Relaties
alle pijlers
Verhuizen na scheiding?
vrijdag 6 maart 2020 om 11:22
Een kort half jaar geleden kondigde mijn ex aan uit elkaar te willen. We hebben twee kinderen en een koophuis, dus dat is niet van de één op de andere dag geregeld. Op dit moment woon ik nog steeds in ons gezamenlijke huis en maak ik een aantal nachten/dagen per week plaats voor hem om bij de kinderen te zijn. Een soort birdnesting zullen we maar zeggen.
Mijn oudste gaat hier in de buurt naar school, mijn jongste naar het kdv en ik werk op 15 minuten rijden. Ik zou het liefste in de buurt blijven wonen, zodat hier niks aan hoeft te veranderen. Helaas blijkt het vrijwel onmogelijk om in de buurt een huis te vinden. Ons gezamenlijke huis is voor mij te duur en kan ik dus niet behouden. Ik zou een nieuw huis moeten kopen of huren, maar helaas is er niks in de buurt te vinden binnen mijn prijsklasse. Ook voor sociale huur (of urgentie) kom ik voorlopig niet in aanmerking, de gemeente heeft aangegeven dat ik hier nog zeker 3 jaar op zal moeten wachten.
Nu kom ik wel in aanmerking voor een woning in mijn 'oude' regio, zo'n 35 kilometer verderop. Mijn ouders en vrienden wonen daar ook nog steeds. Mijn ex wil graag co-ouderschap, maar weigert ergens anders te gaan wonen waar ik wél in aanmerking kom voor een huis. Hij vindt dat ik maar een manier moet bedenken om toch in de buurt van de school van mijn oudste te blijven wonen. Ik heb voorgesteld "gezamenlijk" naar mijn oude regio te verhuizen, omdat daar voor ons beiden nog woonmogelijkheden liggen, maar daar gaat hij niet in mee.
Wat te doen? Ik sta nu op een soort kruispunt waarbij ik twijfel tussen het inschakelen van een advocaat, om af te dwingen dat er toch beweging in het proces komt. Mijn ex negeert mij volledig op het gebied van een oplossing voor een woning en steekt zijn kop in het zand, we staan dus stil in het proces.
Ik zou kunnen kijken naar woningen in omliggende gemeentes, maar deze liggen toch al snel een half uur van de basisschool vandaan. Daarbij komt dat ik dan in een wijk/stad woon waar ik verder niks heb en mij afvraag of ik daar dan zelf blij van zou worden. Aan de andere kant zou het voor mijn kinderen fijn zijn op school te kunnen blijven, maar is 30 minuten dan wel handig?
Hoe hebben jullie dit gedaan? Toch blijven en mijn eigen wensen parkeren, met als nadeel dat we sowieso verder weg belanden, of toch die advocaat bellen?
Mijn oudste gaat hier in de buurt naar school, mijn jongste naar het kdv en ik werk op 15 minuten rijden. Ik zou het liefste in de buurt blijven wonen, zodat hier niks aan hoeft te veranderen. Helaas blijkt het vrijwel onmogelijk om in de buurt een huis te vinden. Ons gezamenlijke huis is voor mij te duur en kan ik dus niet behouden. Ik zou een nieuw huis moeten kopen of huren, maar helaas is er niks in de buurt te vinden binnen mijn prijsklasse. Ook voor sociale huur (of urgentie) kom ik voorlopig niet in aanmerking, de gemeente heeft aangegeven dat ik hier nog zeker 3 jaar op zal moeten wachten.
Nu kom ik wel in aanmerking voor een woning in mijn 'oude' regio, zo'n 35 kilometer verderop. Mijn ouders en vrienden wonen daar ook nog steeds. Mijn ex wil graag co-ouderschap, maar weigert ergens anders te gaan wonen waar ik wél in aanmerking kom voor een huis. Hij vindt dat ik maar een manier moet bedenken om toch in de buurt van de school van mijn oudste te blijven wonen. Ik heb voorgesteld "gezamenlijk" naar mijn oude regio te verhuizen, omdat daar voor ons beiden nog woonmogelijkheden liggen, maar daar gaat hij niet in mee.
Wat te doen? Ik sta nu op een soort kruispunt waarbij ik twijfel tussen het inschakelen van een advocaat, om af te dwingen dat er toch beweging in het proces komt. Mijn ex negeert mij volledig op het gebied van een oplossing voor een woning en steekt zijn kop in het zand, we staan dus stil in het proces.
Ik zou kunnen kijken naar woningen in omliggende gemeentes, maar deze liggen toch al snel een half uur van de basisschool vandaan. Daarbij komt dat ik dan in een wijk/stad woon waar ik verder niks heb en mij afvraag of ik daar dan zelf blij van zou worden. Aan de andere kant zou het voor mijn kinderen fijn zijn op school te kunnen blijven, maar is 30 minuten dan wel handig?
Hoe hebben jullie dit gedaan? Toch blijven en mijn eigen wensen parkeren, met als nadeel dat we sowieso verder weg belanden, of toch die advocaat bellen?
zaterdag 7 maart 2020 om 11:33
justagirly schreef: ↑07-03-2020 10:32
Ik zou trouwens erg kwaad zijn als man zo zou willen scheiden zonder normale verklaring. Wel het minste waar je recht op hebt TO!
Soms is het gewoon klaar. Dan is dat de verklaring. En soms wil de ander gewoon niet begrijpen dat het klaar is en geen verklaring accepteren.
zaterdag 7 maart 2020 om 11:47
Los van dat dit nu niet meer aan de orde is, vind ik dit te kort door de bocht. Wanneer je kinderen hebt vind ik dat je alles moet proberen om het beter te maken. Therapie bijvoorbeeld. Praten met elkaar. Elkaar meenemen in je twijfel, etc. Dat was bij ons niet aan de orde.
Het is absoluut klaar. Voor mij nu ook uiteraard. Dat was het vrij snel al, hij sloeg vrij snel in gedrag om als een blad aan een boom. Het had eenvoudiger geweest voor mij als hij met een uitleg kwam, welke dan ook. Maar het is nu wat het is.
zaterdag 7 maart 2020 om 11:48
Ik vind het een co-ouderschap met 35 km afstand ertussen niet een fijne situatie voor de kinderen. Ik geloof, en hoor om mij heen, dat dit alleen werkt als je bij elkaar in de buurt zit. En überhaupt normaal kan communiceren en afspraken kan maken samen. Dat laatste is nu ook niet meer aan de orde heb ik het gevoel.
zaterdag 7 maart 2020 om 11:50
zaterdag 7 maart 2020 om 11:54
Maar die goede argumenten heeft ze toch? Hij wil niet met een uitgewerkt plan komen waaruit blijkt hoe hij het gaat doen, zij heeft alle mogelijkheden onderzocht en ziet geen enkele mogelijkheid om in de huidige regio te blijven. wonen.forumfossiel schreef: ↑06-03-2020 20:07Op zich staat er niets in de wet, maar uit jurisprudentie blijkt wel dat rechters voor co- ouderschap die grens van 7 km hemelsbreed aanhouden, en dat degene die er voor kiest om te verhuizen hele goede argumenten moet hebben om de kinderen uit de vertrouwde omgeving te halen. Als TO nu 35 km verderop gaat wonen, kan het zomaar zijn dat ze weekend ouder wordt. Want zomaar verhuizen is nu wat juist niet meer kan als je kinderen hebt met iemand en je niet meer samen bent.
zaterdag 7 maart 2020 om 12:02
Mijn ex woont bij mij in de buurt, wij hebben de insteek gehad co ouderschap, maar het is een 55/45 omgangsregeling geworden. Wij spreken geen woord met elkaar, contact gaat via mail vanuit mij, vader reageert nergens op. Ik heb het opgegeven. Dus een co ouderschap hangt niet af van de afstand maar idd van de mogelijkheid om met elkaar te communiceren. Dat is nu al bijna niet mogelijk, ik zou je energie en tijd ergens anders in steken.emmalien schreef: ↑07-03-2020 11:48Ik vind het een co-ouderschap met 35 km afstand ertussen niet een fijne situatie voor de kinderen. Ik geloof, en hoor om mij heen, dat dit alleen werkt als je bij elkaar in de buurt zit. En überhaupt normaal kan communiceren en afspraken kan maken samen. Dat laatste is nu ook niet meer aan de orde heb ik het gevoel.
Enige wat ik je wel mee wil geven, de dagen dat de kinderen er niet zijn vind ik fijn, het is pittig om te werken en de zorg voor de kinderen. Maar als ik had geweten hoe de scheiding uit eindelijk zou aflopen en hoe erg ik de kinderen mis als zij er niet zijn had ik het anders gedaan. Mijn ex transformeerde in een enorme lul en weet steeds weer een overtreffende trap te vinden. Ik probeer het te laten gaan maar je komt er nooit meer vanaf. Ik regel nu alles voortaan gewoon allemaal zelf en mail achteraf als het geregeld is. Ik heb nu een jaar lang geprobeerd om een knappe communicatie over de kinderen op te zetten, dat lukt niet dus nu communiceer ik alleen met mijzelf. Dat besluit een stuk makkelijker. Bedenk voor je zelf wat haalbaar is in jullie geval en maak daar afspraken over.
Ik doe mijn best
zaterdag 7 maart 2020 om 12:05
Dat klinkt enorm zwaar. Mag ik vragen wat je anders had gedaan met de wetenschap van nu? Ik weet dat dit niet voor iedereen hetzelfde is, maar toch.Senseo schreef: ↑07-03-2020 12:02Mijn ex woont bij mij in de buurt, wij hebben de insteek gehad co ouderschap, maar het is een 55/45 omgangsregeling geworden. Wij spreken geen woord met elkaar, contact gaat via mail vanuit mij, vader reageert nergens op. Ik heb het opgegeven. Dus een co ouderschap hangt niet af van de afstand maar idd van de mogelijkheid om met elkaar te communiceren. Dat is nu al bijna niet mogelijk, ik zou je energie en tijd ergens anders in steken.
Enige wat ik je wel mee wil geven, de dagen dat de kinderen er niet zijn vind ik fijn, het is pittig om te werken en de zorg voor de kinderen. Maar als ik had geweten hoe de scheiding uit eindelijk zou aflopen en hoe erg ik de kinderen mis als zij er niet zijn had ik het anders gedaan. Mijn ex transformeerde in een enorme lul en weet steeds weer een overtreffende trap te vinden. Ik probeer het te laten gaan maar je komt er nooit meer vanaf. Ik regel nu alles voortaan gewoon allemaal zelf en mail achteraf als het geregeld is. Ik heb nu een jaar lang geprobeerd om een knappe communicatie over de kinderen op te zetten, dat lukt niet dus nu communiceer ik alleen met mijzelf. Dat besluit een stuk makkelijker. Bedenk voor je zelf wat haalbaar is in jullie geval en maak daar afspraken over.
zaterdag 7 maart 2020 om 12:14
Hoe is maandag de hele dag + nacht, dinsdag de hele dag + nacht, woensdag de hele dag + nacht, donderdag de hele dag + nacht en vrijdag de hele dag in godsnaam 3,5 dag? Ik tel toch echt vijf hele dagen en 4 nachten hoor.
Am Yisrael Chai!
zaterdag 7 maart 2020 om 12:16
Hij wil bovendien zelfs niet eens in gesprek én hij wil niet meewerken aan mediation en met name dat laatste vinden rechters over het algemeen echt enorm kwalijk. Het eerste wat de rechter zal opleggen is dat partijen alsnog in mediation moeten gaan.
Am Yisrael Chai!
zaterdag 7 maart 2020 om 12:22
fashionvictim schreef: ↑07-03-2020 12:14Hoe is maandag de hele dag + nacht, dinsdag de hele dag + nacht, woensdag de hele dag + nacht, donderdag de hele dag + nacht en vrijdag de hele dag in godsnaam 3,5 dag? Ik tel toch echt vijf hele dagen en 4 nachten hoor.
Maandag na school tot vrijdagochtend voor school. Dat zijn dus geen 5 hele dagen, maar 3,5
zaterdag 7 maart 2020 om 12:23
fashionvictim schreef: ↑07-03-2020 12:16Hij wil bovendien zelfs niet eens in gesprek én hij wil niet meewerken aan mediation en met name dat laatste vinden rechters over het algemeen echt enorm kwalijk. Het eerste wat de rechter zal opleggen is dat partijen alsnog in mediation moeten gaan.
En TO wil ook een heleboel niet. Ze zijn beiden met een advocaat bezig. Werkt het dan echt zo dat een rechter alsnog mediation eist? Terwijl al duidelijk is dat ze niet meer gewoon met elkaar in gesprek kunnen?
zaterdag 7 maart 2020 om 12:25
Nou, dit dus. Als ex iets wil, moet ie het maar gaan regelen. Ondertussen blijft to gewoon wonen waar ze woont en blijft ex gewoon zijn deel van de hypotheek betalen. Als hij het huis wil overnemen? Prima, regel het maar. Maak de zaken maar concreet in plaats van dingen te roepen die to zou moeten regelen.
Nou moet to natuurlijk wel een boel regelen, maar no way dat ik het huis uit zou gaan voordat dat echt strikt noodzakelijk is. En no way dat ik heel erg behulpzaam zou zijn bij het verkopen van het huis.
zaterdag 7 maart 2020 om 12:27
Ja, zo werkt dat. Eerst mediation en als dat niet werkt wordt ouderschapsbemiddeling opgelegd.
Am Yisrael Chai!
zaterdag 7 maart 2020 om 12:29
Natuurlijk niet. Als je je kind op maandag om 8:15 dropt en op vrijdag om 17:30 ophaalt dan heb je geen 3,5 dag met je kinderen, dan heb je 2 dagen en 2 uurtjes met je kinderen.
Am Yisrael Chai!
zaterdag 7 maart 2020 om 12:30
In mijn geval niet. Had ook geen zin gehad, zijn standpunt stond vast en dat heeft hij ook in de rechtszaal zo uitgesproken.
zaterdag 7 maart 2020 om 12:31
fashionvictim schreef: ↑07-03-2020 12:16Hij wil bovendien zelfs niet eens in gesprek én hij wil niet meewerken aan mediation en met name dat laatste vinden rechters over het algemeen echt enorm kwalijk. Het eerste wat de rechter zal opleggen is dat partijen alsnog in mediation moeten gaan.
Natuurlijk niet, er komt sowieso pas een rechter aan te pas als je er onderling niet uit komt. Ook met beide een advocaat kan je natuurlijk nog steeds prima tot een goed compromis komen. En een rechter gaat ook niet even fijn 'mediation' opleggen als partijen tegenover elkaar staan. Ze zijn dan niet voor niets bij een een rechter. Die mag niet eens mediation opleggen als beide partijen daar niet in mee gaan. Dan moet de rechter gewoon uitspraak doen.
zaterdag 7 maart 2020 om 12:33
fashionvictim schreef: ↑07-03-2020 12:29Natuurlijk niet. Als je je kind op maandag om 8:15 dropt en op vrijdag om 17:30 ophaalt dan heb je geen 3,5 dag met je kinderen, dan heb je 2 dagen en 2 uurtjes met je kinderen.
Dat ligt er aan hoe je die dagen verdeeld. De nacht kan je niet halveren dus er blijft altijd een 3-4 verdeling.
Maar volgende vraag : wat doet dit geneuzel er nou eigenlijk toe?
zaterdag 7 maart 2020 om 12:33
Zo werkt dat soms maar zeker niet altijd.fashionvictim schreef: ↑07-03-2020 12:27Ja, zo werkt dat. Eerst mediation en als dat niet werkt wordt ouderschapsbemiddeling opgelegd.
Recent is er gewoon uitspraak gedaan, niets geen mediation en ook geen opgelegde ouderschapsbemiddeling.
Die ouderschapsbemiddeling vind ik wel jammer, want dat moet ik nu zelf proberen te regelen en dat is nog niet zo simpel ( kost geld dus daar zijn ze niet zo snel mee) en dan moet ik nog maar zien dat hij er vervolgens iets mee wil doen. Daar heb ik een hard hoofd in.
zaterdag 7 maart 2020 om 12:33
delicious35 schreef: ↑07-03-2020 12:30In mijn geval niet. Had ook geen zin gehad, zijn standpunt stond vast en dat heeft hij ook in de rechtszaal zo uitgesproken.
Kijk, dat verwachtte ik ook, dat een rechter dan ook ziet dat het niet in kinds belang is om ouders te dwingen te gaan mediatoren. Dank voor de bevestiging.
Al met al wel sneu voor de kinderen natuurlijk, dat het zo gaat. Het klinkt niet alsof TO een vechtscheiding kan voorkomen.
zaterdag 7 maart 2020 om 12:37
Dat zegt niks hoor, in mijn geval is het wel 5 keer opgelegd omdat mijn ex in de rechtbank steeds zei dat hij er zo graag samen uit wilde komen maar dat ik niet wilde meewerken. En vervolgens meldde hij zich niet aan, reageerde nergens op en hield zich nergens aan. En dan begon het hele circus opnieuw. Pas toen hij ook niet meer op zijn eigen advocaat reageerde en niet kwam opdagen op zittingen geloofden de rechters eindelijk dat het echt geen mogelijkheid was en dat dat niet aan mij lag.Marana schreef: ↑07-03-2020 12:33Kijk, dat verwachtte ik ook, dat een rechter dan ook ziet dat het niet in kinds belang is om ouders te dwingen te gaan mediatoren. Dank voor de bevestiging.
Al met al wel sneu voor de kinderen natuurlijk, dat het zo gaat. Het klinkt niet alsof TO een vechtscheiding kan voorkomen.
Am Yisrael Chai!
