Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
maandag 17 oktober 2011 om 21:19
maandag 17 oktober 2011 om 21:31
@Allalone; dikke knuffel!! Was is het toch verschrikkelijk zwaar en wat doet het veel pijn... Bij jou ook zo'n verandering dus qua hoe je man was en hoe hij geworden is. Onbegrijpelijk.
En wat is het vaak een collega waar het mee fout gaat...
@Leo; ik sliep nog niet, maar heb niet meer op het forum gekeken omdat ik dacht dat er toch niemand meer wakker zou zijn om op mijn nachtelijke berichtje te reageren, haha
Ik check het volgende keer wel even
@Gijs, kan me niet voorstellen dat ik de eenzaamheid leuk ga vinden. Maar je hebt wel gelijk, echt eenzaam ben ik niet met de drie kids. Dat lijkt me in jouw geval nog veel erger, omdat je kids niet de meeste tijd bij jou zijn. Daar heb jij toch ook nooit voor gekozen; zo parttime vader zijn. Ik ben blij dat ik ze bij me heb, ben zo heel erg blij met ze en dat zeg ik ze ook steeds maar weer.
Hier heb ik me de hele dag goed gehouden. Had wel afleiding aan het dagje weg, gelachen met de kids ondanks alles. Even bakkie gedaan met NewWoman (was echt leuk je even in het echt te zien, idd jammer dat de kids erbij waren, konden we niet echt verder praten). Wilde eigenlijk tot sluitingstijd (half acht 's avonds) blijven, want dan kwam er een lichtjesparade die jongste erg leuk leek. Maar hield het niet vol, was echt op rond 1800 uur en moest nog bijna twee uur terugrijden...
Leidde mijn tomtom me vlak langs de straat heen van de vrienden waar man nu zit. Toen was het hek van de dam, vreselijk zitten huilen in de auto, wilde zo graag die straat inrijden, kijken of man er was, hem zien, spreken. Zoon zat naast me, troostte me heel lief, dochter deed vanaf de achterbank haar armen om me heen. Dat probeer ik dus zo te voorkomen he, dat de kids me zien huilen. Dat hoort toch niet, dat zij mij troosten?
Toen ik thuiskwam, kleine in bed gelegd en liep naar de badkamer om haar kleertjes in de wasmand te doen, ligt er een shirt van man op de wasmand. hij is blijkbaar vandaag thuisgeweest en heeft zich omgekleed/gedouched. Ik rook aan zijn shirt, rook zijn geur en de tranen bleven maar komen.
Moest met iemand spreken, dus belde een van onze beste vrienden. Zegt ie dat het niet zo uitkomt omdat hij 'met mijn ellende aan de tafel zit', oftewel hij zat daar met mijn man. Pfff. kan niet meer hoor, tranen houden niet meer op, wil hem terug... Heb er zo niet goed aan gedaan hem eruit te zetten. Ik weet het, over een uur denk ik er weer anders over, maar nu...
Dochter komt naar beneden; wil je nog even een filmpje met me kijken, mamsje? Zo lief...
En wat is het vaak een collega waar het mee fout gaat...
@Leo; ik sliep nog niet, maar heb niet meer op het forum gekeken omdat ik dacht dat er toch niemand meer wakker zou zijn om op mijn nachtelijke berichtje te reageren, haha
Ik check het volgende keer wel even
@Gijs, kan me niet voorstellen dat ik de eenzaamheid leuk ga vinden. Maar je hebt wel gelijk, echt eenzaam ben ik niet met de drie kids. Dat lijkt me in jouw geval nog veel erger, omdat je kids niet de meeste tijd bij jou zijn. Daar heb jij toch ook nooit voor gekozen; zo parttime vader zijn. Ik ben blij dat ik ze bij me heb, ben zo heel erg blij met ze en dat zeg ik ze ook steeds maar weer.
Hier heb ik me de hele dag goed gehouden. Had wel afleiding aan het dagje weg, gelachen met de kids ondanks alles. Even bakkie gedaan met NewWoman (was echt leuk je even in het echt te zien, idd jammer dat de kids erbij waren, konden we niet echt verder praten). Wilde eigenlijk tot sluitingstijd (half acht 's avonds) blijven, want dan kwam er een lichtjesparade die jongste erg leuk leek. Maar hield het niet vol, was echt op rond 1800 uur en moest nog bijna twee uur terugrijden...
Leidde mijn tomtom me vlak langs de straat heen van de vrienden waar man nu zit. Toen was het hek van de dam, vreselijk zitten huilen in de auto, wilde zo graag die straat inrijden, kijken of man er was, hem zien, spreken. Zoon zat naast me, troostte me heel lief, dochter deed vanaf de achterbank haar armen om me heen. Dat probeer ik dus zo te voorkomen he, dat de kids me zien huilen. Dat hoort toch niet, dat zij mij troosten?
Toen ik thuiskwam, kleine in bed gelegd en liep naar de badkamer om haar kleertjes in de wasmand te doen, ligt er een shirt van man op de wasmand. hij is blijkbaar vandaag thuisgeweest en heeft zich omgekleed/gedouched. Ik rook aan zijn shirt, rook zijn geur en de tranen bleven maar komen.
Moest met iemand spreken, dus belde een van onze beste vrienden. Zegt ie dat het niet zo uitkomt omdat hij 'met mijn ellende aan de tafel zit', oftewel hij zat daar met mijn man. Pfff. kan niet meer hoor, tranen houden niet meer op, wil hem terug... Heb er zo niet goed aan gedaan hem eruit te zetten. Ik weet het, over een uur denk ik er weer anders over, maar nu...
Dochter komt naar beneden; wil je nog even een filmpje met me kijken, mamsje? Zo lief...
maandag 17 oktober 2011 om 21:43
hova, fijn dat je een leuke afleiding hebt gehad vandaag en wat ontzttend leuk dat je newwoman hebt ontmoet... Erg he? Dat vasthouden aan sommige dingen..kleine bekentenis...heb hier natuurlijk niks meer van ex..maar toen ik hier kwam heb ik "zijn deo" gekocht vond/vind ik altijd zo lekker ruiken bij hem...als ik naar bed ging spoot ik dat in mijn kamertje...
Je hebt er wel,wel,wel,wel goed aan gedaan door hem eruit te zetten! Lief,lief mens hoelang had je dit door willen zetten??
Enne...ben wel jaloers op je kids....soms zou ik willen dat die van mij ook nog jonger was...lekker bij mij...toch weet ik dat het beter voor hem is dat hij op zichzelf woont....houdt mijn allerergste verdriet bij hem weg...maar het is een wereldjoch en ben zo trots op hem!
Je hebt er wel,wel,wel,wel goed aan gedaan door hem eruit te zetten! Lief,lief mens hoelang had je dit door willen zetten??
Enne...ben wel jaloers op je kids....soms zou ik willen dat die van mij ook nog jonger was...lekker bij mij...toch weet ik dat het beter voor hem is dat hij op zichzelf woont....houdt mijn allerergste verdriet bij hem weg...maar het is een wereldjoch en ben zo trots op hem!
maandag 17 oktober 2011 om 21:47
ps: de omstandigheden en het waarom zijn heel erg zwaar k*t maar wat ben ik verschrikkelijk blij dat ik naar verschrikkelijk veel nadenken en niet durven het toch hwb aangedurfd dit topic te openen! Jullie weten niet half hoeveel steun ik hier weg haal!! Voor allen weeeeeer een hele, hele dikke,warme knuffel
maandag 17 oktober 2011 om 21:58
Het is niet erg Hova dat kinderen verdriet zien.
Het is een hele normale reactie, die ze juist wel mogen zien.
Zolang je ze laat weten dat zij altijd van hun papa mogen houden is het helemaal oké hoor.
Als ze geen verdriet zien zouden ze denken dat het allemaal maar normaal is dat ouders uit elkaar gaan zonder enkele emotie.
Ze vinden het vast fijn er een beetje voor je te kunnen zijn en lief voor je te zijn.
Zolang je kinderen laat weten dat uiteindelijk alles wel goedkomt dan komt dat voor hen ook goed.
Je bent hartstikke goed bezig.
Het is een hele normale reactie, die ze juist wel mogen zien.
Zolang je ze laat weten dat zij altijd van hun papa mogen houden is het helemaal oké hoor.
Als ze geen verdriet zien zouden ze denken dat het allemaal maar normaal is dat ouders uit elkaar gaan zonder enkele emotie.
Ze vinden het vast fijn er een beetje voor je te kunnen zijn en lief voor je te zijn.
Zolang je kinderen laat weten dat uiteindelijk alles wel goedkomt dan komt dat voor hen ook goed.
Je bent hartstikke goed bezig.
maandag 17 oktober 2011 om 22:48
@Allalone, ik kan het me zo voorstellen dat het zo moeilijk is dat je zoon niet meer thuis woont; ik vind inderdaad veel troost bij mijn kids. Maar ze zien ook mijn verdriet, dat is een nadeel.
Ik kan me zo voorstellen dat je zijn deo hebt gekocht; ik ruik ook steeds maar aan zijn spulletjes en lig ;s nachts op zijn hoofdkussen (dat ik nog niet heb gewassen sinds hij weg is, ruikt lekker naar hem). pff....
@Champoepel, dat zeg ik ook tegen ze. Dat ik af en toe heel verdrietig ben en ook een beetje boos, maar dat zij altijd van hun papa mogen houden en gewoon lekker zichzelf bij ons allebei kunnen zijn. Het is ook niet erg dat ze af en toe verdriet bij me zien, maar ik wil echt zien te voorkomen dat ze door mijn verdriet toch boosheid tov hun vader krijgen. Dat wil ik echt niet, dus ik probeer het huilen in hun bijzijn te beperken. Maar het lukt niet altijd. Gelukkig zijn de twee oudsten oud genoeg om het allemaal een beetje te kunnen begrijpen.
Ben echt zo verschrikkelijk doodmoe. Kan me niet voorstellen dat ik vannacht niet slaap. Vannacht geen berichtje van me op het forum, hoop ik...
Ik neem nog een drankje met pammetje en ga dan mijn bedje opzoeken. Hopelijk pas tot morgen, lieve dames (en lieve Gijs
)
Ik kan me zo voorstellen dat je zijn deo hebt gekocht; ik ruik ook steeds maar aan zijn spulletjes en lig ;s nachts op zijn hoofdkussen (dat ik nog niet heb gewassen sinds hij weg is, ruikt lekker naar hem). pff....
@Champoepel, dat zeg ik ook tegen ze. Dat ik af en toe heel verdrietig ben en ook een beetje boos, maar dat zij altijd van hun papa mogen houden en gewoon lekker zichzelf bij ons allebei kunnen zijn. Het is ook niet erg dat ze af en toe verdriet bij me zien, maar ik wil echt zien te voorkomen dat ze door mijn verdriet toch boosheid tov hun vader krijgen. Dat wil ik echt niet, dus ik probeer het huilen in hun bijzijn te beperken. Maar het lukt niet altijd. Gelukkig zijn de twee oudsten oud genoeg om het allemaal een beetje te kunnen begrijpen.
Ben echt zo verschrikkelijk doodmoe. Kan me niet voorstellen dat ik vannacht niet slaap. Vannacht geen berichtje van me op het forum, hoop ik...
Ik neem nog een drankje met pammetje en ga dan mijn bedje opzoeken. Hopelijk pas tot morgen, lieve dames (en lieve Gijs
)
dinsdag 18 oktober 2011 om 11:46
dinsdag 18 oktober 2011 om 12:28
@Dilemma, de film hebben we maar half gezien. Halverwege werd ik gebeld door een bezorgde vriendin, dus rest niet meer gezien.
@Champoepel, klinkt opbeurend. Ga het proberen vandaag, haha!
Heb vannacht zowaar geslapen!! Ongelofelijk, maar waar! (wel met een pammetje, maar toch! Hiervoor lukte het zelfs met pammetje niet om de nacht door te slapen. Heb net maar even een nieuwe voorraad bij ha besteld, durf nog niet zonder...)
Werd pas rond half zeven wakker en heb toen nog een beetje liggen doezelen. Daarna wel een verschrikkelijke huilbui in bed en nog een hele tijd met opgezwollen gezicht liggen staren naar het plafond, kon mezelf gewoon het bed niet uitslepen, alles voelde zo zwaar, mijn hele lijf wilde niet. Heb ook erg last van hyperventileren af en toe (heb ik in het verleden ook gehad). Uiteindelijk rond half elf toch maar eruit gegaan en gaat nu wel weer. Ga zo met oudste en jongste naar paard, even proberen te ontspannen bij mijn beessie en daarna maar eens even wat opruimen in huis.
Vanavond komt man de kids halen om mee uit eten te gaan. Zie er wel tegenop, niet omdat ze een/twee uurtjes wegzijn, maar het gevoel van; jij mag niet mee, jij hoort er niet meer bij. Voelt heel heel moeilijk en zwaar.
Maar vanochtend overheerst wel het gevoel van; donder op, jij! Beter kwijt dan rijk! Wat heb ik aan zo'n vent, die me zo laat zakken, een mes in mijn rug steekt en nog een keer omdraait ook! Hij is niet meer de man van wie hij hield en de man die hij nu is wil ik niet terug! De l*l!! K*zak!! Ben ook zo ontzettend verschrikkelijk woest op hem!!!
Hij huilde tegen me; ik wil je ook helemaal geen pijn doen, ik vind het zo verschrikkelijk dat ik jou dit aan doe! Maar ondertussen deed hij het wel, had hij lak aan mijn gevoelens, walsde er dwars overheen!! Heeft hij nog geen een keer de kinderen gebeld om te vragen of het een beetje gaat met ze!
Er zijn vast ontzettend veel leukere, lievere mannen op de wereld. De man van wie ik zoveel jaren hield, is er niet meer...
(Ben nu even in een verschrikkelijk boze bui geloof ik)
@Champoepel, klinkt opbeurend. Ga het proberen vandaag, haha!
Heb vannacht zowaar geslapen!! Ongelofelijk, maar waar! (wel met een pammetje, maar toch! Hiervoor lukte het zelfs met pammetje niet om de nacht door te slapen. Heb net maar even een nieuwe voorraad bij ha besteld, durf nog niet zonder...)
Werd pas rond half zeven wakker en heb toen nog een beetje liggen doezelen. Daarna wel een verschrikkelijke huilbui in bed en nog een hele tijd met opgezwollen gezicht liggen staren naar het plafond, kon mezelf gewoon het bed niet uitslepen, alles voelde zo zwaar, mijn hele lijf wilde niet. Heb ook erg last van hyperventileren af en toe (heb ik in het verleden ook gehad). Uiteindelijk rond half elf toch maar eruit gegaan en gaat nu wel weer. Ga zo met oudste en jongste naar paard, even proberen te ontspannen bij mijn beessie en daarna maar eens even wat opruimen in huis.
Vanavond komt man de kids halen om mee uit eten te gaan. Zie er wel tegenop, niet omdat ze een/twee uurtjes wegzijn, maar het gevoel van; jij mag niet mee, jij hoort er niet meer bij. Voelt heel heel moeilijk en zwaar.
Maar vanochtend overheerst wel het gevoel van; donder op, jij! Beter kwijt dan rijk! Wat heb ik aan zo'n vent, die me zo laat zakken, een mes in mijn rug steekt en nog een keer omdraait ook! Hij is niet meer de man van wie hij hield en de man die hij nu is wil ik niet terug! De l*l!! K*zak!! Ben ook zo ontzettend verschrikkelijk woest op hem!!!
Hij huilde tegen me; ik wil je ook helemaal geen pijn doen, ik vind het zo verschrikkelijk dat ik jou dit aan doe! Maar ondertussen deed hij het wel, had hij lak aan mijn gevoelens, walsde er dwars overheen!! Heeft hij nog geen een keer de kinderen gebeld om te vragen of het een beetje gaat met ze!
Er zijn vast ontzettend veel leukere, lievere mannen op de wereld. De man van wie ik zoveel jaren hield, is er niet meer...
(Ben nu even in een verschrikkelijk boze bui geloof ik)
dinsdag 18 oktober 2011 om 12:30
Jee Hova....een paar dagen niet op dit topic gekeken en dus vanochtend lezen dat het echt over en uit is. Ik weet hoe vreselijk moeilijk je het moet hebben gevonden om die knoop door te hakken.
Maar wat doe je het goed mens....gewoon lekker naar Slagharen met de kids. Ik denk dat ik persoonlijk in bed was gaan liggen en het dekbed voor dagen achter elkaar over me heen had getrokken.
Zoals anderen hier ook al hebben geschreven moet/kun je jezelf echt niets verwijten hoor. God....wat heb jij ervoor gevochten. Maar ondanks dat, blijft het gewoon k.t. Je komt er ooit overheen meis, hoe onvoorstelbaar dat nu klinkt.
Lieve Hova....."zij" heeft niet gewonnen hoor. Jij hebt gewonnen...jij hebt de knoop doorgehakt.....jij bent zo sterk geweest....Ik zie hier meer een winnaar in dan een muts die achter jouw vent aan is blijven huppelen. Wedden dat dat niets wordt tussen die twee !!!
Voor jou zal er ook heus nog eens een leuke, lieve man in je leven komen. Je bent een leuke, mooie, verstandige vrouw met lieve kinderen. Maar eerst maar eens concentreren op jezelf en op hoe alles af te handelen.
Wil je zo'n ontzettende knuffel geven !!!
Maar wat doe je het goed mens....gewoon lekker naar Slagharen met de kids. Ik denk dat ik persoonlijk in bed was gaan liggen en het dekbed voor dagen achter elkaar over me heen had getrokken.
Zoals anderen hier ook al hebben geschreven moet/kun je jezelf echt niets verwijten hoor. God....wat heb jij ervoor gevochten. Maar ondanks dat, blijft het gewoon k.t. Je komt er ooit overheen meis, hoe onvoorstelbaar dat nu klinkt.
Lieve Hova....."zij" heeft niet gewonnen hoor. Jij hebt gewonnen...jij hebt de knoop doorgehakt.....jij bent zo sterk geweest....Ik zie hier meer een winnaar in dan een muts die achter jouw vent aan is blijven huppelen. Wedden dat dat niets wordt tussen die twee !!!
Voor jou zal er ook heus nog eens een leuke, lieve man in je leven komen. Je bent een leuke, mooie, verstandige vrouw met lieve kinderen. Maar eerst maar eens concentreren op jezelf en op hoe alles af te handelen.
Wil je zo'n ontzettende knuffel geven !!!
dinsdag 18 oktober 2011 om 12:42
Hee lieve Breezer, had je al gemaild, maar had je nog niet gelezen denk ik. Je moest eens weten hoe groot de verleiding is om het dekbed over me heen te trekken en me te verstoppen... Maar het heeft geen zin, moet er doorheen op de een of andere manier. Ben vandaag heel boos, woest gewoon. Als hij voor me zou staan, zou ik hem een verschrikkelijk klap in zijn gezicht geven. Ben zo ontzettend kwaad, mijn hele lijf trilt tot in mijn tenen. Hij liet me die knoop doorhakken, ging er gewoon mee akkoord, zonder tegenstribbelen, vond het wel best blijkbaar. Is misschien zelfs opgelucht; hij hoeft niet meer zijn best te doen, heeft nu de vrijheid die hij wilde, kan zijn verantwoordelijkheden voor een deel naast zich neer leggen.
Is dat de man die zei dat we voor altijd bij elkaar zouden blijven? Die me zei dat, als we ooit uit elkaar zouden gaan, dat ik dan degene zou zijn die dat zou doen, want hij zou nooit zonder me kunnen? Die zei dat we zelfs na de dood bij elkaar zouden horen? Die zei dat, als hij weer hier in zou trekken, hij nooit weg zou kunnen gaan meer, omdat hij het mij en de kinderen niet aan zou kunnen doen nog een keer te vertrekken?
Hij is die man niet meer. HIj is een slappe, laffe vent, die er niet voor durft te gaan, die zijn slappe verliefdheid op die tr*t niet op durft te geven maar wel ondertussen zijn gezin naar de Kl*te durft te laten gaan. Die alleen maar zinnen kan zeggen die beginnen met: 'Misschien..." of "Ik weet het niet....".
Dit is niet meer de man die altijd voor mij zorgde, er altijd voor me was en waarop ik kon bouwen. Die man lijkt niet meer te bestaan....
Is dat de man die zei dat we voor altijd bij elkaar zouden blijven? Die me zei dat, als we ooit uit elkaar zouden gaan, dat ik dan degene zou zijn die dat zou doen, want hij zou nooit zonder me kunnen? Die zei dat we zelfs na de dood bij elkaar zouden horen? Die zei dat, als hij weer hier in zou trekken, hij nooit weg zou kunnen gaan meer, omdat hij het mij en de kinderen niet aan zou kunnen doen nog een keer te vertrekken?
Hij is die man niet meer. HIj is een slappe, laffe vent, die er niet voor durft te gaan, die zijn slappe verliefdheid op die tr*t niet op durft te geven maar wel ondertussen zijn gezin naar de Kl*te durft te laten gaan. Die alleen maar zinnen kan zeggen die beginnen met: 'Misschien..." of "Ik weet het niet....".
Dit is niet meer de man die altijd voor mij zorgde, er altijd voor me was en waarop ik kon bouwen. Die man lijkt niet meer te bestaan....
dinsdag 18 oktober 2011 om 12:54
Ik snap dat je erg boos en verdrietig bent als je man na zo'n lange tijd bij je weg gaat. En het lucht natuurlijk op om kwaad op hem te zijn, en het is fijn dat er dan hier op het forum veel mensen zijn die je steunen.
Maar heb je wel eens gedacht vanuit zijn positie? Misschien kreeg hij helemaal geen energie meer van jou, en zag hij een moedeloos en ingezakt leven voor zich als hij bij jou zou blijven.
Maar heb je wel eens gedacht vanuit zijn positie? Misschien kreeg hij helemaal geen energie meer van jou, en zag hij een moedeloos en ingezakt leven voor zich als hij bij jou zou blijven.
dinsdag 18 oktober 2011 om 12:58
Getver de getver.....het klinkt mss een beetje gek, maar mss is het wel beter dat hij zo doet. Kom je veel sneller tot het besef wat een verschrikkelijke eikel het eigenlijk is.
Dat het je veel pijn doet moge duidelijk zijn, maar je bent denk ik wel sneller "om" denk ik.
Het lijkt er idd een beetje op dat hij zich bewust al die tijd zo passief heeft opgesteld, zodat jij het vanzelf beu zou raken. Nu ben jij degene die op de scheiding heeft aangestuurd. Heel flauw van hem.
Tis goed hoor dat je nu eens lekker boos wordt op alles. De situatie heeft veel te lang geduurd en je hebt altijd engelengeduld gehad. Weet ook eigenlijk niet wat nu goed is....je boosheid laten merken aan hem of juist de eer aan jezelf houden en niets laten merken.
Echt heel lief te lezen hoe je kids er voor je zijn. Kan ze heel goed voorstellen dat je het moeilijk vindt om door hen getroost te worden. Maar je legt het allemaal goed uit aan ze. Ze voelen zich mss juist wel heel belangrijk nu, dat ze jou kunnen troosten.
Je hebt vakantie nu natuurlijk deze week. Wel een klein positief dingetje dan, dat je niet meteen met al deze gevoelens aan het werk had gemoeten. Hang in there lieverd.....ik blijf je volgen hier en zal regelmatig meeschrijven xxx
Dat het je veel pijn doet moge duidelijk zijn, maar je bent denk ik wel sneller "om" denk ik.
Het lijkt er idd een beetje op dat hij zich bewust al die tijd zo passief heeft opgesteld, zodat jij het vanzelf beu zou raken. Nu ben jij degene die op de scheiding heeft aangestuurd. Heel flauw van hem.
Tis goed hoor dat je nu eens lekker boos wordt op alles. De situatie heeft veel te lang geduurd en je hebt altijd engelengeduld gehad. Weet ook eigenlijk niet wat nu goed is....je boosheid laten merken aan hem of juist de eer aan jezelf houden en niets laten merken.
Echt heel lief te lezen hoe je kids er voor je zijn. Kan ze heel goed voorstellen dat je het moeilijk vindt om door hen getroost te worden. Maar je legt het allemaal goed uit aan ze. Ze voelen zich mss juist wel heel belangrijk nu, dat ze jou kunnen troosten.
Je hebt vakantie nu natuurlijk deze week. Wel een klein positief dingetje dan, dat je niet meteen met al deze gevoelens aan het werk had gemoeten. Hang in there lieverd.....ik blijf je volgen hier en zal regelmatig meeschrijven xxx
dinsdag 18 oktober 2011 om 12:59
quote:thijs72 schreef op 18 oktober 2011 @ 12:54:
Ik snap dat je erg boos en verdrietig bent als je man na zo'n lange tijd bij je weg gaat. En het lucht natuurlijk op om kwaad op hem te zijn, en het is fijn dat er dan hier op het forum veel mensen zijn die je steunen.
Maar heb je wel eens gedacht vanuit zijn positie? Misschien kreeg hij helemaal geen energie meer van jou, en zag hij een moedeloos en ingezakt leven voor zich als hij bij jou zou blijven.Thijs....was het dan niet zoveel eerlijker geweest als Hovaman dat al maanden geleden netjes gezegd had tegen Hova i.p.v. haar al de tijd aan het lijntje te houden ?!
Ik snap dat je erg boos en verdrietig bent als je man na zo'n lange tijd bij je weg gaat. En het lucht natuurlijk op om kwaad op hem te zijn, en het is fijn dat er dan hier op het forum veel mensen zijn die je steunen.
Maar heb je wel eens gedacht vanuit zijn positie? Misschien kreeg hij helemaal geen energie meer van jou, en zag hij een moedeloos en ingezakt leven voor zich als hij bij jou zou blijven.Thijs....was het dan niet zoveel eerlijker geweest als Hovaman dat al maanden geleden netjes gezegd had tegen Hova i.p.v. haar al de tijd aan het lijntje te houden ?!
dinsdag 18 oktober 2011 om 13:03
quote:thijs72 schreef op 18 oktober 2011 @ 12:54:
Ik snap dat je erg boos en verdrietig bent als je man na zo'n lange tijd bij je weg gaat. En het lucht natuurlijk op om kwaad op hem te zijn, en het is fijn dat er dan hier op het forum veel mensen zijn die je steunen.
Maar heb je wel eens gedacht vanuit zijn positie? Misschien kreeg hij helemaal geen energie meer van jou, en zag hij een moedeloos en ingezakt leven voor zich als hij bij jou zou blijven.
Ja, en dan zeg je dat vooral niet op tijd tegen degene met wie je al 21 jaar lief en leed deelt. Dan laat je de relatie gewoon langzaam doodbloeien en verraad je je partner door ondertussen met een ander intiem te worden.
Ik heb heel lang aan hem gedacht, heb continu rekening met hem gehouden, heb hem alles gegeven wat hij dacht nodig te hebben.
Nu wil ik niet meer denken aan wat hij nodig heeft. Hij zoekt het maar uit, hij heeft de vrijheid die hij wilde.
Ik snap dat je erg boos en verdrietig bent als je man na zo'n lange tijd bij je weg gaat. En het lucht natuurlijk op om kwaad op hem te zijn, en het is fijn dat er dan hier op het forum veel mensen zijn die je steunen.
Maar heb je wel eens gedacht vanuit zijn positie? Misschien kreeg hij helemaal geen energie meer van jou, en zag hij een moedeloos en ingezakt leven voor zich als hij bij jou zou blijven.
Ja, en dan zeg je dat vooral niet op tijd tegen degene met wie je al 21 jaar lief en leed deelt. Dan laat je de relatie gewoon langzaam doodbloeien en verraad je je partner door ondertussen met een ander intiem te worden.
Ik heb heel lang aan hem gedacht, heb continu rekening met hem gehouden, heb hem alles gegeven wat hij dacht nodig te hebben.
Nu wil ik niet meer denken aan wat hij nodig heeft. Hij zoekt het maar uit, hij heeft de vrijheid die hij wilde.
dinsdag 18 oktober 2011 om 13:07
Dat gebeurd idd vaak , dat mannen er niet over gaan praten met hun vrouw, maar gewoon wachten tot het een punt heeft bereikt dat het genoeg is geweest, en dan weggaan. Dat is niet goed te praten uiteraard, maar ik denk wel dat het een soort van kern raakt betreffende verschillen tussen man en vrouw.
Vrouwen staan er vaak om bekend dat ze over alles in een relatie zeuren en klagen. Als man heb je daar meestal wel genoeg van, mogelijk met tot gevolg dat ze zichzelf maar stil houden, om meer 'gezeur' te voorkomen. ook uit gemakzucht blijven ze bij hun vrouw, tot er op een gegeven moment wat lekkers voor bijkomt.
Vrouwen staan er vaak om bekend dat ze over alles in een relatie zeuren en klagen. Als man heb je daar meestal wel genoeg van, mogelijk met tot gevolg dat ze zichzelf maar stil houden, om meer 'gezeur' te voorkomen. ook uit gemakzucht blijven ze bij hun vrouw, tot er op een gegeven moment wat lekkers voor bijkomt.
dinsdag 18 oktober 2011 om 13:19
@Hova,
Ik ben een meelezer, ook op je vorige topic. Ik heb al veel eerder willen reageren, maar er zijn zoveel vrouwen die de zaken zo prima weten te verwoorden dat het voelde alsof mijn bijdrage geen enkele zin had. Maar wat heb ik met je meegeleefd, en dat doe ik nog.
Ik ben blij voor je dat je eindelijk kwaadheid voelt. Dat is alweer de volgende fase, de volgende stap naar een gelukkig(er) leven.
Werd tijd ook. De man die je nu ziet, waar je het afgelopen jaar mee geleefd hebt, verdient echt jouw loyaliteit niet meer.
Ik weet niet zo goed hoe ik het kan zeggen zonder dat het overkomt alsof ik het allemaal zo goed weet, of dat ik me wil bemoeien met je leven, maar wordt het niet eens tijd dat hij geconfronteerd wordt met de gevolgen van zijn keus? Hoezo kinderen eerder ophalen? Brengt hij ze dan ook eerder terug?
Ik kan me voorstellen dat je dat nu misschien prettig vind, maar er komt een tijd dat je het wel fijn vind om lekker je eigen ding te doen. En dan wil je niet halverwege de dag( bijv, zondag) een telefoontje krijgt dat de kinderen eerder naar huis komen, of dat hij het zat is. Want Hova is er wel om alles op te vangen. Pas goed op jezelf! Hij heeft lang genoeg geen rekening met je gehouden, nu wordt het tijd dat hij dat wel gaat doen in het belang van jou en de kinderen.
Voor alle vrouwen hier: wat hebben jullie het moeilijk. Maar wat is het fijn dat je elkaar hier gevonden hebt en dat jullie elkaar tot steun zijn.
Ik ben een meelezer, ook op je vorige topic. Ik heb al veel eerder willen reageren, maar er zijn zoveel vrouwen die de zaken zo prima weten te verwoorden dat het voelde alsof mijn bijdrage geen enkele zin had. Maar wat heb ik met je meegeleefd, en dat doe ik nog.
Ik ben blij voor je dat je eindelijk kwaadheid voelt. Dat is alweer de volgende fase, de volgende stap naar een gelukkig(er) leven.
Werd tijd ook. De man die je nu ziet, waar je het afgelopen jaar mee geleefd hebt, verdient echt jouw loyaliteit niet meer.
Ik weet niet zo goed hoe ik het kan zeggen zonder dat het overkomt alsof ik het allemaal zo goed weet, of dat ik me wil bemoeien met je leven, maar wordt het niet eens tijd dat hij geconfronteerd wordt met de gevolgen van zijn keus? Hoezo kinderen eerder ophalen? Brengt hij ze dan ook eerder terug?
Ik kan me voorstellen dat je dat nu misschien prettig vind, maar er komt een tijd dat je het wel fijn vind om lekker je eigen ding te doen. En dan wil je niet halverwege de dag( bijv, zondag) een telefoontje krijgt dat de kinderen eerder naar huis komen, of dat hij het zat is. Want Hova is er wel om alles op te vangen. Pas goed op jezelf! Hij heeft lang genoeg geen rekening met je gehouden, nu wordt het tijd dat hij dat wel gaat doen in het belang van jou en de kinderen.
Voor alle vrouwen hier: wat hebben jullie het moeilijk. Maar wat is het fijn dat je elkaar hier gevonden hebt en dat jullie elkaar tot steun zijn.
dinsdag 18 oktober 2011 om 13:21
quote:thijs72 schreef op 18 oktober 2011 @ 13:07:
Dat gebeurd idd vaak , dat mannen er niet over gaan praten met hun vrouw, maar gewoon wachten tot het een punt heeft bereikt dat het genoeg is geweest, en dan weggaan. Dat is niet goed te praten uiteraard, maar ik denk wel dat het een soort van kern raakt betreffende verschillen tussen man en vrouw.
Vrouwen staan er vaak om bekend dat ze over alles in een relatie zeuren en klagen. Als man heb je daar meestal wel genoeg van, mogelijk met tot gevolg dat ze zichzelf maar stil houden, om meer 'gezeur' te voorkomen. ook uit gemakzucht blijven ze bij hun vrouw, tot er op een gegeven moment wat lekkers voor bijkomt.Oh, dus het was mijn schuld dat hij zijn mond hield over de problemen die hij voelde en het is mijn schuld dat hij ons gezin nu laat barsten? Ik ben een vrouw, dus zeur teveel. Lekker makkelijke conclusie getrokken, temeer daar je mij helemaal niet kent...
Dat gebeurd idd vaak , dat mannen er niet over gaan praten met hun vrouw, maar gewoon wachten tot het een punt heeft bereikt dat het genoeg is geweest, en dan weggaan. Dat is niet goed te praten uiteraard, maar ik denk wel dat het een soort van kern raakt betreffende verschillen tussen man en vrouw.
