Kinderen
alle pijlers
Draagmoederschap
zaterdag 2 maart 2019 om 20:46
In het ‘Vergoeding vruchtbaarheidbehandeling verdwijnt!!’ topic schreef ik dat ik draagmoeder ben en ondanks dat ik PCOS heb en dus verminderd vruchtbaar ben, niet geholpen werd want draagmoeder.
Daarop kreeg ik een aantal vragen, positieve opmerkingen, maar ook een paar kritische noten. Met name over de de ethische kant. Om dat draadje niet verder te vervuilen hier een afsplitsing.
zwanger/vergoeding-vruchtbaarheidsbehan ... ?start=350
Edit: mijn baby is inmiddels geboren, augustus 2019.
Daarop kreeg ik een aantal vragen, positieve opmerkingen, maar ook een paar kritische noten. Met name over de de ethische kant. Om dat draadje niet verder te vervuilen hier een afsplitsing.
zwanger/vergoeding-vruchtbaarheidsbehan ... ?start=350
Edit: mijn baby is inmiddels geboren, augustus 2019.
sanne_a wijzigde dit bericht op 22-09-2019 22:24
4.96% gewijzigd
zaterdag 9 maart 2019 om 23:07
zondag 10 maart 2019 om 00:39
kopjechino schreef: ↑08-03-2019 16:30Het kindje is voor OP toch ook gewenst. Zij wenst een kindje voor een ander stel.
Hey als je toch bezig bent kun je mijn toekomst dan ook voorspellen?
In die zin is het kindje wel gewenst ja, maar het kindje zelf wil denk ik om een andere reden door zijn eigen moeder gewenst worden. Of ben ik nu te sentimenteel?
zondag 10 maart 2019 om 00:45
erizito schreef: ↑08-03-2019 19:14.
Wie schrijft dat dan? Het kind zal heus weleens wensen dat het thuis gewoon een moeder had, vooral als het iets van de vaders niet mag
Maar echt missen denk ik niet als het twee liefhebbende vaders heeft en een bekende biomoeder op de achtergrond. Je geborgen voelen hangt niet af van het geslacht van de opvoeders, maar weten dat ze onvoorwaardelijk van je houden. En dat zullen deze vaders vast doen.
Mijn vraag aan TO, hoe ver ben je voornemens je op de achtergrond te houden? Stel, je kind komt in een periode dat ze/hij vaker toenadering zoekt. Vaker dan het jou uitkomt om het maar even simpel te stellen. Hoe denk je daarover?
zondag 10 maart 2019 om 00:54
Ik hoop het maar voor het kind. Als de 2 vaders een goede relatie hebben scheelt het al.
Desalniettemin vind ik de band tussen moeder en kind een soort van heilig. Daar hoort niemand anders tussen te staan. Dat is onnatuurlijk.
Ik heb zelf een tijd achter de rug waarin ik mijn positie als kersverse moeder steeds moest bevechten. Die stress van toen voel ik af en toe nog. Vandaar dat ik deze mening misschien wel heb.
zondag 10 maart 2019 om 08:18
Dan is het, uiteraard, welkom. En andersom ook.
Er zullen vast dingen zijn die zij anders zullen doen dan ik. Dan is het op m'n tong bijten. Tenzij ik denk dat het schadelijk is, dan bespreek ik het. Precies zoals ik het bij vriendinnen zou doen dus.
Het praten, overleggen, bijschaven van afspraken stopt niet als de baby straks geboren is. Tuurlijk staan er in de basis afspraken vast, maar over alles kan gepraat worden.
Toevoeging: je antwoord op mijn Bron? vraag is heel logisch. Emotioneel klopt het niet en een kind weghalen bij de ouders (vader of moeder) doe je niet zomaar. Kan niet eens zomaar in Nederland. Moeders worden bij zoogdieren met name als belangrijker gezien omdat zij de baby voeden. Bij veel dieren is het dus zo dat de baby sterft als de moeder er niet meer is. Gelukkig is dat bij mensen niet zo.
sanne_a wijzigde dit bericht op 10-03-2019 08:24
21.39% gewijzigd
zondag 10 maart 2019 om 09:06
Ik zou het zelf niet kunnen, maar vind het knap dat TO dit wel kan. Natuurlijk kunnen er later problemen ontstaan, maar dat kan met ieder ‘normaal’ gezin ook.
Zo te lezen hebben ze er heel goed over nagedacht en zijn ze er heel open over met iedereen.
En ook hier. Respect voor To hoe ze blijft reageren.
Vraagje aan TO, enig idee hoe vaak dit gebeurt op deze manier in Nederland ?
Zo te lezen hebben ze er heel goed over nagedacht en zijn ze er heel open over met iedereen.
En ook hier. Respect voor To hoe ze blijft reageren.
Vraagje aan TO, enig idee hoe vaak dit gebeurt op deze manier in Nederland ?
zondag 10 maart 2019 om 09:22
.
Je bent niet te sentimenteel, maar je projecteert jouw beeld van een standaard moeder-kind band op een heel andere situatie. Dit kind zal van jongs af aan niet anders weten dan dat het twee liefhebbende zorgvaders heeft en een biomoeder op enige afstand. Het groeit daarmee op en het lijkt me dat het dan een andere emotionele band met TO opbouwt. Niet als ‘echte moeder’ en kind maar iets anders, misschien vergelijkbaar met een soort tante met wie je een bijzondere band hebt.
anoniem_383063 wijzigde dit bericht op 10-03-2019 10:22
0.15% gewijzigd
zondag 10 maart 2019 om 09:46
Goede vraag, weet ik zo niet.angelique schreef: ↑10-03-2019 09:06Ik zou het zelf niet kunnen, maar vind het knap dat TO dit wel kan. Natuurlijk kunnen er later problemen ontstaan, maar dat kan met ieder ‘normaal’ gezin ook.
Zo te lezen hebben ze er heel goed over nagedacht en zijn ze er heel open over met iedereen.
En ook hier. Respect voor To hoe ze blijft reageren.
Vraagje aan TO, enig idee hoe vaak dit gebeurt op deze manier in Nederland ?
Het VUMC (dus hoogtechnologisch) misschien 5-10 per jaar? En laagtechnologisch gok ik ook zoiets, misschien minder. Er zijn ook stellen die in Nederland niet geholpen worden en daarom, samen met de draagmoeder, naar het buitenland gaan.
De facebook groep heeft 689 leden, dat zijn zowel mensen die informatie zoeken, in het traject zitten, of het traject al afgerond hebben. Van de oudste draagmoeder is het kind inmiddels 20, de jongste is van februari dit jaar.
zondag 10 maart 2019 om 10:17
zondag 10 maart 2019 om 10:19
Kindje wordt door drie mensen gewenst. Dat is meer dan de meeste mensen hebben. Lijkt me heerlijk, 3 ouders die om je geven.
zondag 10 maart 2019 om 10:30
.
Grotemensenproblemen niet nee. Maar het is niet de oorlog in Syrië die TO met hem bespreekt, maar uitleg wat haar plannen zijn en dat het kindje in haar buik straks naar de twee wensvaders gaat. Ik zie niet waar zij een ‘probleem’ met hem bespreekt?
Zou het niet juist problematisch zijn als TO haar kind niet goed voorbereidde op het feit dat dit kindje niet bij hen komt wonen?
zondag 10 maart 2019 om 13:22
Ik zie dit niet als grote mensen problemen. Overigens krijgt hij daar ook wel eea van mee, via het jeugdjournaal
. Het is geen probleem voor hem omdat het gewoon zo is. In mijn directe omgeving zijn verschillende mensen die homoseksueel zijn, vindt hij ook heel normaal. Meerouder gezinnen ook. Een transgender in mijn familie (geboren als vrouw, inmiddels man) ook. Het is maar net wat je er van maakt.
zondag 10 maart 2019 om 13:30
Uiteraard
. Soms gaan ze ook nog wel mee naar bijeenkomsten voor wensouders en draagmoeders dus ik heb er ook wel eens wat ‘live’ gezien. De ervaringen zijn net zo als bij andere kinderen eigenlijk, ze zijn blij met hun ouders. Zien halfbroers en -zussen als een leuke extra en de rest van de bio familie ook. Een beetje alsof je een set extra familieleden krijgt bij stiefouders, maar dan verwant. Niemand die gepest wordt, niemand die niet geboren had willen worden. De grote gemene deler is wel dat er vanaf het begin openheid is geweest naar de kinderen toe, dat maakt echt het verschil. Kinderen van homo ouders noemen de draagmoeder ook gewoon ‘mama’, geen ‘tante’ of zo. Ik geloof overigens best dat deze kinderen mindere dagen hebben en, zeker in de pubertijd, zich af zullen zetten tegen de situatie. Maar dan precies zoals een stiefkind tegen een stiefouder kan roepen dat het niet zijn echte vader/moeder is. Niet anders dan andere kinderen dus.
zondag 10 maart 2019 om 13:35
Hoe kun je van een kind van 7 of 8 verwachten dat hij begrijpt dat zijn moeder zijn broertje of zusje afstand aan vreemden? Een broertje of zusje waar hij als enig kind vast heel graag zijn leven mee zou willen delen. Of het homo’s of niet zijn, staat daar helemaal buiten. Geen idee waarom iedereen dat er telkens bij haalt.Sanne_A schreef: ↑10-03-2019 13:22Ik zie dit niet als grote mensen problemen. Overigens krijgt hij daar ook wel eea van mee, via het jeugdjournaal
Het is geen probleem voor hem omdat het gewoon zo is. In mijn directe omgeving zijn verschillende mensen die homoseksueel zijn, vindt hij ook heel normaal. Meerouder gezinnen ook. Een transgender in mijn familie (geboren als vrouw, inmiddels man) ook. Het is maar net wat je er van maakt.
zondag 10 maart 2019 om 14:17
Waarom zou hij dat niet begrijpen? Ik haalde de andere voorbeelden er alleen maar bij omdat daar ook vaak van wordt gezegd dat kinderen dat niet begrijpen, maar dat is dus helemaal niet zo.
Misschien begrijp ik niet wat je bedoelt, maar ik zie niks dat hij niet kan begrijpen: 2 mannen willen een baby (hadden ook een man en vrouw kunnen zijn), maar kunnen dit niet want geen werkende baarmoeder (Ja, hij weet dat je een baarmoeder nodig hebt). Ik heb die wel en dus gebruiken ze die van mij.
Als hij het niet zou begrijpen, waaraan zou ik dat kunnen merken?
Misschien begrijp ik niet wat je bedoelt, maar ik zie niks dat hij niet kan begrijpen: 2 mannen willen een baby (hadden ook een man en vrouw kunnen zijn), maar kunnen dit niet want geen werkende baarmoeder (Ja, hij weet dat je een baarmoeder nodig hebt). Ik heb die wel en dus gebruiken ze die van mij.
Als hij het niet zou begrijpen, waaraan zou ik dat kunnen merken?
zondag 10 maart 2019 om 15:06
Ik denk dat je dan beter eens met een kinderpsycholoog zou kunnen gaan praten. Deze kan je wellicht bijpraten over de belevingswereld van een heel jong kind.Sanne_A schreef: ↑10-03-2019 14:17Waarom zou hij dat niet begrijpen? Ik haalde de andere voorbeelden er alleen maar bij omdat daar ook vaak van wordt gezegd dat kinderen dat niet begrijpen, maar dat is dus helemaal niet zo.
Misschien begrijp ik niet wat je bedoelt, maar ik zie niks dat hij niet kan begrijpen: 2 mannen willen een baby (hadden ook een man en vrouw kunnen zijn), maar kunnen dit niet want geen werkende baarmoeder (Ja, hij weet dat je een baarmoeder nodig hebt). Ik heb die wel en dus gebruiken ze die van mij.
Als hij het niet zou begrijpen, waaraan zou ik dat kunnen merken?
zondag 10 maart 2019 om 15:15
Het homostel waren al de ouders van het kind toen het nog een idee was. Zo zal Sanne het hele traject in zijn gegaan (correct me if im wrong) en zoonlief zal ook niet beter weten dan dat zijn moeder zwanger is van een kindje VOOR het homostel. Wellicht dat hij op een latere leeftijd zal gaan denken, hey ik ben opgegroeid zonder zusje terwijl ik die wel heb. Zal vast dan komen omdat anderen deze gedachtes/ideeën in zijn hoofd laten komen.
Een kind weet niet beter dan waar hij mee opgroeit, totdat de leefwereld groter wordt.
Een kind weet niet beter dan waar hij mee opgroeit, totdat de leefwereld groter wordt.
zondag 10 maart 2019 om 16:36
Ik praat genoeg met kinderpsychologen en orthopedagogen door mijn werk en heb ook een goed idee van de belevingswereld van kinderen in het algemeen en al zeker van mijn zoon.
Je beantwoordt (wederom) mijn vraag niet. Ik vroeg namelijk aan jouwat een kind hier, volgens jou, niet aan zou kunnen begrijpen.
Ik vind het totaal niet erg dat je draagmoederschap niks vindt, iedereen zijn/haar mening. Wat ik wel jammer vind is dat je om je mening te onderbouwen er van alles en nog wat bijhaalt. Telkens als je erop wordt gewezen dat wetenschap/ervaring iets heel anders uitwijst, haal je er weer iets nieuws bij.
Dat is niet nodig, echt niet. Niemand vraagt je om een onderbouwing en een "het voelt voor mij niet goed" is al voldoende
.
zondag 10 maart 2019 om 17:13
De wetenschap heeft helemaal niet laten zien dat kinderen er later geen moeite mee hebben dat hun biologische moeder ze alleen maar op de wereld heeft gezet om te worden afgestaan. Waar zijn de resultaten van een dergelijk onderzoek dan te vinden? Ik ben sowieso niet erg onder de indruk van jouw “moederinstinct”, want dan had je al nooit je eigen kind afgestaan. Je kunt je ook al niet verplaatsen in de gedachtenwereld van een kind dat ouder wordt met de wetenschap dat zijn moeder zijn broer of zusje op deze manier heeft afgestaan.Sanne_A schreef: ↑10-03-2019 16:36Ik praat genoeg met kinderpsychologen en orthopedagogen door mijn werk en heb ook een goed idee van de belevingswereld van kinderen in het algemeen en al zeker van mijn zoon.
Je beantwoordt (wederom) mijn vraag niet. Ik vroeg namelijk aan jouwat een kind hier, volgens jou, niet aan zou kunnen begrijpen.
Ik vind het totaal niet erg dat je draagmoederschap niks vindt, iedereen zijn/haar mening. Wat ik wel jammer vind is dat je om je mening te onderbouwen er van alles en nog wat bijhaalt. Telkens als je erop wordt gewezen dat wetenschap/ervaring iets heel anders uitwijst, haal je er weer iets nieuws bij.
Dat is niet nodig, echt niet. Niemand vraagt je om een onderbouwing en een "het voelt voor mij niet goed" is al voldoende
zondag 10 maart 2019 om 17:34
Fizz: er is heel veel onderzoek hoor. Bijvoorbeeld dit
CONCLUSIONS
Surrogacy families maintained good relationships with the surrogate mother over time. Children felt positive about their surrogate mother and their surrogacy birth.
Surrogacy families 10 years on: relationship with the surrogate, decisions over disclosure and children's understanding of their surrogacy origins , V. Jadva L. Blake P. Casey S. Golombok, Human Reproduction, Volume 27, Issue 10, 1 October 2012
En dit:
MAIN RESULTS AND THE ROLE OF CHANCE
Forty-four per cent (15) of participants' mothers had undergone gestational surrogacy, 39% (14) had used their own egg (genetic surrogacy) and 19% (7) had completed both types of surrogacy. Most surrogates' children (86%, 31) had a positive view of their mother's surrogacy. Forty-seven per cent (17) of children were in contact with the surrogacy child and all reported good relationships with him/her. Forty per cent (14) of children referred to the child as a sibling or half-sibling and this did not differ between genetic and gestational surrogacy. Most children (89%, 32), reported a positive view of family life, with all enjoying spending time with their mother. Mean scores on the questionnaire assessments of psychological health and self-esteem were within the normal range and did not differ by surrogacy type.
Children of surrogate mothers: psychological well-being, family relationships and experiences of surrogacy , V. Jadva S. Imrie, Human Reproduction, Volume 29, Issue 1, 1 January 2014
Zoek eens op google Scholar, veel te vinden.
CONCLUSIONS
Surrogacy families maintained good relationships with the surrogate mother over time. Children felt positive about their surrogate mother and their surrogacy birth.
Surrogacy families 10 years on: relationship with the surrogate, decisions over disclosure and children's understanding of their surrogacy origins , V. Jadva L. Blake P. Casey S. Golombok, Human Reproduction, Volume 27, Issue 10, 1 October 2012
En dit:
MAIN RESULTS AND THE ROLE OF CHANCE
Forty-four per cent (15) of participants' mothers had undergone gestational surrogacy, 39% (14) had used their own egg (genetic surrogacy) and 19% (7) had completed both types of surrogacy. Most surrogates' children (86%, 31) had a positive view of their mother's surrogacy. Forty-seven per cent (17) of children were in contact with the surrogacy child and all reported good relationships with him/her. Forty per cent (14) of children referred to the child as a sibling or half-sibling and this did not differ between genetic and gestational surrogacy. Most children (89%, 32), reported a positive view of family life, with all enjoying spending time with their mother. Mean scores on the questionnaire assessments of psychological health and self-esteem were within the normal range and did not differ by surrogacy type.
Children of surrogate mothers: psychological well-being, family relationships and experiences of surrogacy , V. Jadva S. Imrie, Human Reproduction, Volume 29, Issue 1, 1 January 2014
Zoek eens op google Scholar, veel te vinden.
zondag 10 maart 2019 om 18:07
Dit gaat toch niet over kinderen die bewust verwekt zijn alleen maar om vervolgens door hun biologische moeder te worden afgestaan? Dat is in mijn ogen een heel groot verschil.alkemade schreef: ↑10-03-2019 17:34Fizz: er is heel veel onderzoek hoor. Bijvoorbeeld dit
CONCLUSIONS
Surrogacy families maintained good relationships with the surrogate mother over time. Children felt positive about their surrogate mother and their surrogacy birth.
Surrogacy families 10 years on: relationship with the surrogate, decisions over disclosure and children's understanding of their surrogacy origins , V. Jadva L. Blake P. Casey S. Golombok, Human Reproduction, Volume 27, Issue 10, 1 October 2012
En dit:
MAIN RESULTS AND THE ROLE OF CHANCE
Forty-four per cent (15) of participants' mothers had undergone gestational surrogacy, 39% (14) had used their own egg (genetic surrogacy) and 19% (7) had completed both types of surrogacy. Most surrogates' children (86%, 31) had a positive view of their mother's surrogacy. Forty-seven per cent (17) of children were in contact with the surrogacy child and all reported good relationships with him/her. Forty per cent (14) of children referred to the child as a sibling or half-sibling and this did not differ between genetic and gestational surrogacy. Most children (89%, 32), reported a positive view of family life, with all enjoying spending time with their mother. Mean scores on the questionnaire assessments of psychological health and self-esteem were within the normal range and did not differ by surrogacy type.
Children of surrogate mothers: psychological well-being, family relationships and experiences of surrogacy , V. Jadva S. Imrie, Human Reproduction, Volume 29, Issue 1, 1 January 2014
Zoek eens op google Scholar, veel te vinden.
zondag 10 maart 2019 om 18:19