Psyche
alle pijlers
Mijn vader gaat dood
dinsdag 26 mei 2015 om 16:04
Hallo allemaal
Ik post hier mijn verhaal omdat ik wel een steuntje in de rug kan gebruiken. Ik vind het namelijk een hele moeilijke tijd. Van nature ben ik enigszins pessimistisch aangelegd, dus dat helpt ook niet echt. Misschien dat ik hier een opsteker kan vinden.
Mijn vader is jong en ernstig ziek. Dit is hij al een aantal jaren. Als gezin wisten we dat dit er aan zat te komen, maar kennelijk is nu de terminale tijd ook echt aangebroken. Van het KWF hebben we een foldertje gekregen 'Kanker...als de dood nabij is'. Om verschrikkelijk depressief van te worden. Het ziekenhuisbed staat al in de kamer, elektrisch met alle toeters en bellen. Hij is er zelf erg blij mee, want dan kan hij lekker slapen. Maar god, wat vind ik het klote om aan te zien. Hij is verschrikkelijk mager, armpjes net zoals de 'kindjes in Afrika', helemaal uitgemergeld. Hij slaapt veel, heeft gelukkig nog niet zo heel veel pijn, maar veel lichamelijke ongemakken.
Ik vind dit zo verschrikkelijk om mee te maken. Hij heeft zijn begrafenis liedjes al uitgezocht. We hebben een schapje in de woonkamer van mijn ouders gemaakt met spulletjes van hem. Hij vond dat erg fijn om te doen, alsof hij nog wat controle had over 'later'. Mooie foto's en memorabilia er in. Dat vond mijn moeder heel troostend. Ik merk dat mijn ouders beide tegen het eind van hun latijn aan lopen. Vermoeid, emotioneel volledig uitgeput.
Ik herken dit wel een beetje. Ik ben zo moe, wil het liefst veel slapen. Ben zo vaak verdrietig om hoe het gelopen is en hoe het nu gaat. En vooral bang voor wat komen gaat. Ik wil geen afscheid nemen, dat lijkt me het meest verschrikkelijke wat er is. Ik wil niet de angst voor de dood in zijn ogen zien. Ben zo verschrikkelijk bang. Ik wil mijn paps nog helemaal niet missen.
Daarnaast ben ik bezig met afstuderen. Ik studeer en het is een grote opgave geweest om zover te komen. Veel studie-uren etc. Dit vind ik helemaal niet erg, ben er zelfs trots op. Maar ik merk nu dat ik ook op ben. Studievertraging is helaas geen optie. Heeft iemand hier tips voor? Ik weet niet meer hoe ik het moet doen. Kan me niet goed meer zetten tot studeren en de stof ook daadwerkelijk opnemen.
Bedankt voor het lezen van mijn verhaal.
Ik post hier mijn verhaal omdat ik wel een steuntje in de rug kan gebruiken. Ik vind het namelijk een hele moeilijke tijd. Van nature ben ik enigszins pessimistisch aangelegd, dus dat helpt ook niet echt. Misschien dat ik hier een opsteker kan vinden.
Mijn vader is jong en ernstig ziek. Dit is hij al een aantal jaren. Als gezin wisten we dat dit er aan zat te komen, maar kennelijk is nu de terminale tijd ook echt aangebroken. Van het KWF hebben we een foldertje gekregen 'Kanker...als de dood nabij is'. Om verschrikkelijk depressief van te worden. Het ziekenhuisbed staat al in de kamer, elektrisch met alle toeters en bellen. Hij is er zelf erg blij mee, want dan kan hij lekker slapen. Maar god, wat vind ik het klote om aan te zien. Hij is verschrikkelijk mager, armpjes net zoals de 'kindjes in Afrika', helemaal uitgemergeld. Hij slaapt veel, heeft gelukkig nog niet zo heel veel pijn, maar veel lichamelijke ongemakken.
Ik vind dit zo verschrikkelijk om mee te maken. Hij heeft zijn begrafenis liedjes al uitgezocht. We hebben een schapje in de woonkamer van mijn ouders gemaakt met spulletjes van hem. Hij vond dat erg fijn om te doen, alsof hij nog wat controle had over 'later'. Mooie foto's en memorabilia er in. Dat vond mijn moeder heel troostend. Ik merk dat mijn ouders beide tegen het eind van hun latijn aan lopen. Vermoeid, emotioneel volledig uitgeput.
Ik herken dit wel een beetje. Ik ben zo moe, wil het liefst veel slapen. Ben zo vaak verdrietig om hoe het gelopen is en hoe het nu gaat. En vooral bang voor wat komen gaat. Ik wil geen afscheid nemen, dat lijkt me het meest verschrikkelijke wat er is. Ik wil niet de angst voor de dood in zijn ogen zien. Ben zo verschrikkelijk bang. Ik wil mijn paps nog helemaal niet missen.
Daarnaast ben ik bezig met afstuderen. Ik studeer en het is een grote opgave geweest om zover te komen. Veel studie-uren etc. Dit vind ik helemaal niet erg, ben er zelfs trots op. Maar ik merk nu dat ik ook op ben. Studievertraging is helaas geen optie. Heeft iemand hier tips voor? Ik weet niet meer hoe ik het moet doen. Kan me niet goed meer zetten tot studeren en de stof ook daadwerkelijk opnemen.
Bedankt voor het lezen van mijn verhaal.
zaterdag 20 juni 2015 om 16:57
Vannacht was het rustig 
gelukkig zeg! Hij ligt nog steeds heel rustig te slapen. Familie loopt de deur plat en daar ben ik wel heel blij mee. Veel praten over hoe het gegaan is enzo. Voelt heel goed. Merk wel dat ik verschrikkelijk moe ben ookal heb ik vanmorgen goed geslapen. En hoofdpijn van het snaaien terwijl ik normaal nooit zoetigheid eet. Krijg niet veel anders weg momenteel haha. Nu maar even liter water wegtanken.
gelukkig zeg! Hij ligt nog steeds heel rustig te slapen. Familie loopt de deur plat en daar ben ik wel heel blij mee. Veel praten over hoe het gegaan is enzo. Voelt heel goed. Merk wel dat ik verschrikkelijk moe ben ookal heb ik vanmorgen goed geslapen. En hoofdpijn van het snaaien terwijl ik normaal nooit zoetigheid eet. Krijg niet veel anders weg momenteel haha. Nu maar even liter water wegtanken.
zaterdag 20 juni 2015 om 20:51
Prima_Donna, mijn dochter heeft griep en zit al de hele dag achter de laptop. Ik vertelde jouw verhaal aan haar en ze logde gelijk uit zodat ik je even een berichtje kan sturen.
Ik wens jou, je moeder en zusje heel veel sterkte toe. Hoop dat je vader rustig door blijft slapen en zo naar de andere wereld kan gaan.
Heel veel liefs en sterkte voor jullie allemaal
Ik wens jou, je moeder en zusje heel veel sterkte toe. Hoop dat je vader rustig door blijft slapen en zo naar de andere wereld kan gaan.
Heel veel liefs en sterkte voor jullie allemaal
Enjoy the little things in life
zondag 21 juni 2015 om 01:03
zondag 21 juni 2015 om 01:08
quote:prima_donna schreef op 21 juni 2015 @ 01:03:
Hartstikke bedankt voor de steun ik ben weer aan het waken samen met mijn moeder en zus. Vader haalt steeds langzamer adem dus heb zo het gevoel dat het vannacht of morgen nog wel eens kan gebeuren. Hij ligt er zo rustig bij. Mooiste vaderdagcadeau dat het leven hem geven kan.Wat lief zoals je dat schrijft...laat het zo zijn.
Hartstikke bedankt voor de steun ik ben weer aan het waken samen met mijn moeder en zus. Vader haalt steeds langzamer adem dus heb zo het gevoel dat het vannacht of morgen nog wel eens kan gebeuren. Hij ligt er zo rustig bij. Mooiste vaderdagcadeau dat het leven hem geven kan.Wat lief zoals je dat schrijft...laat het zo zijn.
Ik ben niet dom, ik weet precies wat ik bedoel.
zondag 21 juni 2015 om 01:14
zondag 21 juni 2015 om 01:40
zondag 21 juni 2015 om 05:55
Dankjewel! Ik heb net zelf ook het hele topic terug gelezen en idd! Mijn perceptie is echt veranderd en ben er naar toe gegroeid. Zit ondertussen nog steeds aan zijn bed met moeder en zus (vanaf 21uur) en die Knakker houdt maar vol zeg wat een sterke vent. Dat zei de huisarts ook al van de week. De ha moest zelfs een traantje weg pinken toen hij hier vrijdag aan paps bed zat. Ben zo trots op mijn vader. En op moeder en zus. Die zijn ook zo op en hier zitten we dan. Bij elke afwijkende ademhaling houden wij ook onze adem in. Ik voel me goed.
zondag 21 juni 2015 om 07:46
Heel veel sterkte vandaag sterke en dappere prima_donna. Ik denk aan jullie!
Voor mij vandaag weer een dubbele dag. 'Gezellig' vaderdag vieren bij mijn schoonvader terwijl ik mijn vader op zulke dagen nog meer mis. Ik doe wel mijn asketting om, dan heb ik het gevoel alsof hij er toch een beetje is.
Voor mij vandaag weer een dubbele dag. 'Gezellig' vaderdag vieren bij mijn schoonvader terwijl ik mijn vader op zulke dagen nog meer mis. Ik doe wel mijn asketting om, dan heb ik het gevoel alsof hij er toch een beetje is.
What you do today, can improve all your tomorrows.
zondag 21 juni 2015 om 22:13
Wat zijn jullie toch lief dames. echt super on zoveel steun te hebben aan jullie en wst ontzettend attent dat jullie kaarsjes branden ukkuh en snoopylynn. 
De situatie is onveranderd. Ik heb vandaag wat bijgeslapen. Voel me verdrietig , maar heel rustig. We waken nog steeds en gaan gewoon de nacht weer in.
De situatie is onveranderd. Ik heb vandaag wat bijgeslapen. Voel me verdrietig , maar heel rustig. We waken nog steeds en gaan gewoon de nacht weer in.