Vrouwen staan er vaak om bekend dat ze over alles in een relatie zeuren en klagen. Als man heb je daar meestal wel genoeg van, mogelijk met tot gevolg dat ze zichzelf maar stil houden, om meer 'gezeur' te voorkomen. ook uit gemakzucht blijven ze bij hun vrouw, tot er op een gegeven moment wat lekkers voor bijkomt.Oh, dus het was mijn schuld dat hij zijn mond hield over de problemen die hij voelde en het is mijn schuld dat hij ons gezin nu laat barsten? Ik ben een vrouw, dus zeur teveel. Lekker makkelijke conclusie getrokken, temeer daar je mij helemaal niet kent...
dinsdag 18 oktober 2011 om 13:24
@Turkwaas, je hebt natuurlijk gelijk. Voor nu maakt het nog niet zoveel uit, maar als hij straks een eigen huis heeft en we dus afspraken kunnen maken over wanneer de kids bij hem zijn, is het ook zijn tijd en moet hij zich aan de afspraken houden. Ik moet er overigens nog niet aan denken, wat lijkt me het verschrikkelijk; een weekend alleen zonder de kids. Of misschien ooit wel een week of meer zonder de kinderen in vakanties. Dit wil ik zo niet!!! Ik heb hier niet voor gekozen!!! Ik wil dit leven niet!!
dinsdag 18 oktober 2011 om 13:51
Een echte kapitein verlaat zijn schip niet.
Zeker niet als hij het ook nog eens op een klip heeft laten varen.
Hij doet alles om het zinkende schip te redden.
Helaas zijn dit mannen die hun gezin niet als hun schip zien.
Het zijn meer de matrozen, die het eerst overboord springen en zich vastgrijpen aan de eerste de beste boei die langsdrijft.
Daar kan je geen golven mee trotseren.
Dan kan je beter het roer overnemen, hoe moeilijk ook omdat je altijd dacht dat je niet kon varen.
Maar samen ben je sterk, kan je heel goed varen en zal je straks de vaste wal weer voelen!
Zeker niet als hij het ook nog eens op een klip heeft laten varen.
Hij doet alles om het zinkende schip te redden.
Helaas zijn dit mannen die hun gezin niet als hun schip zien.
Het zijn meer de matrozen, die het eerst overboord springen en zich vastgrijpen aan de eerste de beste boei die langsdrijft.
Daar kan je geen golven mee trotseren.
Dan kan je beter het roer overnemen, hoe moeilijk ook omdat je altijd dacht dat je niet kon varen.
Maar samen ben je sterk, kan je heel goed varen en zal je straks de vaste wal weer voelen!
dinsdag 18 oktober 2011 om 14:00
Thijs....als je de moeite had genomen om de "geschiedenis" van Hova door te nemen voordat je reageerde, had je jouw opmerking niet geplaatst. Hova heeft haar man alle ruimte gegeven....hij heeft jarenlang 70-urige werkweken gemaakt om zijn eigen bedrijf op te zetten/draaiende te houden.
Hova heeft nooit gezeurd over het feit dat ze hem daardoor bijna niet zag. In plaats daarvan zocht zij zelf nieuwe hobby's zodat hij zich volledig op het bedrijf kon richten.
Achteraf kon ze te horen krijgen dat zij zoveel van huis weg was voor haar hobby's. Had hij liever gewild dat ze wachtend op hem (wist nooit wanneer dat was), met een borrel klaar en z'n pantoffels opgewarmd in een negligeetje op de bank zat.
Wie is hier dan nu de zeur ??!!
Thijs....ik respecteer ieders mening, maar om zo te reageren naar iemand die op het moment door een hel gaat, vind ik niet juist gekozen door je (en dan druk ik me nog mild uit).
Het lijkt me verstandiger als je in een ander topic je mening gaat uiten !!
Hova heeft nooit gezeurd over het feit dat ze hem daardoor bijna niet zag. In plaats daarvan zocht zij zelf nieuwe hobby's zodat hij zich volledig op het bedrijf kon richten.
Achteraf kon ze te horen krijgen dat zij zoveel van huis weg was voor haar hobby's. Had hij liever gewild dat ze wachtend op hem (wist nooit wanneer dat was), met een borrel klaar en z'n pantoffels opgewarmd in een negligeetje op de bank zat.
Wie is hier dan nu de zeur ??!!
Thijs....ik respecteer ieders mening, maar om zo te reageren naar iemand die op het moment door een hel gaat, vind ik niet juist gekozen door je (en dan druk ik me nog mild uit).
Het lijkt me verstandiger als je in een ander topic je mening gaat uiten !!
dinsdag 18 oktober 2011 om 14:00
Omdat ik als man een opmerking plaats moet ik zelf zeker ook vreemd gegaan zijn? Beetje kort door de bocht.
Als jullie het willen weten, mijn ex was niet meer tevreden over mij (dat had ze ook wel verteld) en zij ging op zoek naar een nieuwe vriend. Dat laatste eerst stiekem totdat ik erachter kwam.
Later wilde ze me terug maar toen had ik er inmiddels genoeg van, ook omdat ze borderline had.
Als jullie het willen weten, mijn ex was niet meer tevreden over mij (dat had ze ook wel verteld) en zij ging op zoek naar een nieuwe vriend. Dat laatste eerst stiekem totdat ik erachter kwam.
Later wilde ze me terug maar toen had ik er inmiddels genoeg van, ook omdat ze borderline had.
