Relaties
alle pijlers
Standje overleven
woensdag 20 december 2017 om 11:17
Man en ik zijn al heel lang samen, hebben twee kinderen. Beide een goede baan. Zover het leuke deel
Beide kinderen hebben een zorgvraag en die is behoorlijk intensief. Ik ben zeg maar 24 uur per dag bereikbaar. Man neemt ook een deel op zich maar ik ben voor het grootste deel aanspreekpunt. Daarnaast heeft man ook een verhaal. Ook hier moeten we beide mee leren omgaan.
Wat ik nu heel erg merk is dat ik onderuit ga. Ik ben van nature introvert en hoe moeilijker de situatie hoe meer ik me in mijzelf terugtrek. Daar heeft man het weer moeilijk mee. Ik heb het idee dat ik al een hele tijd aan het overleven ben i.p.v. aan het leven en ik kom er niet uit. Man zegt therapie maar naar mijn idee lost therapie mijn situatie thuis niet op. Die zijn niet diegene die 24 uur paraat moeten staan en daar heb ik het moeilijk mee. Ik mis een stuk ontspanning, een stuk voor mezelf een tijd dat niemand me stoort. Dat heb ik nooit. Zelfs als ik ga sporten ligt de telefoon naast me zodat ik bereikbaar ben. Als ik uitga met vriendinnen idem
I.p.v. naar elkaar toe groeien groeien we uit elkaar omdat we nu het gevoel hebben dat we elkaar niet begrijpen. Elkaars behoeften niet begrijpen. Ik wordt kriegelig als iemand aan me zit, zowel de kinderen als man maar gewoon omdat ik op een bepaald gebied totaal overprikkeld ben.
Ik weet eerlijk gezegd niet meer wat te doen, hoe de situatie om te draaien
Beide kinderen hebben een zorgvraag en die is behoorlijk intensief. Ik ben zeg maar 24 uur per dag bereikbaar. Man neemt ook een deel op zich maar ik ben voor het grootste deel aanspreekpunt. Daarnaast heeft man ook een verhaal. Ook hier moeten we beide mee leren omgaan.
Wat ik nu heel erg merk is dat ik onderuit ga. Ik ben van nature introvert en hoe moeilijker de situatie hoe meer ik me in mijzelf terugtrek. Daar heeft man het weer moeilijk mee. Ik heb het idee dat ik al een hele tijd aan het overleven ben i.p.v. aan het leven en ik kom er niet uit. Man zegt therapie maar naar mijn idee lost therapie mijn situatie thuis niet op. Die zijn niet diegene die 24 uur paraat moeten staan en daar heb ik het moeilijk mee. Ik mis een stuk ontspanning, een stuk voor mezelf een tijd dat niemand me stoort. Dat heb ik nooit. Zelfs als ik ga sporten ligt de telefoon naast me zodat ik bereikbaar ben. Als ik uitga met vriendinnen idem
I.p.v. naar elkaar toe groeien groeien we uit elkaar omdat we nu het gevoel hebben dat we elkaar niet begrijpen. Elkaars behoeften niet begrijpen. Ik wordt kriegelig als iemand aan me zit, zowel de kinderen als man maar gewoon omdat ik op een bepaald gebied totaal overprikkeld ben.
Ik weet eerlijk gezegd niet meer wat te doen, hoe de situatie om te draaien
zondag 24 december 2017 om 14:14
Je valt vanzelf om Emma, je kunt op deze manier niet ontkomen aan een burn out en als je lichaam eenmaal ho zegt dan wordt het toch wel geregeld want in het slechtste geval kun je niet meer de boodschappen doen of de telefoon opnemen.
Ik zou weg gaan bij die man, lijkt me alleen maar extra werk en extra kopzorgen en dan co ouderschap aanvragen en leren uitrusten.
Ik zou weg gaan bij die man, lijkt me alleen maar extra werk en extra kopzorgen en dan co ouderschap aanvragen en leren uitrusten.
zondag 24 december 2017 om 14:19
Ik wil niet perse weg, het zou de kinderen kapot maken. Hij houdt ook zeker nig van mij en ik hou ook nog van hem. Ik ben alleen ook boos ernaast. Maar dat is hij ook. Ik snap hem wel, ik heb ook geen ruimte voor hem nu. En klopt dat is al een tijd zo. Maar de problemen met de kinderen spelen al 8 jaar ofzo en al die 8 jaar heb ik het idee hulpverlener thuis te zijn.
zondag 24 december 2017 om 14:23
Man is redelijk star in zijn denken. Wat je niet weet hoef je geen woorden aan vuil te maken. Alleen, hij denkt er dan niet aan dat dat het probleem niet uit de wereld helpt en dat het bij de ander blijft liggen.
Misschien is mijn zienswijze ook fout, maar het lukt mij gewoon niet om alle problemen los van elkaar te zien. Hem wel. Probleem, a, b , c , d
Als je met problrem a bezig bent laat je b, c, d los.
Voor mij is het een groot verweven probleem. Ik kan het nket los van elkaar zien.
Misschien is mijn zienswijze ook fout, maar het lukt mij gewoon niet om alle problemen los van elkaar te zien. Hem wel. Probleem, a, b , c , d
Als je met problrem a bezig bent laat je b, c, d los.
Voor mij is het een groot verweven probleem. Ik kan het nket los van elkaar zien.
zondag 24 december 2017 om 21:20
Ik zie dat best vaak. Vooral bij vrouwen. Zeuren dat ze altijd alles moeten oplossen maar bij elk probleem of wissewasje vooraan staan om het op te lossen. Hoe erg de situatie ook is. Dat is hij over een uur nog. Dat je overspannen raakt ligt toch echt grotendeels aan je eigen houding. Wat denk je, als jij morgen dood neervalt je man en je kinderen zich niet redden? Laat ze het even wat vaker zelf uitzoeken! Ga voor jezelf zorgen.
anoniem_350887 wijzigde dit bericht op 25-12-2017 02:23
0.58% gewijzigd
zondag 24 december 2017 om 21:26
Heb de eerste en de laatste pagina gelezen.
Jij hebt een 3 keer fulltime baan: je eigen baan, je kinderen en de derde shift. De derde shift zijn alle regelzaken. School, tandarts afspraken, huisarts afspraken, spullen voor school klaar zetten, cadeaus regelen, attent zijn voor verjaardagen, heeft iedereen nog voldoende sokken en ondergoed, gewoon alles wat er nog bij komt buiten de gewone dingen.
Tijd om wat zaken over te hevelen naar je man, kinderen en een oppas. Zodat jij lucht krijgt. Alleen jij kan dat niet doen. Daarvoor zitten er te weinig uren in een dag en te weinig in een week.
Jij hebt een 3 keer fulltime baan: je eigen baan, je kinderen en de derde shift. De derde shift zijn alle regelzaken. School, tandarts afspraken, huisarts afspraken, spullen voor school klaar zetten, cadeaus regelen, attent zijn voor verjaardagen, heeft iedereen nog voldoende sokken en ondergoed, gewoon alles wat er nog bij komt buiten de gewone dingen.
Tijd om wat zaken over te hevelen naar je man, kinderen en een oppas. Zodat jij lucht krijgt. Alleen jij kan dat niet doen. Daarvoor zitten er te weinig uren in een dag en te weinig in een week.
maandag 25 december 2017 om 01:50
Je man vindt het prima dat jij overal voor opdraait. Alleen jammer dat je daardoor overspannen bent, dat is voor hem namelijk gezeur. En onbegrijpelijk dat je minder zin hebt in seks, uiteraard.
Je houdt het gedrag van je man zelf in stand. Ga allebei in therapie of jij hebt binnenkort én een burn-out én geen relatie meer.
Je houdt het gedrag van je man zelf in stand. Ga allebei in therapie of jij hebt binnenkort én een burn-out én geen relatie meer.
donderdag 28 december 2017 om 23:12
Nu uit elkaar gaan lijkt mij wel de slechtste optie.
Dit is wel een situatie die jullie samen hebben laten ontstaan: hij laat gemakkelijk los en jij pakt alles op en aan. Nogmaals: ik spreek uit ervaring, wij deden ongeveer hetzelfde.
Als ik jouw reacties lees ben je niet bijna overspannen, maar al helemaal. Hoe gaat het met jouw slapen? Zo doorgaan levert je een burn out op. Dan duurt herstellen mogelijk jaren. Is dat wat je wil? Nee? Dan moet er NU wat veranderen.
Ik denk dat je daar goede hulp bij nodig hebt omdat jouw denken niet meer helder genoeg is doordat je overbelast bent.
Wat ik zeker weet is dat jij meer los moet laten. Laat het maar gebeuren en dan lopen er maar dingen fout of worden er afspraken gemist. Als jij een burn out hebt kun je het ook niet meer voor ze doen ( misschien wel jaren niet).
Zorg dat je op korte termijn echte rust krijgt zonder bereikbaar te zijn en misschien toch maar eens bij de huisarts langsgaan om die mee te laten denken wat jullie kan helpen.
Dit is wel een situatie die jullie samen hebben laten ontstaan: hij laat gemakkelijk los en jij pakt alles op en aan. Nogmaals: ik spreek uit ervaring, wij deden ongeveer hetzelfde.
Als ik jouw reacties lees ben je niet bijna overspannen, maar al helemaal. Hoe gaat het met jouw slapen? Zo doorgaan levert je een burn out op. Dan duurt herstellen mogelijk jaren. Is dat wat je wil? Nee? Dan moet er NU wat veranderen.
Ik denk dat je daar goede hulp bij nodig hebt omdat jouw denken niet meer helder genoeg is doordat je overbelast bent.
Wat ik zeker weet is dat jij meer los moet laten. Laat het maar gebeuren en dan lopen er maar dingen fout of worden er afspraken gemist. Als jij een burn out hebt kun je het ook niet meer voor ze doen ( misschien wel jaren niet).
Zorg dat je op korte termijn echte rust krijgt zonder bereikbaar te zijn en misschien toch maar eens bij de huisarts langsgaan om die mee te laten denken wat jullie kan helpen.
maandag 22 januari 2018 om 07:56
Ik heb een tijd niet gereageerd sorry.
Op dit moment zitten we in een impasse. Ik heb inderdaad het idee depressief of overspannen te zijn op dit moment. Ik denk dat alles wat we jaren hebben meegemaakt nu te veel is en ik het gewoon niet meer aankan. Ik Zet mijn gevoel uit om door te gaan. Ik heb namelijk gewoon nog werk en kinderen.
Mijn trekt mijn gedrag niet meer, hij vind me kil en afstandelijk. Hij wil liefde en genegenheid. Ik heb het gevoel geen gevoel meer te hebben. Klinkt dramatisch maar zo voelt het voor mij. Ik snap hem trouwens. Het s niet leuk voor hem.
Hij heeft me een 'ultimatum' gegeven. Hij wilt dat ik het komend half jaar probeer er iets van te maken en anders houdt het in de zomer op.
En daar komt voor ons beide het probleem. Ik kan niet leven met een ultimatum, het idee dat als het telkens niet naar zijn idee goed gaat we misschien uit elkaar gaan. Ik ga dood van binnen bij het idee. Het helpt me ook niet meer gevoel voor hem te krijgen.
Hij wilt zekerheid dat ik meer mijn best doe, dat ik ga veranderen. Ik wil best een poging doen maar ook ik kan geen garanties geven. Ik wil best therapie etc maar niet met een ultimatum in mijn nek hijgend.
Dus hangen we nu al een week om het idee, wel uit elkaar gaan, niet uit elkaar gaan.
Man houdt zeker nog van mij. Ik weet het nu even niet meer. Ik raak bij beide ideeen totaal in paniek. Ik kan niet met zekerheid zeggen dat ik van hem hou, maar ook niet dat het niet zo is.
Op dit moment zitten we in een impasse. Ik heb inderdaad het idee depressief of overspannen te zijn op dit moment. Ik denk dat alles wat we jaren hebben meegemaakt nu te veel is en ik het gewoon niet meer aankan. Ik Zet mijn gevoel uit om door te gaan. Ik heb namelijk gewoon nog werk en kinderen.
Mijn trekt mijn gedrag niet meer, hij vind me kil en afstandelijk. Hij wil liefde en genegenheid. Ik heb het gevoel geen gevoel meer te hebben. Klinkt dramatisch maar zo voelt het voor mij. Ik snap hem trouwens. Het s niet leuk voor hem.
Hij heeft me een 'ultimatum' gegeven. Hij wilt dat ik het komend half jaar probeer er iets van te maken en anders houdt het in de zomer op.
En daar komt voor ons beide het probleem. Ik kan niet leven met een ultimatum, het idee dat als het telkens niet naar zijn idee goed gaat we misschien uit elkaar gaan. Ik ga dood van binnen bij het idee. Het helpt me ook niet meer gevoel voor hem te krijgen.
Hij wilt zekerheid dat ik meer mijn best doe, dat ik ga veranderen. Ik wil best een poging doen maar ook ik kan geen garanties geven. Ik wil best therapie etc maar niet met een ultimatum in mijn nek hijgend.
Dus hangen we nu al een week om het idee, wel uit elkaar gaan, niet uit elkaar gaan.
Man houdt zeker nog van mij. Ik weet het nu even niet meer. Ik raak bij beide ideeen totaal in paniek. Ik kan niet met zekerheid zeggen dat ik van hem hou, maar ook niet dat het niet zo is.
maandag 22 januari 2018 om 07:58
maandag 22 januari 2018 om 08:05
Hij denkt hiermee te bereiken dat ik stappen richting hem zet. Voor mijnwerkt het echter totaal averechts. Het idee dat ik moet knuffelen of liefde miet tonen km iets te bewijzen of omdat hij anders misschien over 6 maanden weg is. Het werkt gewoon niet.
Echter, hij heeft ook garanties nodig, hij geeft aan niet nog zo jaren door te kunnen gaan. En van mijn kant kan ik hem die garanties ook niet geven.
Echter, hij heeft ook garanties nodig, hij geeft aan niet nog zo jaren door te kunnen gaan. En van mijn kant kan ik hem die garanties ook niet geven.
maandag 22 januari 2018 om 08:11
TO, zorg dat je tijd krijgt om dingen echt goed op een rij te zetten. Ik heb net je topic doorgelezen:
- Meld je ziek of neem zorgverlof, afhankelijk van hoe je je voelt
- Stel pieperdienst mbd de kindertelefoon
- Zeg tegen je man dat hij jou niet mag bellen om te klagen over de kinderen als hij voor hen zorgt
- Plan minimaal 1 middag voor jezelf in. Zonder telefoon. Zonder je man.
- Plan tijd in samen met je man en ga elke week iets leuks doen. Zorg voor een achterwacht die dan op jullie kinderen past.
Hopelijk heb je hier iets aan TO. Je moet echt beter voor jezelf gaan zorgen. Ik ben afgelopen jaar overspannen geweest, en het is bizar hoe abrupt het dan afgelopen is. (De ene dag deed ik tig vergaderingen en rende ik door, de volgende dag lag ik als een hoopje ellende op de bank en kon ik niet eens meer de boodschappen voor het avondeten doen omdat ik die paar dingen niet kon onthouden en drie uur door de Appie liep te dwalen op zoek naar alle boodschappen). Heel veel sterkte!
- Meld je ziek of neem zorgverlof, afhankelijk van hoe je je voelt
- Stel pieperdienst mbd de kindertelefoon
- Zeg tegen je man dat hij jou niet mag bellen om te klagen over de kinderen als hij voor hen zorgt
- Plan minimaal 1 middag voor jezelf in. Zonder telefoon. Zonder je man.
- Plan tijd in samen met je man en ga elke week iets leuks doen. Zorg voor een achterwacht die dan op jullie kinderen past.
Hopelijk heb je hier iets aan TO. Je moet echt beter voor jezelf gaan zorgen. Ik ben afgelopen jaar overspannen geweest, en het is bizar hoe abrupt het dan afgelopen is. (De ene dag deed ik tig vergaderingen en rende ik door, de volgende dag lag ik als een hoopje ellende op de bank en kon ik niet eens meer de boodschappen voor het avondeten doen omdat ik die paar dingen niet kon onthouden en drie uur door de Appie liep te dwalen op zoek naar alle boodschappen). Heel veel sterkte!
maandag 22 januari 2018 om 08:14
Ben je bekend met respijtzorg, TO? Dat is speciaal voor ouders als jullie. Duizenden stellen in Nederland maken er gebruik van en je kunt het zo inkleden als je zelf wilt. Zodoende hebben ouders structureel een adempauze, om even samen wat leuks te doen of juist alleen. Er is best veel mogelijk, als je maar om hulp durft te vragen.
Je mag me PB'en als je wilt, dan help ik je anoniem op weg.
Sterkte!
Je mag me PB'en als je wilt, dan help ik je anoniem op weg.
Sterkte!
maandag 22 januari 2018 om 08:16
zoek er hulp bij hoor, jullie graven je allebei in, in een loopgraafEmma73 schreef: ↑22-01-2018 08:05Hij denkt hiermee te bereiken dat ik stappen richting hem zet. Voor mijnwerkt het echter totaal averechts. Het idee dat ik moet knuffelen of liefde miet tonen km iets te bewijzen of omdat hij anders misschien over 6 maanden weg is. Het werkt gewoon niet.
Echter, hij heeft ook garanties nodig, hij geeft aan niet nog zo jaren door te kunnen gaan. En van mijn kant kan ik hem die garanties ook niet geven.
Dat komt niet goed, zo is je huwelijk zeker stuk over een half jaar
maandag 22 januari 2018 om 08:16
Het praktische deel is al gedeeltelijk opgelost. Hij heeft me echt serieus genomen. We hebben een extra telefoon, als hij iets wil oplossen gaat hij er ook helemaal voor. Hij zag het probleem alleen niet voor de kerst.
Echter, het is voor mij nu niet meteen opgelost. En dat snapt hij wel maar hij kan ook niet zeggen dat hij bij me wil blijven als ik niet verander. En hoe kan ik garanties geven dat ik verander. Ik kan niet meer dan mijn best doen. En wat als er over een jaar weer wat is en ik trek me weer in mezelf terug. Moet ik dan weer bang zijn dat hij weggaat.
Echter, het is voor mij nu niet meteen opgelost. En dat snapt hij wel maar hij kan ook niet zeggen dat hij bij me wil blijven als ik niet verander. En hoe kan ik garanties geven dat ik verander. Ik kan niet meer dan mijn best doen. En wat als er over een jaar weer wat is en ik trek me weer in mezelf terug. Moet ik dan weer bang zijn dat hij weggaat.
maandag 22 januari 2018 om 08:19
Ik vind wat jouw man doet (mijn mening hoor) echt niet kunnen. Jij zit er volkomen doorheen en hij stelt je een ultimatum. Dat werkt natuurlijk nooitEmma73 schreef: ↑22-01-2018 08:16Het praktische deel is al gedeeltelijk opgelost. Hij heeft me echt serieus genomen. We hebben een extra telefoon, als hij iets wil oplossen gaat hij er ook helemaal voor. Hij zag het probleem alleen niet voor de kerst.
Echter, het is voor mij nu niet meteen opgelost. En dat snapt hij wel maar hij kan ook niet zeggen dat hij bij me wil blijven als ik niet verander. En hoe kan ik garanties geven dat ik verander. Ik kan niet meer dan mijn best doen. En wat als er over een jaar weer wat is en ik trek me weer in mezelf terug. Moet ik dan weer bang zijn dat hij weggaat.
maandag 22 januari 2018 om 08:20
Het probleem is niet hulp zoeken. Dat kan en dat il ik ook best doen. Het probleem ligt voor ons beide ergens anders
Man wil een half jaar proefperiode, ik zet stappen vooruit, werkt dat niet voor hem dan trekt hij in de zomer de stekker eruit.
Ik heb een garantie nodig, een garantie dat hij blijft, of weggaat. Die onzekerheid wordt ik gek van.
Hij heeft een garantie nodig dat het over een half jaar, over een jaar beter is.
Ik weet niet of ik hem die kan geven.
En zo blijven we in een cirkeltje draaien.
Man wil een half jaar proefperiode, ik zet stappen vooruit, werkt dat niet voor hem dan trekt hij in de zomer de stekker eruit.
Ik heb een garantie nodig, een garantie dat hij blijft, of weggaat. Die onzekerheid wordt ik gek van.
Hij heeft een garantie nodig dat het over een half jaar, over een jaar beter is.
Ik weet niet of ik hem die kan geven.
En zo blijven we in een cirkeltje draaien.
maandag 22 januari 2018 om 08:21
Emma73 schreef: ↑22-01-2018 08:05Hij denkt hiermee te bereiken dat ik stappen richting hem zet. Voor mijnwerkt het echter totaal averechts. Het idee dat ik moet knuffelen of liefde miet tonen km iets te bewijzen of omdat hij anders misschien over 6 maanden weg is. Het werkt gewoon niet.
Echter, hij heeft ook garanties nodig, hij geeft aan niet nog zo jaren door te kunnen gaan. En van mijn kant kan ik hem die garanties ook niet geven.
Ik haak even in. Kies toch voor die (relatie)therapie. Een buitenstaander kan dit soort gesprekken begeleiden, want daar zit een groot deel van jullie probleem.
Leer voor jezelf dat je man gelijk heeft als het gaat om problemen achteraf. Als het regent, nouja, dan regent het maar een keer. Zolang er geen doden vallen is er niets aan de hand.
En ik heb niet alles gelezen, maar regel daarnaast een huishoudelijke hulp. Dus geen schoonmaakster maar iemand die je écht een deel uit handen kan nemen. Die, als ze binnenkomt, alvast de wasmachine aanzet, koffie maakt, boterhammen smeert, bedden afhaalt en eventueel een keertje de kinderen naar school brengt.
Ga ook eens na of je je kinderen niet af en toe een paar dagen kunt uitbesteden. Er bestaan wel vakantie/weekendkampen voor kinderen met een gebruiksaanwijzing, met professionele zorg en begeleiding.
Op dit moment moet je zoeken naar structurele oplossingen. Dat had je eigenlijk al veel eerder moeten doen, maar goed, je kunt de tijd niet terug draaien, je kunt alleen maar vooruit. Dus zullen jullie moeten kijken naar ´hoe maken we onze toekomst zo leefbaar mogelijk´.
ceylon wijzigde dit bericht op 22-01-2018 08:24
0.28% gewijzigd
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.