Verdrietig

02-06-2019 14:22 85 berichten
Vandaag ben ik jarig en ik heb nog niets van mijn moeder gehoord. Een tijdje geleden hebben we vreselijk ruzie gehad en onlangs is er voorzichtig voor het eerst weer een paar keer contact geweest wat redelijk ging. Ik had niet verwacht dat ze met bloemen en cadeau's voor de deur zou staan maar een belletje hoopte ik toch wel op. Ik weet, de dag is nog niet voorbij maar m'n gevoel zegt me dat dat belletje waar ik zo op hoopte niet meer gaat komen.
Hij heeft haar al geblokkeerd dus bellen kan ze niet, daarom wil ze hem opzoeken. Dan kan hij natuurlijk niet opendoen maar hij is ook vaak in de gemeenschapszaal en dan kan ze zo binnenstappen.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou het daar doorgeven, als mijn moeder mijn vader komt opzoeken, kunnen jullie me dan bellen want ze is in de war en veroorzaakt stress, ik zou voor de gezondheid van je vader kiezen.
Hij woont gewoon zelfstandig in een aanleunwoning met gemeenschappelijke ruimte, er is geen verpleging i.o.d. aanwezig.
Alle reacties Link kopieren
LhasaApso2008 schreef:
07-09-2019 10:15
Hij heeft haar al geblokkeerd dus bellen kan ze niet, daarom wil ze hem opzoeken. Dan kan hij natuurlijk niet opendoen maar hij is ook vaak in de gemeenschapszaal en dan kan ze zo binnenstappen.

Dat had ze dan toch allang kunnen doen? Maar nee, ze kondigt het aan bij jou. Aandacht aandacht aandacht. Heeft ze het al eens over zelfmoord gehad?
Even een update. Mijn vader heeft ze gelukkig (nog) niet opgezocht dus hopelijk gaat dat ook niet alsnog gebeuren.

Verder heb ik op het moment heel veel moeite met het feit dat ik als ik maar in haar buurt kom verander in een onmondig kind. Ze praat, raast en tiert en beschuldigd en ik zwijg. Ik ben gewoon niet bij machte om er tegenin te gaan en als ik het wel probeer dan loopt het uit op grote bonje omdat ik dan zo gefrustreerd raak dat ik er niet doorheen kom bij haar dat ik een soort waas krijg en ook heel boos wordt.
Alle reacties Link kopieren
Wat rot om te lezen dat het nog zo actueel speelt. Ik wou dat ik je kon helpen, maar dat kan ik helaas niet.

Is er misschien een professioneel iemand waarmee je een keer om tafel kan? De huisarts kan jou misschien doorcerwijzen naar een instantie?

Vrienden heb je genoeg geef je aan, maar daar deel je het niet mee. Is dat schaamte of angst? Het klinkt cliché maar echte vrienden zijn er in goede en in slechte tijden.... Het lijkt mij zwaar dit alleen te moeten doen.
Alle reacties Link kopieren
Contact verbreken en met emdr de laatste restjes opruimen.
Allereerst een hele fijne Kerst allemaal!

Helaas is de situatie met moeders nog hetzelfde en ik zit in dubio wat te doen of te laten. We hebben weer bonje gehad en in het laatste contact snauwde ze mij een fijne Kerst toe (sarcastisch). Waarschijnlijk zit ze heel de Kerst alleen en krijg ik later te horen dat we haar best uit hadden kunnen nodigen voor een 'bakkie' (is vaker zo gegaan). Wat zouden jullie doen, haar uitnodigen/langsgaan of niks laten horen en toch de Kerstdagen een beetje een rotgevoel hebben?
Alle reacties Link kopieren
Ik zou niets doen. Je moeder heeft een stoornis en jij voelt je doodongelukkig als ze haar waanbeelden op jou projecteert. Ik zou haar huisarts inlichten, alle contact verbreken en op zoek naar een psycholoog die je kan ondersteunen bij de verwerking van je jeugd. Heel veel sterkte en ik wens je een rustige kerst :hug:
Alle reacties Link kopieren
Hoi to,

Je zit in de kindmodus bij je moeder. Een goede psycholoog kan je hierbij helpen. Ik raad het je echt aan, mij heeft het, na een aantal jaren, veel inzicht en verandering gebracht.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven