Relaties
alle pijlers
plotseling verlaten
woensdag 17 augustus 2011 om 17:16
nou, nooit gedacht hier mijn verhaal te moeten doen maar ik zit op het moment in een slechte film. Het is zo bizar, ik zou zo graag meningen willen horen.
Mijn man en ik zijn 14 jaar bij elkaar, wij zijn nu allebei 30. We hebben een zoontje van 3 en een zoontje van 10 maanden. We hadden plannen voor een 3e en de offerte voor de verbouwing ligt nog op tafel. Alles leek goed, ik was echt gelukkig.......tot die ene vreselijke dag, nu 2 maanden geleden. Ik las een smsje.....en ik wist het gelijk, hij heeft een ander. Hij hoefde het niet meer te ontkennen, en dat deed ie ook niet. Hij was verliefd geworden op een collega en had al 4 maanden een affaire. Ik kan het nog steeds niet geloven nu ik dit type. Mijn 1e reactie: je belt haar nu op dat het over is en dan gaan vechten wij voor onze relatie. Maar dat wilde hij niet.....zij had ook verwachtingen en er waren echte gevoelens, hij was in de war en kon niet meer nadenken. Ik heb hem toen weggestuurd. Na 1,5 dag kwam hij helemaal in paniek terug, hij wist nu wat hij wilde nl. zijn gezin! 100% zeker was hij ervan, hij had de grootste fout in zijn leven gemaakt en wilde ons niet kwijt. Dus hij kwam terug........maar na 2 weken voelde ik dat het niet klopte........en die bevestiging kreeg ik. Hij twijfelde nog steeds en kon haar niet uit zijn hoofd zetten. Hij is weggegaan naar een camping en eigenlijk nooit meer teruggekomen. Ik was totaal wanhopig en in paniek en heb als een bang vogeltje zitten wachten op een antwoord van hem. Die is nooit gekomen. Ik ben uiteindelijk zelf met de kinderen weggegaan. Vervolgens is hij gewoon domweg akkoord gegaan met de echtscheiding, omgangsregeling etc. En nu.....nu zit ik met de kinderen bij mijn ouders te wachten op een huurwoning. Hij woont ondertussen weer in "ons" huis en probeert het op naam te krijgen. Wat hij nu met die andere vrouw wil en doet, ik heb geen idee en wil het ook niet meer weten. Maar mijn leven is van de één op de andere dag een nachtmerrie. Ik ga opeens scheiden, en ik weet eigenlijk helemaal niet waarom? Ja, omdat hij niet kon kiezen, en ik vind dat geen keuze ook een keuze is. En vervolgens kon hij zich wel in mijn keuze vinden blijkbaar.
Heeft iemand ooit zoiets gehoord?? Hoe krijg ik in godsnaam alles weer op de rit? En mijn hoofd maalt de hele dag, waar is opeens mijn leven gebleven?
groetjes Mar
Mijn man en ik zijn 14 jaar bij elkaar, wij zijn nu allebei 30. We hebben een zoontje van 3 en een zoontje van 10 maanden. We hadden plannen voor een 3e en de offerte voor de verbouwing ligt nog op tafel. Alles leek goed, ik was echt gelukkig.......tot die ene vreselijke dag, nu 2 maanden geleden. Ik las een smsje.....en ik wist het gelijk, hij heeft een ander. Hij hoefde het niet meer te ontkennen, en dat deed ie ook niet. Hij was verliefd geworden op een collega en had al 4 maanden een affaire. Ik kan het nog steeds niet geloven nu ik dit type. Mijn 1e reactie: je belt haar nu op dat het over is en dan gaan vechten wij voor onze relatie. Maar dat wilde hij niet.....zij had ook verwachtingen en er waren echte gevoelens, hij was in de war en kon niet meer nadenken. Ik heb hem toen weggestuurd. Na 1,5 dag kwam hij helemaal in paniek terug, hij wist nu wat hij wilde nl. zijn gezin! 100% zeker was hij ervan, hij had de grootste fout in zijn leven gemaakt en wilde ons niet kwijt. Dus hij kwam terug........maar na 2 weken voelde ik dat het niet klopte........en die bevestiging kreeg ik. Hij twijfelde nog steeds en kon haar niet uit zijn hoofd zetten. Hij is weggegaan naar een camping en eigenlijk nooit meer teruggekomen. Ik was totaal wanhopig en in paniek en heb als een bang vogeltje zitten wachten op een antwoord van hem. Die is nooit gekomen. Ik ben uiteindelijk zelf met de kinderen weggegaan. Vervolgens is hij gewoon domweg akkoord gegaan met de echtscheiding, omgangsregeling etc. En nu.....nu zit ik met de kinderen bij mijn ouders te wachten op een huurwoning. Hij woont ondertussen weer in "ons" huis en probeert het op naam te krijgen. Wat hij nu met die andere vrouw wil en doet, ik heb geen idee en wil het ook niet meer weten. Maar mijn leven is van de één op de andere dag een nachtmerrie. Ik ga opeens scheiden, en ik weet eigenlijk helemaal niet waarom? Ja, omdat hij niet kon kiezen, en ik vind dat geen keuze ook een keuze is. En vervolgens kon hij zich wel in mijn keuze vinden blijkbaar.
Heeft iemand ooit zoiets gehoord?? Hoe krijg ik in godsnaam alles weer op de rit? En mijn hoofd maalt de hele dag, waar is opeens mijn leven gebleven?
groetjes Mar
woensdag 12 oktober 2011 om 12:53
Pfffffff ik heb het met je te doen! Ik heb iets soortgelijks meegemaakt alleen ik kwam er 2 jaar later pas achter (dochter toentertijd nog een baby) dat mijn ex mij had ingeruild voor een collega. Ik heb een ontzettend zware en moeilijke tijd gehad. Deed alle mogelijke moeite om een goede verstandhouding met hem te onderhouden zelfs na ontdekking van zijn bedrog. Ik ben nu zo ontzetten blij dat ik van hem af ben. Al die leugens al die tijd en een dubbelleven er op na houden. Vergeet niet dat hij zijn eigen belang niet alleen liet prevaleren boven jouw belang maar ook boven dat van zijn eigen kinderen, dat zou ik niet kunnen vergeten. Deze man is jou niet waard en is gewoon een fluim, dit verraad is niet niets! Maar goed ik wens jou alle sterkte en wijsheid toe om de voor jouw goede beslissing te nemen. Ik heb veel respect voor jou sterke houding in dit alles, petje af!
woensdag 12 oktober 2011 om 22:20
nou, de papieren zijn getekend......het is officieel.
Nadat de mediator weg was hebben we nog heel even gepraat.
Zijn uitleg:
er waren bepaalde dingen niet helemaal goed in onze relatie (gebrek aan aandacht en benauwend), dit was allemaal niet heel erg maar ze waren er wel.
Doordat ik aandacht van iemand anders kreeg heb ik de stomste fout in mijn leven gemaakt. Ik ben er op in gegaan en verliefd geworden. Ik heb een dubbelleven gekregen waarvan ik nooit dacht ik er in zou belanden. Mijn leven was een roes. Op het moment dat alles uitkwam was er één en al verwarring in mijn hoofd. Hierdoor kon ik niet meer nadenken en heb ik verkeerde keuzes gemaakt. Ik heb jou en de kinderen laten gaan en kwam er na 2 weken al achter dat ik helemaal niet verliefd was op haar. Het voelde totaal niet goed, ik kon alleen maar aan jou denken. Al onze probleempjes had ik onder een vergootglas gelegd om zo mijn eigen "affaire" te verantwoorden. En nu weet ik dat wat wij hadden goed was, dat ik de complete realiteit kwijt was tijdens mijn dubbelleven. Ik kan wel onder de grond kruipen nu.
Wat moet ik hier nou toch mee?
Het doet me wel wat......
En ondertussen heb ik ook nog die andere......die zo lief en geduldig is. Die mij zo goed heeft opgevangen. Wat een dikke bende......
Nadat de mediator weg was hebben we nog heel even gepraat.
Zijn uitleg:
er waren bepaalde dingen niet helemaal goed in onze relatie (gebrek aan aandacht en benauwend), dit was allemaal niet heel erg maar ze waren er wel.
Doordat ik aandacht van iemand anders kreeg heb ik de stomste fout in mijn leven gemaakt. Ik ben er op in gegaan en verliefd geworden. Ik heb een dubbelleven gekregen waarvan ik nooit dacht ik er in zou belanden. Mijn leven was een roes. Op het moment dat alles uitkwam was er één en al verwarring in mijn hoofd. Hierdoor kon ik niet meer nadenken en heb ik verkeerde keuzes gemaakt. Ik heb jou en de kinderen laten gaan en kwam er na 2 weken al achter dat ik helemaal niet verliefd was op haar. Het voelde totaal niet goed, ik kon alleen maar aan jou denken. Al onze probleempjes had ik onder een vergootglas gelegd om zo mijn eigen "affaire" te verantwoorden. En nu weet ik dat wat wij hadden goed was, dat ik de complete realiteit kwijt was tijdens mijn dubbelleven. Ik kan wel onder de grond kruipen nu.
Wat moet ik hier nou toch mee?
Het doet me wel wat......
En ondertussen heb ik ook nog die andere......die zo lief en geduldig is. Die mij zo goed heeft opgevangen. Wat een dikke bende......
woensdag 12 oktober 2011 om 22:50
en nu belt hij me dus ook nog telkens......
hij probeert me te overtuigen van onze "sterke band". Dat hij zeker weet dat wij bij elkaar horen, en dat wij hier sterker uit kunnen komen samen.
Ik weet het allemaal niet meer.
Net nu ik dacht gevoelens voor een ander te hebben komt hij alles weer op de kop gooien.
Kun je gevoelens hebben voor 2 personen? Ik ben echt zo harrie in de warrie......
hij probeert me te overtuigen van onze "sterke band". Dat hij zeker weet dat wij bij elkaar horen, en dat wij hier sterker uit kunnen komen samen.
Ik weet het allemaal niet meer.
Net nu ik dacht gevoelens voor een ander te hebben komt hij alles weer op de kop gooien.
Kun je gevoelens hebben voor 2 personen? Ik ben echt zo harrie in de warrie......
woensdag 12 oktober 2011 om 23:35
Lieve Marvelt
Hou vol lieverd, was het eerste dat me te binnen schoot bij het lezen van je laatste 2 posts. En direct erachteraan dacht ik: wat sterk en goed van je dat je de scheiding hebt doorgezet.
Zijn redenering klopt niet. Het is berouw komt na de zonde-gezemel. Daar heb je nu niet veel aan, want je hart wil hem zo graag geloven. Wilde dit alles al maanden zo graag horen. Nu zegt hij het in lijkt het allemaal te laat. Maar toch twijfel je en dat is heel begrijpelijk. Je wilt zo graag dat hij gelijk heeft, dat het een stomme fout is, even slikken en weer doorgaan....
Hij klinkt een beetje als een verongelijkt kind dat geen snoepje mag uit de trommel en begint te dreinen.
Maar werkt dat echt zo? Wil jij een relatie met een volwassen kind dat zijn impulsen volgt en daarbij alles op het spel kan zetten, als de wind verkeerd staat?
Natuurlijk houd je zielsveel van hem, na al die jaren is dat niet zomaar weg. Laat die liefde er ook zijn. Maar stel jezelf ook de vraag: Wat zal hij de volgende x verzinnen om een affaire te "verantwoorden"?
Wil je een relatie met een man die de schuld en verantwoordelijkheid van zijn daden bij anderen neerlegd. Want hij LIJKT nu spijt te betuigen, maar de verantwoordelijkheid legt hij nog steeds bij jou: als jij maar wat begripvoller en minder benauwend was geweest, dan....had ik geen affaire hoeven beginnen.
En wat is een man waard die acuut verward raakt en niet kan nadenken als er een aantrekkelijke vrouw in zijn leven verschijnt, die hij als het ware niet kan weerstaan?
Lieverd, begrijp je immense pijn zo goed.
Zou het een idee zijn om in plaats van gevoelens voor 2 mannen je gevoelens voor jezelf op nummer 1 te zetten nu?
Heb je iets leuks voor jezelf gepland binnenkort? Kun je even weg met een vriendin? Ook al staat je hoofd er niet naar, het is echt Marvelt-time nu...laat die mannen maar even in hun sop gaar koken. Al is het maar 1 uur per dag....
Sterkte en hang in there!
Je bent een sterke vrouw, en ik las met bewondering hoe je je leven weer vrij snel kleur en plezier wist te geven.....
We zijn er voor je, hier, dus voel je niet alleen.
Trusten
Misia
Hou vol lieverd, was het eerste dat me te binnen schoot bij het lezen van je laatste 2 posts. En direct erachteraan dacht ik: wat sterk en goed van je dat je de scheiding hebt doorgezet.
Zijn redenering klopt niet. Het is berouw komt na de zonde-gezemel. Daar heb je nu niet veel aan, want je hart wil hem zo graag geloven. Wilde dit alles al maanden zo graag horen. Nu zegt hij het in lijkt het allemaal te laat. Maar toch twijfel je en dat is heel begrijpelijk. Je wilt zo graag dat hij gelijk heeft, dat het een stomme fout is, even slikken en weer doorgaan....
Hij klinkt een beetje als een verongelijkt kind dat geen snoepje mag uit de trommel en begint te dreinen.
Maar werkt dat echt zo? Wil jij een relatie met een volwassen kind dat zijn impulsen volgt en daarbij alles op het spel kan zetten, als de wind verkeerd staat?
Natuurlijk houd je zielsveel van hem, na al die jaren is dat niet zomaar weg. Laat die liefde er ook zijn. Maar stel jezelf ook de vraag: Wat zal hij de volgende x verzinnen om een affaire te "verantwoorden"?
Wil je een relatie met een man die de schuld en verantwoordelijkheid van zijn daden bij anderen neerlegd. Want hij LIJKT nu spijt te betuigen, maar de verantwoordelijkheid legt hij nog steeds bij jou: als jij maar wat begripvoller en minder benauwend was geweest, dan....had ik geen affaire hoeven beginnen.
En wat is een man waard die acuut verward raakt en niet kan nadenken als er een aantrekkelijke vrouw in zijn leven verschijnt, die hij als het ware niet kan weerstaan?
Lieverd, begrijp je immense pijn zo goed.
Zou het een idee zijn om in plaats van gevoelens voor 2 mannen je gevoelens voor jezelf op nummer 1 te zetten nu?
Heb je iets leuks voor jezelf gepland binnenkort? Kun je even weg met een vriendin? Ook al staat je hoofd er niet naar, het is echt Marvelt-time nu...laat die mannen maar even in hun sop gaar koken. Al is het maar 1 uur per dag....
Sterkte en hang in there!
Je bent een sterke vrouw, en ik las met bewondering hoe je je leven weer vrij snel kleur en plezier wist te geven.....
We zijn er voor je, hier, dus voel je niet alleen.
Trusten
Misia
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
donderdag 13 oktober 2011 om 00:08
Als ik eerlijk ben denk ik er anders over. Ik denk dat hij het juist niet meer gaat doen. Nu weet hij wat jij voor hem betekent. Helaas wel door zo'n domme actie van hem... Hij zal toch niet opnieuw zo'n fout maken in een relatie? Hij weet nu dat niet elke mooie vrouw die hij tegenkomt beter is dan jij.... En dat er een kans bestaat dat als hij het nog een keertje doet jou echt kwijt is. Even goed is het gigantisch moeilijk, helemaal omdat je een leuke man tegen bent gekomen en ook heel graag je gezinnetje bij elkaar wil houden.
Sterkte...
Sterkte...
donderdag 13 oktober 2011 om 08:18
Hij is toch al eerder terug gekomen met spijt, grootste fout van zijn leven enz? Het lijkt mij een herhaling van zetten. Toen is hij hem ook weer gepeerd, zonder er zelf over te praten, nadat jij erover begon en heeft hij je gewoon laten barsten.
Ik denk dat zijn vriendin hem heeft laten zitten en dat hij heel erg baalt dat jij wel een echt leuke man hebt leren kennen.
Ik denk dat zijn vriendin hem heeft laten zitten en dat hij heel erg baalt dat jij wel een echt leuke man hebt leren kennen.
donderdag 13 oktober 2011 om 08:35
De scheiding is nu toch doorgezet... Waarom hem dan niet gewoon een aantal maanden laten wachten? Als hij echt zo gek op je is al hij beweert, zal hij over 3 of 4 maanden ook nog wel bij je terugkomen.
In die tijd heb je de kans om te ontdekken of meneer 1 niet veel liever is en beter bij je past.
Wees niet bang dat je ex-man weer gaat scharrelen met iemand anders. Want doet hij dat wel, dan heb je meteen je antwoord of hij echt 100% voor jouw wil gaan of dat dit weer een bevlieging van hem is.
