Psyche
alle pijlers
opbeurende woorden nodig
vrijdag 25 november 2011 om 21:31
Hoi Allemaal,
Ik zit er helemaal doorheen. Moet even mijn verdriet kwijt.
Mijn zoon slaapt, en man heeft gezellig avondje met collega's.
En ik ben zo intens verdrietig vanwege het overlijden van mijn Pa.
Ruim drie maanden geleden alweer, maar tot een weekje geleden ben heel erg hard "weggerend" voor het verdriet. En het lijkt wel of het nu extra hard binnenkomt.
Ik zit hier redelijk radeloos achter de p.c. en heb even wat behoefte aan opbeurende woorden...
(Ik schrijf ook al op het topic van mama of papa kwijt, maar daar is het redelijk rustig. Gelukkig maar, want dat wens ik niemand toe, je pa of ma verliezen)
Ik zit er helemaal doorheen. Moet even mijn verdriet kwijt.
Mijn zoon slaapt, en man heeft gezellig avondje met collega's.
En ik ben zo intens verdrietig vanwege het overlijden van mijn Pa.
Ruim drie maanden geleden alweer, maar tot een weekje geleden ben heel erg hard "weggerend" voor het verdriet. En het lijkt wel of het nu extra hard binnenkomt.
Ik zit hier redelijk radeloos achter de p.c. en heb even wat behoefte aan opbeurende woorden...
(Ik schrijf ook al op het topic van mama of papa kwijt, maar daar is het redelijk rustig. Gelukkig maar, want dat wens ik niemand toe, je pa of ma verliezen)
vrijdag 25 november 2011 om 21:42
deze week gevoelsmatig als zombie op het werk rondgelopen.
(wordt trouwens wel volledig uit de wind gehouden door mijn directe baas)
Dat had een hele lieve collega door, en lang nagedacht over een goed gesprek dat volgde. Dat ik mezelf nog niet heb toegestaan "om de tranen uit mijn ogen te huilen"
En nu ik dat doe, weet ik niet of het helpt...
(wordt trouwens wel volledig uit de wind gehouden door mijn directe baas)
Dat had een hele lieve collega door, en lang nagedacht over een goed gesprek dat volgde. Dat ik mezelf nog niet heb toegestaan "om de tranen uit mijn ogen te huilen"
En nu ik dat doe, weet ik niet of het helpt...
vrijdag 25 november 2011 om 21:47
Ach Eentje, wat kl*te zeg... Ik heb zelf pas ontdekt hoe ontzettend moeilijk het kan zijn om toe te geven aan rouw. Ik ben zelf bang er dan door overweldigd te worden. Maar daardoor overvalt het me op rare momenten. Heb jij dat ook? Wat rot dat je nu alleen bent. Is er een vriendin die je kan bellen? Leeft je moeder nog?
vrijdag 25 november 2011 om 21:51
Herkenbaar, dit is een pijn/gemis die je vantevoren niet kunt inschatten en inderdaad, dit is wat ze bedoelen met een gebroken hart.
Eentje, bedenk dat het een goed teken is dat je verdriet hebt. Het zegt iets over de band die je met je vader had. Dat is iets heel moois.
Ik wens je veel sterkte, laat je verdriet vooral stromen
Eentje, bedenk dat het een goed teken is dat je verdriet hebt. Het zegt iets over de band die je met je vader had. Dat is iets heel moois.
Ik wens je veel sterkte, laat je verdriet vooral stromen
vrijdag 25 november 2011 om 21:57
quote:yezka schreef op 25 november 2011 @ 21:47:
Ach Eentje, wat kl*te zeg... Ik heb zelf pas ontdekt hoe ontzettend moeilijk het kan zijn om toe te geven aan rouw. Ik ben zelf bang er dan door overweldigd te worden. Maar daardoor overvalt het me op rare momenten. Heb jij dat ook? Wat rot dat je nu alleen bent. Is er een vriendin die je kan bellen? Leeft je moeder nog?
Ik herken dat "overvallen" heel erg goed. Dat had ik vanavond nl. ook.
Eerst lekker achter de p.c., radio aan, en dan hoor je iets.. en dan overvalt het verdriet
Gelukkig leeft mijn Ma nog.
En de late reactie op dit bericht komt omdat er net een vriendin zelf opbelde (de schat!)
Ach Eentje, wat kl*te zeg... Ik heb zelf pas ontdekt hoe ontzettend moeilijk het kan zijn om toe te geven aan rouw. Ik ben zelf bang er dan door overweldigd te worden. Maar daardoor overvalt het me op rare momenten. Heb jij dat ook? Wat rot dat je nu alleen bent. Is er een vriendin die je kan bellen? Leeft je moeder nog?
Ik herken dat "overvallen" heel erg goed. Dat had ik vanavond nl. ook.
Eerst lekker achter de p.c., radio aan, en dan hoor je iets.. en dan overvalt het verdriet
Gelukkig leeft mijn Ma nog.
En de late reactie op dit bericht komt omdat er net een vriendin zelf opbelde (de schat!)
vrijdag 25 november 2011 om 21:59
Hee meis....een hele dikke knuffel van mij, kan me zo goed voorstellen hoe het dan opeens "binnen" kan komen.
Gelukkig heb ik mijn vader nog, maar hij is wel heel erg ziek geweest en af en toe vlamt de angst om hem te verliezen enorm op (zoals nu, hij heeft weer wat nieuwe klachten en moet weer naar de dokter..).
Wil je misschien wat meer vertellen over je vader, wat voor iemand hij was en hoe jullie band was? Of juist liever niet?
Gelukkig heb ik mijn vader nog, maar hij is wel heel erg ziek geweest en af en toe vlamt de angst om hem te verliezen enorm op (zoals nu, hij heeft weer wat nieuwe klachten en moet weer naar de dokter..).
Wil je misschien wat meer vertellen over je vader, wat voor iemand hij was en hoe jullie band was? Of juist liever niet?
