Thuis
alle pijlers
Geen eigen plek in appartment
zondag 29 november 2015 om 13:25
Dag allemaal
Een tijdje geleden ben ik snel verhuisd omdat ik problemen had met mijn bovenburen (waarbij het op een gegeven moment ook echt gevaarlijk werd voor mij en mijn twee kinderen, zie mijn vorige topics hierover). Ik ben erg snel verhuisd zonder vooraf echt de tijd te nemen of een appartement nu wel of niet geschikt was voor ons drieën (ik, zoon van 6 en dochter van 8 jaar).
Dit appartement is vele malen kleiner (60m2) dan ons vorig appartement (bijna 90 m2). Beide appartementen hebben twee slaapkamers. Maar in het vorige appartement was de kleinste kamer bijna even groot als mijn grootste kamer.
Verschillen:
Vorig appartement:
90m2
2 zeer grote slaapkamers
Huiskamer dubbel zo groot
Balkon
Kelder
Aparte keuken met tussen huiskamer en keuken nog een gang
Badkamer met toilet, waar nog een grote kast kon staan
Huidig appartement
60m2
Huiskamer en open keuken
Badkamer en toilet apart
Badkamer kan geen kast meer in
Slaapkamers maar de helft zo groot
Geen kelder voor de bewoners
Vanuit mijn slaapkamer loop ik bijna direct de huiskamer met open keuken in (afstand slaapvertrekken en leefruimte zit zo dicht op elkaar)
Daar waar we voorheen niet zo heel erg dicht op elkaar zaten, krijg ik hier echt het gevoel dat alles op me af komt.
Ik baal zo erg van de open keuken omdat ik me dus heel de dag bevind in een lawaaierige omgeving. De tv staat aan, de kids spelen in de huiskamer omdat ze zich bijna niet kunnen keren in de slaapkamers. Voorheen trok ik me terug in de keuken en was dat een beetje mijn domein om te koken, te bellen, iets te lezen terwijl het eten pruttelde....Nu kook ik dus min of meer midden in die drukte omdat het bij de huiskamer hoort.
Mijn zoontje slaapt naast me op de kamer (wel eigen bedje). Samen met zijn zus slapen is geen optie, daar is de kamer veel te klein voor en zij zit al met huiswerk. Bovendien verschillen hun slaapritmes enorm. Ik heb dit al uitgeprobeerd en twee kinderen op zo een kleine ruimte zetten is continue ruzie, irritaties, lawaai, de ruimte is gewoon te klein.
Iedereen trekt dus heel de dag naar de huiskamer.
Ik zou graag tips willen over hoe je een eigen plek creëert als er bijna helemaal geen plek is daarvoor. Weer verhuizen is geen optie op dit moment. Ik sta wel op een wachtlijst voor een sociale woning met 3 slaapkamers, maar de wachtlijsten hier zijn enorm.
Bovendien hoe ouder mijn kinderen worden hoe meer ruimte ze ´opeisen` in deze kleine woning, hoe pak ik dit nou aan?
Iemand tips?
Een tijdje geleden ben ik snel verhuisd omdat ik problemen had met mijn bovenburen (waarbij het op een gegeven moment ook echt gevaarlijk werd voor mij en mijn twee kinderen, zie mijn vorige topics hierover). Ik ben erg snel verhuisd zonder vooraf echt de tijd te nemen of een appartement nu wel of niet geschikt was voor ons drieën (ik, zoon van 6 en dochter van 8 jaar).
Dit appartement is vele malen kleiner (60m2) dan ons vorig appartement (bijna 90 m2). Beide appartementen hebben twee slaapkamers. Maar in het vorige appartement was de kleinste kamer bijna even groot als mijn grootste kamer.
Verschillen:
Vorig appartement:
90m2
2 zeer grote slaapkamers
Huiskamer dubbel zo groot
Balkon
Kelder
Aparte keuken met tussen huiskamer en keuken nog een gang
Badkamer met toilet, waar nog een grote kast kon staan
Huidig appartement
60m2
Huiskamer en open keuken
Badkamer en toilet apart
Badkamer kan geen kast meer in
Slaapkamers maar de helft zo groot
Geen kelder voor de bewoners
Vanuit mijn slaapkamer loop ik bijna direct de huiskamer met open keuken in (afstand slaapvertrekken en leefruimte zit zo dicht op elkaar)
Daar waar we voorheen niet zo heel erg dicht op elkaar zaten, krijg ik hier echt het gevoel dat alles op me af komt.
Ik baal zo erg van de open keuken omdat ik me dus heel de dag bevind in een lawaaierige omgeving. De tv staat aan, de kids spelen in de huiskamer omdat ze zich bijna niet kunnen keren in de slaapkamers. Voorheen trok ik me terug in de keuken en was dat een beetje mijn domein om te koken, te bellen, iets te lezen terwijl het eten pruttelde....Nu kook ik dus min of meer midden in die drukte omdat het bij de huiskamer hoort.
Mijn zoontje slaapt naast me op de kamer (wel eigen bedje). Samen met zijn zus slapen is geen optie, daar is de kamer veel te klein voor en zij zit al met huiswerk. Bovendien verschillen hun slaapritmes enorm. Ik heb dit al uitgeprobeerd en twee kinderen op zo een kleine ruimte zetten is continue ruzie, irritaties, lawaai, de ruimte is gewoon te klein.
Iedereen trekt dus heel de dag naar de huiskamer.
Ik zou graag tips willen over hoe je een eigen plek creëert als er bijna helemaal geen plek is daarvoor. Weer verhuizen is geen optie op dit moment. Ik sta wel op een wachtlijst voor een sociale woning met 3 slaapkamers, maar de wachtlijsten hier zijn enorm.
Bovendien hoe ouder mijn kinderen worden hoe meer ruimte ze ´opeisen` in deze kleine woning, hoe pak ik dit nou aan?
Iemand tips?
zondag 29 november 2015 om 14:20
quote:Sensy12 schreef op 29 november 2015 @ 14:03:
Misschien accepteren dat je een gevaarlijke situatie ingeruild hebt voor een veiligere situatie. Ik zou dat wel voor ogen blijven houden. Misschien had je toen een groter en ruimer huis, maar echte rust had je daar ook niet. Nu ben je - neem ik aan? - veiliger en je kinderen ook. Ik denk dat je het niet zozeer in de praktische oplossingshoek moet zoeken, maar meer in je houding naar de huidige - hopelijk tijdelijke - situatie. Dan is het rumoer beter te verteren. Zo probeer ik met situaties om te gaan waar ik voor heb gekozen om een andere situatie te ontlopen/op te lossen. Niet altijd handig en haast is zelden een goede richtingaanwijzer, maar ik moet wel de gevolgen braaf ondergaan. En dan kan ik - als zich weer zoiets voordoet - leren van mijn 'fout' en alvorens tot handelen over te gaan, goed de tijd er voor nemen.
Ik moest vorig jaar (wat vliegt de tijd trouwens) echt snel kiezen tussen onmiddellijk weggaan of de kans in het ziekenhuis te belanden dus het directe gevaar is weg
Ps off topic, mijn ex-buurvrouw heeft twee weken geleden de oudste dochter van de nieuwe buren voor de ingang van het appartementsgebouw bij haar nek gegrepen en geslagen. De politie heeft nu eindelijk (!!!!!) gezegd iets te gaan doen omdat er nu echt teveel aangiftes zijn.
Misschien accepteren dat je een gevaarlijke situatie ingeruild hebt voor een veiligere situatie. Ik zou dat wel voor ogen blijven houden. Misschien had je toen een groter en ruimer huis, maar echte rust had je daar ook niet. Nu ben je - neem ik aan? - veiliger en je kinderen ook. Ik denk dat je het niet zozeer in de praktische oplossingshoek moet zoeken, maar meer in je houding naar de huidige - hopelijk tijdelijke - situatie. Dan is het rumoer beter te verteren. Zo probeer ik met situaties om te gaan waar ik voor heb gekozen om een andere situatie te ontlopen/op te lossen. Niet altijd handig en haast is zelden een goede richtingaanwijzer, maar ik moet wel de gevolgen braaf ondergaan. En dan kan ik - als zich weer zoiets voordoet - leren van mijn 'fout' en alvorens tot handelen over te gaan, goed de tijd er voor nemen.
Ik moest vorig jaar (wat vliegt de tijd trouwens) echt snel kiezen tussen onmiddellijk weggaan of de kans in het ziekenhuis te belanden dus het directe gevaar is weg
Ps off topic, mijn ex-buurvrouw heeft twee weken geleden de oudste dochter van de nieuwe buren voor de ingang van het appartementsgebouw bij haar nek gegrepen en geslagen. De politie heeft nu eindelijk (!!!!!) gezegd iets te gaan doen omdat er nu echt teveel aangiftes zijn.
zondag 29 november 2015 om 14:21
Die TV, daar zit een aan/uit knop op, die ook op zondag werkt. Dat als ze niet TV kijken, dan simpelweg de TV uit doen.
Ik zou de kinderen samen de grootste kamer geven en zelf de kleinere nemen.
Je dochter is 8 en kan haar huiswerk toch gewoon overdag doen en als er 'savonds nog iets moet gebeuren, dan kan het aan de eettafel.
Voor opbergruimte van spullen die je niet regelmatig nodig hebt, kun je ook kastjes nemen en die hoog tegen het plafond plaatsen.
Denk aan een soort van bovenkeukenkastjes, en dan boven je bed.
Voor onder het bed kun je bedboxen gebruiken. Ook ideaal voor het kinderspeelgoed.
Ik zou de kinderen samen de grootste kamer geven en zelf de kleinere nemen.
Je dochter is 8 en kan haar huiswerk toch gewoon overdag doen en als er 'savonds nog iets moet gebeuren, dan kan het aan de eettafel.
Voor opbergruimte van spullen die je niet regelmatig nodig hebt, kun je ook kastjes nemen en die hoog tegen het plafond plaatsen.
Denk aan een soort van bovenkeukenkastjes, en dan boven je bed.
Voor onder het bed kun je bedboxen gebruiken. Ook ideaal voor het kinderspeelgoed.
zondag 29 november 2015 om 14:23
quote:emka78 schreef op 29 november 2015 @ 14:07:
Ik krijg eigenlijk het gevoel dat er iets meer speelt dan de opmetingen van je appartement... Dat je er even doorheen zit qua zorg voor de kinderen, helemaal alleen, altijd. Kan dit kloppen?Ik ben wel iemand die behoefte heeft aan tijd voor mezelf omdat ik het best druk heb met twee kinderen als alleenstaande, maar ik vind het hebben van ´ruimte` in huis wel belangrijk. Ik had als kind ook vaak de behoefte om me een paar keer op een dag even terug te trekken op mijn kamer van de drukte van ons gezin.
Ik krijg eigenlijk het gevoel dat er iets meer speelt dan de opmetingen van je appartement... Dat je er even doorheen zit qua zorg voor de kinderen, helemaal alleen, altijd. Kan dit kloppen?Ik ben wel iemand die behoefte heeft aan tijd voor mezelf omdat ik het best druk heb met twee kinderen als alleenstaande, maar ik vind het hebben van ´ruimte` in huis wel belangrijk. Ik had als kind ook vaak de behoefte om me een paar keer op een dag even terug te trekken op mijn kamer van de drukte van ons gezin.
zondag 29 november 2015 om 14:29
Ik kan het me goed voorstellen hoor, het zal best zwaar zijn af en toe, altijd alles alleen moeten doen.
Qua ruimte in huis, als zoon en dochter echt niet samen kunnen op de grotere kamer (wegens de vrschillende slaapritmes) zou ik idd kijken of een hoogslaper past. Bureautje eronder en ze heeft een goede, ruimere kamer. Zoontje dan in de andre slaapkamer, met al het speelgoed etc en dan een slaapbank in de woonkamer.
Als de kinderen al hun spul op hun kamers hebben dan lijkt het al groter, en zullen ze wsl vaker op hun kamer zitten spelen dan in de woonkamer. Bovendien kan je dan bv voor de zaterdag avond een film avond plannen, lekker met zijn 3-tjes op het bed voor de tv, zij blij, jij ligt even lekker.
Qua ruimte in huis, als zoon en dochter echt niet samen kunnen op de grotere kamer (wegens de vrschillende slaapritmes) zou ik idd kijken of een hoogslaper past. Bureautje eronder en ze heeft een goede, ruimere kamer. Zoontje dan in de andre slaapkamer, met al het speelgoed etc en dan een slaapbank in de woonkamer.
Als de kinderen al hun spul op hun kamers hebben dan lijkt het al groter, en zullen ze wsl vaker op hun kamer zitten spelen dan in de woonkamer. Bovendien kan je dan bv voor de zaterdag avond een film avond plannen, lekker met zijn 3-tjes op het bed voor de tv, zij blij, jij ligt even lekker.
zondag 29 november 2015 om 14:50
quote:emka78 schreef op 29 november 2015 @ 14:29:
Ik kan het me goed voorstellen hoor, het zal best zwaar zijn af en toe, altijd alles alleen moeten doen.
Qua ruimte in huis, als zoon en dochter echt niet samen kunnen op de grotere kamer (wegens de vrschillende slaapritmes) zou ik idd kijken of een hoogslaper past. Bureautje eronder en ze heeft een goede, ruimere kamer. Zoontje dan in de andre slaapkamer, met al het speelgoed etc en dan een slaapbank in de woonkamer.
Als de kinderen al hun spul op hun kamers hebben dan lijkt het al groter, en zullen ze wsl vaker op hun kamer zitten spelen dan in de woonkamer. Bovendien kan je dan bv voor de zaterdag avond een film avond plannen, lekker met zijn 3-tjes op het bed voor de tv, zij blij, jij ligt even lekker.
Dankjewel voor je knuffel
Ik denk dat ik dus nu twee opties heb
optie 1; de twee kinderen samen in de grote kamer (al staat mijn dochter niet te springen) en ik in de kleine kamer
optie 2: ieder een eigen kamer, maar dan wordt de huiskamer van mij (slaapbed)
Dan zit ik met een probleem nog bij optie 2: hoe pak ik het aan als ze in het weekend (en vakanties) eerder wakker worden dan ik , honger hebben, maar ik dus nog door wil slapen in de huiskamer? Ik krijg dan denk ik het gevoel van ik kan me niet laten gaan in mijn rust, wetende dat ze aan het wachten zijn dat de huiskamer weer ´vrij wordt gegeven`.
Ik kan het me goed voorstellen hoor, het zal best zwaar zijn af en toe, altijd alles alleen moeten doen.
Qua ruimte in huis, als zoon en dochter echt niet samen kunnen op de grotere kamer (wegens de vrschillende slaapritmes) zou ik idd kijken of een hoogslaper past. Bureautje eronder en ze heeft een goede, ruimere kamer. Zoontje dan in de andre slaapkamer, met al het speelgoed etc en dan een slaapbank in de woonkamer.
Als de kinderen al hun spul op hun kamers hebben dan lijkt het al groter, en zullen ze wsl vaker op hun kamer zitten spelen dan in de woonkamer. Bovendien kan je dan bv voor de zaterdag avond een film avond plannen, lekker met zijn 3-tjes op het bed voor de tv, zij blij, jij ligt even lekker.
Dankjewel voor je knuffel
Ik denk dat ik dus nu twee opties heb
optie 1; de twee kinderen samen in de grote kamer (al staat mijn dochter niet te springen) en ik in de kleine kamer
optie 2: ieder een eigen kamer, maar dan wordt de huiskamer van mij (slaapbed)
Dan zit ik met een probleem nog bij optie 2: hoe pak ik het aan als ze in het weekend (en vakanties) eerder wakker worden dan ik , honger hebben, maar ik dus nog door wil slapen in de huiskamer? Ik krijg dan denk ik het gevoel van ik kan me niet laten gaan in mijn rust, wetende dat ze aan het wachten zijn dat de huiskamer weer ´vrij wordt gegeven`.
zondag 29 november 2015 om 14:57
quote:Hanaa schreef op 29 november 2015 @ 14:20:
[...]
Ik moest vorig jaar (wat vliegt de tijd trouwens) echt snel kiezen tussen onmiddellijk weggaan of de kans in het ziekenhuis te belanden dus het directe gevaar is weg
Ps off topic, mijn ex-buurvrouw heeft twee weken geleden de oudste dochter van de nieuwe buren voor de ingang van het appartementsgebouw bij haar nek gegrepen en geslagen. De politie heeft nu eindelijk (!!!!!) gezegd iets te gaan doen omdat er nu echt teveel aangiftes zijn.Reageer eens op de rest van mijn post, behalve dat je noodgedwongen daar snel weg moest. Het direct gevaar is weg, is dat niet iets waar je even van bij kunt komen in dat kleine appartementje? Je lijkt zo snel weer ontevreden en je weer druk te maken om gebrek aan eigen ruimte. Dan ligt het meer in je houding naar de huidige situatie die je opbreekt dan het gebrek aan een extra kamer. Snap je wat ik bedoel?
[...]
Ik moest vorig jaar (wat vliegt de tijd trouwens) echt snel kiezen tussen onmiddellijk weggaan of de kans in het ziekenhuis te belanden dus het directe gevaar is weg
Ps off topic, mijn ex-buurvrouw heeft twee weken geleden de oudste dochter van de nieuwe buren voor de ingang van het appartementsgebouw bij haar nek gegrepen en geslagen. De politie heeft nu eindelijk (!!!!!) gezegd iets te gaan doen omdat er nu echt teveel aangiftes zijn.Reageer eens op de rest van mijn post, behalve dat je noodgedwongen daar snel weg moest. Het direct gevaar is weg, is dat niet iets waar je even van bij kunt komen in dat kleine appartementje? Je lijkt zo snel weer ontevreden en je weer druk te maken om gebrek aan eigen ruimte. Dan ligt het meer in je houding naar de huidige situatie die je opbreekt dan het gebrek aan een extra kamer. Snap je wat ik bedoel?
zondag 29 november 2015 om 15:03
En wat Dragisa zegt; iets meer de regie nemen. Kinderen zijn niet van suiker. Verder ook wel eens met de tips om de tv op bepaalde momenten uit te zetten. Als ze van verhaaltjes houden, samen met ze op de bank een sprookje voorlezen. Er zijn manieren om de rust in de tent te houden en dat is dat je iets meer overwicht krijgt. Kinderen kunnen leren om rustig aan te doen. Krijgen ze snoep? Van suiker schijnen ze ook te stuiteren, dus zelfs op het vlak van eten kun je kijken waar ze rustig van blijven.
zondag 29 november 2015 om 15:08
quote:Sensy12 schreef op 29 november 2015 @ 14:03:
Misschien accepteren dat je een gevaarlijke situatie ingeruild hebt voor een veiligere situatie. Ik zou dat wel voor ogen blijven houden. Misschien had je toen een groter en ruimer huis, maar echte rust had je daar ook niet. Nu ben je - neem ik aan? - veiliger en je kinderen ook. Ik denk dat je het niet zozeer in de praktische oplossingshoek moet zoeken, maar meer in je houding naar de huidige - hopelijk tijdelijke - situatie. Dan is het rumoer beter te verteren. Zo probeer ik met situaties om te gaan waar ik voor heb gekozen om een andere situatie te ontlopen/op te lossen. Niet altijd handig en haast is zelden een goede richtingaanwijzer, maar ik moet wel de gevolgen braaf ondergaan. En dan kan ik - als zich weer zoiets voordoet - leren van mijn 'fout' en alvorens tot handelen over te gaan, goed de tijd er voor nemen.
De eerste maanden hier was er echt sprake van opluchting en een bevrijd gevoel.
Maar nu ben ik fulltime begonnen in een opleiding (daarvoor niet) en merk ik dat vanwege de belasting (druk, kinderen elke dag op voorschoolse en naschoolse opvang, boodschappen moeten doen, rennen en haasten) die dit met zich mee brengt ik als ik thuis moet gaan zoeken naar een moment voor mezelf om even op te kunnen laden. Maar die ruimte is er niet, we komen met zijn 3-en thuis, ik ben moe, de kids zijn chago, emotioneel en lastig van heel de dag op de voor-en naschoolse opvang te zitten, er moet nog van alles gebeuren. Ik geef ze een hapje en zet ze dan voor de tv want anders stuiteren ze door het appartement heen. Het gevolg is dat ik me nog nergens even een half uurtje apart heb kunnen opladen (voorheen was dat even koken met de deuren dicht van de aparte keuken en de huiskamer), maar dat die ruimte er ook helemaal niet is in dit appartement, het is hier bijna 1 geheel.
Misschien accepteren dat je een gevaarlijke situatie ingeruild hebt voor een veiligere situatie. Ik zou dat wel voor ogen blijven houden. Misschien had je toen een groter en ruimer huis, maar echte rust had je daar ook niet. Nu ben je - neem ik aan? - veiliger en je kinderen ook. Ik denk dat je het niet zozeer in de praktische oplossingshoek moet zoeken, maar meer in je houding naar de huidige - hopelijk tijdelijke - situatie. Dan is het rumoer beter te verteren. Zo probeer ik met situaties om te gaan waar ik voor heb gekozen om een andere situatie te ontlopen/op te lossen. Niet altijd handig en haast is zelden een goede richtingaanwijzer, maar ik moet wel de gevolgen braaf ondergaan. En dan kan ik - als zich weer zoiets voordoet - leren van mijn 'fout' en alvorens tot handelen over te gaan, goed de tijd er voor nemen.
De eerste maanden hier was er echt sprake van opluchting en een bevrijd gevoel.
Maar nu ben ik fulltime begonnen in een opleiding (daarvoor niet) en merk ik dat vanwege de belasting (druk, kinderen elke dag op voorschoolse en naschoolse opvang, boodschappen moeten doen, rennen en haasten) die dit met zich mee brengt ik als ik thuis moet gaan zoeken naar een moment voor mezelf om even op te kunnen laden. Maar die ruimte is er niet, we komen met zijn 3-en thuis, ik ben moe, de kids zijn chago, emotioneel en lastig van heel de dag op de voor-en naschoolse opvang te zitten, er moet nog van alles gebeuren. Ik geef ze een hapje en zet ze dan voor de tv want anders stuiteren ze door het appartement heen. Het gevolg is dat ik me nog nergens even een half uurtje apart heb kunnen opladen (voorheen was dat even koken met de deuren dicht van de aparte keuken en de huiskamer), maar dat die ruimte er ook helemaal niet is in dit appartement, het is hier bijna 1 geheel.
zondag 29 november 2015 om 15:12
quote:Hanaa schreef op 29 november 2015 @ 14:50:
[...]
Dankjewel voor je knuffel
Ik denk dat ik dus nu twee opties heb
optie 1; de twee kinderen samen in de grote kamer (al staat mijn dochter niet te springen) en ik in de kleine kamer
optie 2: ieder een eigen kamer, maar dan wordt de huiskamer van mij (slaapbed)
Dan zit ik met een probleem nog bij optie 2: hoe pak ik het aan als ze in het weekend (en vakanties) eerder wakker worden dan ik , honger hebben, maar ik dus nog door wil slapen in de huiskamer? Ik krijg dan denk ik het gevoel van ik kan me niet laten gaan in mijn rust, wetende dat ze aan het wachten zijn dat de huiskamer weer ´vrij wordt gegeven`.Je dochter op de slaapbank leggen en zelf op haar bed gaan liggen? Of kunnen je kinderen op regelmatige basis ergens logeren? Dan zou ik dat proberen te regelen, bijvoorbeeld 1x per maand op zaterdagochtend ergens naartoe brengen en zondag in de middag weer ophalen.
[...]
Dankjewel voor je knuffel
Ik denk dat ik dus nu twee opties heb
optie 1; de twee kinderen samen in de grote kamer (al staat mijn dochter niet te springen) en ik in de kleine kamer
optie 2: ieder een eigen kamer, maar dan wordt de huiskamer van mij (slaapbed)
Dan zit ik met een probleem nog bij optie 2: hoe pak ik het aan als ze in het weekend (en vakanties) eerder wakker worden dan ik , honger hebben, maar ik dus nog door wil slapen in de huiskamer? Ik krijg dan denk ik het gevoel van ik kan me niet laten gaan in mijn rust, wetende dat ze aan het wachten zijn dat de huiskamer weer ´vrij wordt gegeven`.Je dochter op de slaapbank leggen en zelf op haar bed gaan liggen? Of kunnen je kinderen op regelmatige basis ergens logeren? Dan zou ik dat proberen te regelen, bijvoorbeeld 1x per maand op zaterdagochtend ergens naartoe brengen en zondag in de middag weer ophalen.
zondag 29 november 2015 om 15:14
quote:Hanaa schreef op 29 november 2015 @ 14:50:
[...]
Dan zit ik met een probleem nog bij optie 2: hoe pak ik het aan als ze in het weekend (en vakanties) eerder wakker worden dan ik , honger hebben, maar ik dus nog door wil slapen in de huiskamer? Ik krijg dan denk ik het gevoel van ik kan me niet laten gaan in mijn rust, wetende dat ze aan het wachten zijn dat de huiskamer weer ´vrij wordt gegeven`.Dan kruip je het bed van een van de kinderen in voor een uurtje? Kunnen zij hun gang gaan.
[...]
Dan zit ik met een probleem nog bij optie 2: hoe pak ik het aan als ze in het weekend (en vakanties) eerder wakker worden dan ik , honger hebben, maar ik dus nog door wil slapen in de huiskamer? Ik krijg dan denk ik het gevoel van ik kan me niet laten gaan in mijn rust, wetende dat ze aan het wachten zijn dat de huiskamer weer ´vrij wordt gegeven`.Dan kruip je het bed van een van de kinderen in voor een uurtje? Kunnen zij hun gang gaan.
zondag 29 november 2015 om 15:17
quote:Hanaa schreef op 29 november 2015 @ 15:08:
[...]
De eerste maanden hier was er echt sprake van opluchting en een bevrijd gevoel.
Maar nu ben ik fulltime begonnen in een opleiding (daarvoor niet) en merk ik dat vanwege de belasting (druk, kinderen elke dag op voorschoolse en naschoolse opvang, boodschappen moeten doen, rennen en haasten) die dit met zich mee brengt ik als ik thuis moet gaan zoeken naar een moment voor mezelf om even op te kunnen laden. Maar die ruimte is er niet, we komen met zijn 3-en thuis, ik ben moe, de kids zijn chago, emotioneel en lastig van heel de dag op de voor-en naschoolse opvang te zitten, er moet nog van alles gebeuren. Ik geef ze een hapje en zet ze dan voor de tv want anders stuiteren ze door het appartement heen. Het gevolg is dat ik me nog nergens even een half uurtje apart heb kunnen opladen (voorheen was dat even koken met de deuren dicht van de aparte keuken en de huiskamer), maar dat die ruimte er ook helemaal niet is in dit appartement, het is hier bijna 1 geheel.
Van je opleiding naar huis, hoeveel tijd zit daartussen? Kun je daar een oplaadmoment van maken?
Wat ik wel eens doe is na een lange dag werk en studie (en dochter naar VSO, school, TSO en BSO) gewoon nog even 5 minuten met mijn ogen dicht in de auto luisteren naar rustige muziek op de parkeerplaats bij de BSO. Ik zet een wekkertje en na 5 minuten ga ik mijn dochter halen. In die 5 minuten kan ik even tot rust komen en even alle haast en hectiek van me afschudden.
Als ik langer heb, ga ik eerst naar huis en ga lopend naar de BSO.
[...]
De eerste maanden hier was er echt sprake van opluchting en een bevrijd gevoel.
Maar nu ben ik fulltime begonnen in een opleiding (daarvoor niet) en merk ik dat vanwege de belasting (druk, kinderen elke dag op voorschoolse en naschoolse opvang, boodschappen moeten doen, rennen en haasten) die dit met zich mee brengt ik als ik thuis moet gaan zoeken naar een moment voor mezelf om even op te kunnen laden. Maar die ruimte is er niet, we komen met zijn 3-en thuis, ik ben moe, de kids zijn chago, emotioneel en lastig van heel de dag op de voor-en naschoolse opvang te zitten, er moet nog van alles gebeuren. Ik geef ze een hapje en zet ze dan voor de tv want anders stuiteren ze door het appartement heen. Het gevolg is dat ik me nog nergens even een half uurtje apart heb kunnen opladen (voorheen was dat even koken met de deuren dicht van de aparte keuken en de huiskamer), maar dat die ruimte er ook helemaal niet is in dit appartement, het is hier bijna 1 geheel.
Van je opleiding naar huis, hoeveel tijd zit daartussen? Kun je daar een oplaadmoment van maken?
Wat ik wel eens doe is na een lange dag werk en studie (en dochter naar VSO, school, TSO en BSO) gewoon nog even 5 minuten met mijn ogen dicht in de auto luisteren naar rustige muziek op de parkeerplaats bij de BSO. Ik zet een wekkertje en na 5 minuten ga ik mijn dochter halen. In die 5 minuten kan ik even tot rust komen en even alle haast en hectiek van me afschudden.
Als ik langer heb, ga ik eerst naar huis en ga lopend naar de BSO.
zondag 29 november 2015 om 15:18
Kan de grote kamer door 2? Gipswandje? Beide een hoogslaper met buro en kasten eronder.
Misschien voor jezelf ook nog een hoogslaper, maak je daar onder kastruimte. Op marktplaats heb ik de mijne voor 50 euro gehaald. Als je klein woont moet je in de hoogte werken of veel weg doen! Ik doe in mijn open keuken mijn koptelefoon op onder het koken als het mij teveel word. Geef de kinderen met sint ook koptelefoons. Is dat een idee?
Misschien voor jezelf ook nog een hoogslaper, maak je daar onder kastruimte. Op marktplaats heb ik de mijne voor 50 euro gehaald. Als je klein woont moet je in de hoogte werken of veel weg doen! Ik doe in mijn open keuken mijn koptelefoon op onder het koken als het mij teveel word. Geef de kinderen met sint ook koptelefoons. Is dat een idee?
zondag 29 november 2015 om 15:20
Hebben je kinderen ooms/tantes/opa/oma waar ze eens in de zoveel tijd kunnen logeren? Ik begrijp echt wel dat je na een drukke dag rust wilt, het is een essentiële behoefte van de mens om op te kunnen laden. Alleen zit je nu met een situatie die je niet van de één op de andere dag kunt oplossen, maar hier en daar wel een beetje kunt aanpassen. Bijvoorbeeld boodschappen laten bezorgen, in het weekend koken voor 2/3 dagen en dat invriezen, een dag inlassen waar écht helemaal niks moet/hoeft, vrienden/familie vragen om een dagje te komen helpen met schoonmaken of iets groots waar je in je eentje niet aan toe komt. Het zou zonde zijn als de situatie zoals die nu is, extra stress oplevert en je met die stress toch niks kunt. Het is nu zoals het is en uit ervaring kan ik zeggen dat acceptatie soms net die extra rust geeft, die je op geen enkel andere manier kunt krijgen. Er tegen vechten, je er kut over voelen, verergert het alleen maar.
zondag 29 november 2015 om 15:23
Wat zou het mooi zijn als forummers die dicht bij elkaar wonen elkaar af en toe uit de brand kunnen helpen met dit soort praktische problemen. Hanaa, geen idee waar je woont en dat hoef je hier ook niet te melden, maar als er iets is wat ik voor je kan doen, laat het me weten. Ik wilde je een privé bericht sturen, maar die functie staat uit bij jou.
zondag 29 november 2015 om 15:25
Allereerst wil ik jullie allemaal bedanken voor het meedenken en de tips!
Een tv en dvd speler op een van de kamers is een idee die ik mee ga pakken. Nu is het zo dat er maar 1 tv en 1 laptop is (enkel wifi in de huiskamer), maar ik ga ervoor zorgen dat er bereik gaat zijn in de kamers. Ze blijven zo lang hangen in de huiskamer omdat hier dus de enige tv staat.
Alleen aan doen als ik eten wil koken na een opleidingsdag en dan als het eten klaar is (en ik me dus heb kunnen opladen tijdens het koken) weer allemaal terug naar de huiskamer om samen te eten.
Hebben zij hun ontspanningsuurtje gehad en ik de mijne in rust.
De praktische tips ga ik een voor een even bekijken
Een tv en dvd speler op een van de kamers is een idee die ik mee ga pakken. Nu is het zo dat er maar 1 tv en 1 laptop is (enkel wifi in de huiskamer), maar ik ga ervoor zorgen dat er bereik gaat zijn in de kamers. Ze blijven zo lang hangen in de huiskamer omdat hier dus de enige tv staat.
Alleen aan doen als ik eten wil koken na een opleidingsdag en dan als het eten klaar is (en ik me dus heb kunnen opladen tijdens het koken) weer allemaal terug naar de huiskamer om samen te eten.
Hebben zij hun ontspanningsuurtje gehad en ik de mijne in rust.
De praktische tips ga ik een voor een even bekijken
zondag 29 november 2015 om 15:28
quote:Sensy12 schreef op 29 november 2015 @ 15:23:
Wat zou het mooi zijn als forummers die dicht bij elkaar wonen elkaar af en toe uit de brand kunnen helpen met dit soort praktische problemen. Hanaa, geen idee waar je woont en dat hoef je hier ook niet te melden, maar als er iets is wat ik voor je kan doen, laat het me weten. Ik wilde je een privé bericht sturen, maar die functie staat uit bij jou.Ik dacht hetzelfde
Wat zou het mooi zijn als forummers die dicht bij elkaar wonen elkaar af en toe uit de brand kunnen helpen met dit soort praktische problemen. Hanaa, geen idee waar je woont en dat hoef je hier ook niet te melden, maar als er iets is wat ik voor je kan doen, laat het me weten. Ik wilde je een privé bericht sturen, maar die functie staat uit bij jou.Ik dacht hetzelfde
zondag 29 november 2015 om 15:31
@ sensy lief van je aanbod
Mijn familie woont in Nederland, maar ik heb onlangs een lieve meid ontmoet tijdens de opleiding. Ze heeft aangeboden eens een keer lekker naar buiten te willen gaan met mijn kinderen zodat zij hun energie even kwijt kunnen en ik kan opladen (of eindelijk iets kan doen wat ik allang had moeten doen)
Ik woon trouwens in Antwerpen, volgens mij had ik dat al eens eerder vermeld hier op het forum, de particuliere woonmarkt in Antwerpen staat niet echt bekend om zijn grote mooie appartementen in het centrum van de stad (als je een kleine portemonnee hebt)
Mijn familie woont in Nederland, maar ik heb onlangs een lieve meid ontmoet tijdens de opleiding. Ze heeft aangeboden eens een keer lekker naar buiten te willen gaan met mijn kinderen zodat zij hun energie even kwijt kunnen en ik kan opladen (of eindelijk iets kan doen wat ik allang had moeten doen)
Ik woon trouwens in Antwerpen, volgens mij had ik dat al eens eerder vermeld hier op het forum, de particuliere woonmarkt in Antwerpen staat niet echt bekend om zijn grote mooie appartementen in het centrum van de stad (als je een kleine portemonnee hebt)
zondag 29 november 2015 om 15:32
Bij ons zijn de lange dagen dinsdag en donderdag. Op zondag kookt mijn man voor 2 dagen. Op dinsdag warmen we de maaltijd van zondag op. Op donderdag mag mijn dochter kiezen wat ze wil eten, vaak tosti's, pizza of pannenkoeken. Zo hebben wij op de lange dagen geen stress met eten koken. Ik eet op donderdag altijd iets uit de vriezer (ingevroren 1p-maaltijden) en bij voorkeur als mijn dochter al op bed ligt. Mijn man werkt op donderdag altijd tot 's avonds laat.
zondag 29 november 2015 om 15:37
Antwerpen is ver Ik woon in Amsterdam en als je een keertje weg kunt/wilt uit Antwerpen en een rondje Amsterdam wilt doen, ben je welkom bij mij. Verder leuk om te lezen dat er een studiegenoot je met de kinderen wil helpen. Zoiets had ik ook in gedachten, je kinderen een dagje vermaken zodat jij toekomt aan jezelf. Kan goed met kinderen overweg als ze niet al te ingewikkelde handleidingen hebben