Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
zaterdag 19 november 2011 om 19:11
Ik heb het gevoel dat er een stroomversnelling aan de gang is bij de meeste dames hier....er gebeurd zoveel bij ieder. Alsof we elkaar aanzetten tot keuzes maken en door de slijk gaan, maar we gaan het redden en nog redelijk tegelijk ook... zo voelt het nu. Dikke knuffel voor alle dames die door moeten bijten en ook voor alle meeschrijvers, die ons zoveel steun geven
Welkom ook hier promblemo, ik heb je topic gelezen en oei wat moet jij veel doorstaan...hoop dat je samen met ons de steun voelt hier. Schrijf maar lekker van je af!
Welkom ook hier promblemo, ik heb je topic gelezen en oei wat moet jij veel doorstaan...hoop dat je samen met ons de steun voelt hier. Schrijf maar lekker van je af!
zaterdag 19 november 2011 om 19:40
Hoi Sis, het lijkt inderdaad ineens hard te gaan.... en ja!!! wat hebben we een steun aan elkaar!!
Toen ik (voor mijn gevoel al heel lang geleden) zeer aarzelend dit topic opende hoopte ik dat ik een paar reacties zou krijgen...
Als ik nu terug kijk naar dat wat hier allemaal al gebeurd is en dat we hier met z'n allen zoveel steun uit halen, dat had ik toch nooit verwacht... ben er nog steeds zo blij mee en denk dat dat voor velen met mij zo is...
Dikke knuffel voor jou!
Toen ik (voor mijn gevoel al heel lang geleden) zeer aarzelend dit topic opende hoopte ik dat ik een paar reacties zou krijgen...
Als ik nu terug kijk naar dat wat hier allemaal al gebeurd is en dat we hier met z'n allen zoveel steun uit halen, dat had ik toch nooit verwacht... ben er nog steeds zo blij mee en denk dat dat voor velen met mij zo is...
Dikke knuffel voor jou!
zaterdag 19 november 2011 om 19:41
quote:hova schreef op 19 november 2011 @ 09:58:
@leo, dankjewel lieverd. Ik begrijp wat je me probeert te zeggen, maar het werkt nog niet helemaal zo. Ik zit toch nog met ideeën als: als ik hem nou niet de deur uit had gezet enzovoort.. Ik weet dat ik niet anders kon op dat moment, maar toch.
. .
Draai het eens om, als hij wat harder gevochten had zodat jij
hem niet de deur uit HOEFDE te zetten.
Hij vond het allemaal best, sterker nog hij ging wat extra
werken, extra keertje uit en dat was het.
Een man die echt bij zijn vrouw wil blijven staat iedere avond
aan de deur met bloemen, mailt, belt, schrijft en zend desnoods
postduiven.
Ik denk dat hij de proefscheiding een prima idee vond omdat
het voor hem ruimte bood voor PROEFRELATIE met zijn
collega.
Zijn "gelaten gedrag" nu de scheiding definitief is spreekt
boekdelen.
Maar ik heb je iets beloofd, jij gaat als winnaar de arena uit.
En het is hier eerder geschreven, neem een eigen advocaat.
@leo, dankjewel lieverd. Ik begrijp wat je me probeert te zeggen, maar het werkt nog niet helemaal zo. Ik zit toch nog met ideeën als: als ik hem nou niet de deur uit had gezet enzovoort.. Ik weet dat ik niet anders kon op dat moment, maar toch.
. .
Draai het eens om, als hij wat harder gevochten had zodat jij
hem niet de deur uit HOEFDE te zetten.
Hij vond het allemaal best, sterker nog hij ging wat extra
werken, extra keertje uit en dat was het.
Een man die echt bij zijn vrouw wil blijven staat iedere avond
aan de deur met bloemen, mailt, belt, schrijft en zend desnoods
postduiven.
Ik denk dat hij de proefscheiding een prima idee vond omdat
het voor hem ruimte bood voor PROEFRELATIE met zijn
collega.
Zijn "gelaten gedrag" nu de scheiding definitief is spreekt
boekdelen.
Maar ik heb je iets beloofd, jij gaat als winnaar de arena uit.
En het is hier eerder geschreven, neem een eigen advocaat.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 19 november 2011 om 19:52
Hova meissie ben trots op je, straks ook nog volhouden hè.
Je ziet het hè, hoe zakelijker wij doen, hoe harder het bij ze aankomt, want dat hadden ze niet verwacht.
Nee ze verwachten ons huilend en smekend, maar die tijd is voorbij, wij zijn sterk
Problemo ook jouw topic heb ik gevolgd met pijn, wat een klojo zeg, kom op meid ook jij komt er wel
Je ziet het hè, hoe zakelijker wij doen, hoe harder het bij ze aankomt, want dat hadden ze niet verwacht.
Nee ze verwachten ons huilend en smekend, maar die tijd is voorbij, wij zijn sterk
Problemo ook jouw topic heb ik gevolgd met pijn, wat een klojo zeg, kom op meid ook jij komt er wel
zaterdag 19 november 2011 om 20:17
@thanx dilemma, ga mijn best doen. Ze zouden rond half acht terug zijn, jaja. En ik zit morgen met een doodmoe kleintje op haar eigen kinderfeestje...
@gijs, je hebt gelijk, ik weet het. Nu het nog zo voelen. Thanx voor alle schoppen onder mijn derrière, heb ik echt nodig momenteel
En ik hoop dat je gelijk krijgt over als winnaar hieruit komen. Ik gun ze hun geluk samen echt niet, zo liefhebbend kan ik niet zijn.
(geniet je een beetje van je vakantie?)
@siss en all, ik ben ook heel, heel blij met dit forum!!
@problemo, schrijf het van je af, de feedback van alle lieve mensen hier helpt echt! Ik leef op dit forum momenteel, het zorgt ervoor dat ik sterk blijf/wordt en het volhou! Geen peut meer nodig
@gijs, je hebt gelijk, ik weet het. Nu het nog zo voelen. Thanx voor alle schoppen onder mijn derrière, heb ik echt nodig momenteel
En ik hoop dat je gelijk krijgt over als winnaar hieruit komen. Ik gun ze hun geluk samen echt niet, zo liefhebbend kan ik niet zijn.
(geniet je een beetje van je vakantie?)
@siss en all, ik ben ook heel, heel blij met dit forum!!
@problemo, schrijf het van je af, de feedback van alle lieve mensen hier helpt echt! Ik leef op dit forum momenteel, het zorgt ervoor dat ik sterk blijf/wordt en het volhou! Geen peut meer nodig
zaterdag 19 november 2011 om 22:20
quote:hova schreef op 19 november 2011 @ 20:17:
@gijs, je hebt gelijk, ik weet het. Nu het nog zo voelen. Thanx voor alle schoppen onder mijn derrière, heb ik echt nodig momenteel
En ik hoop dat je gelijk krijgt over als winnaar hieruit komen. Ik gun ze hun geluk samen echt niet, zo liefhebbend kan ik niet zijn.
(geniet je een beetje van je vakantie?)
Ga morgen al weer terug, waarom duren vakantieweken
altijd korter dan werkweken
Stel wel zoveel mogelijk van de boekhouding veilig, deze
man is tot alles in staat.
@gijs, je hebt gelijk, ik weet het. Nu het nog zo voelen. Thanx voor alle schoppen onder mijn derrière, heb ik echt nodig momenteel
En ik hoop dat je gelijk krijgt over als winnaar hieruit komen. Ik gun ze hun geluk samen echt niet, zo liefhebbend kan ik niet zijn.
(geniet je een beetje van je vakantie?)
Ga morgen al weer terug, waarom duren vakantieweken
altijd korter dan werkweken
Stel wel zoveel mogelijk van de boekhouding veilig, deze
man is tot alles in staat.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 19 november 2011 om 22:38
zaterdag 19 november 2011 om 23:02
quote:problemo schreef op 19 november 2011 @ 14:27:
Heb eindelijk de moed gevonden om jullie verhalen te lezen. vele zijn zo herkenbaar en dan helemaal het verdriet wat jullie en helaas ik ook mee moet maken. Heb een topic lopen over de ontrouw van mijn man enz.
Ik durfde jullie verhalen niet te lezen omdat alles mij nog zoveel pijn doet! En nu na het lezen van enkele stukken, merk ik dat ik niet alleen sta. Jeetje wat kunnen mensen elkaar toch aandoen voor een verdriet. Ik hoop op betere tijden voor jullie allen.
Mensen doen elkaar hele nare dingen aan, absoluut. Aan de
andere kant zie je in bijvoorbeeld dit topic, hoe in principe wildvreemden, elkaar dan weer opvangen en er zijn voor elkaar.
Er gaat een deur dicht maar er gaan andere open, dat is dan wel weer prachtig.
Heb eindelijk de moed gevonden om jullie verhalen te lezen. vele zijn zo herkenbaar en dan helemaal het verdriet wat jullie en helaas ik ook mee moet maken. Heb een topic lopen over de ontrouw van mijn man enz.
Ik durfde jullie verhalen niet te lezen omdat alles mij nog zoveel pijn doet! En nu na het lezen van enkele stukken, merk ik dat ik niet alleen sta. Jeetje wat kunnen mensen elkaar toch aandoen voor een verdriet. Ik hoop op betere tijden voor jullie allen.
Mensen doen elkaar hele nare dingen aan, absoluut. Aan de
andere kant zie je in bijvoorbeeld dit topic, hoe in principe wildvreemden, elkaar dan weer opvangen en er zijn voor elkaar.
Er gaat een deur dicht maar er gaan andere open, dat is dan wel weer prachtig.
zaterdag 19 november 2011 om 23:08
@dilemma, ging wel goed, ik heb het kort gehouden. Hij was 'heel bezorgd' omdat ik stond te klappertanden (heb ik steeds last van, zijn de emoties denk ik). Heb hem ook nog wat info gegeven die ik van mijn tante (notaris) had gekregen betreffende de scheiding. Verder niet veel gezegd. Moet afstand houden om mezelf in bescherming te nemen.
Over twee weekjes Sint vieren met zijn allen; weer iets om tegenop te zien.
Was wel blij met je telefoontje vandaag hoor; heeft echt geholpen!
Over twee weekjes Sint vieren met zijn allen; weer iets om tegenop te zien.
Was wel blij met je telefoontje vandaag hoor; heeft echt geholpen!
zaterdag 19 november 2011 om 23:11
Hoof, goed dat je je ex niet getroost hebt bij de overhemdenextravaganza. Niet omdat het verkeerd zou zijn of zo maar omdat ook hij de realiteit onder ogen moet gaan zien.
Hij lijkt te denken dat hij kan komen en gaan en dat er altijd een weg terug is naar jou. Nu jij laat zien dat het je menens is komt bij hem hopelijk ook het besef dat jouw grens wérkelijk bereikt is. Dat jij géén halve maatregelen, beloftes en toezeggingen doet.
Misschien leert hij er iets van.
Hij lijkt te denken dat hij kan komen en gaan en dat er altijd een weg terug is naar jou. Nu jij laat zien dat het je menens is komt bij hem hopelijk ook het besef dat jouw grens wérkelijk bereikt is. Dat jij géén halve maatregelen, beloftes en toezeggingen doet.
Misschien leert hij er iets van.
zaterdag 19 november 2011 om 23:13
@leo; zeker weten! Heb al zoveel lieve mensen hier 'ontmoet', waaronder jij, die in principe wildvreemden zijn maar toch nu zo dichtbij voelen! Werd vandaag gebeld door Dilemma, een wildvreemde voor me, die me door een heel zwaar moment heeft getrokken.
Mailen doe ik ook met een aantal 'wildvreemden'' van dit forum en binnenkort gaat een aantal van ons elkaar ontmoeten.
Bijzonder, dit forum. Haal er zoveel kracht uit!!
Mailen doe ik ook met een aantal 'wildvreemden'' van dit forum en binnenkort gaat een aantal van ons elkaar ontmoeten.
Bijzonder, dit forum. Haal er zoveel kracht uit!!
zaterdag 19 november 2011 om 23:17
Misschien moet je Sinterklaas ook gewoon zonder je ex doen. Het lijkt me afschuwelijk voor iedereen als er een opgefokte of bedrukte sfeer hangt. Probeer het gezellig te maken met alleen de kinderen. Hij kan zijn cadeaus er bij doen, maar zelf vooral wegblijven. Hij wil immers liever "van alles uitzoeken"
zaterdag 19 november 2011 om 23:21
Weet het niet, Bacchus, wil de kids niet tekort doen. En moet zeggen dat het als we met zijn vijfjes zijn altijd wel gezellig is. Neemt niet weg dat ik het wel heel moeilijk vindt.
Misschien stel ik voor dat hij er kort bij komt, misschien alleen even een uurtje of twee in de middag met kadootjes uitpakken enzo. En dan ga ik daarna met de kids lekker eten (gourmetten of zo, vinden ze bij mij ook altijd geweldig, dilemma )
Misschien stel ik voor dat hij er kort bij komt, misschien alleen even een uurtje of twee in de middag met kadootjes uitpakken enzo. En dan ga ik daarna met de kids lekker eten (gourmetten of zo, vinden ze bij mij ook altijd geweldig, dilemma )
zaterdag 19 november 2011 om 23:46
Ben het ook met Bachus eens, hoewel ik ook de eerste sinterklaas om die reden nog gezamenlijk 'vierde'..
Was moeilijk en emotioneel..
Ik deed dus ook nog een poging bij vertrek om hem een soort van te troosten, we gaven elkaar een knuffel en ik wenste hem sterkte, zo heel alleen in zijn tijdelijke zomerhuisje, hij was zo verdrietig... ach gut..
Hoorde een paar weken later via via dat hij daarna linea recta naar haar was gegaan en voelde me opnieuw weer zoooooo bedonderd...
En toch na 4 maanden dacht ik dat de verjaardag van dochter dan wel weer zou kunnen... nou dat was niet gezellig..
En toen dacht ik "de pot op" met die goedbedoelde gezamenlijkheid.
Dat werkt dus niet, in het begin.
Nu zou het wel kunnen, drie jaar later, maar nu hoeft het echt niet meer, nu is iedereen er wel aan gewend.
tegenwoordig hebben we een nieuwe traditie ik en de kinderen doen sinterklaas met mijn moeder en zus en daarna kaasfonduen, hartstikke leuk en ontspannen.
Luister naar je intuitie, heb je er zin in? Lijkt het je echt gezellig? Of zie je er tegenop en zou het veel ontspannener zijn gewoon jij met de kinderen...
Was moeilijk en emotioneel..
Ik deed dus ook nog een poging bij vertrek om hem een soort van te troosten, we gaven elkaar een knuffel en ik wenste hem sterkte, zo heel alleen in zijn tijdelijke zomerhuisje, hij was zo verdrietig... ach gut..
Hoorde een paar weken later via via dat hij daarna linea recta naar haar was gegaan en voelde me opnieuw weer zoooooo bedonderd...
En toch na 4 maanden dacht ik dat de verjaardag van dochter dan wel weer zou kunnen... nou dat was niet gezellig..
En toen dacht ik "de pot op" met die goedbedoelde gezamenlijkheid.
Dat werkt dus niet, in het begin.
Nu zou het wel kunnen, drie jaar later, maar nu hoeft het echt niet meer, nu is iedereen er wel aan gewend.
tegenwoordig hebben we een nieuwe traditie ik en de kinderen doen sinterklaas met mijn moeder en zus en daarna kaasfonduen, hartstikke leuk en ontspannen.
Luister naar je intuitie, heb je er zin in? Lijkt het je echt gezellig? Of zie je er tegenop en zou het veel ontspannener zijn gewoon jij met de kinderen...
zondag 20 november 2011 om 00:10
ja, het wordt op alle mogelijke manieren wennen aan ons nieuwe leven. We zullen daarbij dingen moeten laten gaan die ons heel veel pijn gaan doen, maar, en daar ben ik nu inderdaad van overtuigd, er zullen ook nieuwe, dierbare dingen bij gaan komen, kijk bv eens naar dit forum.
Ik heb zelf nu regioreus gekozen om niks meer als gezin te doen, immers mijn gezin bestaat niet meer... dat doet pijn om dat los te laten, heel veel pijn.. maar het is er gewoon niet meer. Ik heb geen zin om met eventuele feest of verjaardagen te doen of wij nog bestaan als gezin...
Heb werkelijk nog geen idee wat ik met de feestdagen ga doen, en schat zo in dat dit hele moeilijke dagen gaan worden... maar ik doe het niet samen als gezin.
Ik heb zelf nu regioreus gekozen om niks meer als gezin te doen, immers mijn gezin bestaat niet meer... dat doet pijn om dat los te laten, heel veel pijn.. maar het is er gewoon niet meer. Ik heb geen zin om met eventuele feest of verjaardagen te doen of wij nog bestaan als gezin...
Heb werkelijk nog geen idee wat ik met de feestdagen ga doen, en schat zo in dat dit hele moeilijke dagen gaan worden... maar ik doe het niet samen als gezin.
zondag 20 november 2011 om 12:52
Thanx Dilemma, jongste geniet iig met haar vriendjes/vriendinnetjes. Heb het net met bijna-ex over Sinterklaas gehad. Heb gezegd dat ik het eigenlijk niet met hem wil vieren, waarop hij weer begon te huilen. Ik heb het gelukkig droog gehouden, maar was wel heel moeilijk. Wat wil hij nou; hij wil mij niet meer maar bij elke stap die ik neem om van hem los te komen, huilt hij. Hij wil dit toch?
Anyway, oudste heeft me bijna smekend gevraagd of we het toch niet samen kunnen vieren. Ex en ik hebben gezegd er over na te gaan denken de komende dagen.
Oudste is ook heel erg boos nu. Heeft mij gisteren gezegd dat hij haar echt nooit van zijn leven wil zien. Hij had echt pijn. Vond het zo moeilijk. Heb gezegd dat hij zelf mag bepalen wie hij wel of niet ziet. Tjeez, waarom kon ik dit niet voorkomen voor ze?
Anyway, oudste heeft me bijna smekend gevraagd of we het toch niet samen kunnen vieren. Ex en ik hebben gezegd er over na te gaan denken de komende dagen.
Oudste is ook heel erg boos nu. Heeft mij gisteren gezegd dat hij haar echt nooit van zijn leven wil zien. Hij had echt pijn. Vond het zo moeilijk. Heb gezegd dat hij zelf mag bepalen wie hij wel of niet ziet. Tjeez, waarom kon ik dit niet voorkomen voor ze?
zondag 20 november 2011 om 13:00
Omdat je hiervoor niet gekozen hebt hova, dit overkomt je, het enige wat je kan doen is het zo makkelijk mogelijk maken voor je kids.
Bij mij zijn ze druk bezig via internet om een katje uit te zoeken, goed afleiding, begin van een nieuwe start.
Hier krijgen we sms'en van ik mis jullie alledrie, ben blij dat ik jullie straks zie kus... Ja ja, had dat maar eerder bedacht hè , nu is het te laat, wil hem echt niet meer terug. Het is een stuk rustiger en gezelliger in huis en dat vinden mijn kids ook.
Bij mij zijn ze druk bezig via internet om een katje uit te zoeken, goed afleiding, begin van een nieuwe start.
Hier krijgen we sms'en van ik mis jullie alledrie, ben blij dat ik jullie straks zie kus... Ja ja, had dat maar eerder bedacht hè , nu is het te laat, wil hem echt niet meer terug. Het is een stuk rustiger en gezelliger in huis en dat vinden mijn kids ook.