Kinderen
alle pijlers
ervaringen bam-moeders?
maandag 24 juli 2017 om 08:39
karin12345 schreef: ↑23-07-2017 23:40Een eenoudergezin dat is ontstaan uit een scheiding of door de dood van een van de partners is toch echt wel wat anders dan een gezin van een bammoeder. En veroordelen is ook wat anders dan vraagtekens zetten bij zo'n keus.
Karin, mijn excuus dat ik er zo de draak mee steek. Dat komt door het, in mijn ogen, lachwekkende standpunt. Maar ik hoor er ook rekening mee te houden dat jij dit serieus meent. Dat maakt het voor mij niet meer begrijpelijk maar misschien al wel een stuk minder om te lachen.
Even serieus ten aanzien van het bovenstaande: een eenoudergezin wat ontstaan is door trauma is in elk geval een trauma rijker dan een eenoudergezin waarbij voor die vorm gekozen is, zonder trauma (of traumaatje als het allemaal niet zo spannend is).
En aangezien er eenoudergezinnen met trauma zijn die uitstekend functioneren is er ook niks mis met eenoudergezinnen die daar zonder trauma bewust voor kiezen. In beide gevallen is de samenstelling hetzelfde maar de ene heeft daar bewust voor gekozen en de andere niet.
En dan hebben we het nog niet eens over de gezinnen waarbij 2 ouders bijvoorbeeld 'voor de kinderen' bij elkaar blijven maar ondertussen elkaars bloed wel kunnen drinken. Dat zijn degene die dus feitelijk ook nog in hun trauma blijven hangen samen met hun kinderen. Sommige relaties tussen twee mensen zijn slecht/destructief/ontwricht maar sleept men de kinderen daar vrolijk in mee. Er zijn zelfs relaties die niet goed functioneren waarbij men vervolgens kinderen neemt om de relatie te verbeteren.
Er is voor alles wat te zeggen; maar het is in elk geval ruimschoots bewezen dat 1-oudergezinnen, bewust of niet, prima kunnen functioneren en dat 2-oudergezinnen totaal ontwricht kunnen zijn; juist omdat de relatie tussen de twee ouders ontwricht is. Blijft over dat 2-oudergezinnen ook prima kunnen functioneren als de relatie tussen beide ouders wel goed is; maar dat is dan wel een voorwaarde waar 1-oudergezinnen al niet aan hoeven te voldoen.
maandag 24 juli 2017 om 08:59
Soms vraag ik me af op welke manier BAM-moederschap dan wel aanvaard wordt in de maatschappij. Moet je dan echt zeggen dat je absoluut geen man kon krijgen en daarom maar deze noodoplossing hebt bedacht om aanvaard te worden? Ookal is dat niet de waarheid? Ik heb de indruk dat je je als bam-moeder precies heel onderdanig/nederig moet opstellen, precies of je moet je al op voorhand zielig en schuldig voelen en toestemming aan de 'gewone' moeders vragen om een kind te 'mogen' hebben. Ik vind dat er toch nog wel sprake is van discriminatie op dat gebied (of is het enkel hier op het forum)?
maandag 24 juli 2017 om 09:10
skipper2 schreef: ↑24-07-2017 08:59Soms vraag ik me af op welke manier BAM-moederschap dan wel aanvaard wordt in de maatschappij. Moet je dan echt zeggen dat je absoluut geen man kon krijgen en daarom maar deze noodoplossing hebt bedacht om aanvaard te worden? Ookal is dat niet de waarheid? Ik heb de indruk dat je je als bam-moeder precies heel onderdanig/nederig moet opstellen, precies of je moet je al op voorhand zielig en schuldig voelen en toestemming aan de 'gewone' moeders vragen om een kind te 'mogen' hebben. Ik vind dat er toch nog wel sprake is van discriminatie op dat gebied (of is het enkel hier op het forum)?
Gister schreven meerderen van ons al dit nog nooit in het echt te hebben meegemaakt.
En al wás het zo dat je zo'n tuttenbel als Karin of Lot zou tegenkomen, dan ga je je toch niet nederig opstellen?
Wat voor voorbeeld geef je daarmee aan je kind?
•
maandag 24 juli 2017 om 09:33
Mijn kinderen zitten op het speciaal onderwijs. Er zullen vast mensen zijn die denken dat dat te maken heeft met het feit dat ze in een éénoudergezin opgroeien.
In het begeleidingsplan van mijn jongste stond op een gegeven moment dat het feit dat hij in een éénoudergezin opgroeide een belemmerende factor was in zijn ontwikkeling.
Daar heb ik, uiteraard, mijn handtekening niet onder gezet. En iedereen was het er ook over eens dat dat een absurde opmerking was. De leerkracht die dat geschreven had is daar op aangesproken door de directeur.
Maar: er wordt door sommigen echt zo over gedacht, blijf daar alert op.
In het begeleidingsplan van mijn jongste stond op een gegeven moment dat het feit dat hij in een éénoudergezin opgroeide een belemmerende factor was in zijn ontwikkeling.
Daar heb ik, uiteraard, mijn handtekening niet onder gezet. En iedereen was het er ook over eens dat dat een absurde opmerking was. De leerkracht die dat geschreven had is daar op aangesproken door de directeur.
Maar: er wordt door sommigen echt zo over gedacht, blijf daar alert op.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 24 juli 2017 om 09:37
Ik kan oprecht zeggen dat ik nog geen ervaringen heb met negatieve beelden, niet bij collega's, vrienden, consultatiebureau, kinderopvang, huisarts, wie dan ook, zelfs niet bij de doop van mijn dochter. Uiteraard zullen er best mensen zijn die iets denken maar het niet zeggen, maar dat heb ik zelf ook als ik bepaalde relaties of gezinssituaties zie...je mag daar best over discussiëren, maar dan wel met respect en dus niet in termen van "geen man wilde je dus daarom maar..." etc.skipper2 schreef: ↑24-07-2017 08:59Soms vraag ik me af op welke manier BAM-moederschap dan wel aanvaard wordt in de maatschappij. Moet je dan echt zeggen dat je absoluut geen man kon krijgen en daarom maar deze noodoplossing hebt bedacht om aanvaard te worden? Ookal is dat niet de waarheid? Ik heb de indruk dat je je als bam-moeder precies heel onderdanig/nederig moet opstellen, precies of je moet je al op voorhand zielig en schuldig voelen en toestemming aan de 'gewone' moeders vragen om een kind te 'mogen' hebben. Ik vind dat er toch nog wel sprake is van discriminatie op dat gebied (of is het enkel hier op het forum)?
maandag 24 juli 2017 om 09:47
skipper2 schreef: ↑24-07-2017 08:59Soms vraag ik me af op welke manier BAM-moederschap dan wel aanvaard wordt in de maatschappij. Moet je dan echt zeggen dat je absoluut geen man kon krijgen en daarom maar deze noodoplossing hebt bedacht om aanvaard te worden? Ookal is dat niet de waarheid? Ik heb de indruk dat je je als bam-moeder precies heel onderdanig/nederig moet opstellen, precies of je moet je al op voorhand zielig en schuldig voelen en toestemming aan de 'gewone' moeders vragen om een kind te 'mogen' hebben. Ik vind dat er toch nog wel sprake is van discriminatie op dat gebied (of is het enkel hier op het forum)?
Wat een vreemd beeld van 'de maatschappij'. Het lijkt net alsof jouw vooroordelen ten aanzien van anderen groter zijn dan de oordelen van anderen.
En wat heeft het oordeel van willekeurige anderen nou eigenlijk te maken met jouw wens om moeder te worden. Alsof je je keuze moet afstemmen op een soort maatschappelijk gemiddelde? Neem dan maar meteen 2,1 kind.
maandag 24 juli 2017 om 09:49
Maar Frizz, het idee dat een kraamvrouw niet alleen mag zijn met haar kind is wat mij betreft ook al zo'n (voor)oordeel. Weliswaar niet specifiek gericht op bams, maar wel eentje waar bams eerder de dupe van worden.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 24 juli 2017 om 09:53
2,1 is het volgens mij allang niet meer. 1,6 toch tegenwoordig?shifty schreef: ↑24-07-2017 09:47Wat een vreemd beeld van 'de maatschappij'. Het lijkt net alsof jouw vooroordelen ten aanzien van anderen groter zijn dan de oordelen van anderen.
En wat heeft het oordeel van willekeurige anderen nou eigenlijk te maken met jouw wens om moeder te worden. Alsof je je keuze moet afstemmen op een soort maatschappelijk gemiddelde? Neem dan maar meteen 2,1 kind.
Ik zit op 3,5, dus ik heb mijn best gedaan.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 24 juli 2017 om 09:56
Ik weet niet of dat een vooroordeel is, bij mijn bevalling had ik aardig wat bloedverlies dus uit veiligheid voor mezelf adviseerden ze om niet alleen te slapen, ivm nabloeding of flauwvallen.
maandag 24 juli 2017 om 09:57
Niet 'niet alleen met haar kind', gewoon niet alleen in de nacht ivm nabloedingen en risico op flauwvallen. Dat betrek ik niet op alleenstaand ouderschap.
•
maandag 24 juli 2017 om 09:58
maandag 24 juli 2017 om 10:01
Ah, maar dat is dan neem ik aan alleen de eerste nacht?
Toen lag ik nog in het ziekenhuis, want keizersnede.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 24 juli 2017 om 10:12
Waarom zou je vraagtekens moeten zetten bij hoe andere mensen hun levens leiden? Doe je dat ook bij alle andere beslissingen die mensen nemen? Bij heterostellen die een kinderwens hebben en willen vervullen? Of bij stellen van hetzelfde geslacht? Bemoei je je ook met schoolkeuzes? Kledingkeuzes? Een huis kopen of huren? Wat voor boodschappen iemand doet? Kortom; allemaal normale keuzes, niks strafbaars of raars aan, in het leven van andere mensen waar jij eerlijk gezegd helemaal niks mee te maken hebt?karin12345 schreef: ↑23-07-2017 23:40Een eenoudergezin dat is ontstaan uit een scheiding of door de dood van een van de partners is toch echt wel wat anders dan een gezin van een bammoeder. En veroordelen is ook wat anders dan vraagtekens zetten bij zo'n keus.
Let maar gewoon op jezelf, dan ben je als het goed is al druk genoeg. Niemand heeft je gevraagd vraagtekens bij hun levenskeuzes te zetten. Jouw mening doet er helemaal niet toe.
maandag 24 juli 2017 om 14:32
Leuk dat jullie er zo over denken! Denk er net zo over! Hebben jullie eigenlijk tegen iedereen die je tegenkwam toen je zwanger was verteld dat je een bam-moeder was en hoe het zat met de donor (bekend/onbekend) of vinden jullie dat de info over de donor meer een zaak is van enkel de 'naaste familie'? Ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf geen bam-moeders persoonlijk ken in mijn omgeving, dus geen idee wat eigenlijk 'gebruikelijk' is op dat vlak.
maandag 24 juli 2017 om 14:34
Eens met Shifty en Timetraveler.
Ik ben opgegroeid in een eenoudergezin dat niet een eenoudergezin had moeten zijn. Prima dat andere mensen vonden dat wij wél binnen de hokjes pasten, maar opgevoed worden door iemand die iemand van net 30 heeft moeten begraven was nou ook niet bepaald feestelijk.
Ik heb veel te maken met opgroeiende kinderen en jong-volwassenen. Ze wonen in werkelijk allerlei gezinsvormen. Uiteindelijk zijn er, en ik weet dat het afgezaagd is, maar een paar dingen belangrijk: dat kinderen weten dat er van ze gehouden wordt, dat er voor ze gezorgd wordt en dat ze gestimuleerd worden. En voor al die dingen heb je niet per se een vagina én een piemel nodig. Opa's of oma's kunnen dat ook. Of gezinsvervangende tehuizen. Twee vaders of twee moeders, een vader of een moeder, een grote zus of een oom. of de ouders van een vriendje die tijdelijk voor je zorgen. Het kan allemaal en het is allemaal goed.
En als je je zorgen maakt om de ontwikkeling van de Nederlandse jeugd zijn er heel wat nuttigere taken en invullingen te bedenken dan het veroordelen van liefhebbende ouders omdat zij niet voor de gezinsvorm gekozen hebben die jij voor onbetwistbaar de beste houdt.
Ik ben opgegroeid in een eenoudergezin dat niet een eenoudergezin had moeten zijn. Prima dat andere mensen vonden dat wij wél binnen de hokjes pasten, maar opgevoed worden door iemand die iemand van net 30 heeft moeten begraven was nou ook niet bepaald feestelijk.
Ik heb veel te maken met opgroeiende kinderen en jong-volwassenen. Ze wonen in werkelijk allerlei gezinsvormen. Uiteindelijk zijn er, en ik weet dat het afgezaagd is, maar een paar dingen belangrijk: dat kinderen weten dat er van ze gehouden wordt, dat er voor ze gezorgd wordt en dat ze gestimuleerd worden. En voor al die dingen heb je niet per se een vagina én een piemel nodig. Opa's of oma's kunnen dat ook. Of gezinsvervangende tehuizen. Twee vaders of twee moeders, een vader of een moeder, een grote zus of een oom. of de ouders van een vriendje die tijdelijk voor je zorgen. Het kan allemaal en het is allemaal goed.
En als je je zorgen maakt om de ontwikkeling van de Nederlandse jeugd zijn er heel wat nuttigere taken en invullingen te bedenken dan het veroordelen van liefhebbende ouders omdat zij niet voor de gezinsvorm gekozen hebben die jij voor onbetwistbaar de beste houdt.
maandag 24 juli 2017 om 14:36
Ik ben altijd tegen iedereen overal open over geweest, maar dat is sowieso mijn aard.skipper2 schreef: ↑24-07-2017 14:32Leuk dat jullie er zo over denken! Denk er net zo over! Hebben jullie eigenlijk tegen iedereen die je tegenkwam toen je zwanger was verteld dat je een bam-moeder was en hoe het zat met de donor (bekend/onbekend) of vinden jullie dat de info over de donor meer een zaak is van enkel de 'naaste familie'? Ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf geen bam-moeders persoonlijk ken in mijn omgeving, dus geen idee wat eigenlijk 'gebruikelijk' is op dat vlak.
Ik denk dat er niets 'gebruikelijk' is en dat je moet kijken wat je zelf prettig vindt.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 24 juli 2017 om 14:47
Ik ben daar heel open over hoor. Nu komt het niet zo snel meer ter sprake maar ik vind het belangrijk, ook naar m'n kind toe, dat zijn bestaan een bewuste keuze is. En geen ongelukje.skipper2 schreef: ↑24-07-2017 14:32Leuk dat jullie er zo over denken! Denk er net zo over! Hebben jullie eigenlijk tegen iedereen die je tegenkwam toen je zwanger was verteld dat je een bam-moeder was en hoe het zat met de donor (bekend/onbekend) of vinden jullie dat de info over de donor meer een zaak is van enkel de 'naaste familie'? Ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf geen bam-moeders persoonlijk ken in mijn omgeving, dus geen idee wat eigenlijk 'gebruikelijk' is op dat vlak.
•
maandag 24 juli 2017 om 19:58
Ik ben er heel open over, beantwoord ook altijd de vragen die mensen erover hebben. Maar niet tegen iedereen die ik tegenkom hoorskipper2 schreef: ↑24-07-2017 14:32Leuk dat jullie er zo over denken! Denk er net zo over! Hebben jullie eigenlijk tegen iedereen die je tegenkwam toen je zwanger was verteld dat je een bam-moeder was en hoe het zat met de donor (bekend/onbekend) of vinden jullie dat de info over de donor meer een zaak is van enkel de 'naaste familie'? Ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf geen bam-moeders persoonlijk ken in mijn omgeving, dus geen idee wat eigenlijk 'gebruikelijk' is op dat vlak.
Tegen de moeders waar ik 10 minuten aan de rand van de ballenbak een praatje mee maak bijvoorbeeld niet. Maar bij meer structurele contacten komt het meestal wel ter sprake.
