Kinderen
alle pijlers
Pff, peuter...
zondag 8 juli 2012 om 23:37
Hallo allemaal,
Ik ben een poos niet op dit forum geweest en heb dus ook een lange tijd niks geplaatst. Maar ik zit er nu even helemaal doorheen wat betreft mijn peuter van 2 jaar en 2 maanden.
Een aantal maanden geleden ging het allemaal nog goed. Ze kreeg 's ochtends een fles en een broodje, rond half 11 een koekje of chocolaatje en om half 1 at ze 2 tot 3 broodjes. Dan rond 15.00/15.30u. fruit en om 18.00u avond eten, hier at ze altijd wel wat van en daarna een schaaltje yoghurt.
Maar nu is het (al een tijdje) echt een regelrechte ramp qua eten en ook het naar bed gaan is weer een drama.
's ochtends krijgt ze nog een flesje met 120 water en 4 schepjes voeding die drinkt ze altijd leeg, dan krijgt ze ook een broodje maar eet deze vaak niet helemaal op. Als tussendoortje geef ik haar dan wat fruit, waar ze meestal een helft van eet. Tussen de middag eet ze misschien een paar stukjes brood. Dan slaapt ze 1,5 tot 2 uur. En daarna mag ze een tussendoortje, ze wil nu alleen nog maar chocola!!! En ze zeurt daar net zo lang om totdat ik er helemaal gestoord van wordt, ik bied haar allerlei andere dingen aan. Appel, banaan, biscuitje, maar dat wil ze dan gewoon niet! En uiteindelijk geef ik haar dan maar zo'n Kinder reepje, dit is hap slik weg. 's Avonds wil ze al helemaal niet aan haar groente beginnen, zelfs niet proeven! Alleen maar vlees een paar hapjes en ze wil ook geen toetje. Heb al van alles geprobeerd, maar ze eet het niet. Dus het enige wat ze aan melk binnen krijgt is de fles van 's ochtends, verder niks (ze wil verder op de dag ook geen fles)! Vaak geef ik haar maar voor het slapen gaan een stuk ontbijtkoek, want anders heeft ze een lege maag en slaapt ze al helemaal niet.
Wat vinden jullie hiervan? Is dit normaal of moet ik het anders aan gaan pakken. Ze kan bijvoorbeeld helemaal hysterisch worden als ze geen chocola krijgt. En uiteindelijk geef ik dan toch maar er aan toe Om maar van het gezeur af te zijn.
Ik ben een poos niet op dit forum geweest en heb dus ook een lange tijd niks geplaatst. Maar ik zit er nu even helemaal doorheen wat betreft mijn peuter van 2 jaar en 2 maanden.
Een aantal maanden geleden ging het allemaal nog goed. Ze kreeg 's ochtends een fles en een broodje, rond half 11 een koekje of chocolaatje en om half 1 at ze 2 tot 3 broodjes. Dan rond 15.00/15.30u. fruit en om 18.00u avond eten, hier at ze altijd wel wat van en daarna een schaaltje yoghurt.
Maar nu is het (al een tijdje) echt een regelrechte ramp qua eten en ook het naar bed gaan is weer een drama.
's ochtends krijgt ze nog een flesje met 120 water en 4 schepjes voeding die drinkt ze altijd leeg, dan krijgt ze ook een broodje maar eet deze vaak niet helemaal op. Als tussendoortje geef ik haar dan wat fruit, waar ze meestal een helft van eet. Tussen de middag eet ze misschien een paar stukjes brood. Dan slaapt ze 1,5 tot 2 uur. En daarna mag ze een tussendoortje, ze wil nu alleen nog maar chocola!!! En ze zeurt daar net zo lang om totdat ik er helemaal gestoord van wordt, ik bied haar allerlei andere dingen aan. Appel, banaan, biscuitje, maar dat wil ze dan gewoon niet! En uiteindelijk geef ik haar dan maar zo'n Kinder reepje, dit is hap slik weg. 's Avonds wil ze al helemaal niet aan haar groente beginnen, zelfs niet proeven! Alleen maar vlees een paar hapjes en ze wil ook geen toetje. Heb al van alles geprobeerd, maar ze eet het niet. Dus het enige wat ze aan melk binnen krijgt is de fles van 's ochtends, verder niks (ze wil verder op de dag ook geen fles)! Vaak geef ik haar maar voor het slapen gaan een stuk ontbijtkoek, want anders heeft ze een lege maag en slaapt ze al helemaal niet.