In die tijd heb je de kans om te ontdekken of meneer 1 niet veel liever is en beter bij je past.
Wees niet bang dat je ex-man weer gaat scharrelen met iemand anders. Want doet hij dat wel, dan heb je meteen je antwoord of hij echt 100% voor jouw wil gaan of dat dit weer een bevlieging van hem is.
donderdag 13 oktober 2011 om 08:48
Al snap ik je twijfels maar al te goed. Ik zou er onderhand een moord voor doen dat mijn ex met spijt weer op de stoep staat.
Maar jouw ex-man heeft heeft heel wat erge dingen geflikt. Dat maakt de keuze heel wat moeilijker.
Mocht meneer 1 niks worden, dan heb je iig rustig te tijd gehad om na te denken wat je met je ex-man aan wilt.
Net wat iedereen hier zegt: Neem alsjeblieft niet een te overhaaste beslissing....
Maar jouw ex-man heeft heeft heel wat erge dingen geflikt. Dat maakt de keuze heel wat moeilijker.
Mocht meneer 1 niks worden, dan heb je iig rustig te tijd gehad om na te denken wat je met je ex-man aan wilt.
Net wat iedereen hier zegt: Neem alsjeblieft niet een te overhaaste beslissing....
donderdag 13 oktober 2011 om 09:08
Het lijkt er inderdaad wel op dat hij echt berouw heeft en zijn leven zou willen beteren. Maar ik zou zeker niet gelijk overstag gaan. Vertel hem dat je nu een nieuwe vriend hebt en de komende tijd die relatie eerst wil voortzetten. In de tussentijd zal je dan voor jezelf ook weten of je met die vriend wil blijven of heel misschien terug naar je ex wilt. Maar hij zal geduldig moeten wachten, zelf niet met vriendinnen bezig gaan, en ook geen contact met jou zoeken.
donderdag 13 oktober 2011 om 09:25
Zie het aan. Jullie zijn gescheiden en hij heeft alle tijd om je terug te winnen. Nu trek jij aan de touwtjes. Is dit de eerste keer dat ie je gedumpt heeft voor een ander? want als het vaker is gebeurd is het een patroon. Hij zou zeker in therapie moeten
Leuk dat je weer een nieuwe scharrel
hebt, maar hoe oprecht is dat? Je zit midden in een scheiding. Ben je echt verliefd of zoek je bevestiging en afleiding? Het zou voor iedereen, jij, ex en de kinderen beter zijn als er even geen nieuwe personen arriveren in deze puinhoop
strerkte
Leuk dat je weer een nieuwe scharrel
hebt, maar hoe oprecht is dat? Je zit midden in een scheiding. Ben je echt verliefd of zoek je bevestiging en afleiding? Het zou voor iedereen, jij, ex en de kinderen beter zijn als er even geen nieuwe personen arriveren in deze puinhoop
strerkte
donderdag 13 oktober 2011 om 09:42
Pfff wat een verhaal. Ik leef met je mee TO!
Vanwege de kinderen is er natuurlijk 'zakelijk' contact nodig. Maar je zou hem wel kunnen zeggen dat je op een andere manier geen contact van hem wil. Het komt op mij over alsof je niet echt op die verwarrende berichten zit te wachten.
Neem wat afstand om na te denken. Zodat jij duidelijk krijgt hoe je je toekomst ziet. Mailtjes, smsjes en zaken over de omgang hebben natuurlijk voorrang, maar smsjes met andere inhoud zou ik geloof ik gewoon een tijdje negeren...
Sterkte met alles!
Vanwege de kinderen is er natuurlijk 'zakelijk' contact nodig. Maar je zou hem wel kunnen zeggen dat je op een andere manier geen contact van hem wil. Het komt op mij over alsof je niet echt op die verwarrende berichten zit te wachten.
Neem wat afstand om na te denken. Zodat jij duidelijk krijgt hoe je je toekomst ziet. Mailtjes, smsjes en zaken over de omgang hebben natuurlijk voorrang, maar smsjes met andere inhoud zou ik geloof ik gewoon een tijdje negeren...
Sterkte met alles!
donderdag 13 oktober 2011 om 14:35
quote:marvelt schreef op 12 oktober 2011 @ 22:20:
Ik heb jou en de kinderen laten gaan en kwam er na 2 weken al achter dat ik helemaal niet verliefd was op haar. Wat moet ik hier nou toch mee?
Het doet me wel wat......
Na 2 weken dat was eind augustus!!! Nu is het half oktober.
Heb je hem gevraagd hoe hij bij haar is weggegaan? Kan
je daar naar informeren bij een "neutrale bron" zoals ik al
eerder schreef, je ex is volgens mij bij zijn minnares naar
buiten gegooid en is nu in paniek omdat hij geen vrouw heeft.
Zijn verhaal klinkt zo cliche, lees alle topics van vreemdgangers
maar eens na: spijt, in de war, niet verliefd, zie nu pas wat ik
kwijt ben, je ziet pas wat je mist als het er niet meer is.
Pfffffffffffffffffffffffff gewoon standaard "gelul"
Je ex is een fraai exemplaar 3 maanden ergens anders neuken
en dan spijt
Ik heb jou en de kinderen laten gaan en kwam er na 2 weken al achter dat ik helemaal niet verliefd was op haar. Wat moet ik hier nou toch mee?
Het doet me wel wat......
Na 2 weken dat was eind augustus!!! Nu is het half oktober.
Heb je hem gevraagd hoe hij bij haar is weggegaan? Kan
je daar naar informeren bij een "neutrale bron" zoals ik al
eerder schreef, je ex is volgens mij bij zijn minnares naar
buiten gegooid en is nu in paniek omdat hij geen vrouw heeft.
