Psyche
alle pijlers
Na kijken op terras
zaterdag 29 oktober 2011 om 21:31
Ik wist niet precies waar ik dit neer moest zetten maar het gaat over het volgende;
Vorige week heb ik mijn middenvoetsbeentje gekneust waardoor ik verplicht ben om op krukken te lopen alleen vandaag dus niet heb gedaan ; dacht dat het wel weer ging) niet dus.
Nu het volgende, vanavond lekker uit eten geweest in een gezellige straat met allemaal leuke restaurantjes links en rechts, mensen lekker op het terras.
Toen we klaar waren liepen we weer richting auto, met een slepend been. Beetje onhandig maar het lukte prima.
De mensen die lekker op het terras zaten keken mij van top tot teen aan, ze keken eerst naar mijn voet en daarna naar mij!
Ik vond dit niet prettig, en heb het gevoel dat dit normaal niet gebeurd.
Voelde me hier wat ongemakkelijk bij, ik ben dan niet op mijn mondje gevallen maar hielt wijselijk mijn mond dicht.
Wat vinden jullie hiervan?
Vorige week heb ik mijn middenvoetsbeentje gekneust waardoor ik verplicht ben om op krukken te lopen alleen vandaag dus niet heb gedaan ; dacht dat het wel weer ging) niet dus.
Nu het volgende, vanavond lekker uit eten geweest in een gezellige straat met allemaal leuke restaurantjes links en rechts, mensen lekker op het terras.
Toen we klaar waren liepen we weer richting auto, met een slepend been. Beetje onhandig maar het lukte prima.
De mensen die lekker op het terras zaten keken mij van top tot teen aan, ze keken eerst naar mijn voet en daarna naar mij!
Ik vond dit niet prettig, en heb het gevoel dat dit normaal niet gebeurd.
Voelde me hier wat ongemakkelijk bij, ik ben dan niet op mijn mondje gevallen maar hielt wijselijk mijn mond dicht.
Wat vinden jullie hiervan?
zaterdag 29 oktober 2011 om 21:34
Iedereen kijkt, dat is normaal. Ik heb het zelf ook, als je iets ziet wat 'afwijkt' van het normale, van het gangbare kijk ik. Ook al denk ik hardop in mezelf 'niet kijken, niet kijken', toch doe je het. Er zit wel een verschil in kijken en staren vind ik, staren is ronduit onbeschoft, maar kijken is menselijk denk ik.
zaterdag 29 oktober 2011 om 21:40
Zo is de mens, alles wat anders is, daar wordt naar gekeken. Heel vervelend als jij ineens ook zo'n mens bent waar naar gekeken wordt.
Ik heb eens meegemaakt dat ik wat afrekende in een winkel. Toen kwam er een man bij een andere kassa staan. Die kassa was meer naar voren dus die man liep langs andere mensen. Die man had een ziekte waarbij je allemaal grote wratten overal op je huid en op je hoofdhuid hebt. Wat er toen gebeurde vond ik wel schokkend: Iedereen viel gewoon stil en staarde naar die man! En die man die voelde en zag dat heus ook wel. Ik schaamde me gewoon voor mezelf maar ook voor de andere mensen. Wat is de mens dan simpel en onnadenkend. Wat zal het leven ongelofelijk moeilijk zijn voor die man omdat andere mensen zich zo gedragen. Verschrikkelijk.
Ik heb eens meegemaakt dat ik wat afrekende in een winkel. Toen kwam er een man bij een andere kassa staan. Die kassa was meer naar voren dus die man liep langs andere mensen. Die man had een ziekte waarbij je allemaal grote wratten overal op je huid en op je hoofdhuid hebt. Wat er toen gebeurde vond ik wel schokkend: Iedereen viel gewoon stil en staarde naar die man! En die man die voelde en zag dat heus ook wel. Ik schaamde me gewoon voor mezelf maar ook voor de andere mensen. Wat is de mens dan simpel en onnadenkend. Wat zal het leven ongelofelijk moeilijk zijn voor die man omdat andere mensen zich zo gedragen. Verschrikkelijk.
zaterdag 29 oktober 2011 om 21:43
Ik was op kamp met een meisje in een rolstoel. We liepen langs een andere groep van een andere school en een van de meisjes zat met open mond te kijken naar het meisje in de rolstoel. 'Vriendin!' riep het meisje in de rolstoel en ze knikte naar het starende meisje. Vriendin stopte met duwen en samen met rolstoelmeisje gingen ze het meisje aanstaren. Met open mond.
zaterdag 29 oktober 2011 om 21:54
Blijkbaar mankeerde je normaal niet iets zichtbaars, anders zou je weten dat dit vrij normaal is. Mensen kijken gewoon naar je, zekers als je er anders uitziet dan wat zij normaal vinden. That's life. Wees blij dat je over een aantal dagen/weken (?) weer normaal kunt lopen, dan zul je dit 'ongemak' ook niet meer hebben.
