Reizen
alle pijlers
Gone Flying, Dubai
woensdag 12 december 2018 om 17:57
Welkom in mijn vervolgtopic! 
Begin Januari verhuis ik naar Dubai om aan een spannend, nieuw hoofdstuk te beginnen. Ik deel hier graag met jullie hoe het mij vergaat in die hete, zanderige smeltkroes van culturen.
Maar eerst... inpakken en afscheid nemen.
Dit topic slechts heeft 1 regel: mijn werkgever mag niet worden genoemd.
Begin Januari verhuis ik naar Dubai om aan een spannend, nieuw hoofdstuk te beginnen. Ik deel hier graag met jullie hoe het mij vergaat in die hete, zanderige smeltkroes van culturen.
Maar eerst... inpakken en afscheid nemen.
Dit topic slechts heeft 1 regel: mijn werkgever mag niet worden genoemd.
anoniem_380051 wijzigde dit bericht op 06-01-2020 15:47
79.16% gewijzigd
er hangt inderdaad een vivawaardig verhaal vast aan die foto. Smeuïg met een verrassende twist. 
Dat vind ik nog het grappigste. Ben erg benieuwd!
zou je graag willen volgen op Instagram om de plaatjes erbij te zien. Zet m op daar!
donderdag 18 juli 2019 om 10:08
donderdag 18 juli 2019 om 10:45
Layover Brussel
Na aankomst hebben de meesten kort geslapen waarna we verzamelden voor een Belgische avond onder leiding van onze FO die aanvankelijk in Brussel woonde. De avond werd ingezet op een terrasje aan een plein waar toevallig ook een avondmarkt was. We hebben daar wat Belgische bieren gedronken met, uiteraard, Belgische frietjes.
Op de markt heb ik wat oesters gegeten met een glaasje champagne. Ik kreeg mijn glas zelfs gratis!
Daarna liepen we terug naar het centrum en onderweg hielden we even halt om de prachtige zonsondergang te bewonderen onder begeleiding van een paar getalenteerde straatmuzikanten. Een magisch moment. Ik was dankzij de reeds genuttigde drankjes en al die natuurpracht in een opperbeste stemming en kon de roep van de muziek niet weerstaan. De FO stelde zich kandidaat als danspartner. Ik moest hem wel even in het juiste ritme krijgen.
De zonsondergang nodigde uit tot het maken van wat foto's en ik trok mijn collega Charlie bij zijn kraag zodat ik niet alleen hoefde te poseren. Toen pas kreeg ik zijn mooie blauwe ogen in de gaten. De purser was de fotograaf van dienst en wees ons op de romantische setting. Maar dat kon nog romantischer volgens hem. "Give her a kiss Charlie!" Die brave jongen deed wat hem gevraagd werd. Er werd iets wakker in de buurt van mijn maag.
De FO, die uit mijn gratie was gevallen door zijn playboygedrag, toonde ons de weg naar een ander gezellig plein waar we wederom een terrasje uitzochten. Ik kwam tegenover Charlie te zitten. Dat leidde tot zichtbare irritatie bij de FO. Zodanig zichtbaar dat een andere collega die naast mij zat vroeg of hij van plaats wilde wisselen. Hij bleef gelukkig op zijn plaats.
Uiteindelijk brak onze alcoholdeadline aan en sloeg de vermoeidheid toe. Via de Grote Markt wandelden we na een geslaagde avond weer terug naar ons hotel.
De volgende ochtend stuurde Charlie mij een appje (hij had mijn nummer dus van de crewapp geplukt) met de vraag of ik zin had om te gaan ontbijten in de stad. Na ons ontbijt moesten we nog even Manneke Pis opzoeken. Het was de eerste keer dat hij in België was en deze vlucht is moeilijk te krijgen dus hij kon niet naar huis alvorens hij het wonder van het plassende beeldje had gezien. Uiteraard was ook zijn reactie dezelfde als de resem toeristen die hem voorgegaan zijn: "That's it!? I thought it would be bigger!" Na die teleurstelling trokken we wederom naar het hotel.
Eenmaal in Dubai zei Jay (mijn andere Belgische collega, die tevens ook zowat een buurvrouw bleek te zijn) dat we zeker nog eens moesten afspreken. De FO zie ik de 21ste weer in het Belgian Beer Café in Dubai. Charlie stuurde mij nog een bericht dat hij het jammer zou vinden als we elkaar nu niet meer zouden zien. Hij polstte naar mijn plannen de volgende dag. Net op dat moment zat ik wat spullen uit mijn handtas te vissen en kwam ik de suikerwafel tegen die hij in Brussel voor mij had gekocht. Eigenlijk wel lief.
Na aankomst hebben de meesten kort geslapen waarna we verzamelden voor een Belgische avond onder leiding van onze FO die aanvankelijk in Brussel woonde. De avond werd ingezet op een terrasje aan een plein waar toevallig ook een avondmarkt was. We hebben daar wat Belgische bieren gedronken met, uiteraard, Belgische frietjes.
Op de markt heb ik wat oesters gegeten met een glaasje champagne. Ik kreeg mijn glas zelfs gratis!
Daarna liepen we terug naar het centrum en onderweg hielden we even halt om de prachtige zonsondergang te bewonderen onder begeleiding van een paar getalenteerde straatmuzikanten. Een magisch moment. Ik was dankzij de reeds genuttigde drankjes en al die natuurpracht in een opperbeste stemming en kon de roep van de muziek niet weerstaan. De FO stelde zich kandidaat als danspartner. Ik moest hem wel even in het juiste ritme krijgen.
De zonsondergang nodigde uit tot het maken van wat foto's en ik trok mijn collega Charlie bij zijn kraag zodat ik niet alleen hoefde te poseren. Toen pas kreeg ik zijn mooie blauwe ogen in de gaten. De purser was de fotograaf van dienst en wees ons op de romantische setting. Maar dat kon nog romantischer volgens hem. "Give her a kiss Charlie!" Die brave jongen deed wat hem gevraagd werd. Er werd iets wakker in de buurt van mijn maag.
De FO, die uit mijn gratie was gevallen door zijn playboygedrag, toonde ons de weg naar een ander gezellig plein waar we wederom een terrasje uitzochten. Ik kwam tegenover Charlie te zitten. Dat leidde tot zichtbare irritatie bij de FO. Zodanig zichtbaar dat een andere collega die naast mij zat vroeg of hij van plaats wilde wisselen. Hij bleef gelukkig op zijn plaats.
Uiteindelijk brak onze alcoholdeadline aan en sloeg de vermoeidheid toe. Via de Grote Markt wandelden we na een geslaagde avond weer terug naar ons hotel.
De volgende ochtend stuurde Charlie mij een appje (hij had mijn nummer dus van de crewapp geplukt) met de vraag of ik zin had om te gaan ontbijten in de stad. Na ons ontbijt moesten we nog even Manneke Pis opzoeken. Het was de eerste keer dat hij in België was en deze vlucht is moeilijk te krijgen dus hij kon niet naar huis alvorens hij het wonder van het plassende beeldje had gezien. Uiteraard was ook zijn reactie dezelfde als de resem toeristen die hem voorgegaan zijn: "That's it!? I thought it would be bigger!" Na die teleurstelling trokken we wederom naar het hotel.
Eenmaal in Dubai zei Jay (mijn andere Belgische collega, die tevens ook zowat een buurvrouw bleek te zijn) dat we zeker nog eens moesten afspreken. De FO zie ik de 21ste weer in het Belgian Beer Café in Dubai. Charlie stuurde mij nog een bericht dat hij het jammer zou vinden als we elkaar nu niet meer zouden zien. Hij polstte naar mijn plannen de volgende dag. Net op dat moment zat ik wat spullen uit mijn handtas te vissen en kwam ik de suikerwafel tegen die hij in Brussel voor mij had gekocht. Eigenlijk wel lief.