Zijn verhaal klinkt zo cliche, lees alle topics van vreemdgangers
maar eens na: spijt, in de war, niet verliefd, zie nu pas wat ik
kwijt ben, je ziet pas wat je mist als het er niet meer is.
Pfffffffffffffffffffffffff gewoon standaard "gelul"
Je ex is een fraai exemplaar 3 maanden ergens anders neuken
en dan spijt
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
donderdag 13 oktober 2011 om 16:34
Ja zo komt het op mij ook over........
Hij heeft het gewoonweg geprobeerd met die ander, en dat is het niet geworden.
Maar ik heb toch zeker niet op het reservebankje zitten wachten???
Nou, zo was het volgens hem niet. Hij was in de war, hij is in de periode juli/september (vanaf juli hadden we uitgesproken dat we zouden gaan scheiden aangezien hij niet kon kiezen en ben ik dus met de kinderen weggegaan) wel bij haar geweest. Hij is daar zelfs paar keer blijven slapen. Maar volgens hem voelde het geen moment goed, hij kon alleen maar aan mij denken. Uiteindelijk heeft hij tegen haar gezegd dat hij niet achter de scheiding staat en dat zij waarschijnlijk een vlucht is geweest. Hij vertelde me dat zij hier heel boos en verdrietig over was, zij was in de veronderstelling dat hij mij voor haar verlaten had.
En nu zegt hij dat hij de grootste fout in zijn leven heeft gemaakt. Dat wat wij hadden, was echt.
En het feit dat hij het met haar zo kort heeft volgehouden zegt al genoeg. Hij zegt dus blijkbaar helemaal niet verliefd te zijn geweest op haar.
Ik geef toe dat ik hier wel gevoelig voor ben. Ik heb al die tijd wel geweten dat wat wij hadden echt was, ík was ook echt heel gelukkig! Hij is diegene die daar aan twijfelde, niet ik! Dus hij hoeft mij daar niet van te overtuigen, wij hadden het echt heel goed.
Maar ik kan toch niet accepteren dat hij het nodig heeft gevonden het eerst met een ander te proberen om er dan achter te komen dat hij toch liever bij mij wil zijn?
Ik had toch sowieso 1e keus moeten zijn?? Iedereen heeft hem hiervoor gewaarschuwd! Maar volgens hem kwam dat allemaal niet binnen, hij was in de war.
Ik vind het zo jammer dat hij dit nodig heeft gehad om zeker van mij te zijn.
Maar aan de andere kant......ik merk gewoon dat het mij weer eens heel erg bezig houdt.
Waaaaaaaaahhhhh, ik denk dat ik ga emigreren
Hij heeft het gewoonweg geprobeerd met die ander, en dat is het niet geworden.
Maar ik heb toch zeker niet op het reservebankje zitten wachten???
Nou, zo was het volgens hem niet. Hij was in de war, hij is in de periode juli/september (vanaf juli hadden we uitgesproken dat we zouden gaan scheiden aangezien hij niet kon kiezen en ben ik dus met de kinderen weggegaan) wel bij haar geweest. Hij is daar zelfs paar keer blijven slapen. Maar volgens hem voelde het geen moment goed, hij kon alleen maar aan mij denken. Uiteindelijk heeft hij tegen haar gezegd dat hij niet achter de scheiding staat en dat zij waarschijnlijk een vlucht is geweest. Hij vertelde me dat zij hier heel boos en verdrietig over was, zij was in de veronderstelling dat hij mij voor haar verlaten had.
En nu zegt hij dat hij de grootste fout in zijn leven heeft gemaakt. Dat wat wij hadden, was echt.
En het feit dat hij het met haar zo kort heeft volgehouden zegt al genoeg. Hij zegt dus blijkbaar helemaal niet verliefd te zijn geweest op haar.
Ik geef toe dat ik hier wel gevoelig voor ben. Ik heb al die tijd wel geweten dat wat wij hadden echt was, ík was ook echt heel gelukkig! Hij is diegene die daar aan twijfelde, niet ik! Dus hij hoeft mij daar niet van te overtuigen, wij hadden het echt heel goed.
Maar ik kan toch niet accepteren dat hij het nodig heeft gevonden het eerst met een ander te proberen om er dan achter te komen dat hij toch liever bij mij wil zijn?
Ik had toch sowieso 1e keus moeten zijn?? Iedereen heeft hem hiervoor gewaarschuwd! Maar volgens hem kwam dat allemaal niet binnen, hij was in de war.
Ik vind het zo jammer dat hij dit nodig heeft gehad om zeker van mij te zijn.
Maar aan de andere kant......ik merk gewoon dat het mij weer eens heel erg bezig houdt.
Waaaaaaaaahhhhh, ik denk dat ik ga emigreren
donderdag 13 oktober 2011 om 17:08
Jeetje wat moeilijk. Ben je er zelf al uit hoe nu je gevoelens voor hem zijn.
Zou je hem terug willen omdat je nog van hem hou, of zou je hem terug willen omdat het je ego streelt, of misschien wel voor de kinderen.
Of misschien wil je hem helemaal niet terug, kan en/of wil je hem niet meer vertrouwen.
Gun jezelf de tijd om dit uit te vinden en kijk daarna verder.
Heel veel sterkte.
Zou je hem terug willen omdat je nog van hem hou, of zou je hem terug willen omdat het je ego streelt, of misschien wel voor de kinderen.
Of misschien wil je hem helemaal niet terug, kan en/of wil je hem niet meer vertrouwen.
Gun jezelf de tijd om dit uit te vinden en kijk daarna verder.
Heel veel sterkte.
donderdag 13 oktober 2011 om 17:09
Hij doet nu dus bij haar wat hij eerst bij jou deed.
Nu zij nog huilt om hem zit nu dus zij op 't reservebankje.
Lijkt me een man die niet weet wat hij wil.
Ik zou er erg mee oppassen.
Straks heeft hij jou weer, start de twijfel weer, als zij zich zo gaat op stellen als jij.
Dat hij niet verliefd was vind ik ook karakterloos om dat te zeggen.
Nu zij nog huilt om hem zit nu dus zij op 't reservebankje.
Lijkt me een man die niet weet wat hij wil.
Ik zou er erg mee oppassen.
Straks heeft hij jou weer, start de twijfel weer, als zij zich zo gaat op stellen als jij.
Dat hij niet verliefd was vind ik ook karakterloos om dat te zeggen.
donderdag 13 oktober 2011 om 23:38
hij zegt dat zij compleet van de baan is, dat het echt een vlucht is geweest.
Hij was misschien wel verliefd, maar meer op het gevoel. Volgens hem is het niet uit te leggen, het is niet te snappen. Hij heeft verhalen gehoord van mannen die na 2 jaar een relatie met een ander te hebben gehad uiteindelijk toch weer bij hun vrouw terecht komen.
En hij wist na paar weken al dat hij terug naar zijn gezin wilde. Volgens hem is onze basis zo sterk, dat wij hier uit kunnen komen. Dat we therapie nodig hebben, en dat we er misschien wel sterker uit kunnen komen dan ooit.
Hij wil de verkoop van het huis ook echt gewoon doorzetten, en ooit ergens helemaal opnieuw beginnen.
Ik weet het ook niet hoor, mij vertrouwen in hem is gedaald tot een nulpunt. Er is zoveel gebeurd, zoveel leugens.......
Zo vreselijk jammer.
Helemaal nu het blijkbaar echt voor niets is geweest. Hij heeft zijn gezin opzij gezet voor iemand waarvan hij na paar weken al wist dat het een grote fout was. Dat is toch echt doodzonde!
Hij was misschien wel verliefd, maar meer op het gevoel. Volgens hem is het niet uit te leggen, het is niet te snappen. Hij heeft verhalen gehoord van mannen die na 2 jaar een relatie met een ander te hebben gehad uiteindelijk toch weer bij hun vrouw terecht komen.
En hij wist na paar weken al dat hij terug naar zijn gezin wilde. Volgens hem is onze basis zo sterk, dat wij hier uit kunnen komen. Dat we therapie nodig hebben, en dat we er misschien wel sterker uit kunnen komen dan ooit.
Hij wil de verkoop van het huis ook echt gewoon doorzetten, en ooit ergens helemaal opnieuw beginnen.
Ik weet het ook niet hoor, mij vertrouwen in hem is gedaald tot een nulpunt. Er is zoveel gebeurd, zoveel leugens.......
Zo vreselijk jammer.
Helemaal nu het blijkbaar echt voor niets is geweest. Hij heeft zijn gezin opzij gezet voor iemand waarvan hij na paar weken al wist dat het een grote fout was. Dat is toch echt doodzonde!
vrijdag 14 oktober 2011 om 00:52
Marvelt wat me opvalt is het enorme contrast met wat je nog maar ruim 2 maanden geleden schreef hier:
"Hij was verliefd geworden op een collega en had al 4 maanden een affaire (dus hij kwam er blijkbaar niet naar een paar WEKEN achter........). .... Mijn 1e reactie: je belt haar nu op dat het over is en dan gaan vechten wij voor onze relatie. Maar dat wilde hij niet .....(jouw gevoelens waren onbelangrijk voor hem, hij had geen enkel oog en respect voor jouw pijn) zij had ook verwachtingen (dus hij legt de verantwoordelijkheid om er mee door te willen bij HAAR verwachtingen??? Lekker makkelijk) en er waren echte gevoelens
(nu zegt hij: hij zegt dat zij compleet van de baan is, dat het echt een vlucht is geweest.
Hij was misschien wel verliefd, maar meer op het gevoel. Volgens hem is het niet uit te leggen, het is niet te snappen." - huh, lekker vaag en dubieus? Er springt ineens een bres in de verliefdheid van toen??),
hij was in de war (is ie dat niet nog steeds? En wat voor excuus is dat? Slapkes - hij kon er wel 4 maanden lang in zwijgen en in ontkenningen mee doorgaan, die geestelijke paraatheid had hij nog......) en kon niet meer nadenken (idem: lekker makkelijk, terwijl het best wat berekening kost een dubbelleven te leiden en dingen te verzwijgen - bepaald geen verantwoordelijk, liefdevol gedrag ook naar jou en de kids.). Ik heb hem toen weggestuurd.
Na 1,5 dag kwam hij helemaal in paniek terug (terwijl jij hem wegstuurde, waar was zijn respect voor jouw grenzen en pijn, je had hem toch niet zomaar weggestuurd?), hij wist nu wat hij wilde nl. zijn gezin! 100% zeker was hij ervan, hij had de grootste fout in zijn leven gemaakt en wilde ons niet kwijt (wat dit betreft heeft ie zijn verhaal niet veranderd). Dus hij kwam terug........maar na 2 weken voelde ik dat het niet klopte........en die bevestiging kreeg ik.
Hij twijfelde nog steeds en kon haar niet uit zijn hoofd zetten (HM, ALS HET TOCH ZO'N LUTTELE BEVLIEGING WAS, HOEZO KON HIJ HAAR NIET UIT ZIJN HOOFD ZETTEN. IN PLAATS VAN DAT HIJ, ZOALS HIJ NU ZEGT AL NA 2 WEKEN WIST: DIT IS HET NIET, IK WIL MIJN GEZIN, GING HIJ JUIST NA 2 WEKEN TERUG NAAR HAAR!).
