Relaties
alle pijlers
Hoe verder?
zondag 20 januari 2019 om 12:04
Gisterenavond hebben mijn man en ik de zoveelste ruzie gehad over hetzelfde onderwerp. Ik heb hier al eerder over geschreven, maar ik weet anders niet waar ik hiermee terecht moet.
Mijn man en ik zijn meer dan 20 jaar getrouwd. In 2016 werd er prostaatkanker bij hem vastgesteld. Hij is hiervoor behandeld (operatie en bestraling). Hierdoor is hij impotent en heeft hij ongewild urineverlies. Mijn man heeft het hier heel moeilijk mee. Hij schaamt zich voor zijn urineverlies en vindt de geur heel hinderlijk. Hierdoor is hij gestopt met de dingen die hij graag deed (hobbies). Waar we steeds meer conflicten over hebben, is het feit dat hij ook geen zin meer heeft om te vrijen, maar vooral dat hij niet bereid is om naar een oplossing te zoeken. Hij vindt dat ik hem teveel onder druk zet. Hij heeft mij gisterenavond verweten dat ik alleen maar over seks kan praten (nadat ik initiatief had genomen). Hij heeft mij vroeger zelfs verweten dat ik mij gedraag als een slet (hij heeft zich hiervoor wel verontschuldigd). Ik voel mij zo afgewezen. Ik ben ook nog te jong om dit al op te geven.
Mijn man focust zich sterk op het mechanische. Hij wil dat zijn lichaam terug werkt, voor hij terug aan de relatie/seks kan werken. Zijn behandeling loopt echter op zijn einde (kanker moet verder gecontroleerd worden, aan zijn urineverlies is er niet zoveel meer te doen). Ik ben bang dat hij dit niet kan aanvaarden of dat onze relatie niet meer zal bestaan als hij dit eenmaal wel kan.
Ik heb alles geprobeerd wat ik kon bedenken om de situatie te verbeteren, maar nu weet ik het niet meer.
Heeft iemand nog advies?
Bedankt.
Mijn man en ik zijn meer dan 20 jaar getrouwd. In 2016 werd er prostaatkanker bij hem vastgesteld. Hij is hiervoor behandeld (operatie en bestraling). Hierdoor is hij impotent en heeft hij ongewild urineverlies. Mijn man heeft het hier heel moeilijk mee. Hij schaamt zich voor zijn urineverlies en vindt de geur heel hinderlijk. Hierdoor is hij gestopt met de dingen die hij graag deed (hobbies). Waar we steeds meer conflicten over hebben, is het feit dat hij ook geen zin meer heeft om te vrijen, maar vooral dat hij niet bereid is om naar een oplossing te zoeken. Hij vindt dat ik hem teveel onder druk zet. Hij heeft mij gisterenavond verweten dat ik alleen maar over seks kan praten (nadat ik initiatief had genomen). Hij heeft mij vroeger zelfs verweten dat ik mij gedraag als een slet (hij heeft zich hiervoor wel verontschuldigd). Ik voel mij zo afgewezen. Ik ben ook nog te jong om dit al op te geven.
Mijn man focust zich sterk op het mechanische. Hij wil dat zijn lichaam terug werkt, voor hij terug aan de relatie/seks kan werken. Zijn behandeling loopt echter op zijn einde (kanker moet verder gecontroleerd worden, aan zijn urineverlies is er niet zoveel meer te doen). Ik ben bang dat hij dit niet kan aanvaarden of dat onze relatie niet meer zal bestaan als hij dit eenmaal wel kan.
Ik heb alles geprobeerd wat ik kon bedenken om de situatie te verbeteren, maar nu weet ik het niet meer.
Heeft iemand nog advies?
Bedankt.
zaterdag 23 februari 2019 om 16:11
Hij wilde niet mee, omdat hij urine verliest. Hij wil nergens meer naartoe.
Ik vind dat je in een relatie bepaalde dingen samen doet om elkaar te steunen. Ik had hem er heel graag bij gehad.
zaterdag 23 februari 2019 om 16:15
Ho even! Zie jij dan echt geen verschil tussen een 'gewoon' laag libido, of door bijv. medicijnen, en de situatie van je man?!Kris_Tmas3 schreef: ↑23-02-2019 16:09Elke dag verschijnt hier wel ergens een topic over een vrouw met een laag libido. En elke dag wordt hetzelfde gezegd. Dat de vrouw inspanningen moet leveren om haar man tegemoet te komen omdat het een onhoudbare situatie is en de man anders wel eens op een ander kan gaan. Maar als de rollen omgekeerd zijn, word je hier afgeschilderd als een op seks beluste troela. Het is niet dat ik elke dag in netkousen en jarretels wil rampetampen. Het gaat mij niet om penetratie of om orgasmes. Ik mis gewoon dat datgene wat een huwelijk/ relatie uniek maakt. Momenteel delen we niets en is er geen affectie. Hij heeft nog nooit behoefte gehad aan een knuffel of een schoudermassage.
Je zegt dat je man nog nooit de man van de knuffels en affectie is geweest, waarom denk je dan nu dat hij wél zo moet zijn?
Wat maakte voor jou jullie huwelijk vóór de kanker uniek?
There is always something happening, and it's usually right now
zaterdag 23 februari 2019 om 16:16
the_Wicked_Witch schreef: ↑23-02-2019 15:46Volgens mij ben jij gewoon ongelofelijk kwaad. Op dat dit jullie overkomen is en dat er onherroepelijk dingen veranderd zijn. Ga in therapie of ga weg, deze situatie is voor niemand goed.
Maar jouw man heeft hoe dan ook recht op zijn eigen verwerkingsproces. Als jij daar niet tegen kan dan zul JIJ iets moeten gaan doen.
Ik ben ook kwaad. Ik zie niet in hoe hij dingen kan verwerken, als hij niet bereid is om iets te doen.
zaterdag 23 februari 2019 om 16:16
Kun jij begrijpen dat hij niet mee wil omdat hij urine verliest?Kris_Tmas3 schreef: ↑23-02-2019 16:11Hij wilde niet mee, omdat hij urine verliest. Hij wil nergens meer naartoe.
Ik vind dat je in een relatie bepaalde dingen samen doet om elkaar te steunen. Ik had hem er heel graag bij gehad.
Ben jij ooit eens hevig aan de diarree geweest? Of verschrikkelijk ongesteld? Of erge blaasontsteking gehad? Waar blijf jij dan het liefst op die momenten? Heb je dan ook zin om een avond te gaan socialisten, uit eten te gaan of te seksen of zeg je op die momenten; schat, nu allemaal even niet.
zaterdag 23 februari 2019 om 16:17
Kris_Tmas3 schreef: ↑23-02-2019 16:16Ik ben ook kwaad. Ik zie niet in hoe hij dingen kan verwerken, als hij niet bereid is om iets te doen.
Maar dat is jóuw probleem, niet het zijne.
zaterdag 23 februari 2019 om 16:18
Je mag ook kwaad zijn, het is ook niet niks wat er gebeurd is. Maar gebruik jouw kwaadheid niet om hem te pushen!Kris_Tmas3 schreef: ↑23-02-2019 16:16Ik ben ook kwaad. Ik zie niet in hoe hij dingen kan verwerken, als hij niet bereid is om iets te doen.
Dat o.a. is de reden dat we je aanraden zelf eens hulp te gaan zoeken.
There is always something happening, and it's usually right now
zaterdag 23 februari 2019 om 16:19
Dat jij dat niet in kan zien is jouw probleem. Niet dat van hem. Maar jij maakt het tot zijn probleem. Waarmee hij 2 problemen heeft; zijn eigen acceptatie proces en jouw acceptatie proces.Kris_Tmas3 schreef: ↑23-02-2019 16:16Ik ben ook kwaad. Ik zie niet in hoe hij dingen kan verwerken, als hij niet bereid is om iets te doen.
zaterdag 23 februari 2019 om 16:22
Grobbekuiken_ schreef: ↑23-02-2019 16:15Ho even! Zie jij dan echt geen verschil tussen een 'gewoon' laag libido, of door bijv. medicijnen, en de situatie van je man?!
Je zegt dat je man nog nooit de man van de knuffels en affectie is geweest, waarom denk je dan nu dat hij wél zo moet zijn?
Wat maakte voor jou jullie huwelijk vóór de kanker uniek?
Een 'gewoon' laag libido bestaat in mijn ogen niet. Geen zin hebben omdat je jonge kinderen hebt is voor mij ook legitiem. Het gaat mij om de bereidheid om iemand tegemoet te komen.
Een relatie zonder intimiteit (hoe je dit invult bepaal je zelf) is in mijn ogen geen relatie, of toch geen relatie die ik wil hebben.
zaterdag 23 februari 2019 om 16:25
Doreia* schreef: ↑23-02-2019 16:16Kun jij begrijpen dat hij niet mee wil omdat hij urine verliest?
Ben jij ooit eens hevig aan de diarree geweest? Of verschrikkelijk ongesteld? Of erge blaasontsteking gehad? Waar blijf jij dan het liefst op die momenten? Heb je dan ook zin om een avond te gaan socialisten, uit eten te gaan of te seksen of zeg je op die momenten; schat, nu allemaal even niet.
En wanneer komt er dan een einde aan begrip?
Zijn urineverlies komt nooit meer goed. Wil dat dan zeggen dat ik voor altijd alleen naar feestjes/sociale verplichtingen moet gaan?
zaterdag 23 februari 2019 om 16:26
Misschien wel ja.Kris_Tmas3 schreef: ↑23-02-2019 16:25En wanneer komt er dan een einde aan begrip?
Zijn urineverlies komt nooit meer goed. Wil dat dan zeggen dat ik voor altijd alleen naar feestjes/sociale verplichtingen moet gaan?
zaterdag 23 februari 2019 om 16:27
En dat is je angst. Dat jullie uit elkaar gaan hierom. En dus ben je in je eentje aan het vechten voor jullie huwelijk om het niet kwijt te raken.Kris_Tmas3 schreef: ↑23-02-2019 16:22Een 'gewoon' laag libido bestaat in mijn ogen niet. Geen zin hebben omdat je jonge kinderen hebt is voor mij ook legitiem. Het gaat mij om de bereidheid om iemand tegemoet te komen.
Een relatie zonder intimiteit (hoe je dit invult bepaal je zelf) is in mijn ogen geen relatie, of toch geen relatie die ik wil hebben.
Maar moet je niet met zijn tweeën vechten voor jullie huwelijk?
zaterdag 23 februari 2019 om 16:29
Moet niet hoor, voor veel mensen is het een reden om uit elkaar te gaan.Kris_Tmas3 schreef: ↑23-02-2019 16:25En wanneer komt er dan een einde aan begrip?
Zijn urineverlies komt nooit meer goed. Wil dat dan zeggen dat ik voor altijd alleen naar feestjes/sociale verplichtingen moet gaan?
zaterdag 23 februari 2019 om 16:31
zaterdag 23 februari 2019 om 16:34
en dat is nu juist waarom het goed zou zijn als jij voor jou hulp zoekt. Dan komt er waarschijnlijk ook meer ruimte en lucht voor hem en wie weet. trekt het hem over de streep om ook hulp te zoekenKris_Tmas3 schreef: ↑23-02-2019 16:31Wachten tot de situatie spontaan betert, is als wachten op Godot.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zaterdag 23 februari 2019 om 16:34
Kris_Tmas3 schreef: ↑23-02-2019 16:22Een 'gewoon' laag libido bestaat in mijn ogen niet. Geen zin hebben omdat je jonge kinderen hebt is voor mij ook legitiem. Het gaat mij om de bereidheid om iemand tegemoet te komen.
Een relatie zonder intimiteit (hoe je dit invult bepaal je zelf) is in mijn ogen geen relatie, of toch geen relatie die ik wil hebben.
Je zegt dus eigenlijk dat er sowieso geen intimiteit (meer?) is. Geen grapjes onder elkaar, geen knuffel, geen spontane kus, geen 'ik haal wel een kopje thee/koffie/whiskey/whatever voor je', een lieve opmerking, geen vulmaarin.
Maar je zegt ook dat je man nooit zo is geweest, behalve dan dat er voor hij ziek werd wel activiteit in bed was.
Dan nog maar eens de vraag: hoe was jullie relatie vóór dit alles? Want als dat alleen uit een voor beiden acceptabel seksleven bestond, kun je nu niet veel meer verwachten lijkt me. Dat deel is voor hem nu een no go. Blijft over 'de rest' die er voor die tijd kennelijk ook al niet of nauwelijks was.
Moet je niet eigenlijk je huwelijk, en dan zonder wat er nu speelt, onder de loep nemen?
There is always something happening, and it's usually right now
zaterdag 23 februari 2019 om 16:35
Pushen werkt in ieder geval ook niet. Dus wat wil je dan?Kris_Tmas3 schreef: ↑23-02-2019 16:31Wachten tot de situatie spontaan betert, is als wachten op Godot.
Ik denk wel dat tijd veel kan doen, maar jij wil of kan niet wachten. Dat mag, maar dan weet je toch wat je te doen staat?
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zaterdag 23 februari 2019 om 16:36
En nu ben je bang dat er van jullie huwelijk niets meer overblijft. Hij moet wel bewegen, beter worden en zijn best doen, want anders is jouw huwelijk nergens meer op gebaseerd. Kijk jij er werkelijk zo naar? Is je man / jullie huwelijk niet MEER dan intimiteit?Kris_Tmas3 schreef: ↑23-02-2019 16:31Wachten tot de situatie spontaan betert, is als wachten op Godot.
anoniem_6855df74c5ca1 wijzigde dit bericht op 23-02-2019 16:37
2.20% gewijzigd
zaterdag 23 februari 2019 om 16:36
Je bent zo boos en verdrietig maar ook onredelijk. Waarom zoek je niet eerst hulp voor jezelf TO. Verwerk jouw deel eerst alleen. Jouw man kan dan alles op zijn manier en alleen verwerken. Daarna kunnen jullie zien of jullie elkaar terug kunnen vinden. Jullie zijn elkaar al kwijt TO.
Het is een rouwproces en alles wat jij voelt is normaal. En alles wat jouw man voelt is ook normaal. Wat jullie moeten zien te voorkomen is dat jullie al deze gevoelens op elkaar gaan botvieren. Niet alles moet en hoeft samen. Iedereen rouwt op een andere manier en de stadia van rouw lopen door elkaar en anders bij jullie. Dus het kan niet samen.
Het is een rouwproces en alles wat jij voelt is normaal. En alles wat jouw man voelt is ook normaal. Wat jullie moeten zien te voorkomen is dat jullie al deze gevoelens op elkaar gaan botvieren. Niet alles moet en hoeft samen. Iedereen rouwt op een andere manier en de stadia van rouw lopen door elkaar en anders bij jullie. Dus het kan niet samen.
zaterdag 23 februari 2019 om 16:38
Maar, even in metafoor; jouw vechten is een bokswedstrijd, hij is aan het schaken. Dan help je elkaar dus niet.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zaterdag 23 februari 2019 om 16:41
Dus in jouw ogen staat zijn acceptatie proces gelijk aan werken aan jullie huwelijk? Hij krijgt niet de ruimte binnen zijn huwelijk, zijn veilige haven, om uit dit doolhof te geraken? Het is als een escape room; als je niet binnen het uur bent ontsnapt is het gedaan? Mag hoor, maar dan moet je nu bij hem weg, want dan is het uur al lang en breed voorbij. Kies.
anoniem_6855df74c5ca1 wijzigde dit bericht op 23-02-2019 16:42
11.09% gewijzigd
zaterdag 23 februari 2019 om 16:42
Doreia* schreef: ↑23-02-2019 16:41Dus in jouw ogen staat zijn acceptatie proces gelijk aan werken aan jullie huwelijk? Hij krijgt niet de ruimte binnen zijn huwelijk, zijn veilige haven, om uit dit doolhof te geraken? Het is als een escape room; als je niet binnen het uur bent ontsnapt is het gedaan?
Mooie vergelijking met de escape room.
zaterdag 23 februari 2019 om 16:48
Alsof jullie samen het Pieterpad lopen en hij zijn enkel verstuikt. Je wilt wel even wachten, maar niet te lang. De arts heeft gezegd dat zijn enkel weer goed is. Hij hinkebeent nog wel en hij is niet zo zeker of zijn enkel wel echt beter is. Jij wil het pad afwandelen en loopt met snelle passen vooruit. Hij volgt je niet. Zuchtend draai jij je om en roept; kom nou! Je tikt ongeduldig met je voet. Loopt geërgerd terug om hem te duwen. Hij klaagt een beetje. Jij hebt er geen boodschap aan en loopt weer zuchtend vooruit.
Is dat een manier om iemand het Pieterpad te laten lopen? Of zeg je; kom, ik help je weer vertrouwen op je enkel. Stapje voor stapje. Lukt het niet, wachten we weer even. Het doel is niet belangrijk. Het gaat om de reis en elkaar.
Is dat een manier om iemand het Pieterpad te laten lopen? Of zeg je; kom, ik help je weer vertrouwen op je enkel. Stapje voor stapje. Lukt het niet, wachten we weer even. Het doel is niet belangrijk. Het gaat om de reis en elkaar.
zaterdag 23 februari 2019 om 16:50
Doreia* schreef: ↑23-02-2019 16:48Alsof jullie samen het Pieterpad lopen en hij zijn enkel verstuikt. Je wilt wel even wachten, maar niet te lang. De arts heeft gezegd dat zijn enkel weer goed is. Hij hinkebeent nog wel en hij is niet zo zeker of zijn enkel wel echt beter is. Jij wil het pad afwandelen en loopt met snelle passen vooruit. Hij volgt je niet. Zuchtend draai jij je om en roept; kom nou! Je tikt ongeduldig met je voet. Loopt geërgerd terug om hem te duwen. Hij klaagt een beetje. Jij hebt er geen boodschap aan en loopt weer zuchtend vooruit.
Is dat een manier om iemand het Pieterpad te laten lopen? Of zeg je; kom, ik help je weer vertrouwen op je enkel. Stapje voor stapje. Lukt het niet, wachten we weer even. Het doel is niet belangrijk. Het gaat om de reis en elkaar.
Mooi gezegd! Echt TO lees dit, en lees het nog eens en nog eens en nog eens, net zolang totdat het doordringt.
zaterdag 23 februari 2019 om 17:02
Samen klinkt natuurlijk wel mooi, maar als je geen verbinding meer voelt kun je dat nooit opbrengen.
iedereen heeft iets nodig om de moeilijke tijden door te komen. Ergens nog een gevoel van verbinding en vertrouwen. Als dat er niet is, als je niet nog een klein beetje 'emotioneel intiem' bent, dan is het heel zwaar.
iedereen heeft iets nodig om de moeilijke tijden door te komen. Ergens nog een gevoel van verbinding en vertrouwen. Als dat er niet is, als je niet nog een klein beetje 'emotioneel intiem' bent, dan is het heel zwaar.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
