Q&A Religie

02-01-2017 11:33 1212 berichten
Alle reacties Link kopieren
Naar aanleiding van een mooi gesprek op de Actueel-Pijler, wil ik graag dit topic openen.



Mijn idee is dat dit een plaats is waar forummers elkaar vragen kunnen stellen over religie en hoe dat ervaren wordt door anderen (of juist niet).



Het is misschien overbodig om te zeggen, maar het is een zeer persoonlijk en gevoelig onderwerp. Daarom wil ik heel graag vragen of er respectvol gereageerd kan worden, en we bereid kunnen zijn naar elkaar te luisteren. Verschillende meningen en visies zijn van harte welkom, maar val elkaar er alsjeblieft niet op aan.



TO trapt af met de eerste vraag:

Een algemene, hoe zijn de gelovige forummers met religie in aanraking gekomen?
quote:amarna schreef op 09 januari 2017 @ 15:22:

[...]



Als jij een gelovige niet serieus kunt nemen, stel je je toch boven hem of haar?

Met zo'n houding kun je de discussie beter helemaal niet aangaan.Nee, wel typisch weer zo'n gedachtegang van een gelovige....... Als ik je niet serieus neem als gelovige, zet ik je nog niet weg als mens. Ik zie dat gelovige gewoon niet zo, want als het een gelovige zo uitkomt, wringt hij zich net zo lang in allerlei bochten, hij is zelfs bereid zijn gelovige jas voor het moment uit te doen, om maar gehoord of gezien te worden. Ik vind de houding van een gelovige absoluut niet passen in een discussie, vandaar dat TO ook regelmatig haar woord uitsluitend aan gelovigen richt, omdat vrije denkers hun beeld vertroebelen.
quote:Carabosse schreef op 09 januari 2017 @ 15:07:

[...]





Ik bewijs een gelovige een dienst door hem als gelovige niet serieus te nemen, maar diegene weer te 'reduceren' of te relativeren tot een mens. Jouw interpretatie bewijst voor mij dat ik gelovigen met veel zout moet nemen. Door mij vooringenomen te noemen maak jij jezelf groter dan je bent. Noem het maar taalhandigheid, dat vind ik wel grappig eigenlijk. Maar enerzijds wil je erkenning voor je geloof en anderzijds vraag je me jouw geloof los te zien van jouw persoon... Dan ken je jezelf twee persoonlijkheden of een dubbelmoraal toe.



sorry, maar welke woorden draai ik om? Ik citeer je letterlijk!



Wat in me opkomt is de vraag wat je nou halverwege een discussie doet als je er plotseling achter komt dat ik geloof. Voor jouw beeldvorming: ik ben qua uiterlijk totaal niet herkenbaar als gelovige. Dus op voorhand kun je niet weten wat mijn opvattingen zijn. Is dan alles wat ik tot dan toe gezegd heb ineens onzin of zo?



Ter vergelijking: honderd jaar geleden kregen vrouwen in de wetenschap nauwelijks voet aan de grond. Hadden ze al het uitzonderlijke geluk dat ze mochten studeren, dan had hun studie daarna geen enkel nut omdat ze structureel werden genegeerd door hun mannelijke collega's. Ze konden toch niks zinnigs bedenken, want het waren nu eenmaal vrouwen, zo was de gangbare opvatting.



Daar doet jouw betoog mij een beetje aan denken.
quote:Dymphnatam schreef op 09 januari 2017 @ 15:26:

[...]





sorry, maar welke woorden draai ik om? Ik citeer je letterlijk!



Wat in me opkomt is de vraag wat je nou halverwege een discussie doet als je er plotseling achter komt dat ik geloof. Voor jouw beeldvorming: ik ben qua uiterlijk totaal niet herkenbaar als gelovige. Dus op voorhand kun je niet weten wat mijn opvattingen zijn. Is dan alles wat ik tot dan toe gezegd heb ineens onzin of zo?



Ter vergelijking: honderd jaar geleden kregen vrouwen in de wetenschap nauwelijks voet aan de grond. Hadden ze al het uitzonderlijke geluk dat ze mochten studeren, dan had hun studie daarna geen enkel nut omdat ze structureel werden genegeerd door hun mannelijke collega's. Ze konden toch niks zinnigs bedenken, want het waren nu eenmaal vrouwen, zo was de gangbare opvatting.



Daar doet jouw betoog mij een beetje aan denken.Waarom zie je er aan de buitenkant niet uit als gelovige, maar ben je dat van binnen wel? Zodra jij tegen mij begint te praten, zou ik jou ontmaskeren als gelovige. Wellicht herken ik jou al als gelovige aan je lichaamshouding.
Alle reacties Link kopieren
quote:Carabosse schreef op 09 januari 2017 @ 15:25:

[...]





Nee, wel typisch weer zo'n gedachtegang van een gelovige....... Als ik je niet serieus neem als gelovige, zet ik je nog niet weg als mens. Ik zie dat gelovige gewoon niet zo, want als het een gelovige zo uitkomt, wringt hij zich net zo lang in allerlei bochten, hij is zelfs bereid zijn gelovige jas voor het moment uit te doen, om maar gehoord of gezien te worden.



Dat bedoel ik nu precies. Als je zó over gelovigen denkt en hen allemaal zo ziet, voel je je beter dan hen.

Waarom moet je mij los van mijn geloof zien? Het hoort bij mij.
quote:Dymphnatam schreef op 09 januari 2017 @ 15:09:

[...]





Even helemaal uit mijzelf sprekend: ikzelf waardeer het enorm als er vragen worden gesteld. Tien keer liever dan dat er op voorhand aannames worden gedaan, of dat ik als achterlijk wordt versleten omdat ik geloof. Het gaat ook niet om jou persoonlijk. Ik lees je posts hier en vind dat je erg respectvol ben.

Mijn allergie komt een beetje neer op wat hierboven ook al werd geschreven: het altijd maar verantwoording moeten afleggen over zaken waar je soms nog niet eens over nagedacht hebt. Dat ben je op een gegeven moment echt wel flink zat hoor.

Overigens kan ik me prima inbeelden hoe je als "buitenstaander" tegen het geloof aankijkt, Ik heb zelf ook het grootste gedeelte van mijn leven daar gestaan. Ben pas laat "tot het geloof gekomen" (heeft iemand daar een betere term voor?) en ken dus beide gezichtspunten.

Fijn om te horen dat ik hier in ieder geval niet onrespectvol overkom Mijn allergie zit hem daar dus een beetje in, dat het vaak voelt dat puur mijn eigen overtuigingen al onrespectvol zijn.



Jouw allergie kan ik me goed voorstellen. Ik weet even niet meer wie het net zei, maar bijvoorbeeld die verwachting dat alle moslims afstand nemen van IS vind ik ook een erg nare manier van over één kam scheren.



Ik ben overigens wel vaak benieuwd hoe mensen 'slechte' dingen die aan hun geloof worden gekoppeld zelf zien. Of je dat ervaart als misbruik van het goede bijvoorbeeld, of op een hele andere manier die ik niet kan verzinnen.
Alle reacties Link kopieren
quote:Carabosse schreef op 09 januari 2017 @ 15:28:

[...]



Waarom zie je er aan de buitenkant niet uit als gelovige, maar ben je dat van binnen wel? Zodra jij tegen mij begint te praten, zou ik jou ontmaskeren als gelovige. Wellicht herken ik jou al als gelovige aan je lichaamshouding.



Laat me niet lachen! Dus volgens jou zijn gelovigen eenvoudig te spotten?

Echt, je scheert alle gelovigen over één kam.

Hoe zie ik, een vrijzinnig protestantse, er dan volgens jou uit? Hoe lijd ik mijn leven? Wat zijn mijn interesses?
quote:amarna schreef op 09 januari 2017 @ 15:29:

[...]





Dat bedoel ik nu precies. Als je zó over gelovigen denkt en hen allemaal zo ziet, voel je je beter dan hen.

Waarom moet je mij los van mijn geloof zien? Het hoort bij mij.Ik kan mij alleen in mensen verplaatsen, sorry hoor. Jij etiketteert jezelf als gelovige, jij maakt zelf iets bijzonders van jezelf, niet ik.
Alle reacties Link kopieren
Bij de uitoefening van je beroep (verkoopster, administratief medewerkster, gynaecoloog, advocaat) is het niet van belang of je wel/niet gelovig bent en zal ook niet uitmaken.

Sommige mensen zeggen makkelijk dat ze gelovige mensen niet helemaal serieus nemen, dat zijn mensen waarmee ze niet dik bevriend kunnen zijn/serieus nemen als gesprekspartner omdat standpunten zo erg afwijken (lees 'mensen die in een god geloven en hem van alles toeschrijven zijn eigenlijk niet helemaal snugger in hun bovenkamer). Nu weet je zoiets natuurlijk niet altijd van mensen.

Als je dmv de techniek zwanger bent geworden en middels een keizersnee bent bevallen, zul je het de gynaecoloog vast niet kwalijk nemen dat ie gelovig is. Of meende je dat al te kunnen merken aan de manier waarop 'ie opereerde?
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)

"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
Alle reacties Link kopieren
quote:Carabosse schreef op 09 januari 2017 @ 15:35:

[...]





Ik kan mij alleen in mensen verplaatsen, sorry hoor. Jij etiketteert jezelf als gelovige, jij maakt zelf iets bijzonders van jezelf, niet ik.Jij ziet mensen los van hun geloof. Ik zie het als een deel van hen. Net als hun lengte, hun humor, hun interesses.
Vraag aan de gelovigen: wie gelooft er letterlijk het scheppingsverhaal en waarom?
Alle reacties Link kopieren
@IlseBr, wat jij zegt over houvast en dergelijk herken ik uit gesprekken met andere gelovigen. Dat men in moeilijke tijden er heel veel steun aan heeft, met name als er ook nog een gemeenschap bij hoort. Nu denk ik dat het voor een niet gelovige hetzelfde is, dat je in moeilijke tijden steun hebt van je omgeving en als je die niet hebt, dat je op jezelf moet steunen. Als gelovige heb je dan eigenlijk nog een beetje extra steun van God.



Ik kan mij voorstellen dat sommige mensen sceptisch zijn over dat duwtje, maar ik heb gemerkt dat het kleinste gebaar al veel kan voorstellen. Ik stuur wel eens een kaartje naar mensen die het moeilijk hebben (hoor ik dan via via), en vaak hoor ik via via terug, dat diegene er heel veel steun aan hebben gehad. Ook al kennen zij mij niet, maar vaak het idee dat er zomaar iemand aan je denkt al heel fijn is. Dus als je echt gelooft, is het idee dat je nooit echt alleen bent, denk ik ook best fijn.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
Alle reacties Link kopieren
quote:simbalabimba schreef op 09 januari 2017 @ 15:37:

Sommige mensen zeggen makkelijk dat ze gelovige mensen niet helemaal serieus nemen, dat zijn mensen waarmee ze niet dik bevriend kunnen zijn/serieus nemen als gesprekspartner omdat standpunten zo erg afwijken (lees 'mensen die in een god geloven en hem van alles toeschrijven zijn eigenlijk niet helemaal snugger in hun bovenkamer). Nu weet je zoiets natuurlijk niet altijd van mensen.



Ik merk dat ik gelovigen (of het nu Christelijk, boompraters, gezondheidsfanaten of de kerk van het vliegende spagettimonster zijn) serieus neem, totdat moment dat ze er heel 'raar' over gaan doen. Onder raar doen schaar ik, bekeringsdrang, het in elke zin verwijzen naar het geloof of zo'n lyrisch verhaal waarom hun leven nu zoveel beter is (zonder logische aanleiding) of aangeven dat ik/mijn leven raar is omdat ik niet hetzelfde geloof. Dan denk ik; oké.

Gek genoeg heb ik dan het vaakst te maken gezondheidsfanaten die mij dan mijn lekkers uit mijn mond proberen te praten...
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
Alle reacties Link kopieren
quote:Carabosse schreef op 09 januari 2017 @ 15:25:

[...]





Nee, wel typisch weer zo'n gedachtegang van een gelovige....... Als ik je niet serieus neem als gelovige, zet ik je nog niet weg als mens. Ik zie dat gelovige gewoon niet zo, want als het een gelovige zo uitkomt, wringt hij zich net zo lang in allerlei bochten, hij is zelfs bereid zijn gelovige jas voor het moment uit te doen, om maar gehoord of gezien te worden. Ik vind de houding van een gelovige absoluut niet passen in een discussie, vandaar dat TO ook regelmatig haar woord uitsluitend aan gelovigen richt, omdat vrije denkers hun beeld vertroebelen.



Mijn geloof is een deel van mij dat ik niet naar behoefte uit of aan kan zetten. Het is altijd deel van mij. Natuurlijk praat ik er niet altijd over met iedereen. Niet omdat ik het wil verbergen maar omdat het soms gewoon niet vaar komt. Maar mijn geloof maakt me deels tot wie ik ben. Het beïnvloed hoe ik de wereld zie, hoe ik aan kijk tegen bepaalde zaken,hoe ik reageer, hoe ik stem en nog veel meer dingen.

Het is niet het enige. Er zijn nog veel meer zaken die mij vormen maar ook die vormen deel van mij. Sommigen minder intrinsiek dan anderen.

Het geloof dringt heel diep in het zelf door en in het wereldbeeld.



Je hoeft van mij geen enkel respect voor het geloof te hebben. Dat staat los van mij. Echter als je geen respect hebt voor mij als gelovige heb je dat ook niet voor mij als mens omdat het nu eenmaal deel uitmaakt van wie ik ben. Wat je ook niet hoeft te hebben maar het gesprek stopt dan natuurlijk wel vrij vlug.
quote:Carabosse schreef op 09 januari 2017 @ 15:28:

[...]



Waarom zie je er aan de buitenkant niet uit als gelovige, maar ben je dat van binnen wel? Zodra jij tegen mij begint te praten, zou ik jou ontmaskeren als gelovige. Wellicht herken ik jou al als gelovige aan je lichaamshouding.





Bijzonder mensbeeld heb jij. Ik probeer even in jouw gedachtengang mee te gaan. Ik ben dus pas een ECHTE gelovige als ik mijn haar in een knot draag, plooirokken tot op mijn enkels heb, en een ziekenfondsbrilletje of zo? En als ik om de drie zinnen een kruisje sla? Is dat jouw beeld van een gelovig iemand?



(sorry als ik hiermee iemand beledig. Het gaat me er om een beeld neer te zetten)
quote:Valia_1 schreef op 09 januari 2017 @ 16:08:

[...]





Mijn geloof is een deel van mij dat ik niet naar behoefte uit of aan kan zetten. Het is altijd deel van mij. Natuurlijk praat ik er niet altijd over met iedereen. Niet omdat ik het wil verbergen maar omdat het soms gewoon niet vaar komt. Maar mijn geloof maakt me deels tot wie ik ben. Het beïnvloed hoe ik de wereld zie, hoe ik aan kijk tegen bepaalde zaken,hoe ik reageer, hoe ik stem en nog veel meer dingen.

Het is niet het enige. Er zijn nog veel meer zaken die mij vormen maar ook die vormen deel van mij. Sommigen minder intrinsiek dan anderen.

Het geloof dringt heel diep in het zelf door en in het wereldbeeld.



Je hoeft van mij geen enkel respect voor het geloof te hebben. Dat staat los van mij. Echter als je geen respect hebt voor mij als gelovige heb je dat ook niet voor mij als mens omdat het nu eenmaal deel uitmaakt van wie ik ben. Wat je ook niet hoeft te hebben maar het gesprek stopt dan natuurlijk wel vrij vlug.Mooie post. Zo mee eens!
quote:amarna schreef op 09 januari 2017 @ 15:40:

[...]





Jij ziet mensen los van hun geloof. Ik zie het als een deel van hen. Net als hun lengte, hun humor, hun interesses.Het is niet zo dat ik hun geloof wegzet, ik zie geen geloof, ik zie een 'dwaling van de geest' en dat die 'dwaling van de geest' waarschijnlijk invloed op ze uitoefent, ik zie dus mensen onder invloed van de dwaling van hun geest. Wat jouw geloof betreft is het dwaling van de geest-light, maar het blijft dwaling, want er geen enkel bewijs voor jouw overtuigingen.
quote:Hetvrijewoord schreef op 09 januari 2017 @ 15:42:

Vraag aan de gelovigen: wie gelooft er letterlijk het scheppingsverhaal en waarom?Ik niet. Sorry
quote:Carabosse schreef op 09 januari 2017 @ 16:14:

[...]





Het is niet zo dat ik hun geloof wegzet, ik zie geen geloof, ik zie een 'dwaling van de geest' en dat die 'dwaling van de geest' waarschijnlijk invloed op ze uitoefent, ik zie dus mensen onder invloed van de dwaling van hun geest. Wat jouw geloof betreft is het dwaling van de geest-light, maar het blijft dwaling, want er geen enkel bewijs voor jouw overtuigingen.Geloof is dus een soort psychische aandoening in jouw beleving. Direct te herkennen omdat mensen onsamenhangende taal uitslaan?
quote:Dymphnatam schreef op 09 januari 2017 @ 16:15:

[...]



Ik niet. SorryDaar hoef je geen sorry bij te schrijven.
quote:Dymphnatam schreef op 09 januari 2017 @ 16:09:

[...]





Bijzonder mensbeeld heb jij. Ik probeer even in jouw gedachtengang mee te gaan. Ik ben dus pas een ECHTE gelovige als ik mijn haar in een knot draag, plooirokken tot op mijn enkels heb, en een ziekenfondsbrilletje of zo? En als ik om de drie zinnen een kruisje sla? Is dat jouw beeld van een gelovig iemand?



(sorry als ik hiermee iemand beledig. Het gaat me er om een beeld neer te zetten)Nee, ze zien er bijna zo uit als vrije denkers, maar toch net iets anders. Misschien is het omdat gelovigen te erg hun best doen om op een vrijdenker te lijken. Misschien niet meer in mij proberen te verplaatsen, ik ben geen gelovige.
quote:Carabosse schreef op 09 januari 2017 @ 16:19:

[...]





Nee, ze zien er bijna zo uit als vrije denkers, maar toch net iets anders.Hoe anders dan? Ik blijf me afvragen wat die "lichaamshouding" dan doet. Knielen ze vaak tijdens een gesprek of zo?
quote:Dymphnatam schreef op 09 januari 2017 @ 16:20:

[...]





Hoe anders dan? Ik blijf me afvragen wat die "lichaamshouding" dan doet. Knielen ze vaak tijdens een gesprek of zo?Vroeger wel he, sloegen ze om de haverklap een kruisje, maar dat durven gelovigen niet meer.... Ik denk dat als ik je het geheim vertel, gelovigen zich nog meer zullen aanpassen om maar niet op te vallen. xD
quote:Valia_1 schreef op 09 januari 2017 @ 16:08:

[...]





Mijn geloof is een deel van mij dat ik niet naar behoefte uit of aan kan zetten. Het is altijd deel van mij. Natuurlijk praat ik er niet altijd over met iedereen. Niet omdat ik het wil verbergen maar omdat het soms gewoon niet vaar komt. Maar mijn geloof maakt me deels tot wie ik ben. Het beïnvloed hoe ik de wereld zie, hoe ik aan kijk tegen bepaalde zaken,hoe ik reageer, hoe ik stem en nog veel meer dingen.

Het is niet het enige. Er zijn nog veel meer zaken die mij vormen maar ook die vormen deel van mij. Sommigen minder intrinsiek dan anderen.

Het geloof dringt heel diep in het zelf door en in het wereldbeeld.



Je hoeft van mij geen enkel respect voor het geloof te hebben. Dat staat los van mij. Echter als je geen respect hebt voor mij als gelovige heb je dat ook niet voor mij als mens omdat het nu eenmaal deel uitmaakt van wie ik ben. Wat je ook niet hoeft te hebben maar het gesprek stopt dan natuurlijk wel vrij vlug.



En daarom vind ik de vergelijking met voetbal mank gaan, ik weet niet meer of jij dat was.

Ook geeft weer aan hoe belangrijk het is kritisch te blijven want het heeft bij vele gelovigen een enorme invloed en die is niet perse wenselijk, zoals bijvoorbeeld in de politiek of in het onderwijs.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat niemand echt vrij is in zijn of haar denken. Veel wordt immers bepaald door de omgeving waarin je opgroeit, al is gevormd misschien een beter woord dan bepaald. En door latere ervaringen en dergelijke.



Ik denk eerder dat er een deling is tussen open en gesloten denken. En dat dat niet aan de hand van wel of niet religieus af te lezen is. Ik ken mensen die geloven en zeer gesloten denken, maar ook gelovigen die open denken en hetzelfde voor niet gelovigen. Of ze nu ook zo opgegroeid zijn, later bekeerd zijn of juist het geloof achter zich hebben gelaten.
quote:Carabosse schreef op 09 januari 2017 @ 16:23:

[...]





Vroeger wel he, sloegen ze om de haverklap een kruisje, maar dat durven gelovigen niet meer.... Ik denk dat als ik je het geheim vertel, gelovigen zich nog meer zullen aanpassen om maar niet op te vallen. xDohhhh.....het is een geheim!!! Vertel! Vertel! Ik heb namelijk een enorme behoefte om vooral niet op te vallen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven