Relaties
alle pijlers
plotseling verlaten
woensdag 17 augustus 2011 om 17:16
nou, nooit gedacht hier mijn verhaal te moeten doen maar ik zit op het moment in een slechte film. Het is zo bizar, ik zou zo graag meningen willen horen.
Mijn man en ik zijn 14 jaar bij elkaar, wij zijn nu allebei 30. We hebben een zoontje van 3 en een zoontje van 10 maanden. We hadden plannen voor een 3e en de offerte voor de verbouwing ligt nog op tafel. Alles leek goed, ik was echt gelukkig.......tot die ene vreselijke dag, nu 2 maanden geleden. Ik las een smsje.....en ik wist het gelijk, hij heeft een ander. Hij hoefde het niet meer te ontkennen, en dat deed ie ook niet. Hij was verliefd geworden op een collega en had al 4 maanden een affaire. Ik kan het nog steeds niet geloven nu ik dit type. Mijn 1e reactie: je belt haar nu op dat het over is en dan gaan vechten wij voor onze relatie. Maar dat wilde hij niet.....zij had ook verwachtingen en er waren echte gevoelens, hij was in de war en kon niet meer nadenken. Ik heb hem toen weggestuurd. Na 1,5 dag kwam hij helemaal in paniek terug, hij wist nu wat hij wilde nl. zijn gezin! 100% zeker was hij ervan, hij had de grootste fout in zijn leven gemaakt en wilde ons niet kwijt. Dus hij kwam terug........maar na 2 weken voelde ik dat het niet klopte........en die bevestiging kreeg ik. Hij twijfelde nog steeds en kon haar niet uit zijn hoofd zetten. Hij is weggegaan naar een camping en eigenlijk nooit meer teruggekomen. Ik was totaal wanhopig en in paniek en heb als een bang vogeltje zitten wachten op een antwoord van hem. Die is nooit gekomen. Ik ben uiteindelijk zelf met de kinderen weggegaan. Vervolgens is hij gewoon domweg akkoord gegaan met de echtscheiding, omgangsregeling etc. En nu.....nu zit ik met de kinderen bij mijn ouders te wachten op een huurwoning. Hij woont ondertussen weer in "ons" huis en probeert het op naam te krijgen. Wat hij nu met die andere vrouw wil en doet, ik heb geen idee en wil het ook niet meer weten. Maar mijn leven is van de één op de andere dag een nachtmerrie. Ik ga opeens scheiden, en ik weet eigenlijk helemaal niet waarom? Ja, omdat hij niet kon kiezen, en ik vind dat geen keuze ook een keuze is. En vervolgens kon hij zich wel in mijn keuze vinden blijkbaar.
Heeft iemand ooit zoiets gehoord?? Hoe krijg ik in godsnaam alles weer op de rit? En mijn hoofd maalt de hele dag, waar is opeens mijn leven gebleven?
groetjes Mar
Mijn man en ik zijn 14 jaar bij elkaar, wij zijn nu allebei 30. We hebben een zoontje van 3 en een zoontje van 10 maanden. We hadden plannen voor een 3e en de offerte voor de verbouwing ligt nog op tafel. Alles leek goed, ik was echt gelukkig.......tot die ene vreselijke dag, nu 2 maanden geleden. Ik las een smsje.....en ik wist het gelijk, hij heeft een ander. Hij hoefde het niet meer te ontkennen, en dat deed ie ook niet. Hij was verliefd geworden op een collega en had al 4 maanden een affaire. Ik kan het nog steeds niet geloven nu ik dit type. Mijn 1e reactie: je belt haar nu op dat het over is en dan gaan vechten wij voor onze relatie. Maar dat wilde hij niet.....zij had ook verwachtingen en er waren echte gevoelens, hij was in de war en kon niet meer nadenken. Ik heb hem toen weggestuurd. Na 1,5 dag kwam hij helemaal in paniek terug, hij wist nu wat hij wilde nl. zijn gezin! 100% zeker was hij ervan, hij had de grootste fout in zijn leven gemaakt en wilde ons niet kwijt. Dus hij kwam terug........maar na 2 weken voelde ik dat het niet klopte........en die bevestiging kreeg ik. Hij twijfelde nog steeds en kon haar niet uit zijn hoofd zetten. Hij is weggegaan naar een camping en eigenlijk nooit meer teruggekomen. Ik was totaal wanhopig en in paniek en heb als een bang vogeltje zitten wachten op een antwoord van hem. Die is nooit gekomen. Ik ben uiteindelijk zelf met de kinderen weggegaan. Vervolgens is hij gewoon domweg akkoord gegaan met de echtscheiding, omgangsregeling etc. En nu.....nu zit ik met de kinderen bij mijn ouders te wachten op een huurwoning. Hij woont ondertussen weer in "ons" huis en probeert het op naam te krijgen. Wat hij nu met die andere vrouw wil en doet, ik heb geen idee en wil het ook niet meer weten. Maar mijn leven is van de één op de andere dag een nachtmerrie. Ik ga opeens scheiden, en ik weet eigenlijk helemaal niet waarom? Ja, omdat hij niet kon kiezen, en ik vind dat geen keuze ook een keuze is. En vervolgens kon hij zich wel in mijn keuze vinden blijkbaar.
