Psyche
alle pijlers
Medelijden hebben met spullen
dinsdag 23 januari 2018 om 19:22
Ja ik weet niet exact hoe ik het moet om schrijven. Ik heb wel eens dat ik in eens iets ga zoeken op Google, dat in eens omhoog komt in mijn brein en vandaag was dit: feeling bad for inanimate objects.
Ik voel al sinds kind veel gevoelens voor spullen. Knuffelberen, maar ook gewoon dingen als bakjes, fietsen of alles met oogjes er op. En ik kom er net achter dat er heel veel mensen zijn die dit hebben.
Ik heb geen verdere vraag om een oplossing of zo, alleen benieuwd of mensen hier het ook hebben.
Ik voel al sinds kind veel gevoelens voor spullen. Knuffelberen, maar ook gewoon dingen als bakjes, fietsen of alles met oogjes er op. En ik kom er net achter dat er heel veel mensen zijn die dit hebben.
Ik heb geen verdere vraag om een oplossing of zo, alleen benieuwd of mensen hier het ook hebben.
dinsdag 23 januari 2018 om 19:51
Ik heb laatste mijn excuses aan ons huis aangeboden voor de mensen aan wie we het huis verkocht hebben... hardop... gewoon toen ik de voordeur opendeed, vlak nadat ik had ontdekt aan wie we het verkocht hadden.... 'sorry huis'...
Maar goed, we hebben de verkoop wel door laten gaan, zo hypocriet ben ik dan toch ook wel weer...
Maar goed, we hebben de verkoop wel door laten gaan, zo hypocriet ben ik dan toch ook wel weer...
dinsdag 23 januari 2018 om 19:51
Ja ik ook, ik breek snel het hoofd af en eet die op.konijntje123 schreef: ↑23-01-2018 19:46Ik wist niet dat hier een naam voor was, of dat dit een 'ding' was, maar dit herken ik wel. Grappig eigenlijk, en ergens heeft het ook wel iets liefs.
Ik heb het heel erg met chocoladepoppen en zo. Of chocolade paashaasjes. Vind het verschrikkelijk ze te onthoofden (of andere ledematen te verwijderen) om ze vervolgens op te eten, dan voel ik me toch een beetje een barbaar.
Het rare is, is dat ik die empathie helemaal niet zo heb met levende organismen. Je zou denken dat dat werd door getrokken naar alles, zo van als je zelfs een bakje lief vindt en niet ruw wil behandelen dan heb je zeker empathie voor mens en dier, maar nee. Dat lijkt bij mij althans behoorlijk achter te lopen, en ik benader dat eerder verstandelijk dan emotioneel (als in 'nee je slaat Mieke niet half dood want dat hoort niet en is een beetje buiten proportioneel, daar naast zou je het zelf ook niet leuk vinden om kapot geslagen te worden). Spontane empathie heb i eerder met spullen.
dinsdag 23 januari 2018 om 19:51
Haha, herkenbaar.
Of het zielig vinden voor een knuffelbeer, dat een andere beer eigenlijk je favoriet was, en om die reden toch maar omwisselen
dinsdag 23 januari 2018 om 19:52
ja mijn auto.. Onlangs een andere gekocht, ik voelde het als verraad tegenover mijn oude auto die me overal trouw naar toe heeft gereden
dinsdag 23 januari 2018 om 19:54
Wat schattig, hiervan springen de tranen spontaan in mijn ogenShaunTheSheep schreef: ↑23-01-2018 19:43Mijn dochter heeft laatst midden in de nacht alle washandjes uit de badkamer gehaald om haar (kleine) knffeltjes in slaapzakjes te doen. Ze hadden het koud volgens haar.
dinsdag 23 januari 2018 om 19:57
Of ze was dementerend, kan ookstrikjemetstippels schreef: ↑23-01-2018 19:26Ahhhh dat snap ik zo! Ik raak ook helemaal niet snel emotioneel aangedaan of zo maar laatst zag ik een oudere dame die duidelijk zwakbegaafd was, met een lappen pop in haar hand, nou ik stond bijna te janken. Was midden op straat!
En huilde je om de dame (wel levend=best normaal) of om de pop?
anoniem_323693 wijzigde dit bericht op 23-01-2018 20:00
9.35% gewijzigd
dinsdag 23 januari 2018 om 19:58
Pffff ooit toen ik iets van 9 was of zo had mijn moeder in eens een hoop knuffels weg gegooid want daar zou ik niets meer mee doen.
Ik aanvaardde dit luchtig. Maar dan alleen op mijn kamer me helemaal ziek gehuild (zachtjes), en hele liederen in twee talen gecomponeerd. Jaar lang nog van gedroomd en regelmatig gebeden tot God of ze nu in de hemel waren en zo.
Gelukkig is het nu niet zoooo erg meer want wat een drama (en mijn moeder weet dit nog steeds niet lol).
Ik aanvaardde dit luchtig. Maar dan alleen op mijn kamer me helemaal ziek gehuild (zachtjes), en hele liederen in twee talen gecomponeerd. Jaar lang nog van gedroomd en regelmatig gebeden tot God of ze nu in de hemel waren en zo.
Gelukkig is het nu niet zoooo erg meer want wat een drama (en mijn moeder weet dit nog steeds niet lol).
dinsdag 23 januari 2018 om 19:59
Mijn man is er ook zo een. Maar het kan nog erger: deze dame is getrouwd met een kast. https://www.nrc.nl/nieuws/2016/04/27/tu ... 10-a734331 
dinsdag 23 januari 2018 om 20:00
Het goede nieuws is dat ze van sloopauto's vaak de onderdelen die nog goed zijn gebruiken voor andere auto's. Dus waarschijnlijk is ie donor geweest en heeft ie nog voortgeleefd in andere auto's.
dinsdag 23 januari 2018 om 20:04
dinsdag 23 januari 2018 om 20:08
Dit 100%...lemoos2 schreef: ↑23-01-2018 19:32Ja. Vooral met 'oude spulletjes'. Soms vanwege het werk dat er in heeft gezeten bv. een prachtig geborduurd tafellaken dat dan door een kleinkind als verhuisdeken wordt gebruikt. Dat je gewoon die vrouw voor je ziet die daar 40-50 jaar geleden maandenlang haar ogen op verprutst heeft.
Maar ook met het 'ding' zelf, zoal een kapot speelgoedautootje. Ooit een favoriet, nu alleen geschikt om de legotrein te laten ontsporen.
En ik heb gejankt toen een van mijn eerste auto's op zo'n vrachtwagen werd gereden en ik vroeg wat ze met die inruilauto's gingen doen. Ik dacht naar Oost-Europa maar ze gingen naar de sloop. Wel stiekem gejankt uit het zicht
Ik heb nu een kleed over mijn bank liggen, geadopteerd (lees: bij de kringloop gekocht) omdat ik hem zo zielig vond
..
Live long and prosper
dinsdag 23 januari 2018 om 20:08
Ja. Ik heb wel een diagnose, moet ik erbij zeggen.
Ik was als kind weleens op school ineens even heel sneu omdat ik bang was dat ik mijn knuffel onder het dekbed had laten liggen. Dan kon hij geen adem meer halen. Mijn oudste heeft hetzelfde, vrees ik.
Ik koop ook wel eens expres de wat lelijkere paprika, omdat anders niemand hem koopt en dat vind ik sneu (ik las een column in NRC over iemand die precies hetzelfde deed). Ik vind het zielig voor het speelgoed waar mijn kinderen vroeger zo veel mee speelden dat er nu niemand meer mee speelt. Alleen voor Duplo voel ik geen medelijden, want duplo is badass.
Ik was als kind weleens op school ineens even heel sneu omdat ik bang was dat ik mijn knuffel onder het dekbed had laten liggen. Dan kon hij geen adem meer halen. Mijn oudste heeft hetzelfde, vrees ik.
Ik koop ook wel eens expres de wat lelijkere paprika, omdat anders niemand hem koopt en dat vind ik sneu (ik las een column in NRC over iemand die precies hetzelfde deed). Ik vind het zielig voor het speelgoed waar mijn kinderen vroeger zo veel mee speelden dat er nu niemand meer mee speelt. Alleen voor Duplo voel ik geen medelijden, want duplo is badass.
dinsdag 23 januari 2018 om 20:09
Dat zei mijn man ook, nadat hij merkte dat de 'Het is een gebruiksvoorwerp, dat slijt' en 'Je kunt ook drama zoeken puur voor het drama' invalshoeken niet het gewenste effect hadden. Kan er ook niet tegen als hij de bandenspanning van mijn auto controleert door tegen een band aan te schoppen.
dinsdag 23 januari 2018 om 20:10
Als 'juf' doe ik dat ook vaak voor ik naar huis ga. Je laat toch niet een pop een heel weekend bloot op zijn buik half van de tafel hangen? Of soms stoppen de kinderen de pop ook in de kist met verkleedkleren, vind ik ook zo sneu. De pop gaat in het poppenbedje, met kleren aan.
dinsdag 23 januari 2018 om 20:13
vrouwjagersma schreef: ↑23-01-2018 20:08Ja. Ik heb wel een diagnose, moet ik erbij zeggen.
Ik was als kind weleens op school ineens even heel sneu omdat ik bang was dat ik mijn knuffel onder het dekbed had laten liggen. Dan kon hij geen adem meer halen. Mijn oudste heeft hetzelfde, vrees ik.
Ik koop ook wel eens expres de wat lelijkere paprika, omdat anders niemand hem koopt en dat vind ik sneu (ik las een column in NRC over iemand die precies hetzelfde deed). Ik vind het zielig voor het speelgoed waar mijn kinderen vroeger zo veel mee speelden dat er nu niemand meer mee speelt. Alleen voor Duplo voel ik geen medelijden, want duplo is badass.
Dat doet mijn man ook altijd. Bij groente en zeker bij planten en bloemen en hij doet het niet bewust. Best lastig als we die bloemen nog cadeau moeten geven.
dinsdag 23 januari 2018 om 20:15
Shinto, de ‘oer’ godsdienst van Japan, gaat ervan uit dat alles een ziel heeft, gebruiksvoorwerpen dus ook. Er worden daar ook ceremoniele verbrandingen georganiseerd voor zulke voorwerpen. Waarbij je dus bijvoorbeeld je oude horloge kunt laten verbranden en dit door een shinto priester begeleid wordt. Wellicht hebben jullie een Japanse ziel?
dinsdag 23 januari 2018 om 20:17
Herkenbaar.
Ik heb eens een zielig naakt popje op Marktplaats gekocht en thuis meteen een jurkje voor haar gemaakt.
En wat iemand schreef over oude spullen waar iemand op heeft zitten ploeteren en ze dan weg sodemieteren. Nee, dat kan ik ook niet over mijn hart verkrijgen. Ik heb dus ook heel veel spullen.
Maar goed, ik leg nog een warme kruik bij mijn kat als ie in een koude kamer gaat liggen. (is kat overigens erg blij mee, gaat al lang uit liggen als ik ermee aan kom)
Ik heb eens een zielig naakt popje op Marktplaats gekocht en thuis meteen een jurkje voor haar gemaakt.
En wat iemand schreef over oude spullen waar iemand op heeft zitten ploeteren en ze dan weg sodemieteren. Nee, dat kan ik ook niet over mijn hart verkrijgen. Ik heb dus ook heel veel spullen.
Maar goed, ik leg nog een warme kruik bij mijn kat als ie in een koude kamer gaat liggen. (is kat overigens erg blij mee, gaat al lang uit liggen als ik ermee aan kom)
dinsdag 23 januari 2018 om 20:20
Aangezien ik een tamelijk gebrekkige zelfbeheersing heb, lijkt me dat onwaarschijnlijk.aikidoka schreef: ↑23-01-2018 20:15Shinto, de ‘oer’ godsdienst van Japan, gaat ervan uit dat alles een ziel heeft, gebruiksvoorwerpen dus ook. Er worden daar ook ceremoniele verbrandingen georganiseerd voor zulke voorwerpen. Waarbij je dus bijvoorbeeld je oude horloge kunt laten verbranden en dit door een shinto priester begeleid wordt. Wellicht hebben jullie een Japanse ziel?
Ik heb er wel eens een theorietje over bedacht, ik lijk namelijk in dit opzicht wel een beetje op je, TO.
Het kostte me als kind veel moeite om me in te leven in anderen. Ik deed het wel, maar ik dacht veel sneller, moeilijker en raarder dan leeftijdsgenootjes, dus dat was een energievretende activiteit. Daarbij wist je nooit zeker of je wel de reactie terug kreeg die je verwachtte. Zorgen voor en compassie hebben met dode dingen is dan veel eenvoudiger. Je laat zien dat je wel weet hoe het werkt om op iemand te letten, om inlevend te zijn, maar je hoeft nooit bang te zijn dat je knuffelbeest ineens met Leida gaat spelen in plaats van met jou.
dinsdag 23 januari 2018 om 20:20
Het vergeten speelgoed vind ik zo dramatisch. Als ik er aan denk vind ik het zo enorm zielig.vrouwjagersma schreef: ↑23-01-2018 20:08Ja. Ik heb wel een diagnose, moet ik erbij zeggen.
Ik was als kind weleens op school ineens even heel sneu omdat ik bang was dat ik mijn knuffel onder het dekbed had laten liggen. Dan kon hij geen adem meer halen. Mijn oudste heeft hetzelfde, vrees ik.
Ik koop ook wel eens expres de wat lelijkere paprika, omdat anders niemand hem koopt en dat vind ik sneu (ik las een column in NRC over iemand die precies hetzelfde deed). Ik vind het zielig voor het speelgoed waar mijn kinderen vroeger zo veel mee speelden dat er nu niemand meer mee speelt. Alleen voor Duplo voel ik geen medelijden, want duplo is badass.
Heb jij dan ook die empathie naar levende organismen? Ik heb dat zo als gezegd dus helemaal niet, ben erg benieuwd of mensen dat herkennen, die empathie voor spullen > empathie voor organismen.
dinsdag 23 januari 2018 om 20:26
Ik moet hier best om lachen, en vooral omdat het zo herkenbaar is.
De chocolade figuurtjes, maar vooral vroeger mijn knuffels en nu die weer van mijn zoontje. mijn zusje gooide vroeger haar knuffels van haar bed en dan lagen ze daar midden op de koude vloer met hun gezicht naar beneden. Echt niet dat ik dan rustig kon gaan slapen, arme knuffels.
met groente en fruit heb ik dit niet, waarschijnlijk wel als er een gezichtje op zou staan
De chocolade figuurtjes, maar vooral vroeger mijn knuffels en nu die weer van mijn zoontje. mijn zusje gooide vroeger haar knuffels van haar bed en dan lagen ze daar midden op de koude vloer met hun gezicht naar beneden. Echt niet dat ik dan rustig kon gaan slapen, arme knuffels.
met groente en fruit heb ik dit niet, waarschijnlijk wel als er een gezichtje op zou staan