Wat vinden jullie hiervan? Is dit normaal of moet ik het anders aan gaan pakken. Ze kan bijvoorbeeld helemaal hysterisch worden als ze geen chocola krijgt. En uiteindelijk geef ik dan toch maar er aan toe Om maar van het gezeur af te zijn.
maandag 9 juli 2012 om 09:08
quote:dolores007 schreef op 09 juli 2012 @ 09:05:
Ik zeg dat ze geen slechte moeder is, niet dat iemand dat wel gezegt heeft.
Snoep en chocolade geven is dan niet mijn keuze.
Als je dat een dag niet doet eet de peuter snel weer beter denk ik,Huh, net zeg je nog dat ze het helemaal goed doet en dat de reacties lulkoek zijn.
Ik zeg dat ze geen slechte moeder is, niet dat iemand dat wel gezegt heeft.
Snoep en chocolade geven is dan niet mijn keuze.
Als je dat een dag niet doet eet de peuter snel weer beter denk ik,Huh, net zeg je nog dat ze het helemaal goed doet en dat de reacties lulkoek zijn.
maandag 9 juli 2012 om 09:32
quote:lilaemme schreef op 09 juli 2012 @ 01:27:
Hier volgen we de harde lijn en dat is: je eet je eten gewoon op, of je dat nu lekker vindt of niet. We hebben hier ook wel een paar hele dagen ''strijd'' gehad om een bordje eten (wat de volgende dag gewoon weer als ontbijt werd geserveerd..
Dat vind ik gewoon kindermishandeling. Je maakt mij ook niet wijs dat het kind datgene wat toen op zijn bordje lag nog gewoon lust.
Als je wordt gedwongen om iets te eten wat je op dat moment niet wil eten dan kan je dat op dat moment niet lekker vinden en de nare herinnering eraan zorgt er wel voor dat je het ook nooit lekker gaat vinden.
Ik lust ook alles behalve zuurkool met spek en ik ben vroeger nooit gedwoningen om iets te eten. Daarintegen ken ik heel veel volwassenen die veel dingen niet lusten omdat ze dat vroeger thuis altijd moesten eten.
Hier volgen we de harde lijn en dat is: je eet je eten gewoon op, of je dat nu lekker vindt of niet. We hebben hier ook wel een paar hele dagen ''strijd'' gehad om een bordje eten (wat de volgende dag gewoon weer als ontbijt werd geserveerd..
Dat vind ik gewoon kindermishandeling. Je maakt mij ook niet wijs dat het kind datgene wat toen op zijn bordje lag nog gewoon lust.
Als je wordt gedwongen om iets te eten wat je op dat moment niet wil eten dan kan je dat op dat moment niet lekker vinden en de nare herinnering eraan zorgt er wel voor dat je het ook nooit lekker gaat vinden.
Ik lust ook alles behalve zuurkool met spek en ik ben vroeger nooit gedwoningen om iets te eten. Daarintegen ken ik heel veel volwassenen die veel dingen niet lusten omdat ze dat vroeger thuis altijd moesten eten.
maandag 9 juli 2012 om 09:40
Ik schijn in mijn omgeving als streng te boek te staan. Maar ondertussen hebben we wel een kind dat weet waar hij aan toe is, gewoon eet en slaapt en ook nog blij en tevreden is.
Rond zijn 6e maand wilde hij de fles niet meer. Daar waren we dus vanaf. We zijn gelijk gaan oefenen met een gewone beker. Hij eet pap smorgens, gewoon met een lepel uit een kom. Tussendoor een koekje of fruit met drinken, als lunch een boterham, om de dag zoet of hartig beleg en wat drinken. In de middag in ieder geval een kiwi en ook nog ander fruit en een snoepje, crackertje of een soepstengel. En als avondeten een bord vol en een bakje kwark of yoghurt na. Hij gaat om 18.45 uur naar bed en slaapt tot minstens 8.00 uur.
Nee is nee, wij bepalen en we zijn consequent. Dat betekent niet dat er nooit iets mag, juist wel. Maar consequent zijn is wel het keyword hier. Dat werkt, zowel voor hem als voor ons.
Rond zijn 6e maand wilde hij de fles niet meer. Daar waren we dus vanaf. We zijn gelijk gaan oefenen met een gewone beker. Hij eet pap smorgens, gewoon met een lepel uit een kom. Tussendoor een koekje of fruit met drinken, als lunch een boterham, om de dag zoet of hartig beleg en wat drinken. In de middag in ieder geval een kiwi en ook nog ander fruit en een snoepje, crackertje of een soepstengel. En als avondeten een bord vol en een bakje kwark of yoghurt na. Hij gaat om 18.45 uur naar bed en slaapt tot minstens 8.00 uur.