Heeft iemand ooit zoiets gehoord?? Hoe krijg ik in godsnaam alles weer op de rit? En mijn hoofd maalt de hele dag, waar is opeens mijn leven gebleven?
groetjes Mar
vrijdag 14 oktober 2011 om 10:42
quote:marvelt schreef op 13 oktober 2011 @ 16:34:
Ja zo komt het op mij ook over........
Hij heeft het gewoonweg geprobeerd met die ander, en dat is het niet geworden.
Maar ik heb toch zeker niet op het reservebankje zitten wachten???
Nou, zo was het volgens hem niet. Hij was in de war, hij is in de periode juli/september (vanaf juli hadden we uitgesproken dat we zouden gaan scheiden aangezien hij niet kon kiezen en ben ik dus met de kinderen weggegaan) wel bij haar geweest. Hij is daar zelfs paar keer blijven slapen. Maar volgens hem voelde het geen moment goed, hij kon alleen maar aan mij denken. Uiteindelijk heeft hij tegen haar gezegd dat hij niet achter de scheiding staat en dat zij waarschijnlijk een vlucht is geweest. Hij vertelde me dat zij hier heel boos en verdrietig over was, zij was in de veronderstelling dat hij mij voor haar verlaten had.
En nu zegt hij dat hij de grootste fout in zijn leven heeft gemaakt. Dat wat wij hadden, was echt.
En het feit dat hij het met haar zo kort heeft volgehouden zegt al genoeg. Hij zegt dus blijkbaar helemaal niet verliefd te zijn geweest op haar.
Ik geef toe dat ik hier wel gevoelig voor ben. Ik heb al die tijd wel geweten dat wat wij hadden echt was, ík was ook echt heel gelukkig! Hij is diegene die daar aan twijfelde, niet ik! Dus hij hoeft mij daar niet van te overtuigen, wij hadden het echt heel goed.
Maar ik kan toch niet accepteren dat hij het nodig heeft gevonden het eerst met een ander te proberen om er dan achter te komen dat hij toch liever bij mij wil zijn?
Ik had toch sowieso 1e keus moeten zijn?? Iedereen heeft hem hiervoor gewaarschuwd! Maar volgens hem kwam dat allemaal niet binnen, hij was in de war.
Ik vind het zo jammer dat hij dit nodig heeft gehad om zeker van mij te zijn.
Maar aan de andere kant......ik merk gewoon dat het mij weer eens heel erg bezig houdt.
Waaaaaaaaahhhhh, ik denk dat ik ga emigreren
Wat vreselijk allemaal en dat na 14 jaar..
is er geen mogelijkheid dat contact opneemt met die vrouw? en dan op een normale rustige manier aan haar vragen wat nou precies het verhaal is. Wat zegt hij tegen haar en wat beloofd hij haar? Als het verhaal klopt en hij heeft inderdaad gezegd dat hij volledig voor jou wil gaan en dat hij spijt heeft van de scheiding dan kan je er altijd nog over denken om hem een tweede (derde) kans te geven. Of het moet een heks zijn die opzettelijk tegen je liegt.. weet je wat over die vrouw?
Ja zo komt het op mij ook over........
Hij heeft het gewoonweg geprobeerd met die ander, en dat is het niet geworden.
Maar ik heb toch zeker niet op het reservebankje zitten wachten???
Nou, zo was het volgens hem niet. Hij was in de war, hij is in de periode juli/september (vanaf juli hadden we uitgesproken dat we zouden gaan scheiden aangezien hij niet kon kiezen en ben ik dus met de kinderen weggegaan) wel bij haar geweest. Hij is daar zelfs paar keer blijven slapen. Maar volgens hem voelde het geen moment goed, hij kon alleen maar aan mij denken. Uiteindelijk heeft hij tegen haar gezegd dat hij niet achter de scheiding staat en dat zij waarschijnlijk een vlucht is geweest. Hij vertelde me dat zij hier heel boos en verdrietig over was, zij was in de veronderstelling dat hij mij voor haar verlaten had.
En nu zegt hij dat hij de grootste fout in zijn leven heeft gemaakt. Dat wat wij hadden, was echt.
En het feit dat hij het met haar zo kort heeft volgehouden zegt al genoeg. Hij zegt dus blijkbaar helemaal niet verliefd te zijn geweest op haar.
Ik geef toe dat ik hier wel gevoelig voor ben. Ik heb al die tijd wel geweten dat wat wij hadden echt was, ík was ook echt heel gelukkig! Hij is diegene die daar aan twijfelde, niet ik! Dus hij hoeft mij daar niet van te overtuigen, wij hadden het echt heel goed.
Maar ik kan toch niet accepteren dat hij het nodig heeft gevonden het eerst met een ander te proberen om er dan achter te komen dat hij toch liever bij mij wil zijn?
