Gezondheid
alle pijlers
Jong en burnout
zaterdag 9 augustus 2014 om 22:22
Hallo, al een jaar lees ik soms op forums omdat herkenning vaak toch soort van helpt op slechte momenten.. Nu toch eens m'n eigen verhaal in t kort, omdat ik graag wil weten of er meer jonge meiden (ik word 30 binnenkort) zijn, die niet zozeer door 60urige werkweken, maar vooral door karakter eigenschappen (onzeker, altijd aan verwachtingen willen voldoen, perfectionistisch daardoor en te groot verantwoordelijkheidsgevoel .. En kan nog wel even doorgaan;-)) een fikse burnout hebben gekregen?
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
vrijdag 25 maart 2016 om 07:22
Wat een nare situatie samsa! Bedrijfsartsen zijn altijd onafhankelijk maar het is wel hun doel om mensen weer zo aan het werk te krijgen. Laat dat niet tussen jou en de bedrijfsarts in staan.
Ik zou gewoon meewerken en aan de bel trekken bij de bedrijfsarts als het niet gaat, met een beetje marge zodat ruim voor mei al duidelijk is dat het traject mogelijk langer duurt.
Kijk, uit dienst ga je toch. Maar ook je werkgever is er bij gebaat als je goed opknapt. Als je opnieuw ziek wordt vlak nadat je uit dienst bent, is hij toch verantwoordelijk, ongeacht of je 'beter' uit dienst bent gegaan.
En heel eerlijk, die premie verzwaring door het in de zw sturen van mensen valt heel erg mee. Ligt er misschien aan hoe groot je werkgever is, maar meestal vallen dat soort bedragen in het niet.
Ik zou gewoon meewerken en aan de bel trekken bij de bedrijfsarts als het niet gaat, met een beetje marge zodat ruim voor mei al duidelijk is dat het traject mogelijk langer duurt.
Kijk, uit dienst ga je toch. Maar ook je werkgever is er bij gebaat als je goed opknapt. Als je opnieuw ziek wordt vlak nadat je uit dienst bent, is hij toch verantwoordelijk, ongeacht of je 'beter' uit dienst bent gegaan.
En heel eerlijk, die premie verzwaring door het in de zw sturen van mensen valt heel erg mee. Ligt er misschien aan hoe groot je werkgever is, maar meestal vallen dat soort bedragen in het niet.
zaterdag 26 maart 2016 om 22:17
Korte update; het gaat gelukkig weer goed!! Ik zit lekker in Andalusie ondertussen :-]we hebben het huis trouwens (weet niet of ik dat al geschreven had????).
Nu 3e dag in Granada, en sinds halverwege de vlucht hiernaartoe werden m'n spannings/angstklachten langzaam wat minder... Al veel gedaan/gezien/ gelopen hier afgelopen dagen, en bizar hoe dat werkt.. Maar heb geen of nauwelijks spanningsklachten meer gehad:-], ben zo opgelucht dat t dus weer weg kan trekken!!! (Ook zonder weer aan de medicatie te moeten oid, khad al allemaal nare scenario's in m'n hoofd).
Vakantie (zelfs mét schoonouders;-)) kwam dus mooi optijd, want denk dat ik meer spanning was blijven voelen na aankoop van het nieuwe huis, als ik in m'n dagelijkse ritme had gezeten met werk en plannen maken ervoor.
Fijn dus! Morgen naar de volg bestemming, een haciënda op t platteland, vol vertrouwen dat de rest van de vakantie ook goed en fijn zal verlopen
Nu 3e dag in Granada, en sinds halverwege de vlucht hiernaartoe werden m'n spannings/angstklachten langzaam wat minder... Al veel gedaan/gezien/ gelopen hier afgelopen dagen, en bizar hoe dat werkt.. Maar heb geen of nauwelijks spanningsklachten meer gehad:-], ben zo opgelucht dat t dus weer weg kan trekken!!! (Ook zonder weer aan de medicatie te moeten oid, khad al allemaal nare scenario's in m'n hoofd).
Vakantie (zelfs mét schoonouders;-)) kwam dus mooi optijd, want denk dat ik meer spanning was blijven voelen na aankoop van het nieuwe huis, als ik in m'n dagelijkse ritme had gezeten met werk en plannen maken ervoor.
Fijn dus! Morgen naar de volg bestemming, een haciënda op t platteland, vol vertrouwen dat de rest van de vakantie ook goed en fijn zal verlopen
zondag 27 maart 2016 om 06:21
Vrolijk Pasen allemaal
Merci stokstaartje voor de tips. Heb vooral veel moeite met pauzes op het werk nemen. Echt een werkpuntje voor mij. Had eerder een hele kan water op mijn bureau staan, ga nu naar het drinkfonteintje als mijn glas op is. Helpt wel om moeten pauze te nemen.
@bloem: hier ook AH moestuin + een paar andere zaden. Komt er bij jou wat uit?
@paddestoel: nog gecontroleerd. Goed je rust nemen. Xxx
@samsa: vervelend dat de bedrijfsarts een opbouwplan heeft opgesteld dat niet bij je past. Zou hier eerlijk tegen de arts zijn en niet denken dat hij wel/niet met de werkgever samenspant. Hij is er voor jou.
@inge: fijn dat weer goed gaat. Proficiat met jullie huis. Helemaal instapklaar of hebben jullie nog plannen? Heb net hetzelfde ervaren bij de aankoop van ons huis, weer heftige spanningsklachten. Die bo zit toch echt nog op de oppervlakte. Veel plezier in Spanje. Fijn dat je zo aan het genieten bent. Xxx
Hier is het wisselend. Voor heel België een heftige week. Op het werk was de spanning te snijden dinsdag. Werk voor de overheid en voor ons gebouw staan al geruime tijd militairen op wacht. Eerder stonden die daar maar wat te lanterfanten, wel altijd met geweer, deze week stonden er 6 gespannen soldaten voor ons gebouw. Brrr was blij toen het vrijdagavond was.
Ben de laatste weken echt heel moe, als ik op de bank ga zitten val ik in slaap. Mijn batterij is redelijk leeg en merk vooral heftig op stress situaties (nog steeds zwaar ziek naast familielid) te reageren. In mei vakantie, Ben er echt wel aan toe. Nu genieten van lang weekend en begin lente. De natuur ontwaakt, heerlijk!!!!
