Relaties
alle pijlers
Help ik claim te veel.
dinsdag 25 oktober 2011 om 19:55
Hallo,
Ik (20) heb nu zo'n 7 maanden een relatie met mijn vriend (33). Ik merk echter aan mezelf dat ik in het begin altijd alles wel best vond, maar nu stel ik me zo ontzettend afhankelijk van hem op dat ik, net als nu, mezelf helemaal gek en verdrietig kan maken omdat hij belooft had om te bellen maar dit niet doet.
Ik weet dat hij het druk heeft met werk, maar ik voel me er gewoon zo waardeloos onder omdat dit al de zoveelste keer is dat hij beloofde me terug te bellen maar vervolgens gewoon de telefoon niet opneemt terwijl ik weet dat hij in de auto zit met zijn telefoon bij zich.
Echter moet ik hem hier niet de schuld van geven, ik wil gewoon dat ik me hier overheen kan zetten en hem niet 5 keer ga bellen en ook nog 3 smsjes stuur omdat ik het gewoon echt niet kan hebben dat hij me niet terug heeft gebeld.
Pas ook, maandag is zijn vrije dag en ik had toevallig ook een maandag vrij dus ik wilde graag afspreken maar hij had geen zin want hij was moe.. als je hier gewoon logisch overna denkt is het helemaal niet raar, maar ik kan daar zo onwijs emotioneel van worden en dat wil ik helemaal niet, ik wil hem los kunnen laten en hem de vrijheid geven zoals ik dat de eerste tijd ook kon maar het wordt alleen maar erger omdat hij me voor mijn gevoel al veel te vaak heeft laten zitten door gewoon weg te gaan als ik verdrietig ben, of gewoon 2 dagen niets van zich laat horen, of zoals het eerdere probleem dat hij vaak belooft terug te bellen maar dit zelden doet..(en dan is er ook nog een probleem met alcohol wat ik allemaal precies door heb hoe het zit maar hij niet de waarheid over spreekt, dit gaat echter al beter en hij accepteert mijn hulp want het gaat gewoon echt te ver en hij zegt dat het mijn taak ook is om hem te begrenzen maar speelt wellicht wel mee)
Overdag belt hij me gerust 6 keer, en als ik in de avond sms van wil je me alsjeblief morgen terug bellen krijg ik hem ook gewoon als hij in de auto naar zijn werk zit direct aan de lijn, dat verwart het gewoon voor mij. Als ik dan vraag waarom het dan wel kan is het 'ja sorry ik was het vergeten', maar hoe kan je na zeker 5 keer dat we er een woordenwisseling over hebben gehad nog vergeten? lijkt me eerder een stukje eigenwijzigheid omdat ik zo graag van hem verwacht dat hij gewoon nog even terugbelt om weltrusten te zeggen.. maar hij zei letterlijk net nog 'nu ga ik je echt zo terugbellen want ik weet dat je anders niet slaapt'.. waarom doet ie het dan niet
Als ik bij hem ben zit hij eigenlijk alleen achter zijn computer omdat hij wil genieten van zijn vrije dag, ik wil dan altijd gewoon samen iets doen.. eigenlijk slaap ik al 7 maanden elk weekend bij hem, en hij heeft twee keer bij mij geslapen ivm verjaardag. Nu vroeg ik hem 3 weken terug om eens bij mij te slapen maar dan is hij ineens ziek.. bij hem slapen kan dan wel en dan is hij gewoon fit.. de sfeer bij ons thuis is echt onwijs goed en hij past er goed bij maar ik snap gewoon niet waarom hij niet bij mij wil zijn
Ik hoop hier tips op te doen want dit moet echt niet verder gaan.. het breekt me nu emotioneel op (als ik niet even weltrusten tegen hem gezegd heb en niet weet dat alles goed met hem is dan kan ik gewoon de hele nacht niet slapen en dat gebeurt dus nogal heel erg vaak) en onze relatie krijgt hier ook spanning door
Moest het echt even van me afschrijven
Ik (20) heb nu zo'n 7 maanden een relatie met mijn vriend (33). Ik merk echter aan mezelf dat ik in het begin altijd alles wel best vond, maar nu stel ik me zo ontzettend afhankelijk van hem op dat ik, net als nu, mezelf helemaal gek en verdrietig kan maken omdat hij belooft had om te bellen maar dit niet doet.
Ik weet dat hij het druk heeft met werk, maar ik voel me er gewoon zo waardeloos onder omdat dit al de zoveelste keer is dat hij beloofde me terug te bellen maar vervolgens gewoon de telefoon niet opneemt terwijl ik weet dat hij in de auto zit met zijn telefoon bij zich.
Echter moet ik hem hier niet de schuld van geven, ik wil gewoon dat ik me hier overheen kan zetten en hem niet 5 keer ga bellen en ook nog 3 smsjes stuur omdat ik het gewoon echt niet kan hebben dat hij me niet terug heeft gebeld.
Pas ook, maandag is zijn vrije dag en ik had toevallig ook een maandag vrij dus ik wilde graag afspreken maar hij had geen zin want hij was moe.. als je hier gewoon logisch overna denkt is het helemaal niet raar, maar ik kan daar zo onwijs emotioneel van worden en dat wil ik helemaal niet, ik wil hem los kunnen laten en hem de vrijheid geven zoals ik dat de eerste tijd ook kon maar het wordt alleen maar erger omdat hij me voor mijn gevoel al veel te vaak heeft laten zitten door gewoon weg te gaan als ik verdrietig ben, of gewoon 2 dagen niets van zich laat horen, of zoals het eerdere probleem dat hij vaak belooft terug te bellen maar dit zelden doet..(en dan is er ook nog een probleem met alcohol wat ik allemaal precies door heb hoe het zit maar hij niet de waarheid over spreekt, dit gaat echter al beter en hij accepteert mijn hulp want het gaat gewoon echt te ver en hij zegt dat het mijn taak ook is om hem te begrenzen maar speelt wellicht wel mee)
Overdag belt hij me gerust 6 keer, en als ik in de avond sms van wil je me alsjeblief morgen terug bellen krijg ik hem ook gewoon als hij in de auto naar zijn werk zit direct aan de lijn, dat verwart het gewoon voor mij. Als ik dan vraag waarom het dan wel kan is het 'ja sorry ik was het vergeten', maar hoe kan je na zeker 5 keer dat we er een woordenwisseling over hebben gehad nog vergeten? lijkt me eerder een stukje eigenwijzigheid omdat ik zo graag van hem verwacht dat hij gewoon nog even terugbelt om weltrusten te zeggen.. maar hij zei letterlijk net nog 'nu ga ik je echt zo terugbellen want ik weet dat je anders niet slaapt'.. waarom doet ie het dan niet
Als ik bij hem ben zit hij eigenlijk alleen achter zijn computer omdat hij wil genieten van zijn vrije dag, ik wil dan altijd gewoon samen iets doen.. eigenlijk slaap ik al 7 maanden elk weekend bij hem, en hij heeft twee keer bij mij geslapen ivm verjaardag. Nu vroeg ik hem 3 weken terug om eens bij mij te slapen maar dan is hij ineens ziek.. bij hem slapen kan dan wel en dan is hij gewoon fit.. de sfeer bij ons thuis is echt onwijs goed en hij past er goed bij maar ik snap gewoon niet waarom hij niet bij mij wil zijn
Ik hoop hier tips op te doen want dit moet echt niet verder gaan.. het breekt me nu emotioneel op (als ik niet even weltrusten tegen hem gezegd heb en niet weet dat alles goed met hem is dan kan ik gewoon de hele nacht niet slapen en dat gebeurt dus nogal heel erg vaak) en onze relatie krijgt hier ook spanning door
Moest het echt even van me afschrijven
dinsdag 25 oktober 2011 om 21:10
Je laat hem toch niet in de steek? Hij is niet je zoon! Ooh meisje, hij heeft je zo onder zn duim dat je nog gelooft dat zijn problemen jouw schuld zijn.. Echt heel zorgwekkend. Hij heeft je in zijn macht! Misschien moet je hulp gaan zoeken voor je afhankelijkheidsprobleem? Zo leer je ook hoe je hem kan helpen! En aan een vriendin die goed in haar vel zit heeft een man met problemen veel meer!
dinsdag 25 oktober 2011 om 21:11
Besef jij je, dat het anderhalf uur duurt voor een lichaam een glas alcohol heeft verwerkt. En dat dat inhoud, dat jouw vriend op maandagochtend niet eens de auto mag gebruiken omdat hij dan namelijk nog dronken is....en als er ook maar iets gebeurt dan of hij rijdt iemand aan, hij een heel, heel groot probleem heeft? Hij mag pas 25,5 uur na zijn laatste biertje een auto beaturen. Doet hij dat eerder is hij een drankrijder. Wie 'helpt' de moeder wiens kind hij doodrijdt op maandagmorgen???
Laat me raden, hij gebruikt gewoon de auto op maandag?
Laat me raden, hij gebruikt gewoon de auto op maandag?
dinsdag 25 oktober 2011 om 21:12
Hoi aqua, toch denk ik wel dat leeftijdsverschil mee speelt. Hij heeft al een relatie achter de rug en jij bent superjong en woont nog thuis. Jij komt erg jong en onvolwassen over in vergelijking met hem. Dat bedoel ik niet negatief naar jou toe. Ik vind wel dat hij erg onverschillig reageert. Jullie zijn pas 7 maanden samen, dan zou je toch nog verliefd moeten zijn en elkaar graag willen zien/spreken. Zo komt het van zijn kant uit niet over. Ik denk dat jij je niet te veel hoeft aan te passen aan zijn gedrag maar dat je moet bekijken of jij hiermee wilt dealen. Is dit de manier waarop jij je relatie wilt? Zo ja, ga je hier lekker meer verder en probeer je het wat minder aan te trekken. Zo nee, dan moet je je conclusies trekken. Is hij vanaf het begin al zo geweest?
dinsdag 25 oktober 2011 om 21:15
Drankgebruik en autorijden wil ik me niet te openbaar over uitweiden maar we zijn inderdaad al eens in den haag geweest voor dit maar dat is eigenlijk veel te goed afgelopen.
Ik maak mezelf niet wijs dat zijn problemen mijn schuld zijn, maar ik wil ze opgelost hebben, niet ervoor weglopen.. ik weet gewoon niet meer hoe
Ik maak mezelf niet wijs dat zijn problemen mijn schuld zijn, maar ik wil ze opgelost hebben, niet ervoor weglopen.. ik weet gewoon niet meer hoe
dinsdag 25 oktober 2011 om 21:23
quote:aqua7 schreef op 25 oktober 2011 @ 21:06:
Hoe kan iemand met problemen in de diepste put laten vallen iemand helpen?
Omdat ik niet kan leven met de gedachte iemand waarvan ik zielsveel hou met problemen te laten zitten omdat ik aan mezelf denk
Oei oei, je komt echt nog wel heel erg jong en naief over.
Al die reacties die je nu krijgt... besef je wel dat hiervan dus ook de bedoeling is om jóu te helpen?
Natuurlijk moet jij aan jezelf denken, aqua! Het klinkt niet alsof jeerg zeker in je schoenen staat. Hoe wil jij hem dan helpen?
Ga eerst eens op jezelf wonen, een eigen leven opbouwen, werken aan je zelfvertrouwen en volwassen worden. Deze relatie lijkt vrij hopeloos...
Ik geloof eerlijk gezegd ook niet echt in zoveel altruisme/opofferingsgezindheid. Komt idd nogal onechtt/nep/hypocriet over. Lijkt me eerder dat jij inderdaad verslaafd aan hem bent en/of niet alleen durft te zijn.
Hoe kan iemand met problemen in de diepste put laten vallen iemand helpen?
Omdat ik niet kan leven met de gedachte iemand waarvan ik zielsveel hou met problemen te laten zitten omdat ik aan mezelf denk
Oei oei, je komt echt nog wel heel erg jong en naief over.
Al die reacties die je nu krijgt... besef je wel dat hiervan dus ook de bedoeling is om jóu te helpen?
Natuurlijk moet jij aan jezelf denken, aqua! Het klinkt niet alsof jeerg zeker in je schoenen staat. Hoe wil jij hem dan helpen?
Ga eerst eens op jezelf wonen, een eigen leven opbouwen, werken aan je zelfvertrouwen en volwassen worden. Deze relatie lijkt vrij hopeloos...
Ik geloof eerlijk gezegd ook niet echt in zoveel altruisme/opofferingsgezindheid. Komt idd nogal onechtt/nep/hypocriet over. Lijkt me eerder dat jij inderdaad verslaafd aan hem bent en/of niet alleen durft te zijn.
wat je water geeft, groeit
dinsdag 25 oktober 2011 om 21:27
Ik open dit topic niet omdat ik mensen wil overtuigen me te geloven, en ik wil ook niet arrogant zijn maar als ik morgen een andere vriend wil is dat geen probleem dus het niet alleen durven zijn gaat ook niet echt op. Het gedeelte dat ik verslaafd aan hem ben klopt eigenlijk wel ja, dat kan ik niet ontkennen. De hele situatie speelt continu in mijn hoofd en dan wil ik hem gewoon spreken om te weten dat alles goed is tussen ons. Vandaar ook dit topic, ikwil hem met rust kunnen laten maar mijn hoofd laat het niet toe
Ik begrijp zeer zeker dat de reacties hier bedoeld zijn om te helpen, en hoewel ik niet overal op reageer staan er veel reacties aan waar ik zeker wat aan heb; bedankt hiervoor
Ik begrijp zeer zeker dat de reacties hier bedoeld zijn om te helpen, en hoewel ik niet overal op reageer staan er veel reacties aan waar ik zeker wat aan heb; bedankt hiervoor
dinsdag 25 oktober 2011 om 21:27
Inderdaad wat baco zegt, hier ga je aan onderdoor en dat ligt niet aan jou. Ik weet als geen ander dat je dit toch niet wil horen dus ik hoop dat je sneller tot de conclusie komt als ik, pas na 2 helse jaren. Zijn gedrag kun je niet veranderen dat verandert pas als ie clean is. En dat word ie niet. Hard maar waar. Sterkte..
dinsdag 25 oktober 2011 om 21:34
Oh en vooral niet bemiddelen in zijn alcoholgebruik. Eerst zal ie zeggen dat ie blij is dat je hem helpt maar vroeg of laat ben jij de boosdoener. De boosdoener, de gene die gekleineert en vernederd word en uiteindelijk diegene die de klappen vangt!
Bah wat doe ik hier eigenlijk nog? *Blijft voortaan weg uit dit soort topics*
Bah wat doe ik hier eigenlijk nog? *Blijft voortaan weg uit dit soort topics*
dinsdag 25 oktober 2011 om 21:57
Snel weer naar het topic over gelukkig worden met jezelf Renate! Dan voel je je weer wat beter!
Misschien toch ook wel wat voor jou TO. Dat topic gaat over niet alleen kunnen zijn en jezelf leuk vinden, en hoewel jouw situatie heel anders is dan die van mij, herken ik toch wel stukjes uit jouw verhaal.
En ik las dat niet alleen zijn niet je probleem kan zijn, want er zijn genoeg andere mannen die jou willen. Maar ik hoef ook echt niet alleen te zijn, als ik dat zou willen, en dat was ook juist het probleem. Het gaat erom dat je nu afhankelijk bent van iemand, dat je iemands aandacht nodig hebt, niet voor jezelf kunt kiezen.
Nou goed, mocht je het willen lezen, hier is het.
Sterkte!
Misschien toch ook wel wat voor jou TO. Dat topic gaat over niet alleen kunnen zijn en jezelf leuk vinden, en hoewel jouw situatie heel anders is dan die van mij, herken ik toch wel stukjes uit jouw verhaal.
En ik las dat niet alleen zijn niet je probleem kan zijn, want er zijn genoeg andere mannen die jou willen. Maar ik hoef ook echt niet alleen te zijn, als ik dat zou willen, en dat was ook juist het probleem. Het gaat erom dat je nu afhankelijk bent van iemand, dat je iemands aandacht nodig hebt, niet voor jezelf kunt kiezen.
Nou goed, mocht je het willen lezen, hier is het.
Sterkte!
dinsdag 25 oktober 2011 om 21:58
TO: ik denk dat dit een hele gevaarlijke combinatie is.
Jij bent verslaafd aan hem, hij aan de alcohol. En niet zo'n beetje ook, want 17 bier op een avond is echt wel heel veel. Je moet er ook niet van uitgaan dat zijn verslaving snel te verhelpen is, ook niet door jou. Maar omdat jij verslaafd bent aan hem, denk jij dat wel. Eigenlijk ben je hiermee een soort co-verslaafde.
Het begint nu al, want je schreef ergens dat het al beter met hem ging: hij sleurt jou mee in zijn verslaving. Ik hoop echt dat je dit inziet en wat doet met de adviezen die de dames hier geven. Nogmaals, je kan iemand met een verslaving echt wel om die reden verlaten. Dat heb ik ook jaren geleden gedaan, maar dan veel te laat.
Je schrijft ook zielsveel van hem te houden. Na zeven maanden al? Dat kan best. Maar vergeet niet dat je van veel mensen zielsveel kan houden. Ik heb ook al van meerdere mannen veel gehouden. Ook van mijn verslaafde ex, maar hij hield te veel van zijn verslaving, ik kon daar niet meer mee omgaan.
Word je gelukkig van je relatie?
Jij bent verslaafd aan hem, hij aan de alcohol. En niet zo'n beetje ook, want 17 bier op een avond is echt wel heel veel. Je moet er ook niet van uitgaan dat zijn verslaving snel te verhelpen is, ook niet door jou. Maar omdat jij verslaafd bent aan hem, denk jij dat wel. Eigenlijk ben je hiermee een soort co-verslaafde.
Het begint nu al, want je schreef ergens dat het al beter met hem ging: hij sleurt jou mee in zijn verslaving. Ik hoop echt dat je dit inziet en wat doet met de adviezen die de dames hier geven. Nogmaals, je kan iemand met een verslaving echt wel om die reden verlaten. Dat heb ik ook jaren geleden gedaan, maar dan veel te laat.
Je schrijft ook zielsveel van hem te houden. Na zeven maanden al? Dat kan best. Maar vergeet niet dat je van veel mensen zielsveel kan houden. Ik heb ook al van meerdere mannen veel gehouden. Ook van mijn verslaafde ex, maar hij hield te veel van zijn verslaving, ik kon daar niet meer mee omgaan.
Word je gelukkig van je relatie?
dinsdag 25 oktober 2011 om 22:09
dinsdag 25 oktober 2011 om 22:09
quote:keukenstoel schreef op 25 oktober 2011 @ 20:01:
Je word onzeker en afhankelijk omdat hij vreemd doet.
Hoeft niet eens aan jezelf te liggen maar zijn houding veroorzaakt dat gevoel.
Bij mij rammelen alle bellen als ik dit lees.
Dit is een vreemde man die je een stille behandeling geeft.
Lees eens op een ander topic hier op het forum over een foute mannen.
Ik denk dat je er een te pakken hebt.
Waarom zou een vriend die jou lief vind zo doen?
