gender in Nederland
zondag 25 oktober 2015 om 09:39
Naar aanleiding van een spin-off in de discussie in het topic 'Racisme in Nederland.'
Het valt me op dat veel mensen, openlijk of verborgen, nog een vast rollenpatroon in hun hoofd hebben. Daarbij passen bepaalde taken niet bij mannen of bij vrouwen. In het genoemde topic werden mannelijke kraamverzorgers genoemd, of mannelijke crèchemedewerkers. Ook waren er reageerders die zich niet op hun gemak voelden in gemengde sauna's of zwembaden.
Blijkbaar kennen we (on)bewust dus toch nog steeds bepaalde kwaliteiten toe aan het mannelijk, dan wel vrouwelijk geslacht. Mannen die klussen doen, vrouwen die voor baby's zorgen. Prima dat je het thuis traditioneel wil aanpakken, maar kun je van de rest van de wereld nog verwachten dat die met je meedoet?
Hoe denken jullie daarover?
Het valt me op dat veel mensen, openlijk of verborgen, nog een vast rollenpatroon in hun hoofd hebben. Daarbij passen bepaalde taken niet bij mannen of bij vrouwen. In het genoemde topic werden mannelijke kraamverzorgers genoemd, of mannelijke crèchemedewerkers. Ook waren er reageerders die zich niet op hun gemak voelden in gemengde sauna's of zwembaden.
Blijkbaar kennen we (on)bewust dus toch nog steeds bepaalde kwaliteiten toe aan het mannelijk, dan wel vrouwelijk geslacht. Mannen die klussen doen, vrouwen die voor baby's zorgen. Prima dat je het thuis traditioneel wil aanpakken, maar kun je van de rest van de wereld nog verwachten dat die met je meedoet?
Hoe denken jullie daarover?
vrijdag 6 november 2015 om 14:47
quote:ninon schreef op 05 november 2015 @ 23:38:
[...]
Ik denk vanuit intrinsieke motivatie, geld of evt. financiële onafhankelijkheid is daaraan ondergeschikt. Mijn vriend wilde vorig jaar zijn baan in de IT opzeggen en zich om laten scholen voor een baan in de zorg. Hij was bereid om daar flink veel geld voor in te leveren. Zijn motivatie was zijn zusje met een verstandelijke beperking. De opleiding helaas ging niet door, maar hij heeft nu een andere baan in de IT waar hij het naar zijn zin heeft. Hij vindt het alsnog jammer, maar hij heeft nu wat meer taken m.b.t. de zorg voor zijn zusje op zich genomen.
Nou ja, dit geldt natuurlijk niet voor iedereen in de zorg, maar algemeen bekend is dat het hard werken is tegen weinig salaris, dus er moet een andere motivatie zijn om toch in die branche te willen werken. Doen wat je leuk vindt en wat bij je past bijvoorbeeld. Niet iedereen hecht waarde aan (veel) geld of (totale) financiele onafhankelijkheid. Ik heb in een verzorgingstehuis en een ziekenhuis gewerkt en het verplegend personeel of de medewerkers van de thuiszorg waren overwegend vrouwen met kinderen.
De keuze voor een baan in de zorg is natuurlijk ook helemaal niet (per se) een verkeerde keuze. Maar ik vind de keuze om part time te gaan werken (en daarmee ook niet 100% financieel onafhankelijk te zijn) ook niet per definitie verkeerd. Ik heb liever dat twee vrouwen samen 1 fulltime baan vervullen als dat betekent dat het werk naar behoren kan worden gedaan. Ik zie namelijk (bijna!) niet in hoe iemand een baan in de zorg een heel werkend leven fulltime of bijna-fulltime blijft doen. Voor de paar mensen die dit wel kunnen: respect, absoluut, respect!! Maar een baan buiten de zorg fulltime volhouden (zeker als het een baan is waarbij je niet fysiek zwaar werk hoeft te doen) lijkt me wel makkelijker.
Dat is wat ik eigenlijk wilde zeggen met mijn post: ik vind het commentaar op parttime werkende vrouwen in de zorg 'te gemakkelijk'. Ga het zelf eens doen, ik wed dat veel mensen al na de eerste workweek gillend wegrennen.
[...]
Ik denk vanuit intrinsieke motivatie, geld of evt. financiële onafhankelijkheid is daaraan ondergeschikt. Mijn vriend wilde vorig jaar zijn baan in de IT opzeggen en zich om laten scholen voor een baan in de zorg. Hij was bereid om daar flink veel geld voor in te leveren. Zijn motivatie was zijn zusje met een verstandelijke beperking. De opleiding helaas ging niet door, maar hij heeft nu een andere baan in de IT waar hij het naar zijn zin heeft. Hij vindt het alsnog jammer, maar hij heeft nu wat meer taken m.b.t. de zorg voor zijn zusje op zich genomen.
Nou ja, dit geldt natuurlijk niet voor iedereen in de zorg, maar algemeen bekend is dat het hard werken is tegen weinig salaris, dus er moet een andere motivatie zijn om toch in die branche te willen werken. Doen wat je leuk vindt en wat bij je past bijvoorbeeld. Niet iedereen hecht waarde aan (veel) geld of (totale) financiele onafhankelijkheid. Ik heb in een verzorgingstehuis en een ziekenhuis gewerkt en het verplegend personeel of de medewerkers van de thuiszorg waren overwegend vrouwen met kinderen.
De keuze voor een baan in de zorg is natuurlijk ook helemaal niet (per se) een verkeerde keuze. Maar ik vind de keuze om part time te gaan werken (en daarmee ook niet 100% financieel onafhankelijk te zijn) ook niet per definitie verkeerd. Ik heb liever dat twee vrouwen samen 1 fulltime baan vervullen als dat betekent dat het werk naar behoren kan worden gedaan. Ik zie namelijk (bijna!) niet in hoe iemand een baan in de zorg een heel werkend leven fulltime of bijna-fulltime blijft doen. Voor de paar mensen die dit wel kunnen: respect, absoluut, respect!! Maar een baan buiten de zorg fulltime volhouden (zeker als het een baan is waarbij je niet fysiek zwaar werk hoeft te doen) lijkt me wel makkelijker.
Dat is wat ik eigenlijk wilde zeggen met mijn post: ik vind het commentaar op parttime werkende vrouwen in de zorg 'te gemakkelijk'. Ga het zelf eens doen, ik wed dat veel mensen al na de eerste workweek gillend wegrennen.
vrijdag 6 november 2015 om 15:34
quote:NYC schreef op 06 november 2015 @ 14:47:
[...]
De keuze voor een baan in de zorg is natuurlijk ook helemaal niet (per se) een verkeerde keuze. Maar ik vind de keuze om part time te gaan werken (en daarmee ook niet 100% financieel onafhankelijk te zijn) ook niet per definitie verkeerd. Ik heb liever dat twee vrouwen samen 1 fulltime baan vervullen als dat betekent dat het werk naar behoren kan worden gedaan. Ik zie namelijk (bijna!) niet in hoe iemand een baan in de zorg een heel werkend leven fulltime of bijna-fulltime blijft doen. Voor de paar mensen die dit wel kunnen: respect, absoluut, respect!! Maar een baan buiten de zorg fulltime volhouden (zeker als het een baan is waarbij je niet fysiek zwaar werk hoeft te doen) lijkt me wel makkelijker.
Dat is wat ik eigenlijk wilde zeggen met mijn post: ik vind het commentaar op parttime werkende vrouwen in de zorg 'te gemakkelijk'. Ga het zelf eens doen, ik wed dat veel mensen al na de eerste workweek gillend wegrennen.
Het is denk ik niet zozeer gericht op die vrouwen maar wel op de zorg als werkgever. Hoe meer parttimers er verschijnen, des te meer mensen die nog 'wel iets erbij' kunnen nemen. Dat zie ik in het onderwijs ook. Betaald worden voor 0,6 FTE maar 0,8 FTE draaien. Omdat ze op hun vrije dagen nog werk komen afmaken of uithelpen. Dat is gaat dan langzaam de norm worden. Voor een fulltimer: er zitten grenzen aan het aantal uren in een dag, je kunt niet op twee plekken tegelijk aanwezig zijn. Maar ja, de parttimers draaien ook nog zoveel 'ernaast' dat ook niet in de taakomschrijving staat...
Na herberekening van mijn takenpakket heb ik een baan van 1,2 FTE. In de eerste opzet was dat 1,5 FTE . Maar hey, Truus deed dat altijd puur uit hobby, die kreeg daar geen uren voor. Dus...
En dan zie je een daling in het aantal mannen en een stijging van het aantal vrouwen (want parttime).
[...]
De keuze voor een baan in de zorg is natuurlijk ook helemaal niet (per se) een verkeerde keuze. Maar ik vind de keuze om part time te gaan werken (en daarmee ook niet 100% financieel onafhankelijk te zijn) ook niet per definitie verkeerd. Ik heb liever dat twee vrouwen samen 1 fulltime baan vervullen als dat betekent dat het werk naar behoren kan worden gedaan. Ik zie namelijk (bijna!) niet in hoe iemand een baan in de zorg een heel werkend leven fulltime of bijna-fulltime blijft doen. Voor de paar mensen die dit wel kunnen: respect, absoluut, respect!! Maar een baan buiten de zorg fulltime volhouden (zeker als het een baan is waarbij je niet fysiek zwaar werk hoeft te doen) lijkt me wel makkelijker.
Dat is wat ik eigenlijk wilde zeggen met mijn post: ik vind het commentaar op parttime werkende vrouwen in de zorg 'te gemakkelijk'. Ga het zelf eens doen, ik wed dat veel mensen al na de eerste workweek gillend wegrennen.
Het is denk ik niet zozeer gericht op die vrouwen maar wel op de zorg als werkgever. Hoe meer parttimers er verschijnen, des te meer mensen die nog 'wel iets erbij' kunnen nemen. Dat zie ik in het onderwijs ook. Betaald worden voor 0,6 FTE maar 0,8 FTE draaien. Omdat ze op hun vrije dagen nog werk komen afmaken of uithelpen. Dat is gaat dan langzaam de norm worden. Voor een fulltimer: er zitten grenzen aan het aantal uren in een dag, je kunt niet op twee plekken tegelijk aanwezig zijn. Maar ja, de parttimers draaien ook nog zoveel 'ernaast' dat ook niet in de taakomschrijving staat...
Na herberekening van mijn takenpakket heb ik een baan van 1,2 FTE. In de eerste opzet was dat 1,5 FTE . Maar hey, Truus deed dat altijd puur uit hobby, die kreeg daar geen uren voor. Dus...
En dan zie je een daling in het aantal mannen en een stijging van het aantal vrouwen (want parttime).
vrijdag 6 november 2015 om 17:50
Het is gewoon een wetenschappelijk feit dat er meer overeenkomsten dan verschillen tussen mannen en vrouwen zijn.
Kun je wel heel hautain roepen dat de verschillen cruciaal zijn, maar dat is gewoon niet zo.
Het probleem is dat hoe meer mensen dat roepen, hoe moeilijker het wordt om het anders te zien, hoe groter de gevolgen in het dagelijks bestaan.
Kun je wel heel hautain roepen dat de verschillen cruciaal zijn, maar dat is gewoon niet zo.
Het probleem is dat hoe meer mensen dat roepen, hoe moeilijker het wordt om het anders te zien, hoe groter de gevolgen in het dagelijks bestaan.
Occam's razor
vrijdag 6 november 2015 om 19:17