Relaties
alle pijlers
Verhuizen na scheiding?
vrijdag 6 maart 2020 om 11:22
Een kort half jaar geleden kondigde mijn ex aan uit elkaar te willen. We hebben twee kinderen en een koophuis, dus dat is niet van de één op de andere dag geregeld. Op dit moment woon ik nog steeds in ons gezamenlijke huis en maak ik een aantal nachten/dagen per week plaats voor hem om bij de kinderen te zijn. Een soort birdnesting zullen we maar zeggen.
Mijn oudste gaat hier in de buurt naar school, mijn jongste naar het kdv en ik werk op 15 minuten rijden. Ik zou het liefste in de buurt blijven wonen, zodat hier niks aan hoeft te veranderen. Helaas blijkt het vrijwel onmogelijk om in de buurt een huis te vinden. Ons gezamenlijke huis is voor mij te duur en kan ik dus niet behouden. Ik zou een nieuw huis moeten kopen of huren, maar helaas is er niks in de buurt te vinden binnen mijn prijsklasse. Ook voor sociale huur (of urgentie) kom ik voorlopig niet in aanmerking, de gemeente heeft aangegeven dat ik hier nog zeker 3 jaar op zal moeten wachten.
Nu kom ik wel in aanmerking voor een woning in mijn 'oude' regio, zo'n 35 kilometer verderop. Mijn ouders en vrienden wonen daar ook nog steeds. Mijn ex wil graag co-ouderschap, maar weigert ergens anders te gaan wonen waar ik wél in aanmerking kom voor een huis. Hij vindt dat ik maar een manier moet bedenken om toch in de buurt van de school van mijn oudste te blijven wonen. Ik heb voorgesteld "gezamenlijk" naar mijn oude regio te verhuizen, omdat daar voor ons beiden nog woonmogelijkheden liggen, maar daar gaat hij niet in mee.
Wat te doen? Ik sta nu op een soort kruispunt waarbij ik twijfel tussen het inschakelen van een advocaat, om af te dwingen dat er toch beweging in het proces komt. Mijn ex negeert mij volledig op het gebied van een oplossing voor een woning en steekt zijn kop in het zand, we staan dus stil in het proces.
Ik zou kunnen kijken naar woningen in omliggende gemeentes, maar deze liggen toch al snel een half uur van de basisschool vandaan. Daarbij komt dat ik dan in een wijk/stad woon waar ik verder niks heb en mij afvraag of ik daar dan zelf blij van zou worden. Aan de andere kant zou het voor mijn kinderen fijn zijn op school te kunnen blijven, maar is 30 minuten dan wel handig?
Hoe hebben jullie dit gedaan? Toch blijven en mijn eigen wensen parkeren, met als nadeel dat we sowieso verder weg belanden, of toch die advocaat bellen?
Mijn oudste gaat hier in de buurt naar school, mijn jongste naar het kdv en ik werk op 15 minuten rijden. Ik zou het liefste in de buurt blijven wonen, zodat hier niks aan hoeft te veranderen. Helaas blijkt het vrijwel onmogelijk om in de buurt een huis te vinden. Ons gezamenlijke huis is voor mij te duur en kan ik dus niet behouden. Ik zou een nieuw huis moeten kopen of huren, maar helaas is er niks in de buurt te vinden binnen mijn prijsklasse. Ook voor sociale huur (of urgentie) kom ik voorlopig niet in aanmerking, de gemeente heeft aangegeven dat ik hier nog zeker 3 jaar op zal moeten wachten.
Nu kom ik wel in aanmerking voor een woning in mijn 'oude' regio, zo'n 35 kilometer verderop. Mijn ouders en vrienden wonen daar ook nog steeds. Mijn ex wil graag co-ouderschap, maar weigert ergens anders te gaan wonen waar ik wél in aanmerking kom voor een huis. Hij vindt dat ik maar een manier moet bedenken om toch in de buurt van de school van mijn oudste te blijven wonen. Ik heb voorgesteld "gezamenlijk" naar mijn oude regio te verhuizen, omdat daar voor ons beiden nog woonmogelijkheden liggen, maar daar gaat hij niet in mee.
Wat te doen? Ik sta nu op een soort kruispunt waarbij ik twijfel tussen het inschakelen van een advocaat, om af te dwingen dat er toch beweging in het proces komt. Mijn ex negeert mij volledig op het gebied van een oplossing voor een woning en steekt zijn kop in het zand, we staan dus stil in het proces.
Ik zou kunnen kijken naar woningen in omliggende gemeentes, maar deze liggen toch al snel een half uur van de basisschool vandaan. Daarbij komt dat ik dan in een wijk/stad woon waar ik verder niks heb en mij afvraag of ik daar dan zelf blij van zou worden. Aan de andere kant zou het voor mijn kinderen fijn zijn op school te kunnen blijven, maar is 30 minuten dan wel handig?
Hoe hebben jullie dit gedaan? Toch blijven en mijn eigen wensen parkeren, met als nadeel dat we sowieso verder weg belanden, of toch die advocaat bellen?
vrijdag 6 maart 2020 om 19:14
Trouwens nu moet je je niet tegen laten houden om 35 km verder op te gaan wonen met deze wetenschap.emmalien schreef: ↑06-03-2020 18:40Het is mij een raadsel of hij het kan kopen. Hij zegt van wel, maar wil niet uitleggen hoe. Aan mijn kant zeggen adviseurs dat het onmogelijk is in zijn situatie, gebaseerd op inkomen, eigen vermogen, etc. Maar dat zijn alleen de zake waar ik inzicht in heb natuurlijk. Dus nee, ik denk dat puntje bij paaltje hij het niet op zijn naam kan krijgen of überhaupt in de praktijk het huis kan betalen en kan rondkomen. Maar ik kan alleen maar afgaan op de adviezen en kennis van adviseurs aan mijn kant, ik krijg geen inzicht in zijn afspraken of adviezen.
vrijdag 6 maart 2020 om 19:20
Nee?
Dat weet ik niet zo heel zeker hoor.
Straks gaat hij volledig voor de kinderen en wordt TO toch weekendmoeder....
Dan baal je wel... in je huis 35 km verderop.
Ik weet het niet, is dat voor co ouderschap te ver?
vrijdag 6 maart 2020 om 19:44
Gelukkig klopt dit niet. Ik heb van de rechtbank wel toestemming gekregen om te verhuizen. To zoek een advocaat op,Dropdrop schreef: ↑06-03-2020 11:51Je kunt een advocaat inschakelen, maar je bent kansloos. Helaas als dit voor de rechter komt, mag jij de kinderen niet 'meenemen' en dat jij geen huis kunt betalen/vinden in de regio is jouw probleem.
Heel zuur, maar je had dat kunnen weten en je voor kunnen bereiden op een dergelijk scenario, door je bijvoorbeeld bij de verhuizing naar de regio in te schrijven voor een huurwoning.
Wat een hork dat je ex je zo laat worstelen, maar je kunt hem niet dwingen te verhuizen, want de rechter zal oordelen dat de kinderen verankerd zijn in de huidige woonplaats.
Probeer het op zijn schappelijke kant te spelen, want juridisch zit je echt in de penarie.
vrijdag 6 maart 2020 om 19:46
vrijdag 6 maart 2020 om 19:53
Verhuizen mag to sowieso, de kinderen meenemen is een ander verhaal. Een rechter en de raad van kinderbescherming hechten grote waarde aan dat kinderen in hun vertrouwde omgeving blijven.delicious35 schreef: ↑06-03-2020 19:44Gelukkig klopt dit niet. Ik heb van de rechtbank wel toestemming gekregen om te verhuizen. To zoek een advocaat op,
Er zit een kans in dat to weekend moeder wordt als ze ver weg gaat wonen. De wet zegt 7 km voor co ouderschap.
vrijdag 6 maart 2020 om 19:59
Welke wet? Er is geen wet die iets zegt over de afstand bij co-ouderschap. Sterker nog, de term co-ouderschap staat niet eens in de wet. En de pest met verhuiszaken die aan de rechter worden voorgelegd is juist dat elke zaak zo specifiek is, dat het lastig is daar 1 lijn uit te halen. Het enige dat je vooraf weet zijn criteria die de HR ooit heeft geformuleerd en daar worden zaken aan getoetst. Maar dan nog kunnen 5 rechters 5 verschillende uitkomsten geven.Gatekeeper* schreef: ↑06-03-2020 19:53Verhuizen mag to sowieso, de kinderen meenemen is een ander verhaal. Een rechter en de raad van kinderbescherming hechten grote waarde aan dat kinderen in hun vertrouwde omgeving blijven.
Er zit een kans in dat to weekend moeder wordt als ze ver weg gaat wonen. De wet zegt 7 km voor co ouderschap.
vrijdag 6 maart 2020 om 20:06
.Vlinder1963 schreef: ↑06-03-2020 11:45Waarom denk jij dat je naar de pijpen van je ex moet dansen?
Onderneem nu stappen en ga voor dat huis en laat zien dat je ex niks meer te vertellen heeft.
Probeer dat vervolgens ook de rechter te vertellen want wanneer jij de kinderen domweg meeneemt en daarmee co-ouderschap onmogelijk maakt geef ik je een hele grote kans dat jij straks de weekendregeling hebt.
Niet geschoten is altijd mis
vrijdag 6 maart 2020 om 20:07
Dit is inderdaad wat ik ook heb begrepen van mijn juridisch adviseur.Mataranka schreef: ↑06-03-2020 19:59Welke wet? Er is geen wet die iets zegt over de afstand bij co-ouderschap. Sterker nog, de term co-ouderschap staat niet eens in de wet. En de pest met verhuiszaken die aan de rechter worden voorgelegd is juist dat elke zaak zo specifiek is, dat het lastig is daar 1 lijn uit te halen. Het enige dat je vooraf weet zijn criteria die de HR ooit heeft geformuleerd en daar worden zaken aan getoetst. Maar dan nog kunnen 5 rechters 5 verschillende uitkomsten geven.
vrijdag 6 maart 2020 om 20:07
Op zich staat er niets in de wet, maar uit jurisprudentie blijkt wel dat rechters voor co- ouderschap die grens van 7 km hemelsbreed aanhouden, en dat degene die er voor kiest om te verhuizen hele goede argumenten moet hebben om de kinderen uit de vertrouwde omgeving te halen. Als TO nu 35 km verderop gaat wonen, kan het zomaar zijn dat ze weekend ouder wordt. Want zomaar verhuizen is nu wat juist niet meer kan als je kinderen hebt met iemand en je niet meer samen bent.
vrijdag 6 maart 2020 om 20:08
Mijn zoon is met toestemming van de rechtbank met mij mee verhuist.Gatekeeper* schreef: ↑06-03-2020 19:53Verhuizen mag to sowieso, de kinderen meenemen is een ander verhaal. Een rechter en de raad van kinderbescherming hechten grote waarde aan dat kinderen in hun vertrouwde omgeving blijven.
Er zit een kans in dat to weekend moeder wordt als ze ver weg gaat wonen. De wet zegt 7 km voor co ouderschap.
Op dit moment is er bij to nog geen sprake van co ouderschap.
De 7 km bij co ouderschap staat niet in de wet, sterker zelfs het hele begrip co ouderschap staat niet in de wet.
Als to toestemming vraag van de rechtbank om te verhuizen samen met de kinderen wordt ze geen weekend moeder als dit wordt toegekend.
vrijdag 6 maart 2020 om 20:09
vrijdag 6 maart 2020 om 20:21
Urgentie bestaat bijna nergens meer voor mensen die scheiden, ook niet als er kinderen bij betrokken zijn.justagirly schreef: ↑06-03-2020 20:09Ja lastig.
En 35 km is in de praktijk gewoon niet optimaal als je co ouderschap wilt.
Kun je niet toch aandringen bij de wbv op een soort urgentie voor een huis dichterbij?
Zijn er geen plekken iets minder ver waar je wel een huis kunt krijgen?
En de woningmarkt is echt een drama. Voor mij bleek alleen een koophuis haalbaar maar daarvoor moest wel eerst het gezamelijke huis verkocht worden.
Gezien de markt heb je dan echt niet gelijk een ander huis.
Ik heb samen met kind ruim een half jaar op een vakantiepark gewoond, dat heeft kapitalen gekost maar was wel de enige optie.
To: zorg dat je duidelijkheid krijgt of hij je kan uitkopen met behulp van je advocaat. Pas dan kun je verder
vrijdag 6 maart 2020 om 20:28
Je ex wil graag co-ouderschap. Jij ook. Qua woonruimte regelen loop jij vast. Hij zegt te kunnen blijven wonen in jullie huis.
Ik vraag mij af hoe een rechter aankijkt tegen het snel gaan samenwonen met een nieuwe partner m.b.t. de belangen van de kinderen bij een scheiding.
En of dat zwaarder weegt dan een partner die meer zorgt en terug zou willen verhuizen met nog jonge kinderen naar haar netwerk.
Co-ouderschap lijkt bijna niet te realiseren in deze situatie.
Ik vraag mij af hoe een rechter aankijkt tegen het snel gaan samenwonen met een nieuwe partner m.b.t. de belangen van de kinderen bij een scheiding.
En of dat zwaarder weegt dan een partner die meer zorgt en terug zou willen verhuizen met nog jonge kinderen naar haar netwerk.
Co-ouderschap lijkt bijna niet te realiseren in deze situatie.
vrijdag 6 maart 2020 om 20:31
emmalien schreef: ↑06-03-2020 18:40Het is mij een raadsel of hij het kan kopen. Hij zegt van wel, maar wil niet uitleggen hoe. Aan mijn kant zeggen adviseurs dat het onmogelijk is in zijn situatie, gebaseerd op inkomen, eigen vermogen, etc. Maar dat zijn alleen de zake waar ik inzicht in heb natuurlijk. Dus nee, ik denk dat puntje bij paaltje hij het niet op zijn naam kan krijgen of überhaupt in de praktijk het huis kan betalen en kan rondkomen. Maar ik kan alleen maar afgaan op de adviezen en kennis van adviseurs aan mijn kant, ik krijg geen inzicht in zijn afspraken of adviezen.
Dat is dan juist in jouw voordeel. Jij kan aangeven dat je van zijn uit kopen afhankelijk bent om eigen woonruimte te krijgen; dus ligt de bal bij hem om dit te organiseren.
Daarnaast, als hij zo overtuigd is van plan A, kan jij makkelijker eisen stellen voor plan B. Ga gewoon lekker mee in plan A en zet ondertussen de lijnen uit voor plan B (wat als hij het huis toch niet op zijn naam kan krijgen). Geef aan dat jij je aanpast aan zijn plan A, maar als dat niet lukt jij van hem mag verwachten dat hij zich aanpast aan plan B. En bepaal dan wat plan B is.
vrijdag 6 maart 2020 om 20:52
emmalien, sterkte met al het juridisch getouwtrek. Heb alleen een praktische tip.
Bij de scheiding van mijn kind met kleine kinderen + patstelling, wie, waar en hoe was er een aanleunwoning bij verzorgingstehuis beschikbaar. Klein, knus, groen in de buurt van de school en kdv.
De regel voor 65-55+ jaar op papier, maar in de praktijk was de zorginstelling al blij deze huisjes te kunnen verhuren, nu alle zorg voor ouderen op de schop is.
In het informele circuit zou je een stek voor jou en de kinderen kunnen vinden.
Kan ook een vakantie woning kunnen zijn. Even een jaar rust, voor jou.
Bij de scheiding van mijn kind met kleine kinderen + patstelling, wie, waar en hoe was er een aanleunwoning bij verzorgingstehuis beschikbaar. Klein, knus, groen in de buurt van de school en kdv.
De regel voor 65-55+ jaar op papier, maar in de praktijk was de zorginstelling al blij deze huisjes te kunnen verhuren, nu alle zorg voor ouderen op de schop is.
In het informele circuit zou je een stek voor jou en de kinderen kunnen vinden.
Kan ook een vakantie woning kunnen zijn. Even een jaar rust, voor jou.
Alles sal reg kom
vrijdag 6 maart 2020 om 21:06
We slapen nu beiden om en om bij familie (hij bij die van hem en ik bij die van mij). Dit kan natuurlijk voor de tussentijd, maar is absoluut niet ideaal. Het betekent voor mij dat ik dagelijks een uur moet rijden om op mijn werk te komen. Allemaal overkomelijk, ik doe het dus ook verder zonder klagen, maar voor een lange termijn is dit niet haalbaar. Ik vind birdnesting echt wel voordelen hebben, vooral voor de kids, maar we kunnen het financieel denk ik niet realiseren.Marnamai schreef: ↑06-03-2020 20:34En waarom niet verder doen zoals je bezig bent en verder bird-nesten?
Waarom moeten die kinderen straks de helft van de weken dagelijks 35 km enkel (70 dubbel) over en weer getrokken worden?
Je hebt nu blijkbaar wel een dak boven je hoofd en een bed om in te slapen.
vrijdag 6 maart 2020 om 21:07
Bedankt, hier ga ik naar kijken.Sharing* schreef: ↑06-03-2020 20:52emmalien, sterkte met al het juridisch getouwtrek. Heb alleen een praktische tip.
Bij de scheiding van mijn kind met kleine kinderen + patstelling, wie, waar en hoe was er een aanleunwoning bij verzorgingstehuis beschikbaar. Klein, knus, groen in de buurt van de school en kdv.
De regel voor 65-55+ jaar op papier, maar in de praktijk was de zorginstelling al blij deze huisjes te kunnen verhuren, nu alle zorg voor ouderen op de schop is.
In het informele circuit zou je een stek voor jou en de kinderen kunnen vinden.
Kan ook een vakantie woning kunnen zijn. Even een jaar rust, voor jou.
zaterdag 7 maart 2020 om 04:49
Heb je deze optie uitgezocht dan of is het sowieso geen optie? Want in een eerdere reactie zeg je dat birdnesting je tegenstaat omdat je niet meer met hem op een level zit.emmalien schreef: ↑06-03-2020 21:06We slapen nu beiden om en om bij familie (hij bij die van hem en ik bij die van mij). Dit kan natuurlijk voor de tussentijd, maar is absoluut niet ideaal. Het betekent voor mij dat ik dagelijks een uur moet rijden om op mijn werk te komen. Allemaal overkomelijk, ik doe het dus ook verder zonder klagen, maar voor een lange termijn is dit niet haalbaar. Ik vind birdnesting echt wel voordelen hebben, vooral voor de kids, maar we kunnen het financieel denk ik niet realiseren.
Ik vind het ook nogal wat om de ouders 35 km uit elkaar te hebben.
zaterdag 7 maart 2020 om 05:22
Vind het straf dat velen hier zeggen dat wie wil scheiden zelf alle rechten verliest.
Wanneer een vrouw hier een klaagzang afsteekt over haar man roepen jullie 'Scheiden! En hij kan de pot op'.
Nu een vrouw hier komt zeggen dat haar man wil scheiden (en misschien met recht en reden, dat weten wij niet), kan hij ook de pot op.
Wanneer een vrouw hier een klaagzang afsteekt over haar man roepen jullie 'Scheiden! En hij kan de pot op'.
Nu een vrouw hier komt zeggen dat haar man wil scheiden (en misschien met recht en reden, dat weten wij niet), kan hij ook de pot op.
zaterdag 7 maart 2020 om 07:42
Ik vind het verder niet heel relevant, vind ook niet dat ik mij daarin moet verdedigen. Maar voor de volledigheid: het is gewoon onduidelijk waarom hij wil scheiden. Hij is er zelf niet mee gekomen, hij was een paar weken afwezig en kortaf en na veel praten kwam eruit dat dit was wat ie wilde. Hij wilde niet meer in therapie, er eigenlijk ook niet verder over praten. Hij voelde zich niet meer op zijn gemak, dat was eigenlijk waar het op neer komt. En ja, dat klinkt misschien alsof hij een ander heeft. Dat gevoel heb ik ook gehad. Maar ik ga daar niet achter komen, ik ga ook niet op zoek of graven in zijn leven. Dat vind ik allemaal niet relevant voor dit proces. Dit is hoe het is, hier moet ik het nu mee doen.