Klopt toch niet?
En dat is wat je denk ik voelt..
Als je ziet/vpelt dat er iets niet klopt klopt het ook niet.
Laat je niet in de war brengen!!
Mee eens !!
Ik heb ook zo een 'vriend' gehad...
Nou hij was het niet..
Hij beloofde ook te bellen en bij mij te blijven slapen en samen leuke dingen te doen.
Hij kon nooit bellen want hij was een het rijden of in slaap gevallen of er was onverwachts bezoek blabla..
Als ik bij hem was keek hij ook alleen maar naar tv pc of auto..
Ik vroeg hem dan altijd waarom ik naar hem was gekomen ??
Hij wist nooit een duidelijk antwoord te geven..
Ik hem wel : ik ben niet naar hier gekomen opdat jij mij bewijst dat jij je pc belangrijker vind dan mij..
3 maanden dacht hij mij voor de gek te houden terwijl ik er al via mijn vriendin achter was gekomen dat mijn vriendin ook 'een relatie' had met 'mijn' vriend...
Wij hebben hem toch eens wijzelijk verrast
Toen wij het samen uit maakte heeft hij mij/ons nog lang gestalkt via sms/ bellen ( toen kon die het wel ineens ) !
Doet ie nooit meer ! een 2de bijpakken zonder eerst te peilen of ze vriendinnen van elkaar zijn.
Luister naar het liedje Katy Perry , Hold and Cold...
Maar eerlijk is eerlijk je mag hem echt wel wat vrijer laten en je wat minder opdringen !
Je word onzeker en afhankelijk omdat hij vreemd doet.
Hoeft niet eens aan jezelf te liggen maar zijn houding veroorzaakt dat gevoel.
Bij mij rammelen alle bellen als ik dit lees.
Dit is een vreemde man die je een stille behandeling geeft.
Lees eens op een ander topic hier op het forum over een foute mannen.
Ik denk dat je er een te pakken hebt.
Waarom zou een vriend die jou lief vind zo doen?
Klopt toch niet?
En dat is wat je denk ik voelt..
Als je ziet/vpelt dat er iets niet klopt klopt het ook niet.
Laat je niet in de war brengen!!
Mee eens !!
Ik heb ook zo een 'vriend' gehad...
Nou hij was het niet..
Hij beloofde ook te bellen en bij mij te blijven slapen en samen leuke dingen te doen.
Hij kon nooit bellen want hij was een het rijden of in slaap gevallen of er was onverwachts bezoek blabla..
Als ik bij hem was keek hij ook alleen maar naar tv pc of auto..
Ik vroeg hem dan altijd waarom ik naar hem was gekomen ??
Hij wist nooit een duidelijk antwoord te geven..
Ik hem wel : ik ben niet naar hier gekomen opdat jij mij bewijst dat jij je pc belangrijker vind dan mij..
3 maanden dacht hij mij voor de gek te houden terwijl ik er al via mijn vriendin achter was gekomen dat mijn vriendin ook 'een relatie' had met 'mijn' vriend...
Wij hebben hem toch eens wijzelijk verrast
Toen wij het samen uit maakte heeft hij mij/ons nog lang gestalkt via sms/ bellen ( toen kon die het wel ineens ) !
Doet ie nooit meer ! een 2de bijpakken zonder eerst te peilen of ze vriendinnen van elkaar zijn.
Luister naar het liedje Katy Perry , Hold and Cold...
Maar eerlijk is eerlijk je mag hem echt wel wat vrijer laten en je wat minder opdringen !
woensdag 26 oktober 2011 om 00:23
quote:aqua7 schreef op 25 oktober 2011 @ 21:15:
Drankgebruik en autorijden wil ik me niet te openbaar over uitweiden maar we zijn inderdaad al eens in den haag geweest voor dit maar dat is eigenlijk veel te goed afgelopen.
Ik maak mezelf niet wijs dat zijn problemen mijn schuld zijn, maar ik wil ze opgelost hebben, niet ervoor weglopen.. ik weet gewoon niet meer hoeHoezo wil JIJ ze opgelost hebben? Het zijn ZIJN problemen. Ik heb dit door schade en schande moeten leren, want ik had op mijn 20ste ook een vriend met problemen. Ik dacht hem ook te kunnen redden, wilde ook al zijn problemen oplossen. Hij was zo lief en ik hield zo van hem. Uiteindelijk zijn zijn problemen ook de mijne geworden, want hij leunde volledig op mij. Maar je kunt de problemen van een ander niet oplossen. Als ik het over mocht doen, zou ik van te voren mijn grenzen bepalen. Tot hier en niet verder. Want je vergeet nl. dat je er zelf ook nog bent, alles gaat draaien om je vriend. Laat altijd ZIJN probleem bij hem. Jij kunt hem ondersteunen, maar hij moet het oplossen. Je helpt hem daar het beste mee. Klinkt heel hard, maar is echt het beste. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, dat ken je vast wel.
Drankgebruik en autorijden wil ik me niet te openbaar over uitweiden maar we zijn inderdaad al eens in den haag geweest voor dit maar dat is eigenlijk veel te goed afgelopen.
Ik maak mezelf niet wijs dat zijn problemen mijn schuld zijn, maar ik wil ze opgelost hebben, niet ervoor weglopen.. ik weet gewoon niet meer hoeHoezo wil JIJ ze opgelost hebben? Het zijn ZIJN problemen. Ik heb dit door schade en schande moeten leren, want ik had op mijn 20ste ook een vriend met problemen. Ik dacht hem ook te kunnen redden, wilde ook al zijn problemen oplossen. Hij was zo lief en ik hield zo van hem. Uiteindelijk zijn zijn problemen ook de mijne geworden, want hij leunde volledig op mij. Maar je kunt de problemen van een ander niet oplossen. Als ik het over mocht doen, zou ik van te voren mijn grenzen bepalen. Tot hier en niet verder. Want je vergeet nl. dat je er zelf ook nog bent, alles gaat draaien om je vriend. Laat altijd ZIJN probleem bij hem. Jij kunt hem ondersteunen, maar hij moet het oplossen. Je helpt hem daar het beste mee. Klinkt heel hard, maar is echt het beste. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, dat ken je vast wel.
woensdag 26 oktober 2011 om 00:25
woensdag 26 oktober 2011 om 08:05
quote:vivalaalcohol schreef op 26 oktober 2011 @ 07:23:
Toch frappant dat het grootste probleem (alcohol) altijd ergens tussen haakjes wordt weggemoffeld.Dat was gewoon niet de reden waarom ik dit topic heb geopend, ik weet dat het een aanzienlijk groter probleem is dan niet terug bellen maar dat is gewoon een hele andere zaak en het was eigenlijk niet echt mijn intentie hier te diep op in te gaan
Toch frappant dat het grootste probleem (alcohol) altijd ergens tussen haakjes wordt weggemoffeld.Dat was gewoon niet de reden waarom ik dit topic heb geopend, ik weet dat het een aanzienlijk groter probleem is dan niet terug bellen maar dat is gewoon een hele andere zaak en het was eigenlijk niet echt mijn intentie hier te diep op in te gaan
woensdag 26 oktober 2011 om 08:06
Ik had op die leeftijd ook een probleemrelatie met mijn probleemex. Wilde ook niet horen dat ik bij hem weg moest gaan. Welnee man, we hielden van elkaar!
Mis!
Uiteindelijk heb ik het toch uitgemaakt. Hij was het er niet mee eens en heeft dit nog zeer lang laten blijken (en nog steeds). Ik ben inmiddels al geruime tijd gelukkig met mijn man. Ex nog steeds met niemand *gniffel*. Hoe zou dat toch komen?
Er is 1 relatie na mij geweest die (heel) goed was, volgens hem, maar die heeft hij zelf verpest.
Maar als jij je leven wil vergooien Aqua en niet naar onze adviezen wil luisteren, moet je dat lekker doen. Veel succes!
Mis!
Uiteindelijk heb ik het toch uitgemaakt. Hij was het er niet mee eens en heeft dit nog zeer lang laten blijken (en nog steeds). Ik ben inmiddels al geruime tijd gelukkig met mijn man. Ex nog steeds met niemand *gniffel*. Hoe zou dat toch komen?
Er is 1 relatie na mij geweest die (heel) goed was, volgens hem, maar die heeft hij zelf verpest.
Maar als jij je leven wil vergooien Aqua en niet naar onze adviezen wil luisteren, moet je dat lekker doen. Veel succes!
woensdag 26 oktober 2011 om 10:18
quote:aqua7 schreef op 25 oktober 2011 @ 22:09:
Weggaan is echt geen optie
Weggaan is zeker wel een optie. Je wilt het alleen niet, dat is iets heel anders.
Je bent pas 7 (!) samen en houdt nu al zielsveel van hem. Zoveel dat je er liever zelf aan onderdoor gaat, dan dat hij aan zichzelf gaat werken. Meid, het klinkt allemaal vast heel romantisch in je eigen hoofd, maar het is natuurlijk gewoon heel dom van je. Dit is een kalverliefde. En jij denkt hem vast wel te kunnen redden. Neem maar van de ervaren dames hier aan, dat het je niet gaat lukken. En als je slim bent, kijk je naar de toekomst en besef je, dat jij met je 20 jaar nog een heel lange en leuke toekomst voor je kunt hebben. En dat is duidelijk niet met deze man, hoe hard jij ook roept dat je niet bij hem weg wilt gaan.
Dat jij zo claimt en hem moet spreken voordat je kunt slapen zegt natuurlijk ook al genoeg. Deze relatie is met 7 maanden al helemaal niet gezond en gaat dat ook echt niet worden.
Stop deze relatie. Ga lekker stappen met je vriendinnen en zoek een leuke knul van je eigen leeftijd zonder problemen. Dat is verstandig voor jezelf zorgen!
Weggaan is echt geen optie
Weggaan is zeker wel een optie. Je wilt het alleen niet, dat is iets heel anders.
Je bent pas 7 (!) samen en houdt nu al zielsveel van hem. Zoveel dat je er liever zelf aan onderdoor gaat, dan dat hij aan zichzelf gaat werken. Meid, het klinkt allemaal vast heel romantisch in je eigen hoofd, maar het is natuurlijk gewoon heel dom van je. Dit is een kalverliefde. En jij denkt hem vast wel te kunnen redden. Neem maar van de ervaren dames hier aan, dat het je niet gaat lukken. En als je slim bent, kijk je naar de toekomst en besef je, dat jij met je 20 jaar nog een heel lange en leuke toekomst voor je kunt hebben. En dat is duidelijk niet met deze man, hoe hard jij ook roept dat je niet bij hem weg wilt gaan.
Dat jij zo claimt en hem moet spreken voordat je kunt slapen zegt natuurlijk ook al genoeg. Deze relatie is met 7 maanden al helemaal niet gezond en gaat dat ook echt niet worden.
Stop deze relatie. Ga lekker stappen met je vriendinnen en zoek een leuke knul van je eigen leeftijd zonder problemen. Dat is verstandig voor jezelf zorgen!
woensdag 26 oktober 2011 om 12:11
Aqua, jij denkt dat je het goede doet door hem proberen bij te staan, maar ik kan je vertellen: je verdoet je tijd met deze man.
Jij ziet iemand van wie je zielsveel houdt.
Ik zie: 13 jaar ouder, woont bij zijn ouders, drankprobleem.
Dit gaat hem niet worden.
Jij ziet iemand van wie je zielsveel houdt.
Ik zie: 13 jaar ouder, woont bij zijn ouders, drankprobleem.
Dit gaat hem niet worden.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