Hij is weggegaan naar een camping en eigenlijk nooit meer teruggekomen (Toen was het gemis van jullie er blijkbaar minder.....). Ik was totaal wanhopig en in paniek en heb als een bang vogeltje zitten wachten op een antwoord van hem. Die is nooit gekomen. Ik ben uiteindelijk zelf met de kinderen weggegaan. Vervolgens is hij gewoon domweg akkoord gegaan met de echtscheiding, omgangsregeling etc. ..... Ik ga opeens scheiden, en ik weet eigenlijk helemaal niet waarom? Ja, omdat hij niet kon kiezen (kan hij dat nu wel of gaat ie straks weer twijfelen....??), en ik vind dat geen keuze ook een keuze is (hou je idee hierover zo vast mogelijk......). En vervolgens kon hij zich wel in mijn keuze vinden blijkbaar. (waar was zijn vechtlust toen? In bed bij haar?)
Sorry voor misschien lastig leesbaar, maar ik wil je graag zeggen, dat in alles, toen en nu, hij niets laat blijken van BEGRIP voor jouw pijn en verdriet en wanhoop. Nee, HIJ verdient nog een kans, hij was abuis, hij heeft nu het licht gezien. En hij leeft zich niet in in jou en de kids, ik lees niks dat hij zegt (iets in de trant van), lief, wat moet dit een enorme, ongelofelijk rottijd voor jou en de kinderen zijn geweest.
Dus is hij nu sorry voor hemzelf, omdat je hem betrapte, niet meespeelde en hij misloopt of dreigt te lopen wat hij had, of omdat hij jou zo'n pijn deed?
Liefs en slaap lekker (doe wat goed is voor jou, of dat nu is hem een tweede (eigenlijk derde) kans geven, of zonder hem verder, je doet het goed!!!)
Misia
"Hij was verliefd geworden op een collega en had al 4 maanden een affaire (dus hij kwam er blijkbaar niet naar een paar WEKEN achter........). .... Mijn 1e reactie: je belt haar nu op dat het over is en dan gaan vechten wij voor onze relatie. Maar dat wilde hij niet .....(jouw gevoelens waren onbelangrijk voor hem, hij had geen enkel oog en respect voor jouw pijn) zij had ook verwachtingen (dus hij legt de verantwoordelijkheid om er mee door te willen bij HAAR verwachtingen??? Lekker makkelijk) en er waren echte gevoelens
(nu zegt hij: hij zegt dat zij compleet van de baan is, dat het echt een vlucht is geweest.
Hij was misschien wel verliefd, maar meer op het gevoel. Volgens hem is het niet uit te leggen, het is niet te snappen." - huh, lekker vaag en dubieus? Er springt ineens een bres in de verliefdheid van toen??),
hij was in de war (is ie dat niet nog steeds? En wat voor excuus is dat? Slapkes - hij kon er wel 4 maanden lang in zwijgen en in ontkenningen mee doorgaan, die geestelijke paraatheid had hij nog......) en kon niet meer nadenken (idem: lekker makkelijk, terwijl het best wat berekening kost een dubbelleven te leiden en dingen te verzwijgen - bepaald geen verantwoordelijk, liefdevol gedrag ook naar jou en de kids.). Ik heb hem toen weggestuurd.
Na 1,5 dag kwam hij helemaal in paniek terug (terwijl jij hem wegstuurde, waar was zijn respect voor jouw grenzen en pijn, je had hem toch niet zomaar weggestuurd?), hij wist nu wat hij wilde nl. zijn gezin! 100% zeker was hij ervan, hij had de grootste fout in zijn leven gemaakt en wilde ons niet kwijt (wat dit betreft heeft ie zijn verhaal niet veranderd). Dus hij kwam terug........maar na 2 weken voelde ik dat het niet klopte........en die bevestiging kreeg ik.
Hij twijfelde nog steeds en kon haar niet uit zijn hoofd zetten (HM, ALS HET TOCH ZO'N LUTTELE BEVLIEGING WAS, HOEZO KON HIJ HAAR NIET UIT ZIJN HOOFD ZETTEN. IN PLAATS VAN DAT HIJ, ZOALS HIJ NU ZEGT AL NA 2 WEKEN WIST: DIT IS HET NIET, IK WIL MIJN GEZIN, GING HIJ JUIST NA 2 WEKEN TERUG NAAR HAAR!).
Hij is weggegaan naar een camping en eigenlijk nooit meer teruggekomen (Toen was het gemis van jullie er blijkbaar minder.....). Ik was totaal wanhopig en in paniek en heb als een bang vogeltje zitten wachten op een antwoord van hem. Die is nooit gekomen. Ik ben uiteindelijk zelf met de kinderen weggegaan. Vervolgens is hij gewoon domweg akkoord gegaan met de echtscheiding, omgangsregeling etc. ..... Ik ga opeens scheiden, en ik weet eigenlijk helemaal niet waarom? Ja, omdat hij niet kon kiezen (kan hij dat nu wel of gaat ie straks weer twijfelen....??), en ik vind dat geen keuze ook een keuze is (hou je idee hierover zo vast mogelijk......). En vervolgens kon hij zich wel in mijn keuze vinden blijkbaar. (waar was zijn vechtlust toen? In bed bij haar?)
Sorry voor misschien lastig leesbaar, maar ik wil je graag zeggen, dat in alles, toen en nu, hij niets laat blijken van BEGRIP voor jouw pijn en verdriet en wanhoop. Nee, HIJ verdient nog een kans, hij was abuis, hij heeft nu het licht gezien. En hij leeft zich niet in in jou en de kids, ik lees niks dat hij zegt (iets in de trant van), lief, wat moet dit een enorme, ongelofelijk rottijd voor jou en de kinderen zijn geweest.
Dus is hij nu sorry voor hemzelf, omdat je hem betrapte, niet meespeelde en hij misloopt of dreigt te lopen wat hij had, of omdat hij jou zo'n pijn deed?
Liefs en slaap lekker (doe wat goed is voor jou, of dat nu is hem een tweede (eigenlijk derde) kans geven, of zonder hem verder, je doet het goed!!!)
Misia
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
vrijdag 14 oktober 2011 om 08:41
Kan ik zo kwaad om worden, van die kerels waar ik er helaas ook een gehad heb.
Zij is van de baan?
Natuurlijk is zij van de baan.
Net zo van de baan als jij toen was, en dan nokt hij hem dus.
Ik was geestelijk gestoord zei mijn ex tegen zijn nieuwe paradepaardje.
Natuurlijk was ik over de flos, hij liet mij en ons kind gewoon stikken.
Maar als ik me beter voelde en leuk gekleed weer stralend op stap ging, werd hij poeslief en was zij een bitch.
Maarja dan voelde zij natuurlijk nattigheid.
Zo'n man is een verwend kind, wil het alleen maar gezellig en leuk hebben, en geadoreerd worden.
Voor problemen of een woord kritiek loopt hij weg.
Nu wil hij terug, (ook mijn ex na 10!!! jaar bij een ander met, achteraf gezien manipulatief, ons aan het lijntje te hebben gehouden) omdat zij niet meer voldoet.
Zij is niet van de baan, maar net zo gekwetst als jij toen was.
En zo blijft zo'n man op en neer pendelen tussen jou en haar, of een ander slachtoffer.
Zij is van de baan?
Natuurlijk is zij van de baan.
Net zo van de baan als jij toen was, en dan nokt hij hem dus.
Ik was geestelijk gestoord zei mijn ex tegen zijn nieuwe paradepaardje.
Natuurlijk was ik over de flos, hij liet mij en ons kind gewoon stikken.
Maar als ik me beter voelde en leuk gekleed weer stralend op stap ging, werd hij poeslief en was zij een bitch.
Maarja dan voelde zij natuurlijk nattigheid.
Zo'n man is een verwend kind, wil het alleen maar gezellig en leuk hebben, en geadoreerd worden.
Voor problemen of een woord kritiek loopt hij weg.
Nu wil hij terug, (ook mijn ex na 10!!! jaar bij een ander met, achteraf gezien manipulatief, ons aan het lijntje te hebben gehouden) omdat zij niet meer voldoet.
Zij is niet van de baan, maar net zo gekwetst als jij toen was.
En zo blijft zo'n man op en neer pendelen tussen jou en haar, of een ander slachtoffer.
vrijdag 14 oktober 2011 om 08:59
Hoi,
Ik moet eerlijk zeggen dat ik hier niet zo heel veel verstand van heb met mijn 23 jaar (behalve dat mijn ouders hetzelfde is overkomen toen ik een jaar of twaalf was) dus misschien slaat het nergens op wat ik ga zeggen; maar ik zeg het toch!
Hij zegt dat hij de verkoop van het huis gewoon door wil laten gaan, dat hij er aan wil werken en dat hij opnieuw wil beginnen toch?
Op mij komt dit (als hij het meent) wel serieus over... Een woning verkopen is niet niks, als hij gewoon weer terug naar zijn "oude leventje" wou dan dpe je dat niet, dan wil je er naar mijn inziens zo min mogelijk tijd in stoppen on het weer goed te maken, tuurlijk klinkt therapie leuk maar als je er alleen heen gaat en er verder niks mee doet heb je daar ook niks aan toch?
Echter, een woning verkopen en hiermee dus feitelijk helemaal overnieuw beginnen is wel andere koek...
En nu ik toch bezig ben; ik zou inderdaad ook voor mezelf kiezen als ik jou was. Hartstikke lief van die man dat hij je opvangt en geduld heeft en zo lief voor je is maar je hebt ook een kind, en het wordt voor hem ook een wazig verhaal als nu man1 komt en 4 weken later opeens papa weer thuis slaapt... Kleine kinderen krijgen er een grotere klap van dan je denkt (althans dat was bij mij zo...)
Verder, heel veel sterkte!
Ik moet eerlijk zeggen dat ik hier niet zo heel veel verstand van heb met mijn 23 jaar (behalve dat mijn ouders hetzelfde is overkomen toen ik een jaar of twaalf was) dus misschien slaat het nergens op wat ik ga zeggen; maar ik zeg het toch!
Hij zegt dat hij de verkoop van het huis gewoon door wil laten gaan, dat hij er aan wil werken en dat hij opnieuw wil beginnen toch?
Op mij komt dit (als hij het meent) wel serieus over... Een woning verkopen is niet niks, als hij gewoon weer terug naar zijn "oude leventje" wou dan dpe je dat niet, dan wil je er naar mijn inziens zo min mogelijk tijd in stoppen on het weer goed te maken, tuurlijk klinkt therapie leuk maar als je er alleen heen gaat en er verder niks mee doet heb je daar ook niks aan toch?
Echter, een woning verkopen en hiermee dus feitelijk helemaal overnieuw beginnen is wel andere koek...
En nu ik toch bezig ben; ik zou inderdaad ook voor mezelf kiezen als ik jou was. Hartstikke lief van die man dat hij je opvangt en geduld heeft en zo lief voor je is maar je hebt ook een kind, en het wordt voor hem ook een wazig verhaal als nu man1 komt en 4 weken later opeens papa weer thuis slaapt... Kleine kinderen krijgen er een grotere klap van dan je denkt (althans dat was bij mij zo...)
Verder, heel veel sterkte!
vrijdag 14 oktober 2011 om 09:18
vrijdag 14 oktober 2011 om 09:24