Nee is nee, wij bepalen en we zijn consequent. Dat betekent niet dat er nooit iets mag, juist wel. Maar consequent zijn is wel het keyword hier. Dat werkt, zowel voor hem als voor ons.
maandag 9 juli 2012 om 09:46
@lilaemme; die tactiek hielden mijn ouders er ook op na. Ik kan je vertellen dat je er alleen maar moeilijkere eters door krijgt. Al die dingen die me vroeger tig x werden voorgeschoteld de andere dag, lust ik nog steeds niet! Een kind zal misschien wel beter gaan eten door deze tactiek bij jullie aan tafel, maar dat komt dan door de angst om het de andere dag weer te krijgen. En ja, ik vind dat idd kindermishandeling.
Ik vind het te vergelijken met een kind wat netjes doet wat je zegt, omdat het anders geslagen wordt. Angst dus!
Ik heb mijn zoon nooit tot eten gedwongen, ik wil dat het eetmoment gezellig en relaxed verloopt. Ik wil geen strijd aan tafel, en al helemaal niet dat mijn kind bang is!
Ik vind het te vergelijken met een kind wat netjes doet wat je zegt, omdat het anders geslagen wordt. Angst dus!
Ik heb mijn zoon nooit tot eten gedwongen, ik wil dat het eetmoment gezellig en relaxed verloopt. Ik wil geen strijd aan tafel, en al helemaal niet dat mijn kind bang is!
maandag 9 juli 2012 om 09:51
Mijn kinderen zijn ook zo. Als ze eenmaal iets lekker vinden willen zij het elke dag. De jongste raakte bvb letterlijk verslaafd aan AH pannekoeken. Totdat hij ong 1,5 was at hij 's ochtends altijd pap. Toen heeft mijn vriend een keer AH pannekoeken in huis gehaald - sindsdien vroeg hij elke ochtend om "papoeken". Er is niets mis met die pannekoeken maar wat mij betreft moeten zij gevarieerd leren eten. Ik heb net zoals jij de neiging om de strijd op te geven als het gedreun me teveel wordt. Dus mijn oplossing was: niet meer kopen. Werkt prima. Met de oudste ook. Nu zijn ze 4 en bijna 2 en hebben zij het volgens mij door: als we iets in huis hebben wat we lekker vinden moeten we er niet om zeuren want anders koopt mama het niet meer
maandag 9 juli 2012 om 09:55
quote:mjdh schreef op 09 juli 2012 @ 09:40:
Ik schijn in mijn omgeving als streng te boek te staan. Maar ondertussen hebben we wel een kind dat weet waar hij aan toe is, gewoon eet en slaapt en ook nog blij en tevreden is.
.......
Nee is nee, wij bepalen en we zijn consequent. Dat betekent niet dat er nooit iets mag, juist wel. Maar consequent zijn is wel het keyword hier. Dat werkt, zowel voor hem als voor ons.
Hoe oud is jouw kind? De fase waarin ze niks meer willen eten begint vaak ergens tussen 1,5 en 2 jaar.
Ik ben het wel met je eens voor wat betreft consequent zijn. Toegeven aan een peuter als die staat te drammen is niet heel handig.
's Ochtends het bordje avondeten weer aanbieden vind ik gewoon echt zielig en lijkt me niet bevorderlijk voor een fijn eetpatroon/relatie met eten.
Belonen met eten vind ik een slecht idee, omdat je, zoals iemand al eerder zei, de nadruk legt op lekker en niet lekker en de natuurlijke rem van het kind beinvloed wordt. (De boterham met hartig is niet lekker, want daarna mag ik chocopasta. Die is wel heel lekker, dus ook al zit ik vol, ik eet hem toch op, want dit is mijn kans.)
TO: stoppen met chocolade, niet toegeven als je kind dramt, gezond eten aanbieden, je kind zelf laten kiezen hoeveel ze ervan eet. En het is een fase, alle peuters eten slecht (op een uitzondering na dan).
Ik schijn in mijn omgeving als streng te boek te staan. Maar ondertussen hebben we wel een kind dat weet waar hij aan toe is, gewoon eet en slaapt en ook nog blij en tevreden is.
.......
Nee is nee, wij bepalen en we zijn consequent. Dat betekent niet dat er nooit iets mag, juist wel. Maar consequent zijn is wel het keyword hier. Dat werkt, zowel voor hem als voor ons.
Hoe oud is jouw kind? De fase waarin ze niks meer willen eten begint vaak ergens tussen 1,5 en 2 jaar.
Ik ben het wel met je eens voor wat betreft consequent zijn. Toegeven aan een peuter als die staat te drammen is niet heel handig.
's Ochtends het bordje avondeten weer aanbieden vind ik gewoon echt zielig en lijkt me niet bevorderlijk voor een fijn eetpatroon/relatie met eten.
Belonen met eten vind ik een slecht idee, omdat je, zoals iemand al eerder zei, de nadruk legt op lekker en niet lekker en de natuurlijke rem van het kind beinvloed wordt. (De boterham met hartig is niet lekker, want daarna mag ik chocopasta. Die is wel heel lekker, dus ook al zit ik vol, ik eet hem toch op, want dit is mijn kans.)
TO: stoppen met chocolade, niet toegeven als je kind dramt, gezond eten aanbieden, je kind zelf laten kiezen hoeveel ze ervan eet. En het is een fase, alle peuters eten slecht (op een uitzondering na dan).
maandag 9 juli 2012 om 09:58
En wat betreft geen groente eten - dat doet mijn jongste ook nauwelijks. Vroeger wel, maar sinds een maand of 3-4 bijna niks meer. Heel soms brokkoli, tomaatjes of komkommer maar that's it. Daar maak ik me niet zo druk om. Je kunt een 2-jarige toch niets naar binnen proppen. Af en toe maak ik voor hem een sapje van groente en fruit of verwerk ik groente op een anderen manier in zijn eten. Hou het idd voral gezellig - komt vanzelf goed!
maandag 9 juli 2012 om 10:04
quote:mjdh schreef op 09 juli 2012 @ 09:40:
Ik schijn in mijn omgeving als streng te boek te staan. Maar ondertussen hebben we wel een kind dat weet waar hij aan toe is, gewoon eet en slaapt en ook nog blij en tevreden is.
Nee is nee, wij bepalen en we zijn consequent. Dat betekent niet dat er nooit iets mag, juist wel. Maar consequent zijn is wel het keyword hier. Dat werkt, zowel voor hem als voor ons.Wij ook, precies zo. Kind 1 sliep en at altijd prima. Trotse ouders waren we, pakken we dat even goed aan! Toen kwam kind 2. Zelfde aanpak, net zo consequent, maar kind ging maar niet doorslapen (inmiddels wel gelukkig), en eet soms hele dagen bijna niks..... blijkt het toch ook vanhet karakter van je kind af te hangen...!
Ik schijn in mijn omgeving als streng te boek te staan. Maar ondertussen hebben we wel een kind dat weet waar hij aan toe is, gewoon eet en slaapt en ook nog blij en tevreden is.
Nee is nee, wij bepalen en we zijn consequent. Dat betekent niet dat er nooit iets mag, juist wel. Maar consequent zijn is wel het keyword hier. Dat werkt, zowel voor hem als voor ons.Wij ook, precies zo. Kind 1 sliep en at altijd prima. Trotse ouders waren we, pakken we dat even goed aan! Toen kwam kind 2. Zelfde aanpak, net zo consequent, maar kind ging maar niet doorslapen (inmiddels wel gelukkig), en eet soms hele dagen bijna niks..... blijkt het toch ook vanhet karakter van je kind af te hangen...!
maandag 9 juli 2012 om 10:09
Dwingen werkt in elk geval niet. Ik heb ook een lastige eter, de oudste. Hij heeft jarenlang geleefd op bijna niks, maar wilde wel altijd snoepen. Wij gaven toen ook redelijk vaak toe, zodat hij in elk geval iets at. Toen hij een jaar of 3 was en zijn broertje mee begon te eten, zijn we daarmee gestopt. Broertje bleek van nature een geweldige eter te zijn en we wilden hem niet de boodschap geven dat je bij ons alleen maar hoefde te snoepen. En ik vond oudste met 3 jaar oud genoeg om te begrijpen dat geen eten = geen snoep = honger betekent en dat je dat kunt oplossen door wel te eten.
Uiteindelijk werkt het wel. Oudste is nu 5 en gaat steeds beter eten en meer lusten. We hebben nu als regel dat hij in elk geval alles moet proeven en van de dingen waarvan ik weet dat hij ze best lust, moet hij 5 hapjes eten. Meestal gaat het bord (1 opscheplepel van alles) trouwens tegenwoordig gewoon leeg. We zijn gul met complimenten voor lege borden.
Jongste lust bijna alles, maar eet verschrikkelijk langzaam. Ik heb zelf het idee dat hij daardoor te weinig eet, en best meer zou lusten, maar daarvoor niet genoeg tijd heeft aan tafel, dus met hem ben ik iets minder streng in tussendoortjes. Op vrije dagen eet hij bijv. ook zijn ontbijt in 2 delen, eerst samen met ons en dan nadat oudste naar school is, de rest van zijn boterham. Hij eet regelmatig nog vlak voor het slapengaan een banaan of appel, omdat hij dan ineens ontdekt dat hij nog 'honger' heeft. Maar goed, hij eet verder goed, dan doe ik er niet zo moeilijk over.
Appelsap is trouwens bocht voor peuters hoor. Die van mij zijn er ook dol op, maar ze raken er altijd van aan de diarree.
Uiteindelijk werkt het wel. Oudste is nu 5 en gaat steeds beter eten en meer lusten. We hebben nu als regel dat hij in elk geval alles moet proeven en van de dingen waarvan ik weet dat hij ze best lust, moet hij 5 hapjes eten. Meestal gaat het bord (1 opscheplepel van alles) trouwens tegenwoordig gewoon leeg. We zijn gul met complimenten voor lege borden.
Jongste lust bijna alles, maar eet verschrikkelijk langzaam. Ik heb zelf het idee dat hij daardoor te weinig eet, en best meer zou lusten, maar daarvoor niet genoeg tijd heeft aan tafel, dus met hem ben ik iets minder streng in tussendoortjes. Op vrije dagen eet hij bijv. ook zijn ontbijt in 2 delen, eerst samen met ons en dan nadat oudste naar school is, de rest van zijn boterham. Hij eet regelmatig nog vlak voor het slapengaan een banaan of appel, omdat hij dan ineens ontdekt dat hij nog 'honger' heeft. Maar goed, hij eet verder goed, dan doe ik er niet zo moeilijk over.
Appelsap is trouwens bocht voor peuters hoor. Die van mij zijn er ook dol op, maar ze raken er altijd van aan de diarree.
..
maandag 9 juli 2012 om 10:15
quote:Lieke80 schreef op 08 juli 2012 @ 23:37:
En uiteindelijk geef ik haar dan maar zo'n Kinder reepje, dit is hap slik weg.
Nog geen reacties gelezen verder, maar hier verpest je het enorm mee.
Logisch dat ze doorgaat tot ze haar zin krijgt, ze krijgt het uiteindelijk toch voor elkaar.
En chocola voor een kind van net 2????
En uiteindelijk geef ik haar dan maar zo'n Kinder reepje, dit is hap slik weg.
Nog geen reacties gelezen verder, maar hier verpest je het enorm mee.
Logisch dat ze doorgaat tot ze haar zin krijgt, ze krijgt het uiteindelijk toch voor elkaar.
En chocola voor een kind van net 2????
maandag 9 juli 2012 om 10:38
Ik sluit me aan bij sommige anderen hier: niet toegeven aan gezeur. Dat wil niet zeggen dat je nooit ja kunt zeggen, maar dan wel meteen en niet na een kwartier zeuren. Mijn tip is dan ook om niet te snel automatisch nee te zeggen op een vraag van je kind. Eerst even nadenken of het echt niet kan/mag en of je niet alsnog toe gaat geven als ze gaat zeuren. Soms gaat nee zeggen bijna vanzelf, terwijl er geen echte reden voor is. En bij gezeur ga je heroverwegen. Het is handiger om dat meteen al te doen.
Ik heb een hele goede eter, maar een slechte slaper. Als ze iets niet lust weigert ze gewoon te eten. Het maakt haar niets uit of ze zonder eten naar bed gaat. Maar ze is dan wel midden in de nacht klaarwakker en te hongerig om verder te slapen. Ik probeer dus te zorgen dat ze genoeg eet, door na het eten als toetje pap aan te bieden bijvoorbeeld. Of nog wat groente, plakje vlees, bakje (soja)yoghurt. En als ze niet wil, tsja, dan hebben we pech.
Ik denk dat overgewicht in deze tijd een veel ernstiger probleem is dan niet etende peuters. Er zijn inmiddels meer mensen te zwaar dan ondervoed op deze planeet. Met alle gezondheids en milieugevolgen van dien. Dwingen het bord leeg te eten, belonen door de extra boterham met zoet e.d. en daardoor het kind leren niet naar de eigen behoefte en verzadiging luisteren lijkt me een garantie voor eetproblemen op latere leeftijd. Ik begrijp de verleiding, maar volgens mij moet je echt naar de lange termijn kijken in plaats van de korte termijn bevrediging van: mijn kind heeft zijn bordje leeggegeten.
En voor degene die kinderen echt dwingt te eten, en 's ochtends koud eten weer voorzet (en dan ook nog sneren dat ze bij hun moeder niet zo goed eten als bij jou, lekker respectvol is dat). Er is hier ergens een oud topic waarop mensen vertellen over hun moeilijke verhouding met eten nadat ze als kind dit soort mishandelingen hebben meegemaakt. Misschien handig om eens te lezen wat het met je kan doen, dit soort angst?
Ik heb een hele goede eter, maar een slechte slaper. Als ze iets niet lust weigert ze gewoon te eten. Het maakt haar niets uit of ze zonder eten naar bed gaat. Maar ze is dan wel midden in de nacht klaarwakker en te hongerig om verder te slapen. Ik probeer dus te zorgen dat ze genoeg eet, door na het eten als toetje pap aan te bieden bijvoorbeeld. Of nog wat groente, plakje vlees, bakje (soja)yoghurt. En als ze niet wil, tsja, dan hebben we pech.
Ik denk dat overgewicht in deze tijd een veel ernstiger probleem is dan niet etende peuters. Er zijn inmiddels meer mensen te zwaar dan ondervoed op deze planeet. Met alle gezondheids en milieugevolgen van dien. Dwingen het bord leeg te eten, belonen door de extra boterham met zoet e.d. en daardoor het kind leren niet naar de eigen behoefte en verzadiging luisteren lijkt me een garantie voor eetproblemen op latere leeftijd. Ik begrijp de verleiding, maar volgens mij moet je echt naar de lange termijn kijken in plaats van de korte termijn bevrediging van: mijn kind heeft zijn bordje leeggegeten.
En voor degene die kinderen echt dwingt te eten, en 's ochtends koud eten weer voorzet (en dan ook nog sneren dat ze bij hun moeder niet zo goed eten als bij jou, lekker respectvol is dat). Er is hier ergens een oud topic waarop mensen vertellen over hun moeilijke verhouding met eten nadat ze als kind dit soort mishandelingen hebben meegemaakt. Misschien handig om eens te lezen wat het met je kan doen, dit soort angst?
maandag 9 juli 2012 om 11:53
Tutut, kindermishandeling? Peuterlief probeerde gewoon uit: net zo lang niet eten totdat ze naar bed zou moeten (dan hoef ik iets niet te eten wat ik nog nooit gegeten heb, zonder het ook maar te hoeven proberen). We hebben haar toen verteld dat ze het de volgende ochtend gewoon weer zou krijgen als ze niet gewoon d''r eten op zou eten (niet koud, gewoon opgewarmd). Ze heeft daarna nog 1 keer nog een keer geprobeerd om haar eten te laten staan en deelde vervolgens mede dat ze het een stuk gezelliger vond om wel te eten. Lang verhaal kort: ze eet gewoon mee, van angst is geen sprake en inderdaad: bij haar moeder laat ze regelmatig wat staan, want dan heeft ze meer plek voor lekkere toetjes. Vinden wij een slechte zaak. Resultaat: kinderen die heel veel willen proberen, alles eten en natuurlijk ook dingen soms minder lekker vinden. Maar die WEL eten. Overigens moest ikzelf als kind ook gewoon mijn bord leegeten (afgepaste hoeveelheden, zeker geen kindermishandeling), en koken is nu een van mijn grootste hobby's. Ik eet vrijwel alles en ben nooit bang om iets te proberen.
maandag 9 juli 2012 om 11:54
Als je geen nee kunt/wilt zeggen tegen het geven van chocolade. Het gewoon niet meer in huis halen. Dan kun je niet anders. Je kind heeft snel genoeg door dat ze het echt niet gaat krijgen.
En eten alle peuters niet moeilijk? Bij ons krijgt ze gewoon wat de pot schaft en soms eet ze wat minder. Ik ga me daar echt niet druk om maken en ik ga zeker niet iets anders voorschotelen.
En eten alle peuters niet moeilijk? Bij ons krijgt ze gewoon wat de pot schaft en soms eet ze wat minder. Ik ga me daar echt niet druk om maken en ik ga zeker niet iets anders voorschotelen.
maandag 9 juli 2012 om 12:26
quote:Booyahh schreef op 09 juli 2012 @ 11:49:
aanbieden en kind laten eten of niet
zeker niet gaan stressen en op een later moment gaan compenseren met baby junk food.
En al helemaal niet de evil step mom method (dat ze dit hier vol trots komt vertellen vind ik wel ballen hebben trouwens)
Stel je toch niet zo aan! Al die ge-wel-di-ge moeders die het allemaal zo goed weten, zijn wel degenen die met peuters zitten die niet willen eten. De ''strijd aangaan'' vinden ze zielig en zou slecht zijn, maar ondertussen wordt hier wel het ene na het andere topic geopend over deze ''fase", met de vraag: wat moet ik nou?
Wel grappig he, dat de kinderen hier gewoon lekker zitten te eten (inmiddels wat ouder), dat er zelden gezanik is over eten. Zowel bij mijn vriend als bij mij werd vroeger precies dezelfde methode gehanteerd en we eten allemaal, broers en zussen incluis, graag en lekker. De een kookt wat beter dan de ander, maar ook bij familiefeesten is er nooit gedoe over ''ik lust dit niet, of dat niet"...
aanbieden en kind laten eten of niet
zeker niet gaan stressen en op een later moment gaan compenseren met baby junk food.
En al helemaal niet de evil step mom method (dat ze dit hier vol trots komt vertellen vind ik wel ballen hebben trouwens)
Stel je toch niet zo aan! Al die ge-wel-di-ge moeders die het allemaal zo goed weten, zijn wel degenen die met peuters zitten die niet willen eten. De ''strijd aangaan'' vinden ze zielig en zou slecht zijn, maar ondertussen wordt hier wel het ene na het andere topic geopend over deze ''fase", met de vraag: wat moet ik nou?
Wel grappig he, dat de kinderen hier gewoon lekker zitten te eten (inmiddels wat ouder), dat er zelden gezanik is over eten. Zowel bij mijn vriend als bij mij werd vroeger precies dezelfde methode gehanteerd en we eten allemaal, broers en zussen incluis, graag en lekker. De een kookt wat beter dan de ander, maar ook bij familiefeesten is er nooit gedoe over ''ik lust dit niet, of dat niet"...
maandag 9 juli 2012 om 12:37
Mjdh,quote:Rond zijn 6e maand wilde hij de fles niet meer. Daar waren we dus vanaf. We zijn gelijk gaan oefenen met een gewone beker.
In zijn zesde maand? Met vijf maanden en een beetje, dus? Kan me niet voorstellen dat je toen echt dacht "Daar zijn we dus vanaf", want op die leeftijd valt het nog niet mee om op een andere manier (tenzij je bv geeft) voldoende vocht in je kind te krijgen, duidelijk of niet.
Verder eens met Reglisse, alleen worden die van ons als ze een dag niet goed gegeten hebben níet 's nachts wakker van de honger: kennelijk is dat iets wat zij heel goed zelf kunnen regelen (en zoals Lilla aangeeft: dat is niet mijn verdienste - al denk ik wel dat je ze dat vermogen af kunt leren door te dwingen een bord leeg te eten).
In zijn zesde maand? Met vijf maanden en een beetje, dus? Kan me niet voorstellen dat je toen echt dacht "Daar zijn we dus vanaf", want op die leeftijd valt het nog niet mee om op een andere manier (tenzij je bv geeft) voldoende vocht in je kind te krijgen, duidelijk of niet.
Verder eens met Reglisse, alleen worden die van ons als ze een dag niet goed gegeten hebben níet 's nachts wakker van de honger: kennelijk is dat iets wat zij heel goed zelf kunnen regelen (en zoals Lilla aangeeft: dat is niet mijn verdienste - al denk ik wel dat je ze dat vermogen af kunt leren door te dwingen een bord leeg te eten).
maandag 9 juli 2012 om 12:48
Post van twitters van gisteren:quote:
Ze krijgt door dat ze zelf invloed heeft op dingen. En hoe leuk is het, als peuter, om tegen die dingen in te gaan die je moeder zo belangrijk vindt.
Ik zou ook echt nee=nee toe gaan passen. Zowel slapen als eten, wees consequent. Wil ze niet meer eten, dan niet. Wil ze niet slapen, elke 5 minuten haar terug leggen, zeggen dat het tijd is om te slapen en dan weer gaan. Geef haar
geen ruimte voor eigen invloed
Bij die van mij werkt het véél beter om ze wel invloed te geven op terreinen waar dat prima kan. Scheelt een boel frustratie, en ik denk ook een boel strijd op punten waar die ruimte gewoon echt geen optie is.
Ze krijgt door dat ze zelf invloed heeft op dingen. En hoe leuk is het, als peuter, om tegen die dingen in te gaan die je moeder zo belangrijk vindt.
