Relaties
alle pijlers
het leeftijdsverschil topic!
maandag 19 februari 2007 om 00:40
Regelmatig duiken hier topics op.... in de trant van Oudere man, jongere vriend, 22 jaar leeftijds verschil e.d. Ik volg die topics omdat ik zelf ook in een leeftijdsverschil situatie zit. Wat me opvalt is dat veel van onze angsten, twijfels en problemen op elkaar lijken. Is het een idee om er een centraal topic van te maken waarin een ieder die met leeftijdsverschil in de relatie te maken heeft en er met 'lotgenoten' over wil kletsen terecht kan?
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
donderdag 25 oktober 2007 om 10:14
pfffffffffff heb dit topic ook maar weer eens opgezocht. Mijn vriend is 23 jaar ouder, ik ben 28, hij wordt 51. Een tijdje geleden hadden we besloten te stoppen met onze relatie omdat er te weinig toekomstperspectief leek te zijn.
Toch blijven we elkaar opzoeken en zijn straalverliefd. Op zich, ik merk niet dat hij ouder is als we samen dingen doen. Hij vindt het leuk om uit te gaan en we hebben veel gezamenlijke interesses. Maar het knaagt wel steeds aan me: hoe is dat over 10 jaar?
De grootste moeilijkheid voor mij blijft dat ik aan het begin van m'n leven sta en een gezinnetje wil. Mijn vriend staat daar al wel steeds meer voor open (hij zei pas, ik heb me te vroeg laten steriliseren lieve Sangsaa) maar ik weet dat ik niks van hem kan verlangen. Ik wil ook geen kinderen met iemand die daar niet ook 100% achter staat. Geen idee hoe dit verder gaat, maar ik kan hem (nog?) niet loslaten, daarvoor hebben we het veel te leuk.
Toch blijven we elkaar opzoeken en zijn straalverliefd. Op zich, ik merk niet dat hij ouder is als we samen dingen doen. Hij vindt het leuk om uit te gaan en we hebben veel gezamenlijke interesses. Maar het knaagt wel steeds aan me: hoe is dat over 10 jaar?
De grootste moeilijkheid voor mij blijft dat ik aan het begin van m'n leven sta en een gezinnetje wil. Mijn vriend staat daar al wel steeds meer voor open (hij zei pas, ik heb me te vroeg laten steriliseren lieve Sangsaa) maar ik weet dat ik niks van hem kan verlangen. Ik wil ook geen kinderen met iemand die daar niet ook 100% achter staat. Geen idee hoe dit verder gaat, maar ik kan hem (nog?) niet loslaten, daarvoor hebben we het veel te leuk.
vrijdag 21 december 2007 om 20:22
Ik ben sinds een jaar geleden gescheiden vn mijn veel oudere man (28jaar) en godzijdank ben ik er van af.
Haden een hele lange relatie ik was onder 20 en in feite nog volledig in "ontwikkeling"ik herken veel van jullie "beginnende verliefdheid'dat het samen niet uitgaan niet zo belangerijk is (dat denk je) vergeet niet er zit een volledige generatie kkloof hoor!!!!
Wij hebben 3 kinderen (11,6,3 jaar) zij hebben er opzich (nog) niet vel last van hoewel "zijn jullie leuk met opa op stap"steeds vaker gezegd wordt.
Oké eerlijk is eerlijk ik wil hier geen demotiverend verhaal ophangen....jullie hebben het leuk(had ik oo in het begin...stoer hoor man met levens ervaring mooie auto vaste baan eigen huis...dure kado's oh wat een luxe..."
Aan de reactie ( die ik nu begrijp) van de buiten wereld had ook ik lak...
Maar wat doet "verleifdheid?"
Totdat ik inderdaad verder ontwikkelde...hij had alles al gehad incl. mijn
jeugd...hij was er ik nog lang niet..ok'dez\e ma was en zeker achteraf gezien( maa liefde?) maakt blind nooit eerlijk een pathologische leugenaar ( dt speelt ook mee) wil graag grip hebbn op jongere vrouwen om ze naar zijn hand te zetten en dit zie je vaker op de lange termijn..want hé 20 jaar meer ook al ben je nu volwassen is kantje boord niet?
Ik impliceer hier overigens niks mee laat ik daar duidelijk over zijn ik vertel jullie mijn eigen ervaring en die van mijn beste vriendin die haar ( nu ex) in de zelfde periode ontmoette( zij 17 hij 35!) zij is inmiddels 3 jr geleden gescheiden.
Ik zelf was ook 17.(nu 32)
Ik kan me voorstelln dat jullie pislink worden oh ja dat werd ik ook als mensen me zeidn meisje waar begin je aan zoveel verschil enz enz..hahahha waar bemoieden ze zich mee wij waren gelukkig en konden de hele wereld aan ja ja..joh heerlijkj toch voor zo'n ventlekker jong ding...2e lvn na vrouw van eigen leeftijd en kids zalig hoor trofee aan de arm!!
Besef wel en dat is onvermijdelijk ( ik ken de argumenten..had ze zelf ook ...ik kan ook eerder sterven ziek worden enz...) jullie gaan zijn oude dagvoorzieng worden...geloof me..niet samen genieten van vut of pensioen nee jullie moeten nog zo'n 20 zo niet meer jaren werken terwijl hij naar bridge les gaat,of naar de uroloog of wat dan ook.
NOgmaals meiden ik spreek uit ervaring bekritioseer niet want heb zelf in zo'n relatie gezeten,maar een toekomst samen? nooit never onmogelijk!
Tenzij hij stinkend veel geld heeft,maar daar ga ik niet van uit..
Een rlelatie met zo'n verschil is nooit gelijkwaardig nee echt niet er zit een generatie kloof tussen levens ervaring ee heel leven voor dat jij uit de luiers was dat "haal "je niet in hoor!.
Hoe ik dit kan stellen ? ik heb nu een relatie met een gelijkwaardige partner 6 jaar ouder bruisend van levenslust heerlijk uitgaan genieten van de zelfde dingen en hé hebben het over de zelfde dingen van "vroeger"!!!!! hahahaha ook zoiets!
Oké meiden ik misgun jullie niks sterker nog ik hoop oprecht dat jullie gelukkig blijven met deze relatie Ik en mijn vriendin tja zijn geen uitzonderingen hoor,maar weten nu wat leven is zoals vrouwen van onze leeftijd dat behoren tedoen!!!!
Ik wens jullie heel veel geluk met jullie partners,wees niet te boos misschien ben ik wat "hard"maar dat was mijn ervaring"
En ik weet zeker van nog vele met mij!
Geniet zolang als het duurt.
X Lilith.
Haden een hele lange relatie ik was onder 20 en in feite nog volledig in "ontwikkeling"ik herken veel van jullie "beginnende verliefdheid'dat het samen niet uitgaan niet zo belangerijk is (dat denk je) vergeet niet er zit een volledige generatie kkloof hoor!!!!
Wij hebben 3 kinderen (11,6,3 jaar) zij hebben er opzich (nog) niet vel last van hoewel "zijn jullie leuk met opa op stap"steeds vaker gezegd wordt.
Oké eerlijk is eerlijk ik wil hier geen demotiverend verhaal ophangen....jullie hebben het leuk(had ik oo in het begin...stoer hoor man met levens ervaring mooie auto vaste baan eigen huis...dure kado's oh wat een luxe..."
Aan de reactie ( die ik nu begrijp) van de buiten wereld had ook ik lak...
Maar wat doet "verleifdheid?"
Totdat ik inderdaad verder ontwikkelde...hij had alles al gehad incl. mijn
jeugd...hij was er ik nog lang niet..ok'dez\e ma was en zeker achteraf gezien( maa liefde?) maakt blind nooit eerlijk een pathologische leugenaar ( dt speelt ook mee) wil graag grip hebbn op jongere vrouwen om ze naar zijn hand te zetten en dit zie je vaker op de lange termijn..want hé 20 jaar meer ook al ben je nu volwassen is kantje boord niet?
Ik impliceer hier overigens niks mee laat ik daar duidelijk over zijn ik vertel jullie mijn eigen ervaring en die van mijn beste vriendin die haar ( nu ex) in de zelfde periode ontmoette( zij 17 hij 35!) zij is inmiddels 3 jr geleden gescheiden.
Ik zelf was ook 17.(nu 32)
Ik kan me voorstelln dat jullie pislink worden oh ja dat werd ik ook als mensen me zeidn meisje waar begin je aan zoveel verschil enz enz..hahahha waar bemoieden ze zich mee wij waren gelukkig en konden de hele wereld aan ja ja..joh heerlijkj toch voor zo'n ventlekker jong ding...2e lvn na vrouw van eigen leeftijd en kids zalig hoor trofee aan de arm!!
Besef wel en dat is onvermijdelijk ( ik ken de argumenten..had ze zelf ook ...ik kan ook eerder sterven ziek worden enz...) jullie gaan zijn oude dagvoorzieng worden...geloof me..niet samen genieten van vut of pensioen nee jullie moeten nog zo'n 20 zo niet meer jaren werken terwijl hij naar bridge les gaat,of naar de uroloog of wat dan ook.
NOgmaals meiden ik spreek uit ervaring bekritioseer niet want heb zelf in zo'n relatie gezeten,maar een toekomst samen? nooit never onmogelijk!
Tenzij hij stinkend veel geld heeft,maar daar ga ik niet van uit..
Een rlelatie met zo'n verschil is nooit gelijkwaardig nee echt niet er zit een generatie kloof tussen levens ervaring ee heel leven voor dat jij uit de luiers was dat "haal "je niet in hoor!.
Hoe ik dit kan stellen ? ik heb nu een relatie met een gelijkwaardige partner 6 jaar ouder bruisend van levenslust heerlijk uitgaan genieten van de zelfde dingen en hé hebben het over de zelfde dingen van "vroeger"!!!!! hahahaha ook zoiets!
Oké meiden ik misgun jullie niks sterker nog ik hoop oprecht dat jullie gelukkig blijven met deze relatie Ik en mijn vriendin tja zijn geen uitzonderingen hoor,maar weten nu wat leven is zoals vrouwen van onze leeftijd dat behoren tedoen!!!!
Ik wens jullie heel veel geluk met jullie partners,wees niet te boos misschien ben ik wat "hard"maar dat was mijn ervaring"
En ik weet zeker van nog vele met mij!
Geniet zolang als het duurt.
X Lilith.
zaterdag 22 december 2007 om 17:52
quote:Lilith75 schreef op 21 december 2007 @ 20:22:
NOgmaals meiden ik spreek uit ervaring bekritioseer niet want heb zelf in zo'n relatie gezeten,maar een toekomst samen? nooit never onmogelijk!
Tenzij hij stinkend veel geld heeft,maar daar ga ik niet van uit..
Sorry hoor, Lilith, maar ik vind je wel erg negatief.
Jammer dat het in jouw geval niets geworden is en tuurlijk loop je in de praktijk tegen sommige dingen aan, maar dat wil echt niet zeggen dat het "nooit never" gaat werken!!
En wat heeft stinkend veel geld er in vredesnaam mee te maken???
Ik ben zelf trouwens 28 en heb iets (nog een beetje vaag) met iemand van 40.
NOgmaals meiden ik spreek uit ervaring bekritioseer niet want heb zelf in zo'n relatie gezeten,maar een toekomst samen? nooit never onmogelijk!