Ik had toch sowieso 1e keus moeten zijn?? Iedereen heeft hem hiervoor gewaarschuwd! Maar volgens hem kwam dat allemaal niet binnen, hij was in de war.
Ik vind het zo jammer dat hij dit nodig heeft gehad om zeker van mij te zijn.
Maar aan de andere kant......ik merk gewoon dat het mij weer eens heel erg bezig houdt.
Waaaaaaaaahhhhh, ik denk dat ik ga emigreren
Wat vreselijk allemaal en dat na 14 jaar..
is er geen mogelijkheid dat contact opneemt met die vrouw? en dan op een normale rustige manier aan haar vragen wat nou precies het verhaal is. Wat zegt hij tegen haar en wat beloofd hij haar? Als het verhaal klopt en hij heeft inderdaad gezegd dat hij volledig voor jou wil gaan en dat hij spijt heeft van de scheiding dan kan je er altijd nog over denken om hem een tweede (derde) kans te geven. Of het moet een heks zijn die opzettelijk tegen je liegt.. weet je wat over die vrouw?
Als je naar fouten zoekt, gebruik dan een spiegel en geen verrekijker
vrijdag 14 oktober 2011 om 10:44
Ik weet ook dat het allemaal klopt wat jullie zeggen!
En ook al meent hij nu echt wat hij zegt, 3 maanden geleden meende hij ook wat hij toen zei.
Hij kan wel zeggen dat hij voor zichzelf nu alles op een rij heeft, en nu echt weet wat hij wil. Maar ik kan heel moeilijk slikken dat hij dit daar voor nodig heeft gehad. Eerst al een maandenlange affaire (wat op zich al erg genoeg is), vervolgens een 2e kans krijgen maar daar niets mee doen (stiekem toch contact met die andere onderhouden). Daarna een scheiding accepteren omdat hij niet kan kiezen en in de tussentijd wel met die andere vrouw verdergaan (wat dus 1 grote vergissing bleek). Waarom is dit nodig om er achter te komen dat je toch bij mij wil zijn?
Trouwens, die andere jongen stel ik absoluut nog niet voor aan mijn kinderen. Ik ken hem net een maand, maar dat betekent niet dat ik hem niet leuk vind.
Het is nog niet serieus, we hebben paar keer iets afgesproken en het klikt heel goed!
Jammer dat iemand anders nu roet in het eten gooit. Nu vlieg ik van de ene gedachte naar de andere......de hele dag door.....
En ook al meent hij nu echt wat hij zegt, 3 maanden geleden meende hij ook wat hij toen zei.
Hij kan wel zeggen dat hij voor zichzelf nu alles op een rij heeft, en nu echt weet wat hij wil. Maar ik kan heel moeilijk slikken dat hij dit daar voor nodig heeft gehad. Eerst al een maandenlange affaire (wat op zich al erg genoeg is), vervolgens een 2e kans krijgen maar daar niets mee doen (stiekem toch contact met die andere onderhouden). Daarna een scheiding accepteren omdat hij niet kan kiezen en in de tussentijd wel met die andere vrouw verdergaan (wat dus 1 grote vergissing bleek). Waarom is dit nodig om er achter te komen dat je toch bij mij wil zijn?
Trouwens, die andere jongen stel ik absoluut nog niet voor aan mijn kinderen. Ik ken hem net een maand, maar dat betekent niet dat ik hem niet leuk vind.
Het is nog niet serieus, we hebben paar keer iets afgesproken en het klikt heel goed!
Jammer dat iemand anders nu roet in het eten gooit. Nu vlieg ik van de ene gedachte naar de andere......de hele dag door.....
vrijdag 14 oktober 2011 om 14:24
quote:marvelt schreef op 14 oktober 2011 @ 14:07:
ik weet overigens niks van die vrouw.
Ik weet haar naam, en dat ze een collega was. Maar ik ken haar niet, heb haar nooit ontmoet. Ook geen enkele behoefte aan trouwens
Tja toch liggen daar de antwoorden op je vragen.
Voor alle duidelijkheid wat je man zegt is gelogen tot het
tegendeel bewezen is omdat hij heeft laten zien 4 maanden
een relatie NAAST die met jou te hebben en goed te kunnen
liegen.
Stel deze vrouw zegt "Inderdaad hij is bij mij weggegaan omdat
hij vond dat hij een fout had gemaakt" zou ik dat anders vinden
dan dat ze zegt "Ik heb hem de deur uitgezet omdat ik geen zin
had in een vaste relatie met een vader met kids"
Als dat laatste het geval is heeft je man, wederom, bewezen dat
hij onbetrouwbaar is.
ik weet overigens niks van die vrouw.
Ik weet haar naam, en dat ze een collega was. Maar ik ken haar niet, heb haar nooit ontmoet. Ook geen enkele behoefte aan trouwens
Tja toch liggen daar de antwoorden op je vragen.
Voor alle duidelijkheid wat je man zegt is gelogen tot het
tegendeel bewezen is omdat hij heeft laten zien 4 maanden
een relatie NAAST die met jou te hebben en goed te kunnen
liegen.
Stel deze vrouw zegt "Inderdaad hij is bij mij weggegaan omdat
hij vond dat hij een fout had gemaakt" zou ik dat anders vinden
dan dat ze zegt "Ik heb hem de deur uitgezet omdat ik geen zin
had in een vaste relatie met een vader met kids"
Als dat laatste het geval is heeft je man, wederom, bewezen dat
hij onbetrouwbaar is.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
vrijdag 14 oktober 2011 om 17:00
Heb hem ook gezegd dat hij maar eens moet zorgen dat het allemaal op een rijtje krijgt voor zichzelf.
En ik snap hoe hij zich voelt, zo heb ik mij maandenlang gevoeld. Maar ik kan er op dit moment gewoon helemaal niks mee. Ik hem toen moeten dealen met de situatie, dat is wat hij nu moet doen.
Het is gewoon allemaal zo jammer, we hadden het zo goed. En nu is alles weg. Huis, gezin, ik (en hij) moet nu helemaal opnieuw beginnen terwijl alles voor elkaar was.
En ik snap hoe hij zich voelt, zo heb ik mij maandenlang gevoeld. Maar ik kan er op dit moment gewoon helemaal niks mee. Ik hem toen moeten dealen met de situatie, dat is wat hij nu moet doen.
Het is gewoon allemaal zo jammer, we hadden het zo goed. En nu is alles weg. Huis, gezin, ik (en hij) moet nu helemaal opnieuw beginnen terwijl alles voor elkaar was.
vrijdag 14 oktober 2011 om 20:06
Mocht je besluiten een doorstart te maken lees dit eens
door, verhalen over weer vreemdgaande mannen, jaren
lang ellende en blijvend wantrouwen.
hoe verder na vreemdgaan van partner deel 2
Je bent nu 3 maanden verder in het verwerken van de relatie-
breuk bij een doorstart heb je een paar wittebroodsweken en
daarna begint de ellende.
Een keerje te laat thuis, waar zou hij zitten? Wie sms't hem
op dit tijdstip? Met wie zou hij mailen?
Tuurlijk is het jammer dat alles weg is maar dat was zijn keuze
toch? Je hebt hem bijna gesmeekt te blijven, wat had je nog
meer moeten doen?
Nou ja, blijf schrijven, je zal zien dat het helpt.
door, verhalen over weer vreemdgaande mannen, jaren
lang ellende en blijvend wantrouwen.
hoe verder na vreemdgaan van partner deel 2
Je bent nu 3 maanden verder in het verwerken van de relatie-
breuk bij een doorstart heb je een paar wittebroodsweken en
daarna begint de ellende.
Een keerje te laat thuis, waar zou hij zitten? Wie sms't hem
op dit tijdstip? Met wie zou hij mailen?
Tuurlijk is het jammer dat alles weg is maar dat was zijn keuze
toch? Je hebt hem bijna gesmeekt te blijven, wat had je nog
meer moeten doen?
Nou ja, blijf schrijven, je zal zien dat het helpt.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 15 oktober 2011 om 08:44
thanks voor de tip, ben een heel eind met lezen........
wat een ellende, als ik het lees denk ik: lieve dames,stop er toch mee! Zo wil je toch niet leven!! Je wil toch 100% gelukkig zijn??
Ik probeer gewoon op de oude voet verder te gaan, het ging me goed af.......
Hopelijk zal ik nooit denken "had ik maar........"
wat een ellende, als ik het lees denk ik: lieve dames,stop er toch mee! Zo wil je toch niet leven!! Je wil toch 100% gelukkig zijn??
Ik probeer gewoon op de oude voet verder te gaan, het ging me goed af.......
Hopelijk zal ik nooit denken "had ik maar........"
zaterdag 15 oktober 2011 om 12:56
Weet je wat het ook een beetje is? Ik vind het echt heel erg voor hem.......
Ik voel me een beetje schuldig dat ik nu al verliefd ben op iemand anders. Ik voel me schuldig over het feit dat hij te laat is nu.
Als ik aan hem denk, dat hij daar nou in zijn eentje in huis zit, dat hij alles vergooit heeft, dan huil ik echt voor hem.
Ik vind het echt zo erg voor hem,
Ik kan niet tegen zijn verdriet. Ik kan niet goed gelukkig zijn wetende dat hij nu zo ongelukkig is.
Misschien was het gewoon beter geweest als het wel goed uitgepakt had voor hem met die andere vrouw. Apart dat ik zo denk.....................
Ik voel me een beetje schuldig dat ik nu al verliefd ben op iemand anders. Ik voel me schuldig over het feit dat hij te laat is nu.
Als ik aan hem denk, dat hij daar nou in zijn eentje in huis zit, dat hij alles vergooit heeft, dan huil ik echt voor hem.
Ik vind het echt zo erg voor hem,
Ik kan niet tegen zijn verdriet. Ik kan niet goed gelukkig zijn wetende dat hij nu zo ongelukkig is.
Misschien was het gewoon beter geweest als het wel goed uitgepakt had voor hem met die andere vrouw. Apart dat ik zo denk.....................
zaterdag 15 oktober 2011 om 13:36
quote:marvelt schreef op 15 oktober 2011 @ 12:56:
Weet je wat het ook een beetje is? Ik vind het echt heel erg voor hem.......
Ik voel me een beetje schuldig dat ik nu al verliefd ben op iemand anders. Ik voel me schuldig over het feit dat hij te laat is nu.
Als ik aan hem denk, dat hij daar nou in zijn eentje in huis zit, dat hij alles vergooit heeft, dan huil ik echt voor hem.
Ik vind het echt zo erg voor hem,
Ik kan niet tegen zijn verdriet. Ik kan niet goed gelukkig zijn wetende dat hij nu zo ongelukkig is.
Misschien was het gewoon beter geweest als het wel goed uitgepakt had voor hem met die andere vrouw. Apart dat ik zo denk.....................Dat had hij totaal niet bij jou en de kinderen... hij heeft jullie gewoon als een baksteen laten vallen. Het interesseerde hem immers geen fluit hoe jij je voelde toen hij zich amuseerde met een andere dame.
Weet je wat het ook een beetje is? Ik vind het echt heel erg voor hem.......
Ik voel me een beetje schuldig dat ik nu al verliefd ben op iemand anders. Ik voel me schuldig over het feit dat hij te laat is nu.
Als ik aan hem denk, dat hij daar nou in zijn eentje in huis zit, dat hij alles vergooit heeft, dan huil ik echt voor hem.
Ik vind het echt zo erg voor hem,
Ik kan niet tegen zijn verdriet. Ik kan niet goed gelukkig zijn wetende dat hij nu zo ongelukkig is.
Misschien was het gewoon beter geweest als het wel goed uitgepakt had voor hem met die andere vrouw. Apart dat ik zo denk.....................Dat had hij totaal niet bij jou en de kinderen... hij heeft jullie gewoon als een baksteen laten vallen. Het interesseerde hem immers geen fluit hoe jij je voelde toen hij zich amuseerde met een andere dame.
zaterdag 15 oktober 2011 om 23:14
Weet je was heel goed is?
Telkens als ik deze topic open dan zie ik gelijk mijn eigen 1e getypte bericht (waar ik deze topic mee begonnen ben).
Dan weet ik het weer........hoe ik mij toen voelde......
Misschien heb ik daarom ook zo'n medelijden met hem, ik weet precies hoe hij zich nu voelt.
En ik kan gewoon niet dat gevoel van "boontje komt om zijn loontje" hebben. Mensen snappen niet hoe ik in godsnaam medelijden met hem kan hebben. Na alles wat hij gedaan heeft. Snap het zelf ook niet....
Telkens als ik deze topic open dan zie ik gelijk mijn eigen 1e getypte bericht (waar ik deze topic mee begonnen ben).
Dan weet ik het weer........hoe ik mij toen voelde......
Misschien heb ik daarom ook zo'n medelijden met hem, ik weet precies hoe hij zich nu voelt.
En ik kan gewoon niet dat gevoel van "boontje komt om zijn loontje" hebben. Mensen snappen niet hoe ik in godsnaam medelijden met hem kan hebben. Na alles wat hij gedaan heeft. Snap het zelf ook niet....
zondag 16 oktober 2011 om 00:19
hoi Marvelt,
Ik begrijp best wel hoe je je voelt hoor, dat gevoel wat jij nu hebt, dat heet gewoon "liefde". Je houd nog veel van hem, ondanks de pijn die hij jou heeft aangedaan. En wat denk ik ook nog meespeelt, is dat je momenteel wankel bent na alles wat er gebeurd is, en middenin je emoties zit.
Dit gevoel zal vast nog wel een tijd aanhouden, en zal je misschien ook heen en weer doen slingeren.
Maar je hoeft nu ook nog niet te kiezen wat je wilt toch? Neem de tijd voor jezelf, en probeer af en toe even afstand te nemen, misschien door een wandeling in de natuur of zo....ik noem maar wat....maar laat de gedachten maar komen, en ook je verdriet, want dat hoort erbij.
Als je maar lief voor jezelf bent, dat is het belangrijkste.
Sterkte
Ik begrijp best wel hoe je je voelt hoor, dat gevoel wat jij nu hebt, dat heet gewoon "liefde". Je houd nog veel van hem, ondanks de pijn die hij jou heeft aangedaan. En wat denk ik ook nog meespeelt, is dat je momenteel wankel bent na alles wat er gebeurd is, en middenin je emoties zit.
Dit gevoel zal vast nog wel een tijd aanhouden, en zal je misschien ook heen en weer doen slingeren.
Maar je hoeft nu ook nog niet te kiezen wat je wilt toch? Neem de tijd voor jezelf, en probeer af en toe even afstand te nemen, misschien door een wandeling in de natuur of zo....ik noem maar wat....maar laat de gedachten maar komen, en ook je verdriet, want dat hoort erbij.
Als je maar lief voor jezelf bent, dat is het belangrijkste.
Sterkte
zondag 16 oktober 2011 om 00:35
zondag 16 oktober 2011 om 09:18
quote:marvelt schreef op 15 oktober 2011 @ 23:14:
Weet je was heel goed is?
Telkens als ik deze topic open dan zie ik gelijk mijn eigen 1e getypte bericht (waar ik deze topic mee begonnen ben).
Dan weet ik het weer........hoe ik mij toen voelde......
Misschien heb ik daarom ook zo'n medelijden met hem, ik weet precies hoe hij zich nu voelt.
En ik kan gewoon niet dat gevoel van "boontje komt om zijn loontje" hebben. Mensen snappen niet hoe ik in godsnaam medelijden met hem kan hebben. Na alles wat hij gedaan heeft. Snap het zelf ook niet....Dat snap ik wel ( been there) maar dat is nog geen reden om opnieuw met hem te beginnen. Die man gaat jou niet meer gelukkig maken. Omdat je weet dat je ergens tweede keus bent.
Weet je was heel goed is?
Telkens als ik deze topic open dan zie ik gelijk mijn eigen 1e getypte bericht (waar ik deze topic mee begonnen ben).
Dan weet ik het weer........hoe ik mij toen voelde......
Misschien heb ik daarom ook zo'n medelijden met hem, ik weet precies hoe hij zich nu voelt.
En ik kan gewoon niet dat gevoel van "boontje komt om zijn loontje" hebben. Mensen snappen niet hoe ik in godsnaam medelijden met hem kan hebben. Na alles wat hij gedaan heeft. Snap het zelf ook niet....Dat snap ik wel ( been there) maar dat is nog geen reden om opnieuw met hem te beginnen. Die man gaat jou niet meer gelukkig maken. Omdat je weet dat je ergens tweede keus bent.
maandag 17 oktober 2011 om 10:45
Een tijd niks van hem gehoord, en dat beviel prima eigenlijk.
Afgelopen weekend wel een kaartje van hem ontvangen met "hou van je, wil alleen jou, mis jou en de kinderen etc etc".
Vanmorgen belde hij, vertelde me dat hij me mist, dat hij zo stom is geweest. En of ik zijn kaartje ontvangen heb en of dat nog wat met me doet.
Ja natuurlijk wel, maar ik kan er niks mee!!
Toen begon hij dus: "hoe kun je nou zo snel over mij heen zijn, je hebt zeker dat kaartje 1 keer gelezen en toen gewoon weer lekker smsen met je vriendje. 14 jaar kunnen we niet zomaar weggooien, wij hebben 2 kinderen samen. Hoe kun je zo makkelijk je leven weer oppakken?"
Dat irriteert me zo!! Ik moet me gedragen naar hoe hij zich voelt?
Een paar maand geleden kreeg ik de mededeling "je moet verder gaan met je leven".
En nu voelt hij zich ellendig en is het opeens niet normaal dat ik door ben gegaan met mijn leven?
Maar toch snap ik hem ook weer wel. Snap dat het heel frustrerend is, maar vind eigenlijk toch dat hij die frustratie niet naar mij toe moet uiten. Toch?
Afgelopen weekend wel een kaartje van hem ontvangen met "hou van je, wil alleen jou, mis jou en de kinderen etc etc".
Vanmorgen belde hij, vertelde me dat hij me mist, dat hij zo stom is geweest. En of ik zijn kaartje ontvangen heb en of dat nog wat met me doet.
Ja natuurlijk wel, maar ik kan er niks mee!!
Toen begon hij dus: "hoe kun je nou zo snel over mij heen zijn, je hebt zeker dat kaartje 1 keer gelezen en toen gewoon weer lekker smsen met je vriendje. 14 jaar kunnen we niet zomaar weggooien, wij hebben 2 kinderen samen. Hoe kun je zo makkelijk je leven weer oppakken?"
Dat irriteert me zo!! Ik moet me gedragen naar hoe hij zich voelt?
Een paar maand geleden kreeg ik de mededeling "je moet verder gaan met je leven".
En nu voelt hij zich ellendig en is het opeens niet normaal dat ik door ben gegaan met mijn leven?
Maar toch snap ik hem ook weer wel. Snap dat het heel frustrerend is, maar vind eigenlijk toch dat hij die frustratie niet naar mij toe moet uiten. Toch?
maandag 17 oktober 2011 om 10:53
quote:marvelt schreef op 17 oktober 2011 @ 10:45:
Een tijd niks van hem gehoord, en dat beviel prima eigenlijk.
Afgelopen weekend wel een kaartje van hem ontvangen met "hou van je, wil alleen jou, mis jou en de kinderen etc etc".
Vanmorgen belde hij, vertelde me dat hij me mist, dat hij zo stom is geweest. En of ik zijn kaartje ontvangen heb en of dat nog wat met me doet.
Ja natuurlijk wel, maar ik kan er niks mee!!
Toen begon hij dus: "hoe kun je nou zo snel over mij heen zijn, je hebt zeker dat kaartje 1 keer gelezen en toen gewoon weer lekker smsen met je vriendje. 14 jaar kunnen we niet zomaar weggooien, wij hebben 2 kinderen samen. Hoe kun je zo makkelijk je leven weer oppakken?"
Dat irriteert me zo!! Ik moet me gedragen naar hoe hij zich voelt?
Een paar maand geleden kreeg ik de mededeling "je moet verder gaan met je leven".
En nu voelt hij zich ellendig en is het opeens niet normaal dat ik door ben gegaan met mijn leven?
Maar toch snap ik hem ook weer wel. Snap dat het heel frustrerend is, maar vind eigenlijk toch dat hij die frustratie niet naar mij toe moet uiten. Toch?
Dat is ook ontzettend frustrerend. Herken het helemaal. Mijn ex vond het zo erg dat ik met iemand anders had staan dansen. (alleen dansen dus) Want ik was toch zijn vrouw. De dag ervoor had hij met iemand anders in bed gelegen terwijl ik met een ziek kind thuis zat...alsof ik dat niet erg vond?!
Hij moet idd die frustratie niet naar jou toe uiten, maar daar doe je niets aan. Je kunt er alleen maar mee leren omgaan en dat is het.
Neem het voor kennisgeving aan, als dat lukt. Zal lastig zijn, want hoe dan ook niet meer emotioneel verbonden zijn kost gewoon tijd. En veel bloed, zweet en tranen....helaas.
Een tijd niks van hem gehoord, en dat beviel prima eigenlijk.
Afgelopen weekend wel een kaartje van hem ontvangen met "hou van je, wil alleen jou, mis jou en de kinderen etc etc".
Vanmorgen belde hij, vertelde me dat hij me mist, dat hij zo stom is geweest. En of ik zijn kaartje ontvangen heb en of dat nog wat met me doet.
Ja natuurlijk wel, maar ik kan er niks mee!!
Toen begon hij dus: "hoe kun je nou zo snel over mij heen zijn, je hebt zeker dat kaartje 1 keer gelezen en toen gewoon weer lekker smsen met je vriendje. 14 jaar kunnen we niet zomaar weggooien, wij hebben 2 kinderen samen. Hoe kun je zo makkelijk je leven weer oppakken?"
Dat irriteert me zo!! Ik moet me gedragen naar hoe hij zich voelt?
Een paar maand geleden kreeg ik de mededeling "je moet verder gaan met je leven".
En nu voelt hij zich ellendig en is het opeens niet normaal dat ik door ben gegaan met mijn leven?
Maar toch snap ik hem ook weer wel. Snap dat het heel frustrerend is, maar vind eigenlijk toch dat hij die frustratie niet naar mij toe moet uiten. Toch?
Dat is ook ontzettend frustrerend. Herken het helemaal. Mijn ex vond het zo erg dat ik met iemand anders had staan dansen. (alleen dansen dus) Want ik was toch zijn vrouw. De dag ervoor had hij met iemand anders in bed gelegen terwijl ik met een ziek kind thuis zat...alsof ik dat niet erg vond?!
Hij moet idd die frustratie niet naar jou toe uiten, maar daar doe je niets aan. Je kunt er alleen maar mee leren omgaan en dat is het.
Neem het voor kennisgeving aan, als dat lukt. Zal lastig zijn, want hoe dan ook niet meer emotioneel verbonden zijn kost gewoon tijd. En veel bloed, zweet en tranen....helaas.
maandag 17 oktober 2011 om 17:22
ja, maar ik vind het op één of andere manier echt heel sneu voor hem.
Hij doet echt wanhopig zijn best om te laten zien dat hij spijt heeft. En het doet mij verdriet om hem te zeggen dat ik niet meer wil........
Ik kan het bijna niet zeggen. Voel me daar echt schuldig over, snap eigenlijk zelf niet hoe het kan dat ik me zo snel over hem heen heb gezet......
Misschien toch door die ander??
Ik begin bijna op mijn exman te lijken!!!
Hij doet echt wanhopig zijn best om te laten zien dat hij spijt heeft. En het doet mij verdriet om hem te zeggen dat ik niet meer wil........
Ik kan het bijna niet zeggen. Voel me daar echt schuldig over, snap eigenlijk zelf niet hoe het kan dat ik me zo snel over hem heen heb gezet......
Misschien toch door die ander??
