Huisvrouw

24-07-2017 10:46 1985 berichten
Wat vinden jullie van een huisvrouw en als je daar bewust voor kiest?

Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?


Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.

Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
Alle reacties Link kopieren
We kunnen elkaar vliegen gaan zitten afvangen gebaseerd op persoonlijke denkbeelden, maar waar de hele emancipatie om ging, is volgens mij dit: dat vrouwen en mannen gelijke kansen zouden hebben op de arbeidsmarkt, en dat er een vrije keuze zou zijn om ofwel beiden te werken, ofwel één van de partners kostwinner te laten zijn, ofwel beiden gedeeltelijk kostwinner.

Dat huisvrouw/huisman zijn een zielig bestaan zou zijn (want weinig interessant en geen deel van de vaart der volkeren) vind ik raar. Blijkbaar vinden mensen het belangrijker (weliswaar tegen betaling) iemands anders "rommel" op te ruimen (of dat nou administratieve, commerciële, productieve of andere "rommel" is) dan thuis de eigen kiet op orde te houden, zodat het gezin een fijne, opgeruimde en schone plaats heeft om samen te zijn.

De overheid en andere instanties zijn er dus succesvol in geweest mensen de gedachte in het hoofd te planten dat hét ultieme geluk ligt in een baan buitenshuis, ook als is het nog zo'n suf baantje, alles beter dan voor je gezin zorgen thuis, want dan ben je toch in feite maar een soort van sloof. Elke dag uren lang duffe facturen inboeken ofzo is verre te prefereren boven het elke dag je eigen taken kunnen indelen thuis, en zorgen dat als iedereen thuis komt, daar een thuis vindt waar het goed toeven is.

En omdat iedereen daarin trapte en dus vond dat iedereen vooral buitenshuis moest werken om voor vol aangezien te worden, zijn de vaste lasten in de loop der jaren dusdanig opgeschroefd dat ze in feite zijn afgestemd op tweeverdieners en dat het voor veel mensen met één inkomen niet eens meer te behappen zou zijn, ook al zouden ze die vrije keuze WILLEN maken (want hé, die vrije keuze, daar ging het toch allemaal om?).
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
pejeka schreef:
10-08-2017 19:30
We kunnen elkaar vliegen gaan zitten afvangen gebaseerd op persoonlijke denkbeelden, maar waar de hele emancipatie om ging, is volgens mij dit: dat vrouwen en mannen gelijke kansen zouden hebben op de arbeidsmarkt, en dat er een vrije keuze zou zijn om ofwel beiden te werken, ofwel één van de partners kostwinner te laten zijn, ofwel beiden gedeeltelijk kostwinner.

Dat huisvrouw/huisman zijn een zielig bestaan zou zijn (want weinig interessant en geen deel van de vaart der volkeren) vind ik raar. Blijkbaar vinden mensen het belangrijker (weliswaar tegen betaling) iemands anders "rommel" op te ruimen (of dat nou administratieve, commerciële, productieve of andere "rommel" is) dan thuis de eigen kiet op orde te houden, zodat het gezin een fijne, opgeruimde en schone plaats heeft om samen te zijn.

De overheid en andere instanties zijn er dus succesvol in geweest mensen de gedachte in het hoofd te planten dat hét ultieme geluk ligt in een baan buitenshuis, ook als is het nog zo'n suf baantje, alles beter dan voor je gezin zorgen thuis, want dan ben je toch in feite maar een soort van sloof. Elke dag uren lang duffe facturen inboeken ofzo is verre te prefereren boven het elke dag je eigen taken kunnen indelen thuis, en zorgen dat als iedereen thuis komt, daar een thuis vindt waar het goed toeven is.

En omdat iedereen daarin trapte en dus vond dat iedereen vooral buitenshuis moest werken om voor vol aangezien te worden, zijn de vaste lasten in de loop der jaren dusdanig opgeschroefd dat ze in feite zijn afgestemd op tweeverdieners en dat het voor veel mensen met één inkomen niet eens meer te behappen zou zijn, ook al zouden ze die vrije keuze WILLEN maken (want hé, die vrije keuze, daar ging het toch allemaal om?).
Het is roepen in de woestijn Pejeka. Ik heb het opgegeven.
pejeka schreef:
10-08-2017 19:30
We kunnen elkaar vliegen gaan zitten afvangen gebaseerd op persoonlijke denkbeelden, maar waar de hele emancipatie om ging, is volgens mij dit: dat vrouwen en mannen gelijke kansen zouden hebben op de arbeidsmarkt, en dat er een vrije keuze zou zijn om ofwel beiden te werken, ofwel één van de partners kostwinner te laten zijn, ofwel beiden gedeeltelijk kostwinner.

Dat huisvrouw/huisman zijn een zielig bestaan zou zijn (want weinig interessant en geen deel van de vaart der volkeren) vind ik raar. Blijkbaar vinden mensen het belangrijker (weliswaar tegen betaling) iemands anders "rommel" op te ruimen (of dat nou administratieve, commerciële, productieve of andere "rommel" is) dan thuis de eigen kiet op orde te houden, zodat het gezin een fijne, opgeruimde en schone plaats heeft om samen te zijn.

De overheid en andere instanties zijn er dus succesvol in geweest mensen de gedachte in het hoofd te planten dat hét ultieme geluk ligt in een baan buitenshuis, ook als is het nog zo'n suf baantje, alles beter dan voor je gezin zorgen thuis, want dan ben je toch in feite maar een soort van sloof. Elke dag uren lang duffe facturen inboeken ofzo is verre te prefereren boven het elke dag je eigen taken kunnen indelen thuis, en zorgen dat als iedereen thuis komt, daar een thuis vindt waar het goed toeven is.

En omdat iedereen daarin trapte en dus vond dat iedereen vooral buitenshuis moest werken om voor vol aangezien te worden, zijn de vaste lasten in de loop der jaren dusdanig opgeschroefd dat ze in feite zijn afgestemd op tweeverdieners en dat het voor veel mensen met één inkomen niet eens meer te behappen zou zijn, ook al zouden ze die vrije keuze WILLEN maken (want hé, die vrije keuze, daar ging het toch allemaal om?).
Het één sluit het ander niet uit hè? Met twee deeltijd banen, is er nog genoeg tijd voor een gezonde zelfbereide maaltijd, een gezellig huis en schone was in de kast. Ook is er nog tijd voor vrijwilligerswerk, sport en sociale contacten.
Alle reacties Link kopieren
fashionvictim schreef:
10-08-2017 19:29
Ik ben juist heel benieuwd naar hoe jij over mijn argumenten denkt. Maar zoals ik al eerder had opgemerkt gaan huisvrouwen vrijwel nooit op valide argumenten in, daar ben jij niet uniek in. Ik ben ook oprecht benieuwd naar hoe en wanneer iemand bedenkt dat niet werken een optie is en hoe hij/zij op die gedachte komt. Eigenlijk ben ik naar heel veel dingen benieuwd, maar ik merk dat je daar sowieso niet op in wil gaan.
Ik wilde er heel graag op ingaan. Waarom ben ik anders mee gaan posten in deze discussie?
Maar lees terug hoe ik naar jou communiceer en hoe jij naar mij communiceert. ik vind je helemaal niet oprecht geïnteresseerd overkomen.

Ik blijf nog wel voorlopig in dit topic, maar reageer alleen op degenen die oprecht geïnteresseerd zijn en respectvol communiceren.
Alle reacties Link kopieren
fashionvictim schreef:
10-08-2017 19:26
Ik bedoelde met mijn eerdere posting waar Athen op reageerde echt iets totaal anders dan jullie erin lezen. Als ik zeg "ik werk omdat ik nu eenmaal moet leven" bedoel ik daarmee iets veel fundamentelers, namelijk dat werken nu eenmaal de manier is om in je levensonderhoud te voorzien. Ik hóef nu, op dit moment, ook niet per se te werken. Maar tussen je 21e en 67e moet ieder gezond mens toch gewoon werken om te kunnen leven?
Ik zeg dat toch ook? Dat er wat betreft 'ik hoef niet/ wel te werken dus een interpretatieverschil is.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben het voor een groot deel wel eens met pekeja.
Alle reacties Link kopieren
Athen1 schreef:
10-08-2017 19:41
Ik wilde er heel graag op ingaan. Waarom ben ik anders mee gaan posten in deze discussie?
Maar lees terug hoe ik naar jou communiceer en hoe jij naar mij communiceert. ik vind je helemaal niet oprecht geïnteresseerd overkomen.

Ik blijf nog wel voorlopig in dit topic, maar reageer alleen op degenen die oprecht geïnteresseerd zijn en respectvol communiceren.
Ik ben het toch wel echt. Ik snap namelijk niks van jouw denkwijze en ben benieuwd naar hoe dat werkt. Maar dat had ik pas een paar keer gevraagd/ gezegd.

Wat is er precies mis met mijn wijze van communiceren? Ik spreek je netjes persoonlijk aan, ik stel je vragen, vraag verduidelijking....
Am Yisrael Chai!
Een ander ding is dat werkende mensen in de maatschappij het collectieve systeem op hun schouders hebben, waarvan de volledige maatschappij (inclusief mensen die niet kunnen werken of die daar de leeftijd niet voor hebben) wordt gefinancierd.

Je plicht om te werken gaat daarmee verder dan je gezin. Dus misschien dat je het binnen je gezin niet nodig meent te hebben omdat je partner vast altijd inkomsten zal hebben, maar je neemt daarmee niet het stukje van de maatschappij op je schouders wat daar wel thuishoort. Zo zijn de lasten hoger voor de mensen die dat wel doen.

Als het niet rondkomt met werk/thuis/kids/opleiding en dat leidt tot een tijdelijke keuze om niet te werken dan heb ik daar alle begrip voor. Maar als je kiest om niet te werken "omdat dat niet hoeft", zodat je meergangendiners kunt koken en drie keer per week kunt sporten, vaker kunt kleien met je kinderen, relaxter bent en wat meer tijd hebt voor een bloemschikcursus - dan mis ik een stukje maatschappelijke verantwoordelijkheid.
Alle reacties Link kopieren
pejeka schreef:
10-08-2017 19:30
We kunnen elkaar vliegen gaan zitten afvangen gebaseerd op persoonlijke denkbeelden, maar waar de hele emancipatie om ging, is volgens mij dit: dat vrouwen en mannen gelijke kansen zouden hebben op de arbeidsmarkt, en dat er een vrije keuze zou zijn om ofwel beiden te werken, ofwel één van de partners kostwinner te laten zijn, ofwel beiden gedeeltelijk kostwinner.

Dat huisvrouw/huisman zijn een zielig bestaan zou zijn (want weinig interessant en geen deel van de vaart der volkeren) vind ik raar. Blijkbaar vinden mensen het belangrijker (weliswaar tegen betaling) iemands anders "rommel" op te ruimen (of dat nou administratieve, commerciële, productieve of andere "rommel" is) dan thuis de eigen kiet op orde te houden, zodat het gezin een fijne, opgeruimde en schone plaats heeft om samen te zijn.

De overheid en andere instanties zijn er dus succesvol in geweest mensen de gedachte in het hoofd te planten dat hét ultieme geluk ligt in een baan buitenshuis, ook als is het nog zo'n suf baantje, alles beter dan voor je gezin zorgen thuis, want dan ben je toch in feite maar een soort van sloof. Elke dag uren lang duffe facturen inboeken ofzo is verre te prefereren boven het elke dag je eigen taken kunnen indelen thuis, en zorgen dat als iedereen thuis komt, daar een thuis vindt waar het goed toeven is.

En omdat iedereen daarin trapte en dus vond dat iedereen vooral buitenshuis moest werken om voor vol aangezien te worden, zijn de vaste lasten in de loop der jaren dusdanig opgeschroefd dat ze in feite zijn afgestemd op tweeverdieners en dat het voor veel mensen met één inkomen niet eens meer te behappen zou zijn, ook al zouden ze die vrije keuze WILLEN maken (want hé, die vrije keuze, daar ging het toch allemaal om?).
Hoe kom jij toch bij het idee dat emancipatie over vrije keuze ging? Emancipatie ging om gelijke rechten.

En ook aan jou de vraag hoe jij dan kunt beargumenteren dat er sprake is van gelijke rechten als 1 partij alle vrijheid heeft en de andere partij geen.
Am Yisrael Chai!
Alle reacties Link kopieren
-jolijn- schreef:
10-08-2017 19:45
Een ander ding is dat werkende mensen in de maatschappij het collectieve systeem op hun schouders hebben, waarvan de volledige maatschappij (inclusief mensen die niet kunnen werken of die daar de leeftijd niet voor hebben) wordt gefinancierd.

Je plicht om te werken gaat daarmee verder dan je gezin. Dus misschien dat je het binnen je gezin niet nodig meent te hebben omdat je partner vast altijd inkomsten zal hebben, maar je neemt daarmee niet het stukje van de maatschappij op je schouders wat daar wel thuishoort. Zo zijn de lasten hoger voor de mensen die dat wel doen.

Als het niet rondkomt met werk/thuis/kids/opleiding en dat leidt tot een tijdelijke keuze om niet te werken dan heb ik daar alle begrip voor. Maar als je kiest om niet te werken "omdat dat niet hoeft", zodat je meergangendiners kunt koken en drie keer per week kunt sporten, vaker kunt kleien met je kinderen, relaxter bent en wat meer tijd hebt voor een bloemschikcursus - dan mis ik een stukje maatschappelijke verantwoordelijkheid.
Of er nou 1 3 dagen en 1 2 dagen werkt of 1 5 dagen en 1 niet, dat maakt voor het collectieve systeem niks uit.

Ik zou zelf juist wat minder met 'het collectieve systeem' te maken willen hebben momenteel, maar dat is een hele andere discussie.
Alle reacties Link kopieren
fashionvictim schreef:
10-08-2017 19:47
Hoe kom jij toch bij het idee dat emancipatie over vrije keuze ging? Emancipatie ging om gelijke rechten.

En ook aan jou de vraag hoe jij dan kunt beargumenteren dat er sprake is van gelijke rechten als 1 partij alle vrijheid heeft en de andere partij geen.
Hoezo heeft 1 partij alle vrijheid en de ander niet?
Je vergeet de optie dat 2 mensen ook allebei 5 dagen kunnen werken. Dat scheelt best. In plaats van dat er dan 1 op de 2 mensen met werkmogelijkheden "het systeem dragen", dragen dan beide mensen het systeem.
pejeka schreef:
10-08-2017 19:30
We kunnen elkaar vliegen gaan zitten afvangen gebaseerd op persoonlijke denkbeelden, maar waar de hele emancipatie om ging, is volgens mij dit: dat vrouwen en mannen gelijke kansen zouden hebben op de arbeidsmarkt, en dat er een vrije keuze zou zijn om ofwel beiden te werken, ofwel één van de partners kostwinner te laten zijn, ofwel beiden gedeeltelijk kostwinner.

Dat huisvrouw/huisman zijn een zielig bestaan zou zijn (want weinig interessant en geen deel van de vaart der volkeren) vind ik raar. Blijkbaar vinden mensen het belangrijker (weliswaar tegen betaling) iemands anders "rommel" op te ruimen (of dat nou administratieve, commerciële, productieve of andere "rommel" is) dan thuis de eigen kiet op orde te houden, zodat het gezin een fijne, opgeruimde en schone plaats heeft om samen te zijn.

De overheid en andere instanties zijn er dus succesvol in geweest mensen de gedachte in het hoofd te planten dat hét ultieme geluk ligt in een baan buitenshuis, ook als is het nog zo'n suf baantje, alles beter dan voor je gezin zorgen thuis, want dan ben je toch in feite maar een soort van sloof. Elke dag uren lang duffe facturen inboeken ofzo is verre te prefereren boven het elke dag je eigen taken kunnen indelen thuis, en zorgen dat als iedereen thuis komt, daar een thuis vindt waar het goed toeven is.

En omdat iedereen daarin trapte en dus vond dat iedereen vooral buitenshuis moest werken om voor vol aangezien te worden, zijn de vaste lasten in de loop der jaren dusdanig opgeschroefd dat ze in feite zijn afgestemd op tweeverdieners en dat het voor veel mensen met één inkomen niet eens meer te behappen zou zijn, ook al zouden ze die vrije keuze WILLEN maken (want hé, die vrije keuze, daar ging het toch allemaal om?).

Wat mij betreft gaat dat prima samen.
Alle reacties Link kopieren
-jolijn- schreef:
10-08-2017 19:53
Je vergeet de optie dat 2 mensen ook allebei 5 dagen kunnen werken. Dat scheelt best. In plaats van dat er dan 1 op de 2 mensen met werkmogelijkheden "het systeem dragen", dragen dan beide mensen het systeem.
Dat kan. 1x modaal brengt voor het systeem nog steeds even veel binnen als 2x half modaal. Of 1x dubbelmodaal en 2x modaal.
Alle reacties Link kopieren
Mevrouw75 schreef:
10-08-2017 19:51
Hoezo heeft 1 partij alle vrijheid en de ander niet?
Iemand als Blondie is nooit in staat geweest om in haar man's levensonderhoud te voorzien als dat zou moeten. Terwijl ook zij met het aangaan van het huwelijk alleen wettelijk al een zorgplicht naar hem is aangegaan. Dat maakt de situatie toch per definitie niet gelijkwaardig?
Daarnaast heb ik al een aantal voorbeelden gegeven van de vrijheid die je hebt als je op het inkomen van je partner leunt, die je partner dus per definitie niet heeft. Maar ik wil er nog wel een paar opsommen hoor:

De vrijheid om zelf je tijd in te delen
De vrijheid om veel tijd met je kinderen door te brengen
De vrijheid om ziek te worden
De vrijheid om een sabbatical te nemen
De vrijheid om volledig het roer om te gooien en iets totaal anders te gaan doen, ook als dat geen inkomen oplevert
De vrijheid om zo veel als je wil "leuke dingen" te doen
De vrijheid om je nooit druk te hoeven maken over vervelende dingen als de hypotheek, de stroomrekening of de boodschappen
De vrijheid om op staande voet ontslag te nemen
De vrijheid om dagenlang, jarenlang je tijd aan hobby's te besteden
Am Yisrael Chai!
Athen1 schreef:
10-08-2017 19:08
Is riskant om daar geen overzicht in te hebben of op de hoogte te zijn van de mogelijkheden. Maar ik geloof niet dat perse niet werkenden daar niet meer of minder van op de hoogte zijn als wel werkenden.

Probeer een ander standpunt te begrijpen. Iets mag jouw keuze niet zijn en nooit worden. Maar respecteer andermans keuze. Begrip en respect, het zou zo vriendelijk zijn (van beide kanten). Het wordt een beetje als de zwarte pieten discussie zo.
Overigens niet naar Star gericht, dit. Maar meer naar de snerende types, die er aan beide kanten tussen zitten.

Agreed.
Alle reacties Link kopieren
fashionvictim schreef:
10-08-2017 19:47
Hoe kom jij toch bij het idee dat emancipatie over vrije keuze ging? Emancipatie ging om gelijke rechten.

En ook aan jou de vraag hoe jij dan kunt beargumenteren dat er sprake is van gelijke rechten als 1 partij alle vrijheid heeft en de andere partij geen.
Dat laatste is JOUW optiek. Waar het om ging is dat die gelijke rechten zouden leiden tot een situatie waarin iedereen in volledige vrijheid de keuze zou kunnen maken. Afzien van een keuze (een betaalde baan) is ook een keuze en zolang de mogelijkheid van een baan wél open staat, is het dus een situatie waarin gelijke rechten aanwezig zijn, maar iemand de vrije keuze maakt van dat recht geen gebruik te maken. Een recht is geen plicht.

Net zo goed als dat stemrecht geen stemplicht is. Iedereen heeft stemrecht, maar ook de vrije keuze van dat recht af te zien en thuis te blijven.

Dus ja, het is goed dat vrouwen net zo veel recht als mannen hebben op een betaalde baan. Getrouwd of niet. Maar het is ook iemands recht van dát recht geen gebruik te willen maken. Om haar (of hem) moverende redenen binnen een relatie.

Echter, de overheid heeft inmiddels een economisch klimaat geschapen waarin het bijna een PLICHT is beiden te werken, omdat anders het gezin niet meer te onderhouden is. Zeker als je een wat lager betaalde baan hebt. Dan vraag ik me dus af, waar dat RECHT om te kiezen gebleven is.

Daarnaast vind ik het gewoon verwerpelijk dat zo veel mensen (ook vrouwen) met zoveel dédain reageren op een andere persoon (vrouw) die gewoon vrijwillig de keuze heeft gemaakt voor huis en kinderen te zorgen, terwijl de partner voor het inkomen zorgt. Dat was toch nooit de bedoeling van emancipatie, afgeven op iemand die in alle vrijheid een bepaalde keuze maakt?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
Emancipatie is "het streven naar een volwaardige plaats in de samenleving vanuit een achtergestelde positie. Dit kan via gelijkgerechtigdheid, zelfstandigheid of de formele toekenning van gelijke rechten, gelijkstelling voor de wet."

Ik vind het prima als iemand er voor kiest thuis te blijven. Maar dat is in de letterlijke zin van het woord geen emancipatie.

Nog even afgezien van die standaardriedel. Als iemand voldoening haalt uit een "suf baantje" dan is er geen reden om die persoon te be- of veroordelen.

Ik heb bijvoorbeeld een heel suf baantje. Ik begrijp dat de KNAW daar anders over denkt, maar dat is bijzaak.
Alle reacties Link kopieren
pejeka schreef:
10-08-2017 19:59
Dat laatste is JOUW optiek. Waar het om ging is dat die gelijke rechten zouden leiden tot een situatie waarin iedereen in volledige vrijheid de keuze zou kunnen maken. Afzien van een keuze (een betaalde baan) is ook een keuze en zolang de mogelijkheid van een baan wél open staat, is het dus een situatie waarin gelijke rechten aanwezig zijn, maar iemand de vrije keuze maakt van dat recht geen gebruik te maken. Een recht is geen plicht.

Net zo goed als dat stemrecht geen stemplicht is. Iedereen heeft stemrecht, maar ook de vrije keuze van dat recht af te zien en thuis te blijven.

Dus ja, het is goed dat vrouwen net zo veel recht als mannen hebben op een betaalde baan. Getrouwd of niet. Maar het is ook iemands recht van dát recht geen gebruik te willen maken. Om haar (of hem) moverende redenen binnen een relatie.

Echter, de overheid heeft inmiddels een economisch klimaat geschapen waarin het bijna een PLICHT is beiden te werken, omdat anders het gezin niet meer te onderhouden is. Zeker als je een wat lager betaalde baan hebt. Dan vraag ik me dus af, waar dat RECHT om te kiezen gebleven is.

Daarnaast vind ik het gewoon verwerpelijk dat zo veel mensen (ook vrouwen) met zoveel dédain reageren op een andere persoon (vrouw) die gewoon vrijwillig de keuze heeft gemaakt voor huis en kinderen te zorgen, terwijl de partner voor het inkomen zorgt. Dat was toch nooit de bedoeling van emancipatie, afgeven op iemand die in alle vrijheid een bepaalde keuze maakt?
Maar mannen hebben dus geen recht om van die betaalde baan af te zien als ze er geen zin in hebben? Want dat is waar het op neerkomt. En dat is dus per definitie niet gelijk.
Am Yisrael Chai!
fashionvictim schreef:
10-08-2017 19:58
Iemand als Blondie is nooit in staat geweest om in haar man's levensonderhoud te voorzien als dat zou moeten. Terwijl ook zij met het aangaan van het huwelijk alleen wettelijk al een zorgplicht naar hem is aangegaan. Dat maakt de situatie toch per definitie niet gelijkwaardig?
Daarnaast heb ik al een aantal voorbeelden gegeven van de vrijheid die je hebt als je op het inkomen van je partner leunt, die je partner dus per definitie niet heeft. Maar ik wil er nog wel een paar opsommen hoor:

De vrijheid om zelf je tijd in te delen
De vrijheid om veel tijd met je kinderen door te brengen
De vrijheid om ziek te worden
De vrijheid om een sabbatical te nemen
De vrijheid om volledig het roer om te gooien en iets totaal anders te gaan doen, ook als dat geen inkomen oplevert
De vrijheid om zo veel als je wil "leuke dingen" te doen
De vrijheid om je nooit druk te hoeven maken over vervelende dingen als de hypotheek, de stroomrekening of de boodschappen
De vrijheid om op staande voet ontslag te nemen
De vrijheid om dagenlang, jarenlang je tijd aan hobby's te besteden
Daar gaat die partner natuurlijk, in de eerste instantie, mee akkoord. Veel mannen vinden het ook wel prettig zo. Ik denk niet zozeer de mannen van onze generatie en opleidingsniveau overigens.
Alle reacties Link kopieren
Mevrouw75 schreef:
10-08-2017 19:56
Dat kan. 1x modaal brengt voor het systeem nog steeds even veel binnen als 2x half modaal. Of 1x dubbelmodaal en 2x modaal.
Niet helemaal waar, als man en vrouw beide 40k per jaar verdienen houden ze meer over dan wanneer man 80k verdient. In dat opzicht worden eenverdienerhuishoudens ook 'gestraft'. Was volgens mij een punt van de SGP/CU/CDA om dat te veranderen.
Ik zeg maar zo, ik zeg maar niets. En dan heb ik eigenlijk al teveel gezegd.
Alle reacties Link kopieren
Andersom schreef:
10-08-2017 19:39
Het één sluit het ander niet uit hè? Met twee deeltijd banen, is er nog genoeg tijd voor een gezonde zelfbereide maaltijd, een gezellig huis en schone was in de kast. Ook is er nog tijd voor vrijwilligerswerk, sport en sociale contacten.
Daar gaat het toch ook niet om? Waar het om gaat is dat mensen binnen hun eigen relatie gewoon zélf moeten kunnen besluiten welke vorm ze het fijnste vinden, en dat die mogelijkheid er dan dus ook moet zijn, óók als die keuze betekent dat de één de kostwinner is en de ander degene die de thuisbasis doet. Dan moet het dús mogelijk zijn met één kostwinner rond te komen. Ook in geval de kostwinner een eenvoudigere functie heeft. Net zo goed als dat dat in 1975 en 1985 mogelijk was, moet dat dan nu ook mogelijk zijn, zonder problemen om rond te komen. Toch?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
Alle reacties Link kopieren
Star* schreef:
10-08-2017 20:02
Daar gaat die partner natuurlijk, in de eerste instantie, mee akkoord. Veel mannen vinden het ook wel prettig zo. Ik denk niet zozeer de mannen van onze generatie en opleidingsniveau overigens.
Ik denk dat die partners er helemaal niet per definitie "mee akkoord" gaan. Ik denk dat mannen veel meer dan vrouwen ervan doordrongen zijn dat niet werken geen optie is en dat ze moeilijk hun vrouw naar het werk kunnen schoppen als die weigert te werken. In dat opzicht geef ik Amand, hoe irritant ik hem ook vind, wel degelijk gelijk als hij zegt dat je als man het nakijken hebt als je vrouw eenzijdig besluit dat ze "thuis blijft voor de kinderen". Ik denk namelijk ook dat mannen dat helemaal niet zo belangrijk vinden, dat er iemand "thuisblijft voor de kinderen". Als ze eenmaal scheiden boeit het ze in ieder geval geen klap dat diezelfde kinderen dan naar een crèche of BSO zouden moeten.
Am Yisrael Chai!
Alle reacties Link kopieren
pejeka schreef:
10-08-2017 20:04
Daar gaat het toch ook niet om? Waar het om gaat is dat mensen binnen hun eigen relatie gewoon zélf moeten kunnen besluiten welke vorm ze het fijnste vinden, en dat die mogelijkheid er dan dus ook moet zijn, óók als die keuze betekent dat de één de kostwinner is en de ander degene die de thuisbasis doet. Dan moet het dús mogelijk zijn met één kostwinner rond te komen. Ook in geval de kostwinner een eenvoudigere functie heeft. Net zo goed als dat dat in 1975 en 1985 mogelijk was, moet dat dan nu ook mogelijk zijn, zonder problemen om rond te komen. Toch?
Nee, niet mee eens. Ik vind het niet meer dan normaal dat de overheid van gezonde volwassenen verwacht dat die in hun eigen levensonderhoud voorzien en dus niet financieren dat in een huishouden van 2 volwassen mensen, slechts 1 persoon dat doet. Waarom zou de overheid moeten subsidiëren dat je met je vriendinnen op een terrasje zit op dinsdagmiddag?
Am Yisrael Chai!
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het overigens ook best bijzonder dat jij in dit onderwerp zo voor door de overheid gefinancierde privelevens bent, terwijl je op andere gebieden daar juist fel tegen bent.
Am Yisrael Chai!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven