Psyche
alle pijlers
autistische stoornis
zondag 18 december 2011 om 19:06
Hallo 2 jaar geleden is er bij mij een autistische stoornis vastgesteld.Ik vind het nog altijd moeilijk om te accepteren en soms denk ik wat heb ik eigenlijk wat andere mensen niet hebben. Is er soms iemand op het forum die ook autisme heeft en kan uitleggen wat er nu precies anders is aan deze mensen. Op internet heb ik al vaker gekeken maar dan staat er steeds: behoefte aan structuur, kan niet tegen veranderingen. Maar daar heb ik eigenlijk helemaal geen last van.
zondag 18 december 2011 om 19:11
zondag 18 december 2011 om 19:18
Hallo, mijn zoon heeft autisme en ik heb er kenmerken van. Het is je manier van denken wat anders is. Je ziet de wereld als puzzelstukjes en bij jou is het moeilijker die stukjes bij elkaar te brengen. Je kan het niet of neemt veel meer tijd. Een voorbeeld is het kind dat hoort de bel gaant. Een kind met autisme ziet het verband tussen iemand die buiten staat en dat het kind moet openen om de persoon binnen te laten niet. Hij kan wel de regel leren: als je de bel hoort, moet je de deur open doen.
Bij de acceptatie kan bij jou misschien helpen, als je zegt dat je autisme hebt, ipv dat je autistisch bent. Je denkt op een andere manier, maar dat is niet fout of goed. Toevallig denken de meeste mensen op een niet autistische manier. Je bent anders, maar iedereen is anders. Je hebt autisme, de andere een hartaandoening, de andere een kromme teen. Maar wie zegt dat je beter of slechter dan de anderen bent? Als we allemaal precies hetzelfde zouden zijn, zou de wereld een stuk saaier zijn.
Bij de acceptatie kan bij jou misschien helpen, als je zegt dat je autisme hebt, ipv dat je autistisch bent. Je denkt op een andere manier, maar dat is niet fout of goed. Toevallig denken de meeste mensen op een niet autistische manier. Je bent anders, maar iedereen is anders. Je hebt autisme, de andere een hartaandoening, de andere een kromme teen. Maar wie zegt dat je beter of slechter dan de anderen bent? Als we allemaal precies hetzelfde zouden zijn, zou de wereld een stuk saaier zijn.
zondag 18 december 2011 om 19:41
Lieve post, mefs.
Mijn vriend heeft er ook 'trekken' van en het zit ook in zijn familie. Ik weet niet beter dan dat hij zo is, en inderdaad als je bepaalde dingen als regel afspreekt dat het ineens 'wel lukt'. Het scheelt dat wij wel goed kunnen communiceren en ik de dingen of zijn gedrag, niet aan autisme link maar aan hoe hij is. En ik ben hartstikke blij met hem, heb nog nooit zo'n lieve en leuke vriend gehad. )
Mijn vriend heeft er ook 'trekken' van en het zit ook in zijn familie. Ik weet niet beter dan dat hij zo is, en inderdaad als je bepaalde dingen als regel afspreekt dat het ineens 'wel lukt'. Het scheelt dat wij wel goed kunnen communiceren en ik de dingen of zijn gedrag, niet aan autisme link maar aan hoe hij is. En ik ben hartstikke blij met hem, heb nog nooit zo'n lieve en leuke vriend gehad. )
zondag 18 december 2011 om 19:47
Ikzelf heb ADD met bl trekken, er is lang gedacht dat ik autisme had. Er was dan ook nooit een echte diagnose gesteld en ik twijfelde net als jij. Pas sinds een jaar weet ik het. Hoe is jouw diagnose vastgesteld? Voor een echte diagnose is heel wat papierwerk nodig en verscheidene sessies. Als structuur en verandering geen issues voor je zijn snap ik je twijfel.
zondag 18 december 2011 om 20:04
ik vermoed dat mijn ex vriend autistische trekken had, hij had veel structuur nodig, duidelijke taken en afspraken, en gericht vragen omdat hij anders niet wist hoe hij het moest doen soms, en moeite met zich gevoelsmatig verplaatsen in een ander, maar wel heel zorgzaam op zijn manier. Alleen heb ik het niet op tijd herkent, waardoor het frustratie opleverde. Jammer, en ik zal het nooit zeker weten.
Maar mefs heeft helemaal gelijk hoor.
Maar mefs heeft helemaal gelijk hoor.
..popcorn?
zondag 18 december 2011 om 20:09
quote:nola schreef op 18 december 2011 @ 20:04:
ik vermoed dat mijn ex vriend autistische trekken had, hij had veel structuur nodig, duidelijke taken en afspraken, en gericht vragen omdat hij anders niet wist hoe hij het moest doen soms, en moeite met zich gevoelsmatig verplaatsen in een ander, maar wel heel zorgzaam op zijn manier. Alleen heb ik het niet op tijd herkent, waardoor het frustratie opleverde. Jammer, en ik zal het nooit zeker weten.
Maar mefs heeft helemaal gelijk hoor.Wat je beschrijft kan net zo goed ADD zijn, lijkt in veel opzichten op elkaar.
ik vermoed dat mijn ex vriend autistische trekken had, hij had veel structuur nodig, duidelijke taken en afspraken, en gericht vragen omdat hij anders niet wist hoe hij het moest doen soms, en moeite met zich gevoelsmatig verplaatsen in een ander, maar wel heel zorgzaam op zijn manier. Alleen heb ik het niet op tijd herkent, waardoor het frustratie opleverde. Jammer, en ik zal het nooit zeker weten.
Maar mefs heeft helemaal gelijk hoor.Wat je beschrijft kan net zo goed ADD zijn, lijkt in veel opzichten op elkaar.
zondag 18 december 2011 om 20:09
Hoi,
Ik zou je het advies willen geven om terug te gaan naar de instelling/praktijk waar de diagnose bij jouw gesteld is en daar je vraag neer te leggen. Vind het een heel logische en begrijpelijke vraag, die ik (werk zelf als psycholoog binnen de ggz) ook regelmatig voorbij zie komen. Vooral wanneer de diagnose inderdaad al eventjes gesteld is. Dan komt een keer het moment waarop iemand denkt: wat betekent dit nu eigenlijk voor mij?!
Ik weet dat er binnen mijn afdeling speciale cursusgroepen zijn voor mensen om meer begrip te ontwikkelen van hun autistische stoornis en het beter een plek te geven in hun leven. Wellicht heb jij hier iets aan? Ik denk dat de meeste GGZ-instellingen dergelijke cursussen wel aanbieden (en soms kun je deze ook individueel volgen).
Ik hoop dat ik je een beetje heb kunnen helpen.
Succes in ieder geval met de zoektocht/ontdekkingstocht naar jezelf!
Ik zou je het advies willen geven om terug te gaan naar de instelling/praktijk waar de diagnose bij jouw gesteld is en daar je vraag neer te leggen. Vind het een heel logische en begrijpelijke vraag, die ik (werk zelf als psycholoog binnen de ggz) ook regelmatig voorbij zie komen. Vooral wanneer de diagnose inderdaad al eventjes gesteld is. Dan komt een keer het moment waarop iemand denkt: wat betekent dit nu eigenlijk voor mij?!
Ik weet dat er binnen mijn afdeling speciale cursusgroepen zijn voor mensen om meer begrip te ontwikkelen van hun autistische stoornis en het beter een plek te geven in hun leven. Wellicht heb jij hier iets aan? Ik denk dat de meeste GGZ-instellingen dergelijke cursussen wel aanbieden (en soms kun je deze ook individueel volgen).
Ik hoop dat ik je een beetje heb kunnen helpen.
Succes in ieder geval met de zoektocht/ontdekkingstocht naar jezelf!
zondag 18 december 2011 om 22:00
Er wordt van autisme gesproken als een persoon problemen heeft in de ontwikkeling van sociale en empathische contacten, ontwikkeling van communicatie en taal, en gedragsontwikkeling.
Dat veel mensen met autisme structuur en voorspelbaarheid nodig hebben, betekent volgens mij niet dat dat voor iedereen opgaat.
Heb je deze al eens gelezen: http://nl.wikipedia.org/wiki/Autistische_stoornis
Daarop staat een overzicht voor criteria bij het diagnostiseren van een autistische stoornis. Misschien is dat herkenbaar voor je. Daarin staan allerlei kenmerken, waarvan er steeds een bepaald aantal aanwezig moeten zijn om van een autistische stoornis te kunnen spreken.
Bij mijn dochter is een autisme spectrum stoornis gediagnostiseerd en ook bij haar herken ik niet alles wat er over kinderen met autisme geschreven wordt, maar wel genoeg om zeker te zijn dat zij inderdaad ASS heeft. Maar autisten zijn net mensen, en verschillen net zoveel van elkaar als mensen zonder welke stoornis dan ook. Behalve dan dat ze bepaalde kenmerken wél met elkaar gemeen hebben.
En hoe meer wij weten over ASS/autisme, hoe duidelijker wordt dat mijn man en ik beide op zijn minst trekjes van autisme hebben (zij het verschillende), of een 'stoornis' hebben die nooit (h)erkend is.
Dat veel mensen met autisme structuur en voorspelbaarheid nodig hebben, betekent volgens mij niet dat dat voor iedereen opgaat.
Heb je deze al eens gelezen: http://nl.wikipedia.org/wiki/Autistische_stoornis
Daarop staat een overzicht voor criteria bij het diagnostiseren van een autistische stoornis. Misschien is dat herkenbaar voor je. Daarin staan allerlei kenmerken, waarvan er steeds een bepaald aantal aanwezig moeten zijn om van een autistische stoornis te kunnen spreken.
Bij mijn dochter is een autisme spectrum stoornis gediagnostiseerd en ook bij haar herken ik niet alles wat er over kinderen met autisme geschreven wordt, maar wel genoeg om zeker te zijn dat zij inderdaad ASS heeft. Maar autisten zijn net mensen, en verschillen net zoveel van elkaar als mensen zonder welke stoornis dan ook. Behalve dan dat ze bepaalde kenmerken wél met elkaar gemeen hebben.
En hoe meer wij weten over ASS/autisme, hoe duidelijker wordt dat mijn man en ik beide op zijn minst trekjes van autisme hebben (zij het verschillende), of een 'stoornis' hebben die nooit (h)erkend is.
zondag 18 december 2011 om 22:59
Er zijn ongetwijfeld dingen van autisme die ik herken, vooral als ik kijk naar mijn jeugd. De sociale ontwikkeling is bij mij trager dan van een gemiddelde niet-autist.
Bij mij lijken zintuigen anders te werken dan bij anderen. Alleen het letterlijke zien is niet anders dan bij een niet-autist. Ik heb een versterkte reuk en smaak. Voelen is soms versterkt (hitte) en soms verzwakt (kou en letterlijke pijn). Het horen was ook gevoelig geweest, maar sinds ongeveer 5 jaar heb ik soms last van oorsuizen. In de meeste gevallen merk ik daar vrijwel niets van.
Ik denk heel anders dan anderen. Ik redeneer anders, en ik gebruik zelfs geen taal bij het denken. Het resultaat van mijn denken is wel heel vaak hetzelfde als van een niet-autist. Ik weet niet hoe een niet-autist denkt (het gaat automatisch), bij mij gaat denken wat bewuster, in plaatjes. Pas als ik moet communiceren wordt de taal erbij gehaald. Communiceren is niet alleen praten maar wat ik nu ook doe: schrijven (of typen). Soms gaat denken bij mij trager, soms gaat het extreem snel.
Structuur is wel belangrijk voor mij, maar niet extreem belangrijk. Er kunnen dingen tussendoor komen. Ik ben flexibeler dan wat anderen denken.
Ik denk soms dat ik kenmerken heb die de meeste autisten niet hebben. Ik ben gesteld op gezelligheid, ik heb sociale behoeftes. Als ik merk dat ik geaccepteerd word, kan ik erg gezellig, extravert en sociaal worden. Iemand zei me: "Jij bent erg sociaal voor een autist." Ik kan soms een vlotte babbel hebben. Ik kan soms ook stijlfiguren gebruiken, sarcasme bijvoorbeeld, of een gehaaide of geraffineerde opmerking maken. Een mannelijke variant van een bitch?
Ik heb wat meer problemen met lichaamstaal, gezichtsuitdrukkingen, intonatie, inlevingsvermogen, maar dat is niet onoverkomelijk. Ik hou sommige details tijdens een sociale situatie niet in de gaten, waardoor een script of betekenisverlening plotseling niet meer werkt. Dit alles (de non-verbale communicatie) is in beperkte mate aanwezig. Dat is zeer langzaam gegroeid.
Bij mij lijken zintuigen anders te werken dan bij anderen. Alleen het letterlijke zien is niet anders dan bij een niet-autist. Ik heb een versterkte reuk en smaak. Voelen is soms versterkt (hitte) en soms verzwakt (kou en letterlijke pijn). Het horen was ook gevoelig geweest, maar sinds ongeveer 5 jaar heb ik soms last van oorsuizen. In de meeste gevallen merk ik daar vrijwel niets van.
Ik denk heel anders dan anderen. Ik redeneer anders, en ik gebruik zelfs geen taal bij het denken. Het resultaat van mijn denken is wel heel vaak hetzelfde als van een niet-autist. Ik weet niet hoe een niet-autist denkt (het gaat automatisch), bij mij gaat denken wat bewuster, in plaatjes. Pas als ik moet communiceren wordt de taal erbij gehaald. Communiceren is niet alleen praten maar wat ik nu ook doe: schrijven (of typen). Soms gaat denken bij mij trager, soms gaat het extreem snel.
Structuur is wel belangrijk voor mij, maar niet extreem belangrijk. Er kunnen dingen tussendoor komen. Ik ben flexibeler dan wat anderen denken.
Ik denk soms dat ik kenmerken heb die de meeste autisten niet hebben. Ik ben gesteld op gezelligheid, ik heb sociale behoeftes. Als ik merk dat ik geaccepteerd word, kan ik erg gezellig, extravert en sociaal worden. Iemand zei me: "Jij bent erg sociaal voor een autist." Ik kan soms een vlotte babbel hebben. Ik kan soms ook stijlfiguren gebruiken, sarcasme bijvoorbeeld, of een gehaaide of geraffineerde opmerking maken. Een mannelijke variant van een bitch?
Ik heb wat meer problemen met lichaamstaal, gezichtsuitdrukkingen, intonatie, inlevingsvermogen, maar dat is niet onoverkomelijk. Ik hou sommige details tijdens een sociale situatie niet in de gaten, waardoor een script of betekenisverlening plotseling niet meer werkt. Dit alles (de non-verbale communicatie) is in beperkte mate aanwezig. Dat is zeer langzaam gegroeid.
World of Warcraft: Legion
maandag 19 december 2011 om 12:27
Hoi TO,
ik heb asperger.
Mijn denkstructuur is anders (schijnbaar) dan anderen, ik kan erg gericht zijn op details en pas na lange tijd een totaalbeeld hebben van bijvoorbeeld mijn omgeving, gezichten etc. Dat kost me dan ook veel energie om te verwerken, vandaar dat ik ook wat sneller moe ben dan anderen.
Ik heb een achterstand in mijn sociaal-emotionele ontwikkeling, maar gelukkig ben ik slim genoeg om dit te kunnen ondervangen.
Nieuwe sociale situaties (waarin geen duidelijke structuur is) maken me zenuwachtig en zorgen ervoor dat ik vaak dichtklap en mezelf echt dom en achterlijk vind. Ik ga dan stotteren, vermijd oogcontact en kan letterlijk verstarren.
Van bekend sociaal contact kan ik erg genieten en ik kan ook echt blij worden als ik spontaan kan reageren op onbekenden. Dit lukt namelijk niet altijd en is voor mij een overwinning.
Ik heb veel behoefte aan structuur en heb moeite met plotselinge veranderingen, dan kan ik echt boos of gefrustreerd worden (lekker kinderachtig, I know...)
Maar verder functioneer ik prima, heb ik plezier op werk en studie, vriendinnen en een vriend. Ik kan redelijk goed omgaan met mijn beperkingen en de diagnose heeft bij mij voor rust gezorgd. Ik hoef mezelf niet meer te overvragen, mijn grenzen zijn duidelijk.
ik heb asperger.
Mijn denkstructuur is anders (schijnbaar) dan anderen, ik kan erg gericht zijn op details en pas na lange tijd een totaalbeeld hebben van bijvoorbeeld mijn omgeving, gezichten etc. Dat kost me dan ook veel energie om te verwerken, vandaar dat ik ook wat sneller moe ben dan anderen.
Ik heb een achterstand in mijn sociaal-emotionele ontwikkeling, maar gelukkig ben ik slim genoeg om dit te kunnen ondervangen.
Nieuwe sociale situaties (waarin geen duidelijke structuur is) maken me zenuwachtig en zorgen ervoor dat ik vaak dichtklap en mezelf echt dom en achterlijk vind. Ik ga dan stotteren, vermijd oogcontact en kan letterlijk verstarren.
Van bekend sociaal contact kan ik erg genieten en ik kan ook echt blij worden als ik spontaan kan reageren op onbekenden. Dit lukt namelijk niet altijd en is voor mij een overwinning.
Ik heb veel behoefte aan structuur en heb moeite met plotselinge veranderingen, dan kan ik echt boos of gefrustreerd worden (lekker kinderachtig, I know...)
Maar verder functioneer ik prima, heb ik plezier op werk en studie, vriendinnen en een vriend. Ik kan redelijk goed omgaan met mijn beperkingen en de diagnose heeft bij mij voor rust gezorgd. Ik hoef mezelf niet meer te overvragen, mijn grenzen zijn duidelijk.
This is not kosher!
maandag 19 december 2011 om 12:27
Ik heb onlangs ook de diagnose ASS gekregen.
Hebben ze je ook verteld waar hun diagnose op gebaseerd is? (wat hen opviel aan jou) Want alleen de mededeling "Je bent autistisch" is wel heel erg kort door de bocht.
Vervolgens ben ik naar een paar psycho-educatie bijeenkomsten geweest waar je wat meer inzicht krijgt in wat je diagnose nu precies inhoudt en waar je met lotgenoten kunt kennismaken.
Nu zijn we aan het kijken hoe nu verder...
Voor mij was het wel even slikken om te horen te krijgen dat ik een ASS heb. Nu begint langzaam de bewustwording (uitzoeken hoe ik dan met mijn anders zijn om kan gaan, inventariseren op welke manier ik het beste werk etc.)
Je hersenen werken "gewoon" op een andere manier. Zintuiglijke waarnemingen komen bij iedereen gelijk binnen, alleen gaan ze bij iemand met ASS niet direct, maar via een aantal omwegen naar het centrale verwerkingscentrum waar er betekenis aan gegeven wordt.
Hebben ze je ook verteld waar hun diagnose op gebaseerd is? (wat hen opviel aan jou) Want alleen de mededeling "Je bent autistisch" is wel heel erg kort door de bocht.
Vervolgens ben ik naar een paar psycho-educatie bijeenkomsten geweest waar je wat meer inzicht krijgt in wat je diagnose nu precies inhoudt en waar je met lotgenoten kunt kennismaken.
Nu zijn we aan het kijken hoe nu verder...
Voor mij was het wel even slikken om te horen te krijgen dat ik een ASS heb. Nu begint langzaam de bewustwording (uitzoeken hoe ik dan met mijn anders zijn om kan gaan, inventariseren op welke manier ik het beste werk etc.)
Je hersenen werken "gewoon" op een andere manier. Zintuiglijke waarnemingen komen bij iedereen gelijk binnen, alleen gaan ze bij iemand met ASS niet direct, maar via een aantal omwegen naar het centrale verwerkingscentrum waar er betekenis aan gegeven wordt.
maandag 19 december 2011 om 12:59
quote:Vervolgens ben ik naar een paar psycho-educatie bijeenkomsten geweest waar je wat meer inzicht krijgt in wat je diagnose nu precies inhoudt en waar je met lotgenoten kunt kennismaken.En voor het geval dat je niet zit te wachten op 'lotgenoten', kan dit in individuele therapie. Echt een aanrader hoor TO.
Liever elitair dan een pauper!
maandag 19 december 2011 om 23:58
Wat betreft autisme: ik heb veel gehad aan NOVreflextherapie (google it), en aan verschillende boeken over 'Mindfullness' voor autisme, en wat autisme precies is. Ook heb ik me verdiept in studiemethodes (reading genius 2.0, photoreading, tony buzan, leer als een speer), en in boeken over lichaamstaal, communicatie, en assertiviteit.
Je zou je ook eens kunnen verdiepen in een glute-, casseine-, en histaminevrije dieet...+een aanvulling van visolie, olijfolie, vitamine b, en magnesium (ik gebruik alleen visolie en olijfolie).
En misschien heeft het zin om te laten kijken naar scheefstand van je bovenste rugwervel (atlas wervel).
Het lost niet alles op, maar wel een hoop. Bij mij een hoop in ieder geval
Je zou je ook eens kunnen verdiepen in een glute-, casseine-, en histaminevrije dieet...+een aanvulling van visolie, olijfolie, vitamine b, en magnesium (ik gebruik alleen visolie en olijfolie).
En misschien heeft het zin om te laten kijken naar scheefstand van je bovenste rugwervel (atlas wervel).
Het lost niet alles op, maar wel een hoop. Bij mij een hoop in ieder geval
dinsdag 20 december 2011 om 16:35
dinsdag 20 december 2011 om 23:46
Daar wil ik eens naar kijken, Jcutter. Op voorwaarde dat mijn persoonlijkheid niet te veel verandert. Het middel, STX209, moet niet erger (meer verwarring gevend) zijn dan de kwaal (autisme). Voorlopig denk ik dat autisme niet te genezen is, maar dat de persoon in kwestie, afhankelijk van zijn intelligentie en de rest van zijn persoonlijkheid, wel dingen kan leren.
World of Warcraft: Legion
donderdag 22 december 2011 om 08:42
Ik heb snel even gegoogled met de trefwoorden "autism" en "STX209", maar dat zou mensen minder irriteerbaar maken, of minder snel geagiteerd. IRL raak ik niet snel geirriteerd, intern wel soms, maar volgens mij kan ik het ook wel weer relativeren. Ik vraag me af of STX209 voor mij gaat werken. Als het mijn autisme beïnvloedt, beïnvloedt het ook mijn persoonlijkheid. Wat voor consequenties heeft dat?
World of Warcraft: Legion
donderdag 22 december 2011 om 20:21
Nee, kijk. Je moet het meer zien als een middel, wat ervoor zorgt dat je meer jezelf wordt. Het moet ervoor zorgen dat je niet meer snel overprikkeld raakt, dat de wereld niet te snel veranderd en chaotisch is, en dat je gewoon meer mens wordt die mee kan draaien in de maatschappij.
Het mooie van dit middel is, is dat het amper bijwerkingen heeft. Niet dat mijn autisme nog erg aanwezig is, maar ik ga dit middel wel nemen als ik hierdoor beter kan presteren.
Ik ben trouwens zelf meer fan van medicatievrije behandelingen; Atlas-wervel, neurofeedback, NOVreflextherapie, dieet, etc.
Het mooie van dit middel is, is dat het amper bijwerkingen heeft. Niet dat mijn autisme nog erg aanwezig is, maar ik ga dit middel wel nemen als ik hierdoor beter kan presteren.
Ik ben trouwens zelf meer fan van medicatievrije behandelingen; Atlas-wervel, neurofeedback, NOVreflextherapie, dieet, etc.
donderdag 22 december 2011 om 21:07
Ik heb niet het gevoel erg vaak overprikkeld te raken. Mensen die vaak overprikkeld raken en daar ook last van hebben, hebben misschien baat bij dat middel. Maar ik verkies om bepaalde signalen te negeren, en ik heb daar wat ervaring in. Andere autisten zullen daar meer moeite mee hebben. Andere autisten zouden nog minder moeite hebben dan ik. De wereld kan ik grotendeels behappen.
Ik denk aan de andere kant dat ik nog meer moet lezen over STX209.
Ik denk aan de andere kant dat ik nog meer moet lezen over STX209.
World of Warcraft: Legion
