Psyche
alle pijlers
En wat nu (baby)?
woensdag 10 augustus 2016 om 13:32
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 13:11:
Het is trouwens wel eerder te sprake gekomen om de werkuren anders in te delen zodat man minder alleen hoeft te zorgen op die twee dagen.
Man gaf altijd aan dat dit niet hoeft en hij vindt het KDV "zielig voor zo'n kleine baby".Het is maar de vraag waar de frustraties van je man vandaan komen en of het door de baby komt. Het kan heel goed zijn dat hij andere frustraties heeft die hij af reageert of een combinatie van. In ieder geval heeft hij blijkbaar ongezond veel last van frustraties en heeft hij een ongezonde manier van afreageren en is hij daar niet eerlijk over.
Het is trouwens wel eerder te sprake gekomen om de werkuren anders in te delen zodat man minder alleen hoeft te zorgen op die twee dagen.
Man gaf altijd aan dat dit niet hoeft en hij vindt het KDV "zielig voor zo'n kleine baby".Het is maar de vraag waar de frustraties van je man vandaan komen en of het door de baby komt. Het kan heel goed zijn dat hij andere frustraties heeft die hij af reageert of een combinatie van. In ieder geval heeft hij blijkbaar ongezond veel last van frustraties en heeft hij een ongezonde manier van afreageren en is hij daar niet eerlijk over.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 10 augustus 2016 om 13:35
quote:Timetraveler schreef op 10 augustus 2016 @ 13:26:
[...]
Nouja je zou ook niet verwachten dat een man zijn eigen baby slaat en naar de keel grijpt.
Ik vind logica hier geen waterdichte garantie eigenlijk. Baby kan maar zo even heel hard gaan huilen
als TO even niet in de buurt is. Wil jij dat risico nemen?juist wat een gesuf van to,het gaat om je kinderen daar neem je toch geen risico mee
[...]
Nouja je zou ook niet verwachten dat een man zijn eigen baby slaat en naar de keel grijpt.
Ik vind logica hier geen waterdichte garantie eigenlijk. Baby kan maar zo even heel hard gaan huilen
als TO even niet in de buurt is. Wil jij dat risico nemen?juist wat een gesuf van to,het gaat om je kinderen daar neem je toch geen risico mee
woensdag 10 augustus 2016 om 13:39
Ik vind het zorgwekkend dat TO ook niet schrikt en in eerste instantie dacht dat wat organisatorische middelen en onder de mat schuiven de oplossing was. Jullie lijken mij allebei nogal buiten de relatiteit leven, gelukkig is TO inmiddels weer een beetje geland en heeft zij hulp gezocht.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 10 augustus 2016 om 13:46
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 13:20:
[...]
Ja, inderdaad.
Of het minder erg is dan omschreven? Dat weet ik niet. Ik hoop het van harte!! Dit is wat ik te weten ben gekomen. Man gaf aan dat het geen harde tik was etc etc. Maar als je zoiets belachelijks al doet - hoe kan je dan inschatten wat hard/zacht is? En wellicht was het een minitikje die niet eens voelbaar was, maar ook dat vind ik niet normaal/fijn!
Ik vrees dat het eerder erger is dan minder erg. Omdat;
a) je het uit hem hebt moeten trekken
b) hij laat zich verbaal al agressief uit over het "gekrijs"
c) na 3 keer een tik gaat hij nog een stap verder en grijpt haar naar haar keeltje
d) hij vind het allemaal vrij onschuldig en bagatelliseert de ernst van zijn handelen
c) hij wil er niet over praten, zelfs niet bij zijn aankomende hulpverlener
e) hij lijkt totaal geen berouw te hebben
Ik zou zeker overwegen om het kind eens goed na te laten kijken door een arts!
Verder vind ik dat je goed bezig bent, geen paniekvoetbal en ad hoc maatregelen.
Ik wens je wijsheid en sterkte toe, het lijkt mij een vreselijke situatie waar je in terecht gekomen bent.
[...]
Ja, inderdaad.
Of het minder erg is dan omschreven? Dat weet ik niet. Ik hoop het van harte!! Dit is wat ik te weten ben gekomen. Man gaf aan dat het geen harde tik was etc etc. Maar als je zoiets belachelijks al doet - hoe kan je dan inschatten wat hard/zacht is? En wellicht was het een minitikje die niet eens voelbaar was, maar ook dat vind ik niet normaal/fijn!
Ik vrees dat het eerder erger is dan minder erg. Omdat;
a) je het uit hem hebt moeten trekken
b) hij laat zich verbaal al agressief uit over het "gekrijs"
c) na 3 keer een tik gaat hij nog een stap verder en grijpt haar naar haar keeltje
d) hij vind het allemaal vrij onschuldig en bagatelliseert de ernst van zijn handelen
c) hij wil er niet over praten, zelfs niet bij zijn aankomende hulpverlener
e) hij lijkt totaal geen berouw te hebben
Ik zou zeker overwegen om het kind eens goed na te laten kijken door een arts!
Verder vind ik dat je goed bezig bent, geen paniekvoetbal en ad hoc maatregelen.
Ik wens je wijsheid en sterkte toe, het lijkt mij een vreselijke situatie waar je in terecht gekomen bent.
woensdag 10 augustus 2016 om 14:12
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 12:39:
[...]
Dat kan wel gedeeltelijk kloppen, inderdaad.
Lief dat je zo eerlijk antwoordt, goed hoor!
Ik had dit zelf destijds ook - jaren geleden, tijdens mijn huwelijk waarin geweld gebruikt werd. Je bent bang de vuile was buiten te hangen, want dan is er geen weg meer terug. Terwijl je vanbinnen heel goed weet dat het niet klopt wat er gebeurt. Het feit dat je er een topic over geopend hebt, is een eerste stap waarin je zoekt naar hulp en dat je dus luistert naar dat stemmetje diep vanbinnen.
[...]
Dat kan wel gedeeltelijk kloppen, inderdaad.
Lief dat je zo eerlijk antwoordt, goed hoor!
Ik had dit zelf destijds ook - jaren geleden, tijdens mijn huwelijk waarin geweld gebruikt werd. Je bent bang de vuile was buiten te hangen, want dan is er geen weg meer terug. Terwijl je vanbinnen heel goed weet dat het niet klopt wat er gebeurt. Het feit dat je er een topic over geopend hebt, is een eerste stap waarin je zoekt naar hulp en dat je dus luistert naar dat stemmetje diep vanbinnen.
woensdag 10 augustus 2016 om 14:17
To, er is al heel veel gezegd in het topic dus veel heb ik niet toe te voegen. Maar blijf calm, relativeer en bekijk het zo objectief mogelijk. Dus los van de liefde die je voelt voor je man en alle andere emoties die je ongetwijfeld voelt op dit moment. Wat is er precies aan de hand en wat is er nodig. Wat is er nodig voor je kinderen en wat is er nodig voor je man om weer te worden wie hij was en hoe kan je dat combineren en wat moet er nu en wat kan er wachten.
Je hebt een kdv geregeld en voor nu is dat prima, maar het is in mijn ogen echt heel er ongelofelijk belangrijk dat je man in ziet wat hij doet en hoe fout dat is. En niet alleen dat hij het weet, maar dat hij het voelt. Van binnen, dat hij zich rot voelt over wat er gebeurd is. Niet omdat ik wil dat hij zih rot voelt, maar omdat als hij zich er oprecht rot over voelt hij er ook aan kan werken en het niet zal bagatelliseren. Want geloof me, naast het slaan is het doen alsof je neus bloed ook heel erg schadelijk voor een kind in dit soort situaties.
Je hebt een stappenplan met veilig thuis opgezet en volg dat op, besprek het met je man en overleg opnieuw en opnieuw met veilig thuis. Ook als het goed gaat (/ lijkt te gaan). Wees je bewust van alle mogelijke opties nu, heb een plan in je hooft wat je doet als alles gebeurt, wat als bij gebeurt en alle andere mogelijke dingen die zich voor kunnen doen. En zorg er voor dat alsoort een van die dingen gebeurt dat je dan ook gelijk stappen kan ondernemen.
Voor nu; heel veel sterkte met alles en blijf aub hier laten weten hoe het gaat. Alle mensen hier, of je nu wat kunt met de reacties of niet, hebben het beste met je kinderen en met jou voor.
Je hebt een kdv geregeld en voor nu is dat prima, maar het is in mijn ogen echt heel er ongelofelijk belangrijk dat je man in ziet wat hij doet en hoe fout dat is. En niet alleen dat hij het weet, maar dat hij het voelt. Van binnen, dat hij zich rot voelt over wat er gebeurd is. Niet omdat ik wil dat hij zih rot voelt, maar omdat als hij zich er oprecht rot over voelt hij er ook aan kan werken en het niet zal bagatelliseren. Want geloof me, naast het slaan is het doen alsof je neus bloed ook heel erg schadelijk voor een kind in dit soort situaties.
Je hebt een stappenplan met veilig thuis opgezet en volg dat op, besprek het met je man en overleg opnieuw en opnieuw met veilig thuis. Ook als het goed gaat (/ lijkt te gaan). Wees je bewust van alle mogelijke opties nu, heb een plan in je hooft wat je doet als alles gebeurt, wat als bij gebeurt en alle andere mogelijke dingen die zich voor kunnen doen. En zorg er voor dat alsoort een van die dingen gebeurt dat je dan ook gelijk stappen kan ondernemen.
Voor nu; heel veel sterkte met alles en blijf aub hier laten weten hoe het gaat. Alle mensen hier, of je nu wat kunt met de reacties of niet, hebben het beste met je kinderen en met jou voor.
woensdag 10 augustus 2016 om 14:46
woensdag 10 augustus 2016 om 15:08
Ik heb echt het idee dat mensen hier zich niet (willen) beseffen dat die man dit niet bij zijn volle gezondheid doet. Hij is zo te lezen zwaar depressief en lijkt geen besef van de realiteit te hebben. Op zo'n moment moet je dan als andere partner de kar trekken en ervoor zorgen dat je kinderen in veiligheid zijn. En volgens mij doet TO dat nu ook door ervoor te zorgen dat haar kindje niet meer alleen is bij de vader.
Om gelijk de koffers te pakken vind ik te ver gaan. De partner is depressief, die reageert niet zoals hij normaal zou reageren. Hoe hij reageert is niet goed te praten, maar dat besef zal waarschijnlijk bij hem ook pas komen op het moment dat hij behandeld is / medicatie heeft.
Ik vind dat TO het goed oppakt door ervoor te zorgen dat ze niet samen zijn, maar tegelijk ook niet direct haar partner helemaal af te wijzen.
Om gelijk de koffers te pakken vind ik te ver gaan. De partner is depressief, die reageert niet zoals hij normaal zou reageren. Hoe hij reageert is niet goed te praten, maar dat besef zal waarschijnlijk bij hem ook pas komen op het moment dat hij behandeld is / medicatie heeft.
Ik vind dat TO het goed oppakt door ervoor te zorgen dat ze niet samen zijn, maar tegelijk ook niet direct haar partner helemaal af te wijzen.
woensdag 10 augustus 2016 om 15:12
quote:Bumba1985 schreef op 10 augustus 2016 @ 15:08:
Ik heb echt het idee dat mensen hier zich niet (willen) beseffen dat die man dit niet bij zijn volle gezondheid doet. Hij is zo te lezen zwaar depressief en lijkt geen besef van de realiteit te hebben. Op zo'n moment moet je dan als andere partner de kar trekken en ervoor zorgen dat je kinderen in veiligheid zijn. En volgens mij doet TO dat nu ook door ervoor te zorgen dat haar kindje niet meer alleen is bij de vader.
Om gelijk de koffers te pakken vind ik te ver gaan. De partner is depressief, die reageert niet zoals hij normaal zou reageren. Hoe hij reageert is niet goed te praten, maar dat besef zal waarschijnlijk bij hem ook pas komen op het moment dat hij behandeld is / medicatie heeft.
Ik vind dat TO het goed oppakt door ervoor te zorgen dat ze niet samen zijn, maar tegelijk ook niet direct haar partner helemaal af te wijzen.
Word hier een beetje moe van. Agressie is geen symptoon van een depressie. Dat is een uiting van een karaktertrek die al in hem zit.
En als mensen depressief zijn zijn ze ook niet van de wereld en je kan ze aan spreken op hun gedrag.
Deze man heeft al hulp voor de depressie ect maar wil dit voorval niet bespreken met zijn behandelaar.
Omdat hij dondersgoed weet dat wat hij heeft gedaan zo niet oke is.
Ik heb echt het idee dat mensen hier zich niet (willen) beseffen dat die man dit niet bij zijn volle gezondheid doet. Hij is zo te lezen zwaar depressief en lijkt geen besef van de realiteit te hebben. Op zo'n moment moet je dan als andere partner de kar trekken en ervoor zorgen dat je kinderen in veiligheid zijn. En volgens mij doet TO dat nu ook door ervoor te zorgen dat haar kindje niet meer alleen is bij de vader.
Om gelijk de koffers te pakken vind ik te ver gaan. De partner is depressief, die reageert niet zoals hij normaal zou reageren. Hoe hij reageert is niet goed te praten, maar dat besef zal waarschijnlijk bij hem ook pas komen op het moment dat hij behandeld is / medicatie heeft.
Ik vind dat TO het goed oppakt door ervoor te zorgen dat ze niet samen zijn, maar tegelijk ook niet direct haar partner helemaal af te wijzen.
Word hier een beetje moe van. Agressie is geen symptoon van een depressie. Dat is een uiting van een karaktertrek die al in hem zit.
En als mensen depressief zijn zijn ze ook niet van de wereld en je kan ze aan spreken op hun gedrag.
Deze man heeft al hulp voor de depressie ect maar wil dit voorval niet bespreken met zijn behandelaar.
Omdat hij dondersgoed weet dat wat hij heeft gedaan zo niet oke is.
woensdag 10 augustus 2016 om 15:16
quote:Corona67 schreef op 10 augustus 2016 @ 15:16:
Of hij het wel of niet bij volle gezondheid doet, doet er niet toe. Hij doet het en vindt het nauwelijks een probleem.
TO kan nooit 24/7 100% van de tijd erbij zijn. Stel dat haar man dan net echt te ver gaat?
Sommige risico's kun je nemen. Sommige nietPrecies.
Of hij het wel of niet bij volle gezondheid doet, doet er niet toe. Hij doet het en vindt het nauwelijks een probleem.
TO kan nooit 24/7 100% van de tijd erbij zijn. Stel dat haar man dan net echt te ver gaat?
Sommige risico's kun je nemen. Sommige nietPrecies.
woensdag 10 augustus 2016 om 15:22
quote:Goede-Fee schreef op 10 augustus 2016 @ 15:12:
[...]
Word hier een beetje moe van. Agressie is geen symptoon van een depressie. Dat is een uiting van een karaktertrek die al in hem zit.
En als mensen depressief zijn zijn ze ook niet van de wereld en je kan ze aan spreken op hun gedrag.
Deze man heeft al hulp voor de depressie ect maar wil dit voorval niet bespreken met zijn behandelaar.
Omdat hij dondersgoed weet dat wat hij heeft gedaan zo niet oke is.
Er zit een groot verschil tussen de manier waarop een depressie zich uit. Agressie kan wel degelijk een uitingsvorm zijn van een depressie; vooral bij mannen, omdat die vaak minder goed hun emoties (kunnen) uiten dan vrouwen.
En waar haal je het vandaan dat hij al hulp heeft? Zijn behandeling start pas in september staat in de openingspost. En iedereen zegt dan dat ie eerder hulp moet zoeken.... Waar dan? Overal zijn wachtlijsten, je bent niet zomaar aan de beurt!
[...]
Word hier een beetje moe van. Agressie is geen symptoon van een depressie. Dat is een uiting van een karaktertrek die al in hem zit.
En als mensen depressief zijn zijn ze ook niet van de wereld en je kan ze aan spreken op hun gedrag.
Deze man heeft al hulp voor de depressie ect maar wil dit voorval niet bespreken met zijn behandelaar.
Omdat hij dondersgoed weet dat wat hij heeft gedaan zo niet oke is.
Er zit een groot verschil tussen de manier waarop een depressie zich uit. Agressie kan wel degelijk een uitingsvorm zijn van een depressie; vooral bij mannen, omdat die vaak minder goed hun emoties (kunnen) uiten dan vrouwen.
En waar haal je het vandaan dat hij al hulp heeft? Zijn behandeling start pas in september staat in de openingspost. En iedereen zegt dan dat ie eerder hulp moet zoeken.... Waar dan? Overal zijn wachtlijsten, je bent niet zomaar aan de beurt!
woensdag 10 augustus 2016 om 15:26
quote:Bumba1985 schreef op 10 augustus 2016 @ 15:22:
[...]
Er zit een groot verschil tussen de manier waarop een depressie zich uit. Agressie kan wel degelijk een uitingsvorm zijn van een depressie; vooral bij mannen, omdat die vaak minder goed hun emoties (kunnen) uiten dan vrouwen.
En waar haal je het vandaan dat hij al hulp heeft? Zijn behandeling start pas in september staat in de openingspost. En iedereen zegt dan dat ie eerder hulp moet zoeken.... Waar dan? Overal zijn wachtlijsten, je bent niet zomaar aan de beurt!
Hij heeft een afspraak staan met zijn psych maar gaat het niet melden. Er staat nergens dat hij dat de 1e afspraak is.
Verder oneens en het is echt geen excuus en al was het wel een excuus. Kind gaat voor.
[...]
Er zit een groot verschil tussen de manier waarop een depressie zich uit. Agressie kan wel degelijk een uitingsvorm zijn van een depressie; vooral bij mannen, omdat die vaak minder goed hun emoties (kunnen) uiten dan vrouwen.
En waar haal je het vandaan dat hij al hulp heeft? Zijn behandeling start pas in september staat in de openingspost. En iedereen zegt dan dat ie eerder hulp moet zoeken.... Waar dan? Overal zijn wachtlijsten, je bent niet zomaar aan de beurt!
Hij heeft een afspraak staan met zijn psych maar gaat het niet melden. Er staat nergens dat hij dat de 1e afspraak is.
Verder oneens en het is echt geen excuus en al was het wel een excuus. Kind gaat voor.
woensdag 10 augustus 2016 om 15:32
quote:Bumba1985 schreef op 10 augustus 2016 @ 15:22:
[...]
Er zit een groot verschil tussen de manier waarop een depressie zich uit. Agressie kan wel degelijk een uitingsvorm zijn van een depressie; vooral bij mannen, omdat die vaak minder goed hun emoties (kunnen) uiten dan vrouwen.
Nou en? Al is het een symptoom van een depressie, al is het een psychose, al is het een zere kleine teen, nou en? Feit is dat er 2 kleine kinderen zijn waarvan 1 echt volkomen weerloos, en dat die 2 kinderen niet veilig zijn bij deze man. Dus moet hij zijn depressie, psychose, kleine teen of wat het dan ook is waar ie aan lijdt ergens anders gaan genezen, maar NIET bij dit babytje in de buurt.
Of wil je wachten op het volgende drama waarbij een man zijn baby uit het zolderraam gooit of doodslaat of wat dan ook? Vast ook allemaal mannen die iets mankeerden maar die baby's kunnen het niet navertellen.
[...]
Er zit een groot verschil tussen de manier waarop een depressie zich uit. Agressie kan wel degelijk een uitingsvorm zijn van een depressie; vooral bij mannen, omdat die vaak minder goed hun emoties (kunnen) uiten dan vrouwen.
Nou en? Al is het een symptoom van een depressie, al is het een psychose, al is het een zere kleine teen, nou en? Feit is dat er 2 kleine kinderen zijn waarvan 1 echt volkomen weerloos, en dat die 2 kinderen niet veilig zijn bij deze man. Dus moet hij zijn depressie, psychose, kleine teen of wat het dan ook is waar ie aan lijdt ergens anders gaan genezen, maar NIET bij dit babytje in de buurt.
Of wil je wachten op het volgende drama waarbij een man zijn baby uit het zolderraam gooit of doodslaat of wat dan ook? Vast ook allemaal mannen die iets mankeerden maar die baby's kunnen het niet navertellen.
Am Yisrael Chai!
woensdag 10 augustus 2016 om 15:35
quote:Goede-Fee schreef op 10 augustus 2016 @ 15:26:
[...]
Hij heeft een afspraak staan met zijn psych maar gaat het niet melden. Er staat nergens dat hij dat de 1e afspraak is.
Verder oneens en het is echt geen excuus en al was het wel een excuus. Kind gaat voor.
Ik vind het wel een excuus. Daar wil ik niet mee zeggen dat zijn gedrag normaal is of dat het maar gewoon moet worden geaccepteerd. Er moet zeker wel actie worden ondernomen om dit in de toekomst te voorkomen.
Maar ik snap niet wat het verschil is tussen iemand die vanuit een lichamelijke ziekte iets doet of vanuit een psychische ziekte. In het ene geval kun je op begrip rekenen, in het andere geval wordt er vaak gedacht dat het maar een kwestie van wilskracht is. Maar net zo goed als dat iemand met (bijvoorbeeld) een spasme niet door middel van wilskracht zijn lichaam kan bedwingen, kan iemand met psychische klachten ook niet opeens 'normaal doen' puur op wilskracht. Daar heeft ie hulp bij nodig. En ik hoop van harte dat hij dat ook krijgt en dat hij dan ook eerlijk zal zijn over zijn gevoelens en wat er is gebeurt.
[...]
Hij heeft een afspraak staan met zijn psych maar gaat het niet melden. Er staat nergens dat hij dat de 1e afspraak is.
Verder oneens en het is echt geen excuus en al was het wel een excuus. Kind gaat voor.
Ik vind het wel een excuus. Daar wil ik niet mee zeggen dat zijn gedrag normaal is of dat het maar gewoon moet worden geaccepteerd. Er moet zeker wel actie worden ondernomen om dit in de toekomst te voorkomen.
Maar ik snap niet wat het verschil is tussen iemand die vanuit een lichamelijke ziekte iets doet of vanuit een psychische ziekte. In het ene geval kun je op begrip rekenen, in het andere geval wordt er vaak gedacht dat het maar een kwestie van wilskracht is. Maar net zo goed als dat iemand met (bijvoorbeeld) een spasme niet door middel van wilskracht zijn lichaam kan bedwingen, kan iemand met psychische klachten ook niet opeens 'normaal doen' puur op wilskracht. Daar heeft ie hulp bij nodig. En ik hoop van harte dat hij dat ook krijgt en dat hij dan ook eerlijk zal zijn over zijn gevoelens en wat er is gebeurt.
woensdag 10 augustus 2016 om 15:35
quote:Bumba1985 schreef op 10 augustus 2016 @ 15:22:
[...]
Er zit een groot verschil tussen de manier waarop een depressie zich uit. Agressie kan wel degelijk een uitingsvorm zijn van een depressie; vooral bij mannen, omdat die vaak minder goed hun emoties (kunnen) uiten dan vrouwen.
En waar haal je het vandaan dat hij al hulp heeft? Zijn behandeling start pas in september staat in de openingspost. En iedereen zegt dan dat ie eerder hulp moet zoeken.... Waar dan? Overal zijn wachtlijsten, je bent niet zomaar aan de beurt!Bij de paaz kun je wel met spoed worden opgenomen met depressie.
[...]
Er zit een groot verschil tussen de manier waarop een depressie zich uit. Agressie kan wel degelijk een uitingsvorm zijn van een depressie; vooral bij mannen, omdat die vaak minder goed hun emoties (kunnen) uiten dan vrouwen.
En waar haal je het vandaan dat hij al hulp heeft? Zijn behandeling start pas in september staat in de openingspost. En iedereen zegt dan dat ie eerder hulp moet zoeken.... Waar dan? Overal zijn wachtlijsten, je bent niet zomaar aan de beurt!Bij de paaz kun je wel met spoed worden opgenomen met depressie.
woensdag 10 augustus 2016 om 15:35
quote:fashionvictim schreef op 10 augustus 2016 @ 15:32:
[...]
Nou en? Al is het een symptoom van een depressie, al is het een psychose, al is het een zere kleine teen, nou en? Feit is dat er 2 kleine kinderen zijn waarvan 1 echt volkomen weerloos, en dat die 2 kinderen niet veilig zijn bij deze man. Dus moet hij zijn depressie, psychose, kleine teen of wat het dan ook is waar ie aan lijdt ergens anders gaan genezen, maar NIET bij dit babytje in de buurt.
Of wil je wachten op het volgende drama waarbij een man zijn baby uit het zolderraam gooit of doodslaat of wat dan ook? Vast ook allemaal mannen die iets mankeerden maar die baby's kunnen het niet navertellen.Daar is ze nu toch ook actie voor aan het ondernemen, zodat hij niet meer met haar kindje alleen is?!
[...]
Nou en? Al is het een symptoom van een depressie, al is het een psychose, al is het een zere kleine teen, nou en? Feit is dat er 2 kleine kinderen zijn waarvan 1 echt volkomen weerloos, en dat die 2 kinderen niet veilig zijn bij deze man. Dus moet hij zijn depressie, psychose, kleine teen of wat het dan ook is waar ie aan lijdt ergens anders gaan genezen, maar NIET bij dit babytje in de buurt.
Of wil je wachten op het volgende drama waarbij een man zijn baby uit het zolderraam gooit of doodslaat of wat dan ook? Vast ook allemaal mannen die iets mankeerden maar die baby's kunnen het niet navertellen.Daar is ze nu toch ook actie voor aan het ondernemen, zodat hij niet meer met haar kindje alleen is?!
woensdag 10 augustus 2016 om 15:37
quote:Bumba1985 schreef op 10 augustus 2016 @ 15:22:
[...]
Er zit een groot verschil tussen de manier waarop een depressie zich uit. Agressie kan wel degelijk een uitingsvorm zijn van een depressie; vooral bij mannen, omdat die vaak minder goed hun emoties (kunnen) uiten dan vrouwen.
En waar haal je het vandaan dat hij al hulp heeft? Zijn behandeling start pas in september staat in de openingspost. En iedereen zegt dan dat ie eerder hulp moet zoeken.... Waar dan? Overal zijn wachtlijsten, je bent niet zomaar aan de beurt!Het interesseert mij niet waarom hij zich zo gedraagt tegenover de baby. Hoe dan ook zou ik hem niet in de buurt willen hebben tot er hulp of begeleiding is en het beter gaat (en hij dus inziet hoe fout hij was). Ik zeg niet dat TO de relatie accuut moet verbreken, wel dat zij haar kinderen in veiligheid moet brengen. Dus: hij weg of zij met kinderen weg. En of hulp niet meteen beschikbaar is weet ik niet. Wat mij betreft is hier wel sprake van een crisissituatie.
[...]
Er zit een groot verschil tussen de manier waarop een depressie zich uit. Agressie kan wel degelijk een uitingsvorm zijn van een depressie; vooral bij mannen, omdat die vaak minder goed hun emoties (kunnen) uiten dan vrouwen.
En waar haal je het vandaan dat hij al hulp heeft? Zijn behandeling start pas in september staat in de openingspost. En iedereen zegt dan dat ie eerder hulp moet zoeken.... Waar dan? Overal zijn wachtlijsten, je bent niet zomaar aan de beurt!Het interesseert mij niet waarom hij zich zo gedraagt tegenover de baby. Hoe dan ook zou ik hem niet in de buurt willen hebben tot er hulp of begeleiding is en het beter gaat (en hij dus inziet hoe fout hij was). Ik zeg niet dat TO de relatie accuut moet verbreken, wel dat zij haar kinderen in veiligheid moet brengen. Dus: hij weg of zij met kinderen weg. En of hulp niet meteen beschikbaar is weet ik niet. Wat mij betreft is hier wel sprake van een crisissituatie.
woensdag 10 augustus 2016 om 15:38
quote:shisha schreef op 10 augustus 2016 @ 15:35:
[...]
Bij de paaz kun je wel met spoed worden opgenomen met depressie.Misschien heeft de huisarts geconstateerd dat dit niet nodig was. Daarom is het wel heel belangrijk dat haar partner open kaart gaat spelen, want ik ben het ermee eens dat een opname in dit geval wel eens heel goed zou kunnen zijn.
[...]
Bij de paaz kun je wel met spoed worden opgenomen met depressie.Misschien heeft de huisarts geconstateerd dat dit niet nodig was. Daarom is het wel heel belangrijk dat haar partner open kaart gaat spelen, want ik ben het ermee eens dat een opname in dit geval wel eens heel goed zou kunnen zijn.
woensdag 10 augustus 2016 om 15:40
quote:Bumba1985 schreef op 10 augustus 2016 @ 15:38:
[...]
Misschien heeft de huisarts geconstateerd dat dit niet nodig was. Daarom is het wel heel belangrijk dat haar partner open kaart gaat spelen, want ik ben het ermee eens dat een opname in dit geval wel eens heel goed zou kunnen zijn.Ja, ik ken een man die een paar maanden werd opgenomen, depressief, na een paar weken ging hij oefenen om weer thuis te zijn. Van een paar uurtjes naar een hele dag, totdat hij weer thuis kon zijn bij zijn vrouw en kinderen.
[...]
Misschien heeft de huisarts geconstateerd dat dit niet nodig was. Daarom is het wel heel belangrijk dat haar partner open kaart gaat spelen, want ik ben het ermee eens dat een opname in dit geval wel eens heel goed zou kunnen zijn.Ja, ik ken een man die een paar maanden werd opgenomen, depressief, na een paar weken ging hij oefenen om weer thuis te zijn. Van een paar uurtjes naar een hele dag, totdat hij weer thuis kon zijn bij zijn vrouw en kinderen.
woensdag 10 augustus 2016 om 15:40
quote:Bumba1985 schreef op 10 augustus 2016 @ 15:35:
[...]
Ik vind het wel een excuus. Daar wil ik niet mee zeggen dat zijn gedrag normaal is of dat het maar gewoon moet worden geaccepteerd. Er moet zeker wel actie worden ondernomen om dit in de toekomst te voorkomen.
Maar ik snap niet wat het verschil is tussen iemand die vanuit een lichamelijke ziekte iets doet of vanuit een psychische ziekte. In het ene geval kun je op begrip rekenen, in het andere geval wordt er vaak gedacht dat het maar een kwestie van wilskracht is. Maar net zo goed als dat iemand met (bijvoorbeeld) een spasme niet door middel van wilskracht zijn lichaam kan bedwingen, kan iemand met psychische klachten ook niet opeens 'normaal doen' puur op wilskracht. Daar heeft ie hulp bij nodig. En ik hoop van harte dat hij dat ook krijgt en dat hij dan ook eerlijk zal zijn over zijn gevoelens en wat er is gebeurt.Daar gaat het helemaal niet om. Het gaat om de veiligheid van de kinderen. Niet om het waarom en over of er een excuus is voor de daden en geestesgesteldheid van de man van TO. En wat mij betreft gaat de veiligheid van de kinderen boven eventueel begrip voor de vader. Bovendien ziet hij niet wat hij verkeerd heeft gedaan (want het waren maar zachte tikjes), dat vind ik ook alarmerend.
[...]
Ik vind het wel een excuus. Daar wil ik niet mee zeggen dat zijn gedrag normaal is of dat het maar gewoon moet worden geaccepteerd. Er moet zeker wel actie worden ondernomen om dit in de toekomst te voorkomen.
Maar ik snap niet wat het verschil is tussen iemand die vanuit een lichamelijke ziekte iets doet of vanuit een psychische ziekte. In het ene geval kun je op begrip rekenen, in het andere geval wordt er vaak gedacht dat het maar een kwestie van wilskracht is. Maar net zo goed als dat iemand met (bijvoorbeeld) een spasme niet door middel van wilskracht zijn lichaam kan bedwingen, kan iemand met psychische klachten ook niet opeens 'normaal doen' puur op wilskracht. Daar heeft ie hulp bij nodig. En ik hoop van harte dat hij dat ook krijgt en dat hij dan ook eerlijk zal zijn over zijn gevoelens en wat er is gebeurt.Daar gaat het helemaal niet om. Het gaat om de veiligheid van de kinderen. Niet om het waarom en over of er een excuus is voor de daden en geestesgesteldheid van de man van TO. En wat mij betreft gaat de veiligheid van de kinderen boven eventueel begrip voor de vader. Bovendien ziet hij niet wat hij verkeerd heeft gedaan (want het waren maar zachte tikjes), dat vind ik ook alarmerend.
woensdag 10 augustus 2016 om 15:40
quote:SallySpectra schreef op 10 augustus 2016 @ 15:37:
[...]
Het interesseert mij niet waarom hij zich zo gedraagt tegenover de baby. Hoe dan ook zou ik hem niet in de buurt willen hebben tot er hulp of begeleiding is en het beter gaat (en hij dus inziet hoe fout hij was). Ik zeg niet dat TO de relatie accuut moet verbreken, wel dat zij haar kinderen in veiligheid moet brengen. Dus: hij weg of zij met kinderen weg. En of hulp niet meteen beschikbaar is weet ik niet. Wat mij betreft is hier wel sprake van een crisissituatie.
Dat ben ik zeker met je eens. Maar ik hoop ook dat je snapt dat je iemand met psychische problemen uiteindelijk niet meer kan aanrekenen wat hij op zo'n moment heeft gedaan.
Maargoed, misschien moet je zelf ooit psychische problemen hebben gehad om te begrijpen dat je echt niet jezelf bent en heel andere gedachtengangen kunt hebben als je in zo'n fase zit. Ik ben in elk geval blij dat niet iedereen direct iemand afschrijft op het moment dat iemand zo depressief is.
[...]
Het interesseert mij niet waarom hij zich zo gedraagt tegenover de baby. Hoe dan ook zou ik hem niet in de buurt willen hebben tot er hulp of begeleiding is en het beter gaat (en hij dus inziet hoe fout hij was). Ik zeg niet dat TO de relatie accuut moet verbreken, wel dat zij haar kinderen in veiligheid moet brengen. Dus: hij weg of zij met kinderen weg. En of hulp niet meteen beschikbaar is weet ik niet. Wat mij betreft is hier wel sprake van een crisissituatie.
Dat ben ik zeker met je eens. Maar ik hoop ook dat je snapt dat je iemand met psychische problemen uiteindelijk niet meer kan aanrekenen wat hij op zo'n moment heeft gedaan.
Maargoed, misschien moet je zelf ooit psychische problemen hebben gehad om te begrijpen dat je echt niet jezelf bent en heel andere gedachtengangen kunt hebben als je in zo'n fase zit. Ik ben in elk geval blij dat niet iedereen direct iemand afschrijft op het moment dat iemand zo depressief is.
