Bijna scheiden

03-01-2020 16:14 195 berichten
Alle reacties Link kopieren
Wij gaan scheiden. Allang tijd loopt het niet goed en langzamerhand zijn we broer en zus geworden. Ik dacht nooit echt over scheiden na omdat ik dat niet wil voor onze kinderen. Maar nu het bespreekbaar is geworden is er geen weg meer terug. Ik ben 2 jaar geleden vreselijk verliefd geweest op een collega, en ondanks dat het geen relatie kan worden was het wel wat me deed inzien dat ik dit huwelijk niet meer wil.
En ik voel me zo schuldig naar mijn kinderen. Ik wil mijn kinderen niet beschadigen. Nu we verder in het traject van scheiden zijn is het zo dubbel, ik weet dat ik niet met man man verder kan, maar ik durf de stap niet te nemen. We slapen nu apart en doen niets meer samen, we zijn alleen nog thuis voor de kinderen. Het voelt eenzaam en alsof we stil staan, tegelijkertijd wil ik het zo houden en ben ik bang voor wat komen gaat.
Wie zit ook in deze situatie of heeft het meegemaakt?
Alle reacties Link kopieren
Fijn!

Bij mij was mijn gevoel van eenzaamheid erger toen we nog in een huis woonden als daarna. Ik vond niets erger dan het wel bij elkaar in de buurt zijn en toch niet meer bij elkaar zijn. Voor mij was een stuk fysieke afstand in die zin goed. Hopelijk valt t voor jou straks ook mee.

Toi toi toi!
S-Meds schreef:
12-01-2020 22:34
er is altijd iets dat je mist. Je kan gewoon niet alles hebben in dit leven. als je gaat scheiden en je krijgt een nieuwe relatie met alle toeters en bellen op het gebied van passie dan zal je veiligheid en kameraadschap missen en vooral je gezin. De grote valkuil is dat je als paar stabiel en veilig moet zijn wil je kinderen opvoeden. Dat staat haaks op passie want hoe meer onveiligheid hoe groter de passie.
Wat een nare en onnodig kwetsende opmerking. Wat weet je af van een huwelijk dat al jaren vreugdeloos is? Alsof alles gaat om zoeken naar passie. Alsof iedereen die kiest voor een scheiding voor een makkelijke weg kiest. Wat een onzin. Ongeluk over een ongelukkige relatie kan heel diep zitten. We hebben maar een leven en waarom zou je daar genoegen mee nemen.
Toegegeven, een scheiding is erg voor kinderen. Diep in zijn hart wil ieder kind dat de ouders bij elkaar blijven. Maar (als kind van gescheiden ouders met een vechtscheiding van de ergste soort) niet onoverkomelijk. Mensen zijn veerkrachtig , ook jonge mensen. Iedereen maakt dingen mee in zijn leven en soms is dat een scheiding.
Alle reacties Link kopieren
sugarmiss schreef:
03-01-2020 23:47
Maar als ik mij niet vergis ben jij nu wel een bam moeder. Dus die scheiding heeft je wel degelijk beschadigd.
Zoek even op waar de B voor staat voor je op de man/vrouw kwekt.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
Mentos2020 schreef:
21-02-2020 21:50
hi, leuk dat je ernaar vraagt. Ik woon nog steeds bij mijn aanstaande ex. Papierwerk is geregeld, ik zoek een huis, maar dat is nog niet gelukt. Ik voel nog steeds wel dat dit de enige keuze is, en sommige dagen ben ik vol vertrouwen naar de toekomst en heb ik echt hoop dat het goed komt uiteindelijk voor iedereen. En andere dagen zie ik heel veel beren op de weg.
De kinderen weten het nu ook, maar beseffen het nog niet. De sfeer in huis is wel te doen, we hebben geen grote ruzies meer. Alles is duidelijk nu. Maar blijft een eenzaam gevoel, en ben bang dat het nog wel eenzamer wordt als ik alleen woon.
Er is een hele mooie podcast (Roels Sofasessies ) over scheiden. Zelfs vijf jaar na mijn scheiding hield ik het niet droog. Scheiden is gewoon k*t, maar zoals ik eerder schreef: op lange termijn komt alles goed.
:hug:
Alle reacties Link kopieren
Oudblond schreef:
21-02-2020 22:28
Zoek even op waar de B voor staat voor je op de man/vrouw kwekt.
Ik weet waar de B voor staat.
Voor bewust. Ze heeft dus bewust voor het alleenstaande moederschap gekozen. Omdat ze zich niet meer kan of durft te binden. Dus wel degelijk heel veel invloed dus.
Waterman26 schreef:
21-02-2020 22:24
Wat een nare en onnodig kwetsende opmerking. Wat weet je af van een huwelijk dat al jaren vreugdeloos is? Alsof alles gaat om zoeken naar passie. Alsof iedereen die kiest voor een scheiding voor een makkelijke weg kiest. Wat een onzin. Ongeluk over een ongelukkige relatie kan heel diep zitten. We hebben maar een leven en waarom zou je daar genoegen mee nemen.
Toegegeven, een scheiding is erg voor kinderen. Diep in zijn hart wil ieder kind dat de ouders bij elkaar blijven. Maar (als kind van gescheiden ouders met een vechtscheiding van de ergste soort) niet onoverkomelijk. Mensen zijn veerkrachtig , ook jonge mensen. Iedereen maakt dingen mee in zijn leven en soms is dat een scheiding.
dan heb je er niks van begrepen
S-Meds schreef:
21-02-2020 22:34
dan heb je er niks van begrepen
Ja hoor. Je suggereert dat TO een verborgen agenda heeft omdat ze nieuwsgierig is naar het verhaal van iemand die verliefd werd op een andere man. Vervolgens komt er een stichtelijk verhaal over de passie die een nieuwe relatie zou brengen. Met andere woorden: blijf bij je man, want een nieuwe relatie lost niks op.
Dat vind ik kwetsend. Je weet helemaal niet hoe diep ongelukkig mensen kunnen zijn in een huwelijk dat niet goed is.
Al zou TO een oogje hebben op een ander? Is ze dan slecht. Ieder mens heeft recht om zijn leven zo gelukkig mogelijk te maken.
Waterman26 schreef:
21-02-2020 22:50
Ja hoor. Je suggereert dat TO een verborgen agenda heeft omdat ze nieuwsgierig is naar het verhaal van iemand die verliefd werd op een andere man. Vervolgens komt er een stichtelijk verhaal over de passie die een nieuwe relatie zou brengen. Met andere woorden: blijf bij je man, want een nieuwe relatie lost niks op.
Dat vind ik kwetsend. Je weet helemaal niet hoe diep ongelukkig mensen kunnen zijn in een huwelijk dat niet goed is.
Al zou TO een oogje hebben op een ander? Is ze dan slecht. Ieder mens heeft recht om zijn leven zo gelukkig mogelijk te maken.
Het is maar de vraag of je van scheiden altijd gelukkiger wordt. Dat is wat ze zegt. Zoek en krijg je passie, dan mis je de kameraadschap. Het gras is gewoon niet altijd groener aan de andere kant. Dat is wat ze zegt, en het is ook waar.
YagaBaba schreef:
04-01-2020 16:31
Ik niet hoor. Ik ben al gescheiden. Sterker nog: ik heb er een fijnere relatie voor terug gekregen. En toch zou ik niemand aanraden om uit elkaar te gaan zonder het echt serieus geprobeerd te hebben.

Mijn ex deed dat wel, hij is er echt niet gelukkiger van geworden. Beetje jammer dat de kinderen daar zoveel verdriet van hadden en soms nog hebben. De prijs was hoog en het heeft eigenlijk vooral mij iets opgeleverd.
Werkelijk in ieder topic over relaties duik jij op met je scheidingsverhaal en de fouten van je ex. Is het wel eens bij je opgekomen dat die ex van je misschien al jaren doodongelukkig is geweest in het huwelijk? En wat hoogmoedig eigenlijk om steeds maar te beweren dat het hem niets heeft opgeleverd. Misschien knijpt hij zich iedere dag in zijn handen van geluk dat hij niet meer met jou getrouwd is.
YagaBaba schreef:
21-02-2020 22:55
Het is maar de vraag of je van scheiden altijd gelukkiger wordt. Dat is wat ze zegt. Zoek en krijg je passie, dan mis je de kameraadschap. Het gras is gewoon niet altijd groener aan de andere kant. Dat is wat ze zegt, en het is ook waar.
Heel veel mensen worden gelukkiger omdat ze niet meer samen hoeven te leven met iemand waar ze niet meer mee samen willen leven. Zo simpel is het ook. Het is een cliché om te zeggen dat het voor kinderen beter is als hun ouders gelukkig zijn. Een cliché bevat vaak een kern van waarheid.
Waterman26 schreef:
21-02-2020 22:56
Werkelijk in ieder topic over relaties duik jij op met je scheidingsverhaal en de fouten van je ex. Is het wel eens bij je opgekomen dat die ex van je misschien al jaren doodongelukkig is geweest in het huwelijk? En wat hoogmoedig eigenlijk om steeds maar te beweren dat het hem niets heeft opgeleverd. Misschien knijpt hij zich iedere dag in zijn handen van geluk dat hij niet meer met jou getrouwd is.
Wat een venijn weer. Ja misschien is hij wel heel gelukkig. Misschien ook niet. Jij weet het vast beter dan ik.

Ik probeerde alleen uit te leggen wat ik denk dat Meds bedoelde. Maar ik weet ook meteen weer waarom je onder de negeer stond en daar mag je fijn weer terug onder.
Alle reacties Link kopieren
Waterman26 schreef:
21-02-2020 22:28
Er is een hele mooie podcast (Roels Sofasessies ) over scheiden. Zelfs vijf jaar na mijn scheiding hield ik het niet droog. Scheiden is gewoon k*t, maar zoals ik eerder schreef: op lange termijn komt alles goed.
:hug:
Goede tip, dank je wel, heb er al een paar geluisterd. Geeft ook wel hoop, het leven gaat door, ook al is het nu allemaal een wirwar.
Alle reacties Link kopieren
Angel64 schreef:
21-02-2020 22:10
Fijn!

Bij mij was mijn gevoel van eenzaamheid erger toen we nog in een huis woonden als daarna. Ik vond niets erger dan het wel bij elkaar in de buurt zijn en toch niet meer bij elkaar zijn. Voor mij was een stuk fysieke afstand in die zin goed. Hopelijk valt t voor jou straks ook mee.

Toi toi toi!
Ja, dat verwacht ik ook wel. Als ik alleen ben voel ik me eigenlijk beter dan wanneer we nog wel samen zijn maar met die ijskoude sfeer.
Alle reacties Link kopieren
Even een praktische vraag, hoe ver wonen jullie van je ex partner af, is een paar kilometer te doen voor kinderen? Het liefst wil ik in dezelfde wijk blijven wonen, maar als dat niet lukt dan kies ik een wijk verderop.
Ex woont een kilometer of 6, misschien 7 verderop. Dicht bij elkaar is fijn voor de kinderen. Wij hebben hier afspraken over gemaakt in het convenant: maximaal 30 minuten fietsen en maximaal 30 minuten fietsen van school.
Alle reacties Link kopieren
Hier ook ca 5 km. School is ergens in het midden (woon zelf nog in het buitengebied).
Alle reacties Link kopieren
Hoe is het nu TO?
Jou openings post is precies mijn situatie momenteel. Man en ik gaan uit elkaar, kinderen weten nog niks. Hoe zeker we beide ook zijn omdat na 2 jaar proberen onze relatie op is zit bij de gedachte aan de kinderen het verdriet.
Ben bang, angst voor de toekomst. Doen we hier goed aan? Kunnen we niet gewoon beter samen blijven voor het geluk van de kinderen? Hoe weet je zeker dat dit een goede beslissing is? Zie de komende tijd 1 en al ellende..

Je schrijft in je OP dat je bang bent voor wat er komen gaat. Is dit nog zo? Of inmiddels wat meer rust?
Toen jullie heel bewust voor kinderen kozen, koos je ook heel bewust voor een leven met elkaar. Ik vind dat je omwille van de kinderen altijd bij elkaar moet blijven. Dan maar een open relatie met elkaar afspreken. Maar ontneem je kinderen niet hun eigen gezin, dat is het ergste wat je als ouders kunt doen. Er zijn al zoveel ouders die dit doen (hun eigen leven gaat meestal voor dat van de kinderen ipv dat ze hun eigen relatieleven aanpassen vóór de kinderen totdat ze volwassen zijn of het huis uit, want die kinderen zijn met al die scheidingen van hun ouders onophoudelijk de Sjaak)
Alle reacties Link kopieren
Waterman26 schreef:
21-02-2020 23:00
Heel veel mensen worden gelukkiger omdat ze niet meer samen hoeven te leven met iemand waar ze niet meer mee samen willen leven. Zo simpel is het ook. Het is een cliché om te zeggen dat het voor kinderen beter is als hun ouders gelukkig zijn. Een cliché bevat vaak een kern van waarheid.

Nou, dit cliché niet hoor. Ik ben helemaal niet tegen scheiden als je ongelukkig bent maar uit elk onderzoek blijkt dat de kinderen echt beter af zijn als ouders, als het even kan, bij elkaar blijven. Dus ga scheiden en regel het goed voor de kids maar doe aub niet alsof je het ook voor hen doet ofzo. Maak van je kinderen geen excuus.

Dat je geen sex hebt en niet superhappy bent interesseert kinderen (gelukkig) verdomd weinig, zolang er niet dagelijks ruzie is of andere excessen.
Alle reacties Link kopieren
Ankie85 schreef:
26-02-2020 10:04
Hoe is het nu TO?
Jou openings post is precies mijn situatie momenteel. Man en ik gaan uit elkaar, kinderen weten nog niks. Hoe zeker we beide ook zijn omdat na 2 jaar proberen onze relatie op is zit bij de gedachte aan de kinderen het verdriet.
Ben bang, angst voor de toekomst. Doen we hier goed aan? Kunnen we niet gewoon beter samen blijven voor het geluk van de kinderen? Hoe weet je zeker dat dit een goede beslissing is? Zie de komende tijd 1 en al ellende..

Je schrijft in je OP dat je bang bent voor wat er komen gaat. Is dit nog zo? Of inmiddels wat meer rust?
Ik begrijp je gedachtes helemaal, want ik had precies hetzelfde. En toch voel ik me nu al beter dan toen het nog niet helemaal duidelijk was. En zie ik het minder als 1 grote ellende. Er is tenminste weer een toekomst, ook al is die anders dan ik voor ogen had. Niets zo erg als vastzitten in een situatie. Ik weet nooit zeker hoe het zou zijn gegaan met de kinderen als ik zou blijven. Weggaan is onvermijdelijk geworden. De kinderen hadden dat al aangevoeld. Wij hebben geprobeerd positief te blijven over de toekomst, dat we goed voor ze gaan zorgen, dat dingen veranderen, maar dat het niet het einde is. Het zal ongetwijfeld moeilijk worden, maar het geeft ook zoveel rust dat ik niet meer hoef te vechten voor een relatie waar geen herstel meer mogelijk is. En zo te lezen is dat bij jou ook zo.
Hoe ver zijn jullie in het proces?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven