Heb ik het verpest?

Hallo allemaal. Ik doe dit normaal nooit op fora, maar misschien dat enig 'vrouwelijk inzicht' mij ook inzicht kan geven.
Ik ben een man van midden 30 en heb voor mijn gevoel veel mee. Ik heb een baan, een koophuis, zie er prima uit (ik wil niet arrogant overkomen, maar ik denk dat het voor het verhaal misschien handig is), sportief, hobby's etc. Dat dit voor het verhaal handig is, is vanwege het feit dat ik nogal onzeker overkom en waarschijnlijk ook ben. Anders had ik niet dit verhaal op het forum gepost.
Dit verhaal heeft best wel wat zijpaden.. ik probeer het zo kort mogelijk te houden om het toch een klein beetje leesbaar te houden.

Voor mijn werk moet ik bijna twee uur heen, en twee uur terug reizen (met het openbaar vervoer). Ik vind dit totaal niet erg (heb ik lekker de tijd om de krant te lezen, een boek en om te ontspannen). Op het werk heb ik sinds een lange tijd een collega die ik zeer aantrekkelijk vind. Dit bleek eerder dit jaar (na 1,5 jaar) wederzijds. Ook dit is handig, omdat de betreffende collega wel vlakbij het werk woont.
Zij heeft eerder dit jaar te kennen gegeven dat zij mij ook zeer aantrekkelijk vind/vond. Na een tijdlang contact gehad te hebben, via de digitale weg, op het werk en na het werk lijkt haar interesse ineens totaal verdwenen.
We werken beiden in het onderwijs waardoor we vlak voor de meivakantie voor het laatst echt contact hebben gehad. In de meivakantie had zij het druk en konden we niet afspreken, dus na de vakantie zouden we elkaar weer zien. Echter, via de app beantwoord zij bijna niets (of erg kortaf), en lijkt het alsof ze mij het op het werk probeert te ontlopen.
Mijn stomme reactie? --> toch contact proberen op te zoeken. Natuurlijk zonder succes.

Nu had ze vorige week een theatervoorstelling. Het weekend voor de voorstelling kon het er nog wel vanaf of ik kon komen kijken. Aan het begin van het contact gaf ze aan dat het 'veel voor haar betekende' als ik zou komen. Nu... vond ik het eerlijk gezegd een beetje koud en verplicht. Ik probeerde er een grap van te maken: ok, ik kom, als jij met mij mee uiteten gaat.
Het duurde even voordat ze antwoordde... maar uiteindelijk zie ze 'deal'.
Tot voor de voorstelling geen contact.. waarna ik toch vroeg: vind je het nog wel leuk als ik kom kijken?
Gelukkig een antwoord: ik vind het irritant dat je zo onzeker doet.
Uuuhmm.... ok. Nu begon ik nog meer te twijfelen.
Uiteindelijk ben ik toch naar de voorstelling geweest. Later die nacht heeft ze me wel de vraag gesteld of ik het leuk vond en heeft ze wel gezegd dat ze het leuk vond dat ik er was.

Wat ik dacht? Ik maak me druk om niets. Ik heb geantwoord en dat was dat.

Nu had ze de dag daarna weer een voorstelling en heb haar dan ook succes gewenst. Wederom geen reactie. Nu kan het zijn dat ze druk is... maar er werd ook via een groepsapp succes gewenst, en daar kon ze wel op reageren (ik zit hier nu overigens met een glimlach te typen omdat ik mij besef dat het allemaal erg puberaal klinkt). Maar ik denk: als je iemand leuk vind, en die wenst je succes, dan reageer je daar toch op?

Maar nu mijn dilemma: moet ik nog energie hierin steken? Ik heb het gevoel dat het van haar niet meer hoeft. Ze lijkt totaal anders dan voorheen. Uit zichzelf laat ze niets van zich horen (zij is een behoorlijke 'apper') en als er wel contact is, dan is het voor mijn gevoel erg kortaf.
Nu kan ik nog even wachten om haar alsnog een keer te herinneren aan de 'deal', maar ik wil ook niet wanhopig overkomen. Zeker niet in het licht van de afgelopen weken.
Wat is wijsheid? Het laten en erger voorkomen? Of over een paar dagen toch nog vragen of we het etentje kunnen plannen?

Tjah... ik vreesde dit alles al.
Er zijn wel dates geweest. We zijn wel eens wat gaan drinken. Het grootste gedeelte van het contact was (door omstandigheden) via de app. Dit kwam eigenlijk door de situatie.
Misschien was het wishful thinking: maar ik had eigenlijk op 'het gouden ei' om die irritatie om te draaien gehoopt. Misschien 'juist' door haar een avond voor te stellen om samen uiteten te gaan.

Het antwoord van Troela was misschien een beetje waarop ik hoopte. En misschien moet ik het even een paar dagen laten 'bezinken'.
Van wat ik nu denk: ik heb dan wel duidelijkheid. Als ze zegt 'nee'... dan weet ik ook waar ik aan toe ben (al zou ik nu ook al beter moeten weten). Anderzijds: ik heb ook geen zin om energie te steken in iemand die eigenlijk niet wil. Als ze 'ja' zegt omdat ze zich verplicht voelt...

Troela: ja. Maar niet voordat ik dat bericht had geschreven

Voor Vief: tja... zo werken dingen helaas he? Dingen worden pas interessant als je er moeite voor moet doen. Misschien heb ik te makkelijk 'gehapt'.