindt
Of...toch gewoon ter sprake brengen....
Anders zou ik zelf een mooi keukentje kopen of lenen en die in huis zetten. Desnoods voor een paar weken tot blijkt dat dochter het echt niks vindt.
Dan staat er in elk geval tijdelijk iets wat je leuk vindt en kun je gelijk laten zien dat ze het niks vindt
Of...toch gewoon ter sprake brengen....
zondag 5 januari 2014 om 13:58
Niet, lijkt me. Toevallig ben je er nu echter gekomen, maar voor hetzelfde geld was je moeder (of een tante, of een vriendin) met een ander cadeau aan komen zetten wat jij/je dochter niet mooi, interessant of leuk vonden. Ik ken kinderen genoeg die (duur) speelgoed cadeau hebben gekregen waar ze niet naar omkijken. Hooguit kun je vriendelijk tegen je moeder zeggen dat je dochter er echt geen interesse in heeft en dat je het jammer en zonde zou vinden als ze iets zou geven waar vervolgens nooit meer naar omgekeken wordt, maar dat is het dan wel.
En geen plaats ervoor? Hoe groot is dat keukentje? Zet het desnoods op zolder, in de berging, of ergens anders waar het niet in de weg staat. Als je dochter er toch niet mee speelt, maakt dat dan toch niet uit?
En geen plaats ervoor? Hoe groot is dat keukentje? Zet het desnoods op zolder, in de berging, of ergens anders waar het niet in de weg staat. Als je dochter er toch niet mee speelt, maakt dat dan toch niet uit?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zondag 5 januari 2014 om 14:00
zondag 5 januari 2014 om 14:00
Mijn moeder probeerde een beetje geheimzinnig te doen met moeder-van-school, omdat ze het een verrassing wilde laten zijn, maar omdat moeder-van-school dus eerst op het schoolplein had rondgevraagd bij de meisjesmoeders, wist ik waar het over ging. Mijn moeder was zo duidelijk in haar nopjes met zichzelf, dat ik niet meteen wilde laten merken dat ik het wist en hoe niet blij ik ermee ben, maar hoe langer ik erover nadenk, hoe meer ik er van baal dat ze al een aantal keer heeft weggewuifd wat ik zei over dat dochter het niet leuk vindt en dat dat ding tegen wil en dank in ons huis komt, terwijl er niet eens plek voor is. Daar baal ik dus zo van, ik weet dat ze het heel goed bedoelt, maar ze is wel een beetje een stoomwals af en toe, terwijl ik teveel wil pleasen misschien. En dus straks met een plastic roze keuken opgescheept zit waar dochter niet naar kijkt.
zondag 5 januari 2014 om 14:07
zondag 5 januari 2014 om 14:08
Pejeka, dat is waar, als we haar niet waren tegen gekomen, had ik van niks geweten. Maar er dan evengoed van gebaald als mijn moeder met dat ding was komen aanzetten op dochters verjaardag.
Het ding even neerzetten zodat mijn moeder ziet dat er niet mee gespeeld wordt, is een optie, maar ik ben bang dat ze dat in haar enthousiasme niet zo door zal hebben en dan beledigd zal zijn als ik het weer weg doe.
Dubbeltje, dochter wordt 3. Iemand kinderen die keukentjes pas wat later leuk gingen vinden?
Het ding even neerzetten zodat mijn moeder ziet dat er niet mee gespeeld wordt, is een optie, maar ik ben bang dat ze dat in haar enthousiasme niet zo door zal hebben en dan beledigd zal zijn als ik het weer weg doe.
Dubbeltje, dochter wordt 3. Iemand kinderen die keukentjes pas wat later leuk gingen vinden?
zondag 5 januari 2014 om 14:10
quote:stoofpeertjes schreef op 05 januari 2014 @ 14:00:
Daar baal ik dus zo van, ik weet dat ze het heel goed bedoelt, maar ze is wel een beetje een stoomwals af en toe, terwijl ik teveel wil pleasen misschien. Jij wilt niet perse pleasen, je bent verstandig door er gewoon geen groot issue van te maken. Het sop enz.
Daar baal ik dus zo van, ik weet dat ze het heel goed bedoelt, maar ze is wel een beetje een stoomwals af en toe, terwijl ik teveel wil pleasen misschien. Jij wilt niet perse pleasen, je bent verstandig door er gewoon geen groot issue van te maken. Het sop enz.
zondag 5 januari 2014 om 14:12
Nichtje van vier begint nu pas interesse te tonen voor keukentje/winkeltje. Mijn zoon gebruikt het ding dagelijks (3) sinds hij het kreeg voor zijn tweede verjaardag.
Maar ik snap het dilemma. Mijn huis puilt ook uit van al het speelgoed waar zoon echt geen interesse in heeft. Compleet dorp van little people, dierentuin van little people... En allemaal van die afmetingen dat je het niet even achterin de speelgoedkast kunt zetten.
Maar ik snap het dilemma. Mijn huis puilt ook uit van al het speelgoed waar zoon echt geen interesse in heeft. Compleet dorp van little people, dierentuin van little people... En allemaal van die afmetingen dat je het niet even achterin de speelgoedkast kunt zetten.
zondag 5 januari 2014 om 14:13
quote:stoofpeertjes schreef op 05 januari 2014 @ 14:08:
Het ding even neerzetten zodat mijn moeder ziet dat er niet mee gespeeld wordt, is een optie, maar ik ben bang dat ze dat in haar enthousiasme niet zo door zal hebben en dan beledigd zal zijn als ik het weer weg doe.
Dan is ze maar beledigd, zal na een tijdje echt wel weer overgaan.
(en misschien luister ze een volgende keer dan wel naar jou?)
Het ding even neerzetten zodat mijn moeder ziet dat er niet mee gespeeld wordt, is een optie, maar ik ben bang dat ze dat in haar enthousiasme niet zo door zal hebben en dan beledigd zal zijn als ik het weer weg doe.
Dan is ze maar beledigd, zal na een tijdje echt wel weer overgaan.
(en misschien luister ze een volgende keer dan wel naar jou?)
zondag 5 januari 2014 om 14:17
Mijn kinderen hadden een soort van huisje.
Een afscheiding d.m.v. doek en boekenkast. Daarin stonden een fornuisje, poppenbedje, serviesje, tafeltje met stoeltjes. stoffer en blik nou ja alles wat een klein poppenhuishouden nodig heeft.
Daarin werd heel veel gespeeld, door zowel mijn eigen kinderen als vriendjes.
Een afscheiding d.m.v. doek en boekenkast. Daarin stonden een fornuisje, poppenbedje, serviesje, tafeltje met stoeltjes. stoffer en blik nou ja alles wat een klein poppenhuishouden nodig heeft.
Daarin werd heel veel gespeeld, door zowel mijn eigen kinderen als vriendjes.
zondag 5 januari 2014 om 14:18
Dubbeltje, (hoe kan ik eigenlijk quoten?) daar heb ik niet veel vertrouwen in, mijn moeder lijkt toch een beetje te vinden dat ze het als meer ervaren moeder beter weet wat goed is voor kinderen, terwijl ik toch ook al 6 jaar moeder ben.
Ik blijf het een lastig iets vinden, als het nou nog zo'n mooi houten keukentje zou zijn zoals ik vroeger had, dan zou ik er met liefde plaats voor maken, alleen al om naar te kijken en zelf mee te spelen maar dit ding is zo wanstaltig!
Ik blijf het een lastig iets vinden, als het nou nog zo'n mooi houten keukentje zou zijn zoals ik vroeger had, dan zou ik er met liefde plaats voor maken, alleen al om naar te kijken en zelf mee te spelen maar dit ding is zo wanstaltig!
zondag 5 januari 2014 om 14:19
quote:stoofpeertjes schreef op 05 januari 2014 @ 14:08:
Pejeka, dat is waar, als we haar niet waren tegen gekomen, had ik van niks geweten. Maar er dan evengoed van gebaald als mijn moeder met dat ding was komen aanzetten op dochters verjaardag.
Het ding even neerzetten zodat mijn moeder ziet dat er niet mee gespeeld wordt, is een optie, maar ik ben bang dat ze dat in haar enthousiasme niet zo door zal hebben en dan beledigd zal zijn als ik het weer weg doe.
Dubbeltje, dochter wordt 3. Iemand kinderen die keukentjes pas wat later leuk gingen vinden?Daar hoef je je dan niet schuldig over te voelen. Dan zeg je gewoon (ook weer heel vriendelijk): "Sorry mam, maar ik heb je van tevoren verteld dat je kleindochter keukentjes écht niet leuk vindt en ik kan haar niet dwingen het nu opeens wél leuk te vinden omdat jij het wil."
Pejeka, dat is waar, als we haar niet waren tegen gekomen, had ik van niks geweten. Maar er dan evengoed van gebaald als mijn moeder met dat ding was komen aanzetten op dochters verjaardag.
Het ding even neerzetten zodat mijn moeder ziet dat er niet mee gespeeld wordt, is een optie, maar ik ben bang dat ze dat in haar enthousiasme niet zo door zal hebben en dan beledigd zal zijn als ik het weer weg doe.
Dubbeltje, dochter wordt 3. Iemand kinderen die keukentjes pas wat later leuk gingen vinden?Daar hoef je je dan niet schuldig over te voelen. Dan zeg je gewoon (ook weer heel vriendelijk): "Sorry mam, maar ik heb je van tevoren verteld dat je kleindochter keukentjes écht niet leuk vindt en ik kan haar niet dwingen het nu opeens wél leuk te vinden omdat jij het wil."
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zondag 5 januari 2014 om 14:28
Pejeka, dat zou ik kunnen zeggen inderdaad. Mijn moeder kennende zal ze dan misschien wel beledigd zijn, maar wellicht dat het daarna een beetje landt.
Biebeliee ik heb geen plaatje, maar ik ga even googlen of ik iets soortgelijks kan vinden. Roze, lila, plastic, echt zo'n kitsch ding waar meisjes helemaal gek van worden bij de Nickelodeon reclame. Behalve mijn meisje dan.
Biebeliee ik heb geen plaatje, maar ik ga even googlen of ik iets soortgelijks kan vinden. Roze, lila, plastic, echt zo'n kitsch ding waar meisjes helemaal gek van worden bij de Nickelodeon reclame. Behalve mijn meisje dan.
zondag 5 januari 2014 om 14:29
TO, is er geen mogelijkheid dat je een houten keukentje van iemand leent tot aan haar verjaardag?
Je moeder weet niet dat jij het weet dus jij kunt vol trots zeggen: kijk eens mam, net zo'n keukentje als vroeger. Via Marktplaats op de kop getikt. Als ze er niet mee speelt, waar ik bang voor ben, dan verkoop ik hem gewoon weer via Marktplaats.
Dan kan zij in ieder geval niet meer met het roze gevaarte aankomen, die kan ze dan bij haarzelf laten staan voor als je dochter bij haar is.
Je moeder weet niet dat jij het weet dus jij kunt vol trots zeggen: kijk eens mam, net zo'n keukentje als vroeger. Via Marktplaats op de kop getikt. Als ze er niet mee speelt, waar ik bang voor ben, dan verkoop ik hem gewoon weer via Marktplaats.
Dan kan zij in ieder geval niet meer met het roze gevaarte aankomen, die kan ze dan bij haarzelf laten staan voor als je dochter bij haar is.