Huisvrouw

24-07-2017 10:46 1985 berichten
Wat vinden jullie van een huisvrouw en als je daar bewust voor kiest?

Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?


Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.

Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
fashionvictim schreef:
12-08-2017 10:04
Duh, natuurlijk niet specifiek MIJN baan, maar een baan waar je zelf je EIGEN passies en interesses in kwijt kunt. En ik heb helemaal geen geluk gehad, ik heb gewoon gewerkt waardoor ik nu op dat punt ben. Dat is nu juist wat ik jou probeerde uit te leggen.
Ik heb niet echt een passie. Mijn hobby is koken maar zou niet gelukkig worden van elke dag werken in een restaurant.
Alle reacties Link kopieren
voornu schreef:
12-08-2017 09:58
Goeie. Op de een of andere manier wordt ervan uitgegaan dat de baan van de mannen niet bestaat uit het verkopen van HEMA worsten, en niet geestdodend is. Nee, de man wil graag 60 uur werken en de vrouwen ' kunnen' huisvrouw zijn dankzij de goedbetaalde baan van man.
Maar o wee als er dan gerefereerd wordt aan de goede banan die vrouwen hebben, dat is dan opeens niet reëel.
Alsof we 60 jaar terug in de tijd gaan.
Wie zegt dat? Pekeja en Herfsttaart bedoelen wat anders. Ik vind het prachtig als iemand een baan heeft die hij/zij geweldig vindt. Benijdenswaardig. Er zijn er niet veel van, ook in de hogere banen kunnen mensen er niet altijd voldoening uit halen. Ook in de fabriek kan iemand er wel voldoening uit halen. Een baan is meer dan een takenpakket.

Wees niet zo onzeker over "ons" oordeel, ik heb geen oordeel. Er zouden mooie gesprekken uit kunnen komen.
Blondie456 schreef:
12-08-2017 10:00
Ik kan alleen maar voor mezelf spreken maar mijn man vond de verdeling juist prima zo. Hij had ook een hele goede baan en ging met plezier naar zijn werk.
Je impliceert dus dat als de man een goede baan heeft en dus het geld binnenbrengt, dat de vrouw thuis kan en mag en wil blijven.
Newsflash: dat is niet zo. Het merendeel van de vrouwen die ook een man hebben met een leuk salaris, wil zélf ook werken.
Alle reacties Link kopieren
yasmijn schreef:
12-08-2017 09:51
En ja, ik besef me enorm dat ik enorm gezegend ben met het feit dat ik betaald word voor dingen die ik leuk vind. Maar zoals ik in een eerdere post aan iemand anders al had uitgelegd: ik denk dat iedereen dat kan bereiken. Het enige wat je daarvoor namelijk hoeft te doen is gaan werken en blijven werken.

Vergeet de opleidingen niet. Iemand als Blondie kan onze banen niet aan (niet denigrerend bedoeld)

Ik ben ervan overtuigd dat je ook zonder noemenswaardige opleiding uiteindelijk in een baan terecht komt waar je plezier in hebt als je gewoon jong gaat werken en blijft werken. Ik heb zelf ook geen opleiding afgemaakt en in mijn vakgebied is dat totaal niet uitzonderlijk, heel veel mensen waar ik mee werk hebben helemaal geen studie gedaan of iets totaal anders gestudeerd en er zijn best veel beroepen waar dat voor geldt.
Am Yisrael Chai!
Alle reacties Link kopieren
Blondie456 schreef:
12-08-2017 10:05
Waarom ga jij er van uit dat wanneer de vrouw thuis zit de man 60 uur moet werken? Mijn man had een werkweek van 36 uur.
Ik denk omdat er hier een aantal keer geschreven is dat sommige mannen veel werken, zoals 60 uur per week, zodat het lijkt alsof de vrouw geen andere keuze had dan thuisblijven. En als je daarvoor kiest is het prima. Maar ook dat 60 uur of meer per week werken is een keuze, net als het thuisblijven, net als het beiden fulltime werken, net als beiden parttime, etc etc.
yasmijn schreef:
12-08-2017 10:07
Je impliceert dus dat als de man een goede baan heeft en dus het geld binnenbrengt, dat de vrouw thuis kan en mag en wil blijven.
Newsflash: dat is niet zo. Het merendeel van de vrouwen die ook een man hebben met een leuk salaris, wil zélf ook werken.
Ik spreek toch alleen voor mezelf en zeg de hele tijd al dat ik niet wil werken. En ja ik kan en mag lekker thuis blijven.
Alle reacties Link kopieren
Blondie456 schreef:
12-08-2017 10:07
Ik heb niet echt een passie. Mijn hobby is koken maar zou niet gelukkig worden van elke dag werken in een restaurant.
Maar dat is nu net wat ik bedoel: als je al op jonge leeftijd wel een baan had gehad die iets met die hobby te maken had, bijvoorbeeld in een restaurant ofzo, dan was je door die baan steeds verder gegroeid en had je door die baan ontdekt dat je koken weliswaar te gek vond, maar dat je het niet elke dag wilde doen, en dan had je misschien ontdekt dat jij het leuker vond om gerechten te verzinnen of juist om die van anderen te beoordelen, ik noem maar wat, en dan was je misschien nu wel restaurant-recensent van het AD ofzo. En dan werd je dus betaald om elke dag uit eten te gaan en daar je mening over te geven. En dan had jij nu ook gezegd dat je een droombaan had, want lekker elke dag uit eten en op terrasjes zitten en daar voor betaald krijgen.

Ik leg het een beetje in grote lijnen uit, maar wat ik bedoelde te zeggen eerder in de discussie al is dat mensen dergelijke banen krijgen niet omdat ze jarenlang gaan zitten bedenken wat ze nu leuk vinden of waar ze nu goed in zouden zijn, maar juist doordat ze gewoon gaan werken en dan via dat werk hun baan steeds leuker wordt en steeds meer wordt waar hun passie ligt.
Am Yisrael Chai!
Alle reacties Link kopieren
Blondie456 schreef:
12-08-2017 09:52
Hieruit blijkt maar weer dat jij je echt niet in kunt leven in mij. Ik kan niet goed tegen verplichtingen. Ik voel me gevangen als ik ergens om 9 uur moet zijn en om 5 uur weer weg mag. Ik zou er ook niet goed tegen kunnen dat als ik thuis kom van mijn werk er thuis nog tig dingen op me liggen te wachten. Ik hou niet van een druk leven. Daar voel ik me slecht bij, dat zit nu eenmaal in mijn karakter. Ik doe veel leuke dingen omdat ik daar geld voor heb. Ik hoef er alleen niet voor te gaan werken.
Ik kan me heus wel inleven in jou, hoor. En ik gaf je net een voorbeeld van een baan waarbij je helemaal niet verplicht bent om er om 9 uur te zijn en om 5 uur weer weg te gaan. Ik heb die verplichting ook niet, bijvoorbeeld.
Am Yisrael Chai!
Alle reacties Link kopieren
Dat lijkt me nu juist het hele punt, voor heel veel mensen zal het geen echte keuze zijn.
die ik wilde bestaat al...
Alle reacties Link kopieren
Athen1 schreef:
12-08-2017 10:07
Wie zegt dat? Pekeja en Herfsttaart bedoelen wat anders. Ik vind het prachtig als iemand een baan heeft die hij/zij geweldig vindt. Benijdenswaardig. Er zijn er niet veel van, ook in de hogere banen kunnen mensen er niet altijd voldoening uit halen. Ook in de fabriek kan iemand er wel voldoening uit halen. Een baan is meer dan een takenpakket.

Wees niet zo onzeker over "ons" oordeel, ik heb geen oordeel. Er zouden mooie gesprekken uit kunnen komen.
Waarom denk jij steeds dat er niet veel van zulke banen zijn? Iedereen die ik ken heeft een baan waar hij voldoening uit haalt en waar hij plezier uit haalt. Ze halen niet uit dezelfde dingen plezier als ik, daarom hebben ze ook mijn baan niet en ik niet die van hun, maar eigenlijk ken ik alleen maar mensen die net als ik gewoon door altijd te blijven werken nu banen hebben waar ze elke dag met plezier naar toe gaan omdat ze iets doen dat bij ze past en waar ze goed in zijn.
Am Yisrael Chai!
fashionvictim schreef:
12-08-2017 10:13
Maar dat is nu net wat ik bedoel: als je al op jonge leeftijd wel een baan had gehad die iets met die hobby te maken had, bijvoorbeeld in een restaurant ofzo, dan was je door die baan steeds verder gegroeid en had je door die baan ontdekt dat je koken weliswaar te gek vond, maar dat je het niet elke dag wilde doen, en dan had je misschien ontdekt dat jij het leuker vond om gerechten te verzinnen of juist om die van anderen te beoordelen, ik noem maar wat, en dan was je misschien nu wel restaurant-recensent van het AD ofzo. En dan werd je dus betaald om elke dag uit eten te gaan en daar je mening over te geven. En dan had jij nu ook gezegd dat je een droombaan had, want lekker elke dag uit eten en op terrasjes zitten en daar voor betaald krijgen.

Ik leg het een beetje in grote lijnen uit, maar wat ik bedoelde te zeggen eerder in de discussie al is dat mensen dergelijke banen krijgen niet omdat ze jarenlang gaan zitten bedenken wat ze nu leuk vinden of waar ze nu goed in zouden zijn, maar juist doordat ze gewoon gaan werken en dan via dat werk hun baan steeds leuker wordt en steeds meer wordt waar hun passie ligt.
Je doet net alsof ik helemaal nooit gewerkt heb. Heb vroeger verschillende bijbaantjes gehad. Een vaste baan had ik vanaf mijn 17 de in een kapsalon. Dat heb ik 5 jaar tegen mijn zin in gedaan. Toen ben ik gaan werken als telefoniste/receptioniste. Daar had ik geen diploma's voor maar mijn talen waren goed en ik was representatief dus ben toch aangenomen. Ik kreeg veel complimenten dat ik het zo goed deed maar dat deed mij eigenlijk niet veel. Toen ik zwanger was ben ik gestopt. Ik was toen 27.
Athen1 schreef:
12-08-2017 10:07
Wie zegt dat? Pekeja en Herfsttaart bedoelen wat anders. Ik vind het prachtig als iemand een baan heeft die hij/zij geweldig vindt. Benijdenswaardig. Er zijn er niet veel van, ook in de hogere banen kunnen mensen er niet altijd voldoening uit halen. Ook in de fabriek kan iemand er wel voldoening uit halen. Een baan is meer dan een takenpakket.

Wees niet zo onzeker over "ons" oordeel, ik heb geen oordeel. Er zouden mooie gesprekken uit kunnen komen.
Het gaat een discussie lang al over geestdodende baantjes ( van de werkende vrouwen). Daar verwijsik naar.

En onzeker over jullie oordeel ben ik niet hoor, het is mij eerlijk gezegd niet duidelijk over welk oordeel je het hebt maar maakt ook niet uit verder.
Alle reacties Link kopieren
Het klinkt misschien stom, maar ik vind juist dat 'moeten' een heel fijn stukje van werken. Nee ik heb niet altijd zin (meestal wel gelukkig). En als de wekker gaat denk ik soms ook "pffff hou je bakkes". Maar het maakt mijn weekenden en vrije dagen/tijd onder andere gewoon zoveel fijner en zoveel makkelijker om van te genieten. Ik hou van dat gevoel van 'echt' vrij zijn dat werken mij geeft.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben op een gegeven moment ook terecht gekomen in het werk dat al uit mijn Cito toets kwam :), enige wat ik er een beetje aan tegen vind vallen is het loon, mijn man werkt nu ongeveer net zoveel als ik, maar komt met het dubbele thuis...och we leven er leuk van.
die ik wilde bestaat al...
Timetraveler schreef:
12-08-2017 10:22
Het klinkt misschien stom, maar ik vind juist dat 'moeten' een heel fijn stukje van werken. Nee ik heb niet altijd zin (meestal wel gelukkig). En als de wekker gaat denk ik soms ook "pffff hou je bakkes". Maar het maakt mijn weekenden en vrije dagen/tijd onder andere gewoon zoveel fijner en zoveel makkelijker om van te genieten. Ik hou van dat gevoel van 'echt' vrij zijn dat werken mij geeft.
Toen ik nog werkte leefde ik altijd naar het weekend toe. Daarna had ik altijd een soort van vakantiegevoel en nu nog.
Alle reacties Link kopieren
Blondie456 schreef:
12-08-2017 10:19
Je doet net alsof ik helemaal nooit gewerkt heb. Heb vroeger verschillende bijbaantjes gehad. Een vaste baan had ik vanaf mijn 17 de in een kapsalon. Dat heb ik 5 jaar tegen mijn zin in gedaan. Toen ben ik gaan werken als telefoniste/receptioniste. Daar had ik geen diploma's voor maar mijn talen waren goed en ik was representatief dus ben toch aangenomen. Ik kreeg veel complimenten dat ik het zo goed deed maar dat deed mij eigenlijk niet veel. Toen ik zwanger was ben ik gestopt. Ik was toen 27.


Ah, maar daar komt toch weer dat mentaliteitsverschil om de hoek kijken. Ik denk dat de enige reden dat jij nooit plezier uit je werk bent gaan halen is omdat je bent begonnen met werken met het idee dat niet werken ook een optie was. Als die optie er niet is (danwel omdat je geen partner hebt, danwel omdat je vindt dat werken nu eenmaal er bij hoort) dan zorg je wel dat je uiteindelijk plezier gaat krijgen.
Am Yisrael Chai!
Alle reacties Link kopieren
attribuutje schreef:
12-08-2017 10:23
Ik ben op een gegeven moment ook terecht gekomen in het werk dat al uit mijn Cito toets kwam :), enige wat ik er een beetje aan tegen vind vallen is het loon, mijn man werkt nu ongeveer net zoveel als ik, maar komt met het dubbele thuis...och we leven er leuk van.
Geldt voor mij ook, ik had een paar jaar geleden een reünie van mijn oude klas en het grappige was dat we allemaal de hele avond tegen elkaar zeiden "ik heb altijd wel geweten dat jij X zou worden, dat vond jij altijd al leuk / daar was je vroeger al goed in / dat past ook echt bij jou!"

Mijn ervaring is dat de meeste mensen uiteindelijk wel terecht komen in iets wat heel dicht bij wie ze altijd al waren ligt.
Am Yisrael Chai!
Ik vond mijn werk lange tijd fantastisch, echt helemaal mijn ding, het verdiende geen ruk, toch werk ik nu niet, dus ik weet wat het is om passie te hebben voor werk, maar weet ook hoe het is als dat verdwijnt.
Alle reacties Link kopieren
voornu schreef:
12-08-2017 09:58
Goeie. Op de een of andere manier wordt ervan uitgegaan dat de baan van de mannen niet bestaat uit het verkopen van HEMA worsten, en niet geestdodend is. Nee, de man wil graag 60 uur werken en de vrouwen ' kunnen' huisvrouw zijn dankzij de goedbetaalde baan van man.
Maar o wee als er dan gerefereerd wordt aan de goede banan die vrouwen hebben, dat is dan opeens niet reëel.
Alsof we 60 jaar terug in de tijd gaan.
Ja, echt te stom voor woorden.

Bovendien vind ik het zeer bevreemdend om dan denigrerend te praten over vrouwen die HEMA worsten verkopen of administratieve 'baantjes' hebben. Zij werken tenminste zelf voor hun geld.
paarsebloem wijzigde dit bericht op 12-08-2017 10:31
0.85% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Timetraveler schreef:
12-08-2017 10:22
Het klinkt misschien stom, maar ik vind juist dat 'moeten' een heel fijn stukje van werken. Nee ik heb niet altijd zin (meestal wel gelukkig). En als de wekker gaat denk ik soms ook "pffff hou je bakkes". Maar het maakt mijn weekenden en vrije dagen/tijd onder andere gewoon zoveel fijner en zoveel makkelijker om van te genieten. Ik hou van dat gevoel van 'echt' vrij zijn dat werken mij geeft.
Ik ook.
Am Yisrael Chai!
Alle reacties Link kopieren
Ik ben op dit moment een huisvrouw en dan is het grootste gedeelte van het huishouden nog uitbesteed ook. Het maakt me verder ook niet uit wat anderen ervan vinden, ik ben er tevreden mee en mijn man ook.

Overigens sluit ik niet uit dat de rolverdeling wordt omgedraaid of dat we beiden gaan werken in de toekomst. Van de 8 jaar samen met mijn man zijn we 1 jaar tweeverdieners geweest, ik ben 6 jaar kostwinner geweest en mijn man 1 jaar. En om maar even een paar vooroordelen aan te halen, we zijn al die tijd even gelijkwaardig geweest als partners, geen van beiden kinderlijk of onvolwassen en we hebben nog steeds genoeg gespreksstof samen.

In onze keuzes hebben de omstandigheden steeds een grote rol gespeeld, maar wijzelf zijn in mijn optiek nog steeds wie we zijn ongeacht wie van ons werkt en in wat voor functie.
fashionvictim schreef:
12-08-2017 10:25
Ah, maar daar komt toch weer dat mentaliteitsverschil om de hoek kijken. Ik denk dat de enige reden dat jij nooit plezier uit je werk bent gaan halen is omdat je bent begonnen met werken met het idee dat niet werken ook een optie was. Als die optie er niet is (danwel omdat je geen partner hebt, danwel omdat je vindt dat werken nu eenmaal er bij hoort) dan zorg je wel dat je uiteindelijk plezier gaat krijgen.
Natuurlijk had ik niet het idee dat niet werken een optie was. Ik wist toen nog niet dat ik zou gaan trouwen en een kind ging krijgen. Als ik alleen was gebleven dan had ik natuurlijk wel moeten blijven werken. In het begin van mijn relatie had ik ook niet gedacht te kunnen stoppen met werken. Mijn man verdiende toen nog niet zo veel. Wij maakten alles op aan uit gaan en vakanties. We hadden geen rooie rotcent over. Toen wij serieuze plannen kregen om samen te gaan wonen zijn wij als een gek gaan sparen en gingen nog maar 1 avond uit. Mijn man was begonnen bij een andere gemeente en heeft zich daar al snel opgewerkt. Tegen de tijd dat wij aan kinderen wilden beginnen was zijn loon hoog genoeg om van 1 loon te leven. Toen hebben we samen besloten dat ik zou stoppen met werken dus nee van te voren wist ik niet dat ik zou stoppen met werken.
Alle reacties Link kopieren
Blondie456 schreef:
12-08-2017 10:36
Natuurlijk had ik niet het idee dat niet werken een optie was. Ik wist toen nog niet dat ik zou gaan trouwen en een kind ging krijgen. Als ik alleen was gebleven dan had ik natuurlijk wel moeten blijven werken. In het begin van mijn relatie had ik ook niet gedacht te kunnen stoppen met werken. Mijn man verdiende toen nog niet zo veel. Wij maakten alles op aan uit gaan en vakanties. We hadden geen rooie rotcent over. Toen wij serieuze plannen kregen om samen te gaan wonen zijn wij als een gek gaan sparen en gingen nog maar 1 avond uit. Mijn man was begonnen bij een andere gemeente en heeft zich daar al snel opgewerkt. Tegen de tijd dat wij aan kinderen wilden beginnen was zijn loon hoog genoeg om van 1 loon te leven. Toen hebben we samen besloten dat ik zou stoppen met werken dus nee van te voren wist ik niet dat ik zou stoppen met werken.

Okee, dat kan. Ik zat toevallig net te bedenken dat jouw passie dan wellicht wel gewoon voor je man en kind zorgen was. Dat kan natuurlijk ook gewoon :) .
Am Yisrael Chai!
Alle reacties Link kopieren
fashionvictim schreef:
12-08-2017 10:25
Ah, maar daar komt toch weer dat mentaliteitsverschil om de hoek kijken. Ik denk dat de enige reden dat jij nooit plezier uit je werk bent gaan halen is omdat je bent begonnen met werken met het idee dat niet werken ook een optie was. Als die optie er niet is (danwel omdat je geen partner hebt, danwel omdat je vindt dat werken nu eenmaal er bij hoort) dan zorg je wel dat je uiteindelijk plezier gaat krijgen.
Bij mij werkt het dan weer precies andersom. Ik had een vrij naar jaar qua werk, en privé een beetje, en juist door dat moeten uit te bannen, dus ontdekken dat mijn werk financieel een optie is, is mijn werk weer aangenamer geworden omdat ik veel meer ging kijken wat mijn werk mij nou precies bracht.
Blondie456 schreef:
12-08-2017 09:52
Hieruit blijkt maar weer dat jij je echt niet in kunt leven in mij. Ik kan niet goed tegen verplichtingen. Ik voel me gevangen als ik ergens om 9 uur moet zijn en om 5 uur weer weg mag.

Hieruit blijkt hoe beperkt jouw wereldbeeld is. Ik werk namelijk niet van 9 tot 5, maar kan zelf bepalen wanneer en waar ik werk. Ik werk dus ook regelmatig thuis (meestal één dag per week) en bepaal zelf mijn begin- en eindtijden. En daarin is mijn werkgever echt niet uniek: bij steeds meer bedrijven en organisaties kun je tegenwoordig flexibel werken.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven