Relaties
alle pijlers
Anne
woensdag 4 juli 2018 om 22:49
Even anoniem. Ik wil heel graag mijn verhaal eens met iemand delen...
Ik ben een man van 35. 12 jaar getrouwd, drie kinderen. Heb al bijna een jaar een relatie met een vrouwelijke collega. Laten we haar even Anne noemen.
Met Anne heb ik al vanalles gedaan wat niet mag, behalve seks. Mijn vrouw weet van niks dat ik haar veel berichten stuur en is daar niet zo blij mee, maar ze weet voor de rest van niks.
Anne is 6 jaar jonger dan mij. Had al drie jaar een vriend (en nog geen kinderen), maar die relatie is gedaan ondertussen, omdat zij aan haar vriend bekend heeft dat ze me gekust had.
Ik zit helemaal in de knoop met mezelf. Anne wil eigenlijk terug naar haar vriend, maar die wil haar niet meer. Dus zelfs als ik mijn vrouw zou verlaten, is de kans redelijk klein dat Anne en ik ooit een toekomst zouden hebben.
Als ik mijn verstand gebruik, kan ik best bij mijn vrouw blijven. Maar moet ik haar alles dan bekennen? Ik weet het niet. Anderzijds, als ik bij mijn vrouw ben, zit ik bijna constant met Anne in mijn hoofd. Ik kan haar gewoon niet loslaten. In principe zou het het beste zijn als ik zoveel mogelijk afstand neem van haar, maar dat kan ik gewoon niet. Ze is ook mijn collega, dus ik zie haar eigenlijk door de week meer dan mijn eigen vrouw.
Ik heb verlof nu, en ga Anne 3 weken niet meer zien, ook al stuur ik nog dagelijks berichten met haar. Ik weet dat de situatie zoals ze nu is niet houdbaar is (en zelfs nadelig voor ons alle drie), dus heb al voor mezelf beslist dat ik na mijn verlof ergens een knoop moet doorhakken. Maar ik weet het allemaal niet meer goed.
Als ik beslis om bij mijn vrouw te blijven en het haar niet te vertellen, heb ik het gevoel dat ik in een leugen leef. En dan moet ik nog het karakter hebben om afstand te nemen van Anne, wat ik eigenlijk al weet dat ik niet kan. Zoals ik al zei, is het al meer dan een jaar bezig, dus het is zeker meer dan een gewone stomme verliefdheid...
Als ik beslis om het mijn vrouw allemaal te vertellen, is mijn relatie met haar sowieso gedaan, dat weet ik gewoon. Dat is dan weer nadelig voor mij, mijn vrouw en mijn kinderen.
Als ik beslis om weg te gaan van mijn vrouw en het haar niet te vertellen, blijven we ook alledrie waarschijnlijk alleen achter...
Ik wilde dit gewoon al eens met iemand delen, dat is de eerste stap. Graag geen reacties met 'je had dit of dat moeten doen'. Ik weet dat ik fouten heb gemaakt, en er zijn nu eenmaal dingen gebeurd die ik niet kan terugdraaien, dus daar heb ik niks aan nu.
Gefundeerd advies is uiteraard altijd welkom.
Ik ben een man van 35. 12 jaar getrouwd, drie kinderen. Heb al bijna een jaar een relatie met een vrouwelijke collega. Laten we haar even Anne noemen.
Met Anne heb ik al vanalles gedaan wat niet mag, behalve seks. Mijn vrouw weet van niks dat ik haar veel berichten stuur en is daar niet zo blij mee, maar ze weet voor de rest van niks.
Anne is 6 jaar jonger dan mij. Had al drie jaar een vriend (en nog geen kinderen), maar die relatie is gedaan ondertussen, omdat zij aan haar vriend bekend heeft dat ze me gekust had.
Ik zit helemaal in de knoop met mezelf. Anne wil eigenlijk terug naar haar vriend, maar die wil haar niet meer. Dus zelfs als ik mijn vrouw zou verlaten, is de kans redelijk klein dat Anne en ik ooit een toekomst zouden hebben.
Als ik mijn verstand gebruik, kan ik best bij mijn vrouw blijven. Maar moet ik haar alles dan bekennen? Ik weet het niet. Anderzijds, als ik bij mijn vrouw ben, zit ik bijna constant met Anne in mijn hoofd. Ik kan haar gewoon niet loslaten. In principe zou het het beste zijn als ik zoveel mogelijk afstand neem van haar, maar dat kan ik gewoon niet. Ze is ook mijn collega, dus ik zie haar eigenlijk door de week meer dan mijn eigen vrouw.
Ik heb verlof nu, en ga Anne 3 weken niet meer zien, ook al stuur ik nog dagelijks berichten met haar. Ik weet dat de situatie zoals ze nu is niet houdbaar is (en zelfs nadelig voor ons alle drie), dus heb al voor mezelf beslist dat ik na mijn verlof ergens een knoop moet doorhakken. Maar ik weet het allemaal niet meer goed.
Als ik beslis om bij mijn vrouw te blijven en het haar niet te vertellen, heb ik het gevoel dat ik in een leugen leef. En dan moet ik nog het karakter hebben om afstand te nemen van Anne, wat ik eigenlijk al weet dat ik niet kan. Zoals ik al zei, is het al meer dan een jaar bezig, dus het is zeker meer dan een gewone stomme verliefdheid...
Als ik beslis om het mijn vrouw allemaal te vertellen, is mijn relatie met haar sowieso gedaan, dat weet ik gewoon. Dat is dan weer nadelig voor mij, mijn vrouw en mijn kinderen.
Als ik beslis om weg te gaan van mijn vrouw en het haar niet te vertellen, blijven we ook alledrie waarschijnlijk alleen achter...
Ik wilde dit gewoon al eens met iemand delen, dat is de eerste stap. Graag geen reacties met 'je had dit of dat moeten doen'. Ik weet dat ik fouten heb gemaakt, en er zijn nu eenmaal dingen gebeurd die ik niet kan terugdraaien, dus daar heb ik niks aan nu.
Gefundeerd advies is uiteraard altijd welkom.
anoniem_372380 wijzigde dit bericht op 05-07-2018 00:16
2.07% gewijzigd
donderdag 5 juli 2018 om 11:59
Waarom heb jij nooit geprobeerd om je huwelijk te redden? Om dingen bespreekbaar te maken, als je je niet meer goed voelt in je relatie?
Ik vind het wel frappant dat je je topic naar je werkneemster noemt terwijl zij slechts een symptoom is. Je schrijft zelf dat je over je huwelijk moet beslissen los van je werkneemster. Waarom krijgt zij dan zoveel plaats? Verschuif je focus eens.
Dat je geen afstand kan nemen van je werkneemster is een vreemde woordkeuze. Tuurlijk kan dat, je wil gewoon niet. Ze bezorgt je een kortetermijn high, terwijl je eigenlijk niet goed in je vel zit. Het is echt jouw keuze hoor.
Als je echt dingen helder wil krijgen voor jezelf, wat je dus schrijft, lijkt het me wel een noodzakelijke stap om met dat gedoe met haar te stoppen en dan zal je door een periode moeten die niet leuk gaat zijn, maar uiteindelijk is er wel weer licht aan het einde van de tunnel. Aan jou de keuze.
Ik vind het wel frappant dat je je topic naar je werkneemster noemt terwijl zij slechts een symptoom is. Je schrijft zelf dat je over je huwelijk moet beslissen los van je werkneemster. Waarom krijgt zij dan zoveel plaats? Verschuif je focus eens.
Dat je geen afstand kan nemen van je werkneemster is een vreemde woordkeuze. Tuurlijk kan dat, je wil gewoon niet. Ze bezorgt je een kortetermijn high, terwijl je eigenlijk niet goed in je vel zit. Het is echt jouw keuze hoor.
Als je echt dingen helder wil krijgen voor jezelf, wat je dus schrijft, lijkt het me wel een noodzakelijke stap om met dat gedoe met haar te stoppen en dan zal je door een periode moeten die niet leuk gaat zijn, maar uiteindelijk is er wel weer licht aan het einde van de tunnel. Aan jou de keuze.
donderdag 5 juli 2018 om 12:01
Waar is je gevoel naar je vrouw in dit verhaal? Je hebt haar al verlaten. Je doet alsof thuis.bazinga77 schreef: ↑05-07-2018 00:44Nog eens alles teruggelezen, en deze vraag had ik nog niet beantwoord:
Je wil eigenlijk weten hoe het komt dat ik geen seks heb gehad met Anne. Toen ze nog samen was met haar vriend, wilde zij dat absoluut niet. Dat was voor haar een stap te ver ten opzichte van haar vriend. Nadat ze uit elkaar waren, vond ik het niet correct ten opzichte van haar. Omdat ik vind dat ik eerst een beslissing moet nemen tov mijn vrouw voordat ik nog stappen zou ondernemen met haar. Ik heb haar wel nog eens gekust sinds ze uit elkaar zijn, maar daar heb ik nu ook spijt van om dezelfde reden.
donderdag 5 juli 2018 om 12:06
Precies, en als reden om niet eerlijk te zijn tegenover je vrouw noem je dat je dan denkt dat ze jou verlaat. (niet hoe je haar kwetst of dat je het zo erg voor haar vindt, maar dat jij dan alleen komt te staan)Joostisandersgeaard2 schreef: ↑05-07-2018 12:01Waar is je gevoel naar je vrouw in dit verhaal? Je hebt haar al verlaten. Je doet alsof thuis.
Dit iss nogal een eenzijdige kijk op je huwelijk, waarin de gevoelens van je vrouw niet in je gedachten op lijken te komen.
Je verhaal komt over als: 'hoe kom ik hier het beste mee weg?', ipv 'hoe kan ik dit voor alle partijen het beste oplossen?'
donderdag 5 juli 2018 om 13:13
Klopt. De vrouwen zijn maar poppetjes zonder wil en gevoel in het verhaal.winkje87 schreef: ↑05-07-2018 12:06Precies, en als reden om niet eerlijk te zijn tegenover je vrouw noem je dat je dan denkt dat ze jou verlaat. (niet hoe je haar kwetst of dat je het zo erg voor haar vindt, maar dat jij dan alleen komt te staan)
Dit iss nogal een eenzijdige kijk op je huwelijk, waarin de gevoelens van je vrouw niet in je gedachten op lijken te komen.
Je verhaal komt over als: 'hoe kom ik hier het beste mee weg?', ipv 'hoe kan ik dit voor alle partijen het beste oplossen?'
donderdag 5 juli 2018 om 13:58
Wow dit is gewoon in 1 zin de kern van het probleem.Joostisandersgeaard2 schreef: ↑05-07-2018 13:13Klopt. De vrouwen zijn maar poppetjes zonder wil en gevoel in het verhaal.
donderdag 5 juli 2018 om 14:05
Precies. Daarom zei ik ook wow.Joostisandersgeaard2 schreef: ↑05-07-2018 14:00To is het probleem. Hij kan niet alleen zijn en ziet vrouwen niet als zelfstandige personen.
donderdag 5 juli 2018 om 14:12
De zielepoot...Joostisandersgeaard2 schreef: ↑05-07-2018 14:00To is het probleem. Hij kan niet alleen zijn en ziet vrouwen niet als zelfstandige personen.
donderdag 5 juli 2018 om 15:46
Wow!
Jij gaat dus op vakantie straks een hele week toneel zitten spelen om je vrouw de vakantie niet af te pakken.
Heb je enig idee hoeveel pijn het jaar gaat doen als ze achteraf hoort dat het allemaal een spel Was?
Heb je enig idee wat het met haar eigenwaarde gaat doen?
Heb je nagedacht hoe het voelt als je vrouw er ooit achterkomt dat je willens en wetens tegen haar liegt over jullie huwelijk?
Heb je enig idee wat voor sporen dat gaat nalaten?
Ik weet het wel.
Ik was zo'n vrouw tegen wie lange tijd gelogen is, om mij te beschermen
Geloof mij maar op mijn blauwe ogen dat je als vrouw niet beschermd wil worden.
Je wilt enkel het respect dat de man met wie je jaren samen bent eerlijk tegen je is.
Jij gaat dus op vakantie straks een hele week toneel zitten spelen om je vrouw de vakantie niet af te pakken.
Heb je enig idee hoeveel pijn het jaar gaat doen als ze achteraf hoort dat het allemaal een spel Was?
Heb je enig idee wat het met haar eigenwaarde gaat doen?
Heb je nagedacht hoe het voelt als je vrouw er ooit achterkomt dat je willens en wetens tegen haar liegt over jullie huwelijk?
Heb je enig idee wat voor sporen dat gaat nalaten?
Ik weet het wel.
Ik was zo'n vrouw tegen wie lange tijd gelogen is, om mij te beschermen
Geloof mij maar op mijn blauwe ogen dat je als vrouw niet beschermd wil worden.
Je wilt enkel het respect dat de man met wie je jaren samen bent eerlijk tegen je is.
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
donderdag 5 juli 2018 om 15:52
De kinderen doen er trouwens ook totaal niet toe voor TO. Hij zegt voor de sier dat hij graag wil dat zijn kinderen niets tekort komen, maar intussen worden die kinderen al tekort gedaan en zullen die de gevolgen met bijbehorende negatieve gevoelens ook gaan en blijven ervaren.Joostisandersgeaard2 schreef: ↑05-07-2018 13:13Klopt. De vrouwen zijn maar poppetjes zonder wil en gevoel in het verhaal.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
donderdag 5 juli 2018 om 16:32
Luister vriend… (spreekwoordelijk dan he). Je vrouw is ongetwijfeld al lang niet meer de spannende vrouw waar je 20 jaar geleden een relatie mee bent begonnen, maar dat geeft niet, want ze heeft jouw drie kinderen gebaard. Jij en zij zijn een gezin. Onthoud dat. Jij gaat door een midlife crisis en bent benieuwd en nieuwsgierig naar andere vrouwen, in dit geval heet ze Anne. Zet daar een punt achter en focus je op je vrouw en gezin. Daar ga je de rest van je leven mee zijn. Blokkeer Anne op alle fronten, Het is het allemaal niet waard. Kom niet met onzin als: ik kan dat niet en bla bla bla, want dat kun je wel. Je vrouw is waar het allemaal om draait. Wordt weer verliefd op haar. Aanbid haar. Wees romantisch met haar, breng bloemen mee, regel oppas en ga leuke dingen doen met haar. En ga leuke dingen doen met je gezin. Dit is de vrouw waar je de rest van je leven mee gaat delen en waar je al een significant deel mee hebt geleefd. Do not fuck that up.
donderdag 5 juli 2018 om 16:58
Summerdance schreef: ↑05-07-2018 15:46Je wilt enkel het respect dat de man met wie je jaren samen bent eerlijk tegen je is.
Precies. En zelfs dat respect kan hij niet meer voor haar opbrengen.
vrijdag 6 juli 2018 om 00:33
En ook in dit verhaal komt weer de bekende gezellige vakantie voorbij die we niet af willen pakken. Want het kijkt straks zo lekker terug: "weet je nog schat, die vakantie naar Spanje, achteraf bleek natuurlijk dat je al die tijd al verliefd was op een ander, maar oh wat was het fijn dat we er nog even uit zijn geweest als gezin."
woensdag 11 juli 2018 om 18:23
woensdag 11 juli 2018 om 18:36
Enn ik was al op zoek naar dit topic om precies die vraag te stellen.
Deze TO bleef me bij omdat het gedraai zo smerig is 'niet af willen pakken' en daardoor gelijk nog maar meer bedonderen. Deze vakantie wordt een trauma voor zijn vrouw. Toppunt van verraad.
Deze TO bleef me bij omdat het gedraai zo smerig is 'niet af willen pakken' en daardoor gelijk nog maar meer bedonderen. Deze vakantie wordt een trauma voor zijn vrouw. Toppunt van verraad.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
woensdag 11 juli 2018 om 21:53
donderdag 12 juli 2018 om 10:37
Dit is een typisch voorbeeld van niks willen zeggen uit egoïsme...bazinga77 schreef: ↑05-07-2018 10:47- We vertrekken zaterdag voor een week naar Spanje, op vakantie met vriendinnen van mijn vrouw. Hoe ik het ook draai of keer, dit is absoluut niet het juiste moment om er over te beginnen tegen mijn vrouw. En dat zeg ik zeker niet uit egoïsme, maar ik ga mijn vrouw en kinderen mogelijk al heel veel afpakken, en het voelt gewoon verkeerd om deze vakantie ook nog van hen af te pakken.
De timing is nu verkeerd om het te zeggen omdat jij met je vrouw en haar vriendinnen op vakantie gaat. Oftewel als je het nu zou vertellen zou jou vakantie het meest verpest zijn, of omdat je niet meer mee mag, of omdat je dan de hele week met een boze vrouw en boze vriendinnen weg bent.
Terwijl dit juist het perfecte moment is. Vertel het haar en laat haar daarna met haar vriendinnen op vakantie gaan.
Heeft zij gelijk afstand van de situatie en steun van haar vriendinnen.
