Relaties
alle pijlers
Spijt van scheiding?
woensdag 8 april 2020 om 11:35
In mijn omgeving scheiden steeds meer mensen. En zijn daarna heel gelukkig alleen of met een nieuwe partner... Of doen ze alsof? Zou er nooit iemand spijt hebben dan van hun keuze... Als ik 't vraag zeggen ze van niet.. Maar is dit eerlijk? Dus gescheiden mensen hier..... Hier ben je anoniem, vertel eens eerlijk... Heb je ooit spijt gehad van je keuze om te gaan scheiden?
donderdag 9 april 2020 om 22:14
Geen spijt. Niet omdat mijn ex een slechte man is. Wel omdat onze ideeën over het leven en prioriteiten steeds verder van elkaar af raakten. Ik had nooit het leven kunnen leiden wat mij gelukkig maakt wanneer ik bij mijn ex was gebleven. En ik ben ervan overtuigd dat, dat ook voor hem geldt. Ik heb de afgelopen paar jaar meer genoten en ben gelukkiger geweest dan tijdens mijn huwelijk. Ondanks flinke tegenslagen, want het leven is nooit alleen maar leuk, maar mijn leven kunnen leven is onbetaalbaar.
In mijn omgeving mensen die er gelukkiger van geworden zijn, en een aantal die weer in eenzelfde situatie terecht zijn gekomen.
Vooral mensen die voorbij de 50 zijn die met een nieuwe partner alles in een stroomversnelling zetten. Binnen een half jaar verloofd en samen een huis gekocht.
In mijn omgeving mensen die er gelukkiger van geworden zijn, en een aantal die weer in eenzelfde situatie terecht zijn gekomen.
Vooral mensen die voorbij de 50 zijn die met een nieuwe partner alles in een stroomversnelling zetten. Binnen een half jaar verloofd en samen een huis gekocht.
donderdag 9 april 2020 om 22:19
Dacht ik al, had hem alleen nog niet geloeptjustagirly schreef: ↑09-04-2020 21:54DS1971 is meer van de jongere vrouwen, heeft hij in andere topics wel vaker verteld.
Ego is the anesthesia that deadens the pain of stupidity.
donderdag 9 april 2020 om 22:21
Was hier wel het geval, masker opgehouden en toneel gespeeld naar mij en de kinderen voor om "comfort" te behouden (lees niet alleen te hoeven leven) tot er zich een gewillge en rijke OW aandiende en met haar een dubbelleven opgebouwd tot hij zeker was dat hij kon overstappen en toen plotsklap met een telefoontje verdwenen, Heeft zelfs gezegd dat het niet per se om haar te doen was maar hij met elke willekeurige vrouw weg gegaaan zou zijn, nu wel al twee jaar daar en geen contact meer met vrienden of familie en maar af en toe met zijn dochterslilalinda schreef: ↑09-04-2020 13:52volgens mij scheiden mannen niet om een ander, maar wel pas als ze een ander hebben.
Is de ander hooguit het zetje
Ook daar is onderzoek naar gedaan. De klassieker: They never leave their wife
Klopt. Ik geloof, dat slechts 2% er met de minnares vandoor gaat
Maar, als hij er toch uitgezet wordt, of zij dreigt, dan maakt een man sneller de stap, als er al ergens een nieuwe vrouw op hem wacht
Ik zie het wel vaker om me heen helaas bij andere kennissen en vriendinnen. Nieuwe bedje is al gespreid en direct betrokken, maar of ze dan uiteindelijk gelukkiger zijn ? Spijt zal die van mij nooit toegeven denk ik, ik hoop zelf weer gelukkig te worden, misschien niet gelukkiger maar gewoon ander leven en weer opnieuw anders gelukkig
donderdag 9 april 2020 om 23:02
Het is simpelweg omdat de discussie begon als reactie op het einde van deze post:Lanterfantaarn schreef: ↑09-04-2020 21:43Het valt mij op dat je vaker het woord jong gebruikt in combinatie met je commentaar over vrouwen...
Midlife crisis wellicht of is dat het type vrouw dat nog wel naar je luistert omdat je daar blijkbaar behoefte aan hebt?
Th∅rdis schreef: ↑09-04-2020 13:43Nee dat niet, maar ik ken wat gescheiden vaders die hun vrouw maar saai vonden, geen seks, teveel moeder, enz.
Die poogden dan regelmatig mij te versieren (Superleuk zo’n schoolplein) want ‘was mijn vrouw maar een beetje meer zoals jij’ (waar ik uiteraard niet op in ging.)
Maar een aantal is daarna gescheiden en was onderweg naar het Grote Geluk van het vrijgezellenbestaan. Seks met wie je maar wil, lekker vrijheid in de weekenden enz.
Dat viel allemaal extreem tegen in realiteit, daar komt mijn observatie vandaan. Want achteraf was dat huwelijk een beetje saai, maar niet slecht, en bleken al die sexy leuke jongere vrouwen niet bijzonder geïnteresseerd.
donderdag 9 april 2020 om 23:05
Het verschil met minder jonge vrouwen zit in het uiterlijk overigens. Sommige vrouwen hebben al haar op hun tanden als ze 7 zijn, anderen zijn nog volgzame slaafjes als ze 107 zijn.
(En doorgaans zijn ze wat leuker in de omgang, vind ik)
donderdag 9 april 2020 om 23:18
Thordis heeft echter wel een punt. Ik heb een druk sociaal leven en ben 50+ en ik denk dat 8/10 vrouwen, die ik ken, gescheiden zijn en anders wel behoorlijk twijfelen over hun huwelijk. De klachten zijn bijna altijd dat man passief is geworden, negatief en mentaal is uit gecheckt, de kinderen hebben ze opgevoed en zijn 17 jaar en ouder, ze hebben gewerkt en huishouden gedaan en hebben geen zin in relatie die geen energie meer geeft omdat de menopauze je al helemaal leeg trekt. Ik moet er bij zeggen dat deze vrouwen een goed eigen inkomen hebben.
De mannen worstelen aan de andere kant met ouder worden, op de arbeidsmarkt worden ze ingehaald door een jongere generatie, fysiek zijn ze sneller moe, de kinderen doen het goed, de vrouw is wel oké en ze voelen zich overbodig. En i.p.v. aansluiting bij het gezin te zoeken gaan ze hun eigen "ding" doen en willen ze daar meer vrijheid voor en het één leidt tot het ander tot ze snakken naar een leven waarin ze alles opnieuw kunnen doen. Dat is meestal het moment dat ze vreemdgaan.
Ik heb het zo vaak gehoord, of ze gaan vreemd of ze trekken zich terug uit het gezin maar zijn wel dominant aanwezig.
Deze vrouwen herstellen heel goed vaak bij een scheiding als ze zelf het initiatief nemen. De mannen daarentegen hebben, ondanks nieuwe partner, spijt, een nieuwe vrouw, ex, kinderen, het is allemaal een hoop gedoe en niets waar ze op gehoopt hadden.
De mannen worstelen aan de andere kant met ouder worden, op de arbeidsmarkt worden ze ingehaald door een jongere generatie, fysiek zijn ze sneller moe, de kinderen doen het goed, de vrouw is wel oké en ze voelen zich overbodig. En i.p.v. aansluiting bij het gezin te zoeken gaan ze hun eigen "ding" doen en willen ze daar meer vrijheid voor en het één leidt tot het ander tot ze snakken naar een leven waarin ze alles opnieuw kunnen doen. Dat is meestal het moment dat ze vreemdgaan.
Ik heb het zo vaak gehoord, of ze gaan vreemd of ze trekken zich terug uit het gezin maar zijn wel dominant aanwezig.
Deze vrouwen herstellen heel goed vaak bij een scheiding als ze zelf het initiatief nemen. De mannen daarentegen hebben, ondanks nieuwe partner, spijt, een nieuwe vrouw, ex, kinderen, het is allemaal een hoop gedoe en niets waar ze op gehoopt hadden.
vrijdag 10 april 2020 om 09:57
Ronkijken op het schoolplein en dan van alles vinden. Zulke types worden opgemerkt echt iewlll.justagirly schreef: ↑09-04-2020 21:54DS1971 is meer van de jongere vrouwen, heeft hij in andere topics wel vaker verteld.
vrijdag 10 april 2020 om 11:33
Ik heb geen spijt, maar ik heb de keuze niet gemaakt. Deze is voor mij gemaakt door mijn ex. Hij had gevoelens voor een collega en woonde na een paar maanden al met haar samen.
Het is nu een jaar geleden dat ik erachter kwam dat hij twijfelde en gevoelens had voor een ander. Ben toen zo'n anderhalve maand door een zwart gat van angst en verdriet gegaan maar vreemd genoeg kwam er snel opluchting toen het definitief was. Ik denk dat ik vooral bang was voor het onbekende.
Als ik nu terugkijk dan heeft hij gewoon een verstandige beslissing gemaakt voor ons beide want het was echt meer een broer/zus relatie met steeds meer irritaties naar elkaar toe de laatste jaren.
Ik ben maar héél kort vrijgezel geweest, dat was niet geheel volgens planning.
Op moederdag vorig jaar was het definitief over en een paar weken daarna liep ik mijn oude grote liefde tegen het lijf in de stad.
Ondanks dat ik het eigenlijk veel te vroeg vond, voelde het zo goed samen dat we er toch voor zijn gegaan. Ook daar nog geen moment spijt van
We doen het wel rustig aan trouwens.
Het is nu een jaar geleden dat ik erachter kwam dat hij twijfelde en gevoelens had voor een ander. Ben toen zo'n anderhalve maand door een zwart gat van angst en verdriet gegaan maar vreemd genoeg kwam er snel opluchting toen het definitief was. Ik denk dat ik vooral bang was voor het onbekende.
Als ik nu terugkijk dan heeft hij gewoon een verstandige beslissing gemaakt voor ons beide want het was echt meer een broer/zus relatie met steeds meer irritaties naar elkaar toe de laatste jaren.
Ik ben maar héél kort vrijgezel geweest, dat was niet geheel volgens planning.
Op moederdag vorig jaar was het definitief over en een paar weken daarna liep ik mijn oude grote liefde tegen het lijf in de stad.
Ondanks dat ik het eigenlijk veel te vroeg vond, voelde het zo goed samen dat we er toch voor zijn gegaan. Ook daar nog geen moment spijt van
We doen het wel rustig aan trouwens.
vrijdag 10 april 2020 om 12:24
Zijn die vrouwen ook in staat om hun eigen rol te zien, of ligt het gewoon lekker makkelijk allemaal aan de ander?Geronimo2 schreef: ↑09-04-2020 23:18Thordis heeft echter wel een punt. Ik heb een druk sociaal leven en ben 50+ en ik denk dat 8/10 vrouwen, die ik ken, gescheiden zijn en anders wel behoorlijk twijfelen over hun huwelijk. De klachten zijn bijna altijd dat man passief is geworden, negatief en mentaal is uit gecheckt, de kinderen hebben ze opgevoed en zijn 17 jaar en ouder, ze hebben gewerkt en huishouden gedaan en hebben geen zin in relatie die geen energie meer geeft omdat de menopauze je al helemaal leeg trekt. Ik moet er bij zeggen dat deze vrouwen een goed eigen inkomen hebben.
De mannen worstelen aan de andere kant met ouder worden, op de arbeidsmarkt worden ze ingehaald door een jongere generatie, fysiek zijn ze sneller moe, de kinderen doen het goed, de vrouw is wel oké en ze voelen zich overbodig. En i.p.v. aansluiting bij het gezin te zoeken gaan ze hun eigen "ding" doen en willen ze daar meer vrijheid voor en het één leidt tot het ander tot ze snakken naar een leven waarin ze alles opnieuw kunnen doen. Dat is meestal het moment dat ze vreemdgaan.
Ik heb het zo vaak gehoord, of ze gaan vreemd of ze trekken zich terug uit het gezin maar zijn wel dominant aanwezig.
Deze vrouwen herstellen heel goed vaak bij een scheiding als ze zelf het initiatief nemen. De mannen daarentegen hebben, ondanks nieuwe partner, spijt, een nieuwe vrouw, ex, kinderen, het is allemaal een hoop gedoe en niets waar ze op gehoopt hadden.
vrijdag 10 april 2020 om 12:29
Dit. Dat zie ik ook gebeuren.Geronimo2 schreef: ↑09-04-2020 23:18Thordis heeft echter wel een punt. Ik heb een druk sociaal leven en ben 50+ en ik denk dat 8/10 vrouwen, die ik ken, gescheiden zijn en anders wel behoorlijk twijfelen over hun huwelijk. De klachten zijn bijna altijd dat man passief is geworden, negatief en mentaal is uit gecheckt, de kinderen hebben ze opgevoed en zijn 17 jaar en ouder, ze hebben gewerkt en huishouden gedaan en hebben geen zin in relatie die geen energie meer geeft omdat de menopauze je al helemaal leeg trekt. Ik moet er bij zeggen dat deze vrouwen een goed eigen inkomen hebben.
De mannen worstelen aan de andere kant met ouder worden, op de arbeidsmarkt worden ze ingehaald door een jongere generatie, fysiek zijn ze sneller moe, de kinderen doen het goed, de vrouw is wel oké en ze voelen zich overbodig. En i.p.v. aansluiting bij het gezin te zoeken gaan ze hun eigen "ding" doen en willen ze daar meer vrijheid voor en het één leidt tot het ander tot ze snakken naar een leven waarin ze alles opnieuw kunnen doen. Dat is meestal het moment dat ze vreemdgaan.
Ik heb het zo vaak gehoord, of ze gaan vreemd of ze trekken zich terug uit het gezin maar zijn wel dominant aanwezig.
Deze vrouwen herstellen heel goed vaak bij een scheiding als ze zelf het initiatief nemen. De mannen daarentegen hebben, ondanks nieuwe partner, spijt, een nieuwe vrouw, ex, kinderen, het is allemaal een hoop gedoe en niets waar ze op gehoopt hadden.
vrijdag 10 april 2020 om 12:41
Misschien eens gaan praten over het waarom?lindaatje1900 schreef: ↑10-04-2020 12:30Wat moet je doen als vrouw tegen een man die negatief is en niet meer wil?
Je denkt toch niet serieus dat het eigenlijk altijd aan die nare mannen ligt?
vrijdag 10 april 2020 om 12:56
Iedereen is verantwoordelijk voor zichzelf, ook binnen een relatie.
Je kan de problemen van je partner niet oplossen dat moeten ze zelf doen. En het oplossen door een nieuwe partner brengt daarom ook geen oplossing.
De man moet dus zelf praten over wat er speelt. Daar ben je als partner dus niet verantwoordelijk voor.
vrijdag 10 april 2020 om 12:56
Ik kan alleen voor mezelf spreken, maar ik heb afgelopen jaar wel geleerd ook in de spiegel te kijken.lindaatje1900 schreef: ↑10-04-2020 12:30Wat moet je doen als vrouw tegen een man die negatief is en niet meer wil?
En dat terwijl in mijn omgeving mijn ex echt als de grote foute man wordt gezien die me verlaten heeft voor een ander.
Maar ik was er zelf bij in de jaren dat het steeds minder werd, inclusief het gebrek aan intimiteit. Ik denk eerlijk gezegd dat het echt niet altijd maar aan 1 van de 2 ligt als een relatie strandt, het is vaak ook de wisselwerking tussen beide.
vrijdag 10 april 2020 om 13:12
Mermedina schreef: ↑09-04-2020 19:54Oja, mannen die denken dat gescheiden vrouwen daar behoefte aan hebben; daar heb ik er genoeg van voorbij zien komen. Als je gescheiden bent, denken ze dat het jachtseizoen geopend is. Van 15 jaar jonger tot 15 jaar ouder, van alle kanten komen ze even polsen. Niet echt chique gedrag.
Het was net alsof ze het roken ofzo, ik heb echt de vreemdste voorstellen gehad en ook van mannen waarvan ik het niet had verwacht. En nog, tijdje geleden waren mijn lief en ik aan het trainen op de sportschool en hij kreeg een noodoproep, dus moest weg. Hij was nog geen minuut weg of de jacht was geopend.
Ik had trouwens ook totaal geen behoefte aan rond sletten en ook niet om iemands nieuwe huishoudster te worden. Het duurde voor mij nogal lang om geschikte woonruimte te vinden, hoe vaak ik wel niet het aanbod kreeg om bij een man in te trekken, vaak al voor hun scheiding rond was. Zo ontzettend sneu gedrag.
You say potato.
I say vodka.
I say vodka.
vrijdag 10 april 2020 om 13:31
Wat had je kunnen doen om het te voorkomen?Lena12 schreef: ↑10-04-2020 12:56Ik kan alleen voor mezelf spreken, maar ik heb afgelopen jaar wel geleerd ook in de spiegel te kijken.
En dat terwijl in mijn omgeving mijn ex echt als de grote foute man wordt gezien die me verlaten heeft voor een ander.
Maar ik was er zelf bij in de jaren dat het steeds minder werd, inclusief het gebrek aan intimiteit. Ik denk eerlijk gezegd dat het echt niet altijd maar aan 1 van de 2 ligt als een relatie strandt, het is vaak ook de wisselwerking tussen beide.
vrijdag 10 april 2020 om 13:34
Als de juridische molen vlot draait, is mijn scheiding binnenkort officieel.
Allejezus wat een opluchting.
Ik heb er nog geen seconde spijt van gehad.
Eindelijk rust, ademruimte, weg met alle negativiteit en het psychotische gedoe.
Mijn toekomstige ex heeft wel een boel mentale problemen.
Ik kan mij voorstellen dat het anders ligt voor vrouwen die niet zelf de beslissing hebben genomen. Of die scheiden uit onvrede, maar gaandeweg merken dat er overal wel wat is.
Allejezus wat een opluchting.
Ik heb er nog geen seconde spijt van gehad.
Eindelijk rust, ademruimte, weg met alle negativiteit en het psychotische gedoe.
Mijn toekomstige ex heeft wel een boel mentale problemen.
Ik kan mij voorstellen dat het anders ligt voor vrouwen die niet zelf de beslissing hebben genomen. Of die scheiden uit onvrede, maar gaandeweg merken dat er overal wel wat is.
vrijdag 10 april 2020 om 14:48
Je bent samen verantwoordelijk voor de relatie. En als jij vindt dat jouw man te passief is geworden dan lijkt mij dat je daar eens over gaat praten.lindaatje1900 schreef: ↑10-04-2020 12:56Iedereen is verantwoordelijk voor zichzelf, ook binnen een relatie.
Je kan de problemen van je partner niet oplossen dat moeten ze zelf doen. En het oplossen door een nieuwe partner brengt daarom ook geen oplossing.
De man moet dus zelf praten over wat er speelt. Daar ben je als partner dus niet verantwoordelijk voor.
Bovendien: het was niet de man die in het voorbeeld een probleem had, maar de vrouw. Die vond haar man niet meer zo leuk.
Je kan wel lekker passief gaat zitten wachten tot de ander vanzelf gaat doen wat jij prettig vindt, maar ik denk dat dat heel inefficiënt is.
vrijdag 10 april 2020 om 14:51
Helemaal mee eens.Lena12 schreef: ↑10-04-2020 12:56Ik kan alleen voor mezelf spreken, maar ik heb afgelopen jaar wel geleerd ook in de spiegel te kijken.
En dat terwijl in mijn omgeving mijn ex echt als de grote foute man wordt gezien die me verlaten heeft voor een ander.
Maar ik was er zelf bij in de jaren dat het steeds minder werd, inclusief het gebrek aan intimiteit. Ik denk eerlijk gezegd dat het echt niet altijd maar aan 1 van de 2 ligt als een relatie strandt, het is vaak ook de wisselwerking tussen beide.
vrijdag 10 april 2020 om 15:29
Dat je dus wel je rotzooi achter je kont opruimt in plaats van voor de ander te laten liggen.lindaatje1900 schreef: ↑09-04-2020 17:40Ik weet het omdat ik zie dat die relaties ook weer stranden.
En wat is precies je best doen in een relatie? Hoe zie jij dat voor je dan?
Dat je het waardeert dat de ander iets voor je doet en niet alles als vanzelfsprekend aanneemt.
Om maar iets te noemen
vrijdag 10 april 2020 om 17:04
Ik weet niet of ik het had kunnen voorkomen. Ik had misschien wel eerder voor mezelf kunnen kiezen.
Mijn ex en ik zijn op bepaalde vlakken echt heel anders, ik had misschien eerder kunnen zien dat hij niet de juiste man voor mij was. Zo wordt hij snel boos (schelden, vloeken) en had ik daar echt lichamelijk last van door de adrenaline in mijn lijf als ik hem hoorde tekeergaan als er weer eens iets niet ging zoals hij dat wilde.
Dit soort zaken zorgde er onder andere voor dat ik me niet volledig veilig voelde bij hem, al was dat schelden en vloeken niet zozeer op mij gericht maar juist op zichzelf bij bv het klussen, of het gamen. Moet ik het hem dan nu kwalijk nemen dat hij zo explosief kan zijn? Of mijzelf dat ik al die jaren gewoon bij hem ben gebleven en we 3 kinderen hebben gekregen terwijl ik me niet altijd prettig voelde bij hem?
Ik heb nu geleerd dat een man die zo snel uit zijn slof schiet niet geschikt is als partner voor mij.
Ik bedoel er alleen mee te zeggen dat het niet altijd zo zwart wit aan de één of de ander hoeft te liggen, maar gewoon aan de combinatie samen.
vrijdag 10 april 2020 om 17:26
Nee, ik ben verantwoordelijk voor mijn deel van de relatie, hij voor het andere.DS1971 schreef: ↑10-04-2020 14:48Je bent samen verantwoordelijk voor de relatie. En als jij vindt dat jouw man te passief is geworden dan lijkt mij dat je daar eens over gaat praten.
Bovendien: het was niet de man die in het voorbeeld een probleem had, maar de vrouw. Die vond haar man niet meer zo leuk.
Je kan wel lekker passief gaat zitten wachten tot de ander vanzelf gaat doen wat jij prettig vindt, maar ik denk dat dat heel inefficiënt is.
Als je als man passief bent geworden, nergens geen zin meer in hebt dat is het tijd dat hij daar verantwoordelijkheid voor neemt.
Met de huisarts gaat praten bijvoorbeeld.
Oftewel, je praat gewoon als je ergens mee zit. Je hoeft als vrouw niet te trekken aan een man.
En ja, je mag als vrouw dan zeggen ik heb hier geen zin (meer) in.
Ik heb een man die het hart op de tong heeft. En ik zeg het ook als me iets dwars zit. Dat is toch een volwassen relatie? Spelletjes van raden houd ik niet van.
vrijdag 10 april 2020 om 17:30
En toch zijn het normale basis dingen die je noemt, maar ook meteen de meest essentiële, denk ik.
vrijdag 10 april 2020 om 17:50
Een relatie heb je samen. Er is in mijn beleving geen mijn deel en haar deel.lindaatje1900 schreef: ↑10-04-2020 17:26Nee, ik ben verantwoordelijk voor mijn deel van de relatie, hij voor het andere.
Als je als man passief bent geworden, nergens geen zin meer in hebt dat is het tijd dat hij daar verantwoordelijkheid voor neemt.
Met de huisarts gaat praten bijvoorbeeld.
Oftewel, je praat gewoon als je ergens mee zit. Je hoeft als vrouw niet te trekken aan een man.
En ja, je mag als vrouw dan zeggen ik heb hier geen zin (meer) in.
Ik heb een man die het hart op de tong heeft. En ik zeg het ook als me iets dwars zit. Dat is toch een volwassen relatie? Spelletjes van raden houd ik niet van.
Wat de een passief noemt, vindt de ander misschien gewoon lekker relaxed.
Maar mensen die mij vertellen dat het allemaal aan de ander lag, die geloof ik niet. Dan gaat er echt iets mis.
vrijdag 10 april 2020 om 18:37
De ouders van mijn man zijn gescheiden, z’n moeder heeft gewacht tot hij 18 was en had het jarenlang voorbereid door steeds wat geld van de gezamenlijke rekening naar zichzelf over te maken, zich in te schrijven voor een sociale huurwoning, etc.. Nog steeds is het voor mijn man allemaal een groot vraagteken of hij lang in een leugen heeft geleefd. Schoonvader had het ook totaal niet zien aankomen, ze hadden vlak ervoor nog een groot 25-jarig huwelijksfeest gevierd.
Het werd een enorme vechtscheiding, al kregen beiden qua overwaarde huis (na 25 jaar) wel een enorme smak geld mee en zijn ze allebei gelukkiger geworden met een nieuwe partner.
Maar nog steeds is het een groot vraagteken waarom.
Het werd een enorme vechtscheiding, al kregen beiden qua overwaarde huis (na 25 jaar) wel een enorme smak geld mee en zijn ze allebei gelukkiger geworden met een nieuwe partner.
Maar nog steeds is het een groot vraagteken waarom.
