Relaties
alle pijlers
schoonouders
vrijdag 18 januari 2019 om 11:37
Ik ben nu ongeveer een jaar getrouwd met mijn man. Echter zijn wij al vanaf de middelbare school vrienden dus wij kennen elkaar al een behoorlijke tijd. Zo ken ik ook zijn ouders en broers. Toen wij net een relatie kregen was ik bezig met de koop van een nieuwbouw woning. Deze zou een jaar later ongeveer opgeleverd worden. In overleg met mijn man hebben we besloten dat het huis op mijn naam zou komen te staan en niet op beide namen. Zowel mijn ouders als zijn ouders waren hiervan op de hoogte en waren het hier mee eens. Althans er kwam geen commentaar. Het contact was goed. Toen we eenmaal getrouwd en verhuisd waren kwamen we dichterbij onze ouders te wonen.
Toen begon de ellende. Met name zijn moeder bemoeide zich met van alles en verplaatste spullen in huis vanuit de kledingkast tot aan woonkamer en keuken want dat vond zij handiger. Zij deden dit als wij er niet waren. Ze hadden destijds nog een sleutel van ons huis die we toen ook met alle liefde hebben gegeven.
Ook vond zij mijn geloof niet prettig en vond ze het niet leuk dat mijn man geen huiseigenaar was. Hierop heeft mijn man ze aangesproken. Hierop werd zijn moeder boos en was hij niet meer welkom bij hen. Na 2 weken ongeveer kwamen we erachter dat zij persoonlijke spullen van mij met emotionele waarden had weggegooid. Hierop is mijn man met ze in gesprek gegaan. Sleutel terug gevraagd etc. Tijdens dit gesprek kwam er volgens mijn man wel begrip van hun kant dus dat was zeker positief. Toen is er even radiostilte geweest om alles te laten bezonken. en uiteindelijk een gesprek met zijn vieren (man, ik en schoonouders). Dit is volledig uit de hand gelopen. Zij begonnen te schreeuwen en vinden dat wij naar hen moeten luisteren en dat zij dingen mogen bepalen voor ons. Hierna is er nu ongeveer 9 maanden geen contact geweest. Eerlijk gezegd mis ik er niks aan maar voor mijn man vond ik het vervelend. Nu heeft zijn moeder hem weer gebeld en gevraagd of hij met hen in gesprek wou. Dit willen ze in eerste instantie met hem alleen en volgende keer met mij erbij. Ik heb hier nu al buikpijn van. Ik merk dat ik op scherp sta en weinig kan hebben van ze. Heeft iemand tips om dit gesprek in goede banen te leiden?
Toen begon de ellende. Met name zijn moeder bemoeide zich met van alles en verplaatste spullen in huis vanuit de kledingkast tot aan woonkamer en keuken want dat vond zij handiger. Zij deden dit als wij er niet waren. Ze hadden destijds nog een sleutel van ons huis die we toen ook met alle liefde hebben gegeven.
Ook vond zij mijn geloof niet prettig en vond ze het niet leuk dat mijn man geen huiseigenaar was. Hierop heeft mijn man ze aangesproken. Hierop werd zijn moeder boos en was hij niet meer welkom bij hen. Na 2 weken ongeveer kwamen we erachter dat zij persoonlijke spullen van mij met emotionele waarden had weggegooid. Hierop is mijn man met ze in gesprek gegaan. Sleutel terug gevraagd etc. Tijdens dit gesprek kwam er volgens mijn man wel begrip van hun kant dus dat was zeker positief. Toen is er even radiostilte geweest om alles te laten bezonken. en uiteindelijk een gesprek met zijn vieren (man, ik en schoonouders). Dit is volledig uit de hand gelopen. Zij begonnen te schreeuwen en vinden dat wij naar hen moeten luisteren en dat zij dingen mogen bepalen voor ons. Hierna is er nu ongeveer 9 maanden geen contact geweest. Eerlijk gezegd mis ik er niks aan maar voor mijn man vond ik het vervelend. Nu heeft zijn moeder hem weer gebeld en gevraagd of hij met hen in gesprek wou. Dit willen ze in eerste instantie met hem alleen en volgende keer met mij erbij. Ik heb hier nu al buikpijn van. Ik merk dat ik op scherp sta en weinig kan hebben van ze. Heeft iemand tips om dit gesprek in goede banen te leiden?
vrijdag 18 januari 2019 om 12:27
JollyRider schreef: ↑18-01-2019 12:26Je hebt wel wat moeite met je emoties onder controle houden he
elk woord van mij ging over de openingspost.
anoniem_373619 wijzigde dit bericht op 18-01-2019 12:28
17.58% gewijzigd
vrijdag 18 januari 2019 om 12:27
Mijn eerste man heeft ook een poos geen contact gehad met zijn ouders en dat kwam mede door ons huwelijk waar zij niet achter stonden. Uiteindelijk kwam via via een verzoek tot contact opnemen via de broer van mijn man. Mijn man is er toen in eerste instantie alleen heen geweest en het is toen deels uitgepraat. Daarna was er weer contact. Veel dingen zijn nooit besproken meer geweest (zoals bepaalde uitspraken die ze hebben gedaan) en dat hebben we laten rusten. we vonden het belangrijker dat er toch weer wat contact was. Ik heb het heel erg bij man gelaten. Vond het vooral belangrijk dat hij er mee kon leven. Het was tenslotte zijn familie.
In jouw geval zou ik dus je man laten beslissen of hij liever alleen of samen het gesprek aangaat en onder welke voorwaarden.
In jouw geval zou ik dus je man laten beslissen of hij liever alleen of samen het gesprek aangaat en onder welke voorwaarden.
vrijdag 18 januari 2019 om 12:29
tuurlijk
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
vrijdag 18 januari 2019 om 12:30
Jolly laat haar maar, met haar reacties laat ze blijken niet hoofd- en de bijzaken te kunnen scheiden.
Inhoudelijk: Ik zie vele goede tips voorbij komen. Jullie zijn volwassen en blijkbaar zien je schoonouders dat nog niet. Jullie leven jullie eigen leven en als zij zich daar niet bij neer kunnen leggen dan is dat hun probleem niet dat van jullie.
c_estelle wijzigde dit bericht op 18-01-2019 12:33
38.87% gewijzigd
vrijdag 18 januari 2019 om 12:32
Wat op de persoon zeg.
Maar als wij het niet over de koopwoning van to mogen hebben had ze het ook niet in de openingspost neer moeten zetten hoe ze de woning gekocht had.
vrijdag 18 januari 2019 om 12:39
Zoals ik het lees is het een voorbeeld om aan te geven dat schoonouders terug komen op hun eerste mening want ze waren het er eerder mee eens dat het zo gedaan werd.TanteBedelia schreef: ↑18-01-2019 12:32Wat op de persoon zeg.
Maar als wij het niet over de koopwoning van to mogen hebben had ze het ook niet in de openingspost neer moeten zetten hoe ze de woning gekocht had.
Waar het meer om draait is dat schoonouders/moeder hun levenswijze aan OT en man wil opdringen en hun privacy niet respecteert.
vrijdag 18 januari 2019 om 12:47
Tja, wanneer ik in jouw schoenen stond, konden ze van mij barsten. Wat een rare mensen! Het is aan je man of hij weer contact met ze wil. Jij kan er voor kiezen dat je dit niet meer wilt. Je man kan dan, wanneer hij wil, zo nu en dan bij hen op bezoek gaan. Echter, ik zou wel van mijn man "eisen" dat hij het niet pikt dat er negatief over jou gesproken wordt. Dat zodra er weer negativiteit in het contact dreigt te ontstaan, hij per direct het contact verbreekt. In mijn beleving mag een partner, wanneer kritiek over jou niet terecht is, dit niet pikken.
vrijdag 18 januari 2019 om 13:00
Vanuit jouw positie zou ik wel goed nadenken over "eerst een gesprek met man alleen".
Het 'gevaar' is namelijk dat bij zo'n eerste gesprek de bal/schuld voor het gemak bij de afwezige partij (jij in dit geval dus) wordt neergelegd.
De vraag is of het dan nog zin heeft om daarna met zijn vieren te gaan praten?
Zit jij dan in je eentje tegenover drie man?
Mijn voorkeur zou zijn dat je man zegt; 'een gesprek is prima, maar alleen als wij samen welkom zijn want het gaat over ons leven'.
Mocht hij tóch eerst alleen gaan, dan is het misschien een idee om tevoren samen jullie standpunten heel duidelijk op papier te zetten?
Dan kun jij daar namelijk in een volgend gesprek naar verwijzen en loopt jouw man ook niet het risico dat hij achteraf tussen twee vuren komt te zitten als zijn ouders refereren aan dat 1e gesprek 'met een twist', zo van: wij hebben daar vorige keer toch echt dit/dat over afgesproken met elkaar....
Het 'gevaar' is namelijk dat bij zo'n eerste gesprek de bal/schuld voor het gemak bij de afwezige partij (jij in dit geval dus) wordt neergelegd.
De vraag is of het dan nog zin heeft om daarna met zijn vieren te gaan praten?
Zit jij dan in je eentje tegenover drie man?
Mijn voorkeur zou zijn dat je man zegt; 'een gesprek is prima, maar alleen als wij samen welkom zijn want het gaat over ons leven'.
Mocht hij tóch eerst alleen gaan, dan is het misschien een idee om tevoren samen jullie standpunten heel duidelijk op papier te zetten?
Dan kun jij daar namelijk in een volgend gesprek naar verwijzen en loopt jouw man ook niet het risico dat hij achteraf tussen twee vuren komt te zitten als zijn ouders refereren aan dat 1e gesprek 'met een twist', zo van: wij hebben daar vorige keer toch echt dit/dat over afgesproken met elkaar....
vrijdag 18 januari 2019 om 13:06
Als er zoveel gebeurd is zou ik daar niet gaan zitten om over koetjes en kalfjes te praten. Een echt gesprek over wat er speelt en anders niet. Misschien besluit je dan dat je beter geen al te intensief contact moet hebben, maar dan weet je waar je aantoe bent en kun je door.lolly-pop schreef: ↑18-01-2019 12:00Bizar. In gesprek prima, maar wel met z'n tweeën. Jullie zijn getrouwd en zijn samen. Dat accepteren ze maar. Mochten ze het contact weer goed willen hebben dan zou ik hen als vage kennissen beschouwen. Even een uurtje op de koffie. Over koetjes en kalfjes praten en geen diepgaande gesprekken of persoonlijke zaken bespreken. Dit kun je evt. later als het beter gaat wat uitbouwen. Excuus zou ik niet meer verwachten, dat ga je toch niet krijgen en door het te verwachten word je alleen maar teleurgesteld.
vrijdag 18 januari 2019 om 13:08
lolly-pop doelt op het contact ná “het” gesprek volgens mij.Nitflex schreef: ↑18-01-2019 13:06Als er zoveel gebeurd is zou ik daar niet gaan zitten om over koetjes en kalfjes te praten. Een echt gesprek over wat er speelt en anders niet. Misschien besluit je dan dat je beter geen al te intensief contact moet hebben, maar dan weet je waar je aantoe bent en kun je door.
vrijdag 18 januari 2019 om 13:09
Waarom niet? Ze was er al mee bezig en ze hadden net wat. Lijkt me een logische keus.
vrijdag 18 januari 2019 om 13:09
Je kocht het huis op jouw naam en daar waren 'zowel zijn als jouw ouders het mee eens'. Hoe jong zijn jullie?
Heeft je man ooit zelfstandig gewoond?
Is hij de eerste die uit huis is gegaan en zit zijn moeder nog in het loslaatproces?
Heeft hij broers of zussen en bemoeit zij zich bij hen ook overal mee?
Heeft je man ooit zelfstandig gewoond?
Is hij de eerste die uit huis is gegaan en zit zijn moeder nog in het loslaatproces?
Heeft hij broers of zussen en bemoeit zij zich bij hen ook overal mee?
vrijdag 18 januari 2019 om 13:09
Ik krijg de indruk dat jij waarschijnlijk had gereageerd zoals schoonmoeder in dit verhaal. Je hebt zo’n duidelijk beeld bij hoe dingen horen te gaan.TanteBedelia schreef: ↑18-01-2019 12:32Wat op de persoon zeg.
Maar als wij het niet over de koopwoning van to mogen hebben had ze het ook niet in de openingspost neer moeten zetten hoe ze de woning gekocht had.
TO noemt het in de OP, omdat dat deels is waar schoonouders een probleem mee hebben, dus relevant in dit verhaal. Maar waaróm ze voor deze constructie hebben gekozen is dan weer helemaal niet relevant.
vrijdag 18 januari 2019 om 13:10
Die hebben daar inderdaad sowieso niks over te zeggen. Trouwens de toen nog geen man ook niet. Ze hadden net wat.ZaraZara100 schreef: ↑18-01-2019 13:09Je kocht het huis op jouw naam en daar waren 'zowel zijn als jouw ouders het mee eens'. Hoe jong zijn jullie?
Heeft je man ooit zelfstandig gewoond?
Is hij de eerste die uit huis is gegaan en zit zijn moeder nog in het loslaatproces?
Heeft hij broers of zussen en bemoeit zij zich bij hen ook overal mee?
Natuurlijk ga je dan gewoon verder met de aankoop alleen.
anoniem_370013 wijzigde dit bericht op 18-01-2019 13:11
12.02% gewijzigd
vrijdag 18 januari 2019 om 13:20
Ik zou man alleen laten gaan mooi dat ik geen zin had in die mensen. En dan daarna eens kijken hoe zijn ouders er in staan.
En man niet alleen durven laten gaan omdat hij dan beïnvloed wordt vind ik getuigen van weinig vertrouwen in je echtgenoot. Ik verwacht dat hij mij ook als ik er niet bij ben goed vertegenwoordigd en niet ineens hele andere opvattingen heeft over hoe je met elkaar om gaat.
En man niet alleen durven laten gaan omdat hij dan beïnvloed wordt vind ik getuigen van weinig vertrouwen in je echtgenoot. Ik verwacht dat hij mij ook als ik er niet bij ben goed vertegenwoordigd en niet ineens hele andere opvattingen heeft over hoe je met elkaar om gaat.
vrijdag 18 januari 2019 om 13:21
Na het gesprek, uiteraard.Nitflex schreef: ↑18-01-2019 13:06Als er zoveel gebeurd is zou ik daar niet gaan zitten om over koetjes en kalfjes te praten. Een echt gesprek over wat er speelt en anders niet. Misschien besluit je dan dat je beter geen al te intensief contact moet hebben, maar dan weet je waar je aantoe bent en kun je door.
vrijdag 18 januari 2019 om 13:25
Zo sta ik er ook in. Het zijn zijn ouders, dat is prima en ik zou er niet vanuit gaan dat ze niet over me zouden ouwehoeren. Dat doen ze namelijk toch. Ik zou niet moeilijk doen over het contact tussen hem en zijn ouders zolang ik er maar niet bij betrokken wordt. Het wordt natuurlijk wel lastiger als er kinderen komen...._Inkie_ schreef: ↑18-01-2019 13:20Ik zou man alleen laten gaan mooi dat ik geen zin had in die mensen. En dan daarna eens kijken hoe zijn ouders er in staan.
En man niet alleen durven laten gaan omdat hij dan beïnvloed wordt vind ik getuigen van weinig vertrouwen in je echtgenoot. Ik verwacht dat hij mij ook als ik er niet bij ben goed vertegenwoordigd en niet ineens hele andere opvattingen heeft over hoe je met elkaar om gaat.
vrijdag 18 januari 2019 om 13:30
Inderdaad. Zo hebben wij het destijds ook opgelost. Vergelijkbaar verhaal, ook vér onze grenzen overschreden. Diverse gesprekken, ze vonden net als de schoonouders van TO, dat ze er recht op hadden en dat wij naar hen te luisteren hadden. Wij wilden het contact niet verbreken omdat wij al kinderen hadden en deze hun opa & oma niet wilden onthouden. Nu komen ze af en toe op de koffie of wij daar. Even een uurtje, ze spelen wat met de kinderen, praten vooral over de kinderen hoe het gaat op school etc. wat algemene zaken over nieuws of het weer en na de koffie gaan we weer. En dat werkt al meer dan 10 jaar prima. In het begin wat onwennig, soms afkappen als er onderwerpen toch worden aangesneden of gewoon negeren en op den duur viel het kwartje bij hen ook dat het zinloos was om in discussie te gaan. Je moet een lange adem hebben, en je niet laten verleiden om tóch in discussie te gaan, maar nu werkt het perfect en is fijn dat de verstandhouding 'normaal' is. Zeker voor de kinderen (die overigens gelukkig nooit hebben meegekregen hoe het er in het begin aan toeging).
vrijdag 18 januari 2019 om 13:47
je krijgt tegengas dus ga je je nu maar druk maken over een nick en wanneer die aangemeld is????TanteBedelia schreef: ↑18-01-2019 13:40Wel knap dat to in 2014 al wist dat ze met dit account hulp nodig had onder deze nick.
Heel erg knap!
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
vrijdag 18 januari 2019 om 13:48
Dat moeten ze niet tegen haar man zeggen maar tegen to zelf. Aangezien het haar spullen waren zouden de excuses ook aan haar gericht moeten zijn.
Maar aangezien ze een gesprek met man alleen willen zal dat wel niet zijn om excuses te maken maar om man te overtuigen van hun gelijk.
