Het Huwelijk

07-10-2020 23:24 84 berichten
Ik heb zojuist 2 documentaires gezien, wat de uitmonding is geweest van een relatie.

- huwelijk
Bekijk 2Doc:: Tot de dood ons scheidt op https://www.npostart.nl/KN_1717225
- ouderschap
Bekijk 2Doc:: Verstoten Vaders op https://www.npostart.nl/BV_101398075

Ik heb huilend deze afleveringen gekeken en gedacht waar doen we het voor en wat doen we elkaar aan. Is het de moeite waard om het huwelijk na te streven? Als klein meisje droomde ik altijd van trouwen, nu denk ik. Is dat wel de realiteit, of komt dat door Assepoester en andere sprookjes

Hoe kijken jullie tegen een nagenoeg levenslange verbintenis aan? Daarmee bedoel ik het huwelijk, in principe tot de dood scheidt en kinderen, die eeuwig bloedverwant zijn van 2 partijen.

Liefs!
Alle reacties Link kopieren
Wij zijn nu ruim 15 jaar samen. De grootste verbintenis die we zijn aangegaan is samen kinderen krijgen. Wat er ook gebeurt, hij blijft altijd de vader van onze kinderen.
Acht jaar geleden zijn we getrouwd, met onze kinderen als bruidskinderen. Dat was een geweldig feest en voelde als de kers op de taart.

Ik ben zelf opgegroeid met gescheiden ouders, dus ik weet hoe dat kan gaan. Ik zal er dan ook heel veel voor over hebben om mijn kinderen dat te besparen.

En wat de toekomst brengt, dat weet je nooit. Ik focus meer op het nu. Ik vind het nu fijn om getrouwd te zijn, met de intentie om altijd samen te blijven. Dat iets anders kan lopen dan je nu hoopt, is voor mij geen reden om iets niet te doen.
Maar ik weet ook dat sommigen daar anders in staan. Toen ik opnieuw ging studeren, zeiden mensen ook; maar wat als je straks geen baan kunt vinden in deze sector? Toen we een huis kochten; maar wat als er een crisis komt en je de hypotheek niet kunt betalen? Toen we voor een tweede kind gingen vlak na de eerste; maar wat als dit kindje gehandicapt wordt? Toen ik tijdelijk stopte met werken; maar wat als je partner je verlaat?
Tsja.. Wat als? Wat als ik al die fijne, spannende en moeilijke dingen niet had gedaan? Dan had ik nu een ander leven. Misschien ook een leuk leven. Maar misschien ook veel saaier.
Ik zou zaterdag gaan trouwen. Ik vind het een mooi idee om getrouwd te zijn. Dat onze verbintenis staat genoteerd bij de burgerlijke stand. Dat ik door het huwelijk ook een officiële verbintenis heb met de kinderen van mijn vriend weegt voor mij ook heel zwaar. Zij horen bij mij en dat wordt met het huwelijk bevestigd.
Getrouwd of niet, er bestaan geen garanties in het leven en dan ook helemaal niet. Bijna 30 jaar samen en getrouwd met hier en daar een flinke crisis maar we zijn nog steeds gek op elkaar. Ik denk dat het een kwestie van mazzel is.
Ik heb niks tegen wat op papier zetten, juist ook voor als je niet bij elkaar blijft of als er eentje overlijdt.

Ik snap alleen helelmaal niks van de bruiloft.
Of het idee van een levenslange verbintenis.

Nee, ook niet dat je met dat idee zo'n huwelijk of andere verbintenis instapt.
FarFarAway schreef:
08-10-2020 08:57
Mensen die er zo stellig in zijn om niet te trouwen omdat ze zo’n lange - termijn verbintenis niet willen aangaan, zijn deze dan ook kinderloos?
Mij lijkt een kind gewoon de ultieme verbintenis, niet een contract dat verbroken kan worden. Want ook als je eenmaal opa en oma bent is die verbinding er nog.
Oprechte vraag.
Ik ben en blijf kinderloos ja.
En als ik kinderen had dan zou ik alsnog niet trouwen maar voor een geregistreerd partnerschap gaan om alles goed vast te leggen.
Alle reacties Link kopieren
Luci_Morgenster schreef:
08-10-2020 09:25
Ik heb niks tegen wat op papier zetten, juist ook voor als je niet bij elkaar blijft of als er eentje overlijdt.

Ik snap alleen helelmaal niks van de bruiloft.
Of het idee van een levenslange verbintenis.

Nee, ook niet dat je met dat idee zo'n huwelijk of andere verbintenis instapt.
Juist. Alleen veel mensen willen pronken in hun leven, dat kan een hele exclusieve bruiloft zijn, een enorme villa of extreem dure auto. Dan hoor je er een beetje bij, heb ik dan het gevoel. Een huurhuis is ook voor veel mensen te min, terwijl wij bewust die keuze gemaakt hebben.
Voor iedereen een groene tuin
Alle reacties Link kopieren
Qiyara schreef:
08-10-2020 09:27
Ik ben en blijf kinderloos ja.
En als ik kinderen had dan zou ik alsnog niet trouwen maar voor een geregistreerd partnerschap gaan om alles goed vast te leggen.
Ik ben ook kinderloos, maar ook met kinderen is trouwen niet nodig om alles goed te regelen. Dat kan tegenwoordig gewoon digitaal, veel makkelijker dan vroeger.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
dianaf schreef:
08-10-2020 09:31
Ik ben ook kinderloos, maar ook met kinderen is trouwen niet nodig om alles goed te regelen. Dat kan tegenwoordig gewoon digitaal, veel makkelijker dan vroeger.
Als dat zo is dan is geregistreerd partnerschap voor mij ook echt niet nodig.
21 jaar bij elkaar maar niet getrouwd, wij zien beiden niet wat zo'n bruiloft toevoegt en vinden het vooral teveel gedoe. Wel hebben we alles goed geregeld met samenlevingscontract en testament.

Ik vind samen een kind hebben een grotere verbintenis dan getrouwd zijn. De intentie is zeker om bij elkaar te blijven, hebben ook al wat hobbels genomen en er zullen er vast meer volgen, dat is nu eenmaal zo als je een kind hebt dat zijn hele leven zorg en ondersteuning nodig zal hebben. Als ik wel eens hoor van stellen die na een half jaar of jaar problemen er al mee kappen denk ik dat ze het ook niet echt geprobeerd hebben, een half jaar of jaar vind ik niets.

Ik moet zeggen dat in mijn familie en omgeving de meeste stellen van onze leeftijd samenwonen en niet zijn getrouwd, meeste zijn ook al heel lang bij elkaar.

Trouwen stelt niets voor, het is wat er daarna komt wat ertoe doet.
Qiyara schreef:
08-10-2020 09:27
Ik ben en blijf kinderloos ja.
En als ik kinderen had dan zou ik alsnog niet trouwen maar voor een geregistreerd partnerschap gaan om alles goed vast te leggen.

Waarom maak je dit verschil? Het is nagenoeg hetzelfde, zeker met kinderen.
Qiyara schreef:
08-10-2020 09:32
Als dat zo is dan is geregistreerd partnerschap voor mij ook echt niet nodig.
Die vorm verdwijnt dan ook gewoon.

Die was ooit voor het homohuwelijk in het leven geroepen en het nut is er niet echt meer. Zeker niet na een heleboel wijzigingen die deze vorm bijna gelijk hebben getrokken met een huwelijk.
Eggo schreef:
07-10-2020 23:41
Vroeger was het gewoon economisch en sociaal. Mensen werden iets van 30 dus Tot de schijt je doodt had toen een andere lading.

Schijten tot de dood is inderdaad wat anders.
nerdopviva schreef:
08-10-2020 09:41
Waarom maak je dit verschil? Het is nagenoeg hetzelfde, zeker met kinderen.
Ik ga in op een vraag. Geen idee hoe dat met kinderen werkt. Ga er vanuit dat er van alles vastgelegd moet worden en om mij heen hoor ik dat men daarom voor een geregistreerd partnerschap kiest.

Ikzelf wil geen kinderen, dus ik hoef gelukkig nergens iets vast te leggen.
Alle reacties Link kopieren
Voor mij is het huwelijk vooral een zakelijke overeenkomst en een intentieverklaring. De intentie is een fijne toekomst samen, maar als dat fijne er niet meer inzit... dan is geen toekomst samen ook een optie.
De grootste verbintenis samen vind ik een koopwoning (we hebben geen kinderen).

We kozen bij ons eerste koophuis voor een geregistreerd partnerschap, vooral omdat de symboliek van Het Huwelijk me niet aanspreekt. Maar in de praktijk is het gewoon hetzelfde natuurlijk.

Net als Katkaatje noem ik mijn partner vaak (meestal zelfs) mijn vriend. Alleen bij officiële instanties heb ik het over mijn man. Voor mij heeft de term vriend een fijnere lading. Man of echtgenoot klinkt voor mij als de partner die formeel aan mij gebonden is. Vriend ervaar ik als een persoon waar ik graag bij ben.
Ik geloof niet meer in sprookjes.
Alle reacties Link kopieren
PoezzinBoots schreef:
08-10-2020 09:52
Schijten tot de dood is inderdaad wat anders.
:HA:
Voor iedereen een groene tuin
Alle reacties Link kopieren
katkaatje schreef:
08-10-2020 08:54
(...)
Ik wilde wél heel graag de bruiloft. Dat was altijd een meisjesdroom en we zijn zo ontiegelijk blij dat we elkaar zijn tegen gekomen en hoe soepel het allemaal gaat, dat we dat wilden vieren.

En daar hebben we niks heel simpel gedaan, maar grootsch en meeslepend. Voor ons was dat geen poppenkast (zoals iemand het hier noemde), maar gewoon de manier hoe wij dit feest wilde vieren. Ja het was veel geld, maar ik had het niet anders willen doen. Sommige mensen geven veel geld uit aan hypotheek, of aan een auto, of andere hobbies. Wij gaven het uit aan de dag zoals wij die wilden vieren. Dat iemand het groter viert, betekent niet dat het minder echt is. Betekent alleen dat smaken verschillen.
Dit dus.
En dat mensen die een grote bruiloft hebben neerkijken op 'kleine bruiloften' is hier echt niet aan de orde. Mijn broer en schoonzus zijn klein getrouwd en dat was een fantastische dag. En de mijne ook. Ik ben ook gewoon dol op bruiloften. En op Echtgenoot. We hebben het gewoon echt supergoed en leuk met elkaar. En dat inmiddels al 17 jaar. :love:
Alle reacties Link kopieren
FarFarAway schreef:
08-10-2020 08:57
Mensen die er zo stellig in zijn om niet te trouwen omdat ze zo’n lange - termijn verbintenis niet willen aangaan, zijn deze dan ook kinderloos?
Mij lijkt een kind gewoon de ultieme verbintenis, niet een contract dat verbroken kan worden. Want ook als je eenmaal opa en oma bent is die verbinding er nog.
Oprechte vraag.

Ik ben dus niet getrouwd, maar wel samen gaan wonen met de intentie voor altijd bij deze man te blijven. WE hadden allebei al eens samengewoond, en voor ons beide voelde het deze keer beter. We hebben samenlevingscontract en testament.

En ja, toen kwamen er kinderen en dat voelde pas écht als een levenslange verbintenis. En dat gaat zelfs boven het huwelijk, want die kinderen, die blijven. Daarin maakt samenlevingscontract, geregistreerd partnerschap of huwelijk geen verschil.
Later is nu
Alle reacties Link kopieren
Hier wel getrouwd, bijna 5 jaar ( volgende maand ons lustrum) en ik heb geen eeuwige trouw oid beloofd.
Ik hoop dat we het leuk blijven houden met elkaar, niet alleen voor onszelf, maar vooral voor onze 2 dochters ( die een nog veel grotere verbinding zijn in mijn ogen).

Maar werkt het op een gegeven moment echt niet meer, we hebben er alles aan gedaan om het te laten werken en het blijkt het toch niet meer te zijn, dan is dat zo en zullen we onze eigen weg gaan, met daarbij (hopelijk) de kinderen een fijn leven geven als uitgangspunt.

In mijn omgeving eigenlijk alleen maar voorbeelden van huwelijken die wel lijken te werken. Mijn ouders zijn ruim 35 jaar getrouwd, zijn volgens beiden nog altijd erg gelukkig met elkaar ( wat er ook wel vanaf spat). Mijn schoonouders idem. Ook in mijn vriendengroep geen gescheiden ouders, in die van man ook niet.
Allemaal toeval, maar dat zorgt denk ik wel voor een andere blik op een huwelijk, dan wanneer je in een omgeving woont met alleen maar gescheiden mensen.

Voor mij is een huwelijk overigens niet heilig, ik voel me ook niet anders of meer verbonden sinds ik getrouwd ben. Wel sinds ik moeder ben van onze 2 kinderen, dat heeft wel voor een extra dimensie gezorgd in de relatie tussen man en mij.

Ik vond mijn trouwdag overigens fantastisch, jurk, feest, alles. Maar we trouwden niet om die trouwdag, maar om e.e.a. geregeld te hebben ( want kinderwens, koophuis, wat financiele zaken). Die bruiloft was een hele fijne toevoeging die ik absoluut niet had willen missen ( het was niet een over de top bruiloft a 20.000,-, maar ook geen low budget).
Alle reacties Link kopieren
Ik geloofde er wel echt in... tot de dood ons scheid...
Maar nu ben ik gescheiden.

Mijn huidige vriend wil niet nog een keer trouwen. Ik.vind het huwelijk nog wel mooi maar de glans van het sprookje is er wel af. Dus ik vind het niet zo erg.

Wij zijn nu samen voor altijd... maar ik heb geen idee hoe lang dat altijd gaat duren. Ik zeg nooit meer nooit.
Alle reacties Link kopieren
fluttershy schreef:
08-10-2020 06:39
Het huwelijk kan me erg aan het denken zetten.

Ik heb tot dusver nooit iemand getroffen die met me wilde trouwen, ook niet na heel lang bij elkaar te zijn. Dan vraag ik me soms wel af of dat het definitieve van het huwelijk is of dat ze dat met een ander wel zouden doen (en er wat mis is met mij) , en of er wat in mij zit (bindings angst) waardoor ik kies voor mannen die niet willen trouwen. Overthinking, overthinking.

Mijn huidige vriend heeft ook al categorisch verklaard nooit te gaan trouwen. Hij heeft de intentie bij elkaar te willen blijven maar neemt het leven dag per dag. Ondanks dat ik dat zelf nu nog niet wil met hem (te vroeg), wil ik ooit wel trouwen (en niet bejaard en ik ben al voor in de veertig dus ook niet eindeloos meer tijd). Soms vraag ik me dan af of deze relatie dan wel de moeite waard is, als hij toch dat vertrouwen niet heeft dat het (ooit) voor altijd is, of dat een signaal is dat het eigenlijk niet goed zit, dat wij 'het niet zijn' voor elkaar.

Ik denk dat het huwelijk voor mij vooral staat dat je partner denkt : Ja, jij bent het. Voor jou kies ik!
Ik denk dat je het misschien verkeerd ziet. Het huwelijk is niet anders dan ongetrouwd samenwonen. Behalve het ceremoniële en de afspraken die je vastlegt. Ik merk dat het emotionele van trouwen steeds minder mensen aanspreekt. En als je niks met her romantische van trouwen hebt dan voegt het echt weinig toe.

Ik ben getrouwd geweest. Het hele sprookje en de hele mikmak. Mijn relatie was super goed toen. Toch zijn ook wij gescheiden. Ik ben nu ook heel gelukkig met mijn nieuwe vriend. Alleen wij zijn niet getrouwd. Toch voelt de echtheid en het definjtieve niet anders dan als we wel getrouwd waren denk ik.
Alle reacties Link kopieren
Ik geloof niet (meer) in trouw of eeuwige trouw, dus ook trouwen niet. Er kan zoveel gebeuren tijdens een huwelijk dat je onmogelijk elkaar beloftes kunt maken op voorhand. Ik zou ook nooit meer trouwen na mijn vorige huwelijk.

Een sprookjeshuwelijk met de "ware" is ook onzin; de ware bestaat niet. Er zijn heel veel mensen op deze aarde die potentieel "compatible" zijn met je en toevallig () vindt iedereen zijn of haar ware in een straal van 50KM. Toegegeven, tegenwoordig minder dan vroeger (door Internet en Tinder bijv.) maar wel iets om rekening mee te houden.

Je kunt je best doen en meer niet; voor de rest loopt het zoals het loopt en heb je lang niet altijd zelf alles in de hand. Maar trouwen met het idee voor altijd bij elkaar te blijven is mijns inziens naïef.
zoetelande wijzigde dit bericht op 08-10-2020 23:46
0.19% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Teva1979 schreef:
08-10-2020 07:24
Ooit een programma gezien waar een dame van zeer hoge leeftijd werd gevraagd.
Heeft u een scheiding weleens overwogen?
Zij antwoordde gevat: Nee, wel moord.

Mooi samenvatting van haar huwelijk.
Mijn ouders zijn ook al heel lang getrouwd en zij zouden dit ook kunnen zeggen. Ik zie ze nooit ruzie maken maar mijn moeder heeft me wel eens verteld dat het echt niet altijd rozengeur en maneschijn is. Dat ze af en toe hem wel wat kon doen. Maar volgens haar word het daarna altijd nog beter dan voorheen. Ik denk dat dat er gewoon echt bij hoort.
Alle reacties Link kopieren
Hasse88 schreef:
08-10-2020 07:49
Aangezien ik volgend jaar 20 jaar getrouwd ben, geloof ik wel in het huwelijk..
Zoals iemand hierboven al zei: gaat het om de bruiloft of om het getrouwd zijn, als je wil trouwen? In ons geval: we woonden 'al' vijf jaar samen, hadden zin in een feestje en uiteindelijk was het vooral handig omdat we de kans kregen dit huis te kopen waardoor trouwen handiger was (had ook samenlevingscontract kunnen zijn overigens). We hebben geen grote toestanden gehad in de afgelopen 25 jaar, we blijven altijd met elkaar praten. En uiteraard kan er van alles veranderen, zodat we niet meer bij elkaar passen, dat kan. We zijn echter ondertussen zo vergroeid met elkaar dat ik me daar niet echt zorgen over maak. En we zijn nog steeds verliefd, dus..
Goals...
Alle reacties Link kopieren
suzyqfive schreef:
08-10-2020 08:40
Ik geloof dat je meerdere partners kan hebben in je leven. (Niet tegelijk) je groeit, je verandert en soms past een ander persoon daar beter bij.
Eeuwige trouw is voor mij binnen de relatie. Dat kan een huwelijk zijn.
Een huwelijk is voor mij wel net een dimensie verder. Het voelt toch, voor mij, echt anders. Getrouwd zijn en je partner je man kunnen noemen.

Ik heb nu al een tijd een duurzame LAT ivm de kinderen. Soms vind ik het erg jammer dat we niet elke avond samen op de bank zitten. Soms ben ik er blij om. Wat dat betreft is dit dus prima. Onze tijd komt wel als de kinderen groter zijn.
Hier ook zo. 2 huizen. Allebei co ouderschap. We zijn wel heel veel samen. Nooit gedacht dat dit ook als een volwaardige relatie kan voelen maar mijn vriend is meer toegewijd aan mij dan mijn ex man was.
Ik zei na mijn eerste huwelijk ook na de scheiding ik trouw nooit meer.
En ja ik ben wel getrouwd voor de 2e keer,de liefde, zielsverwantschap,respect en vriendschap die we hebben is zo mooi,zo mooi heb ik het voor deze man nog nooit beleefd.
We zijn 20 oktober 20 jaar samen en of het heel veel langer zou gaan duren weet ik niet,maar ik weet wel dat de intentie er wel was toen we trouwden en we zullen scheiden als de dood ons scheid omdat ik niet zo lang meer te leven zal hebben.
Maar de liefde en zijn zorg voor mij zijn enorm mooi,iets waarvoor mijn 1e man weggelopen zou zijn.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven