Therapie psyq niet echt helpend

Hoi,

Ik heb ADHD en kamp vaak met spanningsklachten ivm trauma's uit het verleden.
Sinds 2 jaar heb ik (eerst 1x pw, nu 1x per 2 weken) therapie bij Psyq.
Maar, ik heb niet echt het gevoel dat het helpend is, sterker nog, ik heb het gevoel dat mijn spanningsklachten alleen maar zijn toegenomen.
Ik krijg schematherapie en moet dan situaties bespreken die me dwars zitten en waarop ik reageer vanuit een verkeerd patroon.
Bijvoorbeeld: " mijn moeder is erg dominant en probeert me dingen op te leggen en ik please dan teveel en kom dan in het schema van "onderwerping".
Dat gedeelte dringt wel door, waar de knelpunten liggen, maar verder krijg ik nauwelijks oefeningen of feedback hoe ik dan uit dat patroon kan komen of wat helpende gedachtes zijn en wat gezonde gedachtes zijn.
Eigenlijk heb ik het gevoel dat ze me alleen laat praten en totaal geen input geeft.
Doordat ze vragen stelt als: " hoe voel je je hierbij" of " hoe had je anders kunnen reageren" , ga ik wel nadenken hierover maar ik krijg geen feedback hoe ik dan anders had kunnen reageren.
Na 2 jaar heb ik dus wel inzicht in mijn verkeerde patronen, maar totaal geen handvaten hoe ik het moet ombuigen.
Verder wordt ik vooral op medicatie gezet: antidepressiva tegen mijn angsten en spanning, dexamfetamine tegen mijn ADHD klachten, maar geen gerichte therapie om met mijn ADHD of spanning om te gaan.
Ik heb daar specifiek om gevraagd maar ze zei; we doen nu al schematherapie en dan kunnen we geen andere dingen behandelen want dat wordt teveel.
Mijn spanningen zijn alleen maar erger geworden door het besef wat er vroeger allemaal is gebeurd, maar heb het idee dat ik er geen begeleiding in krijg, hoe ermee om te gaan.

Steeds moet ik een tussenmeting doen (protecol bij Psyq) en dan komt eruit dat het nu slechter met me gaat als in het begin van de therapie. Dat wuift ze dan weg door te zeggen dat het maar momentopname is .
Van één op andere moment zei ze: ik heb het gevoel dat het beter met je gaat dus we hebben minder afspraken nodig (nog maar 1x per 2 weken ipv iedere week)..
Ik was totaal verbaasd en heb haar ook verteld dat ik het gevoel heb dat het nog helemaal niet beter gaat, maar dat wuift ze ook weg.

Weet iemand of je na al 2 jaar therapie nog kunt overstappen naar een andere organisatie? Ik heb volgende week een afspraak met de huisarts.
En is hier verder iemand bekend met Psyq?

Renee* schreef: ↑

14-06-2020 11:28

Jij bent niet verantwoordelijk voor het geluk van je ouders.
Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen leven.
Psychische stoornis, eenzaamheid, depressiviteit en altijd maar dat negatieve denken. Je zal als kind maar zo een ouder hebben.
Het is zwaar want naast het schuldgevoel heb je ook al geen goed voorbeeld of een gezonde ouder-kind relatie. Je mist best veel.
Ze beseffen zelf niet hoeveel invloed hun negativiteit heeft op het leven van hun kind. Ze slurpen de energie bij je weg.

Ga dus uit van wat jij nodig hebt en niet wat zij (reeds volwassenen!!) nodig hebben.
Jij bent daar niet verantwoordelijk voor.

Ik heb veel bij anderen thuis "afgekeken" hoe een liefdevol gezin kan zijn en heb mezelf heel goed in de oren geknoopt hoe ik het niet wil hebben.
Toen mijn eerste geboren werd heb ik heel bewust gedacht: ik ga ervoor zorgen dat mijn kind zich gewaardeerd voelt en het gevoel geven dat ik er voor hem ben.
Dit is gelukt, maar soms merk ik dat ik soms ook echt overcompenseer en soms echt moeite heb met streng/consequent zijn, omdat ik er gewoon niet tegen kan als mijn kind zich niet fijn voelt.
De laatste tijd gaat het al wel beter om grenzen aan te geven, omdat ik me ervan bewust ben.
Maar ik blijf een pleaser , merk ik.
Naar mijn partner, naar mijn kinderen, naar mijn ouders.
Ik wil het altijd iedereen naar z'n zin maken en cijfer dan mijn eigen gevoelens weg.
En daar is nog veel werk aan de winkel.

Renee* schreef: ↑

15-06-2020 07:42

Als je niet zo een lang traject in wil of er is ergens weer een giga wachtlijst dan kun je misschien ook terecht bij de POH. Zij kunnen je wat handvaten bieden.
Ik heb daar zelf wel goede ervaring mee. Het is geen therapie maar voor nu zou je daar iets aan kunnen hebben.
Ik zou Psyq even on hold zetten (niet gelijk stopzetten) en kijken wat een POH voor je kan betekenen.

Goed idee!
Dit was precies waar ik ook al aan dacht!
Ik heb al eerder bij poh gezeten, maar vanwege de problematiek met adhd en trauma's doorverwezen naar Psyq.
Mijn psycholoog heeft een universitaire psychologie studie afgerond, maar alsnog heb ik het idee dat ik bij de poh beter op mijn plek zit, omdat ze niet zo vasthouden aan vaste protocollen en vaste therapie vormen en gewoon naar mij luisteren en ook beter willen helpen, ipv 45 min uitzitten en weer volgende klant.

Bovendien heb ik helemaal geen zin meer om zo de diepte in te gaan en te graven in verleden.
Het heeft me alleen maar meer spanning gegeven als ik mijn ouders zie bijvoorbeeld, omdat ik steeds oprakel wat er vroeger fout is gegaan.
Sommige dingen was ik vergeten/ of heel diep weggestopt.
En dat was een stuk makkelijker.
Ik wil gewoon leven en niet steeds bij mijn jeugd stil staan.
Concreet zou mijn hulpvraag nu zijn: tips bij spanningsklachten/ paniekklachten
Tips voor ADHD.
Ik denk dat een poh me daar ook prima bij kan ondersteunen.

Even update:
Ik heb een gesprek gehad met de huisarts. Die was het met me ééns dat ik niet op de juiste manier geholpen wordt bij Psyq.
We gaan volgende week bespreken hoe nu verder.
Vervolgens had ik ook nog een afspraak bij de psycholoog en heb nog even niks gezegd omdat ik eerst de afspraak van huisarts wilde afwachten.
Ik heb haar wel gezegd dat ik het idee heb dat het helemaal niet goed gaat met me en dat ik me af vraag of de therapie wel aanslaat.
Ze zei zelf dat uit de laatste tussentijdse metingen kwam dat het beter gaat dan in begin therapie, maar slechter dan afgelopen september.
Volgens haar komt dit doordat ik niet iedere keer op de afspraken ben geweest dus er geen continuïteit in zit.
Nou denk ik daar nu over na, maar ik heb van de 2 jaar een stuk of 4x de afspraak afgezegd, dus lijkt me niet echt heel vaak.
We zijn op haar verzoek naar 2x per maand afspraak gegaan ipv iedere week, omdat het volgens haar beter met me ging.
Nu gaat het weer slechter en nu wil ze het toch nog op 2x per week houden.
De reden komt dus niet echt eerlijk op me over.
Enfin, wat wel heel opmerkelijk is is dat ik deze keer wel een gevoel had dat ik nu wat effectievere therapie ga krijgen.
Ze zei dat ze het meer gaat kaderen en meer gaat helpen door opdrachten te geven, zodat we gerichter ergens aan gaan werken .
Ik mocht zelf een onderwerp kiezen waar ik aan wilde werken.
Desondanks weet ik niet of ik wel door wil.
Na 2 jaar een minimale verbetering, vind ik niet erg effectief.
Ik vroeg haar hoeveel afspraken we nu eigenlijk hebben gehad, maar daar praatte ze overheen, dat doet er niet precies toe zei ze.
Heb zelf terug gerekend en kom wel uit op zo'n 72 afspraken van 45 min.

Ik heb op de website van de viersprong gekeken en denk dat dit misschien erg bij me zou kunnen passen.
Jammer dat de dichtsbijzijnde locatie, 45 min rijden is, maar misschien heb ik dit er wel voor over.
Heb niet veel opties hier in de omgeving.

annemariem schreef: ↑

16-06-2020 12:10

Heb dit topic met interesse gelezen, wat naar dat je ondanks al je inspanningen in deze situatie zit. Ik denk dat je een mismatch hebt met deze therapeut en dat maakt het wel erg lastig. Luister naar je eigen gevoel, volgens mij weet je het wel: je moet niet doorgaan met iets waar je je vooral vaak slecht door voelt. Die 'minimale verbetering' op papier zit hem misschien in dat je iets meer inzicht hebt gekregen, maar het is duidelijk dat je iets anders nodig hebt om echt stappen te maken voor jezelf.

Kies voor jouw eigen ontwikkeling zou ik zeggen, en kap er lekker mee. Je zult merken dat je met sprongen vooruitgaat als je een therapeut hebt waarmee het klikt en die jou kan leren wat je nodig hebt. Succes

Wat lief dat je een bericht schrijft!
Én bedankt voor je woorden.
Je hebt zeker gelijk en dit is wat ik ook al in hoofd had, maar wilde niet zomaar opgeven en zocht het bij mezelf.
Maar eerlijk gezegd, denk ik dat ik ook niet meer gemotiveerd kan raken voor deze therapie, dus dan heeft het sowieso geen nut.

Annemariem super fijn dat je er baat bij hebt gehad.

Ik stuitte trouwens hierop:

https://www.letselschade.nu/overig/psyq ... -ggz-zorg/

https://www.ad.nl/den-haag/psyq-beeindi ... a087747f6/

Stomverbaasd want dit heeft mijn therapeut me nog niet gemeld, en dan zou mijn therapie dus sowieso over 6 sessies moeten stoppen.

Lavendel2 schreef: ↑

22-06-2020 08:27

Ik had ook 2 jaar een psychotherapeut die alleen maar en gesprekken deed emdr deed ze niet cgt vond ze niet leuk, maar mij door verwijzen naar een andere collega deed ze ook niet let wel ik heb c ptss en een laagzelfbeeld mijn tijd verspilt daar... Nu bij ik ergens anders in behanding wel emdr gehad op waar ik nu last van hebt en we gaan cgt proberen zodat ik beter beeld krijg van mijn kunnen en zelfvertrouwen zodat ik mijn studie wel succes vol kan afmaken zonder steeds te blokkeren en te falen wordt je ook niet zekerder van hahaha. DUS Idd luister goed naar je gevoel misschien zit je bij iemand anders beter op je plek.

Fijn dat je nu een gebonden therapeut hebt waarbij het wel klikt!
Ik herken dat gevoel heel erg, van tijd verspillen.
Elke keer heb ik na die 45 min, was dit het nou? Alsof er echt veel te weinig tijd is, waarschijnlijk omdat ik er gewoon te weinig baat bij heb.
Ben je naar een andere organisatie gegaan?
Wat ik me afvraag, als men al 2 jaar therapie heeft gehad (ik nu ook), gaat de zorgverzekeraar dan niet moeilijk doen, als je ergens weer helemaal opnieuw dat traject ingaat?