Diabetes-topic

quote:



quote: Sterre75 reageerde



Van de week had ik het wel door en zei: we gaan nu eerst naar huis, wat eten en drinken en stoppen met dit gesprek.

Dit stukje viel me ook op. Heeft jouw vriend niks suikerhoudends bij zich? Juist in dit soort gevallen is het zo makkelijk om wat Evergreen- of Sultanakoekjes bij je te hebben, of druivensuikersnoepjes. Ik heb altijd snoepjes bij me, waar ik ook ga of sta, en naar mijn werk neem ik koekjes mee. Je weet maar nooit, hypo's zijn gevaarlijk tenslotte. Als een hypo te lang duurt kun je in een coma raken! :o Ja hoor, hij heeft overal van alles te eten en te drinken en ook al zijn jaszakken zitten vol met druivensuiker enzo. Maar we zaten in de auto en waren bijna thuis. Hij had al iets gedronken, maar dan duurt het nog even voor hij weer vrolijk is.

quote:

Ik word ook altijd erg lastig van een hypo, helaas herkent mijn omgeving dit (nog) niet en de meesten gaan dan ook altijd nog enorm met me in discussie op zo'n moment, wat dan natuurlijk de sfeer niet bevordert:?



Ik probeer dan vaak wel aan te geven dat ik een hypo heb (dat voel ik dan zelf ook wel) en dat het daar mee te maken heeft, maar het lijkt wel of "men" denkt dat ik de hypo als smoesje gebruik om vervelend te kunnen doen, terwijl dat absoluut niet zo is. Jeetje, al weer zo'n gevalletje van: je moet het zelf hebben (meegemaakt) om te voelen hoe het is! Vorig jaar had ik een collega met diabetes en daar werd ook wel stom op gereageerd. Moest ze even iets eten of prikken en dan kwam er altijd commentaar. Alsof ze het voor de lol deed. En ze deed het echt niet met veel opsmuk hoor.



Er zullen altijd mensen zijn die er niets van snappen. Als mijn vriend het niet had gehad, had ik ook nog steeds gedacht dat je bijv. alleen suikervrij mocht eten ofzo. Goede informatie doet wonderen, maar mensen moeten het wel waard zijn natuurlijk. Als iemand het niet wíl begrijpen.



Hoe lullig ook, maar het is toch wel waar, dat je het zelf moet meemaken (of zien dus) om te weten wat het is. Ik snap nu, na nog meer te lezen, gesprekken met vriend en jullie verhalen ook beter dat je echt niks aan die hypo's kan doen en dus aan je buien. Dus ga ik mijn vriend er niet op aan kijken. Ik ben wel blij dat ik kan zeggen hoe hij is, want hij heeft geen idee. Ik vind mijn kant van het verhaal ook belangrijk, want leuk is het niet om genegeerd te worden of in een onzinnige discussie te raken. Maar goed, het is niet anders. We weten het nu van elkaar, nu gewoon maar weer doorgaan met leven. 



Weten de mensen in jouw omgeving wat er precies met je gebeurt? Misschien een idee om eens helder uit te leggen wat er mis gaat? Als je dat niet allang gedaan hebt natuurlijk. Succes ermee!

Groetjes,

Sterre

Hai!

Sterre, ik werk in het basisonderwijs en ik kreeg db nét voor de start van een nieuw schooljaar. Wist toen amper zelf wat het inhield, maar heb meteen mijn collega's geïnformeerd. Ook de kids in mijn klas vertel ik elk jaar weer wat het inhoudt, wat een hypo is, hoe mijn pomp werkt etc etc. En toch.... zijn er nog steeds collega's die het niet snappen. Die persé mij een suikervrij gebakje door mijn strot willen duwen (terwijl die veel vetter zijn en dat is ook niet goed). Of als ik dan een gewoon taartje eet, zéggen: dat mag jij toch niet??? (nee... duh!!!)  Of als ik een mega hypo heb, zet ik mijn pomp weleens uit, maar die geeft dan om de zoveel tijd een piepje (dat kan, hoeft niet), maar ik laat 'm piepen anders vergeet ik 'm terug aan te zetten. Gaan ze geirriteerd zitten rondkijken zo van"wat hoor ik nu?", vraag het dan! Ze zien me meten,, eten en aan die pomp frotten....

ach ja... het valt niet mee en ik blijf keurig uitleggen hoe het zit.



Oh en mijn schoonmoeder kan er ook wat van.... die eet het liefst Chinees (en wij weten ws allemaal wat voor effect dat kan hebben!) en die wil maar niet snappen dat ik niet bij elke feestelijkheid Chinees wil eten.... Heb nu een beter excuus: Ella krijgt last van veel poeperij na chinees eten en dan eten we dus wel wat anders (haha; en zolang ik borstvoeding geef, kan ik dat mooi aan blijven voeren!)

quote:

Setter, ik heb daar ook heel erg last van, van schommelingen tijdens de cyclus. Ik heb het idee dat ik schommel en vocht vasthoudt en algeheel "rot" voelen tijdens de eisprong. Zo'n twee weken voordat ik ongesteld moet worden.



Last van de eisprong heb ik pas sinds ik 6 jaar geleden gesteriliseerd ben, maar dat staat dus volkomen los van het spuiten. Ik schommel dan ook niet met mijn suikers verder, eigenlijk alleen maar vlak voor de menstruatie en tijdens de menstruatie soms ook.

quote:





Maar hij schommelt dus heel erg, komt ook door zijn baan waarvoor ie de hele dag in beweging is. Een kantoorbaan zou eigenlijk beter zijn voor hem. Dus is ie nu aan het rondkijken. Hebben jullie er veel last van op je werk? En weten jullie collega's het? Mijn vriend vindt het best vervelend, laat in het openbaar in principe nooit iets merken. Gaat altijd naar de wc om even bij te spuiten of te checken ofzo. Mensen in zijn directe omgeving weten het wel trouwens.



Groetjes, Sterre



Ik heb zittend werk, en op mijn werk heb ik er nauwelijks last van. Ik heb eerder last van het zitten (houten kont enzo), maar gelukkig werk ik maar maximaal 5 uur per dag. Ik heb ruim 15 jaar fulltime gewerkt, maar dat lukt gewoonweg niet meer sinds ik diabetes heb. Deze combinatie van parttime werken en dus veel vrij om lekker te bewegen met mijn honden werkt voor mij prima. Als ik zwaar werk moet doen, iemand helpen verhuizen ofzo, dan eet ik meer en spuit ik minder, anders hou ik het niet vol. En ik neem dan voldoende pauzes.

Mijn collega's weten eigenlijk bijna allemaal wel dat ik diabetes heb, maar zij merken er weinig van, omdat ik er weinig last van heb. Voor de rest weet iedereen in mijn omgeving (privé) dat ik diabetes heb. Ik maak er ook nooit zo'n poeha om trouwens, net als jouw vriend.



Wel vind ik het, net als jouw vriend, vervelend als ik in het openbaar moet spuiten, ik zoek altijd een of ander donker hoekje op. Ik moet er ook eerlijk bijzeggen dat ik mij schaam voor mijn (lelijke) buik en ik wil niet dat mensen die zien.



Wat ik heel vervelend vind, ik geloof dat Teddeke daar ook al over sprak, is wanneer mensen, zonder enige kennis van diabetes, zomaar uit het niets dingen gaan 'aannemen'. Zoals de moeder van mijn buurvrouw laatst: buuf had negerzoenen op tafel gezet en zit daar samen met haar moeder lekker van te smullen. Haar moeder pakt de laatste witte chocolade negerzoen, houdt hem mij voor, vraagt of ik hem wil, trekt haar hand terug nog voordat ik wat kon zeggen en meldt mij 'oh nee die mag jij natuurlijk niet hebben' en steekt hem vrolijk in haar mond. Dus ik kijk haar aan, lichtelijk geërgerd onderhand (zij weet iedere keer mijn ergernisknopje feilloos te vinden, raar mens) en zeg 'natuurlijk mag ik wel zo'n negerzoen hebben, maar ik hoef er geen'. Ze keek me aan of ze het in Keulen hoorde donderen!

'Maar jij hebt toch suikerziekte?????? En dan mag je dat toch niet hebben?????' waarop ik, recalcitrant als ik soms kan zijn, antwoordde 'tuurlijk wel, ik mag ALLES eten, net als jij'. Zo. Puh.



Nou moet ik te harer verdediging erbij zeggen dat ze niet gehinderd is door enige intelligentie en ik haar dus eigenlijk niks kwalijk kan nemen, maar goed..... ze veronderstelt maar en veronderstelt maar, vertelt mij keer op keer wat ik wel en niet mag eten, terwijl ze de ballen verstand van diabetes heeft. Als ze me nou eens zou vragen wat het precies is, dan vind ik het een ander verhaal, maar dit soort onnozelheid.....grrrr

Paar dagen later zitten wij met diezelfde buuf en haar vriend te barbecuen, komt haar moeder wéér aangewaaid, ploft neer op een stoel en begint mij te vertellen dat ik die satésaus natuurlijk niet mocht hebben, en die salade zeker ook niet, en hoe zit dat eigenlijk met stokbrood? Ik heb net gedaan of ik haar niet verstond, stak een stukje stokbrood met salade in mijn mond en schepte een grote schep satésaus op mijn bord. Vervolgens liep ik even naar binnen om te spuiten, riep ze mij na hoe vaak ik wel niet moest spuiten op een dag, omdat ze me iedere keer zag spuiten en moest dat wel zo vaak?



Djiezus mens! Ik dacht dat ik plofte! Gelukkig nam mijn man het over, gaf haar antwoord en toen was ze ineens stil. Godzijdank....



He lekker even gal spuien.... lucht zo heerlijk op!

En nu ik toch bezig ben geef ik nog maar even een update over de pomp:

ik heb afgelopen dinsdag Medtronic maar eens gebeld, want het duurde inmiddels al 2 weken en ze hadden gezegd dat het 1,5 tot 2 weken kon duren voordat ik hem in huis zou hebben, om te vragen of ze de machtiging inmiddels al binnen hadden van Univé. Nee dus, ze wisten van niks, niks in de computer, niks bij de post. 



Ik Univé gebeld....die wisten ook van niks. Ze hadden geen aanvraag voor een machtiging ontvangen van de dvk!



Ik de dvk gebeld, kreeg een of andere, mij onbekende, juffrouw aan de lijn die de aanvraag weer niet kon traceren, maar die zou het doorgeven aan de dvk. Ik hoor er op zijn vroegst vandaag (donderdag) wat van, want de dvk was woensdag voor de verandering weer eens een dag vrij....zucht.....



Ik moet straks werken van 12 tot 16, daarna ga ik haar maar weer eens bellen om te vragen of ze heel misschien alsjeblieft de aanvraag voor de machtiging naar Univé zou willen faxen, ik heb het faxnummer afgelopen dinsdag meteen maar even doorgegeven.



Incompetente sukkels soms hoor, daar in dat streekziekenhuis, om helemaal beroerd van te worden

Ben inmiddels al sinds begin maart bezig.....

quote:Oh en mijn schoonmoeder kan er ook wat van.... die eet het liefst Chinees (en wij weten ws allemaal wat voor effect dat kan hebben!) en die wil maar niet snappen dat ik niet bij elke feestelijkheid Chinees wil eten....



Ik ben dol op Chinees eten! Ik heb er ook helemaal geen last van, ik vind het heerlijk.....

Krijg jij last van je darmen, begrijp ik dat goed? En pas sinds je diabetes hebt, of had je altijd al last van Chinees eten?

quote: setter reageerde





Wat ik heel vervelend vind, ik geloof dat Teddeke daar ook al over sprak, is wanneer mensen, zonder enige kennis van diabetes, zomaar uit het niets dingen gaan 'aannemen'. Zoals de moeder van mijn buurvrouw laatst: buuf had negerzoenen op tafel gezet en zit daar samen met haar moeder lekker van te smullen. Haar moeder pakt de laatste witte chocolade negerzoen, houdt hem mij voor, vraagt of ik hem wil, trekt haar hand terug nog voordat ik wat kon zeggen en meldt mij 'oh nee die mag jij natuurlijk niet hebben' en steekt hem vrolijk in haar mond. Dus ik kijk haar aan, lichtelijk geërgerd onderhand (zij weet iedere keer mijn ergernisknopje feilloos te vinden, raar mens) en zeg 'natuurlijk mag ik wel zo'n negerzoen hebben, maar ik hoef er geen'. Ze keek me aan of ze het in Keulen hoorde donderen!

'Maar jij hebt toch suikerziekte?????? En dan mag je dat toch niet hebben?????' waarop ik, recalcitrant als ik soms kan zijn, antwoordde 'tuurlijk wel, ik mag ALLES eten, net als jij'. Zo. Puh.



Nou moet ik te harer verdediging erbij zeggen dat ze niet gehinderd is door enige intelligentie en ik haar dus eigenlijk niks kwalijk kan nemen, maar goed..... ze veronderstelt maar en veronderstelt maar, vertelt mij keer op keer wat ik wel en niet mag eten, terwijl ze de ballen verstand van diabetes heeft. Als ze me nou eens zou vragen wat het precies is, dan vind ik het een ander verhaal, maar dit soort onnozelheid.....grrrr

Paar dagen later zitten wij met diezelfde buuf en haar vriend te barbecuen, komt haar moeder wéér aangewaaid, ploft neer op een stoel en begint mij te vertellen dat ik die satésaus natuurlijk niet mocht hebben, en die salade zeker ook niet, en hoe zit dat eigenlijk met stokbrood? Ik heb net gedaan of ik haar niet verstond, stak een stukje stokbrood met salade in mijn mond en schepte een grote schep satésaus op mijn bord. Vervolgens liep ik even naar binnen om te spuiten, riep ze mij na hoe vaak ik wel niet moest spuiten op een dag, omdat ze me iedere keer zag spuiten en moest dat wel zo vaak?



Djiezus mens! Ik dacht dat ik plofte! Gelukkig nam mijn man het over, gaf haar antwoord en toen was ze ineens stil. Godzijdank....



He lekker even gal spuien.... lucht zo heerlijk op! Dat vindt mijn vriend ook wel vervelend ja, mensen die van niks weten en zich wel overal tegenaan bemoeien. Hij legt alles tig keer geduldig uit als je het even vraagt, geen probleem, maar dat bemoeien...

Als mensen echt dom doen, doet hij ook wel dom terug. Zoals die moeder van je buurvrouw. Als mensen vragen of dat wel goed is, dat ie zoveel spuit of zoiets, dan zegt ie: och, dat weet ik niet, ik doe maar wat." Moet je ze dan eens zien kijken. Onverantwoordelijk want hij speelt met zijn gezondheid, zucht......



Ik ga me weer terugtrekken, dames. Ik wil me niet in jullie ervaringen mengen, omdat ik zelf geen diabetes heb. Jullie hebben me wel heel erg geholpen door jullie verhalen te vertellen. Dank je wel daarvoor!!! Ik lees vast nog wel mee, maar laat het topic weer aan jullie over.  Groetjes,

Sterre

Nou inderdaad zeg, breek me de bek niet open :?



Mensen die de ballen verstand hebben van diabetes, maar dan wel aan een diabeet gaan vertellen wat wel of niet goed voor ze is. En bij mij is het nog een graadje erger: ik ben in dus nogal wat kilootjes afgevallen de laatste maanden en heb mijn eetgewoonten drastisch aangepast. Wat NIET wil zeggen dat ik NIET meer eet!! Dus als ik eens een keer iets "onverantwoords" in mijn mond wil stoppen, zijn er altijd mensen die menen mij op de moment er op te moeten wijzen dat datgene dat ik wil gaan eten ontzettend ongezond is!! Jeetjemina, dat weet ik zelf ook wel, laat mij nou toch eens.



Ik ben al gestopt met roken, drink geen alcohol en let altijd op wat ik eet, láát met dan aub toch een één keer iets "ongezonds" doen zeg!! Alsof "gezonde" mensen dat niet doen.



Sorry hoor, liet me even gaan, maar kan er ook zo ontzettend boos om worden.



@Setter, wat een gedoe zeg met die pomp. Het lijkt me nou toch niet zo heel moeilijk om een aanvraag daarvoor in te sturen, ik geloof dat die mensen vaker met zo'n bijltje gehakt hebben, dus waarom het nu dan fout gaat. Ik hoop dat je er snel wat van hoort.

Hoi, hoi,



Inderdaad heel erg vervelend al die mensen die het beter weten dan jij. Maar goed dat wij gezond verstand bezitten.... toch?



Wat vervelend voor je Setter dat ze die aanvraag nog niet verstuurd hebben. Raar hoor. Nu kan je nog langer wachten natuurlijk. Zou er ook vreselijk de pest over in hebben.



Las jullie verhalen over de hypo's en die zijn zeker herkenbaar. Wat ik ook regelmatig heb is dat ik op dat moment allerlei dingen verzin waardoor de "wereld" bij wijze van "verbeterd" zou kunnen worden. Oplossingen voor allerlei problemen. Naderhand wil ik ze dan aan mijn man vertellen, je raadt het al, weet ik totaal niet meer wat ik bedacht had.

Hebben jullie dat gevoel ook weleens als je een hypo hebt, dat je geest en lichaam los zijn van elkaar? Klinkt raar maar ik heb dan het gevoel dat ik ergens boven in mijn hoofd zit en de rest los is. Zal natuurlijk komen doordat je lichaam niet goed reageert maar het is een heel apart gevoel.

Mijn geest is niet los van mijn lichaam als ik een hypo heb, maar ik voel me wel in zijn geheel zweverig. Wel cool trouwens dat je geweldige ideeën krijgt tijdens een hypo

Ik zou zo zeggen: neem ze es op op een bandje ofzo, kun je ze later terugluisteren, is dat geen idee?



Hihi gekkerd....

quote:

Nou inderdaad zeg, breek me de bek niet open :?



Mensen die de ballen verstand hebben van diabetes, maar dan wel aan een diabeet gaan vertellen wat wel of niet goed voor ze is. En bij mij is het nog een graadje erger: ik ben in dus nogal wat kilootjes afgevallen de laatste maanden en heb mijn eetgewoonten drastisch aangepast. Wat NIET wil zeggen dat ik NIET meer eet!! Dus als ik eens een keer iets "onverantwoords" in mijn mond wil stoppen, zijn er altijd mensen die menen mij op de moment er op te moeten wijzen dat datgene dat ik wil gaan eten ontzettend ongezond is!! Jeetjemina, dat weet ik zelf ook wel, laat mij nou toch eens. Kleine tip: op zo'n moment zeggen: "ik stop het toch niet in jouw mond?" en dan vriendelijk glimlachen tuuk.



Ik ben al gestopt met roken, drink geen alcohol en let altijd op wat ik eet, láát met dan aub toch een één keer iets "ongezonds" doen zeg!! Alsof "gezonde" mensen dat niet doen. Toe maar, gooi het in de groep, wij snappen je volkomen

Nee, alle gekheid op een stokje: probeer je er niet meer zo druk om te maken, het is jouw lichaam en jij stopt het zelf in je mond, en dat moet je gewoon helemaal lekker zelf weten. Ik negeer dit soort mensen/opmerkingen meestal maar, ik vind het de moeite niet meer waard om er nog tegenin te gaan of om te verantwoorden voor mijn daden. Sowieso hoef je je nooit voor dat soort 'daden' te verantwoorden, want wie doe je er nou kwaad mee?



Sorry hoor, liet me even gaan, maar kan er ook zo ontzettend boos om worden.



@Setter, wat een gedoe zeg met die pomp. Het lijkt me nou toch niet zo heel moeilijk om een aanvraag daarvoor in te sturen, ik geloof dat die mensen vaker met zo'n bijltje gehakt hebben, dus waarom het nu dan fout gaat. Ik hoop dat je er snel wat van hoort. Update over de pomp: gister kreeg ik een mailtje van de dvk dat ze de aanvraag voor de machtiging gefaxt had naar Univé, dat de leverancier dat normaliter doet en dat ze niet begreep waarom ze dat niet gedaan hadden.



Hmhm. Tuurlijk. Ja hoor, schuif maar af. Lekker hoor. Stelletje dozen...

Zeg Sterre, wil je niet zo raar doen? Wat nou 'ik trek me terug'? Iedereen mag hier schrijven hoor!

Wb Chinees eten; ik krijg geen last van mijn darmen, maar hele rare suikers. Gelukkig kan ik met de pomp wel beter een hyper een opvangen en een hypo voorkomen. En gelukkig heeft alleen Ella last van haar darmen nadat ik het gegeten heeft....



Sterre; idd niet zo maf doen! Ik vind het juist prettig om van een partner van een diabeet te horen hoe het is, is toch een andere beleving dan van mezelf!



Hypo's en boven jezelf uitzweven, heb ik ook wel eens last van. Dat ik met mijn hypo een boterham sta te smeren en dat het lijkt of ik het mezelf zíe doen. Raar... raar... raar...



Setter (of Teddeke? ik haal jullie steeds door elkaar) wat balen van je gedoe met de pomp! Bij mijn cozmo ging het heel snel, ik had gedacht dat het wel tot de zomer zou duren voor ik 'm had en binnen 3 weken was alles geregeld. Zo kan het dus ook... Hopelijk gaat het vanaf nu beter!

GRRRRRRRR  kreeg vanmorgen een alarmmelding op mijn pomp.... de toetsen zijn geblokkeerd en ik kan er dus niks mee doen. Weet niet of mijn bolus gelukt is (gezien mijn bloedsuiker van 12 denk ik van niet....). Net de leverancier gebeld, kreeg het servicecentrum. Zij zou iemand oproepen die mijn zou bellen. Duurt nog ruim 2,5 uur voor ik een vervangend exemplaar krijg! (gelukkig, heb ik mijn oude pomp nog niet ingeleverd omdat de looptijd pas in augustus afloopt... die heb ik dus maar even opgesnord en in gebruik genomen....)

Op zulke momenten baal ik echt stevig dat ik van een apparaatje afhankelijk ben....

Jeetjemina, wat balen zeg, van je pomp! Kan me voorstellen dat je op zulke momenten heel erg met je neus op de feiten gedrukt wordt dat je inderdaad afhankelijk bent van een apparaat wat kapot kan gaan.

Een andere dvk bij ons in het ziekenhuis zei ook al zoiets, dat de pomp kapot kan gaan, dat je je canule kunt verliezen zonder dat je het door hebt (bijv. 's nachts), dat de batterij ineens leeg kan zijn op een vervelend moment, maar goed, dat hoort erbij denk ik dan maar.



Ik heb vorige week gesproken met een vriend van een vriend van ons, die jongen draagt sinds 5 jaar een pomp. Hij vertelde dat hij altijd één doosje penfills en één doosje naalden in voorraad houdt voor het geval dat zijn pomp het begeeft. En af en toe koppelt hij de pomp een weekend af om 'even bevrijd te zijn' en spuit zichzelf het weekend door. Hij gebruikt dan geen langwerkende insuline, hij spuit dan gewoon wat meer kortwerkende :?  Maf hè?

Hij voelt zich er goed bij, zegt hij.

 

Vraagje aan de pompgebruiksters, en dan vooral aan degene (ik weet niet meer wie dat was) die de pomp aan een band om haar been draagt: heb je geen last van zo'n warme band met deze hitte?



En hoe gaat dat met die pleisters in deze witverziekende hitte? Het is hier (in het noorden) momenteel 31,9 graden :o, gaan die dingen niet los van al dat zweet? Of plakken jullie hem extra vast met leukopor ofzo?



Wat weer een vragen hè? Ik ben zo met de pomp bezig dat ik er zelfs over droom, bijna iedere nacht  :D

quote:Wb Setter (of Teddeke? ik haal jullie steeds door elkaar) wat balen van je gedoe met de pomp! Bij mijn cozmo ging het heel snel, ik had gedacht dat het wel tot de zomer zou duren voor ik 'm had en binnen 3 weken was alles geregeld. Zo kan het dus ook... Hopelijk gaat het vanaf nu beter!







It is I, die Settertje.....

Ik dacht dus precies de andere kant op: dat het 3 weken zou duren, maar het duurt nu al 3 maanden!

Nou, dan reageer ik gewoon af en toe als ik iets herken. Lief, jullie reacties...



Over die pomp: mijn vriend heeft al jaren een pomp en dat gaat prima met elk weersoort. Hij vervangt de naald iets vaker als ie heel erg zweet, maar die pleister blijft altijd goed zitten. Hij heeft hem trouwens altijd in zijn broekzak zitten, slangetje langs zijn riem, niemand die het ziet. Is voor mannen wat makkelijker dan voor vrouwen, denk ik. Onder strakkere kleding zie je altijd wel iets misschien. Zijn zus heeft er ook een (tja, toevallig hebben ze allebei diabetes) en daar heb ik nog nooit iets van gezien.



Overigens is die pomp nog nooit stuk gegaan en gaat er een alarm als de batterij bijna leeg is of de canule. Hij let er zelf al op omdat je kan zien hoeveel eenheden er nog in zitten. Als dat er weinig zijn, legt ie vast een nieuwe canule buiten de koelkast.



Van de week heeft ie met de internist besloten een minder grote basisdosis te 'spuiten'. (sorry, ik weet niet altijd de juiste termen). Nu zit ie dus standaard iets hoger. En wat gebeurt er? Al een paar dagen geen hypo en zelfs steeds rond de 7 of 8. Dat is nog nooit gebeurd.

Groetjes weer!

He Setter, ik heb net als die jongen ook altijd ampullen en naaldjes voor de pen op voorraad hoor. Nu heb ik zelfs vaak ook een pen bij me in mijn tas als ik lang wegga. dit is niet om de reden als evt. de pomp het begeeft, maar voor het geval dat ik een veel te hoge bloedsuiker heb. Dan werkt het nl veel sneller als ik bijspuit met de pen ipv bij-bolu met de pomp. Als je echt veel te hoog zit (zeg >18 ofzo) dan schijnt je lichaam de bolussen niet meer zo goed te pakken. Vaak vervang ik dan eerst de pleister en het slangetje, en evt. de ampul, en als dat nog niet werkt spuit ik (voorzichtig) bij met de pen.. Dat werkt dn vaak het snelst.





Vraagje aan de pompgebruiksters, en dan vooral aan degene (ik weet niet meer wie dat was) die de pomp aan een band om haar been draagt: heb je geen last van zo'n warme band met deze hitte? In het begin gebruikte ik die band wel eens, nu nooit meer. Inderdaad veel te warm en hij zakt af . Heb ik al eerder verteld volgens mij maar ik heb hem meestal aan mijn riem (aan de binnenkant van de riem in zo'n zakje ervoor) bij een broek, niemand die het ziet. Bij een rokje/ jurkje, broek zonder riem in mijn beha.



En hoe gaat dat met die pleisters in deze witverziekende hitte? Het is hier (in het noorden) momenteel 31,9 graden :o, gaan die dingen niet los van al dat zweet? Of plakken jullie hem extra vast met leukopor ofzo? Ze gaan niet zo snel los hoor, maar als het zo warm is gaat het wel eerder irriteren. ik verwissel de pleister dan meestal elke dag ipv om de dag. Maar ook 2 dagen blijft hij goed zitten hoor.



Wat weer een vragen hè? Ik ben zo met de pomp bezig dat ik er zelfs over droom, bijna iedere nacht  :D

Logisch, het is ook spannend!



Ja Sterre wat kan dat verschil maken he als de basaalstand lager wordt gezet.. Fijn hoor, dat je vriend geen hypo's meer heeft deze dagen, en dus vanzelf ook minder hoge bloedsuikers! Ik zit nu zelf ook nog een beetje bij te komen van een hypo. Had wat langer geslapen vanochtend, en als ik het gevoel heb dat ik uren nog kan blijven liggen (zonder dat ik slaap) heb ik meestal een hypo..

Oeps, je ziet niet echt verschil in de kleurtjes maar in het vorige stukje van mij staan de vragen van Setter dus ook nog in de tekst..

quote:Nou, dan reageer ik gewoon af en toe als ik iets herken. Lief, jullie reacties... En ik had nog wel mijn smiley  vergeten erbij te zetten! Zoals Ris (?) ook al zei: het is fijn om de ervaring van een partner van een andere diabeet te horen.



Over die pomp: mijn vriend heeft al jaren een pomp en dat gaat prima met elk weersoort. Hij vervangt de naald iets vaker als ie heel erg zweet, maar die pleister blijft altijd goed zitten. Hij heeft hem trouwens altijd in zijn broekzak zitten, slangetje langs zijn riem, niemand die het ziet. Is voor mannen wat makkelijker dan voor vrouwen, denk ik. Onder strakkere kleding zie je altijd wel iets misschien. Zijn zus heeft er ook een (tja, toevallig hebben ze allebei diabetes) en daar heb ik nog nooit iets van gezien. Diabetes is zo'n ziekte die 'runs in the family', bij ons tenminste wel: mijn overgrootmoeder had het begin 20e eeuw al en is eraan overleden; haar dochter (mijn oma) had het ook, zij is aan de complicaties overleden (hartkwaal); haar dochter (mijn moeder) heeft ook diabetes (alledrie kregen ze het pas op latere leeftijd, mijn moeder was 66 toen ze het bleek te hebben); mijn moeders zus heeft diabetes; mijn vader heeft het; mijn oudste broer heeft het en mijn andere broer is pre-diabeet. Nou ik het zo achter elkaar zet is het een behoorlijke rij en dat had ik me nog niet echt zo gerealiseerd :o 



Overigens is die pomp nog nooit stuk gegaan en gaat er een alarm als de batterij bijna leeg is of de canule.(ampul?)  Hij let er zelf al op omdat je kan zien hoeveel eenheden er nog in zitten. Als dat er weinig zijn, legt ie vast een nieuwe canule buiten de koelkast.



Van de week heeft ie met de internist besloten een minder grote basisdosis te 'spuiten'. (sorry, ik weet niet altijd de juiste termen). Volgens mij (als pre-pompgebruiker) heet dat 'de basaalstand verhogen'....ahum... hoor wie het zegt!  Nu zit ie dus standaard iets hoger. En wat gebeurt er? Al een paar dagen geen hypo en zelfs steeds rond de 7 of 8. Dat is nog nooit gebeurd.

Groetjes weer! Komt allen tesaam op dit forum en leert alle termen!



Kuch kuch rochel raheu.... :D



*kruipt weer in haar hoekje en zet haar arrogantiemaskertje even af*

Kijkkijk, onder dat arrogantiemaskertje komt de empathie weer tevoorschijn!



Wat fijn voor je vriend dat hij nu niet steeds meer van die vervelende hypo's heeft, wat zal hij zich een stuk beter en lekkerder in zijn vel voelen! Geniet er maar fijn van met zijn tweetjes *;

Is sowieso beter voor het lichaam, minder hypo's.

quote:(Ik filter mijn eigen stukjes er wel even uit, wordt het wat duidelijker van)

He Setter, ik heb net als die jongen ook altijd ampullen en naaldjes voor de pen op voorraad hoor. Nu heb ik zelfs vaak ook een pen bij me in mijn tas als ik lang wegga. dit is niet om de reden als evt. de pomp het begeeft, maar voor het geval dat ik een veel te hoge bloedsuiker heb. Dan werkt het nl veel sneller als ik bijspuit met de pen ipv bij-bolu met de pomp. Als je echt veel te hoog zit (zeg >18 ofzo) dan schijnt je lichaam de bolussen niet meer zo goed te pakken. Vaak vervang ik dan eerst de pleister met de canule bedoel je?

en het slangetje, en evt. de ampul waarom de ampul dan?, en als dat nog niet werkt spuit ik (voorzichtig)  hoe bedoel je 'voorzichtig', niet te grote hoeveelheden in één keer? bij met de pen.. Dat werkt dn vaak het snelst.

Sorry als mijn vragen een beetje dom overkomen, maar ik ben bang dat ik je anders niet goed snap.....

In het begin gebruikte ik die band wel eens, nu nooit meer. Inderdaad veel te warm en hij zakt af . Heb ik al eerder verteld volgens mij maar ik heb hem meestal aan mijn riem (aan de binnenkant van de riem in zo'n zakje ervoor) bij een broek, niemand die het ziet. Bij een rokje/ jurkje, broek zonder riem in mijn beha. Daar was ik al bang voor: ik heb veel broeken en rokken waar geen zakken in zitten, maar het is dus toch wel handig om die erin te gaan naaien, begrijp ik. Op de pompnet-site heb ik zo'n beha-draagzakje gezien (ik begrijp dat jij hem IN je beha draagt) maar dat is niks voor mij. Ik ben al dik genoeg en om dan ook nog zo'n gevuld zakje onder je oksel te hebben.....neeeeh.



Ze gaan niet zo snel los hoor, maar als het zo warm is gaat het wel eerder irriteren. ik verwissel de pleister dan meestal elke dag ipv om de dag. Maar ook 2 dagen blijft hij goed zitten hoor. Zie mijn vraag hierboven: kun je de pleister onafhankelijk van de canule verwisselen, of zit die canule aan de pleister vast? (zo klinkt mijn vraag misschien iets minder dom).



Ja Sterre wat kan dat verschil maken he als de basaalstand lager wordt gezet.. Fijn hoor, dat je vriend geen hypo's meer heeft deze dagen, en dus vanzelf ook minder hoge bloedsuikers! Ik zit nu zelf ook nog een beetje bij te komen van een hypo. Had wat langer geslapen vanochtend, en als ik het gevoel heb dat ik uren nog kan blijven liggen (zonder dat ik slaap) heb ik meestal een hypo..Zo'n band voor om je been, is dat handig voor in bed? Of ligt dat lastig?

Heb ik nog een paar vragen (jeetje zeg, ik blíjf bezig ): ik zag op internet de Cleo90-aansluiting voor het infuusslangetje, gebruikt iemand van jullie die al, en is zo'n 360 graden draaibare aansluiting handig?

En ben je wel eens blijven haken achter het slangetje? Dat het pijnlijk is, bedoel ik....:?

Mijn bijdrage is nu blauw :





...Vaak vervang ik dan eerst de pleister

met de canule bedoel je?

Ja ik weet niet wat jij canule noemt? Aan de pleister zit een piepklein teflon slangetje vast. Dat zit aan elkaar. Dus als ik de pleister verwissel bedoel ik dat ik ook altijd opnieuw moet aanprikken. Het slangetje = de catheter, die loopt tussen de pleister en de pomp, daar gaat de insuline doorheen. Die verwissel ik dan soms ook, behalve als ik hem bijv. de dag ervoor nog heb vervangen..







en het slangetje, en evt. de ampul

waarom de ampul dan?

, Omdat er evt. ook iets met de ampul aan de hand kan zijn (scheurtje erin ofzo). Dit raden ze voor de zekerheid aan in het ziekenhuis, maar ik wissel de ampul alleen als ik zelf denk dat er iets mis mee is, maar de pomp geeft dan volgens mij ook een foutmelding..



en als dat nog niet werkt spuit ik (voorzichtig)

  hoe bedoel je 'voorzichtig', niet te grote hoeveelheden in één keer?

bij met de pen.. Dat werkt dn vaak het snelst. Ja als ik zo hoog zit heb ik wel eens de neiging te veel in 1 keer bij te spuiten, of meerdere keren als ie nog niet wil zakken, waardoor ik daarna in een hypo knal. Vandaar voorzichtig.



Daar was ik al bang voor: ik heb veel broeken en rokken waar geen zakken in zitten, maar het is dus toch wel handig om die erin te gaan naaien, begrijp ik. Ik zou daar nog even mee wachten. Je vind vaak vanzelf heel snel je weg met de pomp, en de voor jou ideale manier om hem te dragen. ik vind dat zakje om die riem echt ideaal. Op de pompnet-site heb ik zo'n beha-draagzakje gezien (ik begrijp dat jij hem IN je beha draagt) maar dat is niks voor mij. Ik ben al dik genoeg en om dan ook nog zo'n gevuld zakje onder je oksel te hebben.....neeeeh. Ik heb hem nu aan de voorkant tussen mijn borsten, in mijn beha. Een babysokje eromheen. Blijft prima zitten, ideaal als je wat grotere borsten hebt (like me). En ik voel er niks van.



Ze gaan niet zo snel los hoor, maar als het zo warm is gaat het wel eerder irriteren. ik verwissel de pleister dan meestal elke dag ipv om de dag. Maar ook 2 dagen blijft hij goed zitten hoor. Zie mijn vraag hierboven: kun je de pleister onafhankelijk van de canule verwisselen, of zit die canule aan de pleister vast? (zo klinkt mijn vraag misschien iets minder dom). Het kleine teflon slangetje zit dus aan de pleister vast, de catheter echter hoef je niet altijd tegelijk met de pleister te verwisselen, dat is een los systeem.



Zo'n band voor om je been, is dat handig voor in bed? Of ligt dat lastig? Je zou het kunnen proberen, mij lijkt het niet zo lekker zitten. ik leg hem gewoon naast me en als ik omdraai pak ik hem meestal vanzelf mee (soms nog slapend, soms half wakker)



Heb ik nog een paar vragen (jeetje zeg, ik blíjf bezig ): ik zag op internet de Cleo90-aansluiting voor het infuusslangetje, gebruikt iemand van jullie die al, en is zo'n 360 graden draaibare aansluiting handig? dit ken ik niet.

En ben je wel eens blijven haken achter het slangetje? Dat het pijnlijk is, bedoel ik.... De pomp valt wel eens per ongeluk uit mijn zak, uit mijn beha of uit bed (waardoor die 'hangt' aan het slangetje zeg maar). Het staat een beetje dom , maar doet niet echt pijn hoor.



Hoop je weer een beetje verder geholpen te hebben. Doedoei.

Robin, dank je wel voor je uitgebreide antwoorden! Lief dat je de tijd voor me neemt. *;



Mijn dvk noemt dat kleine teflon slangetje wat je in je buik draagt een 'canule', die breng je in met behulp van die naald. Toch? (Zo kom ik aan die term  )

Ik vroeg me dus af of die aan de pleister vastzit of dat je ze los van elkaar kon gebruiken, ik heb zo'n pleister nog niet echt van heel dichtbij bekeken, vandaar.  Maar door jouw uitleg is het me nu duidelijk.



Bedankt ook nog voor de overige antwoorden!