Tenzij hij stinkend veel geld heeft,maar daar ga ik niet van uit..
Sorry hoor, Lilith, maar ik vind je wel erg negatief.
Jammer dat het in jouw geval niets geworden is en tuurlijk loop je in de praktijk tegen sommige dingen aan, maar dat wil echt niet zeggen dat het "nooit never" gaat werken!!
En wat heeft stinkend veel geld er in vredesnaam mee te maken???
Ik ben zelf trouwens 28 en heb iets (nog een beetje vaag) met iemand van 40.
zondag 23 december 2007 om 11:49
Ik heb 13 jaar lang een relatie gehad met een man die 18 jaar ouder was. Deze relatie begon toen ik bijna 17 was.
Ik zal nooit zeggen dat het een nare ervaring was: ik ben niet voor niets al die jaren bij hem gebleven.
Wel kan ik, nu ik ouder ben, zeggen dat ik destijds een hoop gevoelens met elkaar heb verward. Ik keek enorm naar hem op, zijn waarheid was mijn waarheid en ik heb verliefdheid verward met sympathie.
Ik herken een hoop in jullie reacties: dat waren mijn reacties destijds ook. Vooral het onderdeel 'de buitenwereld'. Maar uiteindelijk ging ik die reacties heel goed begrijpen.
Ik dacht ook al 'heel volwassen' te zijn, deed mee met zijn vrienden, hoefde niet uit te gaan...daar had ik helemaal geen zin in.
Wist ik veel! HIJ had er geen zin in, en hij heeft mij gevormd in een tijd dat ik ontvankelijk was (want puber)....hij kon mij kneden zoals hij dat wilde. Niet bewust, maar simpelweg omdat ik heel jong was.
Uiteindelijk wilde ik wel uitgaan, mensen van mijn eigen leeftijd ontmoeten....en ging er een wereld voor me open. Ik heb een wilde periode gehad, maar mijn ex bleef me steeds steunen (ook in de hoop dat het een fase was waar ik doorheen moest). Zijn begrip heeft het voor mij extra moeilijk gemaakt de knoop door te hakken en voor mezelf te kiezen. We konden nog jaren zo doorleven (als goede vrienden), maar dat beklemde me teveel.
Het heeft me toch veel verdriet gedaan om HEM dit verdriet aan te doen. Al heb ik ook een fase gehad dat ik dacht:"Jij had beter moeten weten destijds...je had je ver van mij moeten houden...je was 35!!!"
Maar goed, mijn leven met hem heeft me gevormd tot wie ik nu ben, ik heb er geen spijt van. We hebben twee prachtige kinderen en we gaan nu nog op heel goede voet met elkaar om. Als ik me geen raad weet bel ik hem alsnog. We voeden onze kinderen samen op, ze zijn drie dagen pw bij hem en we gaan samen naar de belangrijke dingen in hun leven.
Ik heb een hoop dingen meegemaakt die ik anders nooit meegemaakt zou hebben.....maar uiteindelijk werkte het leeftijdsverschil bij ons niet. Waar ik eerst blind zijn mening volgde, ging ik toen ik ouder was denken: hee, maar zo zit dat helemaal niet! Toen ik ook daadwerkelijk tegengas ging geven ging het al snel minder tussen ons.
Ik ben nu heel gelukkig met mijn allereerste vriendje, hij is maar 3 weken ouder dan ik. Onze relatie is veel gelijkwaardiger, maar wellicht ook omdat we heel veel overeenkomsten hebben.
Voor mezelf ben ik nog altijd blij dat ik uiteindelijk voor mezelf heb gekozen. Naar hem EN naar mijn kinderen (hoe goed het ook allemaal voor ze loopt) heb ik nog altijd een schuldgevoel: zo ben ik er vooraf niet ingestapt.
Ik vind het nog altijd belangrijk dat het goed met hem gaat, dat hij gelukkig is.
Ik zal niet zeggen dat een leeftijdsverschil nooit werkt, maar zeker als je op TE jonge leeftijd in zo'n relatie stapt denk ik dat het uiteindelijk op gaat breken. Je bent dan nog te ontvankelijk, laat je onbewust veel te veel vormen door een ander. Ik bedoel: je ouders hebben je opvoeding nog niet eens afgerond.....die neemt hij in feite over.
Ik hoop uiteraard dat het voor jullie allemaal fantastisch uit zal pakken...
groetjes!
Ik zal nooit zeggen dat het een nare ervaring was: ik ben niet voor niets al die jaren bij hem gebleven.
Wel kan ik, nu ik ouder ben, zeggen dat ik destijds een hoop gevoelens met elkaar heb verward. Ik keek enorm naar hem op, zijn waarheid was mijn waarheid en ik heb verliefdheid verward met sympathie.
Ik herken een hoop in jullie reacties: dat waren mijn reacties destijds ook. Vooral het onderdeel 'de buitenwereld'. Maar uiteindelijk ging ik die reacties heel goed begrijpen.
Ik dacht ook al 'heel volwassen' te zijn, deed mee met zijn vrienden, hoefde niet uit te gaan...daar had ik helemaal geen zin in.
Wist ik veel! HIJ had er geen zin in, en hij heeft mij gevormd in een tijd dat ik ontvankelijk was (want puber)....hij kon mij kneden zoals hij dat wilde. Niet bewust, maar simpelweg omdat ik heel jong was.
Uiteindelijk wilde ik wel uitgaan, mensen van mijn eigen leeftijd ontmoeten....en ging er een wereld voor me open. Ik heb een wilde periode gehad, maar mijn ex bleef me steeds steunen (ook in de hoop dat het een fase was waar ik doorheen moest). Zijn begrip heeft het voor mij extra moeilijk gemaakt de knoop door te hakken en voor mezelf te kiezen. We konden nog jaren zo doorleven (als goede vrienden), maar dat beklemde me teveel.
Het heeft me toch veel verdriet gedaan om HEM dit verdriet aan te doen. Al heb ik ook een fase gehad dat ik dacht:"Jij had beter moeten weten destijds...je had je ver van mij moeten houden...je was 35!!!"
Maar goed, mijn leven met hem heeft me gevormd tot wie ik nu ben, ik heb er geen spijt van. We hebben twee prachtige kinderen en we gaan nu nog op heel goede voet met elkaar om. Als ik me geen raad weet bel ik hem alsnog. We voeden onze kinderen samen op, ze zijn drie dagen pw bij hem en we gaan samen naar de belangrijke dingen in hun leven.
Ik heb een hoop dingen meegemaakt die ik anders nooit meegemaakt zou hebben.....maar uiteindelijk werkte het leeftijdsverschil bij ons niet. Waar ik eerst blind zijn mening volgde, ging ik toen ik ouder was denken: hee, maar zo zit dat helemaal niet! Toen ik ook daadwerkelijk tegengas ging geven ging het al snel minder tussen ons.
Ik ben nu heel gelukkig met mijn allereerste vriendje, hij is maar 3 weken ouder dan ik. Onze relatie is veel gelijkwaardiger, maar wellicht ook omdat we heel veel overeenkomsten hebben.
Voor mezelf ben ik nog altijd blij dat ik uiteindelijk voor mezelf heb gekozen. Naar hem EN naar mijn kinderen (hoe goed het ook allemaal voor ze loopt) heb ik nog altijd een schuldgevoel: zo ben ik er vooraf niet ingestapt.
Ik vind het nog altijd belangrijk dat het goed met hem gaat, dat hij gelukkig is.
Ik zal niet zeggen dat een leeftijdsverschil nooit werkt, maar zeker als je op TE jonge leeftijd in zo'n relatie stapt denk ik dat het uiteindelijk op gaat breken. Je bent dan nog te ontvankelijk, laat je onbewust veel te veel vormen door een ander. Ik bedoel: je ouders hebben je opvoeding nog niet eens afgerond.....die neemt hij in feite over.
Ik hoop uiteraard dat het voor jullie allemaal fantastisch uit zal pakken...
groetjes!
zondag 23 december 2007 om 12:07
@ Mokkie75: ben het met je eens dat een relatie waar je heel jong instapt je vaak op kan breken (vaak dus, hoeft niet, maar zie het veel om me heen gebeuren). Echter dat heeft m.i. weinig te maken met of je partner al dan niet een stuk ouder is.
Wanneer je jong bent, een jaar of 16, 17, 18 of zo, en je stapt in een (vaak eerste of tweede) relatie die jaren duurt, ben je nog ZO in ontwikkeling dat er een gerede kans bestaat dat je uit elkaar groeit gedurende je ontwikkeling.
Fijn dat je keuze goed heeft uitgepakt
Wanneer je jong bent, een jaar of 16, 17, 18 of zo, en je stapt in een (vaak eerste of tweede) relatie die jaren duurt, ben je nog ZO in ontwikkeling dat er een gerede kans bestaat dat je uit elkaar groeit gedurende je ontwikkeling.
Fijn dat je keuze goed heeft uitgepakt
zondag 23 december 2007 om 14:41
Hey ease, thanks dat je ons leuk vind. We ZIJN ook heel leuk hahaha.
En ik wilde even reageren op het verhaal van mokkiel. In jouw omstandigheden snap ik het heel goed waarom het uit is gegaan. Door het verschil in levensfase en verschil in wat je wil in het leven.
En ook goed dat je snapt dat het niet persee het leeftijdsverschil geweest hoeft te zijn waardoor het is misgegaan. Ik heb mn eigen relatie ook vaak onder de loep genomen hoor. Maar ik kom tot de conclusie dat ik gewoon doe wat ik altijd doe en wat ik leuk vind. of het nou uitgaan is of thuisblijven is. Ik doe gewoon waar ik zin in heb en hoef me niet aan te passen aan hem in zoverre dat ik dan verplicht thuis op de bank zit en naar ouwelullen muziek luister omdat HIJ dat wil.
Ik denk dat het voor alle relaties geldt: zolang je JEZELF kan zijn...is het goed.
En ik wilde even reageren op het verhaal van mokkiel. In jouw omstandigheden snap ik het heel goed waarom het uit is gegaan. Door het verschil in levensfase en verschil in wat je wil in het leven.
En ook goed dat je snapt dat het niet persee het leeftijdsverschil geweest hoeft te zijn waardoor het is misgegaan. Ik heb mn eigen relatie ook vaak onder de loep genomen hoor. Maar ik kom tot de conclusie dat ik gewoon doe wat ik altijd doe en wat ik leuk vind. of het nou uitgaan is of thuisblijven is. Ik doe gewoon waar ik zin in heb en hoef me niet aan te passen aan hem in zoverre dat ik dan verplicht thuis op de bank zit en naar ouwelullen muziek luister omdat HIJ dat wil.
Ik denk dat het voor alle relaties geldt: zolang je JEZELF kan zijn...is het goed.
maandag 24 december 2007 om 10:46
Christine, daar schort nou juist het probleem: ik dacht toen OOK dat ik mezelf was. Ik had HELEMAAL niet het gevoel dat ik niet kon doen en laten wat ik zelf wilde.
Dus deels ben ik met je eens dat serieuze relaties op jonge leeftijd op zichzelf al minder kans van slagen hebben, maar anderzijds heeft het wel degelijk aan het leeftijdsverschil gelegen.
Zeker in die leeftijdsfase: je bent nog zo vormbaar, kneedbaar. Je DENKT ook echt dat je doet wat jij wilt, dat je jezelf bent.
Toen we uit elkaar gingen heb ik echt eene periode gehad dat ik me vreselijk schaamde voor alles wat er is gebeurd. Ineens gingen mijn oogkleppen open over hoe iedereen altijd naar ons gekeken heeft: een soort freakshow. Een belachelijk iets. En ik ehb altijd zo arrogant gedaan, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Ineens ging ik beseffen wat iedereen altijd bedoeld heeft en dat ze me wilden beschermen. Me niet mijn jeugd wel laten gooien.
Dat heeft een paar maanden geduurd en toen besloot ik: oke, het heeft me mn jeugd gekost, maar het heeft me ook een hoop positieve ervaringen opgeleverd. Doordat hij zakenman was en ik in die 13 jaar mn ogen en oren niet heb dichtgehouden heb ik heel veel geleerd. Dat bedoel ik buiten de materiele voordelen! Een hoop reizen, ervaringen enz. Maar ook echt dingen die ik zakelijk en juridisch heb opgestoken.
Ik ben dan wel als 18 jarige direct bij hem ingetrokken vanuit mn ouderlijk huis: ik ben niet bepaald afhankelijk, heb dankzij hem echt wel geleerd mijn eigen boontjes te doppen en mn mannetje te staan.
We zijn nu een paar jaar verder en ik ben blij dat we op deze goede voet met elkaar om kunnen blijven gaan, maar eerlijk is eerlijk: daar is een proces aan voorafgegaan wat mij betreft.
Ik ben nu alweer een paar jaar samen met mn allereerste vriendje (dwz: het vriendje wat ik voor mn ex had...toen ik 16 was..en alleen maar gezoend destijds ;-...ben nooit meer zo verliefd geweest als op hem..) en dat is zo'n wereld van verschil. Misschien ook omdat we vrijwel dezelfde karakters hebben, dezelfde smaak, dezelfde interesses, dat weet ik niet.Ik heb weleens gedacht: hadden we toen maar doorgezet, maar we weten ook allebei dat het dan nooit was geworden wat het nu is. We hebben allebei onze vorige relatie 'nodig' gehad om te worden wie we nu zijn...zo zie ik dat.
Enige 'schade' die ik wel heb opgelopen, is dat ik nu vaak denk:"Ok, ik denk nu dat dit 'het' is, dat ik mezelf weer ben enz enz....mnaar dacht ik dat toen ook niet?"
Ik ga ervanui dat het niet beter kan als de relatie die ik nu heb, maar ja....
Dus deels ben ik met je eens dat serieuze relaties op jonge leeftijd op zichzelf al minder kans van slagen hebben, maar anderzijds heeft het wel degelijk aan het leeftijdsverschil gelegen.
Zeker in die leeftijdsfase: je bent nog zo vormbaar, kneedbaar. Je DENKT ook echt dat je doet wat jij wilt, dat je jezelf bent.
Toen we uit elkaar gingen heb ik echt eene periode gehad dat ik me vreselijk schaamde voor alles wat er is gebeurd. Ineens gingen mijn oogkleppen open over hoe iedereen altijd naar ons gekeken heeft: een soort freakshow. Een belachelijk iets. En ik ehb altijd zo arrogant gedaan, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Ineens ging ik beseffen wat iedereen altijd bedoeld heeft en dat ze me wilden beschermen. Me niet mijn jeugd wel laten gooien.
Dat heeft een paar maanden geduurd en toen besloot ik: oke, het heeft me mn jeugd gekost, maar het heeft me ook een hoop positieve ervaringen opgeleverd. Doordat hij zakenman was en ik in die 13 jaar mn ogen en oren niet heb dichtgehouden heb ik heel veel geleerd. Dat bedoel ik buiten de materiele voordelen! Een hoop reizen, ervaringen enz. Maar ook echt dingen die ik zakelijk en juridisch heb opgestoken.
Ik ben dan wel als 18 jarige direct bij hem ingetrokken vanuit mn ouderlijk huis: ik ben niet bepaald afhankelijk, heb dankzij hem echt wel geleerd mijn eigen boontjes te doppen en mn mannetje te staan.
We zijn nu een paar jaar verder en ik ben blij dat we op deze goede voet met elkaar om kunnen blijven gaan, maar eerlijk is eerlijk: daar is een proces aan voorafgegaan wat mij betreft.
Ik ben nu alweer een paar jaar samen met mn allereerste vriendje (dwz: het vriendje wat ik voor mn ex had...toen ik 16 was..en alleen maar gezoend destijds ;-...ben nooit meer zo verliefd geweest als op hem..) en dat is zo'n wereld van verschil. Misschien ook omdat we vrijwel dezelfde karakters hebben, dezelfde smaak, dezelfde interesses, dat weet ik niet.Ik heb weleens gedacht: hadden we toen maar doorgezet, maar we weten ook allebei dat het dan nooit was geworden wat het nu is. We hebben allebei onze vorige relatie 'nodig' gehad om te worden wie we nu zijn...zo zie ik dat.
Enige 'schade' die ik wel heb opgelopen, is dat ik nu vaak denk:"Ok, ik denk nu dat dit 'het' is, dat ik mezelf weer ben enz enz....mnaar dacht ik dat toen ook niet?"
Ik ga ervanui dat het niet beter kan als de relatie die ik nu heb, maar ja....
maandag 24 december 2007 om 18:51
Tja ik weet niet hoe ik er over 10 jaar tegenaan kijk. Ik leef nu. Ik vond hem al een tijd leuk (paar jaar) voor we een relatie kregen. Was 23 toen we echt samen kwamen en heb daarvoor al eerder samengewoond en ook op mezelf gewoond. Ik ken hem nu in totaal een jaar of 5 waarvan dan bijna 2 jaar een relatie. Daarvoor had hij een partner en ik ook en ja er was een klik maar ook gezond verstand om geen huwelijken op te blazen en dat soort gedoe.
Ik kan je naar alle eerlijkheid zeggen dat ik het nu naar mijn zin heb. En ik leef nu, heb het gezellig, hij is lief voor me en ik voor hem. En ik ga van tijd tot tijd lekker stappen of met vriendinnen een fles rosé soldaat maken als ik daar zin in heb. En ook zitten mijn vriend en ik zelf weleens lekker gek te doen omdat we een blowtje hebben gerookt (doen we sporadisch hoor maar soms is het wel grappig). Hij is hij, ik ben ik. En ik heb me ook weleens achteraf rotgeschaamd voor een vriendje van mn eigen leeftijd omdat het achteraf de nerd van de school bleek te zijn. So be it. You live...you learn. You love you learn... etc.
Ik kan je naar alle eerlijkheid zeggen dat ik het nu naar mijn zin heb. En ik leef nu, heb het gezellig, hij is lief voor me en ik voor hem. En ik ga van tijd tot tijd lekker stappen of met vriendinnen een fles rosé soldaat maken als ik daar zin in heb. En ook zitten mijn vriend en ik zelf weleens lekker gek te doen omdat we een blowtje hebben gerookt (doen we sporadisch hoor maar soms is het wel grappig). Hij is hij, ik ben ik. En ik heb me ook weleens achteraf rotgeschaamd voor een vriendje van mn eigen leeftijd omdat het achteraf de nerd van de school bleek te zijn. So be it. You live...you learn. You love you learn... etc.
donderdag 27 december 2007 om 09:23
@ Christine: Ik wil je mijn mening niet opdringen...het is mijn ervaring, meer niet.
Je hoeft je keuze dus niet te verantwoorden, want ieder leeft zijn leven .
Ik wil alleen maar zeggen: naar mijn mening loop je uiteindelijk altijd achter de feiten aan, maar halen ze je op een gegeven moment in. Dan wordt je wakker en besef je wat iedereen aldoor heeft bedoeld. Dat is mijn ervaring en die van een hoop kennissen en vriendinnen van mij die soortgelijke ervaringen hebben gehad.
Toen zag ik dat allemaal heeeeeel anders.
Maar dat geeft niet.
Misschien denk je ooit, over misschien wel jaren, terug aan dit topic en wat de 'minder positief gestemden' hier zeiden en denk je: verdomd.
Maar ik hoop voor je dat dat nooit zal gebeuren
Je hoeft je keuze dus niet te verantwoorden, want ieder leeft zijn leven .
Ik wil alleen maar zeggen: naar mijn mening loop je uiteindelijk altijd achter de feiten aan, maar halen ze je op een gegeven moment in. Dan wordt je wakker en besef je wat iedereen aldoor heeft bedoeld. Dat is mijn ervaring en die van een hoop kennissen en vriendinnen van mij die soortgelijke ervaringen hebben gehad.
Toen zag ik dat allemaal heeeeeel anders.
Maar dat geeft niet.
Misschien denk je ooit, over misschien wel jaren, terug aan dit topic en wat de 'minder positief gestemden' hier zeiden en denk je: verdomd.
Maar ik hoop voor je dat dat nooit zal gebeuren
vrijdag 28 december 2007 om 12:38
AnnBritt79....dat stinkend veel geld heeft er veel mee te maken,als hij met pensioen gaat moet jij nog zoveel jaar werken voor zijn onderhoud,tenzij hij dus veel geld heeft heeft en jullie samen op zijn einde kunnen wachten!
Mokkie75 heel herkenbaar,inderdaad,je denkt dat je voor jezelf denkt,maar nu weet je dat het vooral zijn gedachten ideeen en zo meer waren die je als waarheid zag,en dat bedoelde ik ook met het ongelijkwaardige van zo'n relatie je volgt zo'n man braaf in alles wat hij doet.
Vraag je zelf eens af wat hij in een jonge meid ziet behalve haar jeugd?
Ik heb me net als Mokkie75 bij tijden achteraf echt walgelijk gevoeld,28 jaar verschil hoor!het is dat ik 3 kinderen met die man heb,en de relatie daaromm nooit zal verloochenen,juist van wege die kinderen,maar anders?
Mokkie75 heel herkenbaar,inderdaad,je denkt dat je voor jezelf denkt,maar nu weet je dat het vooral zijn gedachten ideeen en zo meer waren die je als waarheid zag,en dat bedoelde ik ook met het ongelijkwaardige van zo'n relatie je volgt zo'n man braaf in alles wat hij doet.
Vraag je zelf eens af wat hij in een jonge meid ziet behalve haar jeugd?
Ik heb me net als Mokkie75 bij tijden achteraf echt walgelijk gevoeld,28 jaar verschil hoor!het is dat ik 3 kinderen met die man heb,en de relatie daaromm nooit zal verloochenen,juist van wege die kinderen,maar anders?
vrijdag 28 december 2007 om 23:16
Tja nogmaals je kan ook over 20 jaar 'wakker worden' uit een relatie zonder leeftijds verschil. Ik heb echt wel rondgekeken voor ik in deze relatie stapte. Ik leef nu. En mocht ik nog een keer wakker worden zoals jullie het omschrijven dan zie ik dat tegen die tijd wel. Ik ga me nu niet druk maken over wat er kán gebeuren als ik dat nu niet zo zie maar gewoon een leuke relatie heb. Ik heb een vriendje gehad waarmee ik een half jaar scheelde en die relatie voelde veel ongelijkwaardiger. Hij drong heel erg zijn mening op en ik volgde hem gedwee. Het groeide helemaal scheef en ik had geen zin om de rest van mijn leven in een ongelijkwaardige relatie te zitten met iemand die op me neerkeek en alles beter wist. Dat was dus ook de reden dat het uit ging. Kom op mensen. Live now, worry later. Een relatie verbreken kan altijd nog. Achteraf spijt hebben van een relatie die je hebt laten schieten is veel rotter denk k.
zaterdag 29 december 2007 om 16:31
Christine,
Ik denk niet dat iemand zegt dat je je relatie moet verbreken, omdat die toch niet gaat werken ivm het leeftijdsverschil. Ik denk niet dat iemand zegt dat je niet nu moet leven.
Ik denk niet dat iemand oordeelt over JOUW relatie.
Mensen vertellen hier hun eigen ervaring, zoals werd gevraagd in dit topic.
Die ervaring van ons is er niet een om over naar huis te schrijven. That's it. Je hoeft 'm niet te betrekken op je eigen situatie
Ik denk niet dat iemand zegt dat je je relatie moet verbreken, omdat die toch niet gaat werken ivm het leeftijdsverschil. Ik denk niet dat iemand zegt dat je niet nu moet leven.
Ik denk niet dat iemand oordeelt over JOUW relatie.
Mensen vertellen hier hun eigen ervaring, zoals werd gevraagd in dit topic.
Die ervaring van ons is er niet een om over naar huis te schrijven. That's it. Je hoeft 'm niet te betrekken op je eigen situatie
zondag 30 december 2007 om 20:19
Ik lees bij een aantal iets over een kinderwens,maar "hij"wil niet ...DAMES!!!!!! wie wil niet???/?/?jij wel hij niet dus?
En aangezien je samen kinderen moet willen anders kun je het beter niet doen..
Wie doet dan een concessie????? dat is wat mokkie75 bedoelde met "je denkt dat je doet wat JIJ wilt".
Ik bedoel maar.
En aan de andere kant beter maar geen kinderen als het verschil erg groot is,"leuk met opa op stap?"is pijnlijk hoor voor je kindjes!!!
En dan het feit dat jajaja een partner van je iegen leeftijd kan ook eerder dood gaan,maar statistisch gezien....kinderen een vader vroeg verliezen is ook aanzienlijk groter.
Ja ik heb ooit ook gedacht"liever kort een leuke papa dan misschien lang een minder leuke papa bladiebladiebla.
En aangezien je samen kinderen moet willen anders kun je het beter niet doen..
Wie doet dan een concessie????? dat is wat mokkie75 bedoelde met "je denkt dat je doet wat JIJ wilt".
Ik bedoel maar.
En aan de andere kant beter maar geen kinderen als het verschil erg groot is,"leuk met opa op stap?"is pijnlijk hoor voor je kindjes!!!
En dan het feit dat jajaja een partner van je iegen leeftijd kan ook eerder dood gaan,maar statistisch gezien....kinderen een vader vroeg verliezen is ook aanzienlijk groter.
Ja ik heb ooit ook gedacht"liever kort een leuke papa dan misschien lang een minder leuke papa bladiebladiebla.
zondag 30 december 2007 om 20:31
Bovendien, onze tweeling is nu 11, die zijn regelmatig aan het rekenen 'hoe lang papa nog leeft' en 'hoe oud zij zijn als papa doodgaat'.
Natuurlijk weten wij volwassen dat je ook als jongste eerder dood kunt gaan, maar zo werkt het niet in het hoofd van een kind.
Gelukkig heeft mijn ex sowieso altijd gezegd na zijn 40e geen vader meer te willen worden, omdat hij zelf een oudere vader had. Dat begreep ik toen niet zo goed, maar als ik nu zie hoe druk mijn kinderen ermee zijn, snap ik het heel goed!
Zij vinden het nu ook best wel gek dat wij zo'n leeftijdsverschil hebben en ik probeer zo relaxed mogelijk te reageren. Het hele blabla verhaal dat liefde geen leeftijd kent en dat papa en ik heel veel van elkaar hebben gehouden en ze heeeeel graag hebben gewild.
Maar ergens is altijd dat stemmetje dat zegt: ik praat iets recht wat heel krom is....ook al heb ik er eigenlijk geen woord aan gelogen...
Natuurlijk weten wij volwassen dat je ook als jongste eerder dood kunt gaan, maar zo werkt het niet in het hoofd van een kind.
Gelukkig heeft mijn ex sowieso altijd gezegd na zijn 40e geen vader meer te willen worden, omdat hij zelf een oudere vader had. Dat begreep ik toen niet zo goed, maar als ik nu zie hoe druk mijn kinderen ermee zijn, snap ik het heel goed!
Zij vinden het nu ook best wel gek dat wij zo'n leeftijdsverschil hebben en ik probeer zo relaxed mogelijk te reageren. Het hele blabla verhaal dat liefde geen leeftijd kent en dat papa en ik heel veel van elkaar hebben gehouden en ze heeeeel graag hebben gewild.
Maar ergens is altijd dat stemmetje dat zegt: ik praat iets recht wat heel krom is....ook al heb ik er eigenlijk geen woord aan gelogen...
zondag 30 december 2007 om 20:42
Mijn ex weet zelf hoe krom het is heeft jaren zijn middelste kind voorgelogen..door zichzelf 10 jaar jonger te rekenen!!
Maar ik was die leugen beu...gevolg? kind dat boos kwaad en verdreitig was en een hele ouwe papa die ook nog liegt...maar ja,dat heb ik op mijn manier besproken met haar,maar ohw wat een domme fout van die opapapa.
Maar ik was die leugen beu...gevolg? kind dat boos kwaad en verdreitig was en een hele ouwe papa die ook nog liegt...maar ja,dat heb ik op mijn manier besproken met haar,maar ohw wat een domme fout van die opapapa.
donderdag 21 februari 2008 om 01:23
Vraag me af hoe het met iedereen is. Hier nog steeds rozengeur en maneschijn. Het wordt hechter en hechter tussen ons en er zit nog steeds een dikke vette stijgende lijn in onze relatie, die inmiddels alweer 2 jaar verder is ten opzichte van toen ik hier begon met posten (mijn nickname zou eigenlijk Christine25 moeten zijn inmiddels)
Ik ben nog steeds hartstikke blij met hem, ben blij dat met name hij tov zijn exvrouw ook het hoofd heeft koel gehouden en dat we het fijn hebben met zijn tweetjes (en ook als de kinderen er zijn)
Omdat ik het toch wel lastig vond ook met de kinderen, bemoei ik me er minder mee. Het zijn zijn kinderen en die hebben al een vader en moeder. Ja leuk als ik er een positieve bijdrage aan kan geven maar mij verantwoordelijk voelen heb ik steeds minder last van. Meestal spreek ik in de weekends als ze er zijn ook wat met vriendinnen af zodat ik niet na een week werken de hele dag tussen de kinderen zit die ruzie maken om de nintendo. Ik moet ook weekend hebben anders trek ik het niet.
Door wat meer mijn eigen gang te gaan en mijn eigen pad uit te stippelen gaat het prima en is het veel beter te doen als in het begin.
Ik ben nog steeds hartstikke blij met hem, ben blij dat met name hij tov zijn exvrouw ook het hoofd heeft koel gehouden en dat we het fijn hebben met zijn tweetjes (en ook als de kinderen er zijn)
Omdat ik het toch wel lastig vond ook met de kinderen, bemoei ik me er minder mee. Het zijn zijn kinderen en die hebben al een vader en moeder. Ja leuk als ik er een positieve bijdrage aan kan geven maar mij verantwoordelijk voelen heb ik steeds minder last van. Meestal spreek ik in de weekends als ze er zijn ook wat met vriendinnen af zodat ik niet na een week werken de hele dag tussen de kinderen zit die ruzie maken om de nintendo. Ik moet ook weekend hebben anders trek ik het niet.
Door wat meer mijn eigen gang te gaan en mijn eigen pad uit te stippelen gaat het prima en is het veel beter te doen als in het begin.
maandag 24 maart 2008 om 21:54
Hallo!!
Ik ben nieuw hier!! (nou ja..nieuw...wel een trouwe lezer, maar sinds kort heb ik mezelf ook maar aangemeld)
Mijn vriend is ruim 14 jaar ouder dan ik....We hebben nu anderhalf jaar iets. en nee, het is niet altijd even makkelijk, maar ik zou hem voor geen goud willen missen!
Ook al heeft ie een aantal kinderen, wat nogal wat problemen met zich meebrengt (bijvoorbeeld de moeder van deze kinderen...)
En ook was er pasgeleden iemand die dacht dat ik zijn dochter was
En kennissen die meteen hun mening klaar hebben terwijl ze niks van onze relatie afweten (''waar begin je aan'', ''kap ermee'' enzenz)
Het leuke is dat ze die mening wel meteen bijstellen zodra ze ons samen zien...En mijn ouders, broers/zussen en (de meeste) vriendinnen hebben er nooit een probleem van gemaakt en waren alleen maar blij voor ons! En we zíjn zelf ook erg blij!!
Het enige waar we tegenaan lopen is de eventuele kinderwens...
Ik zou (nog) niet weten of ik kinderen wil (ervan uitgaande dat het lukt om kinderen te krijgen), maar aangezien mijn vriend niet na zijn 45e nog aan kinderen wil beginnen(alle respect hiervoor trouwens), heb ik ineens een stuk minder tijd om hierover na te denken...want als hij 45 is, ben ik pas 31....en in theorie had ik natuurlijk tot m'n 40e de tijd om hierover te denken...
Voorlopig ben ik nog geen 31 trouwens...maar het houdt me wel bezig...
Ik ben nieuw hier!! (nou ja..nieuw...wel een trouwe lezer, maar sinds kort heb ik mezelf ook maar aangemeld)
Mijn vriend is ruim 14 jaar ouder dan ik....We hebben nu anderhalf jaar iets. en nee, het is niet altijd even makkelijk, maar ik zou hem voor geen goud willen missen!
Ook al heeft ie een aantal kinderen, wat nogal wat problemen met zich meebrengt (bijvoorbeeld de moeder van deze kinderen...)
En ook was er pasgeleden iemand die dacht dat ik zijn dochter was
En kennissen die meteen hun mening klaar hebben terwijl ze niks van onze relatie afweten (''waar begin je aan'', ''kap ermee'' enzenz)
Het leuke is dat ze die mening wel meteen bijstellen zodra ze ons samen zien...En mijn ouders, broers/zussen en (de meeste) vriendinnen hebben er nooit een probleem van gemaakt en waren alleen maar blij voor ons! En we zíjn zelf ook erg blij!!
Het enige waar we tegenaan lopen is de eventuele kinderwens...
Ik zou (nog) niet weten of ik kinderen wil (ervan uitgaande dat het lukt om kinderen te krijgen), maar aangezien mijn vriend niet na zijn 45e nog aan kinderen wil beginnen(alle respect hiervoor trouwens), heb ik ineens een stuk minder tijd om hierover na te denken...want als hij 45 is, ben ik pas 31....en in theorie had ik natuurlijk tot m'n 40e de tijd om hierover te denken...
Voorlopig ben ik nog geen 31 trouwens...maar het houdt me wel bezig...
'Tell people there's an invisible man in the sky who created the universe, and the vast majority will believe you. Tell them the paint is wet, and they have to touch it to be sure.' -George Carlin
