Reizen
alle pijlers
Vakantieblunders
donderdag 9 juli 2020 om 09:08
De vakantie ziet er dit jaar anders uit dan normaal. De sfeer is toch wat minder ontspannen.
Met weemoed zat ik oude albums door te bladeren. (Ja, uit de tijd dat je 2 fotorolletjes van 24 mee nam, weloverwogen foto's maakte en bij thuiskomst die rolletjes moest laten ontwikkelen. En vervolgens moest je een week wachten om te ontdekken dat de helft mislukt was).
En bij elke vakantie waren er momenten waar we toen hard om moesten lachen.... of juist achteraf, nu dus, pas hard om kunnen lachen.
Schrijf hier je blunders van je af.
Toevoeging: vakantieleed mag ook hoor. Ik zie in de reacties ook nogal wat leed voorbij komen, waar, achteraf, nog wel om gelachen kan worden!
TO trapt af;
* alles voor een bruine kleur, aan de eerste avond zó verbrand dat we 3 dagen geen shirtje konden verdragen. Veel stappen zat er niet bij.
* op vakantie met een vriendje, in een dronken bui werden er enkele naaktfoto's genomen (geen extreme dingen), die rolletjes werden ontwikkeld in het dorp, bij de fotograaf (die weer bevriend was met mijn schoonouders). De fotograaf keek de foto's even voor ons na.... waar wij bij stonden.
* blunder van anderen; het hotel tegenover ons had ruime balkons. Een stelletje aan de overkant vergat even dat we gewoon mee konden kijken terwijl ze de liefde bedreven. Wij waren niet de enigste die het zagen.
* vanuit de zee terugstrompellen naar mijn handdoekje, neerploffen en de oogjes dicht.
Even later werd ik gewekt, lig ik gewoon een paar plekken ernaast en dus op iemand anders zijn handdoek.
Bleek dat stelletje ook in ons hotel te zitten. Schaamde mij telkens diep.
Met weemoed zat ik oude albums door te bladeren. (Ja, uit de tijd dat je 2 fotorolletjes van 24 mee nam, weloverwogen foto's maakte en bij thuiskomst die rolletjes moest laten ontwikkelen. En vervolgens moest je een week wachten om te ontdekken dat de helft mislukt was).
En bij elke vakantie waren er momenten waar we toen hard om moesten lachen.... of juist achteraf, nu dus, pas hard om kunnen lachen.
Schrijf hier je blunders van je af.
Toevoeging: vakantieleed mag ook hoor. Ik zie in de reacties ook nogal wat leed voorbij komen, waar, achteraf, nog wel om gelachen kan worden!
TO trapt af;
* alles voor een bruine kleur, aan de eerste avond zó verbrand dat we 3 dagen geen shirtje konden verdragen. Veel stappen zat er niet bij.
* op vakantie met een vriendje, in een dronken bui werden er enkele naaktfoto's genomen (geen extreme dingen), die rolletjes werden ontwikkeld in het dorp, bij de fotograaf (die weer bevriend was met mijn schoonouders). De fotograaf keek de foto's even voor ons na.... waar wij bij stonden.
* blunder van anderen; het hotel tegenover ons had ruime balkons. Een stelletje aan de overkant vergat even dat we gewoon mee konden kijken terwijl ze de liefde bedreven. Wij waren niet de enigste die het zagen.
* vanuit de zee terugstrompellen naar mijn handdoekje, neerploffen en de oogjes dicht.
Even later werd ik gewekt, lig ik gewoon een paar plekken ernaast en dus op iemand anders zijn handdoek.
Bleek dat stelletje ook in ons hotel te zitten. Schaamde mij telkens diep.
thanx wijzigde dit bericht op 09-07-2020 20:24
4.70% gewijzigd
de wereld wacht om ontdekt te worden
donderdag 9 juli 2020 om 22:23
Leuk topic.
Ik was voor de zaak op reis. Op de terugreisdag hadden we ruim tijd over. We gingen de stad in en lieten onze koffer achter in zo’n speciaal hok. God mag weten waarom maar ik besloot mijn paspoort in de afgesloten koffer te laten. Dat leek me veilig.
Rond taxitijd waren we terug. Toen bleek dat onze koffers waren verwisseld en als bagage van nieuwe gasten naar een kamer waren gebracht. 1 probleem, ze wisten niet naar welke van de zoveel honderd.
De tijd raakte op dus mijn collega begon over koffers nasturen en vlucht halen. Toen moest ik mijn stommiteit bekennen. Uiteindelijk zijn ze als een razende kamers gaan checken en werden onze koffers gevonden. De taxichauffeur zal wel een boete hebben gehad maar wij hebben onze vlucht gehaald.
