Geld & Recht alle pijlers

Erfenis vader

20-08-2015 08:55 434 berichten
Mijn vader ligt op het sterfbed. Mijn famillie maakt nu al ruzie om de erfenis. Zelf hoef ik geen erfenis van mijn vader. Stiefmoeder had het erover en ze is hem liever kwijt dan rijk. Ik was gister uit mijn plaat gegaan hoe durft ze,terwijl mijn vader zit te knokken voor zijn leven het lef kan opbrengen om het over de erfenis te hebben samen met haar dochters. Ik kan dan zo kwaad worden alsof de wereld maar om geld draait ten koste van een ander.



Hoe zit het met erfenis tussen mijn vader en stiefmoeder ze zijn getrouwd in gemeenschap van goederen. Kan hij ervoor zorgen dat ze niks krijgt? Welke wegen moet hij bewandelen? Ik gun dat mens niets maar dan ook niets.
prima dat je uit je plaat gaat tegen je stiefmoeder maar laat het daar dan ook bij en ga je niet net zo gedragen.

Ik snap dat het zuur is maar dit is de keuze van je vader.



Overigens is je vader niet te laat hoor om een testament aan te passen. Notarissen gaan vaker naar het ziekenhuis wanneer iemand een testament aangepast wil hebben. Maar dan moet je vader het wel zelf willen.
Nou nou... Sommige reacties hier vind ik echt super grof en onnodig... Kom op zeg.... Nina en Bromelia.



Overigens moet ik wel zeggen dat ik het wel bijzonder zou vinden als er helemaal geen testament is en alles naar stiefmoeder gaat en niks naar de kinderen. Ik geloof niet dat mijn ouders daarvoor zouden kiezen.

Die kinderen staan op jonge leeftijd al alleen zonder nog enige steun en hulp van ouders. En je geeft dan NIKS aan je kinderen?

Eigen keuze en nu allemaal te laat... Maar bijzonder zou ik het ook wel vinden hoor...

Maar nogmaals: te laat en geen materie om mee bezig te zijn op iemands sterfbed en iemand er dan mee lastig te vallen.
Opmerking over weinig herinneringen daar kunnen hebben tot je 11e vind ik echt gemeen en bizar.....
Alle reacties Link kopieren
quote:Miss-Pippilotta schreef op 20 augustus 2015 @ 22:39:

Nou nou... Sommige reacties hier vind ik echt super grof en onnodig... Kom op zeg.... Nina en Bromelia.



Overigens moet ik wel zeggen dat ik het wel bijzonder zou vinden als er helemaal geen testament is en alles naar stiefmoeder gaat en niks naar de kinderen. Ik geloof niet dat mijn ouders daarvoor zouden kiezen.

Die kinderen staan op jonge leeftijd al alleen zonder nog enige steun en hulp van ouders. En je geeft dan NIKS aan je kinderen?

Eigen keuze en nu allemaal te laat... Maar bijzonder zou ik het ook wel vinden hoor...

Maar nogmaals: te laat en geen materie om mee bezig te zijn op iemands sterfbed en iemand er dan mee lastig te vallen.Jonge leeftijd? TO is 28 en volgens haar eigen zeggen heeft haar zus het financieel lekker breed. De vader is 17 jaar samen geweest met zijn partner. Moet die vrouw dan alles waar ze die 17 jaar voor gewerkt heeft maar opgeven? TO heeft niets bijgedragen niet aan het gezin en niet aan het huis. De vrouw van haar vader 17 jaar lang wel. Moet die nu alles kwijt zijn om zo'n snotneus?
Alle reacties Link kopieren
quote:Tickel schreef op 20 augustus 2015 @ 22:00:

[...]



Jij kan toch niet voor TO gaan bepalen van wie zij de meeste en beste herinneringen heeft?Nee dat heeft freud al gedaan.
Alle reacties Link kopieren
Bijzonder TO dat je je dit niet hebt gerealiseerd toen je vader opnieuw in het huwelijksbootje stapte met je stiefmoeder. Toen had je met je vader om tafel kunnen gaan. Quote.

To was 11 jaar toen haar vader hertrouwde, dan denk je niet aan zulke dingen omdat je er niks van af weet. We weten ook niks van de situatie met haar stiefmoeder, waar ze neem ik aan langer mee heeft geleefd als met haar eigen moeder. En To ik begrijp wel iets van je onmacht, heb in de zelfde situatie gezeten, vader had geen tot weinig belangstelling voor mij en mijn broers. Toen hij overleed heb ik overal afstand van gedaan. Dat geeft rust, ik was dan al wel ouder als jij nu.
het is nooit te laat om te leven
TO is er echt niks anders wat je doet herinneren aan je moeder? Mijn vader is overleden toen ik 3 was, ik heb er geen herinneringen aan en alleen wat foto's.

Toen ik 20 was overleed mijn moeder plotseling dus ik snap echt hoe het is om jong wees te zijn. Ik woonde nog bij mijn moeder in huis dus ineens had ik een heel huurhuis in mijn bezit en o wat vond ik het lastig toen mijn man na een paar jaar aangaf te willen verhuizen. Alle herinneringen lagen daar in dat huis. Maar uiteindelijk toch besloten dat dit het beste was voor ons.

Ik heb nu nog een paar dingen in huis die echt van haar waren maar hetgeen wat me het meest dierbare is heeft voor niemand anders ook maar enige waarde. Een mandala die ze zelf gemaakt en gekleurd heeft. Die hangt ingelijst in de woonkamer.



Kan je iets bedenken wat je zou willen hebben wat je doet denken aan je ouders?
quote:nina1966 schreef op 20 augustus 2015 @ 22:43:

[...]

Jonge leeftijd? TO is 28 en volgens haar eigen zeggen heeft haar zus het financieel lekker breed. De vader is 17 jaar samen geweest met zijn partner. Moet die vrouw dan alles waar ze die 17 jaar voor gewerkt heeft maar opgeven? TO heeft niets bijgedragen niet aan het gezin en niet aan het huis. De vrouw van haar vader 17 jaar lang wel. Moet die nu alles kwijt zijn om zo'n snotneus?Tussen alles en niets zit wel een groot verschil, he?!
Nina, sorry...maar je opmerkingen over die herinneringen gaan echt veel en veel te ver. Echt gemeen en onnodig!
En tot je 11e kun je genoeg herinneringen hebben.

En voor sommige mensen zijn juist tastbare en fysieke dingen of plekken daarin fijn.



Ook ik vind het gedrag van TO veel te ver gaan en begrijp niet dat je zoiets op iemands sterfbed nog wilt gaan bespreken en dat nooit eerder gedaan hebt.



Maar ik vind dit echt onnodig en gemeen! En ook vreemd.. Je kunt niks zeggen over iemand anders zijn herinneringen.
Tas, hier ga je spijt van krijgen! Je vader is stervende, ook al vind jij het een klote streek, neem afscheid van die man. Straks kan het niet meer en krijg je spijt!
Alle reacties Link kopieren
quote:nina1966 schreef op 20 augustus 2015 @ 22:43:

[...]

Jonge leeftijd? TO is 28 en volgens haar eigen zeggen heeft haar zus het financieel lekker breed. De vader is 17 jaar samen geweest met zijn partner. Moet die vrouw dan alles waar ze die 17 jaar voor gewerkt heeft maar opgeven? TO heeft niets bijgedragen niet aan het gezin en niet aan het huis. De vrouw van haar vader 17 jaar lang wel. Moet die nu alles kwijt zijn om zo'n snotneus?Per saldo weet jij helemaal niets van die vrouw. Je weet niet hoe zij is omgegaan met TO en de andere kinderen. Jij weet niet hoe het gezinsleven was toen zij eenmaal getrouwd was met TO's vader. Jij weet niets van de rouwverwerking van TO en de rest van de familie. Je weet niet of zij zo hard heeft gewerkt die jaren. Je weet helemaal niets dan dat wat TO hier neerzet in emotie. Jouw enige doel lijkt TO zoveel mogelijk te kleineren en de grond in te trappen.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
Tas, gewoon omdat het kan:
Tickel, je bent een topwijf!
Precies...

En ik weet zeker dat mijn ouders als ze met een nieuwe partner zouden trouwen na overlijden van een van hen echt wel zouden zorgen dat niet alles naar die nieuwe partner ging. Omdat ze het belangrijk vinden dat die partner goed achterblijft maar hun kinderen ook.

Als alles naar die vrouw gaat gaat straks alles alleen naar háár kinderen. Ik vind het wel bijzonder als je daar helemaal niks voor geregeld hebt als ouders zijnde.

Los daarvan snap ik dat het vrije keuze van ouders is en is het niet zo dat ik vind dat je als kind ergens RECHT op hebt. Ik zou het alleen wel opmerkelijk vinden.

Zeker als de kinderen ook al op jonge leeftijd hun moeder zijn kwijt geraakt en nu ook nog relatief erg jong zijn en zelf nog niet alles enorm goed voor elkaar hebben op financieel gebied.



Maar idd; alle posts over herinneringen.. Slaat echt nergens op en is alleen maar iemand afbranden...
Pippi, jij bent ook lief!
Tas, lees de Posts van Mariejan nog eens. Die klinkt alsof ze weet waar ze het over heeft en misschien heb je in je verdriet gewoon niet het hele verhaal weten te vertellen aan de notaris.
Thanks Suze, jij ook!!

(Voor de knuffel en tips voor TO, ondanks het geroep en alle heftige emoties in dit topic.)



Ik ben maar gewoon blij dat ik, toch al wel 6 jaar ouder dan TO, allebei mijn ouders nog heb. In goede gezondheid en nog steeds samen.

Vreselijk om zo jong je moeder te verliezen en nu ook je vader.

Ik denk dat hier ook een heleboel onverwerkte zaken meespelen..
Alle reacties Link kopieren
quote:Suze02 schreef op 20 augustus 2015 @ 23:28:

Tickel, je bent een topwijf!

Dank je, ik ben gewoon een beetje plaatsvervangend boos en er komt het één en ander bovendrijven door dit topic waardoor ik de emotie die ik had weer op voel laaien.



Ik was dan wel de leeftijd die TO nu is toen mijn moeder overleed, maar hél wat was ik boos én teleurgesteld dat mijn moeder binnen een paar weken na de crematie vervangen was voor een nieuw exemplaar. En dat soort gebeurtenissen doen echt wel wat met je eigen rouwproces.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
Alle reacties Link kopieren
Ongelofelijk TO, heb je uberhaupt een reactie gelezen??
bericht verwijderd i.v.m. privacy en baas over eigen data/tekst
sorry
anoniem_64f880061f850 wijzigde dit bericht op 24-05-2018 00:59
97.66% gewijzigd
@ Tickel: Tas is overduidelijk helemaal in de war en verdrietig door wat er speelt en speelde. Dat je dan de teksten uit je toetsenbord krijgt van sommige mede forummers: hoe ongevoelig en kansloos.

En voor jou: ik heb dat bij vrienden ook zien gebeuren en was toen al boos. Kan me zo voorstellen dat als het je ouder betreft dat het onvoorstelbaar veel pijnlijk moet zijn.
Alle reacties Link kopieren
Even wat juridisch gezeur. Met het wellesnietes ga ik me niet bemoeien.



In Nederland was ooit de duidelijke regel "het eigen bloed erft het goed". Dat is in Nederland een paar jaar geleden gewijzigd. Het kan best zijn dat dit nog steeds geldt voor de Spaanse wet. Dan hebben TO plus brussen automatisch dat huisje.

Vader en stiefmoeder hebben namelijk geen huwelijksvoorwaarden, dus óók geen rechtskeuze gedaan m.b.t. het toepasselijk (erf)recht. Bij onroerende zaken geldt meestal het recht van het land waar het object zich bevindt.





http://www.spanjeforum.nl ... elijk-erfrecht-in-spanje/



http://www.mondi.nl/?id=453#spanje
Betty White: "Once you go blackberry... Hmmmmmhmmmm"
quote:Suze02 schreef op 21 augustus 2015 @ 02:26:

@ Tickel: Tas is overduidelijk helemaal in de war en verdrietig door wat er speelt en speelde. Dat je dan de teksten uit je toetsenbord krijgt van sommige mede forummers: hoe ongevoelig en kansloos.

En voor jou: ik heb dat bij vrienden ook zien gebeuren en was toen al boos. Kan me zo voorstellen dat als het je ouder betreft dat het onvoorstelbaar veel pijnlijk moet zijn.TO geeft zelf in de OP aan dat ze geen gedoe wil rondom het sterfbed van haar vader en geeft stiefmoeder de schuld van het gedoe. Maar de laatste zin "ik gun dat mens niets" geeft een heel ander beeld. TO doet moeilijk aan het sterfbed van haar vader. Sleept er familie bij, zelfs haar 80-jarige oma zou ze mee willen slepen in dit gedoe. Dat schiet bij mij in het verkeerde keelgat ja. Dan ben je naar mijn mening vooral met jezelf bezig, terwijl deze periode juist om haar vader moet gaan. Zelf eerst roepen dat je geen gedoe wil, en dan in een topic van een dag gaan van "geen gedoe willen" naar "die klootzak, ik haat hem, ik zal vechten zodat stiefmoeder niks krijgt". Sorry, maar dan ben je in mijn ogen zelf vooral schuldig aan al dit gedoe en vind het ontzettend sneu voor haar vader dat er zo over hem gepraat wordt schter zijn rug om door zijn dochter. En ik denk ook dat TO ontzettend spijt zal krijgen als ze deze laatste periode met haar vader laat overschaduwen door rancune richting haar stiefmoeder. Dat moet je niet willen. Ze is straks wees en deze tijd met vader krijgt ze niet meer terug. Ik hoop dat ze dat op tijd in gaat zien.
Alle reacties Link kopieren
Ik wil toch nog even reageren op dat moeders ingeruild zijn voor een ander exemplaar. Mijn partner is dus weduwnaar en ik ben een ander exemplaar. Jullie hebben blijkbaar geen idee wat er op je afkomt als je als man of vrouw alleen komt te staan met jonge kinderen. Je hebt je werk, je huishouden het opvoeden van kinderen, 10 min gesprekken, je verdriet. Toen wij op elkaar verliefd werden waren juist ook de kinderen blij voor ons. Ze houden ongelofelijk veel van hun vader en gunde hem dit. Hun vader was weer vrolijk. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik iemand verving en het verdriet om het verlies van zijn vrouw was echt niet zomaar over. Juist niet, omdat hij bij mij letterlijk kon uithuilen, dat kon bij niemand anders, familie pakt leven snel weer op en ziet het niet en de kinderen waren nog te klein. Echt, wat hadden de dames die het hebben over het andere exemplaar dan gewild? Dat vader ieder weekend, iedere avond alleen zat, te wachten op de kinderen die hun eigen leven leiden? Sorry, het is erg off topic, maar ik moest dit even kwijt.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven