Relaties
alle pijlers
Bewust kinderloos
vrijdag 2 februari 2018 om 03:43
Hallo nieuw hier,
Nav een ander topic hier door VivaWindmolen: Zijn er hier vrouwen ( of mannen) bewust kinderloos en waarom? Ik stel deze vraag nav een ander topic van een vrouw (lees: bijna even jonge/oude vrouw van 34 jaar) die kind zou overwegen vr partner.
Benieuwd naar meningen/overwegingen van mensen die er bewust voor hebben gekozen geen kinderen te willen. Mijn partner (48) en ik (34) weten het gewoon niet...
Xx
Nav een ander topic hier door VivaWindmolen: Zijn er hier vrouwen ( of mannen) bewust kinderloos en waarom? Ik stel deze vraag nav een ander topic van een vrouw (lees: bijna even jonge/oude vrouw van 34 jaar) die kind zou overwegen vr partner.
Benieuwd naar meningen/overwegingen van mensen die er bewust voor hebben gekozen geen kinderen te willen. Mijn partner (48) en ik (34) weten het gewoon niet...
Xx
zaterdag 3 februari 2018 om 22:32
zaterdag 3 februari 2018 om 22:35
Zestig jaar geleden ja. Toen mensen weinig te willen hadden. Tegenwoordig mag je gewoon nadenken of je wilt trouwen of settelen of kinderen krijgen. Zulke keuzes automatisch logisch vinden (zonder na te denken) vind ik niet meer zo van deze tijd.
zaterdag 3 februari 2018 om 22:48
Ik zie de link niet tussen de interesses die hier worden genoemd door kinderlozen en het feit dat ze geen kinderen hebben.
Ik las iets over stedentrips, uit eten gaan, boeken lezen, films/ series kijken, naar het museum of het theater gaan. Ik kan er met mijn hoofd niet bij waarom je deze dingen niet zou kunnen doen als je een kind hebt.
Eigenlijk ken ik zelf geen mensen met kinderen in mijn omgeving die deze dingen niet meer doen. Ik vind het ook geen heel uitgesproken interesses. Het zijn gewoon dingen die iedereen sowieso wel doet, ongeacht hoe je leven er verder uitziet.
Misschien is het meer het verschil tussen wonen in de stad en in een dorp/ op het platteland?
Ik las iets over stedentrips, uit eten gaan, boeken lezen, films/ series kijken, naar het museum of het theater gaan. Ik kan er met mijn hoofd niet bij waarom je deze dingen niet zou kunnen doen als je een kind hebt.
Eigenlijk ken ik zelf geen mensen met kinderen in mijn omgeving die deze dingen niet meer doen. Ik vind het ook geen heel uitgesproken interesses. Het zijn gewoon dingen die iedereen sowieso wel doet, ongeacht hoe je leven er verder uitziet.
Misschien is het meer het verschil tussen wonen in de stad en in een dorp/ op het platteland?
zaterdag 3 februari 2018 om 22:54
N00R85 schreef: ↑03-02-2018 22:48Ik zie de link niet tussen de interesses die hier worden genoemd door kinderlozen en het feit dat ze geen kinderen hebben.
Ik las iets over stedentrips, uit eten gaan, boeken lezen, films/ series kijken, naar het museum of het theater gaan. Ik kan er met mijn hoofd niet bij waarom je deze dingen niet zou kunnen doen als je een kind hebt.
Eigenlijk ken ik zelf geen mensen met kinderen in mijn omgeving die deze dingen niet meer doen. Ik vind het ook geen heel uitgesproken interesses. Het zijn gewoon dingen die iedereen sowieso wel doet, ongeacht hoe je leven er verder uitziet.
Misschien is het meer het verschil tussen wonen in de stad en in een dorp/ op het platteland?
Tuurlijk kan je die dingen nog doen als je een kind hebt. Maar als ik voor mezelf voorstel hoe dat zou zijn, dan vind ik dat toch totaal niet hetzelfde. Boeken lezen en series kijken kan alleen op momenten tussendoor als je kind slaapt, of even rustig iets doet. Je kunt elk moment gestoord worden. Museum en theater gaan betekent oppas zoeken of kind meenemen, maar dan moet je het kind telkens in de gaten houden en dingen op zijn tempo doen. Uit eten gaan, stedentrips. idem. Het kan wel, maar niet met dezelfde gemakkelijkheid, dezelfde vrijheid en 'on your own terms'. En dat sommige moeders dat verschil niet kunnen inzien snap ik niet zo.
zaterdag 3 februari 2018 om 22:58
Ik ken er toch écht veel in mijn omgeving met kinderen die hun huis bijna niet meer uitkomen.N00R85 schreef: ↑03-02-2018 22:48Ik zie de link niet tussen de interesses die hier worden genoemd door kinderlozen en het feit dat ze geen kinderen hebben.
Ik las iets over stedentrips, uit eten gaan, boeken lezen, films/ series kijken, naar het museum of het theater gaan. Ik kan er met mijn hoofd niet bij waarom je deze dingen niet zou kunnen doen als je een kind hebt.
Eigenlijk ken ik zelf geen mensen met kinderen in mijn omgeving die deze dingen niet meer doen. Ik vind het ook geen heel uitgesproken interesses. Het zijn gewoon dingen die iedereen sowieso wel doet, ongeacht hoe je leven er verder uitziet.
Misschien is het meer het verschil tussen wonen in de stad en in een dorp/ op het platteland?
Of enkel met de kinderen.
Geen opvang voor meer dan 1 dag, dus geen city-trips.
Geen musea, want dat kunnen de kinderen niet.
Bijna alleen kinder-tv.
Alleen kindertheater en kinderfilms.
Geen restaurants, zelfs niet als je een kindvriendelijk zoekt 2 km van hun deur.
Want kinderen moeten slapen, het is te druk voor hen, ze zijn het na een kwartier beu, ...
Geen tijd voor boeken, want ze hebben het "druk druk druk" met de kinderen en 's avonds vallen ze doodmoe in slaap op de bank.
Etcetera.
Bij bepaalde mensen heb ik het gedeeltelijk maar opgegeven.
Ik mag morgen naar mijn zus - hiep hoi (not) - en dat is zo iemand die sinds haar 2 kinderen veranderd is van een surfende reizende gek in een huismoeke.
Het heeft nooit echt gewerkt tussen ons, maar nu al helemaal niet meer.
anoniem_351483 wijzigde dit bericht op 03-02-2018 23:00
7.46% gewijzigd
zaterdag 3 februari 2018 om 23:06
Boeken lezen en series kijken doe ik 's avonds, urenlang. Kind slaapt vanaf een uur of 8, dus daarna heb ik nog een zee aan tijd.RégineFilange schreef: ↑03-02-2018 22:54Tuurlijk kan je die dingen nog doen als je een kind hebt. Maar als ik voor mezelf voorstel hoe dat zou zijn, dan vind ik dat toch totaal niet hetzelfde. Boeken lezen en series kijken kan alleen op momenten tussendoor als je kind slaapt, of even rustig iets doet. Je kunt elk moment gestoord worden. Museum en theater gaan betekent oppas zoeken of kind meenemen, maar dan moet je het kind telkens in de gaten houden en dingen op zijn tempo doen. Uit eten gaan, stedentrips. idem. Het kan wel, maar niet met dezelfde gemakkelijkheid, dezelfde vrijheid en 'on your own terms'. En dat sommige moeders dat verschil niet kunnen inzien snap ik niet zo.
Voor de andere dingen heb ik geen 'oppas' nodig. Er bestaat namelijk ook nog zoiets als een vader, waarmee ik toch echt de zorg deel. Ik hoef dus niks te 'regelen'. Man is gewoon thuis en dan stap ik net zo makkelijk de deur uit als voordat we een kind hadden
zaterdag 3 februari 2018 om 23:08
Maar wel respect hoor, ik weet niet waar ouders het vandaan halen. Als ik gewerkt heb dan heb ik nog net energie om te koken en een beetje mijn huishouden op orde te houden. Hoe je dan nog kinderen ophaalt en brengt, laat eten, corrigeert, opvoedt, ze helpt met huiswerk, achter ze aan opruimt, luiers verschoont, baddert, boekjes voorleest, vijf keer terug in bed stopt, een traktatie bedenkt en in elkaar knutselt en onthoudt dat er nog een cadeautje moet worden gekocht voor een kinderfeestje...... chapeau!
Want daar komt het leven met kinderen toch op neer. Zorgen, regelen ''de derde shift'' (voor de kenners
) en nog meer regelen en zorgen.
Dan houdt het echt wel op met spontane stedentripjes en een hele dag in bed liggen.
Want daar komt het leven met kinderen toch op neer. Zorgen, regelen ''de derde shift'' (voor de kenners
) en nog meer regelen en zorgen.Dan houdt het echt wel op met spontane stedentripjes en een hele dag in bed liggen.
zaterdag 3 februari 2018 om 23:09
N00R85 schreef: ↑03-02-2018 23:06Boeken lezen en series kijken doe ik 's avonds, urenlang. Kind slaapt vanaf een uur of 8, dus daarna heb ik nog een zee aan tijd.
Voor de andere dingen heb ik geen 'oppas' nodig. Er bestaat namelijk ook nog zoiets als een vader, waarmee ik toch echt de zorg deel. Ik hoef dus niks te 'regelen'. Man is gewoon thuis en dan stap ik net zo makkelijk de deur uit als voordat we een kind hadden
Volgens mij ken ik jou van een andere nick. Kom je nu dezelfde riedel weer afsteken in alle kindvrij-topics?
zaterdag 3 februari 2018 om 23:16
Dan moet die man er wel zijn én thuis zijn, Noor.
Genoeg vriendinnen in mijn omgeving die alleenstaande moeder zijn.
Wiens ex niet naar de kinderen omkijkt of alleen als dat in zijn eigen agenda past.
(Lees: Je kan rustig iets afspreken 3 weken van tevoren, maar het kan best zijn dat ze 2 dagen van tevoren belt dat ex weer es heeft afgezegd.)
Of wiens man in shiften werkt, onregelmatig werkt of vaak in 't buitenland zit.
Genoeg vriendinnen in mijn omgeving die alleenstaande moeder zijn.
Wiens ex niet naar de kinderen omkijkt of alleen als dat in zijn eigen agenda past.
(Lees: Je kan rustig iets afspreken 3 weken van tevoren, maar het kan best zijn dat ze 2 dagen van tevoren belt dat ex weer es heeft afgezegd.)
Of wiens man in shiften werkt, onregelmatig werkt of vaak in 't buitenland zit.
zaterdag 3 februari 2018 om 23:18
Fijn voor haar dat ze blijkbaar behoorlijk wat "eigen tijd" heeft.RégineFilange schreef: ↑03-02-2018 23:09Volgens mij ken ik jou van een andere nick. Kom je nu dezelfde riedel weer afsteken in alle kindvrij-topics?
En nog de puf om die anders in te vullen dan slapen of 't huishouden doen.
zaterdag 3 februari 2018 om 23:21
RégineFilange schreef: ↑03-02-2018 23:09Volgens mij ken ik jou van een andere nick. Kom je nu dezelfde riedel weer afsteken in alle kindvrij-topics?
Ja d'r ban is schijnbaar voorbij dus dan mogen we het gezever weer aanhoren
zaterdag 3 februari 2018 om 23:31
RégineFilange schreef: ↑03-02-2018 23:23Nee ik bedoel iemand met een andere nick. Had altijd precies dezelfde teksten, dat ze alles nog kon doen omdat ze een man had die thuisbleef, etc.
