Actueel
alle pijlers
gender in Nederland
zondag 25 oktober 2015 om 09:39
Naar aanleiding van een spin-off in de discussie in het topic 'Racisme in Nederland.'
Het valt me op dat veel mensen, openlijk of verborgen, nog een vast rollenpatroon in hun hoofd hebben. Daarbij passen bepaalde taken niet bij mannen of bij vrouwen. In het genoemde topic werden mannelijke kraamverzorgers genoemd, of mannelijke crèchemedewerkers. Ook waren er reageerders die zich niet op hun gemak voelden in gemengde sauna's of zwembaden.
Blijkbaar kennen we (on)bewust dus toch nog steeds bepaalde kwaliteiten toe aan het mannelijk, dan wel vrouwelijk geslacht. Mannen die klussen doen, vrouwen die voor baby's zorgen. Prima dat je het thuis traditioneel wil aanpakken, maar kun je van de rest van de wereld nog verwachten dat die met je meedoet?
Hoe denken jullie daarover?
Het valt me op dat veel mensen, openlijk of verborgen, nog een vast rollenpatroon in hun hoofd hebben. Daarbij passen bepaalde taken niet bij mannen of bij vrouwen. In het genoemde topic werden mannelijke kraamverzorgers genoemd, of mannelijke crèchemedewerkers. Ook waren er reageerders die zich niet op hun gemak voelden in gemengde sauna's of zwembaden.
Blijkbaar kennen we (on)bewust dus toch nog steeds bepaalde kwaliteiten toe aan het mannelijk, dan wel vrouwelijk geslacht. Mannen die klussen doen, vrouwen die voor baby's zorgen. Prima dat je het thuis traditioneel wil aanpakken, maar kun je van de rest van de wereld nog verwachten dat die met je meedoet?
Hoe denken jullie daarover?
maandag 26 oktober 2015 om 14:00
Me too. Als je optimaal wilt functioneren moet je niet kijken naar wat cultureel is bepaald. Ik ben ervan overtuigd dat dat zoveel leed veroorzaakt. Tuurlijk zijn we fysiek niet gelijk, maar dat is de enige beperking! De rest is opgelegd door je opvoeding, door je cultuur etc. Het kan zelfs iets simpels zijn als taal, ik stoor me dan ook ontzettend aan die verkleinwoorden en bijvoegelijke naamwoorden die zoveel voor vrouwen worden gebruikt. Je weet wel, een vrouw heeft een baantje, een huisje, een schattig rokje voor een meisje, etc.
maandag 26 oktober 2015 om 14:26
quote:Blondie456 schreef op 26 oktober 2015 @ 11:30:
Mijn moeder heeft nooit door mogen leren van haar ouders. Ze heeft alleen lagere school gehad. Daar hadden ze ook geen geld voor.
Dat is natuurlijk erg vervelend voor je moeder geweest. Maar het betekent niet dat al haar vrouwelijke leeftijdgenoten met partner en kinderen in dezelfde positie zaten. En daar reageerde ik op.
Je moeder ook later kunnen doorleren, een moeder van een lagere school vriendinnetje deed de moedermavo. Mijn moeder heeft haar beroepsopleiding(en) gedaan nadat ze kinderen had gekregen. Ook in die tijd waren er mogelijkheden.
Mijn moeder heeft nooit door mogen leren van haar ouders. Ze heeft alleen lagere school gehad. Daar hadden ze ook geen geld voor.
Dat is natuurlijk erg vervelend voor je moeder geweest. Maar het betekent niet dat al haar vrouwelijke leeftijdgenoten met partner en kinderen in dezelfde positie zaten. En daar reageerde ik op.
Je moeder ook later kunnen doorleren, een moeder van een lagere school vriendinnetje deed de moedermavo. Mijn moeder heeft haar beroepsopleiding(en) gedaan nadat ze kinderen had gekregen. Ook in die tijd waren er mogelijkheden.
maandag 26 oktober 2015 om 14:36
quote:barbaracartland schreef op 26 oktober 2015 @ 13:47:
Maar ik zeg toch ook niet dat alle mannen taartjes moeten bakken? Ik wil alleen een lans breken voor elke man die wel graag taartjes wil bakken, maar dat niet doet, omdat jij dan afwijkt van de norm. Of voor de jongen in havo3 die wel graag zijn nagels wil lakken, of voor de vrouw die bij een eerste date een biertje wil bestellen, maar dat niet doet, omdat het niet ladylike is.
En dat gelijkwaardig maar niet hetzelfde is ook maar wat je er zelf van maakt. Iets te vaak heb ik dat argument als dooddoener te horen gekregen van mensen die het als de unieke uitweg zagen hun rolbevestigende zienswijze aan anderen op te dringen. Behalve die vagina en die piemel zijn verreweg de meeste zaken nurture. Noem mij maar een zeloot, maar daar ben ik vrij rigoreus in.
Ik begrijp wel wat je zegt, bedoelde het overigens niet persoonlijk. Maar ik geloof gewoon echt niet dat er veel mannen zijn die dat eigenlijk graag zouden willen doen, maar het niet durven. Als ze het willen doen ze het echt wel, lijkt me geen kwestie van durven.
Mannen zijn over het algemeen sterker. Kan je hoog springen, laag springen. Er is nou eenmaal, buiten die piemel om, nog meer verschil.
Er zijn ook aantoonbare verschillen in hersenen tussen man en vrouw (wat overigens niet van invloed is op slimheid), en de invloed van hormonen daar op.
Dat is gewoon zoals het is.
Dus dat niet gelijk maar wel gelijkwaardig is absoluut niet bedoeld als dooddoener.
Ik geloof gewoon echt dat er wel degelijk verschil in interesses zijn wat betreft jongens en meisjes, en dat is iets waar je niet altijd vat op hebt.
Mijn beste vriendin is totaal niet vrouwelijk. Na 2 zoons te hebben gekregen, was haar derde kind een dochter. En daar zag ze wel wat tegenop. Maar dacht ze, dat zal ook nog wel mee vallen want 2 broers,, een vader en een manwijf als moeder (haar eigen woorden) dat wordt vast geen meisje-meisje.
Nou, dat heeft ze geweten. Als een magneet werd ze aangetrokken naar alles wat roze en blingbling was.
Ze is inmiddels 9, en een meer meisje meisje bestaat er niet.
Dat is geen nurture toch?
En ik geloof ook niet dat het een uitzondering is.
Maar ik zeg toch ook niet dat alle mannen taartjes moeten bakken? Ik wil alleen een lans breken voor elke man die wel graag taartjes wil bakken, maar dat niet doet, omdat jij dan afwijkt van de norm. Of voor de jongen in havo3 die wel graag zijn nagels wil lakken, of voor de vrouw die bij een eerste date een biertje wil bestellen, maar dat niet doet, omdat het niet ladylike is.
En dat gelijkwaardig maar niet hetzelfde is ook maar wat je er zelf van maakt. Iets te vaak heb ik dat argument als dooddoener te horen gekregen van mensen die het als de unieke uitweg zagen hun rolbevestigende zienswijze aan anderen op te dringen. Behalve die vagina en die piemel zijn verreweg de meeste zaken nurture. Noem mij maar een zeloot, maar daar ben ik vrij rigoreus in.
Ik begrijp wel wat je zegt, bedoelde het overigens niet persoonlijk. Maar ik geloof gewoon echt niet dat er veel mannen zijn die dat eigenlijk graag zouden willen doen, maar het niet durven. Als ze het willen doen ze het echt wel, lijkt me geen kwestie van durven.
Mannen zijn over het algemeen sterker. Kan je hoog springen, laag springen. Er is nou eenmaal, buiten die piemel om, nog meer verschil.
Er zijn ook aantoonbare verschillen in hersenen tussen man en vrouw (wat overigens niet van invloed is op slimheid), en de invloed van hormonen daar op.
Dat is gewoon zoals het is.
Dus dat niet gelijk maar wel gelijkwaardig is absoluut niet bedoeld als dooddoener.
Ik geloof gewoon echt dat er wel degelijk verschil in interesses zijn wat betreft jongens en meisjes, en dat is iets waar je niet altijd vat op hebt.
Mijn beste vriendin is totaal niet vrouwelijk. Na 2 zoons te hebben gekregen, was haar derde kind een dochter. En daar zag ze wel wat tegenop. Maar dacht ze, dat zal ook nog wel mee vallen want 2 broers,, een vader en een manwijf als moeder (haar eigen woorden) dat wordt vast geen meisje-meisje.
Nou, dat heeft ze geweten. Als een magneet werd ze aangetrokken naar alles wat roze en blingbling was.
Ze is inmiddels 9, en een meer meisje meisje bestaat er niet.
Dat is geen nurture toch?
En ik geloof ook niet dat het een uitzondering is.
maandag 26 oktober 2015 om 14:37
quote:barbaracartland schreef op 26 oktober 2015 @ 13:47:En dat gelijkwaardig maar niet hetzelfde is ook maar wat je er zelf van maakt. Iets te vaak heb ik dat argument als dooddoener te horen gekregen van mensen die het als de unieke uitweg zagen hun rolbevestigende zienswijze aan anderen op te dringen. Behalve die vagina en die piemel zijn verreweg de meeste zaken nurture. Noem mij maar een zeloot, maar daar ben ik vrij rigoreus in.
Eens.
Mensen moet je vooral als individu zien.
Eens.
Mensen moet je vooral als individu zien.
maandag 26 oktober 2015 om 14:37
Ik denk dat veel van de keuzes ook beïnvloed worden door het verschil in beloning. Dat was 2 jaar geleden voor dezelfde baan 18,5 % in Nederland, aldus een rapport van de Europese Commissie.
Als je dan moet kiezen wie (het meest) werkt en wie (het meest) thuis is dan is de keus snel gemaakt.
Als je dan moet kiezen wie (het meest) werkt en wie (het meest) thuis is dan is de keus snel gemaakt.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
maandag 26 oktober 2015 om 14:40
quote:Beverratje schreef op 26 oktober 2015 @ 14:00:
Me too. Als je optimaal wilt functioneren moet je niet kijken naar wat cultureel is bepaald. Ik ben ervan overtuigd dat dat zoveel leed veroorzaakt. Tuurlijk zijn we fysiek niet gelijk, maar dat is de enige beperking! De rest is opgelegd door je opvoeding, door je cultuur etc. Het kan zelfs iets simpels zijn als taal, ik stoor me dan ook ontzettend aan die verkleinwoorden en bijvoegelijke naamwoorden die zoveel voor vrouwen worden gebruikt. Je weet wel, een vrouw heeft een baantje, een huisje, een schattig rokje voor een meisje, etc.
Tja, niet cultuurbepalend lijkt me nogal lastig. Dat is inherent als je met meerdere mensen bij elkaar woont in een samenleving.
Dus dat kan je nooit wegstrepen toch?
Me too. Als je optimaal wilt functioneren moet je niet kijken naar wat cultureel is bepaald. Ik ben ervan overtuigd dat dat zoveel leed veroorzaakt. Tuurlijk zijn we fysiek niet gelijk, maar dat is de enige beperking! De rest is opgelegd door je opvoeding, door je cultuur etc. Het kan zelfs iets simpels zijn als taal, ik stoor me dan ook ontzettend aan die verkleinwoorden en bijvoegelijke naamwoorden die zoveel voor vrouwen worden gebruikt. Je weet wel, een vrouw heeft een baantje, een huisje, een schattig rokje voor een meisje, etc.
Tja, niet cultuurbepalend lijkt me nogal lastig. Dat is inherent als je met meerdere mensen bij elkaar woont in een samenleving.
Dus dat kan je nooit wegstrepen toch?
maandag 26 oktober 2015 om 14:46
quote:Blondie456 schreef op 26 oktober 2015 @ 10:44:
Als je partner niet zo veel verdient dat je het van 1 loon kunt redden dan moet je wel met 2 blijven werken en dan heb je inderdaad geen keuze.
Als je single bent heb je nog minder keuze. Inmiddels hebben we al bijna drie miljoen eenpersoons huishoudens in Nederland.
Die moeten als het enigszins kan wel werken. En ook nog alle mannen- en vrouwenklussen in huis doen.
Als je partner niet zo veel verdient dat je het van 1 loon kunt redden dan moet je wel met 2 blijven werken en dan heb je inderdaad geen keuze.
Als je single bent heb je nog minder keuze. Inmiddels hebben we al bijna drie miljoen eenpersoons huishoudens in Nederland.
Die moeten als het enigszins kan wel werken. En ook nog alle mannen- en vrouwenklussen in huis doen.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
maandag 26 oktober 2015 om 16:40
Wat een interessant topic! Jammer dat dat op een mooie zondagmiddag werd geopend, had graag vanaf het begin meegepost. Kan me goed vinden in de hele discussie dat het zo jammer is dat vrouwen nog steeds niet gelijkwaardig aan mannen worden behandeld in bijv het onderwijs en het arbeidsproces.
Ik word echt heel verdrietig als ik bijv hier op Viev weer een jonge meid van nog geen 25 zie schrijven dat ze straks als ze kinderen krijgt wil stoppen met werken (en dat haar vriend haar dat gunt ) Zo spijtig dat 50 jaar emancipatie zo overboord wordt gegooid. Voor mij is het belangrijkste van emancipatie de (financiële) onafhankelijkheid die we verworven hebben. Dat schreef iemand hier heel mooi: scheiden is een recht dat we verworven hebben, 40 jaar geleden waren de huwelijken niet gelukkig maar was van je man scheiden als vrouw nagenoeg onmogelijk.
Ik word echt heel verdrietig als ik bijv hier op Viev weer een jonge meid van nog geen 25 zie schrijven dat ze straks als ze kinderen krijgt wil stoppen met werken (en dat haar vriend haar dat gunt ) Zo spijtig dat 50 jaar emancipatie zo overboord wordt gegooid. Voor mij is het belangrijkste van emancipatie de (financiële) onafhankelijkheid die we verworven hebben. Dat schreef iemand hier heel mooi: scheiden is een recht dat we verworven hebben, 40 jaar geleden waren de huwelijken niet gelukkig maar was van je man scheiden als vrouw nagenoeg onmogelijk.
maandag 26 oktober 2015 om 18:07
quote:cerulli schreef op 26 oktober 2015 @ 09:12:
[...]
Bedoel je dat je keuzes beperkter worden als je kinderen krijgt? In dat geval: je kunt ook full-time blijven werken natuurlijk. In dat geval krijg je half Nederland over je heen omdat je een ontaarde moeder bent, maar dat gebeurt ook als je thuisblijfmoeder of part-time werkende moeder wordt. Je doet het nooit goed.
Of bedoel je dat je het zelf fout vindt als iemand met een WO-bul op zak full-time moeder wordt? In dat geval denk ik ook wel eens: tja, zonde van de stufi. Maar het leven loopt nou eenmaal niet altijd zoals je had verwacht. Ik vind die keuze niet per se fout. Ik vind wel dat mensen in het algemeen beter zouden mogen nadenken over hun studie voor ze eraan beginnen, maar dat is weer een andere discussie.
Ik vind het vooral moeilijk dat heel veel andere mensen (ouders, maatschappij, collega's) allemaal iets vinden van mijn keuzes. Dus allebei de dingen die jij schrijft. Ik vind het niet zo zeer fout als je met een WO-bul fulltime thuis bent, maar mijn ouders zouden dat niet leuk vinden. De werkgever waar ik laatst solliciteerde vond het echt niet kunnen dat ik 2 middagen per week niet wil werken. En mijn kinderen willen dat juist wel.
Ik had er, voordat ik kinderen kreeg, nooit bij stilgestaan dat het niet zo ongeaccepteerd is dat je als moeder meer dan ongeveer 24 uur per week werkt. En ook niet dat dat dan weer niet zo geaccepteerd is in de mannenwereld waarin ik werk. Wat voor mijn kinderen misschien het beste is (zo'n 24 uur per week, dicht bij huis), sluit niet aan bij waar ik gelukkig van word (interessant, uitdagend werk). De ideale baan is dus eigenlijk niet te vinden. Alle functies in mijn werkgebied houden in dat je bereid moet zijn om te reizen. Het is niet mogelijk om overdag een vergadering te hebben in China en 's avonds met mijn kinderen aan tafel te zitten.
[...]
Bedoel je dat je keuzes beperkter worden als je kinderen krijgt? In dat geval: je kunt ook full-time blijven werken natuurlijk. In dat geval krijg je half Nederland over je heen omdat je een ontaarde moeder bent, maar dat gebeurt ook als je thuisblijfmoeder of part-time werkende moeder wordt. Je doet het nooit goed.
Of bedoel je dat je het zelf fout vindt als iemand met een WO-bul op zak full-time moeder wordt? In dat geval denk ik ook wel eens: tja, zonde van de stufi. Maar het leven loopt nou eenmaal niet altijd zoals je had verwacht. Ik vind die keuze niet per se fout. Ik vind wel dat mensen in het algemeen beter zouden mogen nadenken over hun studie voor ze eraan beginnen, maar dat is weer een andere discussie.
Ik vind het vooral moeilijk dat heel veel andere mensen (ouders, maatschappij, collega's) allemaal iets vinden van mijn keuzes. Dus allebei de dingen die jij schrijft. Ik vind het niet zo zeer fout als je met een WO-bul fulltime thuis bent, maar mijn ouders zouden dat niet leuk vinden. De werkgever waar ik laatst solliciteerde vond het echt niet kunnen dat ik 2 middagen per week niet wil werken. En mijn kinderen willen dat juist wel.
Ik had er, voordat ik kinderen kreeg, nooit bij stilgestaan dat het niet zo ongeaccepteerd is dat je als moeder meer dan ongeveer 24 uur per week werkt. En ook niet dat dat dan weer niet zo geaccepteerd is in de mannenwereld waarin ik werk. Wat voor mijn kinderen misschien het beste is (zo'n 24 uur per week, dicht bij huis), sluit niet aan bij waar ik gelukkig van word (interessant, uitdagend werk). De ideale baan is dus eigenlijk niet te vinden. Alle functies in mijn werkgebied houden in dat je bereid moet zijn om te reizen. Het is niet mogelijk om overdag een vergadering te hebben in China en 's avonds met mijn kinderen aan tafel te zitten.
maandag 26 oktober 2015 om 19:08
quote:wolkewitje schreef op 26 oktober 2015 @ 18:07:
[...]
Ik vind het vooral moeilijk dat heel veel andere mensen (ouders, maatschappij, collega's) allemaal iets vinden van mijn keuzes. Dus allebei de dingen die jij schrijft. Ik vind het niet zo zeer fout als je met een WO-bul fulltime thuis bent, maar mijn ouders zouden dat niet leuk vinden. De werkgever waar ik laatst solliciteerde vond het echt niet kunnen dat ik 2 middagen per week niet wil werken. En mijn kinderen willen dat juist wel.
Ik had er, voordat ik kinderen kreeg, nooit bij stilgestaan dat het niet zo ongeaccepteerd is dat je als moeder meer dan ongeveer 24 uur per week werkt. En ook niet dat dat dan weer niet zo geaccepteerd is in de mannenwereld waarin ik werk. Wat voor mijn kinderen misschien het beste is (zo'n 24 uur per week, dicht bij huis), sluit niet aan bij waar ik gelukkig van word (interessant, uitdagend werk). De ideale baan is dus eigenlijk niet te vinden. Alle functies in mijn werkgebied houden in dat je bereid moet zijn om te reizen. Het is niet mogelijk om overdag een vergadering te hebben in China en 's avonds met mijn kinderen aan tafel te zitten.
Je kunt inderdaad niet alles hebben. In mijn eigen vakgebied is part-time werken moeilijk te regelen en ik zie vrouwen daarmee worstelen als ze kinderen krijgen. Neem je genoegen met een mindere baan om bij je kinderen te zijn, of blijf je full-time werken terwijl dat misschien ten koste van je gezin gaat? Ik ben blij dat ik die keuze zelf niet hoef te maken (want geen kinderen, en die gaan er waarschijnlijk ook niet komen). Ik zou echt niet weten hoe ik dat op zou moeten lossen.
Maar dan denk ik toch weer: waarom is dat voor mannen anders? Dit soort discussies lijkt vooral te gaan over hoe ingewikkeld het voor vrouwen is, terwijl je kinderen over het algemeen samen krijgt (alleenstaande moeders en lesbische stellen daargelaten). Zolang de positie van mannen op dit gebied niet kritisch wordt gekeken wordt het, denk ik, nooit wat.
[...]
Ik vind het vooral moeilijk dat heel veel andere mensen (ouders, maatschappij, collega's) allemaal iets vinden van mijn keuzes. Dus allebei de dingen die jij schrijft. Ik vind het niet zo zeer fout als je met een WO-bul fulltime thuis bent, maar mijn ouders zouden dat niet leuk vinden. De werkgever waar ik laatst solliciteerde vond het echt niet kunnen dat ik 2 middagen per week niet wil werken. En mijn kinderen willen dat juist wel.
Ik had er, voordat ik kinderen kreeg, nooit bij stilgestaan dat het niet zo ongeaccepteerd is dat je als moeder meer dan ongeveer 24 uur per week werkt. En ook niet dat dat dan weer niet zo geaccepteerd is in de mannenwereld waarin ik werk. Wat voor mijn kinderen misschien het beste is (zo'n 24 uur per week, dicht bij huis), sluit niet aan bij waar ik gelukkig van word (interessant, uitdagend werk). De ideale baan is dus eigenlijk niet te vinden. Alle functies in mijn werkgebied houden in dat je bereid moet zijn om te reizen. Het is niet mogelijk om overdag een vergadering te hebben in China en 's avonds met mijn kinderen aan tafel te zitten.
Je kunt inderdaad niet alles hebben. In mijn eigen vakgebied is part-time werken moeilijk te regelen en ik zie vrouwen daarmee worstelen als ze kinderen krijgen. Neem je genoegen met een mindere baan om bij je kinderen te zijn, of blijf je full-time werken terwijl dat misschien ten koste van je gezin gaat? Ik ben blij dat ik die keuze zelf niet hoef te maken (want geen kinderen, en die gaan er waarschijnlijk ook niet komen). Ik zou echt niet weten hoe ik dat op zou moeten lossen.
Maar dan denk ik toch weer: waarom is dat voor mannen anders? Dit soort discussies lijkt vooral te gaan over hoe ingewikkeld het voor vrouwen is, terwijl je kinderen over het algemeen samen krijgt (alleenstaande moeders en lesbische stellen daargelaten). Zolang de positie van mannen op dit gebied niet kritisch wordt gekeken wordt het, denk ik, nooit wat.
maandag 26 oktober 2015 om 19:41
Het is niet anders voor mannen, mannen doen er anders over. Bij de beroepen waar vrouwen oververtegenwoordigd zijn (zorg, onderwijs) is parttime werken heel normaal, in de typische mannenwereld (bouw, monteurs) is het erg lastig. En daar moet dus wat aan gedaan worden.
Bij de hoger opgeleiden zie ik veel stellen beiden 32 uur werken, of evt 36 in de vorm van 4x9. Bij de MBO-geschoolde bouwvakkers en automonteurs is het vrijwel onmogelijk om een baan voor 3 of 4 dagen per week te vinden. Daar wordt niet gedaan aan duobanen of zo. Volgens mij zou dat juist eens gestimuleerd moeten worden.
Bij de hoger opgeleiden zie ik veel stellen beiden 32 uur werken, of evt 36 in de vorm van 4x9. Bij de MBO-geschoolde bouwvakkers en automonteurs is het vrijwel onmogelijk om een baan voor 3 of 4 dagen per week te vinden. Daar wordt niet gedaan aan duobanen of zo. Volgens mij zou dat juist eens gestimuleerd moeten worden.
maandag 26 oktober 2015 om 19:58
quote:marana schreef op 26 oktober 2015 @ 16:40:
Zo spijtig dat 50 jaar emancipatie zo overboord wordt gegooid. Voor mij is het belangrijkste van emancipatie de (financiële) onafhankelijkheid die we verworven hebben. Dat schreef iemand hier heel mooi: scheiden is een recht dat we verworven hebben, 40 jaar geleden waren de huwelijken niet gelukkig maar was van je man scheiden als vrouw nagenoeg onmogelijk.Iets meer dan 40 jaar geleden werd de algemene bijstandswet aangenomen. Onder meer om voor vrouwen de economische barrières om te scheiden weg te nemen.
http://www.vakbondshistor ... tot-lodewijk-asscher.html
Zo spijtig dat 50 jaar emancipatie zo overboord wordt gegooid. Voor mij is het belangrijkste van emancipatie de (financiële) onafhankelijkheid die we verworven hebben. Dat schreef iemand hier heel mooi: scheiden is een recht dat we verworven hebben, 40 jaar geleden waren de huwelijken niet gelukkig maar was van je man scheiden als vrouw nagenoeg onmogelijk.Iets meer dan 40 jaar geleden werd de algemene bijstandswet aangenomen. Onder meer om voor vrouwen de economische barrières om te scheiden weg te nemen.
http://www.vakbondshistor ... tot-lodewijk-asscher.html
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
maandag 26 oktober 2015 om 20:01
quote:Blondie456 schreef op 26 oktober 2015 @ 10:12:
Nee, ik heb geen uitkering dus jij hebt er geen last van dat ik niet werk.
nee, totdat er een scheiding komt.Dan moet de belastingbetaler opdraaien voor het feit dat er geen pensioen is en het inkomen niet voldoende.
Ik snap het niet wij vrouwen zijn toch niet massaal beperkt ? Waarom kunnen mannen wel werken en wij allemaal niet wat is er mis met ons?Kinderen krijgen is toch geen beperking?
Nee, ik heb geen uitkering dus jij hebt er geen last van dat ik niet werk.
nee, totdat er een scheiding komt.Dan moet de belastingbetaler opdraaien voor het feit dat er geen pensioen is en het inkomen niet voldoende.
Ik snap het niet wij vrouwen zijn toch niet massaal beperkt ? Waarom kunnen mannen wel werken en wij allemaal niet wat is er mis met ons?Kinderen krijgen is toch geen beperking?
maandag 26 oktober 2015 om 20:04
quote:ardni schreef op 26 oktober 2015 @ 20:01:
[...]
nee, totdat er een scheiding komt.Dan moet de belastingbetaler opdraaien voor het feit dat er geen pensioen is en het inkomen niet voldoende.
Ik snap het niet wij vrouwen zijn toch niet massaal beperkt ? Waarom kunnen mannen wel werken en wij allemaal niet wat is er mis met ons?Kinderen krijgen is toch geen beperking?Ach en als blondie nu wel zou werken dan zou ze een plek op de arbeidsmarkt bezet houden die aan iemand anders misschien wel veel beter besteed is. Zo kan je altijd wel wat verzinnen. Hoe je de zorg en kostwinning regelt binnen je gezin is toch iets wat iedereen lekker voor zichzelf moet bepalen?
[...]
nee, totdat er een scheiding komt.Dan moet de belastingbetaler opdraaien voor het feit dat er geen pensioen is en het inkomen niet voldoende.
Ik snap het niet wij vrouwen zijn toch niet massaal beperkt ? Waarom kunnen mannen wel werken en wij allemaal niet wat is er mis met ons?Kinderen krijgen is toch geen beperking?Ach en als blondie nu wel zou werken dan zou ze een plek op de arbeidsmarkt bezet houden die aan iemand anders misschien wel veel beter besteed is. Zo kan je altijd wel wat verzinnen. Hoe je de zorg en kostwinning regelt binnen je gezin is toch iets wat iedereen lekker voor zichzelf moet bepalen?
maandag 26 oktober 2015 om 20:14
maandag 26 oktober 2015 om 20:16
Het eigenlijke probleem zit er m.i. vooral in dat vrouwen ongelooflijk hard, kritisch en verwijtend naar elkaar toe zijn. Waarom is dat toch?
Je hoort kritiek van vrouwen als je fulltime werkt, je hoort kritiek van vrouwen als je te weinig uren werkt, je hoort kritiek als je na je universiteit verder besluit om helemaal niet te gaan werken. Kritiek van je (schoon)moeder op je huishouden, je kookkunsten, kritiek op je kleding, je gewicht en hoe je je kinderen aankleedt.
Waarom? Waarom wordt er meteen in een verwijtende sfeer gesproken? Ik kan me niet voorstellen dat het de ene man boeit of de andere man eigenlijk wel onafhankelijk is van zijn vrouw en of hij - als zij er met die jonge blonde goddelijke adonis van het werk vandoor gaat - in de bijstand zal komen omdat het inkomen nooit voldoende kan zijn etc. etc. Hooguit doet ie er lacherig over, wat je flauw kan noemen, maar ik zie mannen elkaar niet in ellenlange discussies verwikkeld raken over hoe dom die ander wel niet is om maar 8 uur per week te werken omdat hij liever bij de kinderen wil zijn.
Je hoort kritiek van vrouwen als je fulltime werkt, je hoort kritiek van vrouwen als je te weinig uren werkt, je hoort kritiek als je na je universiteit verder besluit om helemaal niet te gaan werken. Kritiek van je (schoon)moeder op je huishouden, je kookkunsten, kritiek op je kleding, je gewicht en hoe je je kinderen aankleedt.
Waarom? Waarom wordt er meteen in een verwijtende sfeer gesproken? Ik kan me niet voorstellen dat het de ene man boeit of de andere man eigenlijk wel onafhankelijk is van zijn vrouw en of hij - als zij er met die jonge blonde goddelijke adonis van het werk vandoor gaat - in de bijstand zal komen omdat het inkomen nooit voldoende kan zijn etc. etc. Hooguit doet ie er lacherig over, wat je flauw kan noemen, maar ik zie mannen elkaar niet in ellenlange discussies verwikkeld raken over hoe dom die ander wel niet is om maar 8 uur per week te werken omdat hij liever bij de kinderen wil zijn.
maandag 26 oktober 2015 om 20:21
Nee, mannen zijn de baas en zeggen dan tegen hun werknemers (ook mannen) dat part time werken bij een bank echt niet kan.
En tegen vrouwen zeggen die mannen dat het best kan, alleen maken die vrouwen dan geen carrière meer.
En tegen vrouwen zeggen die mannen dat het best kan, alleen maken die vrouwen dan geen carrière meer.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
maandag 26 oktober 2015 om 20:21
quote:barbaracartland schreef op 26 oktober 2015 @ 20:14:
Maar waarom heeft Blondies man wel de verplichting het gezin te onderhouden? Misschien heeft hij ook wel helemaal geen zin en had hij ook liever thuis met het kind getoedeld. Maar omdat hij een piemel heeft, moest hij geld gaan verdienen. Zijn keuzes zijn dus helemaal niet zo vrij als je denkt.
Omdat Blondie en haar man dat nou eenmaal samen zo hebben afgesproken? Ze hadden het ook andersom kunnen afspreken. Dat gebeurt veel minder, maar we hebben die keuzevrijheid in Nederland wel. Ik vind het raar om mensen dan te bekritiseren als ze dan toch kiezen voor een traditioneel rollenpatroon.
Ik vind het pas problematisch als mensen verkondigen dat een 'traditioneel' gezin het enige functionerende/juiste gezin is. Ook vind ik dat er nog veel winst te behalen is in bijvoorbeeld marketing van kinderspeelgoed en andere rolbevestigende onzin. Maar ik vind het héél raar en ook onjuist om individuen op hun keuzes te veroordelen.
Maar waarom heeft Blondies man wel de verplichting het gezin te onderhouden? Misschien heeft hij ook wel helemaal geen zin en had hij ook liever thuis met het kind getoedeld. Maar omdat hij een piemel heeft, moest hij geld gaan verdienen. Zijn keuzes zijn dus helemaal niet zo vrij als je denkt.
Omdat Blondie en haar man dat nou eenmaal samen zo hebben afgesproken? Ze hadden het ook andersom kunnen afspreken. Dat gebeurt veel minder, maar we hebben die keuzevrijheid in Nederland wel. Ik vind het raar om mensen dan te bekritiseren als ze dan toch kiezen voor een traditioneel rollenpatroon.
Ik vind het pas problematisch als mensen verkondigen dat een 'traditioneel' gezin het enige functionerende/juiste gezin is. Ook vind ik dat er nog veel winst te behalen is in bijvoorbeeld marketing van kinderspeelgoed en andere rolbevestigende onzin. Maar ik vind het héél raar en ook onjuist om individuen op hun keuzes te veroordelen.
maandag 26 oktober 2015 om 20:34
Ik vind het ook prima dat ze die keuze gemaakt hebben, begrijp me niet verkeerd. Maar ik vraag me af of elke man die keuze wel kan maken. Of hij kan afwegen of hij niet liever wil stoppen met werken. En omdat een werkende man de standaard is en mensen het uiterst merkwaardig zullen vinden dat een man niet werkt, worden er wellicht verkeerde keuzes gemaakt. Dus niet dit individuele geval, maar ik vraag me af of alle kostwinnersgezinnen van Nederland nog zo traditioneel zouden zijn als andere modellen net zo geaccepteerd zouden zijn.
maandag 26 oktober 2015 om 20:39
Ja daar zijn we het dan wel met elkaar eens denk ik. Om als gezin te kiezen voor een heel ander rollenpatroon moet je toch wel een beetje schijt hebben aan wat de wereld daar dan van vindt. En dat is jammer, het zou beter zijn als alle keuzes gewoon even geaccepteerd waren, zolang je met die keuze maar niemand benadeelt/schade berokkent.
maandag 26 oktober 2015 om 20:43
Op zich een goede vraag, barbaracartland. Op zich ga ik er vanuit dat zowel de vrouw als de man een keuze maken mbt werk(uren) waar zij zichzelf prettig bij voelen en niet stiekem denken: eigenlijk had ik ook wel veel meer/minder uur kunnen werken, maar ja, dat gaat nou eenmaal niet...'
Het verschil zit 'm erin dat een man niet meteen allerlei vooroordelen naar zijn hoofd gesmeten krijgt als: straks is je vrouw bij je weg en ben JIJ afhankelijk van een uitkering!!!
Het verschil zit 'm erin dat een man niet meteen allerlei vooroordelen naar zijn hoofd gesmeten krijgt als: straks is je vrouw bij je weg en ben JIJ afhankelijk van een uitkering!!!
maandag 26 oktober 2015 om 20:51
Misschien wel als een man vrijwillig thuis blijft. Ik ken er een paar en die kregen toch vaak grappig bedoelde opmerkingen naar hun hoof geslingerd. Mijn schoonvader vindt het al onbegrijpelijk dat mijn man vrijwillig minder is gaan werken, helemaal omdat mijn man al vrij korte tijd op zijn werk is (moet veel thuis doen). En echt werk is het ook al niet echt, want je hoeft niet eens te douchen als je klaar bent
Ik maak me ook schuldig aan het afhankelijkheidsargument. Maar ook omdat ik maar zelden meemaak dat iemand daar wel bij stilgestaan heeft. Ik heb een label, ik plan zelf alles heel zorgvuldig. Ik wil controle hebben waar dat mogelijk is. Daarom begrijp ik niet dat volwassen mensen zo relaxed en la-die-da kunnen omgaan met zoiets belangrijks als het onderhouden van jezelf en je eventuele gezin. Dat ze niet ergens de verantwoordelijkheid voelen ook in de kosten van het levensonderhoud te voorzien.
Ik maak me ook schuldig aan het afhankelijkheidsargument. Maar ook omdat ik maar zelden meemaak dat iemand daar wel bij stilgestaan heeft. Ik heb een label, ik plan zelf alles heel zorgvuldig. Ik wil controle hebben waar dat mogelijk is. Daarom begrijp ik niet dat volwassen mensen zo relaxed en la-die-da kunnen omgaan met zoiets belangrijks als het onderhouden van jezelf en je eventuele gezin. Dat ze niet ergens de verantwoordelijkheid voelen ook in de kosten van het levensonderhoud te voorzien.
maandag 26 oktober 2015 om 20:54
quote:NYC schreef op 26 oktober 2015 @ 20:43:
Op zich een goede vraag, barbaracartland. Op zich ga ik er vanuit dat zowel de vrouw als de man een keuze maken mbt werk(uren) waar zij zichzelf prettig bij voelen en niet stiekem denken: eigenlijk had ik ook wel veel meer/minder uur kunnen werken, maar ja, dat gaat nou eenmaal niet...'
Het verschil zit 'm erin dat een man niet meteen allerlei vooroordelen naar zijn hoofd gesmeten krijgt als: straks is je vrouw bij je weg en ben JIJ afhankelijk van een uitkering!!!
Klopt, dat is natuurlijk ook logisch aangezien het merendeel van de mannen wel gewoon werkt, ook als ze een gezin hebben. Hierdoor kan het merendeel van de mannen net als voor een eventuele scheiding gewoon terugvallen op (jawel) een eigen inkomen.
Daarnaast vind ik dat vrouwen (evenals mannen)die gestudeerd hebben en er voor kiezen thuis te gaan zitten(dus niet omdat er een kind ziek is, of vanwege andere belastende omstandigheden) hun studie gewoon terug moeten betalen. Met de wijziging omtrent de studiefinanciering is dit eigenlijk al niet meer nodig.
Op zich een goede vraag, barbaracartland. Op zich ga ik er vanuit dat zowel de vrouw als de man een keuze maken mbt werk(uren) waar zij zichzelf prettig bij voelen en niet stiekem denken: eigenlijk had ik ook wel veel meer/minder uur kunnen werken, maar ja, dat gaat nou eenmaal niet...'
Het verschil zit 'm erin dat een man niet meteen allerlei vooroordelen naar zijn hoofd gesmeten krijgt als: straks is je vrouw bij je weg en ben JIJ afhankelijk van een uitkering!!!
Klopt, dat is natuurlijk ook logisch aangezien het merendeel van de mannen wel gewoon werkt, ook als ze een gezin hebben. Hierdoor kan het merendeel van de mannen net als voor een eventuele scheiding gewoon terugvallen op (jawel) een eigen inkomen.
Daarnaast vind ik dat vrouwen (evenals mannen)die gestudeerd hebben en er voor kiezen thuis te gaan zitten(dus niet omdat er een kind ziek is, of vanwege andere belastende omstandigheden) hun studie gewoon terug moeten betalen. Met de wijziging omtrent de studiefinanciering is dit eigenlijk al niet meer nodig.
maandag 26 oktober 2015 om 20:59
Ja, je hebt er wel gelijk in dat de percentages niet of weinig werkende mannen (versus vrouwen) niet gelijk liggen.
Maar zou een man die dus wel volledig thuis bij de kinderen is en een fulltime werkende partner heeft, daar ook zoveel commentaar op krijgen?
Of laat ik het anders zeggen: die man loopt dan toch net zoveel risico om een gat in zijn cv te hebben/afhankelijk te raken van een uitkering of wat dan ook, als een niet (of weinig) werkende vrouw?
Maar zou een man die dus wel volledig thuis bij de kinderen is en een fulltime werkende partner heeft, daar ook zoveel commentaar op krijgen?
Of laat ik het anders zeggen: die man loopt dan toch net zoveel risico om een gat in zijn cv te hebben/afhankelijk te raken van een uitkering of wat dan ook, als een niet (of weinig) werkende vrouw?
maandag 26 oktober 2015 om 21:16
Ik denk dat er wel degelijk iets "mis" is met onze maatschappij wat dit betreft. Het enige wat men tegenwoordig lijkt te doen is vergelijken, aftroeven en neerhalen. We kunnen amper blij zijn voor de vrouw die thuis kan blijven met haar kinderen als ze dat wilt, of de vrouw die carriere maakt terwijl de man thuis is, of degenen die bewust geen kinderen willen krijgen. Over alles wordt een mening gevormd en deze moet in de meeste gevallen luidkeels geuit worden.
