Jong en Burn-out deel 2

Lillybit schreef: ↑

22-12-2017 22:42

Rietje, Ik gebruik al ongeveer een half jaar amitriptyline. Zonder vervelende bijwerkingen, wel met een fijn resultaat.
Ik slik 20 mg voor het slapen gaan.

Hopelijk doet het wat voor je.

Hier nog steeds benauwd en hoesten, hoofdpijn en een vervelend strekkend, spierpijnachtig gevoel achterop mijn dijen en kuiten, verder slaap ik veel. Niks spannends in ieder geval.

Bedankt Lillybit voor je ervaring. Fijn dat je geen bijwerkingen hebt! Ik slik het nu een week en merk dat het wel een klein beetje helpt tegen zenuwpijn. Daarnaast slaap ik veel dieper, soms wordt ik wel moeilijk wakker `s morgens en ik krijg er een hele droge mond van. Verder lijkt het tot nu toe wel positief.

Fijn dat iedereen een leuke kerst heeft gehad. Wat een schattig filmpje Vienna. Mijn kerst was ook prima, met familie. Bij mijn schoonouders hadden wat mensen afgezegd waardoor het rustiger was dus dat kwam mij eigenlijk heel goed uit . Merkte wel dat het veel energie kostte dus de dag erna best gaar en ik moest werken. Helaas op een vrij pittige groep dus dat was een erg zware avond. Nu blijkt ook dat ik opeens op 1 januari moet werken. Was een foutje in het rooster geslopen. Voor mij behoorlijk vervelend want met oud&nieuw zouden vrienden komen eten dus ik weet gewoon dat ik de volgende dag op ben. Ga nu vragen omdat het een fout van hun is of ze gaan andere collega kunnen vinden voor de dienst. Meestal is dat rond de feestdagen niet makkelijk.
Gisteren wat inkopen gedaan voor oud&nieuw maar het was zo druk in de stad ik raakte er helemaal gestrest en overprikkeld van. Toen ik thuis kwam had ik hoofdpijn. Volgende keer ook meer heel vroeg gaan of toch gewoon via internet bestellen.

Hoop dat iedereen een fijne oud&nieuw heeft. Rodelimo veel plezier op je weekend weg

Mijn kerst was gezellig, het ging gelukkig ook goed qua energie. En heb er ook van kunnen genieten. Wel ben ik bij vlagen erg onzeker. Dan voel ik me minderwaardig, lelijk en dik. Er komen dan ook niet leuke gedachten. Beetje de mislukking van de familie voel ik mij dan ook. Terwijl niemand dat zo ziet. Ik voel dat zo. (Wellicht door depressie achtige klachten)

Nu nog oud&nieuw en dan vind ik het heerlijk dat op 2 januari weer alles weer normaal is! Gelukkig begint dagbesteding dan ook gewoon weer direct. Hoef ik niet alleen te sikkeneuren.

Oud en nieuw heb ik een hekel aan, bang voor vuurwerk (ga nooit naar buiten), het rare hoe mensen doen - emotioneel zijn. Dingen achter zich laten en nieuwe doelen stellen, opzich heeft het ook wat moois. Maar het echt emotioneel en sentimenteel worden hou ik niet van. Verder de confrontatie wéér single en de hoop op gegeven dat het ooit nog gaat gebeuren. Zou mooi zijn voor 2018. Maar wellicht moet ik accepteren dat ik alleen blijf. Qua gezondheid, qua psyche, qua bindingsangst, slechte hechting en moeite met intimiteit. Zucht. Zit het er misschien gewoon niet in.

Ik ga dan toch ook dingen denken als, ben ik dam zó lelijk of stink ik of ben ik afstotelijk.
Mmmm, even in mijn onzekere fase.

Nog paar daagjes en dan alles weer normaal

Gele Suikerspin, fijn dat je kerst goed was!

Wat je schrijft over onzeker voelen is zo herkenbaar, ik zou het zelf geschreven kunnen hebben. Als ik mij heen kijk moet ik soms mijn best doen om niet jaloers te zijn op anderen. Voor mijn gevoel hebben ze alles voor elkaar en zien er bovenal zo goed uit. Voorheen keek ik in spiegel en dacht ik soms over mezelf van dat ziet er niet verkeerd uit. Tegenwoordig zie ik alleen de mindere punten en draai ik mezelf daar helemaal in vast. Soms zit ik zo te balen van mezelf, kost zoveel negatieve energie.

Hoop dat je onzekere fase snel weer over gaat maar makkelijk is anders

Even een kort berichtje vanaf hier! (Typen op de telefoon valt tegen :p)

Wat een mooi voornemen Vienna! Ik kreeg die tip ook een paar maanden terug van mijn psycholoog. “Zie eerst eens in hoeveel positieve dingen je kunt vinden in je eigen omgeving”. En dat bleken er best veel te zijn!
Soms heel klein, maar dat is okee. Als jij er maar een goed gevoel bij krijgt:)

Ik hoop dat je ondanks alles toch kunt genieten van het gourmetten en de vrienden Vienna!
Mijn ervaring is dat hoe meer ik me op de angst ga focussen hoe groter de kans wordt dat het idd niet lukt, terwijl als het me lukt om me niet druk te maken het vaak wel goed komt.
(Wat natuurlijk heel makkelijk gezegd is, maar niet zo eenvoudig uit te voeren is )
Ik hoop dat je er vanavond van kan genieten. En, je kunt altijd even 2 uurtjes gaan slapen tussendoor. Dat voelt misschien raar, maar als jouw vrienden het goed begrijpen doen zij vast graag de afwas zodat jij even kan slapen en daarna weer mee kan genieten . Heel veel plezier in elk geval!

Voor mijzelf heb ik nu wel een soort onrustigheid die ik altijd een beetje heb met oudjaar.
Dan heb ik het gevoel dat ik vanalles moet, omdat dat nu eenmaal traditie is, en iedereen me anders raar vindt. Maar, het is minder dan vorig jaar en daar ben ik blij mee!
Vorig jaar had ik echt het idee dat ik vanalles miste, qua familie of vrienden die er op oudjaar niet waren om dat samen mee te vieren. Dan kon ik echt niet stilzitten en werd ik chagrijnig.
Dit jaar heb ik voor mijzelf zoiets van: “ik wil oudjaar samen vieren met mijn man en dat is het en daar kan iedereen van denken wat ze willen maar: pech :p”. En ik merk dat ik het ook echt zo kan voelen. Een mega stap vooruit voor mij, die afgelopen jaar goed beschrijft.

Ik hoop dat jullie ook een heel fijne oudejaarsavond hebben en er van kunnen genieten, op je eigen manier!

(Ik reageer later ook op de anderen, maar ik word gek van mijn telefoon. Komt als ik weer een laptop heb:))

Gelukkig nieuwjaar allemaal, en voorzichtig met de vuurwerk hea .

Wij (man en ik) vieren deze avond in een hotel, lekker even weg. Gewoon op de kamer tv kijken haha, met lekkere dingen. Prima voor ons! En als we in slaap vallen voor 12 uur, ook zelfs geen probleem.

Ik was als tiener erg onzeker over mezelf. Als ik foto's terug zie, zie ik dat meteen weer. Ik dacht toen: er is vast geen jongen die mij zo de moeite waard vindt dat hij geen enkel ander meisje leuker vindt. Tot ik mijn man tegenkwam die mij prachtig vindt. Dat doet je zelfvertrouwen natuurlijk goed. Ik heb voor m'n gevoel echt geluk gehad hiermee.
Op dit moment vind ik mezelf wel wat te mager. Waar anderen schreven dat ze dikker zijn geworden, ben ik juist afgevallen en zit bijna op het randje (BMI is 19,5). Er was vorig jaar iemand op het werk op bezoek en die zei tegen een collega over mij: 'dat magere grietje'. (En: ik ben dus 40.) Ik vond het wel komisch maar ook een beetje schokkend. Ach ja.

Een prima voornemen Vienna, genieten van kleine momenten. Ik gooi er ook een paar leuke voornemens tegenaan:
Focus op mijn gezondheid (ontstressen, voeding, beweging);
Iets doen aan mijn pluizige haar;
Nieuwe hobby beginnen die ik op het oog heb: fotograferen (camera kopen en cursus volgen, misschien lekker online).

Fijne avond en alvast een gelukkig nieuwjaar!

Ik wens jullie allemaal een goed nieuwjaar toe, met hopelijk minder klachten en meer energie

Helaas moest ik wel werken gisteren, kreeg het niet meer geruild. Was wel even veel. Oud en nieuw was gelukkig erg gezellig maar doordat ik gasten had merkte ik van te voren wel een soort zenuwachtigheid. Waar ik normaal leuk vond dingen te organiseren, levert het nu vooral stress op. Gelukkig verliep de avond super en was het een klein clubje.

Beste wensen voor iedereen!

Hier buikgriep. Wat een ellende. Voel me beroerd. Het werkt ook niet mee aan mijn psychische gesteldheid.

Nergens zin in. Moeilijk afleiding te zoeken daardoor. Hopelijk val ik even in slaap en knap ik snel op.

Moest even klagen

Oow, en mijn huis ruikt nog naar gourmet.

Normaal sop ik na te tijd, ruikt het weer frisser, maar nu geen puf voor. De geur is niet bevorderlijk voor mijn misselijkheid. Wel in de weer geweest met sponsje schoonmaakazijn op schoteltjes. Maar niet goed gelukt

Een heel gelukkig nieuwjaar voor iedereen! En beterschap voor Gele suikerspin

Ik ben bij de psychoog geweest en heb veel goede tips gekregen. Nou nog uitvoeren


En wat jullie schrijven Rode Limo en Vienna herken ik ook erg, dat ik bang ben dat mensen niet snappen dat het echt niet gaat of dat mensen daar dan ook weer van alles van denken. Kortom loslaten en grenzen aangeven is nog best een dingetje blijkbaar.

Voor iedereen de beste wensen, en dat 2018 maar een mooi jaar mag worden voor ons allemaal!

Sorry voor mijn afwezigheid, ik zat er even doorheen, om even een update te geven: ik ben pas vorige week donderdag gaan werken, 2 uurtjes maar. (In totaal net geen 3 wkn thuis geweest) Die 2 uurtjes gingen best wel goed, het was fijn om mijn collega’s te zien. Daarna 4 dagen vrij gehad en dinsdag weer 2 uurtjes gewerkt, deze keer ging het wat minder, na 1,5 uur al knallende koppijn. Woensdag had ik vrij en vandaag heb ik weer 2 uurtjes gewerkt, maar ik voelde van te voren al dat het eigenlijk niet ging, ik was voor mijn gevoel nog steeds aan het bijkomen van dinsdag. Na 1,5 uur ben ik ook weer “ingestort” ik kon alleen maar hyperventileren en amper op mijn benen staan. Ik heb nog 3 kwartier in de kantine gezeten om bij te komen en ben toen naat huis gegaan. Het gaat dus nog echt te snel allemaal. Aan de ene kant denk ik, wat zijn nu 2 uurtjes, maar het lukt gewoon niet. Morgen moet ik weer werken, en ik twijfel nu, ziekmelden, of gaan en een gesprek aan gaan. Ik denk dat ik zo ga slapen, en even kijk hoe ik mij morgenvroeg voel.

@Nirakkam, tips uitvoeren vind ik ook lastig, ik weet het allemaal
goed, maar weten en doen zijn 2 dingen. Wanneer begin je weer met werken?

@gele_suikerspin beterschap, hopenlijk voel je je snel beter.

Ik ga proberen wat actiever mee te schrijven hier!

Hoi mrs Williams, goed weer van je te horen. Voor jou ook de beste wensen!
Het lijkt er wel op dat je te vroeg bent begonnen met werken. Beter om nog (tenminste) een paar weken thuis te blijven voor je weer gaat beginnen met 2x 2 uurtjes. Niks aan te doen, maar op deze manier word je niet beter...
Ben je nog ademhalingsoefeningen gaan doen voor de hyperventilatie?
Sterkte met alles!

Mrs_williams, ik zou ziekmelden. Het is nog te vroeg.
Kun je ook alleen koffie/thee gaan drinken? Als je dat ziet zitten alleen doen natuurlijk.

Voel je niet schuldig, want na 3 weken alweer opbouwen is erg vroeg.

Heb ik natuurlijk ook geprobeerd na, 2 weken, maar ging gewoon niet.

Wees eerlijk naar jezelf en je omgeving.
En luister naar je grens.

Sterkte.

@vienna, vervelend dat o&n niet ging zoals je gehoopt had, snap dat het te zwaar was. Succes bij de controlearts, fijn dat je man mee gaat.

Ik heb in het verleden wel ademhalingsoefeningen gehad, dus weet wat ik moet doen. Het lukt me echter alleen thuis goed, om ze op de goede manier toe te passen. Op het werk lukt dat amper, en zodra ik er mee stop, ook thuis, ga ik meteen weer verkeerd ademhalen. Die knop krijg ik niet omgezet. Vorige week had ik het nog maar de helft van de tijd, vandaar ook mijn keuze, (mede uit schuldgevoel) om weer te gaan werken. Ik werk nu 2 x 4. Vandaag en morgen sta ik ook ingepland, ik ga zo wel naar mijn werk toe, maar meteen een gesprek aan, dat het niet lukt. Ik zie er tegen op, maar voel me er prettiger bij, dan door de telefoon. Ook omdat ik ook nog even iets wil zeggen wat me dwars zit. Ik was dinsdag 15 jaar in dienst (12,5 wordt niet gevierd, 15 wel) en ze zijn het vergeten. Nu was het net na de jaarwisseling, en mijn eerste werkdag weer, dus kan gebeuren. Maar gisteren is er ook niemand naar me toe gekomen. Eerst dacht ik, ik zeg niets, maar ik merk dat het toch steekt. Normaal is alles versierd, krijgt diegene bloemen, taart en een kado. Ik hoef nu niet volop in de belangstelling te staan, maar een beetje waardering zou toch fijn zijn. Of stel ik mij nu aan?

Hee allemaal!

Wat is er weer veel geschreven:)

Hier gaat het goed. Ik heb een heerlijk oud & nieuw gehad in een hotel in de duinen, met uitzicht op het vuurwerk (10 km verderop, dus geen knallen ). Man en ik hebben eigenlijk hetzelfde gedaan als wat Mariota beschreef; lekkere hapjes gehaald en op de kamer gezeten. En TV gekeken, wat voor ons best bijzonder is, want we hebben geen TV thuis . Echt, dat programma 'Mindf*ck' hebben jullie dat ook gezien? Zo bizar!

Deze week ben ik weer aan het werk gegaan, voor 2 dagen dan, door de vakantie:P. Dat was echt wel even wennen om weer vroeg op te staan en de hele tijd achter de computer te zitten, maargoed. Dat had ik voorheen ook wel, dus daar maak ik me nu nog niet echt zorgen over. Volgende week weer proberen.

Deze week was op het werk wel echt een goede test voor mij, want ik had mijn doelstellingengesprek. Hierin worden opleidingsmogelijkheden en doelstellingen voor het komende jaar per persoon vastgesteld.
Ik heb mezelf echter kunnen beheersen en heb mezelf niet voor alle cursussen opgegeven (ookal zagen ze er allemaal leuk uit), en heb de doelstellingen voor mijzelf (in overleg met leidinggevende) goed af kunnen kaderen. Nu de uitvoering nog, maar het begin is er iig!
Stiekem ben ik best een beetje trots op mijzelf dat we nu echt een (voor mijn gevoel) formulier met haalbare doelstellingen hebben opgesteld waar de werkgever ook tevreden mee is.
Echt een nieuwe mijlpaal dat ik zo voor mijzelf heb kunnen kiezen!

(daarmee dat stemmetje in mijn hoofd wat dan heel de tijd roept "Maar straks kom je super ongeïnteresseerd en lui en ongemotiveerd over, dus doe maar extra dingen!" negerend. Maar dat is voor jullie vast herkenbaar )

Nu was ik vandaag wel echt een beetje moe doordat ik gister dat gesprek had. Merkte gisteravond wel dat meteen heel mijn nek weer vastzat, hoofdpijn, niet tegen licht kunnen... Gelukkig lukte het uiteindelijk om in slaap te vallen.
Vanmorgen zat alles nog steeds behoorlijk vast helaas, dus na het ontbijt ben ik gaan zwemmen! Dat had ik mij voorgenomen voor dit jaar, om op vrijdag te gaan zwemmen. Maakt niet uit hoe lang (al is het alleen maar dobberen voor 5 min), maar dan ben ik wel geweest.
Ik vond het echt superspannend (want; "Word ik nu niet te moe? Kan ik straks nog terugrijden? Moet ik nu niet juist uitrusten als ik me moe voel? Straks is er superveel herrie en word ik er helemaal gek" ohhh, dat hoofd van mij!), maar nu achteraf ben ik blij dat ik geweest ben:).
Ik ben er maar 25 min in geweest, en heb ook alleen maar gedobberd en wat schoolslaagjes gedaan, maar ik ben wel geweest! Echt een drempel overwonnen voor mijzelf.

(al voelt het best wel stom als ik het nu zo opschrijf, maar zo voelt het wel )

Nu ben ik wel supermoe, dus zo maar vroeg naar bed. Dit weekend heb ik nog helemaal niets gepland, lekker uitrusten dus! En aan mijn fotoboek werken misschien, daar krijg ik echt veel energie van.

Bij de psycholoog ben ik nu vooral bezig met gedachten. Wat zijn helpende gedachten en welke gedachten houden je eigenlijk klein? Best confronterend soms, maar wel heel leerzaam om bepaalde patronen te leren herkennen bij mijzelf.
Ik merk dat mijn gedachten echt 80% van mijn energie opvreten. Door me continue zorgen te maken over alles en iedereen, steeds alles te plannen, me continue af te vragen of ik iets wel of niet kan of dat het me helpt te herstellen of juist niet, Is dit op dit moment niet te vermoeiend voor mij, doe ik alles wel goed, stel ik mijn omgeving niet vreselijk teleur.... Nouja en zo maar door.
Nu is de behandeling vooral gericht op die gedachten. Waar komen ze vandaan en hoe kan ik ze ombuigen? Erg nuttig merk ik.

Gele suikerspin, hoe gaat het ermee? Ben je inmiddels van je gourmetlucht en ziekte af?:)

Nirakkam, ja echt zo vervelend als dan na die dagen even niets lukt... Lukt het je wel al om dan niet boos te worden op jezelf dat je iets verkeerd gedaan hebt/ dat je lijf je weer in de steek laat/ e.d.? Om dan te kunnen denken van: "Okee, balen, maar daar is niets meer aan te doen. Ik heb ervan geleerd, en neem deze les mee voor de toekomst. Nu even uitrusten en daarna weer verder".
Mij heeft het echt heel erg veel geholpen om zo te kunnen denken. Dat lukt me ook nog lang niet altijd hoor, begrijp me niet verkeerd:P, maar het scheelt me wel een hoop energie.

Ga je meteen beginnen met werken, of ga je eerst een aantal keer er naartoe om even koffie te drinken ofzo?

MrsWilliams, ik begrijp dat het moeilijk is, maar ik zou toch nog even wachten met werken in jouw geval. Begrijp ik nu ook goed dat je ook echt ingepland wordt, of werk je 'boven de sterkte' mee? Wat Gele Suikerspin zegt, wellicht eerst even alleen koffie drinken, is dat ook een idee? Heb je hierover gesproken met een bedrijfsarts?

Hebben jullie een kalender waarop iedereen kan zien wie er zoveel jaar in dienst is? Hebben je collega's de mogelijkheid om dat te weten? (bij ons zou ik eerlijk gezegd geen idee hebben wie wanneer in dienst gekomen is, dat komt van het secretariaat vandaan)
Het is vooral erg balen dat alles nu tegelijk valt, je jubileum en ziekte en ik snap wel dat je dat erg jammer vind. Als het voor jezelf heel belangrijk is, zou ik gewoon vragen aan je leidinggevende wat de reden is dat het niet gevierd is. Misschien is er een heel logische verklaring voor (de secretaresse was ziek, in het systeem stond je nog ziekgemeld, drukte oid), maar dan is het zonde van jouw energie om je daar veel zorgen om te maken. (wat niet wegneemt dat het je tegenvalt, wat ik goed begrijp!)
Ik zou morgen fijn met man/vriendin/ouders of iemand anders een taartje gaan eten ergens om het te vieren en jezelf af te leiden, en de volgende keer op je werk navragen hoe het zit.

Ohh Vienna, dat is inderdaad wel een heel drukke jaarwisseling, met zoveel kindjes erbij! Vooral dat rondrennen en het onverwachte kost dan zoveel energie... Knap dat je het nog zolang volgehouden hebt! iK hoop dat je er ondanks alles toch van hebt kunnen genieten.

Fijn, zo'n goed gesprek met de psychiater! Zo waardevol dat je leert hoe je zelf werkt en hoe je daarmee om kunt gaan:).

Spannend inderdaad, maandag. Fijn dat je vriend meegaat, al is het maar dat je je dan in ieder geval geen zorgen hoeft te maken over de logistiek. Moet je eigenlijk van je werk nog naar een extra psychiater?
Heel veel succes in ieder geval maandag, het komt vast goed!

Ohja, een ding wat ik geleerd heb van mijn psycholoog, waar ik echt heel veel aan heb sinds ik het een beetje kan is het volgende. Ik mag geen 'moeten' meer zeggen. Eigenlijk mag ik alleen dingen doen die ik zelf WIL doen.
Dus: niet: ik moet morgen weer werken, maar: ik wil morgen weer gaan werken.
Niet, ik moet morgen gaan zwemmen want goede voornemens, maar: ik wil morgen zwemmen omdat ik wat activiteiten wil ondernemen.

Het klinkt heel erg stom, maar toch helpt het voor mij wel om op veel dingen minder druk te leggen. Op de een of andere manier als ik me realiseer dat ik iets zelf wil (okal is het spannend of moeilijk) en het niet moet van anderen of mijn omgeving kan ik het veel makkelijker doen.

Bij mij lukt het ook niet altijd hoor, als ik minder energie heb lukken deze dingen mij ook erg slecht. Maar, op goede momenten helpt het me goed

En ik kwam deze site nog tegen: https://ruudmeulenberg.nl/burnout/goede ... j-burnout/

Bij de link artikelen op die site staan nog veel meer interessante dingen. Ik vond het erg herkenbaar!

Rodelimo,
Wat een goeie tip over moeten en willen! Die ga ik onthouden.
Grappig dat we een zelfde soort oud en nieuw hadden (in een hotel). Ik was wel moe hoor, na het opblijven tot half 1!
Mooi stuk over voeding. Ik probeer nu zoveel mogelijk groente te eten, ook bij de lunch en groentesapje bij ontbijt, en niet te snoepen. Ik voel me er goed bij, al is het niet heel makkelijk natuurlijk. Vooral met een man die heel veel snoept...

Vienna, ben je weer wat bijgekomen na oudjaar? Hoe gingen de gesprekken waar je tegenop zag?

Mrs Williams, heb je nog gesproken over je vergeten jubileum? Ik had toevallig vorig jaar net voor de BO ook een jubileum. Op de dag zelf was er niets geregeld, de volgende dag waren er gebakjes maar... was ik ziek (griepje). Heb nog wel een mooie bos bloemen gekregen. Als het echt helemaal vergeten wordt is dat inderdaad niet leuk.

Met mij gaat het wel goed. Alleen bij stres voel ik soms weer een druk op de borst. Ik werk weer 90% (4x7) maar kan merken dat ik er nog niet ben. Ik merk bv ook dat ik teveel aan het haasten ben. Snel lopen dor de gang op het werk terwijl het niet nodig is. Aan dat soort dingen moet ik nog werken.

Hoi Hoi,

Ik lees al een tijdje mee en twijfelde steeds of ik hier aan mee ging schrijven. Maar onder het motto met volle angst vooruit toch maar een post van mij.
Sinds april 2017 heb ik mijn eerste ziekmelding gehad, Burn-out/Depressie. Gelukkig redelijk snel weer gedeeltelijk aan het werk al ben ik nu nog steeds aan het opbouwen. Helaas gaat dit ook met vallen en opstaan en had ik afgelopen september een tegenslag.

Ik probeer zonder medicatie uit de burn-out en depressie te komen wat mij best zwaar valt. A.s. vrijdag heb ik weer een gesprekje met de bedijfsarts en helaas heb ik op dit moment geen afspraak met psycholoog staan omdat ik moest wisselen van behandelend arts. De kerstdagen ben ik redelijk doorgekomen al merk ik de afgelopen 2 dagen dat ik wel weer heel erg moedeloos ben.

Hopelijk kan ik hier wat gevoelens wegschrijven en tips ontvangen.

Luna-Lovegood, welkom!

Als de moedeloosheid aan blijft zou je bijvoorbeeld bij je huisarts langs kunnen gaan. Alleen je hard luchten en overleggen of zonder medicatie nog wijs is lucht vaak al op.

Echt doen hoor. Daar is de huisarts juist voor. Het geeft niet dat je eerder al doorverwezen bent. Je mag altijd terug naar de huisarts ook als je al ergens anders in behandeling bent.

Ik lijk eindelijk aan het opknappen na mijn griep, ben nu serieus al 4 weken ziek verspreid over 2 maanden.
Hopelijk nu alle griepjes en virusjes gehad. En blijft het een tijdje goed gaan.

Gourmet lucht is uit huis. Soms ruik ik het nog een inimini beetje, maar nog geen zin/moed gehad de gordijnen te wassen.

Nu weer mijn leven/ritme oppakken na al dat thuis, ziek zijn gehang. Werd daar echt niet blij van. Dingetjes ondernemen en onder de mensen is beter voor mijn psychische gesteldheid.

Sowieso is het verstandig regelmatig contact met huisarts te onderhouden. Die heeft soort van de 'leiding' over je medische gesteldheid.

De bedrijfsarts meer over de 'juridische' kant. Sommige bedrijfsartsen proberen wel de regie te houden/nemen over je medische traject. Maar onthou, een bedrijfsarts is géén behandelaar.

Je huisarts wél.

Als bijvoorbeeld zo'n traject met psycholoog even niet loopt en de bedrijfsarts snapt dit niet, dan kan de huisarts contact opnemen en het uitleggen. Zo kan de huisarts een klein steuntje in de rug zijn.

Die is namelijk behandelaar en de bedrijfsarts moet alleen zijn to do lijstje/stappenplan afvinken. Zodat het juridisch allemaal klopt en mooi op papier staat.

Thanks voor je reactie Gele Suikerspin,

Ik voel me altijd zo'n zeur als ik "weer" een afspraak bij de huisarts maak. Niet dat ik daar wekelijks kom maar meer het gevoel erbij. Maar een afspraak maken is wel een goed plan, aangezien ik nu niets van de hulpverleners hoor.

De bedrijfsarts heb ik een goede band mee, vaak weet zij (vooral de tussenpersoon van de bedrijfsarts en het bedrijf waar ik werk) wel goed te helpen filteren wat nu echt belangrijk is. Toch ben ik altijd een beetje zenuwachtig en dat gaat dan weer minder goed in mijn hoofd.

----
Griep dit jaar is hardnekkig, ik heb er ook last van gehad. En Gourmetten is verboden in mijn huis dat mag alleen in de zomer buiten.. mja dan gaat de voorkeur naar de BBQ

Gewoon doen. Juist goed en helemaal niet zeurderig.

Waarschijnlijk krijg je zelfs een dubbele afspraak. Jij bent ook belangrijk.