Relaties
alle pijlers
plotseling verlaten
woensdag 17 augustus 2011 om 17:16
nou, nooit gedacht hier mijn verhaal te moeten doen maar ik zit op het moment in een slechte film. Het is zo bizar, ik zou zo graag meningen willen horen.
Mijn man en ik zijn 14 jaar bij elkaar, wij zijn nu allebei 30. We hebben een zoontje van 3 en een zoontje van 10 maanden. We hadden plannen voor een 3e en de offerte voor de verbouwing ligt nog op tafel. Alles leek goed, ik was echt gelukkig.......tot die ene vreselijke dag, nu 2 maanden geleden. Ik las een smsje.....en ik wist het gelijk, hij heeft een ander. Hij hoefde het niet meer te ontkennen, en dat deed ie ook niet. Hij was verliefd geworden op een collega en had al 4 maanden een affaire. Ik kan het nog steeds niet geloven nu ik dit type. Mijn 1e reactie: je belt haar nu op dat het over is en dan gaan vechten wij voor onze relatie. Maar dat wilde hij niet.....zij had ook verwachtingen en er waren echte gevoelens, hij was in de war en kon niet meer nadenken. Ik heb hem toen weggestuurd. Na 1,5 dag kwam hij helemaal in paniek terug, hij wist nu wat hij wilde nl. zijn gezin! 100% zeker was hij ervan, hij had de grootste fout in zijn leven gemaakt en wilde ons niet kwijt. Dus hij kwam terug........maar na 2 weken voelde ik dat het niet klopte........en die bevestiging kreeg ik. Hij twijfelde nog steeds en kon haar niet uit zijn hoofd zetten. Hij is weggegaan naar een camping en eigenlijk nooit meer teruggekomen. Ik was totaal wanhopig en in paniek en heb als een bang vogeltje zitten wachten op een antwoord van hem. Die is nooit gekomen. Ik ben uiteindelijk zelf met de kinderen weggegaan. Vervolgens is hij gewoon domweg akkoord gegaan met de echtscheiding, omgangsregeling etc. En nu.....nu zit ik met de kinderen bij mijn ouders te wachten op een huurwoning. Hij woont ondertussen weer in "ons" huis en probeert het op naam te krijgen. Wat hij nu met die andere vrouw wil en doet, ik heb geen idee en wil het ook niet meer weten. Maar mijn leven is van de één op de andere dag een nachtmerrie. Ik ga opeens scheiden, en ik weet eigenlijk helemaal niet waarom? Ja, omdat hij niet kon kiezen, en ik vind dat geen keuze ook een keuze is. En vervolgens kon hij zich wel in mijn keuze vinden blijkbaar.
Heeft iemand ooit zoiets gehoord?? Hoe krijg ik in godsnaam alles weer op de rit? En mijn hoofd maalt de hele dag, waar is opeens mijn leven gebleven?
groetjes Mar
Mijn man en ik zijn 14 jaar bij elkaar, wij zijn nu allebei 30. We hebben een zoontje van 3 en een zoontje van 10 maanden. We hadden plannen voor een 3e en de offerte voor de verbouwing ligt nog op tafel. Alles leek goed, ik was echt gelukkig.......tot die ene vreselijke dag, nu 2 maanden geleden. Ik las een smsje.....en ik wist het gelijk, hij heeft een ander. Hij hoefde het niet meer te ontkennen, en dat deed ie ook niet. Hij was verliefd geworden op een collega en had al 4 maanden een affaire. Ik kan het nog steeds niet geloven nu ik dit type. Mijn 1e reactie: je belt haar nu op dat het over is en dan gaan vechten wij voor onze relatie. Maar dat wilde hij niet.....zij had ook verwachtingen en er waren echte gevoelens, hij was in de war en kon niet meer nadenken. Ik heb hem toen weggestuurd. Na 1,5 dag kwam hij helemaal in paniek terug, hij wist nu wat hij wilde nl. zijn gezin! 100% zeker was hij ervan, hij had de grootste fout in zijn leven gemaakt en wilde ons niet kwijt. Dus hij kwam terug........maar na 2 weken voelde ik dat het niet klopte........en die bevestiging kreeg ik. Hij twijfelde nog steeds en kon haar niet uit zijn hoofd zetten. Hij is weggegaan naar een camping en eigenlijk nooit meer teruggekomen. Ik was totaal wanhopig en in paniek en heb als een bang vogeltje zitten wachten op een antwoord van hem. Die is nooit gekomen. Ik ben uiteindelijk zelf met de kinderen weggegaan. Vervolgens is hij gewoon domweg akkoord gegaan met de echtscheiding, omgangsregeling etc. En nu.....nu zit ik met de kinderen bij mijn ouders te wachten op een huurwoning. Hij woont ondertussen weer in "ons" huis en probeert het op naam te krijgen. Wat hij nu met die andere vrouw wil en doet, ik heb geen idee en wil het ook niet meer weten. Maar mijn leven is van de één op de andere dag een nachtmerrie. Ik ga opeens scheiden, en ik weet eigenlijk helemaal niet waarom? Ja, omdat hij niet kon kiezen, en ik vind dat geen keuze ook een keuze is. En vervolgens kon hij zich wel in mijn keuze vinden blijkbaar.
Heeft iemand ooit zoiets gehoord?? Hoe krijg ik in godsnaam alles weer op de rit? En mijn hoofd maalt de hele dag, waar is opeens mijn leven gebleven?
groetjes Mar
woensdag 7 december 2011 om 16:30
Marvelt, ik heb een teruggelezen en zie dat je al in een huurhuis zit met je kinderen.
Volgens mij heb jij gewoon nu behoefte aan rust, en aan nadenktijd, als ik lees hoezeer er aan jou wordt getrokken,, meid ik word er al moe van als ik het alleen maar lees!
Je ex moet je met rust laten, en hoe snel of rustig aan je het wilt doen met nieuwe lover, dat is aan jezelf..
Maar nu even rust in de tent, rust krijgen in je hoofd.
Je kan toch in deze hectiek geen goede beslissingen nemen?
Rust en een nieuwe balans zoeken voor jou en je kinderen.
En ook in alle rust kijken in hoeverre nieuwe lover een pleister is op de wonde, of dat er werkelijk een toekomst voor jullie samen in zit.
Voor mij werkte het niet in ieder geval, en nog steeds ben ik blij met mijn eigen plek, daar waar ik het fijn heb met mijn nieuw samengestelde gezin, zonder ex en zonder een nieuwe man.
Gewoon wij drietjes...
Veel wijsheid en sterkte toegewenst
Volgens mij heb jij gewoon nu behoefte aan rust, en aan nadenktijd, als ik lees hoezeer er aan jou wordt getrokken,, meid ik word er al moe van als ik het alleen maar lees!
Je ex moet je met rust laten, en hoe snel of rustig aan je het wilt doen met nieuwe lover, dat is aan jezelf..
Maar nu even rust in de tent, rust krijgen in je hoofd.
Je kan toch in deze hectiek geen goede beslissingen nemen?
Rust en een nieuwe balans zoeken voor jou en je kinderen.
En ook in alle rust kijken in hoeverre nieuwe lover een pleister is op de wonde, of dat er werkelijk een toekomst voor jullie samen in zit.
Voor mij werkte het niet in ieder geval, en nog steeds ben ik blij met mijn eigen plek, daar waar ik het fijn heb met mijn nieuw samengestelde gezin, zonder ex en zonder een nieuwe man.
Gewoon wij drietjes...
Veel wijsheid en sterkte toegewenst
woensdag 7 december 2011 om 16:49
quote:marvelt schreef op 07 december 2011 @ 15:44:
Ik kan mijn nieuwe relatie echt niet zomaar opgeven, daarom probeer ik ook zo wanhopig een verklaring voor mijn huilbuien te vinden.
Hij is echt de meest lieve jongen die je je maar kunt voorstellen! Hij heeft me overal doorheen geholpen, zowel emotioneel als praktisch (al het schilderwerk en nog meer klusjes). En dan zou ik nu ik goed en wel in mijn huisje zit zeggen: tabee, ik zit met mezelf in de knoop, heb nu tijd nodig?
Dat kan toch echt niet??? Hij verdiend echt een eerlijke kans, en die wil ik hem ook echt heel graag geven.Ben je verliefd op hem? Voel je vlinders? Verheug je je erop als je hem weer gaat zien?
Ik kan mijn nieuwe relatie echt niet zomaar opgeven, daarom probeer ik ook zo wanhopig een verklaring voor mijn huilbuien te vinden.
Hij is echt de meest lieve jongen die je je maar kunt voorstellen! Hij heeft me overal doorheen geholpen, zowel emotioneel als praktisch (al het schilderwerk en nog meer klusjes). En dan zou ik nu ik goed en wel in mijn huisje zit zeggen: tabee, ik zit met mezelf in de knoop, heb nu tijd nodig?
Dat kan toch echt niet??? Hij verdiend echt een eerlijke kans, en die wil ik hem ook echt heel graag geven.Ben je verliefd op hem? Voel je vlinders? Verheug je je erop als je hem weer gaat zien?
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
donderdag 8 december 2011 om 09:38
ja ben wel echt heel gek met hem. En ik kan me er inderdaad elke keer weer op verheugen om hem te zien.
Hij is gewoon echt de liefste jongen die er bestaat. Het is voor hem ook niet niks! Hij zit in de beginfase van een relatie, die hoort leuk en spannend te zijn!
Hij krijgt er een portie gezeik bij, en ook nog 2 kindjes van een ander.
En hij doet het allemaal wel.
Er lopen gewoon allerlei gevoelens door elkaar. Één groot grijs gebied.
Volgens mijn zusje heb ik het nu gewoon heel moeilijk met het feit dat mijn ex en ik nu helemaal geen contact meer hebben, en moet ik daar doorheen.
Dat het niet normaal was dat wij nog zoveel contact hadden. Wij hielden zo bepaalde gewoontes in stand. Alsof we nog een relatie hadden, hij was boos en ik voelde me verantwoordelijk.
We zaten nog te ruzieen met elkaar over kleine dingetjes. En nu is dat opeens over, dus weer een stapje verder uit elkaar en dat doet pijn.
Hopelijk heeft ze gelijk.
Ook zij zegt: het is jouw leven, jij bepaald nu wat je doet in welk tempo!
En door mijn nieuwe vriend in bescherming te willen nemen en hem dus geen deelgenoot te maken van mijn verdriet schep ik juist afstand.
Vertel hem gewoon eerlijk dat je niet goed in je vel zit, dat je moeilijk hebt. Dan laat je juist zien dat je het meent met hem en geef je hem een eerlijke kans.
Hij is gewoon echt de liefste jongen die er bestaat. Het is voor hem ook niet niks! Hij zit in de beginfase van een relatie, die hoort leuk en spannend te zijn!
Hij krijgt er een portie gezeik bij, en ook nog 2 kindjes van een ander.
En hij doet het allemaal wel.
Er lopen gewoon allerlei gevoelens door elkaar. Één groot grijs gebied.
Volgens mijn zusje heb ik het nu gewoon heel moeilijk met het feit dat mijn ex en ik nu helemaal geen contact meer hebben, en moet ik daar doorheen.
Dat het niet normaal was dat wij nog zoveel contact hadden. Wij hielden zo bepaalde gewoontes in stand. Alsof we nog een relatie hadden, hij was boos en ik voelde me verantwoordelijk.
We zaten nog te ruzieen met elkaar over kleine dingetjes. En nu is dat opeens over, dus weer een stapje verder uit elkaar en dat doet pijn.
Hopelijk heeft ze gelijk.
Ook zij zegt: het is jouw leven, jij bepaald nu wat je doet in welk tempo!
En door mijn nieuwe vriend in bescherming te willen nemen en hem dus geen deelgenoot te maken van mijn verdriet schep ik juist afstand.
Vertel hem gewoon eerlijk dat je niet goed in je vel zit, dat je moeilijk hebt. Dan laat je juist zien dat je het meent met hem en geef je hem een eerlijke kans.
donderdag 8 december 2011 om 11:12
Bah, wat een toestand, ben er wel zo zat van!
Ik wil me weer lekker kunnen leven, zorgeloos! Zonder constant te malen, zonder constant mijn berichten op mail, telefoon en forum te checken.
Ik ben gewoon niet relaxed, ik ben druk in mijn hoofd en in mijn doen. Ik word er zelf gestoord van!
Ik had een heerlijk zorgeloos leventje, niks geen poespas. Ik werkte 2,5 dag, en voor de rest lekker mama voor de kindjes, beetje huishouden doen, het dorp in wandelen, koffie drinken bij vriendin met kids, en als manlief thuiskwam aten we met z'n viertjes. Kids in bad en naar bed en daarna lekker nog een avond. In het weekend rustig aan doen, even met de kinderen weg of op visite.
Ook financieel hadden we het goed! Mooi huis, grote tuin, alles voor elkaar.
En nu?
pffff, soms kan ik het echt nog niet geloven. Dan wil ik zo terug naar mijn oude leven.
Ik wil me weer lekker kunnen leven, zorgeloos! Zonder constant te malen, zonder constant mijn berichten op mail, telefoon en forum te checken.
Ik ben gewoon niet relaxed, ik ben druk in mijn hoofd en in mijn doen. Ik word er zelf gestoord van!
Ik had een heerlijk zorgeloos leventje, niks geen poespas. Ik werkte 2,5 dag, en voor de rest lekker mama voor de kindjes, beetje huishouden doen, het dorp in wandelen, koffie drinken bij vriendin met kids, en als manlief thuiskwam aten we met z'n viertjes. Kids in bad en naar bed en daarna lekker nog een avond. In het weekend rustig aan doen, even met de kinderen weg of op visite.
Ook financieel hadden we het goed! Mooi huis, grote tuin, alles voor elkaar.
En nu?
pffff, soms kan ik het echt nog niet geloven. Dan wil ik zo terug naar mijn oude leven.
donderdag 8 december 2011 om 11:38
Marvelt,
Ik kan het me voorstellen hoor.. Je wil zó graag terug naar hoe het was. Terug naar hoe je het hierboven omschrijft. Heel herkenbaar.. Maar dat kán niet meer. Er is zóveel gebeurd de afgelopen maanden. En jij moet je afvragen of er genoeg basis is tussen jullie om jullie relatie toch nog een kans te geven. Met basis bedoel ik vertrouwen, respect, maar ook jullie bereidheid om met elkaar te praten en álles op tafel te leggen. Ik denk dat dat voor jou geen probleem is, maar wil / kan hij dat ook? Kan hij omgaan met jouw onzekerheid, boosheid, verdriet over wat er gebeurd is. En dan niet alleen de eerste weken, maar maanden, jaren. Want geloof me: nu denk je vooral 'ik wil terug naar het oude'.. Als dat 'oude' (min of meer) terug is, dán pas ga je verwerken. Ik heb het meegemaakt, meerdere malen. Ex is nu aan 3e affaire bezig en alleen al het feit dat hij aangeeft dat ik maar zelf met mijn emoties rondom zijn vreemdgaan moet zien te dealen overtuigt mij (vooral rationeel nog nu) van het feit dat er geen toekomst meer voor ons is.
Sterkte.. Komt goed. En zoals meerdere mensen je adviseren: neem de tijd. Als hij die tijd niet heeft, dan weet je genoeg...
Ik kan het me voorstellen hoor.. Je wil zó graag terug naar hoe het was. Terug naar hoe je het hierboven omschrijft. Heel herkenbaar.. Maar dat kán niet meer. Er is zóveel gebeurd de afgelopen maanden. En jij moet je afvragen of er genoeg basis is tussen jullie om jullie relatie toch nog een kans te geven. Met basis bedoel ik vertrouwen, respect, maar ook jullie bereidheid om met elkaar te praten en álles op tafel te leggen. Ik denk dat dat voor jou geen probleem is, maar wil / kan hij dat ook? Kan hij omgaan met jouw onzekerheid, boosheid, verdriet over wat er gebeurd is. En dan niet alleen de eerste weken, maar maanden, jaren. Want geloof me: nu denk je vooral 'ik wil terug naar het oude'.. Als dat 'oude' (min of meer) terug is, dán pas ga je verwerken. Ik heb het meegemaakt, meerdere malen. Ex is nu aan 3e affaire bezig en alleen al het feit dat hij aangeeft dat ik maar zelf met mijn emoties rondom zijn vreemdgaan moet zien te dealen overtuigt mij (vooral rationeel nog nu) van het feit dat er geen toekomst meer voor ons is.
Sterkte.. Komt goed. En zoals meerdere mensen je adviseren: neem de tijd. Als hij die tijd niet heeft, dan weet je genoeg...
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
donderdag 8 december 2011 om 12:02
Hoi Marvelt,
Ik heb meegelezen en kan niet anders zeggen dan dat ik heel veel respect voor je heb en ook met je mee leef.
Heb zelf een erg slecht huwelijk en twijfelde daarom om te reageren maar doe het toch.
Aangezien ik jouw situatie van een ´afstand´ kan bekijken.
Wat in mij opkwam was die nieuw liefde en je verwarrende gevoelens naar je ex/man toe die er nu een tijdje zijn.
Zou het mogelijk zijn dat je die nieuwe liefde op de een of andere manier een soort van nodig hebt gehad om jouw ex te vergeten en daar bedoel ik niks naars mee hoor daar niet van maar je zat toen je hem leerde kennen in een fase om je ex te vergeten omdat hij toen nog een ander had en die nieuwe liefde een ´houvast´ was in die barre tijd?
Kijk je kent hem net, en de gevoelens van verlieftheid zijn in het begin natuurlijk meestal heftig.dus zou het niet zomaar kunnen dat je door je nieuwe liefde de gevoelens naar je ex/man blokkeerd?
Ik begrijp dat hij erg goed voor je is, die nieuwe liefde alleen tellen schuldgevoelgens en trots naar hem van welke aard dan ook niet een beetje mee om je ex/man geen kans meer te geven?
Je schreef ergens dat je dacht dat waneer deze nieuw vriend er niet was je wss regelrecht weer in de armen van je ex zou belanden.
Ik denk dat je natuurlijk nog zo werkelijk boos en bang bent en uiteraard tot in het diepst van je ziel bent gekwetst en een lange poos in de verdediging modus zat.
Nu het allemaal wat rustiger lijkt te gaan komt het nadenken en het besef.
Ik begrijp ook je medelijden naar je ex die telkens ter sprake kwam.
Bij mijn vorige relatie had ik dat ook naar mijn toenmalige ex na pas een paar maanden nadat de relatie verbroken was,
Maar ik verlangde niet meer naar hem en was blij dat het over was, alleen ik wilde dat hij het goed had en dat is wel een verschil.
Als je nog naar je ex verlangd in de zin van ik wou dat hij er was en dus niet alleen om de gezellige, vertrouwde dingen in jullie huwelijk dan zou het kunnen dat je hem wellicht een tweede kans wil geven?
Ik weet niet wat je voelt als je aan hem denkt.
En dan is er nog het vertrouwen wat hij op een vreselijke manier beschaamd heeft.
Zou je wel in staat zijn het hem te vergeven, dan zou er eventueel ruimte zijn voor een tweede kans.
Als ik het zo lees dan was je ex een fijne man en hadden jullie wel wat problemen op sex en aandacht gebied.
Gelukkig kunnen die als beide dat willen verbeterd worden.
Zoals ik aan het begin al schreef is mijn huwelijk een zooitje en toaal geen goed voorbeeld en ben ook niet in elk geval een voorstander om bij mekaar te blijven, alleen in persoonlijk in mijn geval probeer ik te vechten, en lukt het niet dan heb ik het in ieder geval geprobeerd.
Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte en wijsheid toe!
Lieve groet van Idemdito
Ik heb meegelezen en kan niet anders zeggen dan dat ik heel veel respect voor je heb en ook met je mee leef.
Heb zelf een erg slecht huwelijk en twijfelde daarom om te reageren maar doe het toch.
Aangezien ik jouw situatie van een ´afstand´ kan bekijken.
Wat in mij opkwam was die nieuw liefde en je verwarrende gevoelens naar je ex/man toe die er nu een tijdje zijn.
Zou het mogelijk zijn dat je die nieuwe liefde op de een of andere manier een soort van nodig hebt gehad om jouw ex te vergeten en daar bedoel ik niks naars mee hoor daar niet van maar je zat toen je hem leerde kennen in een fase om je ex te vergeten omdat hij toen nog een ander had en die nieuwe liefde een ´houvast´ was in die barre tijd?
Kijk je kent hem net, en de gevoelens van verlieftheid zijn in het begin natuurlijk meestal heftig.dus zou het niet zomaar kunnen dat je door je nieuwe liefde de gevoelens naar je ex/man blokkeerd?
Ik begrijp dat hij erg goed voor je is, die nieuwe liefde alleen tellen schuldgevoelgens en trots naar hem van welke aard dan ook niet een beetje mee om je ex/man geen kans meer te geven?
Je schreef ergens dat je dacht dat waneer deze nieuw vriend er niet was je wss regelrecht weer in de armen van je ex zou belanden.
Ik denk dat je natuurlijk nog zo werkelijk boos en bang bent en uiteraard tot in het diepst van je ziel bent gekwetst en een lange poos in de verdediging modus zat.
Nu het allemaal wat rustiger lijkt te gaan komt het nadenken en het besef.
Ik begrijp ook je medelijden naar je ex die telkens ter sprake kwam.
Bij mijn vorige relatie had ik dat ook naar mijn toenmalige ex na pas een paar maanden nadat de relatie verbroken was,
Maar ik verlangde niet meer naar hem en was blij dat het over was, alleen ik wilde dat hij het goed had en dat is wel een verschil.
Als je nog naar je ex verlangd in de zin van ik wou dat hij er was en dus niet alleen om de gezellige, vertrouwde dingen in jullie huwelijk dan zou het kunnen dat je hem wellicht een tweede kans wil geven?
Ik weet niet wat je voelt als je aan hem denkt.
En dan is er nog het vertrouwen wat hij op een vreselijke manier beschaamd heeft.
Zou je wel in staat zijn het hem te vergeven, dan zou er eventueel ruimte zijn voor een tweede kans.
Als ik het zo lees dan was je ex een fijne man en hadden jullie wel wat problemen op sex en aandacht gebied.
Gelukkig kunnen die als beide dat willen verbeterd worden.
Zoals ik aan het begin al schreef is mijn huwelijk een zooitje en toaal geen goed voorbeeld en ben ook niet in elk geval een voorstander om bij mekaar te blijven, alleen in persoonlijk in mijn geval probeer ik te vechten, en lukt het niet dan heb ik het in ieder geval geprobeerd.
Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte en wijsheid toe!
Lieve groet van Idemdito
donderdag 8 december 2011 om 12:41
een aantal dingen die jij typt zijn heel herkenbaar.
Ik denk ook dat mijn trots mij heel erg in de weg staat in een toekomst met mijn ex. Maar die trots heb ik nou eenmaal, ik kan het heel moeilijk verkroppen dat ik bedrogen.
Hij zal altijd de man zijn die mij bedrogen heeft, dat is niet iets wat een bepaald trots gevoel geeft.
Maar ik hou nog wel van hem ja, dat is echt niet zomaar over. Hij was inderdaad een hele fijne man. Een hele fijne man waarvan ik overtuigd was dat hij mij nooit zou bedriegen of in de steek zou laten. En toch is dat precies wat hij heeft gedaan.
En ja, ik denk inderdaad dat mijn gevoelens voor mijn nieuwe vriend ervoor gezorgt hebben dat ik even geen ruimte had voor andere gevoelens.
En daar kwam nog eens bij dat mijn exman zich als een idioot gedroeg met zijn scheldkannonen, hackacties en verwijten. Daardoor is het natuurlijk niet zo moeilijk om afstand te voelen.
Ik had aan de ene kant een exman die mij bedrogen/verlaten had, en mij vervolgens uitschold en stalkte. En aan de andere kant was er iemand die mij opving, steunde en troostte.
Het zijn ook 2 niet meer elkaar te vergelijken gevoelens.
Met de één was ik 14 jaar, compleet vertrouwd en op mijn gemak, we hadden een heel leven opgebouwd en van alles meegemaakt!
De ander ken ik net 3 maanden, alles is nog nieuw en spannend.
Moeilijk.........................
Ik denk ook dat mijn trots mij heel erg in de weg staat in een toekomst met mijn ex. Maar die trots heb ik nou eenmaal, ik kan het heel moeilijk verkroppen dat ik bedrogen.
Hij zal altijd de man zijn die mij bedrogen heeft, dat is niet iets wat een bepaald trots gevoel geeft.
Maar ik hou nog wel van hem ja, dat is echt niet zomaar over. Hij was inderdaad een hele fijne man. Een hele fijne man waarvan ik overtuigd was dat hij mij nooit zou bedriegen of in de steek zou laten. En toch is dat precies wat hij heeft gedaan.
En ja, ik denk inderdaad dat mijn gevoelens voor mijn nieuwe vriend ervoor gezorgt hebben dat ik even geen ruimte had voor andere gevoelens.
En daar kwam nog eens bij dat mijn exman zich als een idioot gedroeg met zijn scheldkannonen, hackacties en verwijten. Daardoor is het natuurlijk niet zo moeilijk om afstand te voelen.
Ik had aan de ene kant een exman die mij bedrogen/verlaten had, en mij vervolgens uitschold en stalkte. En aan de andere kant was er iemand die mij opving, steunde en troostte.
Het zijn ook 2 niet meer elkaar te vergelijken gevoelens.
Met de één was ik 14 jaar, compleet vertrouwd en op mijn gemak, we hadden een heel leven opgebouwd en van alles meegemaakt!
De ander ken ik net 3 maanden, alles is nog nieuw en spannend.
Moeilijk.........................
donderdag 8 december 2011 om 14:42
quote:marvelt schreef op 08 december 2011 @ 12:41:
Ik denk ook dat mijn trots mij heel erg in de weg staat in een toekomst met mijn ex. Maar die trots heb ik nou eenmaal, ik kan het heel moeilijk verkroppen dat ik bedrogen ben.
........
Dat is ook het probleem in de relaties waarin er sprake is
geweest van overspel en die daarna besluiten samen verder
te gaan.
Vaak jaren van wantrouwen en controles en er soms zelfs
achterkomen dat partner nog steeds vreemd gaat.
Het probleem is altijd dat de vreemdganger het liefst nergens
meer over praten wil en de bedrogene zoveel vragen heeft.
Er loopt hier ergens een draad over "Hoe verder te gaan na
vreemdgaan partner" misschien moet je hem eens doorlezen.
Ik denk ook dat mijn trots mij heel erg in de weg staat in een toekomst met mijn ex. Maar die trots heb ik nou eenmaal, ik kan het heel moeilijk verkroppen dat ik bedrogen ben.
........
Dat is ook het probleem in de relaties waarin er sprake is
geweest van overspel en die daarna besluiten samen verder
te gaan.
Vaak jaren van wantrouwen en controles en er soms zelfs
achterkomen dat partner nog steeds vreemd gaat.
Het probleem is altijd dat de vreemdganger het liefst nergens
meer over praten wil en de bedrogene zoveel vragen heeft.
Er loopt hier ergens een draad over "Hoe verder te gaan na
vreemdgaan partner" misschien moet je hem eens doorlezen.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
donderdag 8 december 2011 om 15:38
quote:marvelt schreef op 08 december 2011 @ 12:41:
een aantal dingen die jij typt zijn heel herkenbaar.
Ik denk ook dat mijn trots mij heel erg in de weg staat in een toekomst met mijn ex. Maar die trots heb ik nou eenmaal, ik kan het heel moeilijk verkroppen dat ik bedrogen.
Hij zal altijd de man zijn die mij bedrogen heeft, dat is niet iets wat een bepaald trots gevoel geeft.
Maar ik hou nog wel van hem ja, dat is echt niet zomaar over. Hij was inderdaad een hele fijne man. Een hele fijne man waarvan ik overtuigd was dat hij mij nooit zou bedriegen of in de steek zou laten. En toch is dat precies wat hij heeft gedaan.
En ja, ik denk inderdaad dat mijn gevoelens voor mijn nieuwe vriend ervoor gezorgt hebben dat ik even geen ruimte had voor andere gevoelens.
En daar kwam nog eens bij dat mijn exman zich als een idioot gedroeg met zijn scheldkannonen, hackacties en verwijten. Daardoor is het natuurlijk niet zo moeilijk om afstand te voelen.
Ik had aan de ene kant een exman die mij bedrogen/verlaten had, en mij vervolgens uitschold en stalkte. En aan de andere kant was er iemand die mij opving, steunde en troostte.
Het zijn ook 2 niet meer elkaar te vergelijken gevoelens.
Met de één was ik 14 jaar, compleet vertrouwd en op mijn gemak, we hadden een heel leven opgebouwd en van alles meegemaakt!
De ander ken ik net 3 maanden, alles is nog nieuw en spannend.
Moeilijk.........................
en van beiden afstand nemen en daardoor rust opbouwen in je leven is geen optie?
( muv het contact van de kinderen met hun vader dan )
een aantal dingen die jij typt zijn heel herkenbaar.
Ik denk ook dat mijn trots mij heel erg in de weg staat in een toekomst met mijn ex. Maar die trots heb ik nou eenmaal, ik kan het heel moeilijk verkroppen dat ik bedrogen.
Hij zal altijd de man zijn die mij bedrogen heeft, dat is niet iets wat een bepaald trots gevoel geeft.
Maar ik hou nog wel van hem ja, dat is echt niet zomaar over. Hij was inderdaad een hele fijne man. Een hele fijne man waarvan ik overtuigd was dat hij mij nooit zou bedriegen of in de steek zou laten. En toch is dat precies wat hij heeft gedaan.
En ja, ik denk inderdaad dat mijn gevoelens voor mijn nieuwe vriend ervoor gezorgt hebben dat ik even geen ruimte had voor andere gevoelens.
En daar kwam nog eens bij dat mijn exman zich als een idioot gedroeg met zijn scheldkannonen, hackacties en verwijten. Daardoor is het natuurlijk niet zo moeilijk om afstand te voelen.
Ik had aan de ene kant een exman die mij bedrogen/verlaten had, en mij vervolgens uitschold en stalkte. En aan de andere kant was er iemand die mij opving, steunde en troostte.
Het zijn ook 2 niet meer elkaar te vergelijken gevoelens.
Met de één was ik 14 jaar, compleet vertrouwd en op mijn gemak, we hadden een heel leven opgebouwd en van alles meegemaakt!
De ander ken ik net 3 maanden, alles is nog nieuw en spannend.
Moeilijk.........................
en van beiden afstand nemen en daardoor rust opbouwen in je leven is geen optie?
( muv het contact van de kinderen met hun vader dan )
donderdag 8 december 2011 om 17:23
nou, ik heb contact opgenomen met een therapeute die gespecialiseerd is dit soort "trauma's".
Zij helpt bij het balanceren van gemengde gevoelens en het verwerken van de emotionele lading.
Hierdoor kan ik met een opgeruimd hoofd leven.
Wie weet is het wat??
Morgenavond komt mijn nieuwe liefde langs en ga ik hem op de hoogte stellen van deze afspraak.
Dan kan hij ook op basis van alle informatie kiezen wat hij daarmee wil, lijkt me wel zo eerlijk.
Zij helpt bij het balanceren van gemengde gevoelens en het verwerken van de emotionele lading.
Hierdoor kan ik met een opgeruimd hoofd leven.
Wie weet is het wat??
Morgenavond komt mijn nieuwe liefde langs en ga ik hem op de hoogte stellen van deze afspraak.
Dan kan hij ook op basis van alle informatie kiezen wat hij daarmee wil, lijkt me wel zo eerlijk.
donderdag 8 december 2011 om 18:03
quote:hollebollegijs schreef op 07 december 2011 @ 14:13:
[...]
Ik ben geen therapeut maar kan wel vertellen wat je ex nu voor
spel speelt, probeert van dader slachtoffer te worden.
Stukje bij beetje gaat hij je aanpraten dat door jouw gedrag in
jullie huwelijk hij geen andere keuze had dan vreemdgaan.
Onthoud goed dat als de relatie met die minnares WEL gelukt
was hij je nog steeds huilend op de grond liet liggen.
En toen je hem nodig had was hij er niet voor je maar zei:
"Ga verder met je leven" en dat is wat je moet doen.
Jouw ex is tijdens de eerste serieuze test in jullie relatie
volledig onderuit gegaan.
Ik ben zo'n idioot geweest die er niet 1, niet 2 maar 3 keer is ingetrapt en raad eens...
Het ging de eerste dagen weken geweldig totdat er weer een ander in het spel was. En altijd was het mijn schuld....
[...]
Ik ben geen therapeut maar kan wel vertellen wat je ex nu voor
spel speelt, probeert van dader slachtoffer te worden.
Stukje bij beetje gaat hij je aanpraten dat door jouw gedrag in
jullie huwelijk hij geen andere keuze had dan vreemdgaan.
Onthoud goed dat als de relatie met die minnares WEL gelukt
was hij je nog steeds huilend op de grond liet liggen.
En toen je hem nodig had was hij er niet voor je maar zei:
"Ga verder met je leven" en dat is wat je moet doen.
Jouw ex is tijdens de eerste serieuze test in jullie relatie
volledig onderuit gegaan.
Ik ben zo'n idioot geweest die er niet 1, niet 2 maar 3 keer is ingetrapt en raad eens...
Het ging de eerste dagen weken geweldig totdat er weer een ander in het spel was. En altijd was het mijn schuld....
donderdag 8 december 2011 om 21:06
Ik ben eigenlijk niet eens zo bang dat hij het weer gaat doen. Op één of andere manier geloof ik hem wel wanneer hij zegt dat ie wel gek zou zijn om ons nog eens op het spel te zetten.
Maar het feit dat het gebeurd is, dat hij het gedaan heeft! Hij zal altijd de man zijn die mij bedroog. Ook al doet hij het nooit weer!
Dit valt niet meer uit te wissen.
En waar ik nog het meeste moeite mee heb, hij heeft ons in de steek gelaten na de uitkomst van zijn bedrog. Hij is in staat geweest ons de rug toe te keren.
Los van het feit of hij het nog eens zal doen, hij heeft het gedaan.
Maar het feit dat het gebeurd is, dat hij het gedaan heeft! Hij zal altijd de man zijn die mij bedroog. Ook al doet hij het nooit weer!
Dit valt niet meer uit te wissen.
En waar ik nog het meeste moeite mee heb, hij heeft ons in de steek gelaten na de uitkomst van zijn bedrog. Hij is in staat geweest ons de rug toe te keren.
Los van het feit of hij het nog eens zal doen, hij heeft het gedaan.
vrijdag 9 december 2011 om 09:31
quote:marvelt schreef op 08 december 2011 @ 21:06:
Ik ben eigenlijk niet eens zo bang dat hij het weer gaat doen. Op één of andere manier geloof ik hem wel wanneer hij zegt dat ie wel gek zou zijn om ons nog eens op het spel te zetten.
.
Het probleem is juist, door hem terug te nemen verlaag
je de drempel om vreemd te gaan.
Waarom zou hij niet nog een keer vreemdgaan? Voor zijn
gevoel kan hij daarna toch weer terug.
Zie het als een hond die een keer de biefstuk van tafel
heeft gehaald, in het vervolg weet hij de weg.
Wat je ex in het vervolg wel zal doen is nog stiekemer
vreemdgaan hij weet nu wat waar jij op let.
Hij zal een extra mobiel nemen, een andere webmailadres enz.
Nou ja, lees de verhalen hier maar eens op dit forum, allemaal
vrouwen en mannen die er van overtuigd waren dat hij/zij
het niooooooooooooooot meer zou doen.
Ik ben eigenlijk niet eens zo bang dat hij het weer gaat doen. Op één of andere manier geloof ik hem wel wanneer hij zegt dat ie wel gek zou zijn om ons nog eens op het spel te zetten.
.
Het probleem is juist, door hem terug te nemen verlaag
je de drempel om vreemd te gaan.
Waarom zou hij niet nog een keer vreemdgaan? Voor zijn
gevoel kan hij daarna toch weer terug.
Zie het als een hond die een keer de biefstuk van tafel
heeft gehaald, in het vervolg weet hij de weg.
Wat je ex in het vervolg wel zal doen is nog stiekemer
vreemdgaan hij weet nu wat waar jij op let.
Hij zal een extra mobiel nemen, een andere webmailadres enz.
Nou ja, lees de verhalen hier maar eens op dit forum, allemaal
vrouwen en mannen die er van overtuigd waren dat hij/zij
het niooooooooooooooot meer zou doen.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
vrijdag 9 december 2011 om 10:01
Nou Gijs, ik vind het nogal wat wat je daar zegt. Eens een vreemdganger altijd een vreemdganger of zo.
Marvelt, alle antwoorden en opmerkingen die je hier krijgt op ´t forum zijn natuurlijk gekleurd door de ervaringen en de gekwetsheid die de forummers zelf opgedaan hebben. Ook die van mij. Alleen jij kent je man en kan op basis van dat wat je ziet, merkt en voelt een inschatting maken.
Neem daar de tijd voor, de afspraak die je nu hebt gemaakt met een therapeut is al een hele goede stap om voor jezelf alles een plaats te kunnen geven en daardoor uiteindelijk een besluit te nemen.
Marvelt, alle antwoorden en opmerkingen die je hier krijgt op ´t forum zijn natuurlijk gekleurd door de ervaringen en de gekwetsheid die de forummers zelf opgedaan hebben. Ook die van mij. Alleen jij kent je man en kan op basis van dat wat je ziet, merkt en voelt een inschatting maken.
Neem daar de tijd voor, de afspraak die je nu hebt gemaakt met een therapeut is al een hele goede stap om voor jezelf alles een plaats te kunnen geven en daardoor uiteindelijk een besluit te nemen.
vrijdag 9 december 2011 om 10:08
quote:chrissie55 schreef op 09 december 2011 @ 10:01:
Nou Gijs, ik vind het nogal wat wat je daar zegt. Eens een vreemdganger altijd een vreemdganger of zo.
.
Mmmmmmmmm er is wel eens wat onderzoek naar gedaan,
al weet ik niet hoe serieus dat is, maar daar kwam uit dat
van de mensen die vreemdgaan zo'n 75% dit bleef doen.
Overigens zijn dit ook wel de ervaringen die ik om me heen
zie, en het is toch ook gemakkelijk, je gaat vreemd, kan
terugkomen dus wat belet je om het niet nog eens te doen?
Maar goed, er zijn natuurlijk ook vreemdgangers die hun
leven beteren al vraag ik me af:
Waarom zou je het risico nemen?
Nou Gijs, ik vind het nogal wat wat je daar zegt. Eens een vreemdganger altijd een vreemdganger of zo.
.
Mmmmmmmmm er is wel eens wat onderzoek naar gedaan,
al weet ik niet hoe serieus dat is, maar daar kwam uit dat
van de mensen die vreemdgaan zo'n 75% dit bleef doen.
Overigens zijn dit ook wel de ervaringen die ik om me heen
zie, en het is toch ook gemakkelijk, je gaat vreemd, kan
terugkomen dus wat belet je om het niet nog eens te doen?
Maar goed, er zijn natuurlijk ook vreemdgangers die hun
leven beteren al vraag ik me af:
Waarom zou je het risico nemen?
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
vrijdag 9 december 2011 om 12:00
quote:hollebollegijs schreef op 09 december 2011 @ 10:08:
[...]
Maar goed, er zijn natuurlijk ook vreemdgangers die hun
leven beteren al vraag ik me af:
Waarom zou je het risico nemen?
Misschien verbeteren die vreemdgangers wel niet hun leven, maar verbeteren ze samen met hun partner de relatie. Zou dat ook mogelijk kunnen zijn?
Ik kan me dan ook voorstellen dat wanneer je niet samenprobeert te kijken naar wat er fout is gegaan, maar alleen blijft kijken naar de grote fouten van de vreemdganger, het dan uiteindelijk niet meer lukt om bij elkaar te komen en te blijven.
[...]
Maar goed, er zijn natuurlijk ook vreemdgangers die hun
leven beteren al vraag ik me af:
Waarom zou je het risico nemen?
Misschien verbeteren die vreemdgangers wel niet hun leven, maar verbeteren ze samen met hun partner de relatie. Zou dat ook mogelijk kunnen zijn?
Ik kan me dan ook voorstellen dat wanneer je niet samenprobeert te kijken naar wat er fout is gegaan, maar alleen blijft kijken naar de grote fouten van de vreemdganger, het dan uiteindelijk niet meer lukt om bij elkaar te komen en te blijven.
vrijdag 9 december 2011 om 12:49
Goed dat je hulp hebt gezocht Marvelt. Ik heb daar iig veel aan gehad toen ik na 7,5 jaar werd verlaten voor een ander. Ik bleef met zo veel woede en vragen zitten waar ik nergens mee naartoe kon. Mijn psycholoog heeft me geholpen om al die heftige emoties te verwerken. Ik was pas na 2 jaar klaar voor een nieuwe relatie, maar dit is voor iedereen verschillend.
Ex en ik hadden trouwens geen kinderen en ik heb hem nooit meer gezien.
Ex en ik hadden trouwens geen kinderen en ik heb hem nooit meer gezien.
vrijdag 9 december 2011 om 15:44
Marvelt,
Hij is er nu dus van overtuigd dat hij je terug wil.
Maar hoe kun je hem geloven, aangezien hij daar eerder ook al van overtuigd was en al na een korte tijd weer begon te twijfelen? Lees maar wat je in je OP schreef:
" Ik heb hem toen weggestuurd. Na 1,5 dag kwam hij helemaal in paniek terug, hij wist nu wat hij wilde nl. zijn gezin! 100% zeker was hij ervan, hij had de grootste fout in zijn leven gemaakt en wilde ons niet kwijt. Dus hij kwam terug........maar na 2 weken voelde ik dat het niet klopte........en die bevestiging kreeg ik. Hij twijfelde nog steeds en kon haar niet uit zijn hoofd zetten."
Hij was er 100% zeker van dat hij je terug wilde maar na 2 weken twijfelde hij opnieuw!!!
Ik vermoed heel sterk dat hij je nu weer terug wil omdat ZIJ het uitgemaakt heeft, omdat ZIJ er niet tegen kon dat hij twijfelde.
Zelf zou ik nooit een relatie willen met een man die twijfelt of hij bij me wil zijn of toch liever bij een ander. Of een relatie waarin ik tweede keus ben.
Voor jouw nieuwe vriend ben jij duidelijk eerste keus. Jammer genoeg voor hem geldt het omgekeerde niet: jij twijfelt nog of je niet liever je ex wil (die echter duidelijk twijfels over jou heeft, wat hij nu ook tijdelijk moge beweren/denken).
Ik heb helaas geen tips voor je, want wat je ook doet, het is (waarschijnlijk) niet optimaal:
- ga je bij je ex terug, zul je wellicht altijd blijven worstelen met zijn twijfels
- blijf je bij je vriend, zul je niet optimaal van die relatie kunnen genieten (vanwege jouw eigen twijfels)
- neem je de tijd om alles te verwerken en stop je dus met beide relaties (ex en vriend), dan is het nog maar de vraag of je nieuwe vriend intussen niet iemand gevonden zal hebben die wel helemaal voor hem gaat, en of je later nog wel een partner vindt die jou ook zo op handen draagt als je huidige vriend.
Sterkte met je beslissing.
Hij is er nu dus van overtuigd dat hij je terug wil.
Maar hoe kun je hem geloven, aangezien hij daar eerder ook al van overtuigd was en al na een korte tijd weer begon te twijfelen? Lees maar wat je in je OP schreef:
" Ik heb hem toen weggestuurd. Na 1,5 dag kwam hij helemaal in paniek terug, hij wist nu wat hij wilde nl. zijn gezin! 100% zeker was hij ervan, hij had de grootste fout in zijn leven gemaakt en wilde ons niet kwijt. Dus hij kwam terug........maar na 2 weken voelde ik dat het niet klopte........en die bevestiging kreeg ik. Hij twijfelde nog steeds en kon haar niet uit zijn hoofd zetten."
Hij was er 100% zeker van dat hij je terug wilde maar na 2 weken twijfelde hij opnieuw!!!
Ik vermoed heel sterk dat hij je nu weer terug wil omdat ZIJ het uitgemaakt heeft, omdat ZIJ er niet tegen kon dat hij twijfelde.
Zelf zou ik nooit een relatie willen met een man die twijfelt of hij bij me wil zijn of toch liever bij een ander. Of een relatie waarin ik tweede keus ben.
Voor jouw nieuwe vriend ben jij duidelijk eerste keus. Jammer genoeg voor hem geldt het omgekeerde niet: jij twijfelt nog of je niet liever je ex wil (die echter duidelijk twijfels over jou heeft, wat hij nu ook tijdelijk moge beweren/denken).
Ik heb helaas geen tips voor je, want wat je ook doet, het is (waarschijnlijk) niet optimaal:
- ga je bij je ex terug, zul je wellicht altijd blijven worstelen met zijn twijfels
- blijf je bij je vriend, zul je niet optimaal van die relatie kunnen genieten (vanwege jouw eigen twijfels)
- neem je de tijd om alles te verwerken en stop je dus met beide relaties (ex en vriend), dan is het nog maar de vraag of je nieuwe vriend intussen niet iemand gevonden zal hebben die wel helemaal voor hem gaat, en of je later nog wel een partner vindt die jou ook zo op handen draagt als je huidige vriend.
Sterkte met je beslissing.
vrijdag 9 december 2011 om 15:47
quote:hollebollegijs schreef op 09 december 2011 @ 09:31:
[...]
Het probleem is juist, door hem terug te nemen verlaag
je de drempel om vreemd te gaan.
Waarom zou hij niet nog een keer vreemdgaan? Voor zijn
gevoel kan hij daarna toch weer terug.
Zie het als een hond die een keer de biefstuk van tafel
heeft gehaald, in het vervolg weet hij de weg.
Wat je ex in het vervolg wel zal doen is nog stiekemer
vreemdgaan hij weet nu wat waar jij op let.
Hij zal een extra mobiel nemen, een andere webmailadres enz.
Nou ja, lees de verhalen hier maar eens op dit forum, allemaal
vrouwen en mannen die er van overtuigd waren dat hij/zij
het niooooooooooooooot meer zou doen.Gossie Gijs, hoe weet jij dat mijn ex dit ook deed.
[...]
Het probleem is juist, door hem terug te nemen verlaag
je de drempel om vreemd te gaan.
Waarom zou hij niet nog een keer vreemdgaan? Voor zijn
gevoel kan hij daarna toch weer terug.
Zie het als een hond die een keer de biefstuk van tafel
heeft gehaald, in het vervolg weet hij de weg.
Wat je ex in het vervolg wel zal doen is nog stiekemer
vreemdgaan hij weet nu wat waar jij op let.
Hij zal een extra mobiel nemen, een andere webmailadres enz.
Nou ja, lees de verhalen hier maar eens op dit forum, allemaal
vrouwen en mannen die er van overtuigd waren dat hij/zij
het niooooooooooooooot meer zou doen.Gossie Gijs, hoe weet jij dat mijn ex dit ook deed.
vrijdag 9 december 2011 om 16:24
quote:bosaapje schreef op 09 december 2011 @ 15:47:
[...]
Gossie Gijs, hoe weet jij dat mijn ex dit ook deed.
Zooooooooooo voorspelbaar.
Door een vreemdganger terug te nemen geef je een signaal,
ga je gang, je mag toch terug komen.
quote:chrissie55 schreef op 09 december 2011 @ 12:00:
[...]
Misschien verbeteren die vreemdgangers wel niet hun leven, maar verbeteren ze samen met hun partner de relatie. Zou dat ook mogelijk kunnen zijn?
Ik kan me dan ook voorstellen dat wanneer je niet samenprobeert te kijken naar wat er fout is gegaan, maar alleen blijft kijken naar de grote fouten van de vreemdganger, het dan uiteindelijk niet meer lukt om bij elkaar te komen en te blijven.
Ik bewonder de mensen die verder gaan met een vreemdgaande
partner.
Zelf zou ik gek worden van het wantrouwen en controleren.
[...]
Gossie Gijs, hoe weet jij dat mijn ex dit ook deed.
Zooooooooooo voorspelbaar.
Door een vreemdganger terug te nemen geef je een signaal,
ga je gang, je mag toch terug komen.
quote:chrissie55 schreef op 09 december 2011 @ 12:00:
[...]
Misschien verbeteren die vreemdgangers wel niet hun leven, maar verbeteren ze samen met hun partner de relatie. Zou dat ook mogelijk kunnen zijn?
Ik kan me dan ook voorstellen dat wanneer je niet samenprobeert te kijken naar wat er fout is gegaan, maar alleen blijft kijken naar de grote fouten van de vreemdganger, het dan uiteindelijk niet meer lukt om bij elkaar te komen en te blijven.
Ik bewonder de mensen die verder gaan met een vreemdgaande
partner.
Zelf zou ik gek worden van het wantrouwen en controleren.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
vrijdag 9 december 2011 om 17:32
donderdag heb ik mijn 1e sessie bij therapeut, ben benieuwd wat het brengt.
@reiger100, idd ben ik de 1e keus van mijn nieuwe vriend, en omdat ik niet hetzelfde bij hem wil doen wat mij is aangedaan heb ik hulp gezocht. Ik wil zsm duidelijkheid, voor mezelf, mijn ex en al helemaal voor mijn nieuwe liefde.
Als ik voor hem ga dan wil ik dat voor de 100% doen! Zonder twijfel, dan wil ik vol kunnen genieten.
Daarom wil ik zo graag een bevestiging dat mijn verwarde gevoelens niets betekenen, maar dat het gewoon normaal is en bij het afscheid nemen hoort.
Ik wil geen verwarring over mijn verwarring, als je begrijpt wat ik bedoel.....
@reiger100, idd ben ik de 1e keus van mijn nieuwe vriend, en omdat ik niet hetzelfde bij hem wil doen wat mij is aangedaan heb ik hulp gezocht. Ik wil zsm duidelijkheid, voor mezelf, mijn ex en al helemaal voor mijn nieuwe liefde.
Als ik voor hem ga dan wil ik dat voor de 100% doen! Zonder twijfel, dan wil ik vol kunnen genieten.
Daarom wil ik zo graag een bevestiging dat mijn verwarde gevoelens niets betekenen, maar dat het gewoon normaal is en bij het afscheid nemen hoort.
Ik wil geen verwarring over mijn verwarring, als je begrijpt wat ik bedoel.....
vrijdag 9 december 2011 om 17:42
Gijs, ik wil niet belanden in een welles-nietes spelletje. Ik weet wat je doorgemaakt hebt en ken je verdriet. Ook ik heb er nog steeds verdriet over hoe mijn man zijn problemen binnen onze relatie heeft willen oplossen. Maar ik probeer uit de bedrieger-bedrogene patstelling te komen, anders verbitter je. Dat wil niet zeggen dat ik mijn bedriegende man "terugneem". Mijn man was een bedrieger, sinds 1,5 jaar is hij "clean". Zoiets gebeurt niet van de een op de andere dag, maar hij heeft zich wel los kunnen maken van zijn dubbelleven. Beiden doorlopen wij een proces, beiden hebben wij verdriet om wat er gebeurd is en beiden proberen we te kijken of het haalbaar is om onze relatie weer opnieuw vorm te geven. Daarom spreek ik ook van "niet terugnemen". Een bedriegende man wil ik niet, wel de man zoals hij nu is.Ook bij mij is dit besluit niet van de een op de andere dag gekomen, eerst heb ik steeds van dag tot dag gekeken of het haalbaar was, en ik bepaal het op mijn tempo. Pas sinds kort voel ik me weer goed bij mijn man.
vrijdag 9 december 2011 om 17:51
quote:marvelt schreef op 08 december 2011 @ 21:06:
Ik ben eigenlijk niet eens zo bang dat hij het weer gaat doen. Op één of andere manier geloof ik hem wel wanneer hij zegt dat ie wel gek zou zijn om ons nog eens op het spel te zetten.
Maar het feit dat het gebeurd is, dat hij het gedaan heeft! Hij zal altijd de man zijn die mij bedroog. Ook al doet hij het nooit weer!
Dit valt niet meer uit te wissen.
En waar ik nog het meeste moeite mee heb, hij heeft ons in de steek gelaten na de uitkomst van zijn bedrog. Hij is in staat geweest ons de rug toe te keren.
Los van het feit of hij het nog eens zal doen, hij heeft het gedaan.
Wat je hier schrijft, daar kan ik me heel erg aan relateren.
De idee van 'eens een vreemdganger, altijd een vreemdganger', ik geloof niet dat het zo zwart wit is.
Daar zijn er natuurlijk wel genoeg van, maar er zijn er ook genoeg die andere keuzes maken.
Wat voor type de ex van Marvelt is kunnen wij hier niet beoordelen, is mijn mening.
Het is nu alweer bijna 2 jaar over met mijn ex om dezelfde reden.
Zij probeert al anderhalf jaar terug te komen.
Natuurlijk, ik worstel ook met vertrouwen en mijn eigen principes en ook trots.
Wat ik belangrijkere overwegingen vind, wanneer ik naar mezelf luister;
- De intimiteit is weg, want er heeft iemand anders intimiteit gedeeld met haar (ik heb het niet over sex, al komt dat er ook bij kijken natuurlijk.
- Het gevoel dat je tweede viool speelt, niet weten wat liefde voor je ex nou precies inhoudt.
- De antwoorden die je nooit zult krijgen.
Deze drie zaken zullen voor mij altijd blijven spelen.
Aan de andere kant heb ik, net als Marvelt, 2 kleine kinderen en ik wordt niet vrolijk van het stiefgezin concept.
Wanneer maak je afwegingen ten gunste van een doorstart?
Alleen als je gevoel je daar ruimte voor geeft en antwoorden hebt op de 3 dingen die ik benoem.
Anders loop je een te groot risico te investeren in iets wat je uiteindelijk niets oplevert.
Maar ook ik blijf daarmee worstelen.
Gezien mijn situatie zeg nee; hoe graag ik het ook anders zou willen zien en voelen.
Ik ben eigenlijk niet eens zo bang dat hij het weer gaat doen. Op één of andere manier geloof ik hem wel wanneer hij zegt dat ie wel gek zou zijn om ons nog eens op het spel te zetten.
Maar het feit dat het gebeurd is, dat hij het gedaan heeft! Hij zal altijd de man zijn die mij bedroog. Ook al doet hij het nooit weer!
Dit valt niet meer uit te wissen.
En waar ik nog het meeste moeite mee heb, hij heeft ons in de steek gelaten na de uitkomst van zijn bedrog. Hij is in staat geweest ons de rug toe te keren.
Los van het feit of hij het nog eens zal doen, hij heeft het gedaan.
Wat je hier schrijft, daar kan ik me heel erg aan relateren.
De idee van 'eens een vreemdganger, altijd een vreemdganger', ik geloof niet dat het zo zwart wit is.
Daar zijn er natuurlijk wel genoeg van, maar er zijn er ook genoeg die andere keuzes maken.
Wat voor type de ex van Marvelt is kunnen wij hier niet beoordelen, is mijn mening.
Het is nu alweer bijna 2 jaar over met mijn ex om dezelfde reden.
Zij probeert al anderhalf jaar terug te komen.
Natuurlijk, ik worstel ook met vertrouwen en mijn eigen principes en ook trots.
Wat ik belangrijkere overwegingen vind, wanneer ik naar mezelf luister;
- De intimiteit is weg, want er heeft iemand anders intimiteit gedeeld met haar (ik heb het niet over sex, al komt dat er ook bij kijken natuurlijk.
- Het gevoel dat je tweede viool speelt, niet weten wat liefde voor je ex nou precies inhoudt.
- De antwoorden die je nooit zult krijgen.
Deze drie zaken zullen voor mij altijd blijven spelen.
Aan de andere kant heb ik, net als Marvelt, 2 kleine kinderen en ik wordt niet vrolijk van het stiefgezin concept.
Wanneer maak je afwegingen ten gunste van een doorstart?
Alleen als je gevoel je daar ruimte voor geeft en antwoorden hebt op de 3 dingen die ik benoem.
Anders loop je een te groot risico te investeren in iets wat je uiteindelijk niets oplevert.
Maar ook ik blijf daarmee worstelen.
Gezien mijn situatie zeg nee; hoe graag ik het ook anders zou willen zien en voelen.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