Ik zou ook echt nee=nee toe gaan passen. Zowel slapen als eten, wees consequent. Wil ze niet meer eten, dan niet. Wil ze niet slapen, elke 5 minuten haar terug leggen, zeggen dat het tijd is om te slapen en dan weer gaan. Geef haar
geen ruimte voor eigen invloed
Bij die van mij werkt het véél beter om ze wel invloed te geven op terreinen waar dat prima kan. Scheelt een boel frustratie, en ik denk ook een boel strijd op punten waar die ruimte gewoon echt geen optie is.
maandag 9 juli 2012 om 12:53
[quote]lilaemme schreef op 09 juli 2012 @ 12:26:
[...]
Stel je toch niet zo aan! Al die ge-wel-di-ge moeders die het allemaal zo goed weten, zijn wel degenen die met peuters zitten die niet willen eten. De ''strijd aangaan'' vinden ze zielig en zou slecht zijn, maar ondertussen wordt hier wel het ene na het andere topic geopend over deze ''fase", met de vraag: wat moet ik nou?
Wel grappig he, dat de kinderen hier gewoon lekker zitten te eten (quote]
D moeders die niet de strijd aangaan en niet allerlei vreemde regels hebben bedacht die openen geen topic met wat moet ik nou.
Die hoeven namelijk helemaal niets. Die laten hun kind gewoon lekker zelf uitzoeken of hij wel of niet wil eten en vinden dat prima.
Jij bent er trots op dat je stiefkinderen zo goed eten. Waarom eigenlijk? Eten is toch geen prestatie. Het is gewoon een eerste levensbehoefte. Gezamenlijk eten en ondertussen gezellig de dag doornemen is leuk en van lekker eten kan je genieten maar het is geen prestatie.
[...]
Stel je toch niet zo aan! Al die ge-wel-di-ge moeders die het allemaal zo goed weten, zijn wel degenen die met peuters zitten die niet willen eten. De ''strijd aangaan'' vinden ze zielig en zou slecht zijn, maar ondertussen wordt hier wel het ene na het andere topic geopend over deze ''fase", met de vraag: wat moet ik nou?
Wel grappig he, dat de kinderen hier gewoon lekker zitten te eten (quote]
D moeders die niet de strijd aangaan en niet allerlei vreemde regels hebben bedacht die openen geen topic met wat moet ik nou.
Die hoeven namelijk helemaal niets. Die laten hun kind gewoon lekker zelf uitzoeken of hij wel of niet wil eten en vinden dat prima.
Jij bent er trots op dat je stiefkinderen zo goed eten. Waarom eigenlijk? Eten is toch geen prestatie. Het is gewoon een eerste levensbehoefte. Gezamenlijk eten en ondertussen gezellig de dag doornemen is leuk en van lekker eten kan je genieten maar het is geen prestatie.
maandag 9 juli 2012 om 13:04
Ik zou het vreselijk vinden als ik er achter kwam dat mijn man de kinderen 's morgens vroeg het eten gaf dat ze de vorige dag niet op wilden eten. Om over de nieuwe vriendin/vrouw van mijn man nog niet eens te spreken. Gelukkig zijn mijn man en ik a. nog bij elkaar en b. het wel eens op dit vlak.
Ik kan me ook niet voorstellen dat een peuter 's morgens ineens wél met smaak aan de andijvie zit. Ook niet als het opgewarmd is. En wat als het dan weer bljift staan? Warm je het dan 's middags nog een keer op? Dit is nou een strijd die ík niet aan zou willen gaan. Eten wat de pot schaft: ja. En als je niet eten wilt dan niet. Gelukkig slaapt ons zoontje wel gewoon door 's nachts want als hij wakker zou worden van een lege maag zou ik er toch anders over denken. Maar er is wel een middenweg tussen chocolade of koek na het eten geven en het eten de volgende ochtend weer opwarmen.
Ik kan me ook niet voorstellen dat een peuter 's morgens ineens wél met smaak aan de andijvie zit. Ook niet als het opgewarmd is. En wat als het dan weer bljift staan? Warm je het dan 's middags nog een keer op? Dit is nou een strijd die ík niet aan zou willen gaan. Eten wat de pot schaft: ja. En als je niet eten wilt dan niet. Gelukkig slaapt ons zoontje wel gewoon door 's nachts want als hij wakker zou worden van een lege maag zou ik er toch anders over denken. Maar er is wel een middenweg tussen chocolade of koek na het eten geven en het eten de volgende ochtend weer opwarmen.