Thuis
alle pijlers
Geen eigen plek in appartment
zondag 29 november 2015 om 13:25
Dag allemaal
Een tijdje geleden ben ik snel verhuisd omdat ik problemen had met mijn bovenburen (waarbij het op een gegeven moment ook echt gevaarlijk werd voor mij en mijn twee kinderen, zie mijn vorige topics hierover). Ik ben erg snel verhuisd zonder vooraf echt de tijd te nemen of een appartement nu wel of niet geschikt was voor ons drieën (ik, zoon van 6 en dochter van 8 jaar).
Dit appartement is vele malen kleiner (60m2) dan ons vorig appartement (bijna 90 m2). Beide appartementen hebben twee slaapkamers. Maar in het vorige appartement was de kleinste kamer bijna even groot als mijn grootste kamer.
Verschillen:
Vorig appartement:
90m2
2 zeer grote slaapkamers
Huiskamer dubbel zo groot
Balkon
Kelder
Aparte keuken met tussen huiskamer en keuken nog een gang
Badkamer met toilet, waar nog een grote kast kon staan
Huidig appartement
60m2
Huiskamer en open keuken
Badkamer en toilet apart
Badkamer kan geen kast meer in
Slaapkamers maar de helft zo groot
Geen kelder voor de bewoners
Vanuit mijn slaapkamer loop ik bijna direct de huiskamer met open keuken in (afstand slaapvertrekken en leefruimte zit zo dicht op elkaar)
Daar waar we voorheen niet zo heel erg dicht op elkaar zaten, krijg ik hier echt het gevoel dat alles op me af komt.
Ik baal zo erg van de open keuken omdat ik me dus heel de dag bevind in een lawaaierige omgeving. De tv staat aan, de kids spelen in de huiskamer omdat ze zich bijna niet kunnen keren in de slaapkamers. Voorheen trok ik me terug in de keuken en was dat een beetje mijn domein om te koken, te bellen, iets te lezen terwijl het eten pruttelde....Nu kook ik dus min of meer midden in die drukte omdat het bij de huiskamer hoort.
Mijn zoontje slaapt naast me op de kamer (wel eigen bedje). Samen met zijn zus slapen is geen optie, daar is de kamer veel te klein voor en zij zit al met huiswerk. Bovendien verschillen hun slaapritmes enorm. Ik heb dit al uitgeprobeerd en twee kinderen op zo een kleine ruimte zetten is continue ruzie, irritaties, lawaai, de ruimte is gewoon te klein.
Iedereen trekt dus heel de dag naar de huiskamer.
Ik zou graag tips willen over hoe je een eigen plek creëert als er bijna helemaal geen plek is daarvoor. Weer verhuizen is geen optie op dit moment. Ik sta wel op een wachtlijst voor een sociale woning met 3 slaapkamers, maar de wachtlijsten hier zijn enorm.
Bovendien hoe ouder mijn kinderen worden hoe meer ruimte ze ´opeisen` in deze kleine woning, hoe pak ik dit nou aan?
Iemand tips?
Een tijdje geleden ben ik snel verhuisd omdat ik problemen had met mijn bovenburen (waarbij het op een gegeven moment ook echt gevaarlijk werd voor mij en mijn twee kinderen, zie mijn vorige topics hierover). Ik ben erg snel verhuisd zonder vooraf echt de tijd te nemen of een appartement nu wel of niet geschikt was voor ons drieën (ik, zoon van 6 en dochter van 8 jaar).
Dit appartement is vele malen kleiner (60m2) dan ons vorig appartement (bijna 90 m2). Beide appartementen hebben twee slaapkamers. Maar in het vorige appartement was de kleinste kamer bijna even groot als mijn grootste kamer.
Verschillen:
Vorig appartement:
90m2
2 zeer grote slaapkamers
Huiskamer dubbel zo groot
Balkon
Kelder
Aparte keuken met tussen huiskamer en keuken nog een gang
Badkamer met toilet, waar nog een grote kast kon staan
Huidig appartement
60m2
Huiskamer en open keuken
Badkamer en toilet apart
Badkamer kan geen kast meer in
Slaapkamers maar de helft zo groot
Geen kelder voor de bewoners
Vanuit mijn slaapkamer loop ik bijna direct de huiskamer met open keuken in (afstand slaapvertrekken en leefruimte zit zo dicht op elkaar)
Daar waar we voorheen niet zo heel erg dicht op elkaar zaten, krijg ik hier echt het gevoel dat alles op me af komt.
Ik baal zo erg van de open keuken omdat ik me dus heel de dag bevind in een lawaaierige omgeving. De tv staat aan, de kids spelen in de huiskamer omdat ze zich bijna niet kunnen keren in de slaapkamers. Voorheen trok ik me terug in de keuken en was dat een beetje mijn domein om te koken, te bellen, iets te lezen terwijl het eten pruttelde....Nu kook ik dus min of meer midden in die drukte omdat het bij de huiskamer hoort.
Mijn zoontje slaapt naast me op de kamer (wel eigen bedje). Samen met zijn zus slapen is geen optie, daar is de kamer veel te klein voor en zij zit al met huiswerk. Bovendien verschillen hun slaapritmes enorm. Ik heb dit al uitgeprobeerd en twee kinderen op zo een kleine ruimte zetten is continue ruzie, irritaties, lawaai, de ruimte is gewoon te klein.
Iedereen trekt dus heel de dag naar de huiskamer.
Ik zou graag tips willen over hoe je een eigen plek creëert als er bijna helemaal geen plek is daarvoor. Weer verhuizen is geen optie op dit moment. Ik sta wel op een wachtlijst voor een sociale woning met 3 slaapkamers, maar de wachtlijsten hier zijn enorm.
Bovendien hoe ouder mijn kinderen worden hoe meer ruimte ze ´opeisen` in deze kleine woning, hoe pak ik dit nou aan?
Iemand tips?
zondag 29 november 2015 om 23:52
Ik woon in een huis van 60 vierkante meter. Jarenlang met vijf personen. Oudste kind had de grootste slaapkamer. Jongste twee kinderen deelden de kleine slaapkamer. Man en ik sliepen op slaapbank in de kamer. Uitslapen in het weekend deden we (om de beurt) in het bed van een van de koters.
Als het kan (moet het wel passen) kun je een kamer ook verdelen met een stapelbed. Aan de ene kant scherm je dan de bovenkant af, aan de andere kant juist de onderkant.
Nu heb ik weer een eigen slaapkamer. (Behalve als oudste kind thuis komt, dan is dat haar ruimte). De twee kinderen delen nu de grootste slaapkamer. Twee hoogslapers zorgen voor voldoende vloerruimte.
Maar een eigen slaapkamer heb je overdag niet zo veel aan, zeker niet in het hectische thuiskom/kookmoment. Wat dat betreft is vooraf koken echt een uitkomst.
En qua rust helpt het enorm dat IK de baas ben over zowel de volumeknop als je aan/uit knop van de tv.
Als het kan (moet het wel passen) kun je een kamer ook verdelen met een stapelbed. Aan de ene kant scherm je dan de bovenkant af, aan de andere kant juist de onderkant.
Nu heb ik weer een eigen slaapkamer. (Behalve als oudste kind thuis komt, dan is dat haar ruimte). De twee kinderen delen nu de grootste slaapkamer. Twee hoogslapers zorgen voor voldoende vloerruimte.
Maar een eigen slaapkamer heb je overdag niet zo veel aan, zeker niet in het hectische thuiskom/kookmoment. Wat dat betreft is vooraf koken echt een uitkomst.
En qua rust helpt het enorm dat IK de baas ben over zowel de volumeknop als je aan/uit knop van de tv.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
zondag 29 november 2015 om 23:56
maandag 30 november 2015 om 07:23
quote:nina1966 schreef op 29 november 2015 @ 23:14:
[...]
Er staat toch geen m2? Er staat 4 meter, in de lengte of in de breedte dus. En ja hoor die kan dus prima in 2.Ok, fair enough, je zei inderdaad 4m. Maar TO heeft niet gezegd dat ze een kamer van die maat heeft toch? Ik heb een huis van 75m2, en echt geen slaapkamer die zo lang is. Zelfs mijn vorige huis van 90m2 had dat niet. Het hangt ook heel erg van de indeling af of iets groot of klein voelt, en hoeveel je ermee kunt qua verdelen van ruimtes. Toen ik op zoek was naar een huis, heb ik huizen van 60m2 gezien die ik prima had gevonden, en huizen van dezelfde maat die als een bezemkast aanvoelden.
[...]
Er staat toch geen m2? Er staat 4 meter, in de lengte of in de breedte dus. En ja hoor die kan dus prima in 2.Ok, fair enough, je zei inderdaad 4m. Maar TO heeft niet gezegd dat ze een kamer van die maat heeft toch? Ik heb een huis van 75m2, en echt geen slaapkamer die zo lang is. Zelfs mijn vorige huis van 90m2 had dat niet. Het hangt ook heel erg van de indeling af of iets groot of klein voelt, en hoeveel je ermee kunt qua verdelen van ruimtes. Toen ik op zoek was naar een huis, heb ik huizen van 60m2 gezien die ik prima had gevonden, en huizen van dezelfde maat die als een bezemkast aanvoelden.
maandag 30 november 2015 om 07:42
quote:nina1966 schreef op 29 november 2015 @ 23:51:
Het is een appartement van 60m2! Dat is echt niet klein hoor. Ik woon zelf op 45m2 dus zij heeft ergens 15m2 meer wat genoeg is voor een extra kamer.
Zoals ik al eerder schreef die meters moeten ergens zijn.Dat hangt helemaal van de indeling van je huis af, lijkt me. Wij wonen op 70 m2 (twee slaapkamers), maar ik kan daar met de beste wil van de wereld echt geen drie slaapkamers van maken hoor. En nu is dat in ons geval geen probleem, omdat we er toch maar met z'n tweeën wonen, maar de indeling van een huis lijkt me in dit geval dus veel bepalender dan het aantal vierkante meters.
Het is een appartement van 60m2! Dat is echt niet klein hoor. Ik woon zelf op 45m2 dus zij heeft ergens 15m2 meer wat genoeg is voor een extra kamer.
Zoals ik al eerder schreef die meters moeten ergens zijn.Dat hangt helemaal van de indeling van je huis af, lijkt me. Wij wonen op 70 m2 (twee slaapkamers), maar ik kan daar met de beste wil van de wereld echt geen drie slaapkamers van maken hoor. En nu is dat in ons geval geen probleem, omdat we er toch maar met z'n tweeën wonen, maar de indeling van een huis lijkt me in dit geval dus veel bepalender dan het aantal vierkante meters.
maandag 30 november 2015 om 09:04
maandag 30 november 2015 om 09:23
Balen, TO, dat je nu in zo'n situatie zit. Kan ook lang niet altijd makkelijk zijn, als alleenstaande moeder die ook nog eens een opleiding volgt.
Maar wat anderen hier ook al zeggen; probeer het verleden niet te verheerlijken. Je bevindt je nu in een nieuwe situatie en daar zal je je naar moeten aanpassen.
Ik zou inderdaad de kinderen allebei een eigen slaapkamer geven, je zoontje zal waarschijnlijk ook niet lang meer met moeders op één slaapkamer willen liggen. En dan de regel; (doordeweeks) wordt er niet gespeeld in de woonkamer, tv mag alleen aan na het eten. Dan is de kans groot dat je voor het eten toch even je eigen momentje hebt alleen in de woonkamer.
En qua slapen in de woonkamer; zo kan het bijvoorbeeld ook: https://www.youtube.com/watch?v=RU-Qg8kQpQM#t=25
Dan heb je toch een apart plekje voor jezelf, ondanks dat je in de woonkamer slaapt. Afspreken dat de kinderen niet voor 8 uur 's ochtends de woonkamer in mogen, eventueel een schaal fruit op de gang voor de ergste trek, en mocht je daarna door willen (en kunnen) slapen, dan verhuis je naar het bed van je kinderen.
Maar wat anderen hier ook al zeggen; probeer het verleden niet te verheerlijken. Je bevindt je nu in een nieuwe situatie en daar zal je je naar moeten aanpassen.
Ik zou inderdaad de kinderen allebei een eigen slaapkamer geven, je zoontje zal waarschijnlijk ook niet lang meer met moeders op één slaapkamer willen liggen. En dan de regel; (doordeweeks) wordt er niet gespeeld in de woonkamer, tv mag alleen aan na het eten. Dan is de kans groot dat je voor het eten toch even je eigen momentje hebt alleen in de woonkamer.
En qua slapen in de woonkamer; zo kan het bijvoorbeeld ook: https://www.youtube.com/watch?v=RU-Qg8kQpQM#t=25
Dan heb je toch een apart plekje voor jezelf, ondanks dat je in de woonkamer slaapt. Afspreken dat de kinderen niet voor 8 uur 's ochtends de woonkamer in mogen, eventueel een schaal fruit op de gang voor de ergste trek, en mocht je daarna door willen (en kunnen) slapen, dan verhuis je naar het bed van je kinderen.
maandag 30 november 2015 om 09:36
quote:emka78 schreef op 29 november 2015 @ 14:07:
Ik krijg eigenlijk het gevoel dat er iets meer speelt dan de opmetingen van je appartement... Dat je er even doorheen zit qua zorg voor de kinderen, helemaal alleen, altijd. Kan dit kloppen?Ik krijg hetzelfde gevoel uit je post! Ik heb hier wel ruimte maar heb ook na een lange dag werken soms dat ik even rust en ruimte wil (meer psychische ruimte dan fysieke). Ook ik vind die niet altijd. Hier hebben we boven de verwarming nooit aan dus daar stuur je in de winter je kinderen ook niet heen. Zijn dus ook veel beneden. Ik doe heel bewust even iets samen als ze die behoefte hebben na school. Daarna vraag ik ze ook gerust even iets zelf te doen. Stuur ze ook regelmatig naar buiten, kan dat bij jou? De tv mag pas om 17.00 uur aan. Dan ga ik koken. De tv hoeft niet te loeien want dat vind ik ook storend. Kun je op een andere manier ruimte voor jezelf creëren? Kinderen een keer bij oppas/oma/vriendin en jij lekker even een dagje/middagje/avondje weg. Tijd voor jezelf. Is het mogelijk om dat al is het maar een keer in de maand in te plannen zodat jij weer even wat ruimte krijgt in je hoofd?
Ik krijg eigenlijk het gevoel dat er iets meer speelt dan de opmetingen van je appartement... Dat je er even doorheen zit qua zorg voor de kinderen, helemaal alleen, altijd. Kan dit kloppen?Ik krijg hetzelfde gevoel uit je post! Ik heb hier wel ruimte maar heb ook na een lange dag werken soms dat ik even rust en ruimte wil (meer psychische ruimte dan fysieke). Ook ik vind die niet altijd. Hier hebben we boven de verwarming nooit aan dus daar stuur je in de winter je kinderen ook niet heen. Zijn dus ook veel beneden. Ik doe heel bewust even iets samen als ze die behoefte hebben na school. Daarna vraag ik ze ook gerust even iets zelf te doen. Stuur ze ook regelmatig naar buiten, kan dat bij jou? De tv mag pas om 17.00 uur aan. Dan ga ik koken. De tv hoeft niet te loeien want dat vind ik ook storend. Kun je op een andere manier ruimte voor jezelf creëren? Kinderen een keer bij oppas/oma/vriendin en jij lekker even een dagje/middagje/avondje weg. Tijd voor jezelf. Is het mogelijk om dat al is het maar een keer in de maand in te plannen zodat jij weer even wat ruimte krijgt in je hoofd?
maandag 30 november 2015 om 09:38
quote:nina1966 schreef op 29 november 2015 @ 23:51:
[...]
Het is een appartement van 60m2! Dat is echt niet klein hoor. Ik woon zelf op 45m2 dus zij heeft ergens 15m2 meer wat genoeg is voor een extra kamer.
Zoals ik al eerder schreef die meters moeten ergens zijn. Dus of een slaapkamer die in 2en kan of een huiskamer waar je een hoek van af kunt schermen.
Ik heb trouwens nooit last van mij (soms erg drukke) zoon. Desnoods even op bed met een tablet filmpje kijken. En de draadloze koptelefoon is sinds hij huilbaby was mijn grootste vriend 60 m2 is wel klein en al helemaal als je van 90 m2 komt. Dat is dan woekeren met ruimte.
[...]
Het is een appartement van 60m2! Dat is echt niet klein hoor. Ik woon zelf op 45m2 dus zij heeft ergens 15m2 meer wat genoeg is voor een extra kamer.
Zoals ik al eerder schreef die meters moeten ergens zijn. Dus of een slaapkamer die in 2en kan of een huiskamer waar je een hoek van af kunt schermen.
Ik heb trouwens nooit last van mij (soms erg drukke) zoon. Desnoods even op bed met een tablet filmpje kijken. En de draadloze koptelefoon is sinds hij huilbaby was mijn grootste vriend 60 m2 is wel klein en al helemaal als je van 90 m2 komt. Dat is dan woekeren met ruimte.
maandag 30 november 2015 om 09:52
quote:Hanaa schreef op 29 november 2015 @ 15:08:
[...]
De eerste maanden hier was er echt sprake van opluchting en een bevrijd gevoel.
Maar nu ben ik fulltime begonnen in een opleiding (daarvoor niet) en merk ik dat vanwege de belasting (druk, kinderen elke dag op voorschoolse en naschoolse opvang, boodschappen moeten doen, rennen en haasten) die dit met zich mee brengt ik als ik thuis moet gaan zoeken naar een moment voor mezelf om even op te kunnen laden. Maar die ruimte is er niet, we komen met zijn 3-en thuis, ik ben moe, de kids zijn chago, emotioneel en lastig van heel de dag op de voor-en naschoolse opvang te zitten, er moet nog van alles gebeuren. Ik geef ze een hapje en zet ze dan voor de tv want anders stuiteren ze door het appartement heen. Het gevolg is dat ik me nog nergens even een half uurtje apart heb kunnen opladen (voorheen was dat even koken met de deuren dicht van de aparte keuken en de huiskamer), maar dat die ruimte er ook helemaal niet is in dit appartement, het is hier bijna 1 geheel.
Wij hebben een behoorlijk groot huis, maar dat is bij ons niet anders. Op zo'n moment in je eentje zijn is gewoon best hard werken. Ik denk niet dat dat echt aan je appartement ligt. Volgens mij komt het meer doordat jij nu aan het eind van de dag veel vermoeider bent dan voor je aan je opleiding begon. Wat je volgens mij kunt doen:
allereerst je erop instellen dat je pas rust hebt als je kinderen in bed liggen en het huis is opgeruimd. Je zegt dat ze om half acht stil moeten zijn, dus dat valt te overzien.
Verder: geef je kinderen elk een tablet cadeau voor Sinterklaas. Mijn kinderen spelen tijdens het koken spelletjes met het geluid uit. Dat scheelt al een boel in de herrie, vergeleken met een tv.
[...]
De eerste maanden hier was er echt sprake van opluchting en een bevrijd gevoel.
Maar nu ben ik fulltime begonnen in een opleiding (daarvoor niet) en merk ik dat vanwege de belasting (druk, kinderen elke dag op voorschoolse en naschoolse opvang, boodschappen moeten doen, rennen en haasten) die dit met zich mee brengt ik als ik thuis moet gaan zoeken naar een moment voor mezelf om even op te kunnen laden. Maar die ruimte is er niet, we komen met zijn 3-en thuis, ik ben moe, de kids zijn chago, emotioneel en lastig van heel de dag op de voor-en naschoolse opvang te zitten, er moet nog van alles gebeuren. Ik geef ze een hapje en zet ze dan voor de tv want anders stuiteren ze door het appartement heen. Het gevolg is dat ik me nog nergens even een half uurtje apart heb kunnen opladen (voorheen was dat even koken met de deuren dicht van de aparte keuken en de huiskamer), maar dat die ruimte er ook helemaal niet is in dit appartement, het is hier bijna 1 geheel.
Wij hebben een behoorlijk groot huis, maar dat is bij ons niet anders. Op zo'n moment in je eentje zijn is gewoon best hard werken. Ik denk niet dat dat echt aan je appartement ligt. Volgens mij komt het meer doordat jij nu aan het eind van de dag veel vermoeider bent dan voor je aan je opleiding begon. Wat je volgens mij kunt doen:
allereerst je erop instellen dat je pas rust hebt als je kinderen in bed liggen en het huis is opgeruimd. Je zegt dat ze om half acht stil moeten zijn, dus dat valt te overzien.
Verder: geef je kinderen elk een tablet cadeau voor Sinterklaas. Mijn kinderen spelen tijdens het koken spelletjes met het geluid uit. Dat scheelt al een boel in de herrie, vergeleken met een tv.
maandag 30 november 2015 om 10:43
Ik denk dat je moet leren je te ontspannen met je kinderen erbij. Dat je op elkaars lip zit, is niet prettig, maar ook in een groot huis neem ik aan dat de kinderen na een werk/schooldag naar je toe trekken. Ik woon in een groot huis en hier is dat niet anders. Daarbij komt ook nog dat je kinderen steeds later naar bed zullen gaan en je over een paar jaar tot 22 uur met kinderen in je woonkamer zit.
Zitten je kinderen niet op sport? Ik vind het zelf geen straf om tijdens de training in de kantine wat te internetten en met de andere ouders te praten. Of even met je jongste ongestoord een boekje te lezen. Is het een optie om even voor of na het eten een wandeling buiten te maken (of te fietsen) met of zonder kinderen?
Sommige zeiden het al: het gevoel dat je kinderen je teveel zijn na een dag werken is meestal een teken dat je het je allemaal wat te veel is.
Zitten je kinderen niet op sport? Ik vind het zelf geen straf om tijdens de training in de kantine wat te internetten en met de andere ouders te praten. Of even met je jongste ongestoord een boekje te lezen. Is het een optie om even voor of na het eten een wandeling buiten te maken (of te fietsen) met of zonder kinderen?
Sommige zeiden het al: het gevoel dat je kinderen je teveel zijn na een dag werken is meestal een teken dat je het je allemaal wat te veel is.
maandag 30 november 2015 om 11:44
quote:HelgaV schreef op 29 november 2015 @ 15:17:
[...]
Van je opleiding naar huis, hoeveel tijd zit daartussen? Kun je daar een oplaadmoment van maken?
Wat ik wel eens doe is na een lange dag werk en studie (en dochter naar VSO, school, TSO en BSO) gewoon nog even 5 minuten met mijn ogen dicht in de auto luisteren naar rustige muziek op de parkeerplaats bij de BSO. Ik zet een wekkertje en na 5 minuten ga ik mijn dochter halen. In die 5 minuten kan ik even tot rust komen en even alle haast en hectiek van me afschudden.
Als ik langer heb, ga ik eerst naar huis en ga lopend naar de BSO.
Na een opleidingsdag, zit ik 25 minuten op de trein. Dan kan ik me niet echt ontspannen omdat ik continue moet denken aan wat ik straks moet doen: aankomen CS Antwerpen, fietsen naar de school van de kids, terug naar huis, hongerige zeurende kids (ik snap dat, de dag is best lang voor ze). Twee keer in de week moeten ze in de avond nog sporten (ouders blijven er niet bij) tot 20 uur.
Tussendoor moet ik maar ergens de boodschappen zien te plukken ( geen plaats voor een diepvries thuis)
Ik heb me voorgenomen die 25 minuten in de trein als oplaadmomentje te gebruiken
[...]
Van je opleiding naar huis, hoeveel tijd zit daartussen? Kun je daar een oplaadmoment van maken?
Wat ik wel eens doe is na een lange dag werk en studie (en dochter naar VSO, school, TSO en BSO) gewoon nog even 5 minuten met mijn ogen dicht in de auto luisteren naar rustige muziek op de parkeerplaats bij de BSO. Ik zet een wekkertje en na 5 minuten ga ik mijn dochter halen. In die 5 minuten kan ik even tot rust komen en even alle haast en hectiek van me afschudden.
Als ik langer heb, ga ik eerst naar huis en ga lopend naar de BSO.
Na een opleidingsdag, zit ik 25 minuten op de trein. Dan kan ik me niet echt ontspannen omdat ik continue moet denken aan wat ik straks moet doen: aankomen CS Antwerpen, fietsen naar de school van de kids, terug naar huis, hongerige zeurende kids (ik snap dat, de dag is best lang voor ze). Twee keer in de week moeten ze in de avond nog sporten (ouders blijven er niet bij) tot 20 uur.
Tussendoor moet ik maar ergens de boodschappen zien te plukken ( geen plaats voor een diepvries thuis)
Ik heb me voorgenomen die 25 minuten in de trein als oplaadmomentje te gebruiken
maandag 30 november 2015 om 11:46
quote:Sensy12 schreef op 29 november 2015 @ 15:20:
Hebben je kinderen ooms/tantes/opa/oma waar ze eens in de zoveel tijd kunnen logeren? Ik begrijp echt wel dat je na een drukke dag rust wilt, het is een essentiële behoefte van de mens om op te kunnen laden. Alleen zit je nu met een situatie die je niet van de één op de andere dag kunt oplossen, maar hier en daar wel een beetje kunt aanpassen. Bijvoorbeeld boodschappen laten bezorgen, in het weekend koken voor 2/3 dagen en dat invriezen, een dag inlassen waar écht helemaal niks moet/hoeft, vrienden/familie vragen om een dagje te komen helpen met schoonmaken of iets groots waar je in je eentje niet aan toe komt. Het zou zonde zijn als de situatie zoals die nu is, extra stress oplevert en je met die stress toch niks kunt. Het is nu zoals het is en uit ervaring kan ik zeggen dat acceptatie soms net die extra rust geeft, die je op geen enkel andere manier kunt krijgen. Er tegen vechten, je er kut over voelen, verergert het alleen maar.Ik kook nu in het weekend vooruit voor maandag en op woensdag stoppen we 2 uurtjes eerder, dus dan probeer ik al te koken voor donderdag. Vrijdag koken ga ik nu afschaffen, dan maar iets gaan halen voortaan, dan is die druk er voor mij ook af op vrijdag
Hebben je kinderen ooms/tantes/opa/oma waar ze eens in de zoveel tijd kunnen logeren? Ik begrijp echt wel dat je na een drukke dag rust wilt, het is een essentiële behoefte van de mens om op te kunnen laden. Alleen zit je nu met een situatie die je niet van de één op de andere dag kunt oplossen, maar hier en daar wel een beetje kunt aanpassen. Bijvoorbeeld boodschappen laten bezorgen, in het weekend koken voor 2/3 dagen en dat invriezen, een dag inlassen waar écht helemaal niks moet/hoeft, vrienden/familie vragen om een dagje te komen helpen met schoonmaken of iets groots waar je in je eentje niet aan toe komt. Het zou zonde zijn als de situatie zoals die nu is, extra stress oplevert en je met die stress toch niks kunt. Het is nu zoals het is en uit ervaring kan ik zeggen dat acceptatie soms net die extra rust geeft, die je op geen enkel andere manier kunt krijgen. Er tegen vechten, je er kut over voelen, verergert het alleen maar.Ik kook nu in het weekend vooruit voor maandag en op woensdag stoppen we 2 uurtjes eerder, dus dan probeer ik al te koken voor donderdag. Vrijdag koken ga ik nu afschaffen, dan maar iets gaan halen voortaan, dan is die druk er voor mij ook af op vrijdag
maandag 30 november 2015 om 11:47
quote:Sensy12 schreef op 29 november 2015 @ 15:37:
Antwerpen is ver Ik woon in Amsterdam en als je een keertje weg kunt/wilt uit Antwerpen en een rondje Amsterdam wilt doen, ben je welkom bij mij. Verder leuk om te lezen dat er een studiegenoot je met de kinderen wil helpen. Zoiets had ik ook in gedachten, je kinderen een dagje vermaken zodat jij toekomt aan jezelf. Kan goed met kinderen overweg als ze niet al te ingewikkelde handleidingen hebben Oh wat lief van je!
Antwerpen is ver Ik woon in Amsterdam en als je een keertje weg kunt/wilt uit Antwerpen en een rondje Amsterdam wilt doen, ben je welkom bij mij. Verder leuk om te lezen dat er een studiegenoot je met de kinderen wil helpen. Zoiets had ik ook in gedachten, je kinderen een dagje vermaken zodat jij toekomt aan jezelf. Kan goed met kinderen overweg als ze niet al te ingewikkelde handleidingen hebben Oh wat lief van je!
maandag 30 november 2015 om 11:49
quote:HelgaV schreef op 29 november 2015 @ 15:12:
[...]
Je dochter op de slaapbank leggen en zelf op haar bed gaan liggen? Of kunnen je kinderen op regelmatige basis ergens logeren? Dan zou ik dat proberen te regelen, bijvoorbeeld 1x per maand op zaterdagochtend ergens naartoe brengen en zondag in de middag weer ophalen.
Zaterdag ochtend gaan ze naar de kinderateliers van 9.30-13.30. Ik benut die tijd dan ook om het appartement eens een grote beurt te geven, de grote boodschappen te doen en wederom weer te koken voor 2 dagen.
Echt ontspannen zit er dan niet in, omdat ik al vooruit moet lopen op de week
[...]
Je dochter op de slaapbank leggen en zelf op haar bed gaan liggen? Of kunnen je kinderen op regelmatige basis ergens logeren? Dan zou ik dat proberen te regelen, bijvoorbeeld 1x per maand op zaterdagochtend ergens naartoe brengen en zondag in de middag weer ophalen.
Zaterdag ochtend gaan ze naar de kinderateliers van 9.30-13.30. Ik benut die tijd dan ook om het appartement eens een grote beurt te geven, de grote boodschappen te doen en wederom weer te koken voor 2 dagen.
Echt ontspannen zit er dan niet in, omdat ik al vooruit moet lopen op de week
maandag 30 november 2015 om 11:51
quote:FelineFeline schreef op 29 november 2015 @ 16:30:
Als je 90 had is 60 kleiner. Dat is gewoon wennen!
Je hebt dan vaak ook andere meubels. Ik woonde dubbel zo groot hiervoor. Mijn tafel valt dus nogal op in deze woonkamer. Het is niet erg. Maar als dit toen mijn huiskamer was, had ik een ander gezocht. Hetzelfde met het bed. Dat moest ik vervangen. Want het past geen eens in mijn "slaapkamer" het is meer een ruime kast Dat is ook zo, echt een aanpassing. Ik nam wel veel oude huiskamermeubels mee, maar heb een deel vorige maand weggedaan, er was echt geen plaats voor
Als je 90 had is 60 kleiner. Dat is gewoon wennen!
Je hebt dan vaak ook andere meubels. Ik woonde dubbel zo groot hiervoor. Mijn tafel valt dus nogal op in deze woonkamer. Het is niet erg. Maar als dit toen mijn huiskamer was, had ik een ander gezocht. Hetzelfde met het bed. Dat moest ik vervangen. Want het past geen eens in mijn "slaapkamer" het is meer een ruime kast Dat is ook zo, echt een aanpassing. Ik nam wel veel oude huiskamermeubels mee, maar heb een deel vorige maand weggedaan, er was echt geen plaats voor
maandag 30 november 2015 om 11:55
quote:Hanaa schreef op 29 november 2015 @ 20:02:..
zoo de huiskamer is weer van mij
In mijn slaapkamer staat mijn bed (tweepersoons), aan de linkerkant ervan een nachtkast, dat gelijk aan het raammuur grenst...Vraagje. Waarom vervang je jouw bed niet door een eenpersoonsbed? In zo'n klein apartement scheelt elke m2 en jij kan dan naar de kleine kamer incl wat kasten.
zoo de huiskamer is weer van mij
In mijn slaapkamer staat mijn bed (tweepersoons), aan de linkerkant ervan een nachtkast, dat gelijk aan het raammuur grenst...Vraagje. Waarom vervang je jouw bed niet door een eenpersoonsbed? In zo'n klein apartement scheelt elke m2 en jij kan dan naar de kleine kamer incl wat kasten.
maandag 30 november 2015 om 11:59
Ik lees in je laatste posts dat jij vooral veel stress ervaart omdat je denkt aan wat je allemaal moet doen. Dat is stress die in jezelf zit. Misschien is het goed als je daar aan probeert te werken. Je kunt in de trein nog niets doen aan wat je daarna allemaal moet, en je daar alvast druk over maken helpt je helemaal niets de rest van de avond. Even je rust pakken helpt je wel.
Waarom zie jij de avonden, als de kinderen op bed liggen, niet als een moment voor jezelf, met rust? Besteed iedere avond een kwartier of een half uur aan ontspanningsoefeningen of zo, dat verlaagt je stressniveau ook.
Waarom zie jij de avonden, als de kinderen op bed liggen, niet als een moment voor jezelf, met rust? Besteed iedere avond een kwartier of een half uur aan ontspanningsoefeningen of zo, dat verlaagt je stressniveau ook.
maandag 30 november 2015 om 12:09
quote:tvandattum schreef op 30 november 2015 @ 09:38:
[...]
60 m2 is wel klein en al helemaal als je van 90 m2 komt. Dat is dan woekeren met ruimte.60m2 is echt niet klein. Misschien als je uit een durp komt met alleen maar eengezinswoningen maar als je de binnenstad gewend bent dan is het ruim. Die mensen tekenen voor 60m2. Echt huizen hier gaan voor meer dan 2 ton weg en ik heb het breedste pand van de straat! Die hebben dus minder dan 45m2
[...]
60 m2 is wel klein en al helemaal als je van 90 m2 komt. Dat is dan woekeren met ruimte.60m2 is echt niet klein. Misschien als je uit een durp komt met alleen maar eengezinswoningen maar als je de binnenstad gewend bent dan is het ruim. Die mensen tekenen voor 60m2. Echt huizen hier gaan voor meer dan 2 ton weg en ik heb het breedste pand van de straat! Die hebben dus minder dan 45m2
maandag 30 november 2015 om 12:13
Maar TO geef nou eens de maten van de kamers? en de indeling. Want er is met zoveel meters écht wel een oplossing te bedenken. Niets gezien in de plaatjes die gepost zijn?
Als er een 2 en een 1 persoon bed past trouwens is die oplossing van het stapelbed prima mogelijk. De kinderen samen dus in jouw kamer en jij in die van je dochter.
Als er een 2 en een 1 persoon bed past trouwens is die oplossing van het stapelbed prima mogelijk. De kinderen samen dus in jouw kamer en jij in die van je dochter.
maandag 30 november 2015 om 12:25
quote:Hanaa schreef op 30 november 2015 @ 11:44:
[...]
Na een opleidingsdag, zit ik 25 minuten op de trein. Dan kan ik me niet echt ontspannen omdat ik continue moet denken aan wat ik straks moet doen: aankomen CS Antwerpen, fietsen naar de school van de kids, terug naar huis, hongerige zeurende kids (ik snap dat, de dag is best lang voor ze). Twee keer in de week moeten ze in de avond nog sporten (ouders blijven er niet bij) tot 20 uur.
Tussendoor moet ik maar ergens de boodschappen zien te plukken ( geen plaats voor een diepvries thuis)
Ik heb me voorgenomen die 25 minuten in de trein als oplaadmomentje te gebruikenDat je in de trein niet kunt ontspannen heeft zo te lezen niets met je appartement te maken. Nog eens goed kijken wat je kunt doen om dat meer 'thuis' te laten zijn kan natuurlijk geen kwaad, maar ik denk niet dat daar het probleem echt zit.
[...]
Na een opleidingsdag, zit ik 25 minuten op de trein. Dan kan ik me niet echt ontspannen omdat ik continue moet denken aan wat ik straks moet doen: aankomen CS Antwerpen, fietsen naar de school van de kids, terug naar huis, hongerige zeurende kids (ik snap dat, de dag is best lang voor ze). Twee keer in de week moeten ze in de avond nog sporten (ouders blijven er niet bij) tot 20 uur.
Tussendoor moet ik maar ergens de boodschappen zien te plukken ( geen plaats voor een diepvries thuis)
Ik heb me voorgenomen die 25 minuten in de trein als oplaadmomentje te gebruikenDat je in de trein niet kunt ontspannen heeft zo te lezen niets met je appartement te maken. Nog eens goed kijken wat je kunt doen om dat meer 'thuis' te laten zijn kan natuurlijk geen kwaad, maar ik denk niet dat daar het probleem echt zit.
maandag 30 november 2015 om 13:53
maandag 30 november 2015 om 14:53
Zorg voor rustmomenten. Ontspanningsoefeningen... je verhaal klinkt mij meer in de oren als iemand die te veel druk ervaart. Een grotere woning zorgt niet opeens voor een hele andere beleving. Neemt niet weg dat je wel praktisch kunt gaan kijken. Dus kids in grote kamer, jij op een 1 persoonsbed in kleine kamer. Of idd een goede slaapbank in de woonkamer. Hoge kasten voor al je spullen.
Mijn oplaadmoment is letterlijk 5 min alleen in de vergaderruimte zitten op de zaak en met ogen dicht en rustig naar de buik toe te ademen. Rust...
Thuis is t een warme douche nemen als zoon slaapt.
Opladen kan best in de trein. Het is aan jou hoe jij het ervaart en waar jij allemaal aan gaat denken.
Ik vind 60m2 niet groot nee. Lijkt mij ook niet ideaal. Maar weet je, ik heb samen gewoond op 65m2 en ik ervaarde even veel eigen ruimte als in mijn huidige huis (130m2). Meer ruimte betekent meer troep. (Ga binnenkort aan t onttroepen beginnen ivm zwangerschap)
Succes!
Mijn oplaadmoment is letterlijk 5 min alleen in de vergaderruimte zitten op de zaak en met ogen dicht en rustig naar de buik toe te ademen. Rust...
Thuis is t een warme douche nemen als zoon slaapt.
Opladen kan best in de trein. Het is aan jou hoe jij het ervaart en waar jij allemaal aan gaat denken.
Ik vind 60m2 niet groot nee. Lijkt mij ook niet ideaal. Maar weet je, ik heb samen gewoond op 65m2 en ik ervaarde even veel eigen ruimte als in mijn huidige huis (130m2). Meer ruimte betekent meer troep. (Ga binnenkort aan t onttroepen beginnen ivm zwangerschap)
Succes!