Je bent niet de enige die dat denkt, maar Noor beweert van niet.
zondag 4 februari 2018 om 08:48
Mensen met kinderen roepen altijd heel hard: "Ja, maar met kinderen kun je óók heus nog wel leuke dingen voor jezelf doen, hoor!" Dat maken ze zichzelf maar wijs, in de praktijk blijkt dat doorgaans heel anders uit te pakken. Het kán misschien wel, maar het kost een hoop geregel en meestal heb je daar uiteindelijk toch geen zin in.
Winter is coming...
zondag 4 februari 2018 om 08:55
Ja, heel herkenbaar. Ik heb een hele leuke, maar wel drukke baan. Ben de hele dag bezig met besprekingen, stukken schrijven, mails beantwoorden, telefoontjes plegen, socializen met collega's, soms appt er nog een vriendin tussendoor. Als ik dan 's avonds thuis kom, moet ik er echt niet aan denken om dan ook nog voor een ander levend wezen te moeten zorgen. Het ligt er ook aan hoeveel 'me-time' je nodig hebt, denk ik. Ik heb echt wel veel tijd voor mezelf nodig om te kunnen functioneren en dan moet je me ook niet lastig vallen. Anderen kunnen 24/7 met andere mensen bezig zijn.RégineFilange schreef: ↑03-02-2018 23:08Maar wel respect hoor, ik weet niet waar ouders het vandaan halen. Als ik gewerkt heb dan heb ik nog net energie om te koken en een beetje mijn huishouden op orde te houden. Hoe je dan nog kinderen ophaalt en brengt, laat eten, corrigeert, opvoedt, ze helpt met huiswerk, achter ze aan opruimt, luiers verschoont, baddert, boekjes voorleest, vijf keer terug in bed stopt, een traktatie bedenkt en in elkaar knutselt en onthoudt dat er nog een cadeautje moet worden gekocht voor een kinderfeestje...... chapeau!
Want daar komt het leven met kinderen toch op neer. Zorgen, regelen ''de derde shift'' (voor de kenners
Dan houdt het echt wel op met spontane stedentripjes en een hele dag in bed liggen.
Winter is coming...
zondag 4 februari 2018 om 08:57
Voor mij is het heel simpel. Vanaf het moment dat het kind er is dicteert het je leven. Dat wil ik niet. Ik wil mijn leven dicteren door zoveel mogelijk te doen wat ik wil en zo min mogelijk te doen wat ik moet. Een kind past daar voor mij niet in. Bovendien ben ik erg gesteld op rust en stilte en dat gaat ook niet hand in hand met kinderen. Ben nu 29 en iedereen om ons heen krijgt nu kinderen. Vind het heel mooi om te zien en om van dichtbij mee te maken. Maar het is niets voor mij. Mijn vriendin twijfelt nog...
zondag 4 februari 2018 om 10:08
+1N00R85 schreef: ↑03-02-2018 22:48Ik zie de link niet tussen de interesses die hier worden genoemd door kinderlozen en het feit dat ze geen kinderen hebben.
Ik las iets over stedentrips, uit eten gaan, boeken lezen, films/ series kijken, naar het museum of het theater gaan. Ik kan er met mijn hoofd niet bij waarom je deze dingen niet zou kunnen doen als je een kind hebt.
Eigenlijk ken ik zelf geen mensen met kinderen in mijn omgeving die deze dingen niet meer doen. Ik vind het ook geen heel uitgesproken interesses. Het zijn gewoon dingen die iedereen sowieso wel doet, ongeacht hoe je leven er verder uitziet.
Misschien is het meer het verschil tussen wonen in de stad en in een dorp/ op het platteland?
zondag 4 februari 2018 om 10:09
Misschien als je nog hele kleine kinderen hebt maar ik heb mij nooit laten belemmeren door mijn zoon om te reizen.Tornacense schreef: ↑03-02-2018 22:58Ik ken er toch écht veel in mijn omgeving met kinderen die hun huis bijna niet meer uitkomen.
Of enkel met de kinderen.
Geen opvang voor meer dan 1 dag, dus geen city-trips.
Geen musea, want dat kunnen de kinderen niet.
Bijna alleen kinder-tv.
Alleen kindertheater en kinderfilms.
Geen restaurants, zelfs niet als je een kindvriendelijk zoekt 2 km van hun deur.
Want kinderen moeten slapen, het is te druk voor hen, ze zijn het na een kwartier beu, ...
Geen tijd voor boeken, want ze hebben het "druk druk druk" met de kinderen en 's avonds vallen ze doodmoe in slaap op de bank.
Etcetera.
Bij bepaalde mensen heb ik het gedeeltelijk maar opgegeven.
Ik mag morgen naar mijn zus - hiep hoi (not) - en dat is zo iemand die sinds haar 2 kinderen veranderd is van een surfende reizende gek in een huismoeke.
Het heeft nooit echt gewerkt tussen ons, maar nu al helemaal niet meer.
zondag 4 februari 2018 om 10:10
Hele dag in bed liggen? Dat is toch zonde van je tijd?RégineFilange schreef: ↑03-02-2018 23:08Maar wel respect hoor, ik weet niet waar ouders het vandaan halen. Als ik gewerkt heb dan heb ik nog net energie om te koken en een beetje mijn huishouden op orde te houden. Hoe je dan nog kinderen ophaalt en brengt, laat eten, corrigeert, opvoedt, ze helpt met huiswerk, achter ze aan opruimt, luiers verschoont, baddert, boekjes voorleest, vijf keer terug in bed stopt, een traktatie bedenkt en in elkaar knutselt en onthoudt dat er nog een cadeautje moet worden gekocht voor een kinderfeestje...... chapeau!
Want daar komt het leven met kinderen toch op neer. Zorgen, regelen ''de derde shift'' (voor de kenners
Dan houdt het echt wel op met spontane stedentripjes en een hele dag in bed liggen.
zondag 4 februari 2018 om 10:13
Ook al kan je nog net zoveel als voor er kinderen kwamen, er komt, lijkt mij, wel altijd meer geregel bij kijken. Of in ieder geval altijd een extra denkstap, "wat doe ik met de kinderen?"
Of je nou even naar de winkel wil, een weekendje weg, een zondag uitslapen, ik noem maar wat. Je moet altijd nadenken over wat er met de kinderen gebeurt voordat je iets dergelijks kan ondernemen. Neem je ze mee of is er iemand anders die op ze let? Ja of je moet co-ouderschap hebben en het moet net jouw week niet zijn. Maar ik zou die extra denkstap, het opgeven van het zorgeloos de deur uitstappen zonder ergens over na te denken, erg moeilijk vinden denk ik.
Of je nou even naar de winkel wil, een weekendje weg, een zondag uitslapen, ik noem maar wat. Je moet altijd nadenken over wat er met de kinderen gebeurt voordat je iets dergelijks kan ondernemen. Neem je ze mee of is er iemand anders die op ze let? Ja of je moet co-ouderschap hebben en het moet net jouw week niet zijn. Maar ik zou die extra denkstap, het opgeven van het zorgeloos de deur uitstappen zonder ergens over na te denken, erg moeilijk vinden denk ik.
timetraveler wijzigde dit bericht op 04-02-2018 10:18
0.08% gewijzigd
zondag 4 februari 2018 om 10:14
Waar het is soms echt een hoop geregel zeker als ze klein zijn maar geloof mij drukte dat er gewoon doorheen omdat ik ook tijd voor mezelf nodig heb zeker als alleenstaande moeder.winterqueen schreef: ↑04-02-2018 08:48Mensen met kinderen roepen altijd heel hard: "Ja, maar met kinderen kun je óók heus nog wel leuke dingen voor jezelf doen, hoor!" Dat maken ze zichzelf maar wijs, in de praktijk blijkt dat doorgaans heel anders uit te pakken. Het kán misschien wel, maar het kost een hoop geregel en meestal heb je daar uiteindelijk toch geen zin in.
In het begin heeft mij dat best gefrustreerd al dat geregel maar op een gegeven moment wen je daar ook weer aan. Moet er wel bij zeggen dt mijn zoon gewoon contact heeft met zijn vader en daar regelmatig naar toe gaat. Maar kinderen worden ouder, zelfstandiger. En ik heb er maar 1 dus dat is allemaal prima te regelen.
zondag 4 februari 2018 om 10:18
Klopt hoor tis niet altijd even makkelijk. Ik vind het wel makkelijker worden nu hij ouder wordt. Hij weet dat mamma op zondag uitslaapt en dan stoort hij mij niet. Al kan ik niet meer zo goed uitslapen.Timetraveler schreef: ↑04-02-2018 10:13Ook al kan je nog net zoveel als voor er kinderen kwamen, er komt, lijkt mij, wel altijd meer geregel bij kijken. Of in ieder geval altijd een extra denkstap, "wat doe ik met de kinderen?"
Of je nou even naar de winkel wil, een weekendje weg, een zondag uitslapen, ik noem maar wat. Je moet altijd, nadenken over wat er met de kinderen gebeurt voordat je iets dergelijks kan ondernemen. Neem je ze mee of is er iemand anders die op ze let? Ja of je moet co-ouderschap hebben en het moet net jouw week niet zijn. Maar ik zou die extra denkstap, het opgeven van het zorgeloos de deur uitstappen zonder ergens over na te denken, erg moeilijk vinden denk ik.
Hij kan gelukkig goed alleen thuis zijn wel zo makkelijk met een kind op de middelbare school met wisselende lestijden en een moeder die fulltime werkt. Maar daardoor kan ik savonds wel sporten.
Maar als ze kleiner zijn is dat echt lastiger zeker in je uppie.
zondag 4 februari 2018 om 10:24
Als de kinderen zeer gewenst zijn ervaar je dat geregel denk ik niet als belastend, klopt dat? Dan is alles wat je doet 'zorgen voor' en dat wil je graag. Kom ik weer even met een dierenvergelijking: Ik vind het kippenhok verschonen helemaal niet erg. 'Lekker de kippen een schoon bedje geven 
'. Ik ben gewoon bezig met mijn liefhebberij. Zo zal het denk ik ook voelen voor moeders?
'. Ik ben gewoon bezig met mijn liefhebberij. Zo zal het denk ik ook voelen voor moeders?
Ik vind hier dingen van.
zondag 4 februari 2018 om 10:37
Nu ik het er toch over heb ... ik heb de allerleukste kippen van de wereld. Natuurlijk kan het zijn dat je niets met kippen hebt, maar dat geldt natuurlijk niet voor die van mij. Ze zijn zo lief en mooi en koddig 
. Ik maak elke dag wel iets grappigs met ze mee en die verhalen deel ik graag. Ze krijgen het beste van het beste. Een hok op maat, de hele achtertuin om te scharrelen en lekkere hapjes. Toen ik ze net had ben ik de eerste avond mijn bed uit gegaan om te checken of ze nog wel adem haalden (true). Als het regent, waait of sneeuwt is mijn eerste gedachte: "arme kippen". En als ze bij de achterdeur staan te bedelen vind ik dat überschattig.
Ik zou een onuitstaanbare moeder zijn. Het is maar goed dat ik geen kinderwens heb.
. Ik maak elke dag wel iets grappigs met ze mee en die verhalen deel ik graag. Ze krijgen het beste van het beste. Een hok op maat, de hele achtertuin om te scharrelen en lekkere hapjes. Toen ik ze net had ben ik de eerste avond mijn bed uit gegaan om te checken of ze nog wel adem haalden (true). Als het regent, waait of sneeuwt is mijn eerste gedachte: "arme kippen". En als ze bij de achterdeur staan te bedelen vind ik dat überschattig.Ik zou een onuitstaanbare moeder zijn. Het is maar goed dat ik geen kinderwens heb.
Ik vind hier dingen van.