Veel paaseitjesraap plezier!
Merci stokstaartje voor de tips. Heb vooral veel moeite met pauzes op het werk nemen. Echt een werkpuntje voor mij. Had eerder een hele kan water op mijn bureau staan, ga nu naar het drinkfonteintje als mijn glas op is. Helpt wel om moeten pauze te nemen.
@bloem: hier ook AH moestuin + een paar andere zaden. Komt er bij jou wat uit?
@paddestoel: nog gecontroleerd. Goed je rust nemen. Xxx
@samsa: vervelend dat de bedrijfsarts een opbouwplan heeft opgesteld dat niet bij je past. Zou hier eerlijk tegen de arts zijn en niet denken dat hij wel/niet met de werkgever samenspant. Hij is er voor jou.
@inge: fijn dat weer goed gaat. Proficiat met jullie huis. Helemaal instapklaar of hebben jullie nog plannen? Heb net hetzelfde ervaren bij de aankoop van ons huis, weer heftige spanningsklachten. Die bo zit toch echt nog op de oppervlakte. Veel plezier in Spanje. Fijn dat je zo aan het genieten bent. Xxx
Hier is het wisselend. Voor heel België een heftige week. Op het werk was de spanning te snijden dinsdag. Werk voor de overheid en voor ons gebouw staan al geruime tijd militairen op wacht. Eerder stonden die daar maar wat te lanterfanten, wel altijd met geweer, deze week stonden er 6 gespannen soldaten voor ons gebouw. Brrr was blij toen het vrijdagavond was.
Ben de laatste weken echt heel moe, als ik op de bank ga zitten val ik in slaap. Mijn batterij is redelijk leeg en merk vooral heftig op stress situaties (nog steeds zwaar ziek naast familielid) te reageren. In mei vakantie, Ben er echt wel aan toe. Nu genieten van lang weekend en begin lente. De natuur ontwaakt, heerlijk!!!!
Veel paaseitjesraap plezier!
Always believe that something wonderful is about to happen.
zondag 27 maart 2016 om 20:11
maandag 28 maart 2016 om 19:24
Halloooo lieve iedereen
Veel ups and downs lees ik bij iedereen, wat is het toch een vervelend proces zo GENOEG van,
Mijn terug val word ook weer steeds dieper, sinds paar dagen weer vreemd soort hartkloppingen en gister mijn eerste gevoel van paniek na ongeveer een half jaar paniek vrij, erg beangstigend had het gevoel hart aanvallen e.d te hebben, morgen afspraak bij de psycholoog, ben erg benieuwd, ik heb er nog niet zo'n positief gevoel over, maar goed ik ga het proberen,
we kennen allemaal het gevoel met
WANNEER HOUD HET OP?
volgende week maandag is het mijn officiele burn-out verjaardag, al een jaar aanwezig jawel, ik heb genoeg van je, ik koester je ik mediteer ik zit dagen lang op mijn kont ik lees boeken ik ben lief voor mijzelf ik hou positieve gedachten aan, ik praat met mensen waar ik niet tegen wil praten, ik wandel elke dag, ik huil, ik zing, ik heb structuur, ik schrijf mijn gevoelens op, ik slaap 10 uur op een dag WAT WIL JE NOG MEER VAN MIJ?
dus. dat. dat lucht op.
Fijne pasen allemaal dat jullie veel eieren mogen eten!!
Ps. Ingeb wat fijn dat het goed gaat en veel plezier! angst voor angst klachten i hear ya!
Veel ups and downs lees ik bij iedereen, wat is het toch een vervelend proces zo GENOEG van,
Mijn terug val word ook weer steeds dieper, sinds paar dagen weer vreemd soort hartkloppingen en gister mijn eerste gevoel van paniek na ongeveer een half jaar paniek vrij, erg beangstigend had het gevoel hart aanvallen e.d te hebben, morgen afspraak bij de psycholoog, ben erg benieuwd, ik heb er nog niet zo'n positief gevoel over, maar goed ik ga het proberen,
we kennen allemaal het gevoel met
WANNEER HOUD HET OP?
volgende week maandag is het mijn officiele burn-out verjaardag, al een jaar aanwezig jawel, ik heb genoeg van je, ik koester je ik mediteer ik zit dagen lang op mijn kont ik lees boeken ik ben lief voor mijzelf ik hou positieve gedachten aan, ik praat met mensen waar ik niet tegen wil praten, ik wandel elke dag, ik huil, ik zing, ik heb structuur, ik schrijf mijn gevoelens op, ik slaap 10 uur op een dag WAT WIL JE NOG MEER VAN MIJ?
dus. dat. dat lucht op.
Fijne pasen allemaal dat jullie veel eieren mogen eten!!
Ps. Ingeb wat fijn dat het goed gaat en veel plezier! angst voor angst klachten i hear ya!
dont be afraid to build youre own path
maandag 28 maart 2016 om 20:00
Ninosz dat hoort er Helaas ook bij, hopelijk klauter je snel uit dat dal!
Jade, haha, gooi het er idd lekker uit kan alleen maar helpen toch? Ik Baal met je mee. Met iedereen hier, omdat het idd soms lijkt alsof het nooit eens goed mag blijven gaan. Terwijl dat laatste natuurlijk onzin is, ook 'gewone' mensen hebben dipjes en dipperiodes. Maar ik snap aan alle kanten (helaas) dat wij in zo'n geval extra schrikken en toch wat angst voelen voor 'All over again'. En dat randje zal vast wat slijten, helemaal weg gaat ie nooit. Ik probeer het te accepteren als 'part of my life'.
Jade, haha, gooi het er idd lekker uit kan alleen maar helpen toch? Ik Baal met je mee. Met iedereen hier, omdat het idd soms lijkt alsof het nooit eens goed mag blijven gaan. Terwijl dat laatste natuurlijk onzin is, ook 'gewone' mensen hebben dipjes en dipperiodes. Maar ik snap aan alle kanten (helaas) dat wij in zo'n geval extra schrikken en toch wat angst voelen voor 'All over again'. En dat randje zal vast wat slijten, helemaal weg gaat ie nooit. Ik probeer het te accepteren als 'part of my life'.
maandag 28 maart 2016 om 20:32
Femke: dar schrijf je mooi. We kunnen ook niet verwachten dat we een dipvrij le en krijgen. Het onderscheid is misschien lastig? Welk deel is "normaal" en welk deel hoort bij de BO.
De angst van een terugval speelt daarin denk ik mee. Is het gewoon een rotdag zoals iedereen zou hebben of is er meer?
Angst en fysiekeklachten zoals hartkloppingen en stijfheid in spieren bv horen eerder bij de BO denk ik. Maar ontstaan die doordat het teveel is of doordat je zelf bang bent voor een terugval. Snapt iemand mij?
Ik ben zelf erg zoekende welke invloed ik zelf heb op mijn klachten.
Jade: ik ken jou verhaal niet, maar wat je eruit gooit klinkt goed. Alsof je goed voor jezelf zorgt, welk deel zit dan nog in de weg? Welk deel van de BO? En is dat wel de BO. Of zijn dat gewoon dipjes zoals iedereen en mss een angst bij jezelf?
Ik wil het niet iets erger of minder erg laten lijken hoor. Maar door te onderzoeken kom je er mss zelf achter hoe het zit?
De angst van een terugval speelt daarin denk ik mee. Is het gewoon een rotdag zoals iedereen zou hebben of is er meer?
Angst en fysiekeklachten zoals hartkloppingen en stijfheid in spieren bv horen eerder bij de BO denk ik. Maar ontstaan die doordat het teveel is of doordat je zelf bang bent voor een terugval. Snapt iemand mij?
Ik ben zelf erg zoekende welke invloed ik zelf heb op mijn klachten.
Jade: ik ken jou verhaal niet, maar wat je eruit gooit klinkt goed. Alsof je goed voor jezelf zorgt, welk deel zit dan nog in de weg? Welk deel van de BO? En is dat wel de BO. Of zijn dat gewoon dipjes zoals iedereen en mss een angst bij jezelf?
Ik wil het niet iets erger of minder erg laten lijken hoor. Maar door te onderzoeken kom je er mss zelf achter hoe het zit?
Choose love in everything you do! ♥
maandag 28 maart 2016 om 20:43
Jade succes morgen, hoop dat de psycholoog je handvatten kan geven. Want volgens mij ben je super goed bezig!!
Ik gisteren ochtend ook een flinke dip en even mijn hart gelucht bij mijn vriend: Wil me weer normaal voelen, niet bij elke activiteit die ik doe nadenken gaat dit goed, altijd maar weer je energie doseren, angst gedachten in mijn hoofd etc etc.
Het is gewoon super hard werken en toch ook weer achterover leunen.....en denk dat wij bijna allemaal types zijn van 'schouders eronder en doorgaan' en dit lukt nu niet meer...
Vienna heftig wat je schrijft over je werk, denk dat er een hele beangstigende sfeer hangt in België nu! Fijn dat je in mei vakantie hebt!
Ik morgen een intake voor de EMDR, vind het spannend, maar ook fijn dat het nu eindelijk is.
Wachten is op dit moment niet mijn sterkste kant
Ga op tijd naar bed, moet wel weer even wennen aan de zomertijd, vandaag nog lekker een uur gewandeld in de zon, wel met een pittige wind maar ben staande gebleven
Hoop dat iedereen een goede nacht heeft vandaag en succes weer deze week!
Liefs Paddestoel
Ik gisteren ochtend ook een flinke dip en even mijn hart gelucht bij mijn vriend: Wil me weer normaal voelen, niet bij elke activiteit die ik doe nadenken gaat dit goed, altijd maar weer je energie doseren, angst gedachten in mijn hoofd etc etc.
Het is gewoon super hard werken en toch ook weer achterover leunen.....en denk dat wij bijna allemaal types zijn van 'schouders eronder en doorgaan' en dit lukt nu niet meer...
Vienna heftig wat je schrijft over je werk, denk dat er een hele beangstigende sfeer hangt in België nu! Fijn dat je in mei vakantie hebt!
Ik morgen een intake voor de EMDR, vind het spannend, maar ook fijn dat het nu eindelijk is.
Wachten is op dit moment niet mijn sterkste kant
Ga op tijd naar bed, moet wel weer even wennen aan de zomertijd, vandaag nog lekker een uur gewandeld in de zon, wel met een pittige wind maar ben staande gebleven
Hoop dat iedereen een goede nacht heeft vandaag en succes weer deze week!
Liefs Paddestoel
maandag 28 maart 2016 om 21:27
@Morfientje, dat probeer ik ook steeds te onderzoeken, heb ik zelf invloed, ik heb vooral nog last van "rare" hart kloppingen of momenten dat mijn hart overslaat, onbewust hyperventileren, heeeel erg moe zijn of juist super opgefokt, ik vind het spannend als ik een mindere dag heb om ver weg van huis te gaan omdat ik dan denk als het niet meer gaat moet ik dat eind nog naar huis, ik zie wazig, en ben duizelig,
Ik het begin van mijn BO was dit nog veel heftiger, en had ik dagelijks last van erge angsten, paniek aanvallen e.d e.d dit word wel minder, maar het gaat up en down en merk dat deze terug val die een paar weken geleden is begonnen steeds verder wegzakt, ik heb best een maandje 1 a 2 zonder hartkloppingen en angsten gezeten, wel eens dat ik iets spannend vond, maar dat ging elke keer toch prima, ik doe nog niet zo veel, werk nog niet, alleen wat vrijwilligers werk paar uurtjes in de week, maar goed probeer er rustig onder te blijven en het maar te accepteren.. soms heb ik dagen dat ik niet eens meer aan mijn BO denk, zorgeloos zoals ik vroeger was, als het dan terug valt vind ik het lastig,
@paddestoel ja ben heel benieuwd, heb slechte ervaringen met psychologen en vind over het algemeen dat ze hun werk niet altijd goed doen (wat ik in de psychiatrie zag) maar ik ben bevooroordeeld, en er zitten ook zeker goede tussen dus moet positief zijn hahaha snap dat je je normaal wil voelen willen wij allemaal
@Femke, ja het slijt ook, de heftigste angsten zijn weg, maar je kent het, tijd en geduld mensen onze slechte kant hahaha
Ik het begin van mijn BO was dit nog veel heftiger, en had ik dagelijks last van erge angsten, paniek aanvallen e.d e.d dit word wel minder, maar het gaat up en down en merk dat deze terug val die een paar weken geleden is begonnen steeds verder wegzakt, ik heb best een maandje 1 a 2 zonder hartkloppingen en angsten gezeten, wel eens dat ik iets spannend vond, maar dat ging elke keer toch prima, ik doe nog niet zo veel, werk nog niet, alleen wat vrijwilligers werk paar uurtjes in de week, maar goed probeer er rustig onder te blijven en het maar te accepteren.. soms heb ik dagen dat ik niet eens meer aan mijn BO denk, zorgeloos zoals ik vroeger was, als het dan terug valt vind ik het lastig,
@paddestoel ja ben heel benieuwd, heb slechte ervaringen met psychologen en vind over het algemeen dat ze hun werk niet altijd goed doen (wat ik in de psychiatrie zag) maar ik ben bevooroordeeld, en er zitten ook zeker goede tussen dus moet positief zijn hahaha snap dat je je normaal wil voelen willen wij allemaal
@Femke, ja het slijt ook, de heftigste angsten zijn weg, maar je kent het, tijd en geduld mensen onze slechte kant hahaha
dont be afraid to build youre own path
maandag 28 maart 2016 om 22:10
maandag 28 maart 2016 om 23:06
Jade: dat is vervelend, zeker als je dan een aantal weken er geen last meer van hebt. Als het dan terug komt, kan ik mij voorstellen dat, dat extra vervelend voelt.
Ik zelf merk heel erg dat het nu goed gaat, omdat ik echt een balans heb gevonden met alles.
MAAR.... ik ben ook weer zo ver dat ik weer werkzaamheden ga oppakken en daarmee veranderd dus die balans en dat is best lastig. Steeds weer zoeken naar dat evenwicht. Wat Paddestoel ook zegt, je moet constant nadenken en bezig zijn met gaat het zo goed, is het niet teveel etc.
Dat is inderdaad erg lastig en vervelend. Ik weet ook niet of dat stuk ooit ook weggaat?
Nja ik denk van wel, want ondanks dat ik daar nu weer extra op gefocust ben doordat er dingen veranderen, hoef ik het nog niet zo extreem als in het begin, dus het zwakt wel af.
Maar het zou wel iets zijn waar je alert op moet zijn.
Qua werkzaamheden, merk ik dat ik ook weer meer ga twijfelen, piekeren.
Ik heb geen werk meer, mijn contract is tijdens mijn ziekte periode verlopen. Ik heb de laatste maanden wel ontzettend veel aanbiedingen gehad voor werk. Dat heb ik allemaal moet afwimpelen, omdat het nog niet ging. Maar het is nu wel de tijd om dingen te overwegen. Ik heb 2 serieuze werkplekken, ik heb nu de luxe dat ik kan kiezen, dat ik mijn wensen kenbaar kan maken etc. Maar jemig wat lastig zeg.
Ik merk dat ik niet meer blind ga voor wat ik leuk vind, maar ook erg bezig ben, met wat goed voor mij is. Daardoor twijfel ik enorm tussen beide.
Ergens vind ik het allemaal weer heel leuk en spannend en ben ik blij dat ik dingen kan opbouwen.
Maar het geeft ook onrust omdat er weer veel gaat veranderen. Het gaat nu goed, maar hoe zorg ik dat het ook goed blijft gaan?
Ik las hierboven trouwens nog iets over de moestuintjes, ik heb ze ook en vind het heerlijk!
Heb vandaag alles in grote potten verpot en het is echt heel rustgevend.
Vorige weekend heb ik een grote plantenbak van steigerhout gemaakt samen met mijn vriend, ook dat was erg leuk om te doen. Bezig zijn, best geconcentreerd (dat lukt weer! YES) maar daardoor ook de tijd/omgeving even vergeten en zeker NIET bezig zijn met de BO of piekeren. Heerlijk!
Ik zag dat het mooie weer er ook weer aankomt, dat is ook lekker!
Ergens geniet ik dit jaar wel extra van het begin vd lente, meer bewust van alle plantjes, vogels en bv de warmte van de zon op je huid.
Heel krom, maar de BO heeft mij denk ik ook best veel dingen gebracht, positief!
Hoe moeilijk het soms ook allemaal was. Herkennen jullie dat?
Ik ben als mens wel veranderd, meer rust gekregen, ben beter voor mijzelf gaan zorgen, voor mijzelf opkomen, grenzen bewaken (al blijft dat lastig)
Meer één met mijzelf geworden en daardoor ook meer in connectie met anderen.
Naar het leven wat ik vóór de BO had, daar wil ik ook niet meer naar terug. Toch hoop ik dat het allemaal nog wel wat makkelijker wordt, wat ik hierboven ook schreef, niet constant bezig hoeven zijn met die balans vasthouden. We zullen zien
Ik zelf merk heel erg dat het nu goed gaat, omdat ik echt een balans heb gevonden met alles.
MAAR.... ik ben ook weer zo ver dat ik weer werkzaamheden ga oppakken en daarmee veranderd dus die balans en dat is best lastig. Steeds weer zoeken naar dat evenwicht. Wat Paddestoel ook zegt, je moet constant nadenken en bezig zijn met gaat het zo goed, is het niet teveel etc.
Dat is inderdaad erg lastig en vervelend. Ik weet ook niet of dat stuk ooit ook weggaat?
Nja ik denk van wel, want ondanks dat ik daar nu weer extra op gefocust ben doordat er dingen veranderen, hoef ik het nog niet zo extreem als in het begin, dus het zwakt wel af.
Maar het zou wel iets zijn waar je alert op moet zijn.
Qua werkzaamheden, merk ik dat ik ook weer meer ga twijfelen, piekeren.
Ik heb geen werk meer, mijn contract is tijdens mijn ziekte periode verlopen. Ik heb de laatste maanden wel ontzettend veel aanbiedingen gehad voor werk. Dat heb ik allemaal moet afwimpelen, omdat het nog niet ging. Maar het is nu wel de tijd om dingen te overwegen. Ik heb 2 serieuze werkplekken, ik heb nu de luxe dat ik kan kiezen, dat ik mijn wensen kenbaar kan maken etc. Maar jemig wat lastig zeg.
Ik merk dat ik niet meer blind ga voor wat ik leuk vind, maar ook erg bezig ben, met wat goed voor mij is. Daardoor twijfel ik enorm tussen beide.
Ergens vind ik het allemaal weer heel leuk en spannend en ben ik blij dat ik dingen kan opbouwen.
Maar het geeft ook onrust omdat er weer veel gaat veranderen. Het gaat nu goed, maar hoe zorg ik dat het ook goed blijft gaan?
Ik las hierboven trouwens nog iets over de moestuintjes, ik heb ze ook en vind het heerlijk!
Heb vandaag alles in grote potten verpot en het is echt heel rustgevend.
Vorige weekend heb ik een grote plantenbak van steigerhout gemaakt samen met mijn vriend, ook dat was erg leuk om te doen. Bezig zijn, best geconcentreerd (dat lukt weer! YES) maar daardoor ook de tijd/omgeving even vergeten en zeker NIET bezig zijn met de BO of piekeren. Heerlijk!
Ik zag dat het mooie weer er ook weer aankomt, dat is ook lekker!
Ergens geniet ik dit jaar wel extra van het begin vd lente, meer bewust van alle plantjes, vogels en bv de warmte van de zon op je huid.
Heel krom, maar de BO heeft mij denk ik ook best veel dingen gebracht, positief!
Hoe moeilijk het soms ook allemaal was. Herkennen jullie dat?
Ik ben als mens wel veranderd, meer rust gekregen, ben beter voor mijzelf gaan zorgen, voor mijzelf opkomen, grenzen bewaken (al blijft dat lastig)
Meer één met mijzelf geworden en daardoor ook meer in connectie met anderen.
Naar het leven wat ik vóór de BO had, daar wil ik ook niet meer naar terug. Toch hoop ik dat het allemaal nog wel wat makkelijker wordt, wat ik hierboven ook schreef, niet constant bezig hoeven zijn met die balans vasthouden. We zullen zien
Choose love in everything you do! ♥
dinsdag 29 maart 2016 om 12:45
Dat een BO iets positiefs gebracht heeft, ik lees dat vaker, maar ik herken dat bij mezelf (nog?) niet.
Ik voelde me afgelopen weekend best schuldig, vier dagen vrij dus je wordt geacht tijd door te brengen met je gezin, en ik had vooral behoefte aan tijd voor mezelf. Maar daar durf ik dan niet aan toe te geven, omdat ik de kinderen toch al weinig zie (ik werk vier dagen, dus als 'gezin' (ouders/kinderen) zijn we alleen 's avonds tussen 18h en 19h en in het weekend samen, en op woensdagmiddag ben ik vrij om voor de kinderen te zorgen).
ninosz, wat ik de laatste tijd heb (ik pak ook iets teveel op het moment, denk ik) is dat ik 'verkeerd' adem. Dus een hoge ademhaling in plaats van via je buik. Ik constateer dat bij mezelf en ik kan dat niet veranderen! Heel irritant. Dat was altijd een voorbode van een paniekaanval, de laatste tijd is het meer 'angst' voor een paniekaanval, terwijl die aanval zelf dan duidelijk niet doorzet. Leuk, zo'n tussenfase... En dan voel ik van alles terwijl ik denk dat dit aan de buitenkant niet te zien is. Je zit je dus op te vreten, terwijl een ander alleen maar ziet dat je ergens niet aan mee doet (een vergadering, een standaardoefening bij de training).
Morfientje, klinkt positief allemaal, werkkring uitzoeken, met moestuintjes aan de gang.
Paddestoel, hoe is het bij jou gegaan?
jade, mooi dat je toch open staat voor een (nieuwe) psycholoog. Ik merk dat bij mij die drempel heel hoog is, omdat ik nog geen positieve ervaringen hiermee heb gehad. Ik hoop dat je de juiste persoon tegen komt.
Ik voelde me afgelopen weekend best schuldig, vier dagen vrij dus je wordt geacht tijd door te brengen met je gezin, en ik had vooral behoefte aan tijd voor mezelf. Maar daar durf ik dan niet aan toe te geven, omdat ik de kinderen toch al weinig zie (ik werk vier dagen, dus als 'gezin' (ouders/kinderen) zijn we alleen 's avonds tussen 18h en 19h en in het weekend samen, en op woensdagmiddag ben ik vrij om voor de kinderen te zorgen).
ninosz, wat ik de laatste tijd heb (ik pak ook iets teveel op het moment, denk ik) is dat ik 'verkeerd' adem. Dus een hoge ademhaling in plaats van via je buik. Ik constateer dat bij mezelf en ik kan dat niet veranderen! Heel irritant. Dat was altijd een voorbode van een paniekaanval, de laatste tijd is het meer 'angst' voor een paniekaanval, terwijl die aanval zelf dan duidelijk niet doorzet. Leuk, zo'n tussenfase... En dan voel ik van alles terwijl ik denk dat dit aan de buitenkant niet te zien is. Je zit je dus op te vreten, terwijl een ander alleen maar ziet dat je ergens niet aan mee doet (een vergadering, een standaardoefening bij de training).
Morfientje, klinkt positief allemaal, werkkring uitzoeken, met moestuintjes aan de gang.
Paddestoel, hoe is het bij jou gegaan?
jade, mooi dat je toch open staat voor een (nieuwe) psycholoog. Ik merk dat bij mij die drempel heel hoog is, omdat ik nog geen positieve ervaringen hiermee heb gehad. Ik hoop dat je de juiste persoon tegen komt.
woensdag 30 maart 2016 om 10:38
Morfientje, herken zeker dat BO ook veel positiefs brengt en denk ook dat dat de uieindelijke bedoeling is, verandering te weeg brengen, meer genieten minder stressen, plezier krijgen in dingen meer leren over jezelf al dat!
Femke, denk dat je je niet schuldig hoeft te voelen, iedereen heeft af en toe extra tijd voor zichzelf nodig ZEKER als je niet lekker in je vel zit, mijn moeder zat geregeld in mijn kinder tijd even op haar kamer te mediteren of te rusten, dan mochten wij haar niet storen en vonden we niet erg haha!
Qua paniek aanvallen herken ik je verhaal, je maakt je zorgen dat je het weer krijgt let extra op je lijf,
Nou ik ben naar de psycholoog geweest en het was eigenlijk wel een leuk mens, lekker nuchter net als dat ik ben. ze heeft met op paniek stoornis gezet, en een E module met allemaal opdrachten er in die ik op internet moet volgen, ik ben benieuwd. Verder hier nog moe/opgefokt, gister toen ik bij de paarden was n paniek aanval gekregen(en onderweg naar huis), lekker uit gejankt en toen was het klaar, bah vervelend gezien het ook nog een half uur rijden is. maargoed nu vind ik het spannend als ik er weer heen moet, denk dat ik me eerst maar een keertje gewoon laat brengen ofzo, voor wat veiligheid denk er nog even over na
Daaaaaag allemaal
Femke, denk dat je je niet schuldig hoeft te voelen, iedereen heeft af en toe extra tijd voor zichzelf nodig ZEKER als je niet lekker in je vel zit, mijn moeder zat geregeld in mijn kinder tijd even op haar kamer te mediteren of te rusten, dan mochten wij haar niet storen en vonden we niet erg haha!
Qua paniek aanvallen herken ik je verhaal, je maakt je zorgen dat je het weer krijgt let extra op je lijf,
Nou ik ben naar de psycholoog geweest en het was eigenlijk wel een leuk mens, lekker nuchter net als dat ik ben. ze heeft met op paniek stoornis gezet, en een E module met allemaal opdrachten er in die ik op internet moet volgen, ik ben benieuwd. Verder hier nog moe/opgefokt, gister toen ik bij de paarden was n paniek aanval gekregen(en onderweg naar huis), lekker uit gejankt en toen was het klaar, bah vervelend gezien het ook nog een half uur rijden is. maargoed nu vind ik het spannend als ik er weer heen moet, denk dat ik me eerst maar een keertje gewoon laat brengen ofzo, voor wat veiligheid denk er nog even over na
Daaaaaag allemaal
dont be afraid to build youre own path
woensdag 30 maart 2016 om 12:52
Hoi allemaal,
Fijn Jade dat het klikte met de psycholoog? Hoe is trouwens je gesprek gegaan met de arts van het UWV, dat had je volgens mij vorige week?
Balen dan weer van die paniekaanval, wat kan je dit dan weer onzeker maken hé!
Nou en Femke ik snap helemaal dat je tijd voor jezelf dan zou willen. Af en toe denk ik kinderen geven best afleiding in deze situatie en je hebt misschien minder tijd om te piekeren(al hebben mijn vriend beiden de wens niet om kinderen te krijgen), maar je hebt wel veel minder tijd om je rust te pakken!
Nou klinkt goed Morfientje dat je kan kiezen uit twee banen, ben eigenlijk wel nieuwsgierig in welke branche je werkt?
Moet zeggen dat ik mijn eerste burn out met PTSS tien jaar geleden zeker had willen missen, maar heb er wel veel van geleerd. Het leven wat ik leidde toen was niet goed voor me, zat in werk wat eigenlijk niet bij me paste, had een veeeeeels te druk privé leven en ben nu wel veel meer de Paddestoel geworden die ik ben! Maar vond het instorten op zich zeeeer heftig en het eruit komen een heel lang proces!
Nu merk ik door het 'overspannen' te zijn geraakt door te lang lichamelijk ziek te zijn ik soms baal dat het me voor de tweede keer is overkomen.
Had mijn leven goed aangepast, voelde mijn grenzen goed aan en leidde een rustig leven. Maar ja, er kunnen dus altijd dingen gebeuren zoals ziektes, sterfgevallen die dus weer voor een periode van chronische stress zorgen, waar jezelf weinig tot geen invloed op hebt.
En misschien dat je dan wel kwetsbaarder bent, omdat je al een x zo'n periode mee heb gemaakt....
Maar probeer er maar het beste weer van te maken en toch dingen ervan op te steken.
Heb gisteren mijn intake gehad voor EMDR. Was een aardige therapeut met veel kennis!
Ik merk dat ik snel als ik me wat misselijk voel, slechte ontlasting heb of een zenuwgevoel in mijn buik heb ik denk......Oh alles begint weer van voren af aan.
Herkent iedereen natuurlijk met angst!
Hij heeft goed uitgelegd hoe dit werkt. Je voelt wat, hebt dit eerder meegemaakt, er wordt angst getriggerd in je hoofd en er worden rampgedachten gemaakt.
Dit is voor een gedeelte om te buigen met cognitieve gedragstherapie en het helen door de tijd, maar EMDR kan de emotionele lading eraf halen. Hierdoor schiet je niet direct in de paniek of denkt terug wat er is gebeurt en wat kan er weer gebeuren.
Volgende week heb ik mijn eerste sessie! Vind het erg spannend, heb het tien jaar geleden ook gehad voor mijn PTSS en heeft toen goed gewerkt! Maar het is wel intensief!
Succes iedereen weer, het weekend wordt mooi en zonnig!
Fijn Jade dat het klikte met de psycholoog? Hoe is trouwens je gesprek gegaan met de arts van het UWV, dat had je volgens mij vorige week?
Balen dan weer van die paniekaanval, wat kan je dit dan weer onzeker maken hé!
Nou en Femke ik snap helemaal dat je tijd voor jezelf dan zou willen. Af en toe denk ik kinderen geven best afleiding in deze situatie en je hebt misschien minder tijd om te piekeren(al hebben mijn vriend beiden de wens niet om kinderen te krijgen), maar je hebt wel veel minder tijd om je rust te pakken!
Nou klinkt goed Morfientje dat je kan kiezen uit twee banen, ben eigenlijk wel nieuwsgierig in welke branche je werkt?
Moet zeggen dat ik mijn eerste burn out met PTSS tien jaar geleden zeker had willen missen, maar heb er wel veel van geleerd. Het leven wat ik leidde toen was niet goed voor me, zat in werk wat eigenlijk niet bij me paste, had een veeeeeels te druk privé leven en ben nu wel veel meer de Paddestoel geworden die ik ben! Maar vond het instorten op zich zeeeer heftig en het eruit komen een heel lang proces!
Nu merk ik door het 'overspannen' te zijn geraakt door te lang lichamelijk ziek te zijn ik soms baal dat het me voor de tweede keer is overkomen.
Had mijn leven goed aangepast, voelde mijn grenzen goed aan en leidde een rustig leven. Maar ja, er kunnen dus altijd dingen gebeuren zoals ziektes, sterfgevallen die dus weer voor een periode van chronische stress zorgen, waar jezelf weinig tot geen invloed op hebt.
En misschien dat je dan wel kwetsbaarder bent, omdat je al een x zo'n periode mee heb gemaakt....
Maar probeer er maar het beste weer van te maken en toch dingen ervan op te steken.
Heb gisteren mijn intake gehad voor EMDR. Was een aardige therapeut met veel kennis!
Ik merk dat ik snel als ik me wat misselijk voel, slechte ontlasting heb of een zenuwgevoel in mijn buik heb ik denk......Oh alles begint weer van voren af aan.
Herkent iedereen natuurlijk met angst!
Hij heeft goed uitgelegd hoe dit werkt. Je voelt wat, hebt dit eerder meegemaakt, er wordt angst getriggerd in je hoofd en er worden rampgedachten gemaakt.
Dit is voor een gedeelte om te buigen met cognitieve gedragstherapie en het helen door de tijd, maar EMDR kan de emotionele lading eraf halen. Hierdoor schiet je niet direct in de paniek of denkt terug wat er is gebeurt en wat kan er weer gebeuren.
Volgende week heb ik mijn eerste sessie! Vind het erg spannend, heb het tien jaar geleden ook gehad voor mijn PTSS en heeft toen goed gewerkt! Maar het is wel intensief!
Succes iedereen weer, het weekend wordt mooi en zonnig!
woensdag 30 maart 2016 om 15:54
Even snel tussendoor.. Ik moet zo naar de bedrijfsarts en vind dat toch zo spannend!
Het gaat beter, mijn traject loopt over een maand af, ik ben mij weer aan het oriënteren op de arbeidsmarkt, maar ik ben nog niet helemaal beter. Ben dus echt bang voor zijn oordeel.
Want mijn valkuil is juist dat ik nu te hard van stapel zou lopen en te snel en teveel ga werken, maar straks vind hij dat dat wel moet... Iedereen in mijn omgeving zegt dat ik mij voor niks druk maak, maar pfff ik vind het wel doodeng...
Het gaat beter, mijn traject loopt over een maand af, ik ben mij weer aan het oriënteren op de arbeidsmarkt, maar ik ben nog niet helemaal beter. Ben dus echt bang voor zijn oordeel.
Want mijn valkuil is juist dat ik nu te hard van stapel zou lopen en te snel en teveel ga werken, maar straks vind hij dat dat wel moet... Iedereen in mijn omgeving zegt dat ik mij voor niks druk maak, maar pfff ik vind het wel doodeng...
Choose love in everything you do! ♥
woensdag 30 maart 2016 om 16:13
Paddestoel ja het UWV geeft mij gelukkig nog even te tijd, moet wel vrijwilligsers werk op non profit basis doen, dus daar ben ik nu naar op zoek, ben benieuwd hoe die EMDR uitpakt voor jou! mijn pschych kan het ook, maar daar hebben we het nog niet over gehad, maar wel fijn dat er een mogelijkheid is,
Ik snap, morfientje, dat je het dood eng vind is het ook, als jij je nog niet klaar voelt ben je dat gwn nog niet, laat die artsen maar ns naar jou luisteren! hihi succes!!
Ik snap, morfientje, dat je het dood eng vind is het ook, als jij je nog niet klaar voelt ben je dat gwn nog niet, laat die artsen maar ns naar jou luisteren! hihi succes!!
dont be afraid to build youre own path
zaterdag 2 april 2016 om 09:29
Hoi allemaal,
@paddestoel: gecondoleerd een veel sterkte met het verwerken van het verlies
@ingeb84: vervelend dat je weer een terugval hebt.
@jade444: ik ben bij mijn psycholoog nu ook bezig met - vooral - een gegeneraliseerde angststoornis. Wat fijn dat jij veel opdrachten kunt doen. Geeft het gevoel dat je actief bezig bent met een oplossing.
@morfientje: hoe ging het bij de bedrijfsarts?
@femke09: herkenbaar wat je schrijft over die ademhaling. Buikademhaling werkt heel goed om de spanning omlaag te brengen, maar merk ook dat dit weer verder weg is gezakt en dat ik het weer vergeet, waardoor ik meer gespannen ben.
Hier gaat het eigenlijk best goed, maar dan denk je, ik kan wel weer verder opbouwen, en bamm daar is 'ie weer. De terugval. Misschien omdat je teveel hebt gedaan, misschien omdat de omstandigheden even niet optimaal zijn, of wat voor reden dan ook. Het herstel gaat met twee stappen vooruit en dan weer één terug. Je voelt je (denk je) weer net als in het begin. Angst, paniek, somber en teleurgesteld. Ik zit er vandaag ook weer middenin. Heb als ik terugkijk meer goede dan slechte dagen. Eigenlijk maar een of twee dagen in de week wat minder. Maar toch voelt het alsof ik niet vooruit ga, hoewel dat ook de angst is dat het weer slechter gaat. Ook ik vind het moeilijk om dat los te laten en probeer toch krampachtig grip te krijgen op dat proces.
Heb sinds gisteren ontdekt dat mijn spierspanning niet op zichzelf staat, maar waarschijnlijk RSI is. Als gevolg van die spierspanning en de algemene spanning in mijn hele lijf heb ik gisterenavond ook weer veel last gehad van mijn oorsuizen. Er lijkt een verband te zijn tussen mijn gespannen spieren en het oorsuizen. Als ik er last van heb, is het alsof er een stoomtrein in mijn oor zit. Probeer dan maar eens verder te ontspannen. Gelukkig is het inmiddels weer weg. Ik ben er ook achter gekomen dat ik blijkbaar doorlopend mijn schouders optrek. Er is dus altijd een soort basisspanning aanwezig in mijn lijf die het me moeilijk maakt om te ontspannen.
Van de bedrijfsarts moet ik verder gaat opbouwen, maar voor mijn gevoel ben ik daar nog niet aan toe. Ook weer zo lastig om dan te accepteren dat ik niet kan voldoen aan de eisen die aan me gesteld worden. Dat is nu juist wat me in deze situatie heeft gebracht. Herkent iemand dat?
Veel liefs aan iedereen en een fijn weekend gewenst.
@paddestoel: gecondoleerd een veel sterkte met het verwerken van het verlies
@ingeb84: vervelend dat je weer een terugval hebt.
@jade444: ik ben bij mijn psycholoog nu ook bezig met - vooral - een gegeneraliseerde angststoornis. Wat fijn dat jij veel opdrachten kunt doen. Geeft het gevoel dat je actief bezig bent met een oplossing.
@morfientje: hoe ging het bij de bedrijfsarts?
@femke09: herkenbaar wat je schrijft over die ademhaling. Buikademhaling werkt heel goed om de spanning omlaag te brengen, maar merk ook dat dit weer verder weg is gezakt en dat ik het weer vergeet, waardoor ik meer gespannen ben.
Hier gaat het eigenlijk best goed, maar dan denk je, ik kan wel weer verder opbouwen, en bamm daar is 'ie weer. De terugval. Misschien omdat je teveel hebt gedaan, misschien omdat de omstandigheden even niet optimaal zijn, of wat voor reden dan ook. Het herstel gaat met twee stappen vooruit en dan weer één terug. Je voelt je (denk je) weer net als in het begin. Angst, paniek, somber en teleurgesteld. Ik zit er vandaag ook weer middenin. Heb als ik terugkijk meer goede dan slechte dagen. Eigenlijk maar een of twee dagen in de week wat minder. Maar toch voelt het alsof ik niet vooruit ga, hoewel dat ook de angst is dat het weer slechter gaat. Ook ik vind het moeilijk om dat los te laten en probeer toch krampachtig grip te krijgen op dat proces.
Heb sinds gisteren ontdekt dat mijn spierspanning niet op zichzelf staat, maar waarschijnlijk RSI is. Als gevolg van die spierspanning en de algemene spanning in mijn hele lijf heb ik gisterenavond ook weer veel last gehad van mijn oorsuizen. Er lijkt een verband te zijn tussen mijn gespannen spieren en het oorsuizen. Als ik er last van heb, is het alsof er een stoomtrein in mijn oor zit. Probeer dan maar eens verder te ontspannen. Gelukkig is het inmiddels weer weg. Ik ben er ook achter gekomen dat ik blijkbaar doorlopend mijn schouders optrek. Er is dus altijd een soort basisspanning aanwezig in mijn lijf die het me moeilijk maakt om te ontspannen.
Van de bedrijfsarts moet ik verder gaat opbouwen, maar voor mijn gevoel ben ik daar nog niet aan toe. Ook weer zo lastig om dan te accepteren dat ik niet kan voldoen aan de eisen die aan me gesteld worden. Dat is nu juist wat me in deze situatie heeft gebracht. Herkent iemand dat?
Veel liefs aan iedereen en een fijn weekend gewenst.
zaterdag 2 april 2016 om 11:08
Even snel een reactie op Vera over dat door de bedrijfsarts opgelegde opbouwen: is het niet zo dat je bij/ door een burn out je te lang je grenzen genegeerd hebt? Zou je om je eigen grenzen nu beter te bewaken aan je bedrijfsarts kunnen voorleggen dat het te snel gaat voor jou gevoel en een tegenvoorstel doen?
Van 'aan de eisen' van een ander voldoen krijg je juist veel spanning terwijl je nu eigenlijk vooral bezig zou moeten zijn met wat goed is voor jou.
Die spierspanningsklachten en vaste schouders etc.herken ik heel erg. Mij hebben een cursus Ki (Chi) en hyata yoga erg goed geholpen en me bewust gemaakt van die spanning waardoor ik nu veel bezig ben om actief te ontspannen. Door een gespannen houding, bijvoorbeeld achter je bureau, kunnen ook klachten als RSI ontstaan. Allemaal stress.
Van 'aan de eisen' van een ander voldoen krijg je juist veel spanning terwijl je nu eigenlijk vooral bezig zou moeten zijn met wat goed is voor jou.
Die spierspanningsklachten en vaste schouders etc.herken ik heel erg. Mij hebben een cursus Ki (Chi) en hyata yoga erg goed geholpen en me bewust gemaakt van die spanning waardoor ik nu veel bezig ben om actief te ontspannen. Door een gespannen houding, bijvoorbeeld achter je bureau, kunnen ook klachten als RSI ontstaan. Allemaal stress.
zaterdag 2 april 2016 om 12:16
Dank voor je snelle reactie Pussywillow! Je woorden zijn precies wat ik even nodig heb. Niet aanvoelen wat ik zelf wil is een valkuil van me, maar ik zie de bedrijfsarts pas over een hele poos weer. Als het dus niet lukt met het opbouwen is dat geen ramp. Als ik eenmaal weer op de goede weg ben, denk ik dat dat opbouwen ook makkelijker gaat, voor nu hoef ik alleen te kijken wat mogelijk is. En wat betreft de yoga, dat is een heel goed idee! Actief ontspannen ja. In plaats van gestressed op de bank gaan zitten, actief met je spieren aan de slag gaan zodat ze zich beter kunnen ontspannen. Ik ga het even onthouden. Yoga stond wel op mijn verlanglijstje, maar ik vind het nog moeilijk om afspraken te maken omdat mijn energieniveau zo fluctueert. Nu fiets ik regelmatig, maar dat doet natuurlijk niets voor je schouders en nek.
Liefs!
Liefs!
zaterdag 2 april 2016 om 19:20
Een korte reactie nu, ik heb voor mezelf een lijstje waarin ik mijn gewerkte uren bij houdt en sinds een paar maanden kleur ik (in excel) de datum in naar hoe die dag gegaan is / hoe ik me voel. Zet er soms korte opmerkingen achter met hoe of wat, kijken of ik zo een patroon krijg. Wel fijn om te zien dat er steeds minder 'rode' dagen zijn
Het ging de laatste tijd niet zo goed, nu weer even wat beter. Ik kom gauw hier weer uitgebreid schrijven, alles lezen en op jullie reageren.
woensdag 6 april 2016 om 11:21
Hallo allemaal,
Nou gisteren mijn eerste EMDR sessies gehad. Was heftig, heb me toch een potje zitten brullen. Maar is alleen maar goed volgens de therapeut. Kan nu nog drie dagen last hebben van opkomende gevoelens, vind ik ook wel weer spannend. Vannacht goed geslapen en nu gewoon een erg moe hoofd.
Voor iedereen dit het nodig heeft (inclusief mijzelf ) een
Nou gisteren mijn eerste EMDR sessies gehad. Was heftig, heb me toch een potje zitten brullen. Maar is alleen maar goed volgens de therapeut. Kan nu nog drie dagen last hebben van opkomende gevoelens, vind ik ook wel weer spannend. Vannacht goed geslapen en nu gewoon een erg moe hoofd.
Voor iedereen dit het nodig heeft (inclusief mijzelf ) een