Ik was voor de zaak op reis. Op de terugreisdag hadden we ruim tijd over. We gingen de stad in en lieten onze koffer achter in zo’n speciaal hok. God mag weten waarom maar ik besloot mijn paspoort in de afgesloten koffer te laten. Dat leek me veilig.
Rond taxitijd waren we terug. Toen bleek dat onze koffers waren verwisseld en als bagage van nieuwe gasten naar een kamer waren gebracht. 1 probleem, ze wisten niet naar welke van de zoveel honderd.
De tijd raakte op dus mijn collega begon over koffers nasturen en vlucht halen. Toen moest ik mijn stommiteit bekennen. Uiteindelijk zijn ze als een razende kamers gaan checken en werden onze koffers gevonden. De taxichauffeur zal wel een boete hebben gehad maar wij hebben onze vlucht gehaald.
vrijdag 10 juli 2020 om 08:39
Heb er nog 2: waar ik altijd in huis van alles kwijt raak, maakt mijn vriend er een sport van om op vakantie iets kwijt te raken.
We gingen voor het eerst samen op vakantie, en waren net door de paspoortcontrole heen en beveiliging.
Ik stond mijn tas weer in te pakken, toen er een man naar mijn vriend toeliep met een kaartje en vroeg is dit misschien jouw ID, bleek dat hij het ergens had laten liggen
2: Weekendje Antwerpen,
We stonden op het perron , en opeens zegt vriend : shit mijn tas/ portemonnee ligt nog in de trein. Dus hij snel weer naar binnen en ik kreeg bijna een aanval want de volgende halte was Brussel en de trein zou bijna vertrekken.
Gelukkig had hij het snel gevonden en vertrok de trein zonder hem.
Dat zelfde weekend vergat hij ook zijn jas in de kledingkast
We gingen voor het eerst samen op vakantie, en waren net door de paspoortcontrole heen en beveiliging.
Ik stond mijn tas weer in te pakken, toen er een man naar mijn vriend toeliep met een kaartje en vroeg is dit misschien jouw ID, bleek dat hij het ergens had laten liggen
2: Weekendje Antwerpen,
We stonden op het perron , en opeens zegt vriend : shit mijn tas/ portemonnee ligt nog in de trein. Dus hij snel weer naar binnen en ik kreeg bijna een aanval want de volgende halte was Brussel en de trein zou bijna vertrekken.
Gelukkig had hij het snel gevonden en vertrok de trein zonder hem.
Dat zelfde weekend vergat hij ook zijn jas in de kledingkast
Relax we're all crazy, it's not a competition
vrijdag 10 juli 2020 om 08:55
Een keer in Toronto bij een drukke tramplaats liep ik voor mijn partner en zag ik de juiste tram waar we in moesten om naar de CN tower te gaan. Ik stapte in in de veronderstelling dat mijn partner zou volgen. Dat was echter niet zo en toen ik mijzelf omdraaide in de drukke tram, stond mijn partner buiten en keken we elkaar aan toen de tram wegreed. Ik ben toen blijven zitten in de tram en ben in de juiste halte uitgestapt (voor wie de CN tower niet kent, die kun je echt niet missen). Ik ben staan wachten en heb elke tram in gekeken om te kijken of mijn partner er in zat... na een tram of 5 zag ik mijn partner achterin, half slapend, in de tram zitten. Zonder enige aanstalte te maken om uit te stappen of überhaupt actief om zich heen te kijken waar ik was... nadat ik op het raam klopte is mijn partner gelukkig uitgestapt. Bleek achteraf dat mijn partner geen gsm, geen geld of bankpas en ook geen ID bij zich had... dat ging dus maar net goed.
Verder ook een verhaal van een vriendin die in de war was met het tijdsverschil en zo de terugvlucht heeft gemist omdat ze een dag te laat op het vliegveld kwam. Dat heeft meteen een hoop geld gekost.
Verder ook een verhaal van een vriendin die in de war was met het tijdsverschil en zo de terugvlucht heeft gemist omdat ze een dag te laat op het vliegveld kwam. Dat heeft meteen een hoop geld gekost.
europe86 wijzigde dit bericht op 10-07-2020 09:11
2.09% gewijzigd
vrijdag 10 juli 2020 om 09:08
Vorig jaar april in Engeland. Een ferry vanuit Portsmouth naar Isle of Wight. Ik was er jaren terug geweest en je had toen 1 opstappunt in Portsmouth naar alle havens op de Isle of Wight. Maar tegenwoordig heb je dus verschillende opstappunten naar de verschillende havens.
Anyway, ik automatisch naar het opstappunt van vroeger gelopen. En had ik daar nou maar de naam van de haven genoemd waar ik heen moest, Maar ik zei gewoon uit automatisme 'een retour naar Isle of Wight graag'.
Lekker op de boot, lekker in de zon. Uiteindelijk zag ik de pier waar we zouden moeten aanleggen. Dat wist ik nog van de vorige keer. Dus ik ging vast benedendeks richting de uitgang.
Groot was mijn schrik en verbazing toen de ferry dus niet bij die pier ging aanleggen maar rechtsaf vaarde, en de pier steeds meer uit zicht verdween. Het was dus NIET de ferry naar Ryde maar de ferry naar Fishbourne
Lang verhaal kort. In Fishbourne er af, gelijk er weer terug op, tot verbazing en hilariteit van het personeel. Weer met dezelfde ferry terug naar Portsmouth, daar op zoek naar het andere opstappunt en daar vandaan toen wel de goede ferry naar Ryde. En zo werd n overtocht van slechts 20 minuten uiteindelijk een reis van n halve dag
Nu elke keer als ik in Portsmouth ben en ik zie die ferry naar Fishbourne vertrekken denk ik daar weer aan terug.
Anyway, ik automatisch naar het opstappunt van vroeger gelopen. En had ik daar nou maar de naam van de haven genoemd waar ik heen moest, Maar ik zei gewoon uit automatisme 'een retour naar Isle of Wight graag'.
Lekker op de boot, lekker in de zon. Uiteindelijk zag ik de pier waar we zouden moeten aanleggen. Dat wist ik nog van de vorige keer. Dus ik ging vast benedendeks richting de uitgang.
Groot was mijn schrik en verbazing toen de ferry dus niet bij die pier ging aanleggen maar rechtsaf vaarde, en de pier steeds meer uit zicht verdween. Het was dus NIET de ferry naar Ryde maar de ferry naar Fishbourne
Lang verhaal kort. In Fishbourne er af, gelijk er weer terug op, tot verbazing en hilariteit van het personeel. Weer met dezelfde ferry terug naar Portsmouth, daar op zoek naar het andere opstappunt en daar vandaan toen wel de goede ferry naar Ryde. En zo werd n overtocht van slechts 20 minuten uiteindelijk een reis van n halve dag
Nu elke keer als ik in Portsmouth ben en ik zie die ferry naar Fishbourne vertrekken denk ik daar weer aan terug.
vrijdag 10 juli 2020 om 09:24
Met mijn schoonouders op vakantie in Italië. We hadden een hotel net buiten Venetië en zouden met de trein naar Venetië gaan. Kaartjes gekocht, perron op en wachten op de trein. Ik vroeg nog of we die kaartjes niet moesten valideren nadat ik eens goed om mij heen had gekeken maar nee, schoonpa wist zeker dat alleen kopen voldoende was.
De trein kwam, wij erin en de trein reed weg. Conducteur komt en die vroeg na controle meteen waarom deze kaartjes niet gevalideerd waren Gelukkig begreep de conducteur wel dat we domme toeristen waren en hij liet het maar zo 
Zelfde vakantie, paar dagen later, andere stad. Ik heb praktisch de hele vakantie gereden en schoonvader zorgde voor de juiste adressen. Zo ook het adres van de parkeergarage. Midden in de avondspits gevonden na wat gezoek en, doordat er toevallig een auto uitging kon ik moeiteloos naar binnen reden. De poort ging dicht en nog voordat we erachter kwamen dat het niet de goede ingang was, waren we opgesloten. Na een kwartier kwam er gelukkig een bewoner die we konden aanschieten om hulp en die er de humor wel van in kon zien. We bleken lang niet de enige te zijn die het overkwam. Dat had de Italiaanse overheid trouwens blijkbaar ook ontdekt want een jaar later kregen we nog een vakantiefoto met het verzoek de boete van € 100 te voldoen
De trein kwam, wij erin en de trein reed weg. Conducteur komt en die vroeg na controle meteen waarom deze kaartjes niet gevalideerd waren
Gelukkig begreep de conducteur wel dat we domme toeristen waren en hij liet het maar zo Zelfde vakantie, paar dagen later, andere stad. Ik heb praktisch de hele vakantie gereden en schoonvader zorgde voor de juiste adressen. Zo ook het adres van de parkeergarage. Midden in de avondspits gevonden na wat gezoek en, doordat er toevallig een auto uitging kon ik moeiteloos naar binnen reden. De poort ging dicht en nog voordat we erachter kwamen dat het niet de goede ingang was, waren we opgesloten. Na een kwartier kwam er gelukkig een bewoner die we konden aanschieten om hulp en die er de humor wel van in kon zien. We bleken lang niet de enige te zijn die het overkwam. Dat had de Italiaanse overheid trouwens blijkbaar ook ontdekt want een jaar later kregen we nog een vakantiefoto met het verzoek de boete van € 100 te voldoen
vrijdag 10 juli 2020 om 10:49
Jaren terug, we hadden een Jeep gehuurd in Turkije, voor een dag trip. Er zat nog wel wat brandstof in de tank, dus besloten niet in stad te tanken, maar bij het volgende tankstation. Maar die kwam niet... uit eindelijk op bezinedamp, de eindbestemming bereikt (daar zaten 3 pompen op een rij.)
Such a beautiful place to be with Friends.
vrijdag 10 juli 2020 om 10:56
Dit is mij overkomen in Oostenrijk. Ik zei dat ik even mijn benen ging strekken en zag mijn vriend zo wegrijden. Uiteindelijk hebben we er hard om kunnen lachen.K79 schreef: ↑09-07-2020 09:31Mijn oom stopte bij een tankstation in Frankrijk.. tante sliep op de achterbank.
Na weer een stuk verder gereden te hebben wilde hij haar even op het been tikken of ze nog lang zou slapen..
Daar lag dus niemand meer, mevrouw was bij het tankstation uitgestapt om naar het toilet te gaan. Mijn oom had niks gemerkt en was na het tanken weer aangereden.
Ze was not amused toen hij eindelijk terug kwam.
vrijdag 10 juli 2020 om 10:57
Voor mijn vakantie in Seoul had ik me verdiept in de limousinebussen vanaf Incheon naar het centrum. Die vertrokken vanaf terminal 1, volgens de website. Ik kwam aan op terminal 2, dus na verschillende mensen aangesproken te hebben, kreeg ik in gebrekkig Engels duidelijk waar het pendelbusje naar de andere terminal stond. Die lag aan de andere kant van het platform, kon je ook zien op ca 400 meter afstand, maar het volgeladen busje deed er een half uur over! Aangekomen bij de limousinebus (heerlijk comfortabel overigens, goede airco, WiFi e.d.), en we vertrokken. Eerste stop: terminal 2.
vrijdag 10 juli 2020 om 11:16
We gingen ongeveer 2,5 jaar terug een dagje winter Efteling doen. Maar het was net de ergste dag qua sneeuw, een halve meter sneeuw viel er in een paar uur tijd (code rood). Het leek nog leuk in de Efteling, alleen werd het zo erg dat we na 2 attracties naar huis zijn gevlucht. Althans, we deden 7/8 uur over de terugreis, terwijl er normaal 2,5 uur voorstaat. Met het hart in de keel en met een slakkengang van 50km per uur, over een dichtgesneeuwde snelweg met overal gestrande auto’s en botsingen. Dat was wel een ritje from hell, met 2 kleine kinderen. En ja, we waren van te voren gewaarschuwd door iedereen, maar toch eigenwijs hè
Voor iedereen een groene tuin
vrijdag 10 juli 2020 om 18:29
Bij een Britse huurauto naar de verkeerde kant lopen om in te stappen.
Paspoort ongemerkt op straat laten vallen en dan de stinkende zwerver die hem eerlijk probeert terug te geven, geïrriteerd wegsturen omdat je even wat anders aan het doen was. Totdat hij aandringt en je ziet dat hij dus je paspoort probeert terug te geven in plaats van te bedelen. Hij was wel blij met al mijn resterende cashgeld als bedankje (tientje ofzo).
Een veel te dure hotelkamer in Londen boeken die bij aankomst geen eigen toilet en badkamer blijkt te hebben. Daarover flink klagen tegen het personeel want je had echt met eigen badkamer geboekt. Er later achter komen dat het toch je eigen fout was en je excuses moeten aanbieden.
Niet door hebben dat een hotel in Bolivia een avondklok had, voor de dichte poort staan en niemand meer te bereiken. Dus in een tweede hotel slapen zonder tandenborstel of wat dan ook. We kregen wel een deel van het geld terug omdat het eerste hotel helemaal niks had gezegd over die avondsluiting en omdat we ook hadden geklaagd dat het gevaarlijk was, zo'n dichte poort, en wat dan als er brand uitbreekt en je bent wél binnen?
Tegen een jongen in Nicaragua zeggen: goh wat spreek jij goed Engels. En dat hij je dan op je nummer zet door te zeggen: goh, jullie spreken ook best goed Engels.
Langs de snelweg vanuit België naar Parijs het enige bord met waarschuwing niet snel genoeg kunnen lezen. (Nog voor de tijd van google maps, smartphones etc.) Bleek achteraf gezien te gaan over dat je beter via Amiens kon omrijden vanwege werkzaamheden. Ik dacht, ze herhalen het straks vast wel nog een keer, of ik nou beter deze weg af kan gaan of niet. Maar niks meer. En toen stond ik klem in de meest helse file die ik ooit heb meegemaakt. 4 uur lang gedaan over 8 kilometer, niet overdreven. En gelukkig hoefde ik niet nodig te plassen! Bij het eerste tankstation na die 8 kilometer kwamen allemaal zwaar oververhitte mensen uit hun auto's gestrompeld. En ik was op weg naar het Loiregebied, door die 4 uur vertraging kwam ik ook nog tijdens de avondspits op de péripherique van Parijs terecht en pas ver na middernacht aan in de Loirestreek.
En ja ook wel eens vreselijk verbrand, al spelend op zee met luchtbedden en ondanks steeds insmeren. Toen (eind jaren '80) was het zonnebrandmiddel nog niet zo waterproof. Kon niet meer slapen van de pijn.
Paspoort ongemerkt op straat laten vallen en dan de stinkende zwerver die hem eerlijk probeert terug te geven, geïrriteerd wegsturen omdat je even wat anders aan het doen was. Totdat hij aandringt en je ziet dat hij dus je paspoort probeert terug te geven in plaats van te bedelen. Hij was wel blij met al mijn resterende cashgeld als bedankje (tientje ofzo).
Een veel te dure hotelkamer in Londen boeken die bij aankomst geen eigen toilet en badkamer blijkt te hebben. Daarover flink klagen tegen het personeel want je had echt met eigen badkamer geboekt. Er later achter komen dat het toch je eigen fout was en je excuses moeten aanbieden.
Niet door hebben dat een hotel in Bolivia een avondklok had, voor de dichte poort staan en niemand meer te bereiken. Dus in een tweede hotel slapen zonder tandenborstel of wat dan ook. We kregen wel een deel van het geld terug omdat het eerste hotel helemaal niks had gezegd over die avondsluiting en omdat we ook hadden geklaagd dat het gevaarlijk was, zo'n dichte poort, en wat dan als er brand uitbreekt en je bent wél binnen?
Tegen een jongen in Nicaragua zeggen: goh wat spreek jij goed Engels. En dat hij je dan op je nummer zet door te zeggen: goh, jullie spreken ook best goed Engels.
Langs de snelweg vanuit België naar Parijs het enige bord met waarschuwing niet snel genoeg kunnen lezen. (Nog voor de tijd van google maps, smartphones etc.) Bleek achteraf gezien te gaan over dat je beter via Amiens kon omrijden vanwege werkzaamheden. Ik dacht, ze herhalen het straks vast wel nog een keer, of ik nou beter deze weg af kan gaan of niet. Maar niks meer. En toen stond ik klem in de meest helse file die ik ooit heb meegemaakt. 4 uur lang gedaan over 8 kilometer, niet overdreven. En gelukkig hoefde ik niet nodig te plassen! Bij het eerste tankstation na die 8 kilometer kwamen allemaal zwaar oververhitte mensen uit hun auto's gestrompeld. En ik was op weg naar het Loiregebied, door die 4 uur vertraging kwam ik ook nog tijdens de avondspits op de péripherique van Parijs terecht en pas ver na middernacht aan in de Loirestreek.
En ja ook wel eens vreselijk verbrand, al spelend op zee met luchtbedden en ondanks steeds insmeren. Toen (eind jaren '80) was het zonnebrandmiddel nog niet zo waterproof. Kon niet meer slapen van de pijn.
You can never have too many hats, gloves and shoes
vrijdag 10 juli 2020 om 18:43
Oeii, dat had ik een keer in Tanzania tijdens een nachtelijke honing-oogst. Ik was de enige toerist, met een gids. En een groepje mannen dat dus in het stikdonker in the middle of nowhere honing ging oogsten, heel spannend met veel boze bijen en mogelijk hyena's en leeuwen vlak om ons heen. Maar het eerdere avondeten dat door lokale vrouwen gemaakt (die nog niet zo gewend waren aan toeristen en wellicht minder hygiënisch te werk gaan), was heel slecht gevallen bij mij.AbsoFabso schreef: ↑09-07-2020 09:41Na een paar dagen woestijn reden we terug naar een stad, via een gebergte. De chauffeur wilde graag voor het donker uit dat gebergte zijn omdat het anders wat te donker was om echt veilig te rijden.
Onderweg ergens wat gegeten en dat viel niet zo goed, hevige buikkrampen.
Het begon al te schemeren en we waren de bergen nog niet uit dus ik wilde de chauffeur ook niet te veel ophouden, dan maar billen samen knijpen. Tot ik het echt niet meer kon houden, de bus liet stoppen en naar een eenzaam bosje een paar meter verderop ben gesprint om daar mijn darmen te legen.
Terug in de bus dacht iedereen dat ik had moeten overgeven, dat heb ik maar zo gelaten want dat is minder gênant dan flinke diaree.
Gelukkig was de gids heel discreet en bracht mij naar een plek waar ik de diarree kon lozen en hij mij wel nog kon horen als ik zou schreeuwen. Ik geloof dat de honingmannen ook niet helemaal door hadden wat er aan de hand was, die waren te druk met de bijen uitroken. En gelukkig was het voor mij na die ene keer wel opgelost.
You can never have too many hats, gloves and shoes
vrijdag 10 juli 2020 om 18:47
Oh ja, ik heb ook wel eens met een vriendin een paar uur rondgereden in de huurauto met haar (kleine) ghettoblaster nog op het dak. Het was een tripje in haar eigen land dus ze had die radio meegenomen voor op het strand. We dachten al, wat loopt iedereen tot te seinen en gebaren?
You can never have too many hats, gloves and shoes
vrijdag 10 juli 2020 om 19:06
Oeh dat is schrikken!JonathanStrange schreef: ↑09-07-2020 11:57Oef, dat is echt eng.
Wij iets vergelijkbaars waar ik ook nog steeds met afgrijzen aan terugdenk. Een blunder, want onervaren kampeerders in een ruig gebied, niets bekeken van het weer en de streek en geen idee hoe het daar dus kon gaan spoken.
We waren in Noorwegen aan het wildkamperen en we vonden een fantastisch bos aan de voet van een berg met ruime plekken tussen de bomen, geen andere mensen te zien. Dus de auto in de buurt geparkeerd en met de spullen het bos in gelopen. Tentje neergezet en heerlijk gaan relaxen, prachtig weer en wat een rust. Vuur maakten we niet, want dat mocht niet in die periode, dus we aten wat kouds en omdat het toch rap begon af te koelen gingen we snel de tent in. Lekker wat gelezen en terwijl buiten de wind aanzwol, gingen we gezellig tegen elkaar aan liggen slapen.
De tent ging wat schudden en het bos kraakte van de storm, maar wij dachten: joh, waait wel over. We hadden dus, net als jullie, geen weerbericht bekeken, want 'het zag er toch prachtig rustig uit?'... Bleek er een enorme storm over te komen, waardoor we midden in de nacht naar onze auto zijn gevlucht, omdat de haringen het niet hielden, de rits begon te scheuren en het water onze tent binnenstroomde van de berg af. In de auto nauwelijks geslapen, van de storm en de wind.
Volgende ochtend klaarde het op, zodat we onze spullen konden halen. Daar was weinig van over, want onze tent was plat. Een enorme boom bovenop dat minitentje. We schrokken ons kapot, en ik heb daarna nooit meer in een bos durven kamperen, uberhaupt kamperen doe ik eigenlijk nooit meer, helemaal geen zin meer in. We hebben toen ook de vakantie korter gehouden en zijn in b&b's gaan slapen
Ik kampeerde een flinke periode van mijn leven maar 1x per jaar, sporttoernooi op Texel. Ik had sinds een beetje wild Lowlands-einde aan mijn laatste tentje, ook geen eigen tent meer, maar ik kreeg een afdankertje van vrienden. De oude verweerde onderdelen begonnen het langzaam te begeven maar ik vond mezelf heel slim dat ik het oploste met nieuw dikke elastieken en duct-tape. Totdat ik dus een ochtend wakker werd na een nacht met storm en onweer, omdat de tent die ochtend volledig op mijzelf instortte. Ik schrok me rot. Het kostte wel wat moeite om eruit te komen en al mijn spullen eruit te krijgen. Gelukkig was dat net de laatste nacht op Texel, de tent bleef achter in een vuilcontainer.
Ik slaap ook liever in hotels, appartementen en B&B's...
You can never have too many hats, gloves and shoes
vrijdag 10 juli 2020 om 19:11
Ik heb wel eens een paspoort achter iemand aan gebracht die al doorgereisd was, en die we toevallig gesproken hadden en die wisten dat wij een dag later ook daarheen zouden reizen. Zij hadden naar het hotel gebeld en die receptionist had ons weer benaderd. Die volgende bestemming was wel vele uren verderop dus anders hadden zij weer al die uren terug gemoeten. We kregen wel een drankje van ze.aliana schreef: ↑09-07-2020 13:16Toen ik als student aan het backpacken was, had ik zo'n moneybelt om mijn middel met paspoort, pinpas en een voorraadje cash - die hield ik altijd onder mijn kleren tegen diefstal. Ik wilde ook eens gaan zwemmen op het strand, dus wat doe je dan? Ik wilde het niet op het strand laten liggen, in mijn hostel waren geen kluisjes, dus ik besloot het onder mijn matras in het hostel te verstoppen. Je raadt het al.... bij het uitchecken vergeten! Gelukkig kwam ik er op tijd achter en lag 'ie er nog toen ik terugkwam. Nooit meer gedaan natuurlijk.
You can never have too many hats, gloves and shoes
vrijdag 10 juli 2020 om 19:17
Jeetje je had echt wel dood kunnen vriezen! Wat ben ik blij dat ik geen kinderen heb...mafalda schreef: ↑09-07-2020 14:21Heel jong en onbezonnnen zag ik in het Viva blad een advertentie van een huisje in een godvergeten skigebied met 1 stoeltjeslift voor een schijtprijs..
Wat vrienden gek gemaakt en met 2 auto's zonder sneeuwkettingen op weg naar Frankrijk.
Aangekomen in Briancon moesten we de bergpas oprijden naar ons heel hoog gelegen huisje. De bergpas was afgezet wegens storm en er stond iets van politie we mochten er niet door..
Wij daar oneindig discussie wat te doen maar toen de politie even weg was zijn we toch die pas opgegaan.
We waren nog geen 10 minuten aan het rijden en realiseerde ons dat het levensgevaarlijk was ik was de andere auto al kwijt en je zag geen hand meer voor ogen .
Auto stil gezet..eindeloos lang daar gestaan..uitstappen auto ingesneeuwd..
Ik kwam op het geniale idee om hulp te gaan halen. En let wel als je 18 bent ga je in stijl op skivakantie had een minirok aan en een maillot en lakleren laarsjes..ik lopen tot mijn kruis in de sneeuw maar had totaal geen oriëntatie alles was wit wit wit..
Op een gegeven moment zag ik de andere auto, ik inmiddels bijna een met een onderkoeling erheen. In de auto zaten de andere vrienden volledig radeloos het koud te hebben. Er moest hulp komen..ik moest hulp gaan halen en dus weer lopen en lopen en het stormde en het werd schemerig. Plotsklaps zie ik een soort gedaante voor me, een man op langlauflatten en die gebaarde me te komen, deze man heeft me bijna naar zijn huis gedragen. Uitgelegd dat er nog 2 auto's op de pas stonden en de dorpsbewoners zijn onze vrienden gaan halen..in de avond waren we weer compleet en kregen we van onze redders heerlijke soep en warme droge kleding. We hebben die vakantie amper een piste gezien verder hebben 5 dagen door de sneeuw en storm vast gezeten.
Dit is wel catogerie hele domme aktie en denk dat mijn ouders mij als ze dit weten met terugwerkende kracht nog op mijn flikker geven.
You can never have too many hats, gloves and shoes
vrijdag 10 juli 2020 om 19:32
Ik zat te wachten op de zin dat je ook nog eens in de verkeerde trein bleek te zijn gesprongen in alle haastMegyg schreef: ↑09-07-2020 19:40Jaren geleden met 2 kinderen van 8 en 10 jaar met de Thalys naar Parijs voor een stedentrip. Op de terugweg nog wat franse franken over, zonde om die mee naar huis te nemen, dan maar even opmaken bij de MacDonald tegenover Gare du Nord. We hadden nog een half uur, tijd zat om even een mcFlurry te kopen. Afgerekend, maar daarna duurde het een eeuwigheid eer we onze bestelling kregen. Terug rennend met ieder 1 kind aan de hand sprongen we in onze coupe, welke ook nog eens aan het einde van het perron stond. Op het nippertje gered, want hij begon gelijk te rijden nadat wij binnen waren. Een uur nodig gehad om mijn hartslag weer naar beneden te krijgen. Ik heb er echt een fobie aan overgehouden, nooit maar dan ook nooit meer laat ik het op de laatste minuten aankomen. Nu is het in ons gezin een standaard gezegde...zullen we nog even een McFlurry halen....
maar gelukkig was dat niet zo
You can never have too many hats, gloves and shoes
vrijdag 10 juli 2020 om 19:50
Ik zag een keer in een forum dat een Amerikaanse vrouw helemaal tot het eindpunt van een Italiaanse trein was blijven zitten omdat ze 'Firenze' niet had herkend als zijnde Florence.
Hebben jullie dat soort dingen ook wel eens meegemaakt? Ik heb er bijvoorbeeld ook jaren over gedaan voordat ik doorhad dat Rijsel en Lille 1 en dezelfde plaats zijn. En dat Lüttich Luik is.
(Wat me ook doet denken aan de onlogische verkeerssituaties in België, bijvoorbeeld dat op de weg geschilderd staat dat Brussel rechtdoor is en op de borden erboven staat dat het linksaf is... of dat langs de snelweg het bord met plaatsnaam en afslag pas ná die afslag staat, zo van: hier had je eraf gemoeten, jammer joh. Maar dat is weer een heel ander topic. En gelukkig zijn er tegenwoordig navigatiesystemen.)
Hebben jullie dat soort dingen ook wel eens meegemaakt? Ik heb er bijvoorbeeld ook jaren over gedaan voordat ik doorhad dat Rijsel en Lille 1 en dezelfde plaats zijn. En dat Lüttich Luik is.
(Wat me ook doet denken aan de onlogische verkeerssituaties in België, bijvoorbeeld dat op de weg geschilderd staat dat Brussel rechtdoor is en op de borden erboven staat dat het linksaf is... of dat langs de snelweg het bord met plaatsnaam en afslag pas ná die afslag staat, zo van: hier had je eraf gemoeten, jammer joh. Maar dat is weer een heel ander topic. En gelukkig zijn er tegenwoordig navigatiesystemen.)
You can never have too many hats, gloves and shoes
vrijdag 10 juli 2020 om 20:08
Ik had dat een paar weken geleden toen ik familie elders in het land bezocht en er wegwerkzaamheden waren. 1 m voor een afslag stond een bord dat we voor de richting x hier eraf moesten.patsy--stone schreef: ↑10-07-2020 19:50Ik zag een keer in een forum dat een Amerikaanse vrouw helemaal tot het eindpunt van een Italiaanse trein was blijven zitten omdat ze 'Firenze' niet had herkend als zijnde Florence.
Hebben jullie dat soort dingen ook wel eens meegemaakt? Ik heb er bijvoorbeeld ook jaren over gedaan voordat ik doorhad dat Rijsel en Lille 1 en dezelfde plaats zijn. En dat Lüttich Luik is.
(Wat me ook doet denken aan de onlogische verkeerssituaties in België, bijvoorbeeld dat op de weg geschilderd staat dat Brussel rechtdoor is en op de borden erboven staat dat het linksaf is... of dat langs de snelweg het bord met plaatsnaam en afslag pas ná die afslag staat, zo van: hier had je eraf gemoeten, jammer joh. Maar dat is weer een heel ander topic. En gelukkig zijn er tegenwoordig navigatiesystemen.)
Ja, dan ben je er al voorbij. De info stond ook niet eerder aangegeven; daar hadden we op gelet want we wisten dat er stukken waren afgesloten.
Bloedirritant zoiets want we moesten nu flink omrijden.
vrijdag 10 juli 2020 om 20:13
Als je vanuit Wallonië Nederland binnenrijdt kom je langs allemaal grote borden met ‘st. Janboerenfluitje’, ‘Bummel’, ‘Koetjeboe’ en meer rare plaatsnamen. En dan op een piepklein bordje naast de weg, op wielhoogte, staat ‘Maastricht’. Ik weet gelukkig nu dat het er staat.patsy--stone schreef: ↑10-07-2020 19:50Ik zag een keer in een forum dat een Amerikaanse vrouw helemaal tot het eindpunt van een Italiaanse trein was blijven zitten omdat ze 'Firenze' niet had herkend als zijnde Florence.
Hebben jullie dat soort dingen ook wel eens meegemaakt? Ik heb er bijvoorbeeld ook jaren over gedaan voordat ik doorhad dat Rijsel en Lille 1 en dezelfde plaats zijn. En dat Lüttich Luik is.
(Wat me ook doet denken aan de onlogische verkeerssituaties in België, bijvoorbeeld dat op de weg geschilderd staat dat Brussel rechtdoor is en op de borden erboven staat dat het linksaf is... of dat langs de snelweg het bord met plaatsnaam en afslag pas ná die afslag staat, zo van: hier had je eraf gemoeten, jammer joh. Maar dat is weer een heel ander topic. En gelukkig zijn er tegenwoordig navigatiesystemen.)
Ook irritant is dat plaatsnaamborden in België 3 meter voor de afslag staan. Je moet dus snel reageren.
vrijdag 10 juli 2020 om 20:18
Jij wint, dit lijkt me echt een drama.SNagelkerke schreef: ↑10-07-2020 20:10Ooit dochtertje vergeten op het vliegveld. Wat een stres! Gelukkig is het allemaal goed gekomen. Maar nu tel ik voor de zekerheid alle kindjes altijd drie keer.
Such a beautiful place to be with Friends.
vrijdag 10 juli 2020 om 20:35
KamilleT schreef: ↑10-07-2020 20:13Als je vanuit Wallonië Nederland binnenrijdt kom je langs allemaal grote borden met ‘st. Janboerenfluitje’, ‘Bummel’, ‘Koetjeboe’ en meer rare plaatsnamen. En dan op een piepklein bordje naast de weg, op wielhoogte, staat ‘Maastricht’. Ik weet gelukkig nu dat het er staat.
.
Nou, en soms pas ná de afslag dus.
Ik had ook een keer een 90 graden haakse afslag van de snelweg (waar je dus 100 km/u of meer mocht) naar een tankstation. Geen lange strook als afrit. Nee gewoon haaks rechtsaf.
Overigens kreeg ik 2 minuten na het typen van mijn vorige bericht over België, op Facebook een filmpje voor mijn kiezen van Arjen Lubach over België. Dat we ook weer even weten: "Big brother is watching you....."
You can never have too many hats, gloves and shoes