Ik begin bijna op mijn exman te lijken!!!
maandag 17 oktober 2011 om 19:38
wat verwacht hij dan nu van jou?
na veel telefoontjes ,tranen,spijtbetuiging en een kaartje dat je dit hem gaat vergeven en vergeten dus gewoon weer doorgaan waar jullie gebleven zijn?
hij zit nu in de knoop met zichzelf maar ik vind dat hij daar jou niet schuldig over mag laten voelen.
ik vind dat erg oneerlijk en snap dat je frustratie daarvan krijgt.
ik vind je het jammer dat je het sneu voor hem vind want dat voelt hij aan als een opening naar jou toe en geef je hem misschien wel onbewust hoop.
het lijkt mij verstandig dat je contact op minimaal nu zet en dat hij er met zichzelf eerst mag uitkomen eventueel dat hij hulp inroept bij de psychiater i.p.v dat hij jou nu lastig ermee valt.
je bent zo snel over hem heen gestapt want je wist dat je jezelf op de overleving modus had gezet voor je kinderen vooral.
jij hebt de ergste brok stukken al gehad want je hebt hem een kans gegeven en daarna nog een dus toen hij definitief niet meer verder met jou wou heb je de knop omgezet om te proberen te overleven.
je bent er nog steeds niet en ik denk dat je dat kan beamen alleen krijg je nu vleugeltjes om het allemaal zo goed mogelijk aan te pakken voor jezelf en je kinderen.
je kon niet anders dan het opgeven dan jullie op te geven!
en nu ben je verder dan hem en ga je nu ook schuldig voelen terwijl je alles wat hij je zegt nu kan weerleggen naar hemzelf.
alleen doe je het niet want je weet hoe zeer het doet en daar komt hij nu langzaam ook achter hoe rauw dat op je dak kan vallen. je exman moet zichzelf nu gaan herpakken en het bij jou niet op spits drijven nu want hij is zelf de schuldige en waarom omdat hij aandacht tekort kwam.
meid het is nu de tijd om weer af en toe te genieten laat het maar bij je binnen komen, neem de tijd en geniet van je kinderen.
.
na veel telefoontjes ,tranen,spijtbetuiging en een kaartje dat je dit hem gaat vergeven en vergeten dus gewoon weer doorgaan waar jullie gebleven zijn?
hij zit nu in de knoop met zichzelf maar ik vind dat hij daar jou niet schuldig over mag laten voelen.
ik vind dat erg oneerlijk en snap dat je frustratie daarvan krijgt.
ik vind je het jammer dat je het sneu voor hem vind want dat voelt hij aan als een opening naar jou toe en geef je hem misschien wel onbewust hoop.
het lijkt mij verstandig dat je contact op minimaal nu zet en dat hij er met zichzelf eerst mag uitkomen eventueel dat hij hulp inroept bij de psychiater i.p.v dat hij jou nu lastig ermee valt.
je bent zo snel over hem heen gestapt want je wist dat je jezelf op de overleving modus had gezet voor je kinderen vooral.
jij hebt de ergste brok stukken al gehad want je hebt hem een kans gegeven en daarna nog een dus toen hij definitief niet meer verder met jou wou heb je de knop omgezet om te proberen te overleven.
je bent er nog steeds niet en ik denk dat je dat kan beamen alleen krijg je nu vleugeltjes om het allemaal zo goed mogelijk aan te pakken voor jezelf en je kinderen.
je kon niet anders dan het opgeven dan jullie op te geven!
en nu ben je verder dan hem en ga je nu ook schuldig voelen terwijl je alles wat hij je zegt nu kan weerleggen naar hemzelf.
alleen doe je het niet want je weet hoe zeer het doet en daar komt hij nu langzaam ook achter hoe rauw dat op je dak kan vallen. je exman moet zichzelf nu gaan herpakken en het bij jou niet op spits drijven nu want hij is zelf de schuldige en waarom omdat hij aandacht tekort kwam.
meid het is nu de tijd om weer af en toe te genieten laat het maar bij je binnen komen, neem de tijd en geniet van je kinderen.
.
maandag 17 oktober 2011 om 21:36
Ik vind dat je helemaal niet op je ex man begint te lijken hoor. Hij was degene die jou heeft belogen en bedrogen, en zijn affaire heeft verzwegen. Sterker nog : hij is een affaire begonnen toch? jij niet !! En als je het smsje niet had gelezen, had je het misschien nu nog niet geweten, en had hij lekker zijn gang kunnen blijven gaan.
Hij was gewoon lekker egoïstisch bezig, en doet datzelfde nu weer. Jij bent degene die empathisch is, en volgens mij zit hierin juist nu ook het gevaar. Hij weet jou exact te bespelen, en op je gevoel in te praten. Laat hem maar lekker spijt hebben, goed voor hem. En misschien is hij nu ook jaloers omdat jij een nieuwe vriend hebt.
Meid, denk alsjeblieft nu aan jezelf, je kinderen en geniet van je nieuwe vriend, die zo begripvol voor je is.
Hij was gewoon lekker egoïstisch bezig, en doet datzelfde nu weer. Jij bent degene die empathisch is, en volgens mij zit hierin juist nu ook het gevaar. Hij weet jou exact te bespelen, en op je gevoel in te praten. Laat hem maar lekker spijt hebben, goed voor hem. En misschien is hij nu ook jaloers omdat jij een nieuwe vriend hebt.
Meid, denk alsjeblieft nu aan jezelf, je kinderen en geniet van je nieuwe vriend, die zo begripvol voor je is.