Overigens: mensen kijken ook naar je als je er wel normaal uitziet hoor. Dat zit nou eenmaal in mensen. Men vindt wat men ziet: je bent te dik, te dun, te raar haar, te tokkie, te mooi of weet ik veel wat. Of ze zijn gewoon geïnteresseerd of leven mee. Ik zou me, en zeker in jou geval, er niet druk om maken.
Overigens: mensen kijken ook naar je als je er wel normaal uitziet hoor. Dat zit nou eenmaal in mensen. Men vindt wat men ziet: je bent te dik, te dun, te raar haar, te tokkie, te mooi of weet ik veel wat. Of ze zijn gewoon geïnteresseerd of leven mee. Ik zou me, en zeker in jou geval, er niet druk om maken.
zaterdag 29 oktober 2011 om 22:03
Ja dat is ook zo, ik kijk natuurlijk ook wel. En heb ook eens gevoelt als iemand een echte handicap heeft hoe hij / zij zich voelt..
Alleen ja, hoe leg ik dit uit.
Mensen keken me paar meter van voren al aan, waarna ze me van top tot teen na keken, en vervolgens na keken. Echt vervelend. Vond het niet leuk en voelde me ook echt niet op mijn gemak.
Respect voor de mensen die een handicap hebben, zichtbaar letsel of wat anders. Wat kunnen sommige mensen toch hard zijn he, terwijl we zelf allemaal weten dat we niet perfect zijn.
Zo, dat was weer wijs!
Alleen ja, hoe leg ik dit uit.
Mensen keken me paar meter van voren al aan, waarna ze me van top tot teen na keken, en vervolgens na keken. Echt vervelend. Vond het niet leuk en voelde me ook echt niet op mijn gemak.
Respect voor de mensen die een handicap hebben, zichtbaar letsel of wat anders. Wat kunnen sommige mensen toch hard zijn he, terwijl we zelf allemaal weten dat we niet perfect zijn.
Zo, dat was weer wijs!
zaterdag 29 oktober 2011 om 22:15
quote:Bianca1986 schreef op 29 oktober 2011 @ 22:03:
Ja dat is ook zo, ik kijk natuurlijk ook wel. En heb ook eens gevoelt als iemand een echte handicap heeft hoe hij / zij zich voelt..
Alleen ja, hoe leg ik dit uit.
Mensen keken me paar meter van voren al aan, waarna ze me van top tot teen na keken, en vervolgens na keken. Echt vervelend. Vond het niet leuk en voelde me ook echt niet op mijn gemak.
Respect voor de mensen die een handicap hebben, zichtbaar letsel of wat anders. Wat kunnen sommige mensen toch hard zijn he, terwijl we zelf allemaal weten dat we niet perfect zijn.
Zo, dat was weer wijs!
Ja maar jij vult in wat zij denken. Ik kan soms met verbazing kijken naar kinderen die zich bijv. misdragen. Als ik naar een hond kijk die in mijn ogen verkeerde correcties krijgt of behandelt wordt, dat wil toch niet zeggen dat de eigenaar weet wat ik denk?
Als ik iets zie wat ik niet mooi vind, ik noem als voorbeeld een tattoe, ik kan kijken en dan weet de persoon toch niet of ik kijk omdat ik het mooi vind of dat ik het vreselijk lelijk vind?
Ik denk dat iedereen de hele dag om zich heen kijkt. Ik zie daar niets kwaads in. Als je een nare opmerking krijgt vind ik het wat anders.
Ik heb wel eens een kroketje uit de muur getrokken en toen hoorde ik mensen zeggen over een dame die verderop stond, die iets gezet was dat ze zeker wel vaker zo at en dat het daarom niet raar was dat ze zo dik was.
Ik heb echt zitten denken, zal ik er wat van zeggen. Heb maar een dodelijke blik gegeven dat ik het geen gepaste opmerking vond.
Maar goed, ik kijk graag om mij heen op een terrasje. Blikken hoeven niet per definitie negatief te zijn. Misschien dacht die persoon wel, goh wat vervelend, zou ze gevallen zijn, ja ik noem maar wat.
Ja dat is ook zo, ik kijk natuurlijk ook wel. En heb ook eens gevoelt als iemand een echte handicap heeft hoe hij / zij zich voelt..
Alleen ja, hoe leg ik dit uit.
Mensen keken me paar meter van voren al aan, waarna ze me van top tot teen na keken, en vervolgens na keken. Echt vervelend. Vond het niet leuk en voelde me ook echt niet op mijn gemak.
Respect voor de mensen die een handicap hebben, zichtbaar letsel of wat anders. Wat kunnen sommige mensen toch hard zijn he, terwijl we zelf allemaal weten dat we niet perfect zijn.
Zo, dat was weer wijs!
Ja maar jij vult in wat zij denken. Ik kan soms met verbazing kijken naar kinderen die zich bijv. misdragen. Als ik naar een hond kijk die in mijn ogen verkeerde correcties krijgt of behandelt wordt, dat wil toch niet zeggen dat de eigenaar weet wat ik denk?
Als ik iets zie wat ik niet mooi vind, ik noem als voorbeeld een tattoe, ik kan kijken en dan weet de persoon toch niet of ik kijk omdat ik het mooi vind of dat ik het vreselijk lelijk vind?
Ik denk dat iedereen de hele dag om zich heen kijkt. Ik zie daar niets kwaads in. Als je een nare opmerking krijgt vind ik het wat anders.
Ik heb wel eens een kroketje uit de muur getrokken en toen hoorde ik mensen zeggen over een dame die verderop stond, die iets gezet was dat ze zeker wel vaker zo at en dat het daarom niet raar was dat ze zo dik was.
Ik heb echt zitten denken, zal ik er wat van zeggen. Heb maar een dodelijke blik gegeven dat ik het geen gepaste opmerking vond.
Maar goed, ik kijk graag om mij heen op een terrasje. Blikken hoeven niet per definitie negatief te zijn. Misschien dacht die persoon wel, goh wat vervelend, zou ze gevallen zijn, ja ik noem maar wat.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
zaterdag 29 oktober 2011 om 22:27
Ik heb een groot litteken op mijn buik en onder de douche in de gymschool kijken mensen daar ook naar. Vind ik helemaal niet erg, meestal glimlachen ze erna even en ik glimlach terug. Gewoon nieuwsgierigheid.
Wel heb ik een keer gehad dat twee dames gelijk ophielden met praten, ze voelden zich blijkbaar ongemakkelijk.
Er was ook een keer een kindje die er naar wees en aan haar moeder vroeg wat het was. De moeder verontschuldigde zich, maar van mij hoefde dat echt niet! Kijken is niet erg, zolang het maar geen meelijwekkende/kleinerende/negerende blikken zijn.
Wel heb ik een keer gehad dat twee dames gelijk ophielden met praten, ze voelden zich blijkbaar ongemakkelijk.
Er was ook een keer een kindje die er naar wees en aan haar moeder vroeg wat het was. De moeder verontschuldigde zich, maar van mij hoefde dat echt niet! Kijken is niet erg, zolang het maar geen meelijwekkende/kleinerende/negerende blikken zijn.
zaterdag 29 oktober 2011 om 22:43
Ik kan me voorstellen dat je het erg vervelend vind, vooral nu je een 'sleepbeen' hebt. Vind het altijd een beetje ongepast als ze dan gaan kijken. Ook mensen die verminkt zijn, of in een rolstoel zitten, e.d. worden vaak nagekeken. Ik vind dit ontzettend ongepast. Ik zal dit dan ook nooit doen!
Kan me je gevoel voorstellen..
Kan me je gevoel voorstellen..
zaterdag 29 oktober 2011 om 22:51
Ik doe dat ook: invullen voor andere mensen wat ze denken. En ik weet rationeel ook wel dat dat vaak niet klopt en dat de meeste mensen vooral met zichzelf bezig zijn. Gevoelsmatig is het echter een ander verhaal. Ik heb een hersenbloeding gehad en moet opnieuw leren lopen. Ik heb het meegemaakt dat mensen aan de overkant van de straat bleven staan om me aan te gapen en te zien hoe ik aan het kloten was. Door dit soort situaties ben ik wel geneigd om binnen te blijven, lekker veilig. Door de stress die ik voel door voor andere mensen te gaan denken (dat ik een lelijke gehandicapte ben), gaat mijn spierspanning omhoog en kan ik vaak helemaal geen stap meer zetten. Ik zie wel in dat ik mijn eigen herstel saboteer door dit gedrag en probeer het te doorbreken, maar dat valt nog niet mee.
