Relaties
alle pijlers
Jong trouwen
woensdag 5 februari 2020 om 22:41
Vandaag hoorden we dat de vroegere beste vriendin van mijn oudste onlangs getrouwd is. De afgelopen jaren stond het contact op een laag pitje omdat mijn dochter ging studeren en de vriendin de wereld rondreisde om het (Jehova) geloof te verkondigen. Nu dus getrouwd, een ‘gewoon’ Nederlands meisje van nog geen 21.
Dat hoor je toch nooit meer? Ik ben zelf op mijn 23e getrouwd en dat was al niet heel verstandig.
Iemand nog jonger?
Dat hoor je toch nooit meer? Ik ben zelf op mijn 23e getrouwd en dat was al niet heel verstandig.
Iemand nog jonger?
donderdag 6 februari 2020 om 09:34
donderdag 6 februari 2020 om 09:36
Deze gedachtegang snap ik totaal nietBiebeltje schreef: ↑06-02-2020 09:21Toevallig, wij ook
Ik zag op dat moment trouwen puur als een mogelijkheid om onze relatie een kans te geven. Gewoon even een handtekening zetten.
En mocht het niet werken, dan zou het met weer een handtekening zetten ook weer voorbij zijn.
Verloofd waren we toen toch al. Man is van mening dat mensen meer moeite voor elkaar willen doen wanneer men getrouwd is. En waarom wachten als je het toch "zeker weet".
Frankly my dear, I don"t give a damn
donderdag 6 februari 2020 om 09:43
Ik was 24 toen wij gingen samen wonen. Wij wilden al veel eerder samen gaan wonen maar we konden geen huis naar onze zin vinden. Toen er hier een nieuwbouwwijk kwam hebben we wel een huis kunnen kopen wat helemaal naar onze zin was maar ze moesten nog beginnen met de bouw dus daar ging weer een hele tijd overheen voordat het klaar was en de bouw liep ook uit vanwege vorst. Toen het huis opgeleverd werd was ik ondertussen 'al ' 24. Een jaar later zijn wij getrouwd omdat we toen moesten sparen voor de bruiloft. Als we geld genoeg hadden gehad dan hadden we alles in 1 keer gedaan.
donderdag 6 februari 2020 om 09:43
Nee, wij hebben vrij strikte HV. Omdat we allebei jong een ouder zijn verloren trouwden we met erfenissen en erfstukken, dat was reden 1 om niet in GvG te trouwen.GreenLadyFern schreef: ↑06-02-2020 09:26Toch wel benieuwd voor de anderen hier die jong zijn getrouwd; in gemeenschap van goederen of niet?
Wij wel (oude variant) we hadden beiden geen vermogen, eigen bedrijf, schulden of verwachte erfenis oid. En alles wat we toen hadden hadden we ook al samen opgebouwd. Voor ons niet meer dan logisch dat wat we opbouwen in het huwelijk, en welke keuzes we maakten in het huwelijk, ook weer gezamenlijo verdeeld zouden worden.
Daar krijg ik nog regelmatig commentaar op, want 'wat nu als het mis gaat". Vooral toen ik beduidend meer verdiende dan mijn man. Terwijl samen kinderen verwekken doodnormaal is terwijl 'wat als het nu mis gaat'.
Reden 2 was dat we ons gezin ook beschermen door te zorgen dat als 1 van de 2 failliet gaat de ander daar niet aansprakelijk voor wordt gesteld, en dat dit dus het hele gezin beschermt.
Reden 3 was om de een te beschermen tegen de schulden van de ander bij onverwacht overlijden.
Reden 4 was dat we simpelweg niet kunnen weten of we altijd samen blijven, en dat ook nooit het ultieme doel was van ons huwelijk. En we vonden dat je het dan maar beter goed kunt regelen als je nog gek op elkaar bent. Zodat je elkaar eerlijk en goed verzorgd achterlaat, obv liefde voor elkaar, maar ooo voor onszelf, ipv rancune, wat er ook gebeurt.
Wat was dan wel het doel van ons huwelijk, hoor ik je vragen
nou mijn man vond dat dus belangrijk als we kinderen kregen en ik wilde graag kinderen. Dus het doel van ons huwelijk was eigenlijk een gezin stichten, denk ik. En het voelt heel prettig dat we dat gezin zo maximaal als mogelijk (hoewel uiteraard nooit 100%), beschermd hebben.
Statistics are used much like a drunk uses a lamppost: for support, not illumination.
donderdag 6 februari 2020 om 09:45
Ik heb 2 zussen en er zit steeds anderhalf jaar tussen ons. We zijn toevallig alle 3 getrouwd toen we rond de 24-25 waren. We waren ook alle 3 jong (tussen de 17 en 19 in) toen we onze partners leerde kennen.
Tja het leven loopt zoals het loopt. We woonden allen samen rond ons 19de en ons beide ouders waren toen ik 19 was ook overleden. Het was ook een heel fijn gevoel dat onze partners onze moeder iig nog gekend hadden.
Inmiddels gaan we richting de 40. Mijn zussen hebben kinderen en zijn nog gelukkig met hun echtgenoot. Mijn echtgenoot is overleden na anderhalf jaar huwelijk en ik ben inmiddels hertrouwd.
Heb nooit het gevoel gehad iets gemist te hebben in mijn leven. Toen ik aankondigde te gaan trouwen met mijn eerste echtgenoot zei iemand wel het opvallend te vinden dat alle 3 de zussen zo jong gingen trouwen maar voor ons was dat gewoon een logische volgende stap. Geen geloof of anders externe druk.
Ik had wel jonger willen trouwen maar toen was daar geen budget voor.
Tja het leven loopt zoals het loopt. We woonden allen samen rond ons 19de en ons beide ouders waren toen ik 19 was ook overleden. Het was ook een heel fijn gevoel dat onze partners onze moeder iig nog gekend hadden.
Inmiddels gaan we richting de 40. Mijn zussen hebben kinderen en zijn nog gelukkig met hun echtgenoot. Mijn echtgenoot is overleden na anderhalf jaar huwelijk en ik ben inmiddels hertrouwd.
Heb nooit het gevoel gehad iets gemist te hebben in mijn leven. Toen ik aankondigde te gaan trouwen met mijn eerste echtgenoot zei iemand wel het opvallend te vinden dat alle 3 de zussen zo jong gingen trouwen maar voor ons was dat gewoon een logische volgende stap. Geen geloof of anders externe druk.
Ik had wel jonger willen trouwen maar toen was daar geen budget voor.
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
is meer
lief
dan hebben
donderdag 6 februari 2020 om 10:03
Idem. Gemeenschap van goederen want we hadden allebei toch niks.GreenLadyFern schreef: ↑06-02-2020 09:26Toch wel benieuwd voor de anderen hier die jong zijn getrouwd; in gemeenschap van goederen of niet?
Wij wel (oude variant) we hadden beiden geen vermogen, eigen bedrijf, schulden of verwachte erfenis oid. En alles wat we toen hadden hadden we ook al samen opgebouwd. Voor ons niet meer dan logisch dat wat we opbouwen in het huwelijk, en welke keuzes we maakten in het huwelijk, ook weer gezamenlijo verdeeld zouden worden.
Daar krijg ik nog regelmatig commentaar op, want 'wat nu als het mis gaat". Vooral toen ik beduidend meer verdiende dan mijn man. Terwijl samen kinderen verwekken doodnormaal is terwijl 'wat als het nu mis gaat'.
We verdienen nu allebei ongeveer evenveel, hebben geen vermogen of schulden. Dus bij echtscheiding gaat alles door de helft en klaar
donderdag 6 februari 2020 om 10:32
Ik ga er even van uit dat je op het eerste stukje doelt.
Man z'n studievisum zou bijna aflopen. Een nieuw studievisum zat er op dat moment door omstandigheden niet in. Trouwen was voor ons op dat moment de "makkelijkste" optie om samen in hetzelfde land te kunnen blijven. Dus uit praktische overwegingen zijn we sneller getrouwd dan in eerste instantie gepland.
donderdag 6 februari 2020 om 10:40
Ik ben niet getrouwd en dat gaat ook nooit gebeuren. Sommige mensen zien dat als een teken dat wij niet 'zeker van elkaar zijn'.
Trouwen geeft geen garantie daarop en daarbij geeft het meer gedoe als je uit elkaar. Maar het belangrijkste is dat wij er zelf het nut niet van inzien. Dat is het fijne van in Nederland wonen, er zijn genoeg andere manieren om formeel voor elkaar te zorgen.
Trouwen geeft geen garantie daarop en daarbij geeft het meer gedoe als je uit elkaar. Maar het belangrijkste is dat wij er zelf het nut niet van inzien. Dat is het fijne van in Nederland wonen, er zijn genoeg andere manieren om formeel voor elkaar te zorgen.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
donderdag 6 februari 2020 om 10:43
Ik was 19 (18 toen we verkering kregen) toen ik ging samenwonen, op mijn 25e in verwachting van onze oudste en zijn getrouwd toen ik net 27 was.
Ben er persoonlijk blij dat we redelijk jong waren (achteraf had ik nog wel jonger willen beginnen met kinderen) toen we trouwden en kinderen kregen. Heb echt het gevoel dat we samen opgegroeid zijn
En nu zijn we beiden nog jong (45 en 46) terwijl de kinderen zelfstandig zijn maar nog wel gezellig thuis wonen.
Ben er persoonlijk blij dat we redelijk jong waren (achteraf had ik nog wel jonger willen beginnen met kinderen) toen we trouwden en kinderen kregen. Heb echt het gevoel dat we samen opgegroeid zijn
En nu zijn we beiden nog jong (45 en 46) terwijl de kinderen zelfstandig zijn maar nog wel gezellig thuis wonen.
donderdag 6 februari 2020 om 11:34
Aha. Thnx voor de toelichtingBiebeltje schreef: ↑06-02-2020 10:32Ik ga er even van uit dat je op het eerste stukje doelt.
Man z'n studievisum zou bijna aflopen. Een nieuw studievisum zat er op dat moment door omstandigheden niet in. Trouwen was voor ons op dat moment de "makkelijkste" optie om samen in hetzelfde land te kunnen blijven. Dus uit praktische overwegingen zijn we sneller getrouwd dan in eerste instantie gepland.
Frankly my dear, I don"t give a damn
donderdag 6 februari 2020 om 13:11
Ik heb heel bewust gekozen om wat ze nu jong vinden kinderen te krijgen, jong kindren krijgem vind ik tussen de 15&18.Attraverso schreef: ↑06-02-2020 07:37Jong/snel trouwen vind ik niet erg maar jong/snel aan kinderen beginnen...
Zelf jong getrouwd, goed en redelijk lang huwelijk geweest, geen spijt van.
donderdag 6 februari 2020 om 13:22
Dat valt onder illegale praktijkenVlinder1963 schreef: ↑06-02-2020 13:11Ik heb heel bewust gekozen om wat ze nu jong vinden kinderen te krijgen, jong kindren krijgem vind ik tussen de 15&18.
donderdag 6 februari 2020 om 13:40
Jong trouwen vind ik onder de 25 maar pas als het 20 of jonger is dan trek ik echt mijn wenkbrauw op.
Vooral omdat ik toen nog echt niet in staat was om zo'n keuze te maken voor de lange termijn.
Ik ga straks op mijn 31ste trouwen en het had best een paar jaar eerder mogen zijn maar 10 jaar geleden was ik daar echt nog niet klaar voor (en had ik de juiste man nog niet gevonden).
Vooral omdat ik toen nog echt niet in staat was om zo'n keuze te maken voor de lange termijn.
Ik ga straks op mijn 31ste trouwen en het had best een paar jaar eerder mogen zijn maar 10 jaar geleden was ik daar echt nog niet klaar voor (en had ik de juiste man nog niet gevonden).
donderdag 6 februari 2020 om 13:43
Dat is niet jong kinderen krijgen, dat is tè jong kinderen krijgen.Vlinder1963 schreef: ↑06-02-2020 13:11Ik heb heel bewust gekozen om wat ze nu jong vinden kinderen te krijgen, jong kindren krijgem vind ik tussen de 15&18.
donderdag 6 februari 2020 om 13:47
Dd statistieken zeggen toch iets anders. Onder de 24 ofzo trouwen geeft je meer kans op scheiding. Boven de 33 ook dacht ikpipootje schreef: ↑06-02-2020 07:35Waar is dat op gebaseerd dat als je jong trouwt dat je meer kans hebt dat je huwelijk mislukt? Daar geloof ik echt niets van.
En waarom " ben je er vroeg bij" omdat de gemiddelde leeftijd op 30 ligt?
Ik was 18 toen we verkering kregen, 22 met trouwen. Niet gelovig en na 30 jaar nog bij elkaar. En zo ken ik best veel stellen. Volgens mij zegt dat helemaal niets over wel of niet bij elkaar blijven.
donderdag 6 februari 2020 om 13:48
Zelfde hier. We studeerden nog, dus we hadden toch niks.-Darkside- schreef: ↑06-02-2020 10:03Idem. Gemeenschap van goederen want we hadden allebei toch niks.
We verdienen nu allebei ongeveer evenveel, hebben geen vermogen of schulden. Dus bij echtscheiding gaat alles door de helft en klaar
donderdag 6 februari 2020 om 13:51
donderdag 6 februari 2020 om 13:55
Ja maar wij startten toen ook beide van 0. Zaak opgericht samen, was gewoon logisch.GreenLadyFern schreef: ↑06-02-2020 09:26Toch wel benieuwd voor de anderen hier die jong zijn getrouwd; in gemeenschap van goederen of niet?
Nu zou ik het niet meer doen. Ik bedoel, ik zou het terug doen als ik net zou starten maar nu ik zelf iets opgebouwd heb en een kind heb niet meer. Wat ik heb is van mij en daar wil ik zelf over beslissen.
donderdag 6 februari 2020 om 13:55
Dat is onzin. Twee 15 jarigen of een 17 jarige of zelfs een 18 jarige met een 15 jarige wordt echt niet gezien als strafbaar. De wet voorziet in een prachtig grijs gebied tussen de 12-16 waar het vooral telt of er sprake is van gelijkwaardigheid en vrijwilligheid.
donderdag 6 februari 2020 om 14:00
Ik zie juist dat het bij de mensen boven de pak en beet 35/40 zelden meer lukt om zich voldoende aan te passen aan een ander. Ik vind het juist enorm fijn dat mijn man en ik samen zijn opgegroeid. We zijn daarna nog afgestudeerd, we hebben van alles gedaan en ontdekt. Dat kan namelijk ook gewoon samen. En ook los van elkaar hebben we ons ontwikkeld.kindrebel schreef: ↑05-02-2020 22:58Ik ben op mijn 36ste voor het eerst gaan samenwonen en straks op mijn 43ste trouwen dus tja, van trouwen op je 21ste snap ik helemaal niets. Je hebt nog helemaal geen tijd gehad om jezelf en je plek in de wereld te ontdekken. Maar dat is natuurlijk precies waarom Jehova’s zo vroeg trouwen: vastleggen voor ze zelf gaan nadenken.
Trouwen is niet dat je ontwikkeling stopt of je leven over is, ik vond het juist geweldig om dat leven samen op te bouwen. Dat was ook onze opzet: wij gaan dit samen doen.
Wij zijn beiden langer mét elkaar dan zonder elkaar inmiddels. En hoewel we ook echt wel strubbelingen en crisis hebben gehad in die 20 jaar maakt elke keer als de voordeur opengaat mijn buik nog een kleine salto.
Ik had het zonder hem ook prima gedaan en hij ook zonder mij. Maar wat als je elkaar tegenkomt en je bent jong? Ga je dan zeggen ‘kom over 15 jaar maar terug’? We waren nou eenmaal samen en het ging niet uit. Trouwen was daar maar een klein onderdeel van
donderdag 6 februari 2020 om 18:13
Als ik jong was getrouwd was ik inmiddels 3x gescheiden van mijn exen. Voor mij vroegt trouwens niks toe, zonde van het geld en het gedoe. Samenlevingscontract met testament voldoet ook. Wat een ander doet moet diegene zelf weten. Ik ken jong getrouwden die nog gelukkig samen zijn en ook die er al gescheiden zijn. Lucky bastards die op zo'n jonge leeftijd de ware vonden en gelukkig zijn.
